အခန်း ၁၄၆

အခန်း။ ၁၄၆

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ဆရာကြီးဟယ်လင်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကုယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေတော့သည်။

ထိုပစ္စည်းနှစ်ခုမှာ မီးခိုးဖြူရောင် ကျောက်ပြားတစ်ချောင်း ဖြစ်ပြီး သာမန်တောင်ပေါ် ကျောက်တုံးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် မည်သည့် ထူးခြားထက်မြက်သည့် လက္ခဏာမျှ ထင်ထင်ရှားရှား ရှိမနေပေ။

နောက်ထပ်တစ်ခုမှာမူ မည်သည့်ပစ္စည်းနှင့် ပြုလုပ်ထားမှန်း မသိရသော စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် ယုကျင်းနက်နဲသော အမြုတေဓားကျမ်းဟု ရေးသားထားသည်။

စာလုံးများမှာ ရဲရင့်ပြတ်သားပြီး ငွေချိတ်သံချောင်းများကဲ့သို့ ထက်မြက်လှကာ ဖော်ပြရန်ခက်ခဲသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ပစ္စည်းများကို လက်ခံရရှိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်၌ပင် ကုယွမ်၏ မျက်စိရှေ့တွင် စာလုံးအသေးလေး နှစ်ကြောင်း ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

[တာအိုအနှစ်သာရအမှတ် +၁၆၇၉]

[တာအိုအနှစ်သာရအမှတ် +၅၈၁]

…

“ဟင်... ဒီလောက်တောင် များတာလား”

ဤမျှအထိ များပြားလှသော တာအိုအနှစ်သာရအမှတ်များ ချက်ချင်း တိုးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကုယွမ်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူသည် သူလက်ထဲရှိ ပစ္စည်းများကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုကျောက်ပြားမှာ သာမန်ကျောက်တုံးကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ၎င်းပေါ်တွင်မူ နက်ရှိုင်းသော ဓားချက်ရာတစ်ခု ထင်ကျန်နေ၏။

ကုယွမ်သည် သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်မိရာမှ လျှပ်စစ်ရှော့ခ် အတိုက်ခံရသကဲ့သို့ လက်ကို အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည် ရုတ်သိမ်းလိုက်ရသည်။

သူ၏ လက်ညှိုးထိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သေးငယ်သော ဓားရှရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး သွေးစအချို့ပင် ထွက်ပေါ်နေ၏။

ထိုဓားချက်ရာအတွင်း၌ ကျန်ရှိနေသော ဓားအာရုံမှာ ထင်ရှားစွာပင် တည်ရှိနေသေးသည်။ ထိုဓားအာရုံမှာ အားနည်းနေပြီဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ၎င်းအတွင်း၌ နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော အနှိုင်းမဲ့ ထက်မြက်သည့် ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည်။

ကုယွမ်သည် သူ၏ အသက်နှုတ်ဓားအာရုံဖြင့် ၎င်းကို အနည်းငယ်မျှသာ ထိတွေ့ကြည့်ခဲ့သော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သွားပြီး အေးစက်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အာရုံများက သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ထိုးဖောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဆန်းကြယ်သည်မှာ ဤပြင်းထန်လှသော ဓားအာရုံသည် ကုယွမ်အတွက် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ရှိပြီး သူ၏ အသက်နှုတ်ဓားအာရုံနှင့် မြစ်ဖျားခံရာ တူညီနေသကဲ့သို့ပင် ခံစားရခြင်းပင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဆရာကြီးဟယ်လင်က အချိန်ကိုက်ပင် ရှင်းပြလာသည်။

“ဒီကျောက်ပြားကို... ဝူမျိုးရိုးနဲ့ အဖိုးကြီးရဲ့ သိုလှောင်အိတ်ထဲကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာ။ ဒါက ရွှမ်းထျန်းဓားဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဓားချက်ရာပဲ။

အဲဒီထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ဓားအာရုံက... မင်းကျင့်ကြံထားတဲ့ အသက်နှုတ်ဓားကျမ်းနဲ့ အစဉ်အလာချင်း တူညီနေတာမို့လို့... မကြာခဏ အာရုံပြု ဆင်ခြင်ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူး ရှိစေလိမ့်မယ်"

ထိုအခါမှ ကုယွမ် နားလည်သွားတော့သည်။ သူ၏ အသက်နှုတ်ဓားကျမ်းမှာ အမှန်စင်စစ် ထိုဝူမျိုးရိုးနှင့် အကြီးအကဲထံမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်းဖြစ်ပြီး ဤကျောက်ပြားကိုလည်း ထိုဝူအကြီးအကဲ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ အစဉ်အလာ တူညီနေသည်မှာ သဘာဝကျသည်။

အသက်နှုတ်ဓားကျမ်းသည် ရှေးဟောင်း ဓားနတ်ဘုရား အစဉ်အလာ၏ ရွှမ်းထျန်းဓားဂိုဏ်းမှ အခြေခံဓားကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ကိုမူ ကုယွမ် အမှန်တကယ် မသိရှိခဲ့ဖူးရာ ဤအချက်ကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်၏။

“ဒီ ယုကျင်းနက်နဲတဲ့ အမြုတေဓားကျမ်းကတော့... ဆေးဘုရင်တောင်တန်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ဓားကျင့်စဉ်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်သလို ငါကိုယ်တိုင်လည်း ကျင့်ကြံထားတဲ့ ဓားကျမ်းပဲ။

ဒီဓားပညာက တည်ငြိမ်ပြီး အမျှော်အမြင်ကြီးမားတာကြောင့် ရက်စက်ပြင်းထန်တဲ့ အသက်နှုတ်ဓားကျမ်းနဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံချင်း လုံးဝ ခြားနားတယ်။ ဒါကို မင်းရဲ့ အဓိကကျင့်စဉ်အဖြစ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် တွဲဖက်ကျင့်စဉ်အဖြစ်ပဲဖြစ်ဖြစ် အသုံးပြုလို့ရတယ်"

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း ဆရာကြီးဟယ်လင်က တည်ကြည်စွာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

“အသက်နှုတ်ဓားကျမ်းက ဆန်းကြယ်တယ်ဆိုပေမဲ့... သူက ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ လမ်းစဉ်တစ်ခုကိုပဲ အသားပေးတဲ့ နည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်နေတာ။ အကယ်၍ မင်းအနေနဲ့ ဒီလမ်းစဉ်မှာ ပိုပြီး ဝေးဝေးသွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့... တခြားဓားကျင့်စဉ်အချို့ကို ပူးတွဲကျင့်ကြံပြီး နောက်ဆုံးမှာ လမ်းချော်မသွားဘဲ မင်းနဲ့ အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်မယ့် ဦးတည်ချက်ကို ရှာဖွေတာက အကောင်းဆုံးပဲ"

“ဆရာ ပြောတာ မှန်ပါတယ်... တပည့် ဒါကို ရင်ထဲမှာ စွဲစွဲမြဲမြဲ မှတ်သားထားပါ့မယ်"

ကုယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤအယူအဆကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံမိသည်။ အသက်နှုတ်ဓားကျမ်းမှာ ရက်စက်ပြီး ပြတ်သားလွန်းလှရာ တစ်ခါ ထုတ်သုံးလိုက်လျှင် သတ်ဖြတ်

ခြင်း အရှိန်အဝါများက ထုထည်ကြီးမားလှသည်။

စွမ်းအားပြင်းထန်သည်ဆိုသော်လည်း အနည်းငယ် အစွန်းရောက်ပြီး သွေဖည်နေ၏။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စစ်မှန်သော ဓားလမ်းစဉ်မှ လမ်းချော်သွားရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။

ဆရာကြီးဟယ်လင်သည် ဤအချက်ကို ကြိုတင်မျှော်တွေးမိသောကြောင့် ကုယွမ်၏ ဓားပညာကို အခြေခံကစ၍ တဖြည်းဖြည်း ပြုပြင်တည့်မတ်ပေးနိုင်ရန်အတွက် ယုကျင်းနက်နဲသော အမြုတေဓားကျမ်းကို လက်ဆင့်ကမ်း ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းပင်။

ကုယွမ်သည် စာအုပ်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ လှန်လှောကြည့်လိုက်ရာ ဤ ယုကျင်းနက်နဲသော အမြုတေဓားကျမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆန်းကြယ်ပြီး နက်နဲလှကြောင်း သူ၏ စင်ကြယ်သော ရေစင်ကျမ်းနှင့် အဆင့်တူညီသော ပထဝီအဆင့် အထွတ်အထိပ် တရားကျမ်းစာတစ်စောင် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

၎င်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့်နှင့် ရွှေအမြုတေအဆင့်အတွက် ဓားပညာ နည်းစနစ်များသာမက ယင်ဝိညာဉ်အဆင့်အတွက်ပါ သက်ဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများပင် ပါဝင်နေသေးသည်။

သူ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ယခင်က သာမန် ပါရမီမျှသာ ရှိစဉ်အခါက တရားဂိုဏ်းကြီးများ၏ စစ်မှန်သော ပညာရပ်များကို ရရှိနိုင်ရန်အတွက် အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ ပါရမီများ တိုးတက်လာသည့်အခါတွင်မူ စစ်မှန်သော တရားကျမ်းစာများမှာ သူ့ထံသို့ အလိုလို ရောက်ရှိလာတော့သည်။ ထို့အပြင် အားလုံးမှာ အဆင့်မြင့် တရားကျမ်းစာများချည်း ဖြစ်နေ၏။

သို့သော်လည်း ဆရာကြီးဟယ်လင် မိန့်ကြားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ယုကျင်းနက်နဲသော အမြုတေဓားကျမ်းသည် သူ၏ စင်ကြယ်သော ရေစင်ကျမ်းနှင့် ပဋိပက္ခ မဖြစ်ဘဲ နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပူးတွဲကျင့်ကြံနိုင်သည်။

ကုယွမ်သည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ စင်ကြယ်သော ရေစင်ကျမ်းကို အဓိက ကျင့်စဉ်အဖြစ် သတ်မှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ယုကျင်းနက်နဲသော အမြုတေဓားကျမ်းကိုမူ တွဲဖက်

ကျင့်စဉ်အဖြစ် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

တစ်ခုက အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် ချီကျင့်ကြံခြင်းကို အဓိကထားပြီး နောက်တစ်ခုကမူ သူ၏ အသက်သခင် ပျံသန်းဓားကို အနုစိတ် သန့်စင်ခြင်းပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခင်ကျင့်စဉ်မှာ အထက်ကန့်သတ်ချက် အလွန်မြင့်မားလှပြီး ပိုမိုဆန်းကြယ်သော နောက်ဆက်တွဲ တရားကျမ်းစာများကလည်း သူ့ကို စောင့်ကြိုနေခြင်းပင်။

ထို့အပြင် ကုယွမ်အနေဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဓားကျင့်ကြံသူ သီးသန့်အဖြစ်သာ လျှောက်လှမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ ဝိညာဉ်သားရဲစနစ်ကို ဖြုန်းတီးပစ်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

“ငါတို့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဓားကျမ်းတွေနဲ့ တရားကျမ်းစာတွေတင် လိုအပ်တာ မဟုတ်ဘူး။ ပျံသန်းဓားတွေကလည်း တန်းတူ အရေးကြီးတယ်။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ဆိုရင် သာမန်ဓားလက်နက်တွေကို အသုံးပြုတာက သိသိသာသာကို မလုံလောက်တော့ဘူး။ အခု မင်းမှာ ကျင့်စဉ်တွေ ရှိနေပြီဆိုပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက် ပျံသန်းဓားတစ်လက် လိုအပ်နေသေးတယ်”

ဆရာကြီးဟယ်လင်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ အစွပ်မပါသော ငွေရောင်ပျံသန်းဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ကုယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ရင်း “ဒီ ငွေနဂါးအသွင်ဓားဟာ တစ်ချိန်က ငါ့ရဲ့ လက်နက်ဖြစ်ပြီး အရည်အသွေး အတော်အတန် ကောင်းမွန်တာမို့လို့ အခု မင်းကို ပေးလိုက်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာကို ကျေးဇူးအထူး တင်ရှိပါတယ်”

ကုယွမ်သည် ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ ရိုသေစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ လက်ခံလိုက်သည်။ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ အလွန်လေးလံသော အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤဓားမှာ အပေါ်ယံကြည့်လျှင် သူ၏ ရေကြည်ဓားနှင့် အရွယ်အစား တူညီသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အလွန်အမင်း လေးလံလှရာ ကုယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားနှင့်ပင် ထိန်းထားရန် အားစိုက်ထုတ်ရသည်။

သူ စိတ်ကူးရသွားပြီး အသက်နှုတ်ဓားအာရုံကို စတင်၍ လှုံ့ဆော်လိုက်သည့် အချိန်အထိ ဖြစ်၏။ ရက်စက်ပြီး အေးစိမ့်လှသော ဓားအာရုံများ ပျံ့နှံ့သွားသည့်အခါ

ချွင် ….

ဤဓားသည် တုံ့ပြန်လိုက်သည့်အလား ဓားသွားမှာ တုန်ခါသွားပြီး နဂါးဟောက်သံကဲ့သို့ သာယာသော အသံကို မြည်ဟည်းလိုက်ကာ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော ပြင်းထန်သည့် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ကုယွမ်သည် ဤငွေနဂါးအသွင်ဓားမှာ လက်ထဲတွင် အလွန်ပေါ့ပါးသွားပြီး လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်သကဲ့သို့ ရုတ်ချည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအခါမှ ကုယွမ်သည် ဓားကို ရှေ့နောက်လှန်၍ အသေအချာ စတင်စစ်ဆေးကြည့်တော့သည်။

ဤငွေနဂါးအသွင်ဓားမှာ သုံးပေငါးလက်မ ရှည်လျားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ငွေရောင် တောက်ပနေကာ ဓားကိုယ်ထည်နှင့် ဓားရိုးကို တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်ပြုလုပ်ထားသည်။

ဓားသွားမှာ ပါးလွှာပြီး ထက်မြက်လှကာ အေးစက်သော အအေးဓာတ်များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ဓား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှေးမှိန်သော အကြေးခွံပုံသဏ္ဌာန် အကွက်များကို ခွဲခြားမြင်နိုင်သည်။

၎င်းကို ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ကုယွမ်သည် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ထက်မြက်မှုကို ခံစားရပြီး အရေပြားပေါ်တွင် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ဖြစ်သွားရ၏။

“ဒီဓားကို သံသခင်နဲ့ သတ္တုငါးပါးအဆီအနှစ်တို့ကို အဓိကထားပြီး သွန်းလုပ်ထားတာ ဖြစ်သလို... ထိုက်ယီငွေဝိညာဉ်ခုနစ်ကျပ်သားကိုပါ ထည့်သွင်းထားတာ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ငွေနဂါးရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်ကို သုံးပြီး သန့်စင်ထားတာမို့လို့... သူ့ရဲ့ သဘာဝက ရက်စက်ပြီး ဆန်းကြယ်လွန်းလို့ မိစ္ဆာဓားအမျိုးအစားလို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ ကိုက်ညီမှုမရှိတာကြောင့်... ငါ မသုံးဘဲ ပစ်ထားခဲ့တာ ကြာပြီ"

ကုယွမ်က ဓားကို လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ ဆရာကြီးဟယ်လင်သည် သဘောကျသွားဟန်ရှိပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မှတ်ချက်ပြုသည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့တော့ အတော်လေး ကိုက်ညီတာပဲ။ အကယ်၍ မင်းသာ ဒါကို သန့်စင်ပြီးသွားရင် သာမန် ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့တောင် မင်းကို ဘာမှတတ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

ကုယွမ်သည် သူ၏ ထူးကဲချီကို လည်ပတ်စေပြီး စင်ကြယ်သော ချီအမျှင်တန်းတစ်ခုကို ၎င်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။