အခန်း (၂၄၅-၂၄၆)

အပိုင်း(၂၄၅)

အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ယီရင် ထံ၌ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကျင်းလုံ ထိုအရာကို ခံစားမိသည်။ ၎င်းက သူမ၏ ဝိညာဉ် ကြောင့်တော့ မဟုတ်ပေ။

ကျင်းလုံ သည် အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် များစွာနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ ရာနှင့်ချီ၍ပင် ရှိနိုင်လေသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ် သည် သာမန်ထက် များစွာ ပို၍ အားကောင်းနေခြင်းမျိုး မဟုတ်သည်ကို သူ သိထား၏။

သူမ၏ နည်းစနစ်များသည် တစ်လခန့် လေ့ကျင့်ထားသကဲ့သို့ ပိုမို ထက်မြက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအချက်ကို ကျင်းလုံ နားလည်နိုင်ပေသည်။ အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် ဆိုသည်မှာ ရွှေအဆင့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အတွင်း၌ မြုပ်နှံထားသော ကျွမ်းကျင်မှုများနှင့် အတွေ့အကြုံများကို ဖြတ်သန်းရသည့် ခရီးစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဆရာဖြစ်သူထံမှ အသိအမြင်အချို့ကို အမွေရရှိခဲ့မည်သာ ဖြစ်လေသည်။

သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်မှာ သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများပင် ဖြစ်၏။ သူမသည် သူ၏ မြွေများကို ချေမွပစ်ခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကိုလည်း ဘေးသို့ ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် စီးဆင်းနေသော ကြယ်ရောင် နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုထားသည့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကိုပင် လိုက်ဖက်ညီစွာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

သူမသည် ကာကွယ်သူ နည်းစနစ်သုံးထားသော သူ၏ လက်သီးချက်များကို သူမ၏ အမြွှာ ရွှေအဆင့် အမှတ်အသား များဖြင့် ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ထိုအမှတ်အသားများသည် သူမ၏ လက်များကဲ့သို့ပင် မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။

ယီရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အလေးချိန် ပြောင်းလဲမှုအရ ခန့်မှန်းမိသော ဓားချက်ကို ကျင်းလုံ ငုံ့ရှောင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူမက သူ၏ နံဘေးကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ချလိုက်လေသည်။

ဘုန်း..

ထိုကန်ချက်၏ အားသည် သူ၏ သံမဏိအဆင့် ခန္ဓာကိုယ် ကို ထိခိုက်သွားစေပြီး လိမ့်ထွက်သွားစေခဲ့၏။ သူသည် အားယူ၍ တစ်ဖက်တောင်ထိပ်မှ အခြားတောင်ထိပ်တစ်ခုဆီသို့ ခုန်ကူးသွားလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် ရှီရူး တောင်၏ ပင်မတောင်ထိပ် ဆင်ခြေလျှော၌ ရှိနေလေပြီ။ ထိုနေရာသည် ကျင်းမိသားစု နန်းတော်များ၏ အောက်ဘက်တွင် ဖြစ်သည်။

ယီရင်သည် သူ့ကို မည်မျှအထိ ဝေးလွင့်သွားအောင် ကန်လိုက်မိကြောင်း မြင်တွေ့ရသောအခါ သူ့ထက်ပင် ပို၍ အံ့အားသင့်နေပုံပေါ်လေသည်။

သူမကို အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် သို့ ရောက်ရှိခွင့်ပြုခဲ့ခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူမနှင့် သူ၏ စွမ်းရည်ကို နှိုင်းယှဉ်တိုင်းတာရန် ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမထက် သာလွန်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူ၏ နည်းစနစ်များမှ စွမ်းအား၊ သူ၏ တိကျမှုနှင့် အချိန်ကိုက် လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ ထို့ပြင် သူ၏ အမြန်နှုန်းတို့သည် သူမထက် အစစအရာရာ သာလွန်နေခဲ့လေသည်။

ထိုသို့ ဖြစ်နေရမည်မှာလည်း သဘာဝပင် ဖြစ်၏။ သူသည် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှ မည်သည့် ဖိအားကိုမျှ သူ မခံစားရသင့်ပေ။ သို့သော် သူ ခံစားခဲ့ရလေသည်။ သူ ကျင့်ကြံထားသည့် စီးဆင်းနေသော ကြယ်ရောင် နည်းစနစ်ကြောင့် သူမ လိုက်မမီနိုင်လောက်အောင် သူက ပို၍ မြန်ဆန်နေသင့်သည်။ သို့တိုင် သူမက အမီလိုက်နိုင်ခဲ့၏။ လက်နက်မှလွဲ၍ သူမသည် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိသင့်ချေ။ သို့သော် သူမ၏ ထိုကန်ချက်သည် သူ၏ နံရိုးများကိုပင် ကျိုးကြေမတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

ယခုအခါ သူတို့ နှစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်သည် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လကထက် များစွာ လျော့နည်းလာခဲ့လေပြီ။ သူသည် အခြားသော ကျင့်ကြံသူ များထက် စွမ်းအားများကို ပိုမို လျင်မြန်စွာ ရရှိနိုင်ရန် ဘိုးဘေး လှံ ကို အသုံးပြုခဲ့၏။ သို့တိုင်အောင် သူမက ထိုကွာဟချက်ကို ကျဉ်းမြောင်းလာစေရန် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ကြောက်ရွံ့မှုများ တွားသွားတက်လာခဲ့သည်။ ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် သူ စွမ်းအား အပြည့်အဝကို စုစည်းလိုက်လေ၏။ ယခုပင် သူမကို သတ်ပစ်မှ ဖြစ်တော့မည်။ အကယ်၍ သူ မသတ်နိုင်ခဲ့ပါက နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံချိန်၌ သူမက သူ့ကို သတ်ပစ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကျင်းလုံသည် လက်ဖျားများပေါ်တွင် အလင်းစက်များကို စုစည်းကာ ကြယ်အစွန်း နည်းစနစ်များကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ လက်နက်တစ်ခုသာ ရှိနေပါက ထိုနည်းစနစ်က ပို၍ ထိရောက်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ရှိသည့်အရာဖြင့်သာ အလုပ်ဖြစ်အောင် ကြိုးစားရလေ၏။

ယီရင်သည်လည်း သူနှင့်အတူ တောင်စောင်းဆီသို့ ခုန်ကူးလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် တစ်ခုဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။ သူက ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ကြယ်အစွန်း နည်းစနစ် တစ်ခုဖြင့် ဖျက်ဆီးလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ တောင်စောင်းကို ခုန်တက်လိုက်ရင်း သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပိတ်ဆို့ထားရန် မြွေအရိပ် တစ်ခုကို စေလွှတ်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူမက နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူ တောင်စောင်းတစ်လျှောက် ထပ်မံ၍ ခုန်တက်လာခဲ့၏။

ကျောက်ကမ်းပါးသို့ ရောက်ရှိပြီး ကျင်းကလန် ၏ အိမ်များအောက်၌ ရပ်တန့်လိုက်ချိန်မှသာ သူမကို လှည့်၍ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်လေသည်။

ယီရင် ကျောက်ကမ်းပါးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာချိန်တွင် စုတ်ပြဲနေသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် လွင့်လူးနေခဲ့၏။ ထို့နောက် သူမက ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်လေသည်။

"အဲဒါကို မင်း လိုအပ်လိမ့်မယ်..."

သူက သတိပေးလိုက်သည်။

သူမက ပခုံးတွန့်လိုက်၏။

"ရှင့်ထက်စာရင်တော့ လက်နက်ပိုစုံပါသေးတယ်..."

သူမ၏ ရွှေအဆင့် အမှတ်အသား များထဲမှ တစ်ခုဆီမှ လက်တစ်ဝါးစာအရွယ် တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက ထိုမာဒြာ ကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သော်လည်း သူမက အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။

သူက ကြယ်အစွန်း နည်းစနစ်ဖြင့် သူမ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သူတို့သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိုက်ခိုက်မှု ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်ခဲ့ကြ၏။ သူ၏ ကာကွယ်သူ နည်းစနစ်များသည် သူမ၏ ရွှေအဆင့် အမှတ်အသား များနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အမြုတေသည် နောက်ဆုံးတွင် အားနည်းစပြုလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တောက်ပသော လမင်းကြီးအသွင်မှ မှေးမှိန်နေသော ကြယ်တစ်ပွင့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ သူမ၏ အခြေအနေမှာလည်း ထိုထက်ပို၍ ကောင်းမွန်နေမည် မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ အသက်ရှူသံများသည် စွမ်းအင်လှည့်ပတ်မှု စည်းချက်အတိုင်း ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း မောဟိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက သူ၏ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုကို စောင့်ကြည့်ရန် သူ၏ လက်များဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို သူက အရယူလိုက်လေ၏။ သူသည် စီးဆင်းနေသော ကြယ်ရောင်မှ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အမြန်နှုန်းများကို အားကုန်ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကျောဘက်သို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ထိုအရာသည် သူ၏ အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။ သူမနှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်ရန် သူ့၌ စွမ်းအားများ မရှိတော့ပေ။ အထူးသဖြင့် လက်နက်မပါဘဲ သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သူမ ဤမျှမြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာမည်ကို ကြိုတင်သိရှိခဲ့ပါက ဂိုခရမ်၏ အကြံပြုချက်ကို လက်ခံခဲ့မည်သာ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူတို့၏ အင်အားအပြည့်အဝကို အသုံးပြု၍ သူမကို ချေမှုန်းပစ်ခဲ့မည် ဖြစ်လေသည်။

သူမထံမှ လာမည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို အဆုံးသတ်ရန် သူ့အတွက် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်သာ ရှိတော့သည်။ ထိုအခွင့်အရေးမှာ ယခုပင် ဖြစ်၏။

သူမ၏ ကျောပြင်သည် အကာအကွယ်မဲ့စွာ လစ်ဟနေခဲ့သည်။ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် သူမ၏ ကျောရိုးကို ဖြတ်တောက်ရန် အတွက် သူသည် သင်တုန်းဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော လက်ဝါးဖြင့် သူမ၏ လည်ကုပ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

သူ လှုပ်ရှားလိုက်ချိန်၌ သူ၏ ဝိညာဉ် က သတိပေးချက်တစ်ခုကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လေထုက လှိုင်းထသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်၏။ ထိုအခါ ဓား အော်ရာ များသည် သူ ယခုလေးတင် ရပ်နေခဲ့သော နေရာလွတ်ကို ဆွဲဖြဲသွားလေသည်။

ယီရင်၏ ရွှေအဆင့် အမှတ်အသား သည် သူမ၏ ကျောဘက်သို့ လှည့်သွားပြီး သူမ မမြင်ရသော နေရာမှ အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမက လှည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် နီရဲနေခဲ့၏။ သူမကို ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိခွင့်ပြုမိသော သူမကိုယ်သူမ ဒေါသထွက်နေခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် သူမ၏ ကျောကို ဓားဖြင့်ထိုးရန် ကြိုးစားသော သူ့ကို ဒေါသထွက်နေခြင်းလော ဆိုသည်ကို သူ သေချာ မသိခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူမက လှိုင်းထနေသော ခုတ်ပိုင်းမှုတစ်ခုကို သူ၏ ထံသို့ စေလွှတ်လိုက်လေသည်။

သူက ကြယ်အစွန်း နည်းစနစ်ဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုနှင့် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် သူမ၏ အမြုတေ ကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ကုန်စင်သွားစေရန် ကြိုးစားနေပုံရ၏။ တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် များက ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာလေသည်။

သူ၏ ကြယ်အစွန်း နည်းစနစ်သည် စောစီးစွာ ကွဲကြေသွားခဲ့၏။

လေထုထဲတွင် လှိုင်းထနေသော ငွေရောင်အနားသတ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်တည့် မတ်မတ် ဦးတည်လာနေသည်။ သူသည် ကာကွယ်သူ နည်းစနစ်ကို ပြန်လည် ခေါ်ယူရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်နေသော်လည်း သူ့၌ အချိန်မရှိတော့ပေ။

သူ စဉ်းစားချိန် မရမီမှာပင် အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုဖြင့် လုပ်ဆောင်လိုက်မိလေသည်။

ကျင်းလုံ သည် သူ၏ ရွှေအဆင့် အမှတ်အသား ကို အသုံးပြုလိုက်၏။

သူ၏ မေးရိုးသည် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟထွက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာကို ရစ်ပတ်ထားသော အနီရောင် ပတ်တီးများကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ သူသည် တောက်ပနေသော အဖြူရောင် အစွယ်များ အပြည့်ရှိသည့် ပါးစပ်ကို ဖြဲပြလိုက်လေသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ညီမဖြစ်သူ၏ အသက်ကို နီးပါး ရယူသွားခဲ့သော မြွေပုံစံ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ထံမှ ရရှိထားသည့် အမွေအနှစ် ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် သူ၏ မျက်နှာကို ရွဲ့စောင်းသွားစေပြီး မေးရိုးကို ပုံစံပြောင်းသွားစေသည်။ သူ ပါးစပ်ဟလိုက်တိုင်း အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့၏။

သူက ပါးစပ်ကို ဟ၍ လှိုင်းထနေသော စွမ်းအင် ခုတ်ပိုင်းမှုကို ကိုက်ချလိုက်သည်။ သူ၏ သွားများသည် ထိုနည်းစနစ်ကို ဖန်ကွဲသကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေသွားစေခဲ့လေသည်။

မာဒြာ အစအနများသည် သူ၏ ပါးပြင်များကို ခုတ်ပိုင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာဖုံး အကြွင်းအကျန်များကိုပါ ဆွဲဖြဲသွားလေ၏။

ကျင်းလုံသည် ယီရင် ကို မုန်းတီးမှုအပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက သူ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေပြီး လက်ကိုလည်း ဓားပေါ်၌ တင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ် စွမ်းအားများ မှေးမှိန်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပုံပင်။

***

အပိုင်း(၂၄၆)

ကျင်းလုံသည် ကျောက်ကမ်းပါး အစွန်း၌ ရပ်ရင်း မြို့ပေါ်သို့ သူ၏ အာရုံများကို ပြန်လည် ဖြန့်ကျက်လိုက်၏။ အခြေအနေသည် ၎င်းတို့အတွက် ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ မြွေ သင်္ချိုင်း တစ်ခွင်ရှိ ကြယ် လှံ မာဒြာ များ၏ ဆုတ်ယုတ်မှုများမှတစ်ဆင့် ထိုအချက်ကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။

ခဏအကြာတွင် ရှက်ရွံ့မှုများက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ကျင်းကလန် သည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မြို့၌ပင် တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော်... မည်မျှပင် နာကျင်ရစေကာမူ သူသည် ကလန် ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ပြန်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ သစ္စာဆိုမှုက သူ့ကို လှုံ့ဆော်နေပြီး တာဝန်သိစွာ လုပ်ဆောင်ရန်၊ မိသားစုအတွက် သူ၏ အသက်ကို ပေးဆပ်ရန် ဆွဲငင်နေခဲ့လေသည်။ သူသည် မသေချာသော တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် အချိန်များကို ဖြုန်းတီးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ မျှတသော တိုက်ပွဲဆိုသည်မှာ လူမိုက်များ၏ ကစားပွဲသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကလန်၏ အင်အားစုများ ပြန်လည် စုစည်းမိသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျင်းလုံသည် ကျင်းတိုင်ရှို ကိုယ်တိုင် ယီရင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် အကြံပြုဖို့ ရည်ရွယ်ထားလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင်းလုံ သည် ထိုတာဝန်ကို သူကိုယ်တိုင် ထမ်းဆောင်နိုင်မည်ဟု သေချာ မယုံကြည်တော့သောကြောင့်ပင်။

ဓားသူတော်စင်၏ တပည့်ဖြစ်သူအား နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏ မိသားစုနှင့် ပြန်လည် ပူးပေါင်းရန် ကျောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ခုန်ချသွားလေတော့သည်။

ထိုညနေခင်းတွင် ယီရင် အမြုတေ သည် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အဖြစ် အကုန်အစင် ခန်းခြောက်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ် နှင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုလုံးသည်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကြောင့် နာကျင်နေခဲ့သည်။ သို့တိုင်အောင် ယီရင် သည် ကျင်းလုံ ၏ နောက်သို့ လိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့လေသည်။

"ဒီကို... ပြန်လာခဲ့... ရှင်..."

သူမ၏ အသံသည် ဗလုံးဗထွေး ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများသည် တကယ့် စကားလုံးများ ဟုတ်မဟုတ်ကိုပင် သူမကိုယ်တိုင် သေချာ မသိခဲ့ပေ။

သူမသည် ရန်သူ၏ နောက်သို့ ဒယိမ်းဒယိုင်ဖြင့် လိုက်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ဒူးများ ခွေကျသွားချိန်မှသာ ကျောက်တုံးပေါ်သို့ ပြိုကျသွားကာ မောဟိုက်နေခဲ့လေသည်။ ဆရာဖြစ်သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ထံမှ သူမရရှိခဲ့သော စွမ်းအင်များသည် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း လတ်တလောတွင်မူ ခမ်းခြောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ ရရှိခဲ့သော ခဏတာ ရှင်းလင်းမှုနှင့် အသိအမြင်တို့သည် အိပ်မက်တစ်ခုအလား မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ထံမှ ရရှိရန် အရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း သူ၏ တည်ရှိမှု ဆိုသော ခံစားချက်ကမူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အမှတ်ရစရာ တစ်ခုတည်းကိုသာ ချန်ရစ်ထားခဲ့လေသည်။

သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ် သုံးခုစလုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့၏။ ဓားသူတော်စင် ကို ဒုတိယအကြိမ် နှုတ်ဆက်ခွဲခွာလိုက်ရခြင်းက သူမအား ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ ထိခိုက်နာကျင်စေခဲ့သည်။ သူ မရှိတော့ခြင်းက သူမ၏ ရင်ကို ဆွဲဖြဲသွားလေ၏။

ထို့နောက် တောင်ပေါ်၌ သူမသည် ဆရာဖြစ်သူ၏ သေဆုံးခြင်းအတွက် နောက်တစ်ကြိမ် ငိုကြွေးနေမိလေတော့သည်။

...

အော်သို သည် ဒဏ်ရာရနေခဲ့၏။ သူ၏ အရေပြားမှ အနက်ရောင်သွေးများ စိမ့်ထွက်နေသည်။ လင်းတုန်းသည် လိပ်ကြီး၏ သွေးနှင့် ဝိညာဉ် အတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့ဝင်ရောက်နေသော အဆိပ်များ၏ နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် သည် ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေပြီး အော်သို ၏ စိတ်သည် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိမရှိ ဆိုသည်ကို သူ အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ပေ။

လင်းတုန်း၏ ကိုယ်လုံးစာရှိသော ဧရာမ ခြေဝါးမည်းကြီး တစ်ဖက်သည် သူ၏ ဗိုက်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်ရာ သူ၏ ကျောပြင်သည် မြေပြင်နှင့် ဆောင့်မိသွားလေသည်။

လင်းတုန်း အော်ဟစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း လေထွက်သံသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူသည် သားရေပြားကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော ထိုခြေထောက်ကို ကုတ်ခြစ်လိုက်သော်လည်း သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ရိုက်နှက်နေသကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လိပ်ကြီးသည် သူ၏ လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ လင်းတုန်း ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူသည် စကားပြောရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား လင်းတုန်း ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ အသံများ ပြုလုပ်နေခဲ့သော်လည်း မည်သည့် စကားလုံးမျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိချေ။ ထို့နောက် ထိုအထွတ်အမြတ် သားရဲသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ လင်းတုန်း ၏ မျက်နှာကိုပင် ဆွဲဖြဲသွားမတတ် ထင်ရလေသည်။

သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်၏။ အချို့သော သေဆုံးမှုများကို မျက်လုံးဖွင့်လျက် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခြေအနေကမူ ထိုသို့သော သေဆုံးမှုမျိုး မဟုတ်ပေ။

သူ၏ အမြုတေ သည် သွေးစွန်းနေသော အမှောင် အလင်းတန်း တစ်ခုနှင့်အတူ လင်းလက်သွားလေသည်။

မဟူရာ မီးတောက် သည် သူ၏ မာဒြာ သွေးကြောများအတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး သူ့ကို အတွင်းမှ အပြင်သို့ ပွတ်တိုက်သွားသည်။

‘ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့ရတယ် ဆိုတာ ဒါမျိုးများလား...’

သူ တွေးလိုက်မိသည်။ ဝိညာဉ် သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်သွားသည့် ခံစားချက်မျိုးဟု သူ အမြဲတမ်း စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးပြီး ယခု ခံစားနေရသည်မှာလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ ဝိညာဉ် သည် ပို၍ ပို၍ ပူပြင်းလာခဲ့ပြီး မဟူရာ မီးတောက် သည် သူ၏ သွေးကြောများတစ်လျှောက် ပြေးလွှားနေခဲ့ရာ သူ ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူ အော်ဟစ်လိုက်ချိန်တွင် အော်သို ကလည်း သူနှင့်အတူ အော်ဟစ်လိုက်၏။ လိပ်ကြီး၏ ပါးစပ်မှ အနက်ရောင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ကျောက်တုံးများကို လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့သည်။

လင်းတုန်းသည် စွမ်းအားအချို့ကို ချေဖျက်နိုင်ရန်အတွက် စွမ်းအင်များကို အပြင်းအထန် လှည့်ပတ်လိုက်လေသည်။ အီသန် ၏ သန့်စင်ခြင်း ဘီး နည်းစနစ် မဟုတ်ဘဲ သူ လုပ်နိုင်သမျှ အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အမြန်ဆန်ဆုံး အသက်ရှူ နည်းစနစ် ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့၏။ သူသည် 'မီးတောက် ခြုံလွှာ' ကို ဖန်တီးလိုက်ရာ ထိုအရာက သူ၏ ပတ်လည်တွင် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာပြီး အော်သို ၏ ခြေထောက်ကို မ၍ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ရန် ခွန်အားများ ပေးစွမ်းလာခဲ့သည်။

သို့သော် အော်သိုက ပြန်လည် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ပတ်လည်တွင် အနီနှင့် အနက်ရောင် အလင်းကွင်းတစ်ခု တောက်လောင်လာပြီး ရုတ်တရက် ထိုခြေထောက်သည် ပြိုကျလာသော တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ပြန်လည် ဖိချလာခဲ့ကာ ခြေသည်းများသည် လင်းတုန်း ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ စိုက်ဝင်သွားလေသည်။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ လက်များ၌ စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ မဟူရာ မီးတောက် မြစ်များကို သူ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်မှတစ်ဆင့် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ 'မီးတောက် ခြုံလွှာ' သည် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေပြီး အနီနှင့် အနက်ရောင် အော်ရာ များသည် သူ၏ ပတ်လည်တွင် လင်းလက်နေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

ထိုစွမ်းအားသည် သူ့အတွက် များပြားလွန်းနေပြီး သူ၏ သွေးကြောများနှင့် အမြုတေ တို့သည် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အထိ ဆန့်ထွက်နေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်းအဆင့် ၏ အဆုံးသို့ မရောက်ရှိသေးပေ။ သူ၏ ဝိညာဉ် သည် မရင့်ကျက်သေးချေ။

ထို့ကြောင့်... သူ့ကို ကူညီနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အရာကို ရှာဖွေရန် သူ၏ လွယ်အိတ်ကို ကုတ်ခြစ်လိုက်လေသည်။ ထိုအရာမှာ ဆယ်လ်ဗန် မြစ်မျိုးစေ့ ပင် ဖြစ်၏။

ရေပုံးတစ်ပုံးကို ရှာဖွေနေသည့် မီးလောင်နေသော လူတစ်ယောက်အလား သူ၏ ပစ္စည်းများကို သူက ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။ မဟူရာ မီးတောက်၏ လျှာများသည် သူ၏ လွယ်အိတ်ကို လျက်ကာ အပိုင်းလိုက် လောင်ကျွမ်းသွားစေသော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

မှန်သတ္တာသည် လိမ့်ထွက်လာပြီး မြစ်မျိုးစေ့ သည် သူမ၌ မရှိသော ဦးခေါင်းကို ခိုက်မိသွားသည့်အလား ခေါင်းကို ပွတ်နေလေသည်။ လင်းတုန်းသည် သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရယူရန်နှင့် ဆွဲသွင်းရန် အချိန်မဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။ သူ၏ ဝိညာဉ် သည် တွန့်လိမ်ကာ မည်းခြောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီ ဖြစ်၏။

ထို့အစား မဟူရာ မီးတောက်သည် မှန်သတ္တာ၏ ဘေးဘက်ကို ထိုးဖောက် လောင်ကျွမ်းသွားလေသည်။ ၎င်းသည် အရည်ပျော်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ တရှည်ရှည် မြည်ကာ သေးငယ်သော ဖုန်မှုန့်များကဲ့သို့ သဲမှုန့်တိမ်တိုက်တစ်ခုအဖြစ် လွင့်ပျောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်းက တုန်ယင်နေသော လက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဆယ်လ်ဗန် မြစ်မျိုးစေ့က သူ့ကို ခေါင်းစောင်း၍ ကြည့်လိုက်လေသည်။ တစ်စက္ကန့်ခန့်မျှ သူမက သူ့ကို မမှတ်မိသကဲ့သို့ မသေမချာ ဖြစ်နေပုံရ၏။

ထို့နောက် သူမက သူ၏ လက်ခလယ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ကြည်ပြာရောင် အရည်တစ်လှိုင်းသည် သူ၏ မာဒြာ သွေးကြောများတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး အမှောင် မာဒြာ ၏ စီးဆင်းမှုကို တိတ်ဆိတ်သွားစေကာ မီးလောင်ဒဏ်ရာပေါ်သို့ ရေအေးများ လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ သွေးကြောများကို ငြိမ်းချမ်းသွားစေခဲ့သည်။

မဟူရာ မီးတောက် မာဒြာများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ လင်းတုန်းသည် ဆက်လက်၍ စွမ်းအင်များကို လှည့်ပတ်နေသော်လည်း မြစ်မျိုးစေ့က သူမ၌ ရှိသမျှ အားလုံးကို သူ၏ အတွင်းသို့ လောင်းထည့်ပေးခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မီးတောက်၏ စီးဆင်းမှုသည် အားနည်းသွားခဲ့၏။ အော်သိုသည် လင်းတုန်း ၏ အမြုတေ မှ ခြေထောက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပြောပြ၍မရအောင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် ယိမ်းယိုင်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ဆယ်လ်ဗန် မြစ်မျိုးစေ့သည် ပက်လက်လန်သွားပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လေတိုက် ခေါင်းလောင်းလေး တစ်ခုကဲ့သို့ အသံပြုနေခဲ့၏။ သူမ၏ အရောင်သည် ငှက်ဥလေးတစ်လုံး၏ အပြာရောင်ကဲ့သို့ ဖျော့တော့သွားခဲ့ပြီး ခဏအကြာတွင် သူ၏ လွယ်အိတ်ထဲသို့ ပြန်လည် တိုးဝင်သွားကာ မာဒြာပြား များကို ရှာဖွေနေလေတော့သည်။

လင်းတုန်းကမူ ထိုနေရာ၌ပင် မောဟိုက်စွာ လဲလျောင်းနေခဲ့ပြီး ဝိညာဉ် နှင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုလုံး နာကျင်နေခဲ့သည်။ အော်သို၏ မာဒြာ အများစုကို သူ၏ သွေးရည်ကြို သံမဏိအဆင့် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သဖြင့် လင်းတုန်း၏ အသေးစား ဒဏ်ရာများသည် ကျက်သွားခဲ့ပြီး သွေးကြောများထဲရှိ အဆိပ်များကိုလည်း လောင်ကျွမ်းဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။ သို့တိုင်အောင် တူများဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးကို ရိုက်နှက်ခံထားရသကဲ့သို့ နာကျင်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဂိုခရမ်သည် ထွက်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ယိမ်းယိုင်လျက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဆံပင်များသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သားမွေးဝတ်ရုံများမှာလည်း လောင်ကျွမ်းနေခဲ့၏။ သူသည် အော်သို ကို အကြည့်ရိုင်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း လှံကို ချိန်ရွယ်လိုက်လေသည်။

သဲမြွေပွေး လေးယောက်သည် သူ၏ နောက်မှ ဝင်ရောက်လာပြီး လိပ်ကြီးကို ဝန်းရံရန် နေရာယူလိုက်ကြသည်။

လင်းတုန်း၏ စိတ်ဓာတ်များသည် အုတ်ခဲအိတ်ကြီးတစ်အိတ်ကဲ့သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့၏။ ၎င်းသည် မတရားလှပေ။ ဆူရီရယ်သည် သူ့ကို ကစားနေခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။ သေမျိုးတစ်ယောက်၏ စမ်းသပ်မှုတိုင်းသည် တစ်ချိန်ချိန်၌ အဆုံးသတ်ရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

"နဂါးက တက်လှမ်းတယ်..."

ဂိုခရမ် ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အော်သို က ကြေညာလိုက်သည်။ လင်းတုန်းသည် လိပ်ကြီး၏ ဝိညာဉ် က ကန့်သတ်ချက်အထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိသော်လည်း လိပ်ကြီးကမူ ဟိန်းဟောက်လျက် သဲမြွေပွေး ဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ တက်သွားခဲ့လေသည်။

လင်းတုန်း သည် သူ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကြားတွင် မဟူရာ မီးတောက် မာဒြာ ကို စတင် စုစည်းလိုက်သော်လည်း သူ ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။ သူ၏ သန့်စင်သော အမြုတေ သည် ခန်းခြောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် ၏ ပတ်လည်တွင် အခွံတစ်ခုကို သူ ဖန်တီး၍ မရနိုင်ပေ။

ဂီး...

အော်သိုသည် ဘေးဘက်မှ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံလိုက်ရပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ လင်းတုန်း ကမူ အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ် အကြောင်း ရှင်းပြထားသော ကျောက်စာချပ်၏ အနောက်တွင် ပုန်းကွယ်ရင်း မဟူရာ မီးတောက် မာဒြာ ကို သိပ်သည်းလာစေရန် ကြိုးစားနေခဲ့၏။

မြစ်မျိုးစေ့သည် ညည်းတွားလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ ဒူးကို လှုပ်ကာ အော်သို ကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် သူ့ကို ကူညီရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

လင်းတုန်းသည် အော်သို ၏ အော်ဟစ်သံများနှင့် မြစ်မျိုးစေ့ ၏ တောင်းဆိုမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ လက်များကြားတွင် လင်းလက်နေသော အနက်ရောင် မီးတောက်ကိုသာ အာရုံစိုက်ထားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် နဂါးတစ်ကောင်၏ နည်းစနစ် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တွေးတောရန် လိုအပ်လေသည်။

သူသည် ထိုမီးလုံးထဲသို့ စွမ်းအားများကို ပို၍ လောင်းထည့်လိုက်၏။ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် ထိုအရာကို အတင်းအကျပ် နေရာချထားလိုက်သည်။ နဂါးတစ်ကောင်သည် သူ၏ စွမ်းအားကို ကွေးညွတ်ရန် သို့မဟုတ် ပုံဖော်ရန် ကြိုးစားမည် မဟုတ်ပေ။ နဂါးတစ်ကောင်သည် စွမ်းအားကို အရှုံးပေးလာအောင် ပြုလုပ်မည်သာ ဖြစ်လေသည်။

နဂါးက အနိုင်ယူသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ အောင်မြင်သွား၏။ သူကိုယ်တိုင် သတိမထားမိသလောက်ပင်။ သူ၏ လက်သီးထက် နှစ်ဆခန့် ကြီးမားသော မီးလုံးကြီးကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ချွေးများ စီးကျနေခဲ့သည်။ သူသည် ကျောက်စာချပ် အကာအကွယ်အောက်မှ ဒယိမ်းဒယိုင်ဖြင့် ထွက်လာခဲ့၏။ ထိုအချိန်တွင် အော်သိုသည် သူ၏ ခြေလက်အားလုံးကို အခွံထဲသို့ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

***