နတ်ဘုရားဘုရင်၏ သတင်းစကား

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းသည် ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ဘဲ စိတ်ဓာတ်ပင် အနည်းငယ် ကျဆင်းလာသည်။ လူအချင်းချင်းကြားတွင် အဘယ့်ကြောင့် ဤမျှအထိ ကွာခြားချက် ကြီးမားနေရသနည်း။

“ဒါက ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုပဲလား...”

ဘေးနားရှိ ကောင်းကင်အရှင်တစ်ဦးက ယီထျန်းယွမ်အား အပေါ်အောက် ကြည့်ရှုကာ အံ့ဩတကြီး ဆိုသည်။

“လူသားမျိုးနွယ် တစ်ဦးက ဒီလောက်အထိ အရည်အချင်း ရှိနိုင်တာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ... မင်းက ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အသန်မာဆုံး လူသားပဲ... အရင်က ငါလူသားတွေ အများကြီး မြင်ဖူးပေမဲ့ ပါရမီကတော့ တကယ်ကို ညံ့ဖျင်းကြတာ...”

“အဟမ်း... ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာ စကားပြောတာ သတိထားပါဦး...”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းသည် အခြေအနေကို နားလည်ထားသဖြင့် မိမိတို့မျိုးနွယ်ကို ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုခံရပါက မည်သူမျှ မပျော်ရွှင်နိုင်ကြောင်း သိရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက မိမိ၏ အဖော်ဖြစ်သူအား အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။

“ငါပြောတာ မှားလို့လား၊ လူသားတွေက ယေဘုယျအားဖြင့် ပါရမီ နိမ့်ကျကြတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါက လူသားတွေကို ခွဲခြားဆက်ဆံနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... ဘယ်မျိုးနွယ်ကိုမှ ငါခွဲခြားမဆက်ဆံဘူး... ငါအမုန်းဆုံးက ပျင်းရိတဲ့သူတွေပဲ... ပါရမီကလည်း အောက်ဆုံးရောက်နေရတဲ့ကြားထဲ ကြိုးစားမှုလည်း မရှိတဲ့သူတွေကို ငါမုန်းတာ... လူသားတွေက ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အကြိုးစားဆုံး မျိုးနွယ်ပဲ... ဒါပေမဲ့ ပါရမီက အရမ်းညံ့လွန်းတော့ ဝီရိယတစ်ခုတည်းနဲ့ အဲဒါကို ပြန်ဖြည့်ဆည်းဖို့က တကယ်ကို ခက်ခဲတယ်...”

“ဒါပေမဲ့ ငါတကယ်ကို လေးစားပါတယ်... သူတို့က ယေဘုယျအားဖြင့် အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျကြတာလေ... ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း အရမ်းညံ့တော့ အဆင့်အတန်းက ဒီလိုပဲ ရှိမှာပေါ့... လက်ရှိ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲဖို့ဆိုတာ သိပ်ကိုခက်ခဲလွန်းတယ်...”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာသည် စကားလမ်းကြောင်း ပွင့်သွားသဖြင့် စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်း၏ စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်တိုက် ပြောဆိုနေတော့သည်။

“ဒါက... ညီလေးထျန်းယွမ်... ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာက ဒီလိုပါပဲ၊ တစ်ခါတလေကျရင် ဒီလိုစကားတွေ ပြောရတာကို နှစ်သက်တတ်လို့ပါ...”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းမှာ အလွန်ပင် အနေရခက်နေချေပြီ။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ စီနီယာယွီဟွာ ပြောတာက အမှန်တရားပါပဲ... လူသားတွေက ယေဘုယျအားဖြင့် ပါရမီ အလွန်နိမ့်ကျကြလို့ ဝီရိယနဲ့ပဲ ပြန်ဖြည့်ဆည်းရတာပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးနားရှိ ကောင်းကင်အရှင်အား ကြည့်သည်။ ဤစကားမှာ မှားယွင်းခြင်း မရှိသလို သူလည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်မိပေ။ ထို့အပြင် ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာ၏ လေသံထဲတွင် ခွဲခြားဆက်ဆံလိုသော အမူအရာမျိုး မပါဝင်ချေ။

“စကားကတော့ အဲဒီလို ရှိပေမဲ့ ထူးခြားတဲ့သူတွေလည်း အများကြီး ရှိပါတယ်... အရင်က ငါ လူသားသန်မာသူ သုံးယောက်ကို မြင်ဖူးတယ်... သူတို့ရဲ့ ပါရမီက အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းပေမဲ့ အတူတူ ပူးပေါင်းလှုပ်ရှားကြတဲ့အခါ သူတို့ ပြသနိုင်တဲ့ အဆင့်အတန်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တယ်... လူသားတွေရဲ့ သင်ယူနိုင်စွမ်းက တကယ်ကို မြင့်မားတာပဲ... အဓိကအချက်ကတော့ လူသားတွေက အရေအတွက် အလွန်များပြားတာပဲလေ... ဘယ်နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ လူသား မရှိတာမျိုး ကြားဖူးလို့လဲ...”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာသည် အတိတ်က အကြောင်းအရာများကို ပြန်လည်သတိရသွားပုံရပြီး ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“လူသား သန်မာသူ သုံးယောက်လား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်ဝန်းများကို မှေးလိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“စီနီယာယွီဟွာ... သူတို့ရဲ့ အမည်တွေက ဘယ်လိုများ ခေါ်လဲဆိုတာ သိပါလား...”

လူသုံးယောက် အတူတူ လှုပ်ရှားခြင်းက သူ့အား ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်တို့အား သတိရသွားစေသည်။ သူတို့ သုံးဦး ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိလှပေသည်။ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်မှာ ဤမျှ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ သတင်းကို တစ်ခါမျှ မကြားခဲ့ရချေ။ လူပင်လယ်ကြီးအတွင်း၌ ရှာဖွေရန်မှာလည်း အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

“သေချာပေါက် မှတ်မိတာပေါ့… သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က ဖုန်းထျန်မြေကမ္ဘာအရှင်၊ တစ်ယောက်က ကုမင်မြေကမ္ဘာအရှင်နဲ့ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ဖုန်းထျန်မြေကမ္ဘာအရှင်တဲ့... ငါတောင် သူတို့နဲ့ ရင်းနှီးအောင် ပေါင်းသင်းပြီး ဝိုင်တောင် အတူတူ သောက်ခဲ့သေးတယ်... သူတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က တကယ်ကို မဆိုးဘူး... ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း အဆင့် ၅ ဒါမှမဟုတ် ၆ အထိ ရောက်နေကြပြီ... လူသားမျိုးနွယ်အနေနဲ့ ဒီအဆင့်အထိ ရောက်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို မလွယ်ကူပါဘူး...”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာက ရယ်မောလျက် ဆိုပေသည်။

“တကယ်ပဲ သူတို့ ဖြစ်နေတာကိုး...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာအား စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“စီနီယာယွီဟွာ... သူတို့ သုံးယောက် ဘယ်ကို သွားကြလဲဆိုတာ သိလားခင်ဗျ... ဒါမှမဟုတ် သူတို့ ဘာတွေ ပြောခဲ့လဲဆိုတာ မှတ်မိသေးလား...”

“ဒါတော့ မသိဘူးလေ... သူတို့ ပြောတာတော့ အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာရင်း သူတို့ကို လက်ခံမယ့်သူ ရှိ၊ မရှိ ရှာဖွေမယ်တဲ့... အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ အခြေအနေကိုလည်း မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲလေ... တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ဆိုတာ အလွန်ပဲ ခက်ခဲတာ... ပါရမီက သတ်မှတ်ချက် မပြည့်မီရင် ဘယ်သူမှ လက်မခံကြဘူး...”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာက ခေါင်းခါရင်း ဆိုသည်။

“အခု သူတို့ ဘယ်နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ရောက်နေပြီလဲ မသိဘူး... တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူအဖြစ် အမြဲနေနေရတာက ကောင်းတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့...”

“သူတို့ပြောခဲ့တာ ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ စီနီယာ..”

ယီထျန်းယွမ်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

“သိပ်မကြာသေးပါဘူး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်လောက်ကပဲ ထင်တယ်...”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် မင်းတို့က သိနေကြတာလား...”

“သိပါတယ်၊ သူတို့နဲ့ ကျွန်တော်က တစ်မြေတည်းသားတွေပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာ ပေးအပ်သော သတင်းအချက်အလက်များအတွက် အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်မိပေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ သုံးဦးစလုံး အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။

“မဆန်းပါဘူး၊ သူတို့က တကယ်ကို ကြိုးစားကြတာ... ကျင့်ကြံတဲ့အခါမှာလည်း အသက်နဲ့လဲပြီး ကျင့်ကြံကြတာပဲ... ငါဒီလောက်အထိ အသည်းအသန် ကျင့်ကြံတဲ့သူမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးဘူး... တစ်စုံတစ်ရာ ရည်မှန်းချက် ရှိနေသလိုပဲ၊ သူတို့ကို မေးကြည့်တော့လည်း မပြောပြကြဘူး...”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာက ခေါင်းခါရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြတာပဲ... သူတို့ရဲ့ အကြောင်းတွေကို ငါဝင်ရောက် စွက်ဖက်ဖို့ မကောင်းပါဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိပေသည်။ သူတို့ ဤမျှအထိ အသည်းအသန် ကျင့်ကြံနေကြခြင်းမှာ အခြားအကြောင်းကြောင့် မဟုတ်ချေ။ မိမိကိုယ်ကိုယ် လျင်မြန်စွာ သန်မာလာအောင် ပြုလုပ်ပြီး သုံးဘုံလောကရှိ လူတိုင်းအား ကာကွယ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အခြေအနေများကို သူ ဖြေရှင်းလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မသိရှိကြသေးချေ။ အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ်တွင် ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

“စီနီယာယွီဟွာ.... သူတို့ကို နောက်ဆုံးဘယ်မှာတွေ့ခဲ့တာလဲ.....”

ယီထျန်းယွမ်က ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါ အသေအချာ မှတ်မိတယ်... စန်းထျန်းနတ်ဘုရားနယ်မြေမှာပဲ... အဲဒီနေရာက တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတွေ စုဝေးရာနေရာပဲလေ... အဲဒီနေရာကို တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတိုင်း သွားလေ့ရှိကြတယ်... တစ်ခါတလေကျရင် အခြား နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေကလည်း အဲဒီနေရာကနေ တပည့်တွေ လာပြီး လက်ခံတတ်ကြတယ်...”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာက ဆိုပေသည်။

“သတင်းပေးတဲ့အတွက် စီနီယာယွီဟွာကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာမှ ထွက်သွားသည်နှင့် သူတို့ကို လိုက်လံ ရှာဖွေတော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိခဲ့သော ဝမ်းမြောက်စရာ သတင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ သူတို့၏ သတင်းကို ကြားရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ သုံးဘုံလောကအတွက် ဤမျှအထိ ပေးဆပ်ခဲ့ကြသူများ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ အသက်ရှင်နေလျှင်ပင် လုံလောက်ပေသည်။

“ညီလေးထျန်းယွမ်က သူတို့ကို သွားရှာဖို့ ကြံနေတာလား...”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာက မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ ဒီကိစ္စတွေ ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော် သွားရှာမှာပါ...”

ယီထျန်းယွမ်က ပွင့်လင်းစွာပင် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ မင်းကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်... စန်းထျန်းနတ်ဘုရားနယ်မြေက အလွန်ကျယ်ပြန့်တော့ အဲဒီမှာ ရှိနေဦးမလားဆိုတာတော့ မပြောနိုင်ဘူးပေါ့...”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာက ခေါင်းခါရင်း ဆိုသည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းလို အစွမ်းထက်တဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ဆိုတာ တကယ်ကို ရှားပါးလှပါတယ်... နောက်ထပ် တစ်ခု သတိပေးချင်တာကတော့... လက်ရှိ နတ်ဘုရားရေစင်နယ်မြေက အတော်လေး ဂယက်ထနေတယ်၊ ဒါကြောင့် သတိထားပါဦး...”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းသောသူနှင့် ပေါင်းသင်းပါက ကောင်းသော အလေ့အကျင့်ကို ရရှိပေသည်။ ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာ ဤအဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းနှင့် ပတ်သက်နေပေလိမ့်မည်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အခြားမျိုးနွယ်စုများကို ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်း မရှိသည့်အပြင် အားနည်းသူများကိုလည်း အထင်မသေးဘဲ တည်ငြိမ်သော စိတ်ထားဖြင့် ဆက်ဆံနိုင်ကြပေသည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် သူတို့အား နှုတ်ဆက်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် အပြေးနှင်သွားတော့သည်။ သူသည် သူတို့နှင့်အတူ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းနေမည် မဟုတ်ဘဲ အပြေးနှင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

“စီနီယာ... ညီလေးထျန်းယွမ်က ကောင်းကင်အရှင်သခင်တာအိုရဲ့ အဆုံးသတ်အထိ ရောက်သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်လား...”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အခု အရှိန်ကိုသာ ဆက်ထိန်းထားနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး... အဓိကအချက်ကတော့ အရှိန်ကို တကယ် ဆက်ထိန်းထားနိုင်ဖို့ပဲလေ...”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာက အားကျစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဘယ်လိုလဲ မသိဘူး၊ အောက်ဆုံးက လူသားမျိုးနွယ် ဖြစ်နေတာတောင် အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်တာပဲ...”

“ဒါတော့ မသိဘူးလေ... အချက်တစ်ခုကတော့ သေချာပါတယ်... ဘယ်လောက်ပဲ အားနည်းတဲ့ မျိုးနွယ်ဖြစ်ဖြစ် အခြေအနေ ပြောင်းလဲဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေတာပဲ...”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းက ပြုံး၍ ဆိုသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါတို့လည်း အသေအချာ ကြိုးစားကြရမှာပေါ့ စီနီယာ...”

သူတို့ နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြပေသည်။ သူတို့လည်း တစ်စုံတစ်ရာသော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ထားကြရသူများ မဟုတ်ပါလော။ လူတိုင်းတွင် မတူညီသော တာဝန်များ ရှိနေကြပေသည်။ အပြင်ပန်း၌ ကြည့်ကောင်းနေကြသူ အများစုမှာ အတွင်းပိုင်း၌ မည်မျှအထိ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြရသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာလည်း ကြီးမားလှသော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ထားကြရသူများ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဦးချင်းစီ၏ အခြေအနေမှာမူ ကွဲပြားနေကြပေသည်။

ယီထျန်းယွမ် ထမ်းဆောင်ထားရသော တာဝန်မှာမူ သုံးဘုံလောကကို ကာကွယ်ရန်ပင် ဖြစ်ပေရာ အရာအားလုံးမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှပေသည်။ ၎င်းမှအပ ကျန်ရှိသော အရာအားလုံးမှာ မလိုအပ်ချေ။

“ကောင်းကင်အရှင်သခင်တာအို...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုတောင်ထိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ပိုမိုမြင့်မားသော နေရာသို့ တက်လှမ်းရမည် ဖြစ်ပြီး မိမိ၏ အသက်ကို အခြားသူများ၏ လက်ထဲ၌ အပ်နှံထားလိုခြင်း မရှိချေ။