အခန်း (၈၇၉-၈၈၀)

အခန်း ၈၇၉ မိစ္ဆာ

အဘိုးအို တစ်ဆယ့်သုံးဦး၏ အသံများသည် မြေအောက်နန်းတော်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများသည် တလိပ်လိပ် တက်လာတော့သည်။ ၎င်းမြူခိုးများသည် မူလက နေရောင်ခြည်အား ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တည်ရှိခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင်မူ စုမင်က သူ့လက်ကို မြှောက်၍ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပေါက်ကွဲသံကြီးများ တဝုန်းဝုန်း မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

"ငါ့ကို ယုံကြည်သူတွေက ငါ စု ပိုင်စိုးထားတဲ့ အိစန်း နဂါးငွေ့တန်းရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို ရစေရမယ်" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။ သူ၏ လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ မြူခိုးများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ထိုအသံကြီးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မြူခိုးများ လွင့်စင်သွားသောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေကြသော အရိုးပေါ်အရေတင် အဘိုးအို တစ်ဆယ့်သုံးဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူတို့သည် အရေပြားနှင့် အရိုးသာ ကျန်တော့သော်လည်း သူတို့၏ အတွင်း၌မူ ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေ၏။

"ကျွန်တော်တို့ကို အသက်သစ် ပေးသနားတဲ့အတွက် ကျေးဇူးကြီးမားလှပါတယ် ဘိုးဘေးကြီး"

အဘိုးအို တစ်ဆယ့်သုံးဦး၏ မျက်နှာများမှာ စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းအတွင်းရှိ ခရမ်းရောင် မီးတောက်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေပြီး သူတို့၏ မျက်သူငယ်အိမ်များကို အစားထိုးလိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ခရမ်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ထိုမျက်ဝန်းများအတွင်းရှိ ခရမ်းရောင် အသွေးအဆင်းမှာ တောင့်တင်းခိုင်မာ၍ အသက်မဲ့မနေဘဲ လူသားတစ်ဦးစီတွင် ရှိအပ်သော အသက်ရှိသည့် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေလေသည်။ ထိုလူ တစ်ဆယ့်သုံးဦးက ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးသောအခါ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါ အကြွင်းအကျန်များသည် ၎င်းတို့၏ မူလတည်ရှိရာ အချိန်ကာလ၏ လမ်းကြောင်းများဆီသို့ ပြန်လည် လွင့်ပါးသွားတော့သည်။

"ယုမိသားစုဟာ ယုမိသားစုအတိုင်းပဲ ဆက်ရှိနေမှာ။ မင်းတို့ အားလုံးအနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ တတည်ရှိမှုကို သိထားရင်ပဲ လုံလောက်ပြီ။ အခု အားလုံး ထွက်သွားနိုင်ပြီ။ ယုရို... မင်း နေခဲ့ဦး" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုရင်း ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် သူသည် မြေအောက်နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ထိုနေရာတွင် လှေကားထစ်များ ရှိနေပြီး ၎င်းကို ပလ္လင်ပမာ တည်ဆောက်ထားသော နယ်မြေပေါ်၌ ဧရာမ ကျောက်ကုလားထိုင်ကြီး တစ်လုံး ရှိနေပေသည်။

စုမင်သည် ကျောက်ကုလားထိုင် ရှေ့တွင် ရပ်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်၍ ထိုကျောက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်လိုက်လေသည်။

သူ ထိုင်လိုက်သည့် တစ်ခဏ၌ပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြာထွက်လာပြီး ထိုနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ သူသည် ထိုလူများ၏ရှေ့တွင် မိမိကိုယ်မိမိ သူ၏ မျိုးရိုးအမည် စုဖြင့် ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယခင်ကဆိုလျှင် သူသည် ဤကဲ့သို့သော အမှုကို သေချာပေါက် ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုအဘိုးအို တစ်ဆယ့်သုံးဦးနှင့် ယုရိုတို့မှာ စုမင်က ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါ အကြွင်းအကျန်များနှင့် ယုံကြည်ခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် တမန်တော်များနှင့် သဏ္ဌာန်တူသော ဖြစ်တည်မှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စုမင် ပြုလုပ်လိုက်သော အမှုမှာ နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီးတို့က လူသားများကို မိမိတို့အပေါ် ယုံကြည်လာအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် မိမိတို့၏ တမန်တော်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည့် အမှုနှင့် ထပ်တူထပ်မျှပင် ဖြစ်ပေသည်။

အဘိုးအို တစ်ဆယ့်သုံးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် နာခံကြောင်း လျှောက်တင်ကြပြီး ခေါင်းငုံ့လျက် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ မကြာမီတွင် သူတို့သည် ယုမိသားစု၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြမည်ဖြစ်ပြီး မိသားစုဝင်အားလုံးကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေကာ သူတို့ကြောင့်ပင် မိသားစုဝင်အားလုံး စိတ်အားထက်သန်မှုများ တောက်လောင်လာစေပေမည်။ အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် ယုမိသားစုကို ခေါ်ဆောင်၍ မင်နက်ဂြိုဟ်၏ အာဏာလုပွဲ ကန့်လန့်ကာအား အသစ်တစ်ဖန် ဖွင့်လှစ်ကြပေမည်။

သူတို့အနေဖြင့် သူတို့၏ မိသားစုကို မင်နက်ဂြိုဟ်၏ အကြီးမြတ်ဆုံးသော မိသားစုဖြစ်အောင် ဦးဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးလျှင်ပင် ယခုရှိနေသော အခြေအနေမှ ရုန်းထွက်နိုင်မည်မှာကား သေချာသလောက် ရှိပေသည်။ သူတို့သည် အလယ်အလတ် လေလံရုံအားလုံး၏ ဦးဆောင်သူ မိသားစု ဖြစ်လာကြပေမည်။

အဘိုးအို တစ်ဆယ့်သုံးဦး ထွက်ခွာသွားသောအခါ ယုရိုသည် ခေါင်းငုံ့လျက် စုမင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဒူးထောက်နေ၏။ သူမသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုချေ။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး သေမင်းကဲ့သို့ ထပ်မံ၍ တိတ်ဆိတ်သွားသော အခါတွင်ပင် စုမင်သည် စကားမပြောသေးချေ။ ထို့ပြင် သူသည် ကျောက်ကုလားထိုင်ပေါ်၌ ထိုင်လျက် ယုရိုကိုသာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားရာ ယုရိုသည် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ကြောင်း တဖြည်းဖြည်း သိရှိလာသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအတွင်းရှိ ခရမ်းရောင် မီးတောက်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်ခြင်းနှင့် ရုန်းကန်ရခက်ခြင်း အမူအရာများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"မင်းကို ငါမသတ်ရမယ့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးစမ်း" စုမင်၏ အသံသည် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ စကားလုံးများသည် လေထုအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

"အရှင်... အရှင့်အနေနဲ့ ကျွန်မကို ဘာကြောင့် သတ်ချင်ရတာလဲ" ယုရိုသည် သူမ၏ မျက်နှာကို မော့လိုက်ရာ လူတို့၏ နှလုံးသားအား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေနိုင်ပြီး အမျိုးသားတို့၏ အသက်ရှူသံကို ရပ်တန့်သွားစေနိုင်လောက်သော အလှတရားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ကျွန်မက ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်လာခြင်း ရတနာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့လို့လား။ ဘိုးဘေး ယုဟန်ဟာ ဒါကို နှစ်ပေါင်း သောင်းနဲ့ချီပြီး စီစဉ်ခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ သူဟာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ပါဘူး။ သူဟာ မူလဘိုးဘေးဝိညာဉ် မဟုတ်သလို ရှေးဦးဝိညာဉ်လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ သူဟာ ဆက်ခံသူဝိညာဉ်လောက် ဖြစ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ"

"တကယ်လို့ သူ့လို ဆက်ခံသူဝိညာဉ်လောက်ပဲ ဖြစ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အရှင့်ကို အမှန်တကယ် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အရှင်ဟာ တမန်တော်တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အရှင်သာ တမန်တော်အဖြစ် တည်ရှိနေသရွေ့ ဘိုးဘေး ယုဟန်အနေနဲ့ ရှုံးနိမ့်ဖို့ပဲ ရှိတာပါ" ယုရိုက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အသံမှာ နားဝင်ချိုလှပြီး မြေအောက်နန်းတော်အတွင်းသို့ နူးညံ့စွာ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

"မလုံလောက်သေးဘူး" စုမင်က ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

ယုရိုသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအောက်ခြေကို ကိုက်လိုက်သည်။ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူမက ထပ်မံ၍ ဆိုပြန်သည်။

"ဘိုးဘေး ယုဟန်ဟာ ယုမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ သူဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်က ကျွန်မကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးပါတယ်။ သူဟာ နောက်ဆုံးမှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ ဒီလုပ်ရပ်ကို ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကျွန်မ သူ့ကို သေစေချင်ခဲ့တာ။ သူ တမန်တော်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားရာမှာ ရှုံးနိမ့်သွားပြီးတဲ့နောက် တမန်တော်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံရတာကို ကျွန်မ မြင်ချင်ခဲ့တာ။ တကယ်တော့ ကျွန်မ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခါက တွေးမိဖူးတယ်။ တကယ်လို့ ဘိုးဘေးကြီးသာ တမန်တော်ရဲ့ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရမယ်ဆိုရင် ကျွန်မအနေနဲ့ နောက်ထပ် ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုတော့ဘူးလို့ပေါ့"

စုမင်၏ မျက်နှာတွင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာ ရှိနေဆဲပင်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် စကားပြောရန် ပါးစပ်မဟခဲ့သလို ခေါင်းလည်း မယမ်းခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် သူသည် မျက်လုံးများအား မှိတ်လိုက်ပြီး ယုရို ဆက်လက်ပြောဆိုမည့် စကားကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

သူမသည် ခေါင်းငုံ့သွားပြီး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်၏။

"ကျွန်မ အစကတည်းက သိနေခဲ့တာ။ အရှင်ဟာ တမန်တော် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ" အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် ယုရိုသည် သူမ၏ ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး စုမင်အား စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုသည်။ "အရှင့်ဆီမှာ နေနတ်ဘုရားနဲ့ လနတ်သမီးတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ရှိနေပြီး ဒုတိယမြောက် တံခါးကနေ ထွက်လာခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ အရှင်ဟာ ကောင်းကင်ဘုံ ဒုတိယတံခါးအတွင်းမှာ နေနတ်ဘုရားနဲ့ လနတ်သမီးတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ဝါးမြိုခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်"

"အရှင် သူတို့ကို စတင်ဝါးမြိုလိုက်တဲ့ တစ်ခဏမှာပဲ သူတို့ဟာ ကျွန်မဆီ စကားပါးခဲ့ပြီး အရှင့်ရဲ့ ဝါးမြိုမှုကို တားဆီးဖို့အတွက် ယုမိသားစု တစ်ခုလုံးကို အမိန့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်မသာ အဲဒီအချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ စကားကို နာခံဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အရှင် နေနတ်ဘုရားနဲ့ လနတ်သမီးတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို စတင် ဝါးမျိုနေတဲ့ အချိန်မှာပဲ ဘိုးဘေး တစ်ဆယ့်သုံးဦးဟာ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ကြမှာဖြစ်ပြီး အရှင့်အနေနဲ့ တောင် သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းပါလိမ့်မယ်"

ယုရို၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူလျော်နေ၏။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအတွင်းရှိ ခရမ်းရောင် မီးတောက်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေပြီး သူမ၏ စိတ်နှလုံးနှင့် ဝိညာဉ်ကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံနေတော့သည်။ သူမသည် ထိုအဘိုးအို တစ်ဆယ့်သုံးဦးနှင့် မတူချေ။ သူတို့သည် အလွန်တရာ မြင့်မားသော ကျင့်စဉ်အဆင့်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း စုမင် ထုတ်ဖော်လိုက်သော ထူးဆန်းသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည်ကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည့် စွမ်းအားမျိုး သူတို့အတွင်း၌ မရှိကြချေ။ ဤသည်မှာ မြင့်မြတ်သော သက်ရှိဖြစ်တည်မှုတစ်ခုက နိမ့်ကျသော သက်ရှိဖြစ်တည်မှု တစ်ခုအပေါ် ဖိနှိပ်လိုက်သော ဖိအားမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ယုရိုမှာကား မတူချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီးတို့၏ ရွေးချယ်ခြင်းခံရသူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သူမသည် ဘိုးဘေး ယုဟန်၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံရမည့် အခြေအနေများနှင့် မကိုက်ညီခဲ့သော်လည်း သူမသည် သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် လုံးဝပင် ကွဲပြားနေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

စုမင်သည် သူ၏ နက်နဲလှသော မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်၏။ "မင်း မူလဘိုးဘေးဝိညာဉ်၊ ရှေးဦးဝိညာဉ် နဲ့ ဆက်ခံသူဝိညာဉ် တို့အကြောင်း ဘာတွေ သိထားလဲ"

"ဒါဟာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပါ။ ဒဏ္ဍာရီရဲ့ သက်တမ်းက အလွန် ရှည်လျားလှတဲ့အတွက် ဒါဟာ အမှန်လား အမှားလားဆိုတာ သိတဲ့သူ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး" ယုရိုသည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားပြီးနောက် သူမ သိထားသမျှ အရာအားလုံးကို စုမင်အား ပြောပြရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

"ဒဏ္ဍာရီတွေအရတော့ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ စကြဝဠာ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၊ နဂါးငွေ့တန်းတွေနဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပုံသဏ္ဌာန်မပေါ်ခင် အချိန်တုန်းက အစောဆုံး မွေးဖွားလာခဲ့တဲ့ သက်ရှိဖြစ်တည်မှုတွေကို မူလဘိုးဘေးဝိညာဉ်တွေလို့ ခေါ်တွင်ခဲ့ကြပါတယ်"

"သူတို့က သက်ရှိတွေကို ဖန်တီးခဲ့ကြတာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်မတို့ဆီမှာ များပြားလှတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ မတူညီတဲ့ သက်ရှိအမျိုးအစားတွေ အများကြီး ရှိနေတာ ဖြစ်ပါတယ်"

"ဒီသက်ရှိတွေဟာ မူလဘိုးဘေးဝိညာဉ်တွေကို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြပါတယ်။ အဆုံးမရှိတဲ့ အချိန်ကာလတွေ ကုန်လွန်သွားတဲ့အခါ အဲဒီလို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေထဲကနေ မူလဘိုးဘေး ဝိညာဉ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို ဆောင်ကြဉ်းနိုင်တဲ့ သက်ရှိဖြစ်တည်မှုတွေ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ကိုတော့ ရှေးဦးဝိညာဉ်တွေလို့ သိကြပါတယ်။ အချို့သူတွေကတော့ ရှေးဦးဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ အင်မော်တယ်တွေကို ရည်ညွှန်းတယ်လို့ ယုံကြည်ကြတယ်။ အကြောင်းကတော့ အင်မော်တယ်တွေရဲ့ တာအိုဟာ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ကို နတ်ဘုရားတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမှာမို့လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ အချို့သူတွေကတော့ ရှေးဦးဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ အရင်နဲ့နောက် ဆန့်ကျင်ဘက် သဘောတရားကို ရည်ညွှန်းတယ်လို့ ယုံကြည်ကြပါတယ်။ ခေတ်ကာလ မတူညီတဲ့အတွက် စကားလုံးတွေ ကွဲပြားခဲ့ပေမဲ့ စကားလုံးတွေ မတူညီကြပေမယ့်လည်း သူတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်က အနက်အဓိပ္ပာယ်ကတော့ အတူတူပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

ဤမျှအထိ ပြောဆိုပြီးနောက် ယုရိုသည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးမှ ထပ်မံ၍ ဆိုပြန်သည်။

"ဘယ်သူမှ မသိတဲ့ ကပ်ဘေးကြီး တစ်ခုကြောင့် သက်ရှိအားလုံး သေဆုံးခဲ့ကြရသလို အိပ်မောကျသွားခဲ့ကြရပါတယ်။ အဲဒီ ကပ်ဘေးကြီးကနေ မူလဘိုးဘေးဝိညာဉ်တွေပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ ကိုးကွယ်မှုကြောင့် ရှေးဦးဝိညာဉ် ဖြစ်လာခဲ့ကြတဲ့သူတွေပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပါဘူး"

"ကပ်ဘေးကြီး ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေတုန်းမှာပဲ မျိုးနွယ်စုတွေဟာ ပျက်စီးခြင်းကို ရောက်ရှိခဲ့ကြရပါတယ်။ သူတို့ဟာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ကြရပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ကြပါပြီ။ တာအိုတံခါး မျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေအနေဟာလည်း ဒီလိုပါပဲ"

"ကပ်ဘေးကြီးပြီးတဲ့နောက် အဆုံးမရှိတဲ့ အချိန်ကာလတွေ ကုန်လွန်သွားတဲ့ အခါမှာတော့ လောကကြီးထဲမှာ မူလဘိုးဘေးဝိညာဉ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ရှေးဦးဝိညာဉ်တွေ လုံးဝ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လူသားတွေဟာ စကြဝဠာကြီးရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ကြတယ်။ လောကကြီးနဲ့ ဂြိုဟ်တွေကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ကြတယ်။ စကြဝဠာရဲ့ နိယာမတွေနဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ခံစားနိုင်ခဲ့ကြပြီး အဲဒီအချိန်ကစလို့ သူတို့ကိုယ်ပိုင် ကျင့်စဉ်စနစ်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖန်တီးဖို့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းအချို့ကို စုစည်းခဲ့ကြပါတယ်"

"ဒါဟာ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ သက်ရှိဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာစေဖို့ ရည်ရွယ်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုစီရဲ့ စနစ်တွေက မတူညီကြပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကတော့ အတူတူပါပဲ။ အချိန်ကာလတွေ ကုန်လွန်သွားတဲ့အခါ ဒီလိုကျင့်ကြံခြင်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ပြီး ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လာခဲ့ကြတဲ့ သူတွေကို ဆက်ခံသူဝိညာဉ်တွေလို့ ခေါ်တွင်ခဲ့ကြပါတယ်။

"အခုအချိန်မှာတော့ ဆက်ခံသူ ဝိညာဉ်တွေတောင် အလွန် ရှားပါးလှပါတယ်။ ဒါ့အပြင် စကြဝဠာအတွင်းက များပြားတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေ ပြန့်ပွားလာပြီး ကြီးထွားလာတာကြောင့် ဒီလိုကျင့်ကြံခြင်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ကြတဲ့သူတွေကို ကျင့်ကြံသူတွေလို့ သိကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရှေးဟောင်း ဘွဲ့အမည်တွေအရ ဆိုရင်တော့ သူတို့ထဲက အချို့ကို ဆက်ခံသူဝိညာဉ်တွေလို့ ခေါ်ဆိုနိုင်ပါတယ်"

"နေနတ်ဘုရားနဲ့ လနတ်သမီးတို့ဟာ ရှေးဦးဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်ကြပြီး တော်တော်လည်း ရှေးကျပါတယ်။ တကယ်တော့ ကျွန်မ သံသယဖြစ်မိတာကတော့ သူတို့ရဲ့ အိပ်စက်ခြင်းဟာ သူတို့ကို ဆက်ခံသူဝိညာဉ် အဆင့်လောက်ပဲ ရှိတဲ့ သက်ရှိဖြစ်တည်မှုတွေ အဖြစ် ကျဆင်းသွားစေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဆိုတာပါပဲ"

ယုရိုက တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ သူမ၏ စကားလုံးများသည် မြေအောက်နန်းတော်အတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ သို့သော် စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုစကားများကို စိမ့်ဝင်အောင် တွေးတောနေ၏။

ခဏအကြာတွင် သူက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ယင်အနှစ်သာရဆိုတာ ဘာလဲ"

သူ၏ မေးခွန်းကြောင့် ယုရို၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပိုမို၍ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ သူမ စကားမပြောချေ။ သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်ခံစားရမှုများနှင့်အတူ ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ငုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ ဝတ်ရုံများအား စုမင် ရှေ့မှောက်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ချွတ်ပစ်ရန် လက်များကို မြှောက်လိုက်လေသည်။

သူမ၏ ဝတ်ရုံများ လျှောကျသွားပြီးနောက် သူမ၏ လှပလှသော ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကို ထင်ရှားစေသည့် ကိုယ်ကျပ်ရင်ခံဝတ်စုံ ပေါ်ထွက်လာသောအခါ သူမ၏ ချောမောလှသော မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အလှတရားတို့မှာ အခြားသူများ၏ နှလုံးသားအား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေနိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဆောင်ကြဉ်းလာတော့သည်။ ၎င်းမှာ မည်သူမျှ ငြင်းပယ်နိုင်ခြင်းမရှိသော အလှအပဆိုင်ရာ စိတ်အာရုံ အစားအသောက်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ယင်အနှစ်သာရရဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ ကျွန်မ ကောင်းကင်ဘုံ ဒုတိယတံခါးအတွင်းမှာ ရရှိခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ အမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါဟာ ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးထွားလာပြီး ကျွန်မရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် တွန်းပို့ပေးပါတယ်။ ဒါက ကျွန်မကို ဆက်ခံသူဝိညာဉ်နဲ့ မျိုးဆက်ဝိညာဉ်တို့ကြားက သက်ရှိဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာစေမှာပါ။ ကျွန်မအနေနဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ထိုးဖောက်ပြီး မျိုးဆက်ဝိညာဉ်တစ်ခု တောင် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်မဟာ ကျွန်မရဲ့ တာဝန်ပေးချက်အရ ခေါ်ယူခြင်း ခံရမှာဖြစ်ပြီး ကျွန်မရဲ့ ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို လနတ်သမီးဆီ ပူဇော်ရပါလိမ့်မယ်"

"တကယ်လို့ အရှင့်အနေနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ ဒုတိယတံခါးအတွင်းမှာ လနတ်သမီးကို ဝါးမြိုနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင် ကျွန်မရဲ့ ယင်အနှစ်သာရကိုလည်း သေချာပေါက် ဝါးမြိုနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မ... အရှင့်ကို ဒါ ပေးနိုင်ပါတယ်။ အရှင့်အနေနဲ့ ကျွန်မကို လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်ပေးမယ်ဆိုရင်ပေါ့။ ဒါမှလည်း ကျွန်မဟာ ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင် မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် မဖြစ်တော့မှာပါ" ယုရိုသည် ခေါင်းကို မော့လိုက်၏။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအတွင်း တောက်လောင်နေသော ခရမ်းရောင် မီးတောက်များမှာ သူမ၏ မျက်သူငယ်အိမ်အားလုံးနီးပါးကို အစားထိုးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖြူလျော်သော မျက်နှာဖြင့် စုမင်ကို ကြည့်ရင်း သူ့အနားသို့ တိုးကပ်လာခဲ့သည်။

စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်လျက် ရှိနေ၏။ သူ၏ထံတွင် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှု အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရချေ။ ယုရိုသည် သူ၏ရှေ့တွင် လာရောက်ရပ်တန့်လိုက်သောအခါ သူသည် သူမ၏ လှပလှသော ရုပ်သွင်ကို ကြည့်ရှုရင်း သူမက သူ့အား ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ရန် ဒူးထောက်လိုက်သကဲ့သို့ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နှိမ့်ချလိုက်သည်ကို ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

သူသည် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လေတိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် ပျက်စီးသွားနိုင်လောက်ဟန်ရှိသော သူမ၏ နူးညံ့လှသော အရေပြားပေါ်သို့ တင်လိုက်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အကွေးအကောက်များရှိရာ နေရာများသို့ သူ၏ လက်ချောင်းဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်း ရောက်ရှိသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ယုရို၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းမှာ စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် တုန်ရင်သွားရရှာသည်။

စုမင်၏ လက်ချောင်းမှာ သူမ၏ မျက်နှာဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူသည် သူမ၏ မေးစေ့ကို ဆွဲမလိုက်ပြီး ခေါင်းအား အတင်းအကျပ် မော့စေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူမအနားသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးကပ်သွားရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အသက်ရှူသံနှင့် နှလုံးခုန်သံများကို ခံစားရလောက်သည့်အထိ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဘယ်လို အကြောင်းပြချက်မျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့အပေါ်ကို ပရိယာယ်ဆင်တဲ့ သူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ဘဝမှာ ဘယ်တော့မှ လွတ်လပ်ခွင့်ဆိုတာကို ပြန်ရတော့မှာ မမဟုတ်ဘူး" သူက တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။ သူ၏ စကားလုံးများကြောင့် ယုရို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားရပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို၍ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

"မင်းရဲ့ ယင်အနှစ်သာရကို ပူဇော်မယ့် နည်းလမ်းကို ကြည့်ရတာတော့ မင်းဟာ ငါ့ရဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာကတော့ ထင်ရှားတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ယင်အနှစ်သာရဟာ မင်းကို ငါ့ရဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ ပေးဆပ်မှုမျိုးတော့ မဟုတ်သေးဘူး"

စုမင်သည် ခေါင်းကို မော့လိုက်၏။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်တစ်စ လင်းလက်နေပြီး သူ့ကို ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသော၊ ဆန်းကြယ်ပြီး ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော အငွေ့အသက်မျိုး ပေးစွမ်းနေတော့သည်။

ယုရိုသည် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အရှင်ဟာ အခြားသူတွေကို အလွန် မိစ္ဆာဆန်လှတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေတယ်ဆိုတာ တစ်ယောက်ယောက်က အရှင့်ကို အရင်က ပြောဖူးလား"

"မိစ္ဆာ ဟုတ်လား။ အဲဒီစကားလုံးကို ငါ သဘောကျတယ်"

စုမင်သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ မြေအောက်နန်းတော် အတွင်းမှ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ ထိုနေရာတွင် ကိုယ်ကျပ်ရင်ခံဝတ်စုံမျှသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော မျက်နှာအမူအရာ ရှိနေသည့် ယုရိုတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေတော့သည်။

အခန်း ၈၈၀ လဲ့ရှန်းနှင့် စတင်သိကျွမ်းခြင်း

ယခုအချိန်သည် မင်နက်ဂြိုဟ်တွင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသော ရာသီဥတု ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်ပြင်တစ်ခုလုံး ရက်ပေါင်းများစွာ မှိုင်းပြာအုံ့မှိုင်းနေခဲ့ပြီးနောက် ယနေ့တွင်မူ မိုးစက်မိုးပေါက်များသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ၍ ကျဆင်းလာတော့သည်။

မိုးရေစက်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို မှုန်ရီဝေဝါးသော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ စုမင်သည် ယုမိသားစု၏ မျှော်စင်တစ်ခုအတွင်း၌ တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ရင်း ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ မိုးရွာသွန်းနေသည်ကို ငေးမောကြည့်ရှုနေ၏။ သူ့ရှေ့မှောက်တွင် ကျောက်စိမ်းပေလွှာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စာလိပ်တစ်လိပ်ကို ဖြန့်ခင်းထားသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် မင်နက်ဂြိုဟ်၏ မြေပုံ၊ ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ အင်အားစုများနှင့် လေလံရုံ တစ်ရုံချင်းစီ၏ တည်နေရာများကို မှတ်တမ်းတင်ထားလေသည်။

အမှန်စင်စစ် ထိုကျောက်စိမ်းပေလွှာပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ ကြီးမားလှသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုလည်း ရေးဆွဲထားပေသည်။ သို့သော် ထိုအစိတ်အပိုင်းမှာ မည်မျှပင် ကြီးမားသည်ဟု ထင်ရစေကာမူ ကျယ်ပြောလှသော နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ ယုမိသားစုဝင်များ နှစ်ပေါင်းများစွာ အားထုတ်ရေးဆွဲခဲ့သော မြေပုံမှာ ထိုမဟာ နဂါးငွေ့တန်းကြီး၏ သေးငယ်လှသော အစိတ်အပိုင်းမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

စုမင်သည် ထိုပေလွှာကို ကောက်ယူလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ဖတ်ရှုခြင်းမပြုသေးဘဲ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်က မိုးရေစက်များအား နက်နဲစွာ တွေးတောရင်း ငေးကြည့်နေမိသည်။

"ဆင်မင်းမှာ သဏ္ဌာန်နှစ်မျိုး ရှိတယ်။ တစ်မျိုးက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်တည်မှုဖြစ်ပြီး အခြားတစ်မျိုးက ပညာရပ်ပေါ်က တံလျှပ်လို ပုံရိပ်ယောင် သဏ္ဌာန်ဖြစ်တယ်။ ပညာရပ်ပေါ်က ဆင်မင်း ရုပ်ခန္ဓာဟာ ကောင်းကင်ဘုံတာအိုရဲ့ သဏ္ဌာန်နဲ့ ထပ်တူညီပြီး ရှေးဦးဝိညာဉ်ရဲ့ စွမ်းအားမျိုး မဟုတ်ပါ။ ဒီဆင်မင်းကို ချိန်တွယ်ဖို့ ကြံစည်တာဟာ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်တစ်ခုနဲ့ တူပေမဲ့ ဒါက မင်းကို အသက်ရှိုက်စာ သုံးကြိမ် အချိန်လောက် ဒီဆင်မင်းကို ချိန်တွယ်ခွင့် ပေးလိမ့်မယ်"

မြေအောက်ခန်းအတွင်း၌ ရှိစဉ်က မိစ္ဆာဝိညာဉ်က ဆင်မင်းကို ချိန်တွယ်ရင်း ရေရွတ်ခဲ့သော စကားလုံးများသည် စုမင်၏ စိတ်အာရုံတွင် ပြန်လည်ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

'ဒီစကားလုံးတွေက နားလည်ဖို့ မလွယ်ကူဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုပြန်တွေးကြည့်ရင် ဆင်မင်းမှာ သဏ္ဌာန်နှစ်မျိုး ရှိတယ်ဆိုတာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်တည်မှုနဲ့ ပုံရိပ်ယောင် သဏ္ဌာန်ကို ဆိုလိုတာပဲ။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာက ဆင်မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်ကတော့ လူတွေ သာမန်အားဖြင့် ပြောလေ့ရှိတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးပေါ့။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ဒီဆင်မင်းဆိုတာ သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ရည်ညွှန်းတာမဟုတ်ဘဲ ဝန်းကျင်ရဲ့ အငွေ့အသက်နဲ့ အခြေအနေတစ်ရပ်ကို ရည်ညွှန်းတာ ဖြစ်နိုင်တယ်' စုမင်၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အလင်းရောင်တစ်ချက် တောက်ပသွားသည်။

'ဒါဆိုရင် ဒုတိယနဲ့ တတိယမြောက် စကားစုတွေကို ငါနားလည်နိုင်ပြီ။ ဆင်မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချိန်တွယ်တယ်ဆိုတာ တာအိုတံခါး မျိုးနွယ်စုရဲ့ အထွတ်အထိပ် အရှင်သခင်ကို ချိန်တွယ်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှေးဦးဝိညာဉ်အဆင့်ကို မရောက်သေးတဲ့ သက်ရှိအားလုံးဟာ ဒါကို မပြုလုပ်နိုင်ကြဘူး။ ရှေးဦးဝိညာဉ် ဖြစ်လာတဲ့သူတွေပဲ ပြုလုပ်နိုင်ကြတာ"

"တတိယမြောက် စကားစုကိုလည်း ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေနဲ့ ပုံရိပ်ယောင် သဏ္ဌာန်ကို ချိန်တွယ်ခြင်းလို့ နားလည်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးက အသက်ရှိုက်စာ သုံးကြိမ် အချိန်လောက် ချိန်တွယ်ခွင့်ပေးမယ် ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" စုမင်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းကို ယမ်းကာ ထိုမေးခွန်းအား သူ၏ နှလုံးသားအောက်ခြေ၌သာ မြုပ်နှံထားလိုက်တော့သည်။

သူ၏ အကြည့်သည် ကျောက်စိမ်းပေလွှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် ၎င်းကို စတင်ဖတ်ရှုလေသည်။

စုမင်၏ ဘေးတွင် သိုလှောင်အိတ်တစ်အိတ် ရှိနေ၏။ အသက်အနည်းငယ် ရှူလိုက်တိုင်း သူသည် လက်ကို ထိုသိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ နှိုက်၍ သလင်းကျောက် တစ်တုံးအား ထုတ်ယူကာ ပေလွှာပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ထိုသလင်းကျောက်သည် အကြိမ်အနည်းငယ် လင်းလက်သွားပြီးနောက် ပေလွှာအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဤကျောက်စိမ်းပေလွှာမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသည်။ ၎င်းသည် သက်တမ်း ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သောကြောင့် တစ်စုံတစ်ဦးက ဖတ်ရှုစစ်ဆေးသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ပျက်စီးယိုယွင်းမှု အချို့ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုသည့်အခါ အခါအားလျော်စွာ သလင်းကျောက်များဖြင့် အာဟာရကျွေးပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။

အနီးအနားတွင် ရှိနေသော ယုရို၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ မျက်နှာဖုံး ပုဝါတစ်ထည် အုပ်ဆိုင်းထား၏။ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ အငွေ့အသက်မှာ ယခင်ကနှင့် အလွန်တရာ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ အမှန်စင်စစ် သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှ ဖြာထွက်နေသော စွမ်းအားလှိုင်းများမှာပင် အလွန်တရာ အားနည်းနေချေသည်။ သူမသည် မူလက ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်တွင် မရှိတော့ဘဲ ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် ကနဦးအဆင့်မျှသာ ရှိတော့သည့်အသွင် ပေါ်ပေါက်နေပေသည်။

သူမသည် စုမင်၏ ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ဒူးတုပ်ထိုင်နေ၏။ အခန်းတွင်းရှိ အမွှေးတိုင်အိုးများမှ ပျံ့လွင့်နေသော စိမ်းဖန့်ဖန့် မီးခိုးငွေ့များအလယ်တွင် ထိုင်နေသော သူမပုံစံမှာ ဤလောကနှင့် မသက်ဆိုင်သည့် နတ်သမီးတစ်ပါးပမာ အသွင်မျိုးကို ဆောင်နေပေသည်။

သူမ၏ ရှေ့တွင် စပျစ်ဝိုင်အိုးတစ်အိုး ဆူပွက်နေသည်။ သူမသည် သူမ၏ ဖြူဖွေးနူးညံ့သော လက်ကလေးများဖြင့် ဝိုင်အိုးကို မြှောက်ကာ ဝိုင်များအား ဝိုင်ခွက်အတွင်းသို့ ညင်သာစွာ လောင်းထည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို အာရုံစိုက်ဖတ်ရှုနေဆဲဖြစ်သော စုမင် အနားတွင် အသာအယာ ချထားပေးလိုက်လေသည်။

သူမ၏ ရုပ်သွင်နှင့် လှုပ်ရှားမှုများမှာ သခင်ကို ခစားနေရသော အစေခံ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ထပ်တူထပ်မျှပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ မူလက အလွန်တရာ အနုပညာဆန်လှသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သင့်ပေသည်။ လေထုအတွင်း၌ စိမ်းဖန့်ဖန့် အမွှေးတိုင်နံ့သာ ငွေ့များ တလိပ်လိပ် ဝဲပျံနေသည်။ ဤလောကနှင့်မသက်ဆိုင်သော အလှတရားရှိသည့် အစေခံမိန်းမပျိုက သခင်၏ဘေးတွင် ပြုစုခစားနေသည်။ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေပြီး မိုးသံမှာ သဘာဝတရား၏ တေးသံပမာ လေထုအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သို့သော် ဤလှပသော မြင်ကွင်းအတွင်း၌ တစ်လွဲတစ်ချော်ဖြစ်နေသော အရာသုံးခု ရှိနေပေသည်။

ပထမအရာကား ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ မရပ်မနား လိမ့်လှိမ့်နေခြင်း ဖြစ်၏။

"သလင်းကျောက်တွေ၊ မင်း ငါ့ကို သလင်းကျောက်တွေ ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်မလား။ မင်း... မင်း... လွန်နေပြီကွ။ ဒီမှာ သလင်းကျောက်တွေ ဒီလောက်အများကြီး ရှိနေတာကို ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် ပေးပါဦး။ အိုက်ယား... ငါ့ရဲ့ သလင်းကျောက်လေးတွေ၊ ငါ့ကိုပဲ သတ်လိုက်ပါတော့။ ဒါတွေအားလုံး ငါ့သလင်းကျောက်တွေပါ"

"မင်း... အား... မင်း သလင်းကျောက်တွေကို အဲဒီထဲ ဘာလို့ ထည့်နေရတာလဲ။ အို... ကောင်းကင်ကြီးရေ၊ ဒါ ၃၇၉ တုံးမြောက် ရှိနေပြီ။ ဒါတွေ အားလုံးက တောက်ပနေတဲ့ သလင်းကျောက် ၃၇၉ တုံးကြီးတောင်ကွ။ မင်းသိရဲ့လား" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ရင်း စုမင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ စုမင်က ပေလွှာကို ဖတ်ရှုရင်း သလင်းကျောက်များအား တစ်တုံးပြီးတစ်တုံး ကျောက်စိမ်းပေလွှာအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာမှာ ရူးမတတ်ပင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

သို့သော် စုမင်ကမူ ၎င်း၏ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများကို လုံးဝပင် လျစ်လျူရှုထားပြီး ယုရိုကလည်း ၎င်းအား အာရုံမစိုက်ချေ။ သူမသည် မည်သည်မျှ မကြားရသည့်အလား ဆူပွက်နေသော ဝိုင်အိုးကိုသာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ဒုတိယမြောက် တစ်လွဲတစ်ချော် အရာမှာကား ခွေးဝါကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ဝပ်စင်းနေပြီး ယုရိုကို ရန်လိုသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ အခါအားလျော်စွာ ခြိမ်းခြောက်သည့် အသံဖြင့် မာန်ဖီနေသည်။ အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ယုရို၏ တတည်ရှိမှုက ၎င်းအား ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ခံစားရစေသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

'တောက်... ငါ့ရဲ့ သခင်မလေးလို လှပတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်က ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်ရတာလဲ။ စုမင်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ရသလောက်တော့ သူက ဒီမိန်းမယုတ်ရဲ့ တည်ရှိမှုကို သေချာပေါက် အသိအမှတ်ပြုထားတာပဲ။ ဒါကို ငါခွင့်မပြုနိုင်ဘူး' ခွေးဝါကြီး၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ အတွေးများ ရှုပ်ထွက်နေပြီး အကယ်၍သာ သူ၏ သခင်မလေး ဤနေရာတွင် ရှိနေလျှင် မည်သို့ပြုလုပ်မည်နည်းဟု ဆက်လက် တွေးတောနေမိသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ ရန်လိုသော အကြည့်နှင့် ခြိမ်းခြောက်သောအသွင်မှာ ပိုမို၍ သိသာထင်ရှားလာတော့သည်။

နောက်ဆုံး တစ်လွဲတစ်ချော် အရာမှာကား ယုချန်ဟိုင်ပင် ဖြစ်၏။

သူသည် ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေပြီး စုမင်အား ဤကျောက်စိမ်းပေလွှာကို ပေးခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။ အခါအားလျော်စွာ သူသည် စုမင်အား ကြည့်သော်လည်း အချိန်အများစုတွင်မူ ယုရိုကိုသာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကြည့်နေမိသည်။

ထိုအမျိုးသမီးထံတွင် ရင်းနှီးသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေသည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ခံစားနေရသော်လည်း အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် သူမအား မည်သည့်နေရာတွင် တွေ့ဖူးခဲ့သည်ကိုမူ သူ မမှတ်မိချေ။ သို့သော် ဤသည်မှာ အဓိကအချက် မဟုတ်ပေ။ အဓိကအချက်မှာကား ထိုအမျိုးသမီးသည် မျက်နှာဖုံးပုဝါကို ဆင်မြန်းထားပြီး သူမ၏ ရုပ်သွင်အများစုအား ဖုံးကွယ်ထားကာ အခြားသူများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ခွင့်မပြုသော်လည်း သူမထံတွင် အခြားသူများ၏ နှလုံးသားအား ရင်ခုန်လှုပ်ရှားသွားစေနိုင်သော အလှတရားတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေဆဲ ဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအလှတရားက ယုချန်ဟိုင်၏ နှလုံးသားကို မြန်ဆန်စွာ ခုန်နှင်သွားစေသည်။

'မဖြစ်နိုင်တာ။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်နဲ့ဆိုရင် ဒီလို မဖြစ်သင့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီအမျိုးသမီးက ငါ့ကို ရင်းနှီးတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ပေးနေရတာလဲ။ ဒီလို ရင်းနှီးတဲ့ ခစားချက်ကြောင့်ပဲ ငါ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပြင်းထန်တဲ့ အလိုဆန္ဒတွေ ဖြစ်ပေါ်နေရတာပဲ'

ယုချန်ဟိုင်သည် သူ့နှလုံးသားထဲမှ ခံစားချက်ကို အလွန်တရာ အားထုတ်၍ ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။ စုမင်က သူ့အပေါ် အထင်လွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးအား ဆက်လက်ကြည့်ရှုရန် မဝံ့ရဲတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဆက်လက် ကြည့်ချင်နေသေးသော်လည်း ထိုအလိုဆန္ဒကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရတော့သည်။

"စီနီယာစု... ကျွန်တော် လေလံပွဲကို ဦးစီးကျင်းပဖို့ သုံးရက်ပဲ လိုပါတော့တယ်..." သူက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်၏။

စုမင်၏ အဆင့်အတန်းမှာ ယုမိသားစုအတွင်း၌ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အခြားသူများအတွက်မူ သူသည် ဧည့်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း မိသားစုဝင်များမှာကား စစ်မှန်သော အမှန်တရားကို မသိကြချေ။

"ငါသိတယ်" စုမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူသည် သလင်းကျောက် တစ်တုံးကို ကောက်ယူကာ ကျောက်စိမ်းပေလွှာပေါ်သို့ တင်၍ ဆက်လက်ဖတ်ရှုနေသည်။

"အဲဒါ... တကယ်လို့ စီနီယာ့မှာ အချိန်ရှိမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အခြားမိသားစုတွေရဲ့ လေလံပွဲတွေကို သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီး လေလံပွဲတွေ ဘယ်လိုလည်ပတ်လဲဆိုတာ လေ့လာထားသင့်လား ခင်ဗျာ့" ယုချန်ဟိုင်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

စုမင်မှာမူ သူ၏ စကားကို မကြားရသည့်အလား ရှိနေပြီး ပြန်လည် မဖြေကြားချေ။

ယုချန်ဟိုင်သည် နောက်ထပ် မည်သို့ပြောရမှန်းမသိဘဲ စိတ်ပျက်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူသည် ဗီဇအတိုင်း ယုရိုရှိရာဘက်သို့ ထပ်မံ၍ ကြည့်လိုက်မိရာ သူ ကြည့်လိုက်သည့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမကလည်း ခေါင်းကို မော့၍ သူ့အား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် မျက်နှာဖုံးပုဝါအောက်မှ သိပ်မထင်ရှားသော အပြုံးနုလေးတစ်စ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယုချန်ဟိုင်သည် ထိုအပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ခါသွားရတော့သည်။ ထို့နောက် မိမိကိုယ်မိမိ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ သူမကို စွဲလန်းရူးသွပ်စွာဖြင့် ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

တစ်လွဲတစ်ချော်ဖြစ်နေသော အရာသုံးခုကြောင့် မျှော်စင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားရသည်။ စုမင်သည် ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ညာလက်မှာ အခါအားလျော်စွာ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ နှိုက်လျက် သလင်းကျောက်များအား ထုတ်ယူနေ၏။ သူသည် ကျောက်စိမ်းပေလွှာ၏ အစိတ်အပိုင်း အများစုကို ဖတ်ရှုပြီးစီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျန်ရှိနေသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအတွင်း မင်နက်ဂြိုဟ်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာ အချို့သာ ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သလင်းကျောက် တစ်တုံးကို ကောက်ယူလိုက်သော်လည်း ၎င်းကို ကျောက်စိမ်းပေလွှာပေါ်သို့ တင်ခါနီးတွင်ပင် သူ့ညာလက်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

သူ၏ ညာလက် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခန်းတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုကို အောင့်အည်း ထိန်းချုပ်ထားသကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤခံစားချက်ကို ယုရိုက ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိလိုက်၏။ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည်လည်း ခေတ္တမျှ ကြောင်အ,သွားပြီး စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ကာ လိမ့်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် စုမင်အား အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်လာသည်။

ယုရိုကို ရန်လိုသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည့် ခွေးဝါကြီးပင်လျှင် မျက်တောင်အနည်းငယ် ခတ်လိုက်ပြီးနောက် စုမင်အား လှည့်ကြည့်လာတော့သည်။

ယုချန်ဟိုင် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ထိုအလှတရားထဲ၌ နစ်မွန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ရုန်းမထွက်နိုင်ဘဲ ရှိနေ၏။

"လဲ့ရှန်းမိသားစုသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းခန့်က မင်နက်ဂြိုဟ်တွင် အာဏာစက် ထက်မြက်လာခဲ့သည်။ ထိုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးမှာ လဲ့ရှန်းရှုဖြစ်၏။ သူ၏ နောက်ကြောင်းဇစ်မြစ်မှာ ဆန်းကြယ်နက်နဲ၍ အတိုင်းအဆမရှိလှသလို သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာလည်း အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေသည်။ သူသည် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော ပါရမီနှင့် အမြော်အမြင် ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအတွင်း သူ၏ မိသားစုကို အလတ်အလတ် လေလံပွဲများ ကျင်းပနိုင်သည့် မိသားစုများစာရင်းဝင် ဖြစ်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်"

ဤသည်ကား စုမင် ကျောက်စိမ်းပေလွှာအတွင်း၌ မြင်တွေ့လိုက်ရသော စကားစု ဖြစ်ပေသည်။

"လဲ့ရှန်းရှုသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးမား၍ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်ကြောင်းဇစ်မြစ်ကို မသိရှိရသော်လည်း သူ ရောက်ရှိလာခဲ့သော မဟာ နဂါးငွေ့တန်း အတွင်း၌မူ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်ရပေမည်။ သို့သော်လည်း သူ့အပေါ် များစွာသော စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသော်လည်း နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် အတွင်း၌ ဖြစ်စေ ပြင်ပလောကရှိ မဟာ နဂါးငွေ့တန်းကြီး လေးခု အတွင်း၌ ဖြစ်စေ ဤပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ပတ်သက်သည့် အရိပ်အယောင်မျှကိုပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိခဲ့ချေ"

စုမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာ ရှိနေသော်လည်း သူ၏ နှလုံးသား အောက်ခြေ၌မူ ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခု ဝုန်းဒိုင်းကြဲ တိုက်ခတ်နေချေပြီ။ အမှန်စင်စစ် ထိုမုန်တိုင်းသည် သူ၏ စိတ်အာရုံအတွင်း၌ ဟိန်းဟောက်မြည်ဟည်းနေသော အုန်းအုန်းဒိုင်းဒိုင်း ပေါက်ကွဲသံကြီးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူ၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ ဟန်ဆောင်မှုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ယခင်က ထင်မြင်ချက်အချို့ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤအရာကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသောအခါတွင်မူ ဆက်လက်၍ တည်ငြိမ်နေရန် ခဲယဉ်းသွားရရှာသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် သလင်းကျောက်ကို ကျောက်စိမ်းပေလွှာပေါ်သို့ တင်ခါနီးတွင် သူ၏ ညာလက်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး အရှိန်အဝါအချို့ပင် အနည်းငယ် ဖြာထွက်သွားကာ မျှော်စင်အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုအား အောင့်အည်းထိန်းချုပ်ထားသကဲ့သို့သော ခံချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အသက်ရှိုက်စာ အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ထိုခံစားချက်ကြီးမှာ လွင့်ပါးပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ စုမင်သည် သလင်းကျောက်ကို ကျောက်စိမ်းပေလွှာပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး ပေလွှာအား ဆက်လက်ဖတ်ရှုလေသည်။ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးစာအချိန် ကုန်လွန်သွားသောအခါ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်တော့သည်။

'လဲ့ရှန်းရှု...'

"ယုချန်ဟိုင်... မင်း စောစောက အခြားမိသားစုတွေရဲ့ လေလံပွဲတွေကို သွားကြည့်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မလား" စုမင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ယုချန်ဟိုင် ရှိရာဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်၍ ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ ကြည့်လိုက်သည့် တစ်ခဏ၌ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယုချန်ဟိုင်သည် ယုရိုကို ကြောင်အစွာ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းရှိ စွဲလန်းရူးသွပ်နေသော အမူအရာကို အားလုံးက ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနိုင်ပေသည်။

ယုရိုမှာမူကား သူမ၏ မိသားစုမှ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တစ်ဦးက သူမကို ဤမျှအထိ စွဲလန်းရူးသွပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေခြင်းအပေါ် လုံးဝပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ပုံမရဘဲ ယခင်အတိုင်း တည်ငြိမ်လျက် ရှိနေပေသည်။

စုမင်က ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ရာ ယုချန်ဟိုင်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲမှ ချက်ချင်း နိုးထလာတော့သည်။ စုမင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်အား မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ဝတ်ရုံများမှာ ချွေးစေးများဖြင့် ချက်ချင်းပင် စိုရွှဲသွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွား၏။ ဖြစ်ပျက်လာတော့မည့် အမှုများကို သူ ချင့်တွေးမိလိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

မိမိကိုယ်မိမိ မည်သို့ ဖြစ်သွားမှန်း သူ မသိချေ။ ထိုအစေခံ မိန်းမပျိုက သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်သည့် တစ်ခဏ၌ပင် သူသည် သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားကာ ထိုစွဲလန်းမှုအောက်သို့ သက်ဆင်းသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုများက သူ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။ သူသည် စုမင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားမည်ကို အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။

"စီနီယာ... ကျွန်တော်..." ယုချန်ဟိုင်သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် အလျင်အမြန်ပင် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

စုမင်က ယုချန်ဟိုင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်၏။ "လဲ့ရှန်းမိသားစုမှာ လေလံပွဲ ရှိလား"

"လဲ့ရှန်းမိသားစုက အလယ်အလတ် လေလံပွဲတွေကို ဦးစီးကျင်းပနိုင်တဲ့ မိသားစုဖြစ်ပြီး သုံးရက်မှာ တစ်ကြိမ် ခပ်သေးသေး လေလံပွဲလေးတွေကို ကျင်းပလေ့ ရှိပါတယ် ခင်ဗျာ။ ဒီနေ့လည်း လေလံပွဲတစ်ပွဲ ရှိပါတယ်" ယုချန်ဟိုင်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"သွားကြစို့။ လမ်းပြစမ်း... ငါတို့ လဲ့ရှန်းမိသားစုရဲ့ လေလံပွဲကို သွားမယ်"

စုမင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် မျက်တောင်ခတ်ရင်း ခွေးဝါကြီးနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြ၏။ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားကာ စုမင် နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။

ယုရိုသည် အလွန်တရာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဝိုင်အိုးကို သိမ်းဆည်းကာ စုမင် နောက်ကွယ်မှ နွဲ့နှောင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။

ယုချန်ဟိုင်သည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင်မှ နှလုံးသားထဲမှ သက်ပြင်းကြီး တစ်ချက်ကို အသာအယာ ချနိုင်တော့ပြီး နောက်မှ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားတော့သည်။ သူသည် ယုရို၏ ကွေးညွတ်လှပသော ခန္ဓာကိုယ်အလှကို ကြည့်ရင်း သူ စောစောက မည်မျှအထိ ရိုင်းပျခဲ့သည်အား ရုတ်တရက် သတိရမိသွားသည်။ သို့သော် စုမင်ကမူ ၎င်းကို အာရုံစိုက်ပုံမရသလို ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ဤအစေခံမိန်းမပျိုကလည်း စိတ်ထဲထားပုံမရချေ။

ယုချန်ဟိုင်သည် ပြုစားခြင်း ခံထားရသည့်အလား ရှိနေ၏။ သူ၏ နှလုံးသားမှာ မြန်ဆန်စွာ ခုန်ခတ်နေသော်လည်း နောက်ထပ် များစွာ မတွေးဝံ့တော့ဘဲ စုမင် နောက်ကွယ်မှနေ၍ အိမ်ပြင်ပက မိုးရေစက်များထဲသို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။