အခန်း ၁၄၇

အခန်း။ ၁၄၇

ချွင်….

ငွေနဂါးအသွင်ဓားသည် ချက်ချင်းပင် စူးရှသော ဓားမြည်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သုံးပေခန့်ရှိသော ဆီးနှင်းအလား ဖြူဖွေးအေးစက်သည့် ဓားချီများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်မည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ကုယွမ်သည် သူလက်ထဲတွင် ချောမွတ်လွန်းလှသော ဝိညာဉ်နဂါးတစ်ကောင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

စင်ကြယ်သော ချီများ အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ ထိုချီနှင့် ဓားကိုယ်ထည်တို့မှာ အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းသွားပြီး စိတ်အလိုရှိတိုင်း ချောမွေ့စွာ စေခိုင်းနိုင်လာတော့၏။

“စည်းကမ်းချက် ခြောက်ဆယ့်သုံးခု... ထိပ်တန်းအဆင့် ရတနာလက်နက်ပဲ...”

ဓားအတွင်း၌ ရှိနေသော စည်းကမ်းချက် အရေအတွက်ကို သတိပြုမိလိုက်သည့်အခါ ကုယွမ်သည် များစွာ အံ့အားသင့်သွားမိပြီး အတန်ငယ် တုံ့ဆိုင်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာ... ဒီပျံသန်းဓားက အလွန်အမင်း အဖိုးတန်လွန်းမနေဘူးလား”

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ကျင့်ကြံသူများ သန့်စင်မွမ်းမံ၍ အသုံးပြုကြသော လက်နက်များနှင့် ရတနာများကို အနိမ့်မှ အမြင့်သို့ ရတနာလက်နက်၊ နတ်ဘုရားလက်နက်နှင့် ဝိညာဉ်ရတနာဟူ၍ အမျိုးအစား ခွဲခြားထားသည်။

၎င်းတို့အနက် ရတနာလက်နက်နှင့် နတ်ဘုရားလက်နက်များကိုလည်း အဆင့်နိမ့်၊ အလယ်အလတ်၊ အဆင့်မြင့်နှင့် ထိပ်တန်းအဆင့်ဟူ၍ ထပ်မံ ခွဲခြားထားသေး၏။

ရတနာလက်နက်တစ်ခုတည်းကိုပင် ပြောရလျှင် ၎င်းတို့ကို မြေကမ္ဘာမိစ္ဆာစည်းကမ်းချက်ခုနှစ်ဆယ့်နှစ်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းပင်။

အဆင့်နိမ့်အဆင့် ရတနာလက်နက်တွင် စည်းကမ်းချက် တစ်ခုမှ တစ်ဆယ့်ရှစ်ခုအထိ ရှိပြီး၊ အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် တစ်ဆယ့်ကိုးခုမှ သုံးဆယ့်ခြောက်ခုအထိ စသည်ဖြင့် အဆင့်ဆင့် ရှိကြသည်။

စည်းကမ်းချက် ခုနှစ်ဆယ့်နှစ်ခုစလုံးကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီးသွားသည့်အခါ ၎င်းမှာ ပြီးပြည့်စုံသော ကန့်သတ်ချက်ကို ရရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ဆက်လက်၍ မွေးမြူပျိုးထောင်ရင်း ထိုစည်းကမ်းချက်များ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပါက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်စည်းကမ်းချက်အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းကာ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

ကုယွမ်က ဤပျံသန်းဓားကို အဖိုးတန်လွန်းသည်ဟု ပြောရသည့်အကြောင်းအရင်းမှာ သာမန်အဆင့်နိမ့်အဆင့် ရတနာလက်နက်တစ်ခုကိုပင် ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာမှ ရှားပါးရတနာပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ အချိန်အတော်ကြာအောင် ပင်ပန်းကြီးစွာ သန့်စင်ကြရသောကြောင့်ပင်။

စည်းကမ်းချက် တစ်လွှာချင်းစီကို ထည့်သွင်းရန်အတွက်ပင် အချိန်နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ကြရစမြဲပင်။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားပညာရပ် တန်းတူညီမျှသော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး တိုက်ခိုက်ကြသည့်အခါ ဤကဲ့သို့သော ရတနာလက်နက်ကို လက်တွင် ကိုင်ဆောင်ထားနိုင်သူသည် သေချာပေါက် အားသာချက် ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အဆမတန် မြင့်တက်စေနိုင်သည်။

အလယ်တန်း သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့်အဆင့် ရတနာလက်နက်တစ်ခုကို ရရှိရန်အတွက်မူ သာမန်ကျင့်ကြံသူများသည် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ကြရသဖြင့် ထိုသို့သော ရတနာလက်နက်များကို ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုငယ်များတွင် ဘိုးဘွားအမွေအနှစ်အဖြစ် လက်ဆင့်ကမ်း ထိန်းသိမ်းကြရသည်။

ထိပ်တန်းအဆင့် ရတနာလက်နက်ဆိုသည်မှာမူ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးဖြစ်သော ဆရာကြီးဟယ်လင် ကိုယ်တိုင်ပင် ဤအဆင့်ရှိ ရတနာလက်နက်ကို အသုံးပြုနေခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် ဤငွေနဂါးအသွင်ဓားသည် မည်မျှအထိ အဖိုးတန်လှကြောင်း ကောင်းစွာ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး ငါက မင်းကို ပေးပြီးသားပဲ... သိမ်းထားလိုက်ပါ”

ဆရာကြီးဟယ်လင်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

ကုယွမ်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရရှိခြင်းက သူ့အတွက် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ရရှိခြင်းထက်ပင် ပိုမိုဝမ်းမြောက်စရာ ကောင်းသည်။

သူ ငွေနဂါးအသွင်ဓားကို ပေးအပ်လိုက်ရသည်ဆိုသော်လည်း ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အရေးပါမှုကို ပြသရန်အတွက် ဤမျှတော့ ကြိုးစားအားထုတ်ရပေမည်။

၎င်းအပြင် ကုယွမ်မှာ သူ၏ တပည့်ဖြစ်ပြီး မိသားစုဝင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ ကုယွမ်ကို ပေးလိုက်ခြင်းမှာ ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။

…

နောက်ပိုင်းကာလများတွင် ကုယွမ်သည် နေ့စဉ်ရက်ဆက် ကျောက်စိမ်းအိုးမျှော်စင်အတွင်း၌သာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး ယုကျင်းနက်နဲသော အမြုတေဓားကျမ်းကိုသာ အာရုံစိုက်၍ အားထုတ်နေတော့သည်။

အသက်နှုတ်ဓားကျမ်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ယုကျင်းနက်နဲသော အမြုတေဓားကျမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပိုမိုနက်နဲပြီး အဆင့်မြင့်သည်။ ကုယွမ်၏ ထူးကဲလှသော ဉာဏ်ပညာဖြင့်ပင် ၎င်းကို ကျင့်ကြံရန် မလွယ်ကူလှပေ။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီး ဆရာကြီးဟယ်လင်၏ အနီးကပ် လမ်းညွှန်မှုများ အမြဲတမ်း ရှိနေခြင်း၊ ကုယွမ်ကိုယ်တိုင်၏ ဓားပညာပါရမီနှင့် သဘောပေါက်နားလည်မှုတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းကြောင့် သူ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်သည်။

စက္ကန့်တိုင်း၊ မိနစ်တိုင်းမှာပင် သူ၏ ဓားပညာက တိုးတက်နေခဲ့၏။

ဆယ်ရက်ခန့် ကြာလွန်ပြီးနောက် ကုယွမ်သည် ယုကျင်းနက်နဲသော အမြုတေဓားကျမ်း၏ တံခါးဝသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ငွေနဂါးအသွင်ဓားကို သွေးအသက်သွင်း သန့်စင်ခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။

ငွေနဂါးအသွင်ဓား၏ အရည်အသွေးက မြင့်မားလွန်းလှသဖြင့် သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အတော်လေး နှေးကွေးလှ၏။

သို့သော်လည်း ယုကျင်းနက်နဲသော အမြုတေဓားကျမ်းအတွင်းရှိ ပျံသန်းဓား သန့်စင်ခြင်းနည်းလမ်းမှာ ဓာတ်သုံးပါးဓားသန့်စင်ခြင်းအတတ်ဟု ခေါ်တွင်ပြီး အလွန်အဆင့်မြင့်လှကာ နှလုံးသားချင်း ချိတ်ဆက်မှု၊ ချီအချင်းချင်း တုံ့ပြန်မှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုတို့ကို အဓိကထားသည်။

ဤနည်းလမ်းအတိုင်း သန့်စင်ပါက ဓားကို သူ၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ စေခိုင်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းထက်မက သူ၏ အသက်သခင် ပျံသန်းဓားအဖြစ် သန့်စင်ကာ သူ၏ အသက်ဇီဝကိုပါ ဓားနှင့်အတူ မျှဝေခံစားနိုင်မည်ပင်။

ကျင့်ကြံဆောင်အတွင်း၌ ကုယွမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး မျက်လုံးများကို ခပ်မှိတ်မှိတ် လုပ်ထားကာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ နက်ရှိုင်းပြီး တည်ငြိမ်သည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် ငွေနဂါးအသွင်ဓားကို ကျောက်ပြားပေါ်တွင် စိုက်ထူထားပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါလျက် တိုးညှင်းသော မြည်သံကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ကုယွမ်၏ အသက်ရှူသံ တစ်ချက်ချင်းစီတိုင်းတွင် ငွေနဂါးအသွင်ဓား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဆီးနှင်းရောင် အလင်းတန်းများမှာ ကျုံ့လိုက်၊ ပွလိုက် ဖြစ်နေပြီး အသက်ရှူနှုန်းနှင့်အညီ ဓားမြည်သံကို စည်းချက်ကျကျ ထုတ်လွှတ်နေသည်မှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်သည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် ကုယွမ်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ကာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ငွေနဂါးအသွင်ဓားသည်လည်း သာယာသော မြည်သံတစ်ခုနှင့်အတူ တောက်ပသော ဆီးနှင်းဖြူရောင် အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေတော့သည်။

ကုယွမ်သည် သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ငွေနဂါးအသွင်ဓားနှင့် နီးကပ်ပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ငွေနဂါးအသွင်ဓားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ရှိပြီး ဓား၏ လက်မတိုင်းကို သူ ကောင်းစွာ အာရုံခံနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ထစမ်း”

ကုယွမ်၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ငွေနဂါးအသွင်ဓားသည် ရုတ်ချည်း ပျံတက်သွားပြီး ငွေရောင်ဝိညာဉ်နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကုယွမ်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံနေတော့သည်။

ထိုဝဲပျံနေသော လှုပ်ရှားမှုများကြားတွင် တိုးညှင်းသော်လည်း ပြင်းထန်လှသည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်နေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်ယံရှိ ဓားအလင်းတန်းမှာ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေပြီး ခုတ်ခြင်း၊ ပိုင်းခြင်း၊ ထိုးခြင်း၊ သတ်ခြင်း၊ တောက်ခြင်း သို့မဟုတ် မွမ်းမံခြင်း... စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေတော့သည်။

အချို့သောအချိန်တွင် ၎င်းသည် ရှည်လျားပြီး ထက်မြက်သော ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်မည့်အလား ရှိနေ၏။

အချို့အချိန်တွင်မူ ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော ဥက္ကာပျံတစ်ခုကဲ့သို့ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။

နောက်ထပ်အချိန်များတွင်မူ ငွေလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ စုစည်းသွားပြီး ရေတစ်စက်ပင် မဝင်နိုင်အောင် ထုထည်ကြီးမားစွာဖြင့် ပျံသန်းနေပြန်သည်။

ထို့နောက် ကုယွမ်၏ စိတ်ကူးအတိုင်း ဓားအလင်းတန်းသည် ပြတင်းပေါက်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး အပြင်ဘက် ရင်ပြင်တွင်ရှိသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်တော့သည်။

ဤကျောက်တုံးကြီးမှာ ရင်ပြင်ထဲတွင် တမင်တကာ အလှဆင်ထားသော ရှုခင်းကြည့်ကျောက်တုံးဖြစ်ပြီး မာကျောကာ လေးလံလှပြီး ကုယွမ်နှင့် ခြေလှမ်းတစ်ရာမက ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေခြင်းပင်။

ရှုး ရှုး ရှုး ရှုး

ဓားအလင်းတန်းမှာ ကပြဝဲပျံနေပြီး ကျောက်တုံးကြီးကို ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းရံကာ ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ ကြိတ်ခွဲခြင်းများကို ပြုလုပ်ရာ ကျောက်မှုန့်များ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားပြီး ကျောက်တုံး၏ အရွယ်အစားမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားတော့သည်။

မကြာမီအချိန်၌ပင် လူတစ်ကိုယ်စာ အရွယ်အစားရှိသော ကျောက်တုံးကြီးမှာ ဓားအလင်းတန်း၏ ကြိတ်ခွဲမှုကြောင့် ဘောလုံးတစ်လုံးခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာလည်း ချောမွတ်ကာ လုံးဝန်းသွားတော့သည်။

ကုယွမ်က လက်ကိုမြှောက်၍ အမူအရာပြလိုက်ရာ ငွေရောင်ဓားအလင်းတန်းသည် ထိုကျောက်လုံးလေးကို သယ်ဆောင်၍ ပြန်လည်ပျံသန်းလာပြီးနောက် အရွယ်အစား ကျုံ့သွားကာ ကုယွမ်၏ ညာဘက်လက်ကောက်ဝတ်တွင် တောက်ပသော ငွေလက်ကောက်တစ်ခုအဖြစ် ရစ်ပတ်သွားတော့သည်။

အလင်းတန်းများ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းသွားသည့်အခါ ၎င်းမှာ သာမန်ငွေလက်ကောက်တစ်ခုအဖြစ်သာ မြင်တွေ့ရတော့၏။

ကုယွမ်သည် ကျောက်လုံးလေးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားရင်း တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အများကြီး တိုးတက်မလာသေးသော်လည်း ယုကျင်းနက်နဲသော အမြုတေဓားကျမ်းကို တတ်မြောက်ပြီး ငွေနဂါးအသွင်ဓားကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူ အသက်နှုတ်ဓားကျမ်းကို ကျင့်ကြံစဉ်အခါကမူ ဆယ်ပေအတွင်း လှုပ်ရှားရုန်းကန်ရသည်မှာ လွယ်ကူသည်ဆိုသော်လည်း အနှစ်သာရအားဖြင့်မူ ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်၍ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ယခုမူ စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် ပျံသန်းဓားက ပျံတက်သွားပြီး ခန့်မှန်းရခက်ခဲစွာဖြင့် ရန်သူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထိုနှစ်ခုကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ သေးငယ်လွန်းသည်။

ထို့အပြင် ယခုအခါ သူသည် ပျံသန်းဓားကို ခြေလှမ်းတစ်ရာအတွင်း ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအကွာအဝေးမှာ ယခင်ကထက် နှစ်ဆမှ သုံးဆအထိ တိုးမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ယခင်က ကုယွမ်သည် ဓားဖြင့် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက် တိုက်ခိုက်ရသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ စိတ်ကူးရုံမျှဖြင့် ငွေနဂါးအသွင်ဓားကို စေခိုင်းကာ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင်။

သာမန် မွေးရာပါ သိုင်းပညာရှင်များသို့မဟုတ် သာမန် ကောင်းကင်ဘုံလူသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ငွေနဂါးအသွင်ဓားကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းအဆင့် ရတနာလက်နက်၏ ထက်မြက်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကုယွမ်သည် အဆင့်အတန်းအရ မွေးရာပါ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ဓားပညာနှင့် ငွေနဂါးအသွင်ဓားကို သန့်စင်ပြီးမြောက်မှုတို့ကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး သူထက် အဆင့်မြင့်သော ရန်သူများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုမှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသည်။

ထို့နောက်တွင် ကုယွမ်သည် သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

၎င်းကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ အတွင်း၌ ကျောက်စိမ်းစိမ်းလေးတစ်တုံးနှင့် တူသော အစိမ်းရောင် ပိုးကောင်ကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ရှောင်ချင်းပင် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကလေးတစ်ယောက်၏ လက်မောင်းခန့် တုတ်ခိုင်နေပြီး တစ်ပေခန့် ရှည်လျားကာ လေးလံပြီး ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ တောက်ပနေလျက် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။