ဒေါသ

ယီထျန်းယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှုကို စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းတို့လည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ စတင်ပြီး သိပ်မကြာသေးမီမှာပင် သူတို့၏ ဂိုဏ်းတူသားချင်းအား ကန်ထုတ်လိုက်သည့် ယီထျန်းယွမ်၏ ဒေါသတကြီး လုပ်ရပ်ကြောင့် သူတို့အားလုံး အသက်ရှူပင် မှားသွားကြသည်။

“ဒီညီလေးထျန်းယွမ်က နည်းနည်းတော့ လက်ရဲဇက်ရဲ နိုင်လွန်းမနေဘူးလား...”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ယှက်သန်းနေသည်။ ဂိုဏ်းတူသားချင်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အခြေအနေ အတော်လေး ပြင်းထန်သည်။

ဤနေရာတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသော်လည်း ဂိုဏ်းတူသားချင်း ကိစ္စမှာ သတ်မှတ်ချက်ထဲ မပါဝင်ပေ။ သို့သော် အကြီးအကဲများ သိရှိသွားပါက အတော်လေး ပြဿနာတက်နိုင်သည်။ ရခဲလှသော အခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးမထားဘဲ ဤနေရာ၌ တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို သိလျှင် အကြီးအကဲများ ဒေါသထွက်မည်မှာ သေချာသည်။

“ဟဲဟဲ... ဒီကောင်တွေ မောက်မာနေတယ်လို့ ပြောပြီးကာရှိသေးတယ်၊ ချက်ချင်း အဆုံးမခံလိုက်ရပြီပဲ။ ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလား။ တစ်ယောက်ယောက်က ကိုယ်မလုပ်နိုင်တာကို သူများလည်း မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ပြီး မောက်မာနေတာမျိုးကို ဆုံးမလိုက်တာပေါ့”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာက ရယ်မောလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ် လုပ်ဆောင်ချက်မှာ မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆသည်။

“စကားကတော့ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲတွေက အပြစ်ပေးမှာကို မစိုးရိမ်ဘူးလား”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ လုပ်ရပ်မှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ ရှိလွန်းသည်ဟု ထင်သည်။

“အပြစ်ပေးမယ် ဟုတ်လား။ ညီလေးထျန်းယွမ် ဘယ်အဆင့်အထိ ရောက်သွားမလဲဆိုတာကိုပဲ ကြည့်လိုက်ပါဦး”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာက ပြုံး၍ ဆိုသည်။

“စည်းကမ်းဆိုတာ စာထဲမှာပဲ ရှိတာပါ၊ လက်သီးအစွမ်းကသာ အမှန်တရားပဲလေ။ တကယ်လို့ ညီလေးထျန်းယွမ်က ကောင်းကင်အရှင်သခင်တာအိုရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ပိုပြီး နီးကပ်သွားမယ်ဆိုရင် အကြီးအကဲတွေက အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မင်းထင်လို့လား”

“နောက်ပြီး ဒီကိစ္စရဲ့ အစကလည်း အဲဒီကောင်တွေ တုံးအလွန်းလို့ပဲလေ။ ဘာရတနာလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်နေတယ်တဲ့။ ကောင်းကင်အရှင်သခင်တာအိုရဲ့ စိတ်အာရုံကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ ရတနာဆိုတာ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမယုံဘူး။ တကယ်လို့ ရှိတယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့ကို မပေးဘဲ ညီလေးထျန်းယွမ်ကို ဘာလို့ ပေးမှာလဲ။ ဦးနှောက်နဲ့ စဉ်းစားကြည့်ရင် သိသာနေတာပဲကိုး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပါရမီရှင်လို့ ထင်နေတဲ့ လူအအုပ်စုပဲ”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာ၏ စကားများမှာ အလွန်ပင် စူးရှလှသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ တစ်ဖက်လူများ မကြားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သေချာပေါက် ပြဿနာတက်ပေလိမ့်မည်။

“တော်ပါတော့၊ ဒီစကားတွေကို စိတ်ထဲမှာပဲ ထားလိုက်ပါ။ တစ်ဖက်လူတွေ သိသွားရင် ငါတို့အတွက် မကောင်းဘူး”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အချို့သော စကားများကို ပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုခြင်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိခိုက်စေနိုင်သည်ဟု သူ ယူဆသည်။

“ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ ငါလည်း အများကြီး မပြောချင်တော့ပါဘူး။ ရှေ့ကိုပဲ ဆက်သွားကြရအောင်။ ညီလေးထျန်းယွမ် ဆက်တက်လှမ်းသွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြင့်မြတ်ပါတယ်လို့ ထင်နေတဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို ပညာပေးတာ မြင်ချင်သေးတယ်။ ကိုယ်က မျိုးရိုးကောင်းတယ်၊ သွေးမျိုးဆက် ကောင်းတယ်ဆိုရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အနှိုင်းမဲ့နေပြီလို့ ထင်နေကြတာလား”

ကောင်းကင်အရှင်ယွီဟွာက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းက သူ့ပုခုံးကို ပုတ်ကာ စိတ်အေးအေးထားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူသည်လည်း စီနီယာကုတ်ကျန့်ကို ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အချို့သော သူများအတွက်မူ သနားနေရန် မလိုသလို ရင်းနှီးအောင် ပေါင်းသင်းရန်လည်း မလိုအပ်ချေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် စီနီယာကုတ်ကျန့်ကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အထက်သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းသွားသည်။ အရှိန်ကို မူလအတိုင်း ထိန်းထားသော်လည်း သတိထားသည့်အနေဖြင့် မိုင်အကွာအဝေးကို တစ်မိုင်လျှင် တစ်ကြိမ် စိတ်အာရုံ ချေဖျက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းက အချိန်ပိုပေးရမည်မှာ သေချာသော်လည်း ပိုမိုမြင့်မားသော နေရာသို့ တက်လှမ်းရန် ပို၍ သေချာပေသည်။ အရာအားလုံးကို စိတ်ချလက်ချ ရှိစေရန်အတွက် စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ဆောင်တော့ချေ။

မှန်ပေသည်။ တစ်မိုင်လျှင် တစ်ကြိမ် ရပ်တန့်ခြင်းက ပိုမိုခက်ခဲသော စိတ်အာရုံများအတွင်းသို့ ကျရောက်စေသည်။ မူလက ၁၅ မိနစ်ပင် မပြည့်သော အချိန်မှသည် နာရီပေါင်းများစွာ၊ ထို့နောက် တစ်ရက်နီးပါးအထိ အချိန်ယူ၍ ချေဖျက်ရတော့သည်။

၎င်းမှာ နှေးကွေးသွားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင် အခြားသူများထက် များစွာ မြန်ဆန်နေဆဲပင်။ အခြားသူများမှာ တောင်ခြေသို့ပင် မရောက်သေးဘဲ ရှေ့သို့ တိုးရန် ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူနေကြရသည်။ ယီထျန်းယွမ်မှာမူ တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိပြီးမှ ထိုမျှ အချိန်ယူရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ချေ။

အထက်ပိုင်းတွင် ကျင့်ကြံသူများမှာ ဟိုတစ်စ သည်တစ်စဖြင့် လူ ၁၀ ယောက်ကျော်ခန့်သာ ရှိသည်။ အောက်ခြေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များစွာ နည်းပါးလှသည်။ အမှန်တကယ်တွင် အပေါ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူမှာ မနည်းလှသော်လည်း လက်ရှိတွင် ဤနေရာ၌ ရှိမနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကောင်းကင်အရှင်လျိုယွန်းမှာ ဤနေရာတွင် ရှိမနေချေ။

ယီထျန်းယွမ် တစ်ရှိန်ထိုး လိုက်မီလာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုသူမှာ လူသားမျိုးနွယ် ဖြစ်နေသဖြင့် ထူးခြားသော ရတနာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေမည်လားဟု သံသယ ဝင်မိကြသည်။ မဟုတ်ပါက စိတ်အာရုံကို ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ မည်သို့ ချေဖျက်နိုင်ပါမည်နည်း။

လူအများစုမှာ ဤသို့ပင် တွေးတောမိကြသည်။ အကယ်၍သာ ယီထျန်းယွမ်မှာ အခြားသော အဆင့်မြင့်မျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်ပါက မည်သူမျှ သံသယဝင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် လူသားမျိုးနွယ် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်သာ ဤသို့ အထင်သေးခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်ကမူ သူတို့ မည်သို့ တွေးသည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။ သူသည် မိုင် ၇၀ ကျော် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

“မင်း ခုနက စီနီယာကုတ်ကျန့်ကို ကန်ထုတ်လိုက်တာ ဘာသဘောလဲ”

ယီထျန်းယွမ် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့အား မေးခွန်းထုတ်နေသူမှာ ကောင်းကင်အရှင် အဆင့် ၈ ရှိသော သန်မာသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ရုပ်ရည်မှာလည်း အတော်လေး ခန့်ညားပြီး နတ်ဘုရားရေစင်နယ်မြေမှ ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် စိတ်အာရုံအတွင်းမှ ထွက်လာသည်မှာ မကြာသေးပုံရသော်လည်း အောက်ဘက်မှ ဖြစ်ရပ်ကိုမူ ဘေးမှနေ၍ အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပုံရသည်။

“ဘာသဘောမှ မရှိပါဘူး၊ ပုံမှန် ပြန်လည်ခုခံလိုက်တာပဲလေ”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့အား တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်၍ ဆိုသည်။

“ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ”

“ပြဿနာတော့ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်း အခုပဲ အောက်ကို ပြန်ဆင်းသွားတော့”

ကောင်းကင်အရှင်ကျန့်ယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ဒေါသအရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ မိမိနှင့် မသက်ဆိုင်သလိုပင် ရှိနေသည်။

“ငါက မင်းရဲ့ စီနီယာ ဖြစ်နေလို့ပဲ…”

ကောင်းကင်အရှင်ကျန့်ယွမ်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

“နတ်ဘုရားရေစင်နယ်မြေမှာ စီနီယာမှာ ဂျူနီယာကို အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့် ရှိတယ်... အမိန့်ကို ဖီဆန်တဲ့သူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်ပြီး ကောင်းကင်အရှင်ကျန့်ယွမ်အား ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“မင်းလည်း စီနီယာကုတ်ကျန့်နဲ့ ပတ်သက်နေတာပဲလား... ကိုယ့်လူအတွက် လက်စားချေချင်နေတာ မဟုတ်လား... စီနီယာမှာ ဂျူနီယာကို အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့် ရှိတယ်ဆိုတာ တကယ်ကို ရယ်စရာပဲ... ငါက မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား မဟုတ်သလို မင်းနဲ့လည်း ဘာမှ မပတ်သက်ဘူး... စီနီယာဆိုတဲ့ ဘွဲ့နာမည်တစ်ခုတည်းနဲ့ လူကို လာပြီး ဖိနှိပ်ချင်နေတာလား”

“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒါက ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ ပျင်းစရာ အကောင်းဆုံး ကိစ္စပဲ... တကယ်လို့ ငါက ကောင်းကင်အရှင်သခင်တာအိုရဲ့ အဆုံးသတ်အထိ သွားနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အကြီးအကဲတွေက ဘယ်သူ့ကို အပြစ်ပေးမယ်လို့ မင်းထင်လဲ”

ယီထျန်းယွမ် လူကို ရိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာတော့သည်။ ဤသည်မှာ အာဏာပြခြင်းလား။ အကယ်၍ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံနေရချိန်တွင် ဤသို့ အမိန့်ပေးလျှင်မူ တစ်မျိုးပင်။ ယခုမှာမူ အနာဂတ်နှင့် ဆိုင်သော ကိစ္စဖြစ်ရာ လူကို ထွက်ခွာခိုင်းခြင်းမှာ အနာဂတ်ကို စွန့်လွှတ်ခိုင်းခြင်းနှင့် မခြားပေ။

“မင်းက အပေါ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”

ကောင်းကင်အရှင်ကျန့်ယွမ်က ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။

“ဘယ်က ရလာမှန်းမသိတဲ့ ရတနာကို အားကိုးပြီးတော့ ဒီကို ရောက်လာတာကိုး... တကယ်တမ်း အပေါ်ကို တက်ချင်တယ်ဆိုရင် အရည်အချင်း မရှိဘဲနဲ့ ရမယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား”

“အမယ်လေး စီနီယာကြီးများရယ်... မင်းတို့ ဦးနှောက်တွေကို မြည်းကန်သွားလို့လား... လူတိုင်းက ငါ့ကို ရတနာနဲ့ တက်လာတာလို့ပဲ ထင်နေကြတာလား... မင်းတို့ ဘယ်မျက်လုံးနဲ့ မြင်လိုက်လို့လဲ၊ ငါတောင် မသိပါလား”

ယီထျန်းယွမ်က ဒေါသမထွက်ဘဲ ရယ်မောကာ ဆိုသည်။

“တကယ်လို့ ရတနာကြောင့်ပဲ ဆိုဦးတော့၊ အဲဒါကလည်း ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ ငါရလာတဲ့ ရတနာပဲလေ”

“တကယ်လို့ အဲဒီ ရတနာသာ ရှိမယ်ဆိုရင် ငါ အပြင်ကို ပစ်ထုတ်ပေးလိုက်မယ်၊ မင်းတို့တွေ ခွေးတစ်ကောင်လိုမျိုး ပြေးကောက်ကြမှာ ငါလောင်းရဲတယ်... ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ကိုယ် တက်ရမယ်ဆိုတာတွေက အပိုစကားတွေပဲ”

“ကိုယ်မလုပ်နိုင်တာကို သူများကို ပြင်ပအားကို အားကိုးတယ်လို့ ထင်နေတာက တကယ်ကို လူအတွေပဲ... ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို အထင်သေးတယ်ဆိုရင်လည်း တိုက်ရိုက်သာ ပြောစမ်းပါ... ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး အရည်မရ အဖတ်မရတွေ ပြောမနေနဲ့... ဒီနေရာမှာ အချိန်ဆိုတာ အရမ်းတန်ဖိုးရှိတာ မင်းသိလား...”

ယီထျန်းယွမ်၏ စကားများမှာ မီးကုန်ယမ်းကုန် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်အရှင်ကျန့်ယွမ်၏ မျက်နှာမှာလည်း ပြာနှမ်းသွားတော့သည်။ သူ့အား ဤသို့ ပြောရဲသူမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။ ယီထျန်းယွမ်မှာ ပထမဆုံးပင်။