အခန်း ၅၉၁

အခန်း (၅၉၁)။

တော်ဝင်ချန် ၆၃ ခုနှစ်၊ မေလ ၅ ရက်။ ဤနေ့သည် လောကရှိ စာသင်သားများနှင့် ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် အပေါင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစေမည့် ပေါက်ကွဲအားပြင်းသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်လာရန် ကံပါလာခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေ့သည် သူတော်စင်ငယ်၊ ကျွန့်ယွမ်ဘွဲ့ရ ဟုန်ယွိ တည်ထောင်သော ‘ကျိုးယွိအကယ်ဒမီ’ ပြီးစီးသည့်နေ့ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယနေ့ ရာသီဥတုမှာ တိမ်မြူကင်းစင်နေ၏။ ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ယံ၌ နေမင်း ကြီးသည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေပြီး၊ ပန်းများ ဖူးပွင့်ကာ ရနံ့များ ပျံ့လွင့်နေသည်။

ပြာလွင်သော ကောင်းကင်ကြီးမှာ ရေဖြင့် ဆေးကြောထားသော ကျောက်မျက်ရတနာ အလား အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်နေသည်။ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်တွင် နေထိုင်ကြသော သက်ကြီးရွယ်အိုများကမူ သူတို့၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက် ဤမျှ ပြာလွင်သော ကောင်းကင်နှင့် ဤမျှ သာယာသော ရာသီဥတုမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။

ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ ပြင်ပရှိ ‘အစိမ်းရောင်မိုးမခစံအိမ်’ တည်ရှိရာ မြို့နယ်တစ်ခုလုံးမှာ ယခုအခါ ‘ကျိုးယွိမြို့နယ်’ ဟု အမည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျိုးယွိမြို့နယ်၏ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများမှာ စာပေ အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ လေထုထဲတွင် စာအုပ်နံ့များ ပျံ့လွင့်နေ ပြီး လူကို လန်းဆန်းကာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေသည်။

ကျောက်စိမ်းမြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာသော မြင်းရထားအုပ်စုများ ကျိုးယွိမြို့နယ်သို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ လေထဲတွင် ရှိနေသော စာပေအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စာအုပ်နံ့များကြားတွင် မရပ်တန့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ခမ်းနားလှသော မြင်းရထားတစ်စီး၏ လိုက်ကာမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး လူတစ်ယောက် ထွက်လာသည်။

ထိုသူမှာ ‘လေးရာသီကျောင်းတော်’ ၏ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် လမ်းစဉ် ၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သော ‘ဟွမ်ထျန်းပို’ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က သူသည် ဝူဝမ်မြို့စား၏ စံအိမ်ဥယျာဉ်ထဲတွင် ကြယ်တာရာများကို ကြည့်ရှုခံစားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် ကျိုးယွိအကယ်ဒမီ ပြီးစီးသွားသဖြင့် သူသည် ဖိတ်ကြားချက်ကို ရရှိခဲ့ရာ သဘာဝကျစွာပင် တက်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဟုန်ယွိအား နောက်ဆုတ်၍မရအောင် ပြုလုပ်ရန် အစီအစဉ်အချို့ကိုလည်း ပြင်ဆင်လာခဲ့ သည်။

“ဟင်.. စာအုပ်နံ့တွေက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ၊ ကျိုးယွိမြို့နယ် ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ပေါင်း များစွာကို လွှမ်းခြုံထားတာပဲ။ ကြက်ဥခွံပုံစံ ကောင်းကင်ကြီးလိုပါပဲလား။ ဘယ်လောက် တောင် ခန့်ညားလိုက်သလဲ။ ဟုန်ယွိရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ဒီလောက်အထိ နက်ရှိုင်းလိမ့် မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး။”

“မှန်တယ် ညီနောင်ထျန်းပို၊ ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ စာပေအရှိန်အဝါပဲ။ ရှေးဟောင်း ပညာရှင် သူတော်စင်ကြီးတွေ စာဖတ်တာ အထွတ်အထိပ်ရောက်ပြီး အလွန်တရာ စေ့စပ်သေချာတဲ့ အခါမှာပဲ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံနိုင်တဲ့ ဒီလို စွမ်းအင် မျိုး ထွက်ပေါ်လာတာ။ လူတွေရဲ့ ဉာဏ်အလင်းကို ဖွင့်ပေးပြီး ပညာသင်ကြားပေးတယ် ဆိုတာ တကယ်ကို အထင်သေးလို့ မရဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ ဟုန်ယွိဟာ အရှိန်အဝါ ဖန်တီးတဲ့နေရာမှာ တကယ်ကို တော်တာပဲ။ ‘နဂါးစွယ်ဆန်’ ကိုတောင် ထုတ်ပြလိုက်သေး တယ်။ ရတနာဆိုတာ သူများတွေကို အလွယ်တကူ မပြရဘူးဆိုတာ သူ မသိဘူးလား။ နောင်ကျရင် သူ ပြဿနာတွေ အများကြီး ကြုံရလိမ့်မယ်။”

မြင်းရထားတစ်စီး လှုပ်ရှားသွားပြီး ‘တောင်မြစ်ကျောင်းတော်’ ၏ အကြီးအကဲမှာ ‘တောင်မြစ် ယပ်တောင်’ ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ထွက်လာသည်။

“နဂါးစွယ်ဆန် ပေါ်လာတာက သူ့ရဲ့ ကျော်ကြားမှုကို အများကြီး မြင့်တက်သွားစေတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ စာဖတ်ဖို့အတွက် အပြင်မထွက်ကြတဲ့ ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် တော်တော်များများဟာ ကျိုးယွိအကယ်ဒမီကို လာချင်နေကြတာ ဒါကြောင့်ပဲ မဟုတ် လား။” ‘တောင်မြစ်ကျောင်းတော်’ အရှင်သခင်က ပြောသည်။ “တကယ်လို့ သူသာ ဒီနေ့ မှာ ကျော်ကြားသွားပြီး လောကရဲ့ စာပေအမှန်တရား ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် တော့ နဂါးစွယ်ဆန် ပေါ်လာတာက ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ရှားပါး ရတနာတွေကို လူသိရှင်ကြား မပြသသင့်ဘူးဆိုတာ သာမန်လူတွေအတွက်ပဲလေ။”

“ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်တယ် တောင်မြစ်အရှင်။ ရှေးခေတ်ကတည်းက ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး ရက်စက်တဲ့သူတွေဟာ ‘တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်’ ကို ရရှိပြီး လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြ လိုက်တာနဲ့ တစ်လောကလုံး သူတို့ဆီမှာ ဒူးထောက်ကြရတာပဲ။ ဒါဟာ အတူတူပါပဲ။ အခြေအနေ မပေးတဲ့အချိန်မှာ ရှားပါးရတနာကို ထုတ်ပြတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံတာနဲ့ တူပေမဲ့၊ အခြေအနေပေးတဲ့အချိန်မှာ ထုတ်ပြတာကတော့ စကြဝဠာကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်တာနဲ့ အတူတူပဲ။” နောက်ထပ် ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် ကြီးတစ်ဦး မြင်းရထားပေါ်မှ ဆင်းကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် အဝေးရှိ ကျိုးယွိအကယ်ဒမီမှ ထွက်ပေါ်နေသော စာပေအရှိန်အဝါကို မော့ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။

ထိုမဟာပညာရှင်ကြီးမှာ ‘ဝိဇ္ဇာနှင့် သိပ္ပံ ကျောင်းတော်’ ၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်သည်။

“ဒါဆိုရင် ‘ဝမ်လီ’ အကြီးအကဲရဲ့ အမြင်အရ ဟုန်ယွိဟာ အောင်မြင်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာ လား။” ‘လေးရာသီကျောင်းတော်’ အကြီးအကဲ ဟွမ်ထျန်းပိုက မေးလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး၊” ‘ဝိဇ္ဇာနှင့် သိပ္ပံ’ အကြီးအကဲ ဝမ်လီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေ့ မှာ ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင်များစွာ စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။ ကွန်ဖြူးရှင် မဟာပညာရှင်ကြီး တွေရော၊ ဒီကမ္ဘာလောကရဲ့ ပညာရှင်တွေရော စောင့်ကြည့်နေကြတာ။ ငါးတစ်ကောင်က နေ နဂါး ဖြစ်လာနိုင်မလားဆိုတာ ဒီနေ့ပြီးရင် သိရလိမ့်မယ်။”

…

“ရှန်းရှန်း၊ ခင်ဗျား ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေမှာ ဒီလောက် တော်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားဘူး။ ဒီနေ့လို ကြီးကျယ်တဲ့ အခမ်းအနားမှာ တပည့်တွေကို ဒီလောက်အထိ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ပေးထားနိုင်တာပဲ။”

အကယ်ဒမီ၏ နတ်ဘုရားကျောင်းဆောင်အတွင်း၌ ဟုန်ယွိနှင့် ယွမ်ရှန်းရှန်းတို့သည် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ရပ်နေကြပြီး အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံးတွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ် လူရွယ်များ စနစ်တကျ လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် ခေါင်းလောင်းများကို တီးခတ်ခြင်း၊ တရုတ်ရိုးရာ တူရိယာများကို တီးခတ်ခြင်းတို့ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ အရာအားလုံးကို အလယ်ခေတ်နှင့် ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားများ ချမှတ်ထားသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့်အညီ စေ့စေ့စပ်စပ် ပြုလုပ်ထားသည်။

ဤအချိန်၌ ကျိုးယွိအကယ်ဒမီ တစ်ခုလုံးမှာ ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ဆိုင်းဘုတ် ကြီးကိုလည်း ချိတ်ဆွဲထားပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်ဒမီ၏ ခန်းမဆောင်များသည် တစ်ခုနှင့် တစ်ခု ဆက်သွယ်ထားပြီး ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရှိ နန်းတော်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တည်ရှိ နေသည်။

ပင်မခန်းမဆောင်၏ ရှေ့တွင် ရင်ပြင်များ တန်းစီလျက် ရှိသည်။ မိုင် ၁၀ မိုင်ခန့်အကွာ ‘ပိုင်လန်မြစ်’ အထိ ရှည်လျားသော ကြေးနီသား သုံးခြေထောက်အိုးများစွာ ရှိသည်။ ကြေးအိုးများအတွင်း မီးတောက်နေသော်လည်း မီးခိုးမထွက်ဘဲ အမွှေးနံ့သာနံ့သာ သင်းပျံ့နေသည်။

အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံးမှာ မြို့စားဝူဝမ် စံအိမ်ထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုကြီးမားသည်။ ခန့်ညား ထည်ဝါပြီး ထူးခြားလှသည်။ အကယ်၍ နန်းတော်ကို ခမ်းနားသည်ဟု ဆိုပါက၊ ကျိုးယွိ အကယ်ဒမီကိုမူ ကြောက်ရွံ့ရိုသေဖွယ်ဟု ဆိုရပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ ဤကမ္ဘာလောက၏ စာပေအမှန်တရား မြစ်ဖျားခံရာနေရာ ဖြစ်ပြီး မြို့တော်ကို တည်ငြိမ်စေကာ ဧကရာဇ်၏ အာဏာကို ထိန်းညှိပေးသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤလောကရှိ မိစ္ဆာအပေါင်းကို မလှုပ်ရဲအောင် ခြောက်လှန့်နေသည်။

ဤသည်မှာလည်း ဟုန်ယွိက ကျိုးယွိအကယ်ဒမီကို ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ မိုင် ၁၀၀ အတွင်း၌ တည်ဆောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

မူလက ဟုန်ယွိတွင် ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို လေ့ကျင့်ရန် စာသင်သား အုပ်စုတစ်စု မရှိခဲ့ ပေ။ သို့သော် ချန်ပီယံမြို့စား၊ ရှဲ့ဝန်ယွမ်၏ တပည့်များနှင့် ယွမ်ရှန်းရှန်းဘက်မှ လူအချို့ ရှိနေခဲ့သည်။

ယခုအခါ ယွမ်ရှန်းရှန်း၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုနှင့် ကြီးကြပ်မှုကြောင့် ထိုတင်ဆက်မှုများမှာ ရှေးဟောင်းခေတ်နှင့် အလယ်ခေတ်၏ အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်ကို ဟုန်ယွိ ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်ဒမီ ပြီးစီးသောအခါတွင် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ထုံးတမ်းစဉ်လာပင် ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးမှာ ဟန်ချက်ညီနေရမည်ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှ ယဉ်ကျေးမှု မပျက်ကွက်ရ ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ရယ်စရာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် ရှေးဟောင်းခေတ်နှင့် အလယ်ခေတ် ထုံးတမ်းများကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပြီး အကယ်ဒမီ အတွင်းရှိ အပြင်အဆင်များကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ မရှိသည် ကို တွေ့ရသည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ ယွမ်ရှန်းရှန်း၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ ‘ကောင်းကင်ရနံ့ဂိုဏ်း’ ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ က တော်လှန်ပုန်ကန်ခဲ့ တယ်။ ငါတို့ဟာ လောကကြီးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်တဲ့အခါ ထုံးတမ်းစဉ်လာရဲ့ အမှန်တရား ကို အလေးထားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်က ငါ့ရဲ့ဆရာက ဒီထုံးတမ်းတွေကို အထူးတလည် လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ပြီး လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တာ။ အဲဒါကြောင့်လည်း ကောင်းကင်ရနံ့ဂိုဏ်းဟာ တစ်လောကလုံးကို လွှမ်းမြင်နိုင်ခဲ့တာပေါ့။” ယွမ်ရှန်းရှန်းက ပြောသည်။

သူမ ပြောပြီးသောအခါ လေကို ခပ်ဖွဖွ မှုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်နှာဖုံးစ မှာ ရုတ်တရက် မွှေးရနံ့ရှိသော လေအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုခဏ၌ ယွမ်ရှန်းရှန်းသည် သူမ၏ မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဟုန်ယွိ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေကာ ‘နတ်သမီး’ တစ်ပါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပြီးပြည့်စုံသည့် မျက်နှာကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

အကယ်၍ ‘ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီး’ သည် ရှေးရိုးနန်းတွင်းသူတို့၏ ပြီးပြည့်စုံသော ပုံစံဟု ဆိုပါက၊ ယွမ်ရှန်းရှန်းမှာမူ အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားမတစ်ပါး၏ ပြီးပြည့်စုံသော ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးတန်းများမှာ တိမ်တိုက်များအလား၊ နှာတံမှာ ကျောက်စိမ်း အလား၊ နှုတ်ခမ်းမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးအလား ရှိသည်။ လောကရှိ မည်သည့် အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားမမျှ ယွမ်ရှန်းရှန်းကို မမီပေ။

“မိန်းကလေး ရှန်းရှန်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အများကြီး တိုးတက်လာတာပဲ။ မင်းရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာ ပြောင်းလဲသွားတာက တကယ်ကို ဂုဏ်ပြုထိုက်ပါတယ်။”

ဟုန်ယွိသည်လည်း ယွမ်ရှန်းရှန်း၏ ရုပ်ရည်ကြောင့် အံ့ဩသွားရသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သူမသည် ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးနှင့် အဆင့်တူပင် ဖြစ်သည်။

ဒေါင်… ဒေါင်… ဒေါင်…

ခေါင်းလောင်းသံ သုံးကြိမ် မြည်လာသည်။ ရှဲ့ဝန်ယွမ် လမ်းလျှောက်ဝင်လာပြီး ပြောသည် “မူလဝိညာဉ်အကယ်ဒမီ၊ သမင်ဖြူအကယ်ဒမီ၊ ရနံ့ကိုးပါးအကယ်ဒမီနဲ့ တခြား အကယ်ဒမီ အကြီးအကဲတွေ အများကြီး ရောက်လာပြီ။ အခု မွန်းတည့်ပြီး ၁၅ မိနစ် ရှိပြီ။ ဧည့်ခန်း မဆောင်မှာ အကြီးအကဲတွေ အားလုံး နေရာယူထားကြပြီ။ ဟုန်ယွိ မင်း ထွက်လာမှာကို စောင့်နေကြတယ်။”

“လာပါ၊ သူတို့ကို သွားကြိုကြစို့။ တပည့်တို့... ဂီတသံစဉ် တီးခတ်ကြ၊ ‘သူတော်စင် လေညင်း’ တေးသံကို တီးခတ်ကြပါ။”

ဟုန်ယွိက ပြောရင်း အေးဆေးစွာ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။

ဒင်…. ဒင်… ဒင်….

အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံးရှိ လေ့ကျင့်ထားသော တပည့်အားလုံးမှာ ချက်ချင်း တီးခတ်ကြတော့သည်။ ကိုယ်ကျင့်တရား ပညာပေး တေးသံမှာ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်သို့ ပျံ့လွင့်သွားပြီး စကြဝဠာကို လွှမ်းခြုံကာ လောကကြီးကို ဉာဏ်အလင်း ပေးလေတော့သည်။

နန်းတော်တွင် တီးခတ်သော ဂီတမှာ ‘တော်ဝင်လေညင်း’ ဖြစ်ပြီး အကယ်ဒမီတွင် တီးခတ် သော ဂီတမှာ ‘သူတော်စင်လေညင်း’ ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်လေညင်းမှာ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ လောကကို အမိန့်ပေးစေခိုင်းသော်လည်း၊ သူတော်စင် လေညင်းမှာမူ မူလစွမ်းအင်ကဲ့သို့ လောကကို ဉာဏ်အလင်း ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

…

“အကယ်ဒမီ ခေါင်းဆောင်၊ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ က တကယ်ကို ခန့်ညားတာပဲ။ ရှေးခေတ် ‘ဇမ္ဗူနန်းဆောင်ကိုးခု’ ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီနေတယ်။ ပထဝီဝင်၊ တောင်တန်းတွေနဲ့ မြစ်ချောင်းတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှု၊ ပြီးတော့ ဗိသုကာလက်ရာတွေရဲ့ အနှစ်သာရတွေပါပဲ။”

ထိုအချိန်၌ အကယ်ဒမီ အဝင်ဝရှိ ဧည့်လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် မြင်းရထားအုပ်စုတစ်စု ရပ်လိုက်သည်။ မဟာပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး မြင်းရထားပေါ်မှ ဆင်းကာ သူ၏ အဝတ်အစား များကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြင်လိုက်ပြီး ဦးထုပ်ကို တည့်လိုက်သည်။

သူက သူ၏ အဝတ်အစားများကို ပြင်လိုက်သောအခါ သူ၏ တပည့်များ အားလုံးကလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို ဖြောင့်တန်းအောင် ပြုလုပ်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာထားများမှာ တည်ကြည်နေပြီး ယဉ်ကျေးပျူငှာလှသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ တပည့်များကို တိုင်းပြည်အနှံ့ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးသော အလယ်ခေတ် ဒဿန ပညာရှင်ကြီးများ၏ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေကြသည်။

ဤသူမှာ ‘မူလဝိညာဉ်အကယ်ဒမီ’ ၏ အကြီးအကဲနှင့် သူ၏ တပည့် ၇၂ ယောက် ဖြစ်သည်။

“ဟုန်ယွိ ထွက်လာပြီး ငါတို့ကို ကြိုမှာကို စောင့်ကြတာပေါ့။ သူ ဘယ်လိုဂီတကို တီးခတ် မလဲဆိုတာ ကြည့်ရမယ်။ တကယ်လို့ သူတီးခတ်တဲ့ ဂီတက မသင့်တော်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့ ပြန်လှည့်ထွက်သွားကြမယ်။” မူလဝိညာဉ်အကယ်ဒမီ အကြီးအကဲက မျက်နှာသေ ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူပြောပြီးသည်နှင့် ရုတ်တရက် သာယာသော ခေါင်းလောင်းသံ မြည်လာပြီး တူရိယာ များ၏ သီဆိုသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ လူတိုင်းမှာ ရွတ်ဆိုနေကြပြီး ‘သူတော်စင်လေညင်း’ သံမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟင်…၊ ဒါဟာ ရှေးဟောင်းခေတ် ‘သူတော်စင်လေညင်း’ ရဲ့ တင်ဆက်မှုပဲ။ သာမန် အကယ်ဒမီတွေမှာ ဒါကို အပြည့်အစုံ လက်ဆင့်ကမ်းထားတာ မရှိဘူး။ ငါတို့ အကယ်ဒမီ မှာတောင် တစ်ဝက်ပဲ ရှိတာ။ ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုလုပ် အပြည့်အစုံ ကြားနိုင်ရတာလဲ။”

မူလအကယ်ဒမီ အကြီးအကဲမှာ အံ့ဩသွားရသည်။ သူသည် ဂီတ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ခံစားရင်း သို့မဟုတ် ပြီးပြည့်စုံသော ‘သူတော်စင်လေညင်း’ ကို လေ့လာရင်း ခဏမျှ အသေချာ နားစွင့်နေမိသည်။

“အကယ်ဒမီခေါင်းဆောင်၊ ဟုန်ယွိ လာနေပြီ။ ကျွန်တော်တို့ သွားကြိုသင့်တယ်။” တပည့်တစ်ဦးက သတိပေးလိုက်သည်။

“အို... ဟုတ်သားပဲ၊ ငါ ယဉ်ကျေးမှု ပျက်ကွက်တော့မလို့ပဲ။” မူလဝိညာဉ်အကယ်ဒမီ အကြီးအကဲသည် ဟုန်ယွိ လမ်းလျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဟုန်ယွိ၏ နောက် တွင် တပည့် ၇၂ ယောက် ပါရှိသည်။ ပညာရှင်အများစုမှာ အလယ်ခေတ် ပညာရှင် သူတော်စင်ကြီးများ၏ စံနမူနာကို ယူ၍ တပည့်လက်ခံရာတွင် အမာခံတပည့် ၇၂ ယောက် ကိုသာ လက်ခံကြပြီး သူတို့ကို ‘သူတော်စင် ၇၂ ပါး’ ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။

ဟုန်ယွိသည် ခြေလှမ်း ၇၂ လှမ်းအကွာတွင် ရှိနေပြီး ချဉ်းကပ်လာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ မူလဝိညာဉ်အကယ်ဒမီ အကြီးအကဲသည် အမြန်သွားရောက် ကြိုဆိုလိုက် သည်။ ဤသည်မှာလည်း ထုံးတမ်းစဉ်လာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ခြေလှမ်း ၇၂ လှမ်းအကွာသို့ ရောက်နေစဉ် မိမိက မလှုပ်ရှားဘဲ နေပါက မောက်မာသည်ဟု ယူဆရ ပြီး အလွန်တရာ ယဉ်ကျေးမှု ပျက်ကွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မူလဝိညာဉ်အကယ်ဒမီ ခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျား ရောက်လာတာ ငါ့ရဲ့ နေအိမ်လေးကို တောက်ပစေပါတယ်။ ကြွပါ။.. ကြွပါ” ဟုန်ယွိက လမ်းလျှောက်လာသည်။ သူ၏ နောက်တွင် ယွမ်ရှန်းရှန်းသည်လည်း ပညာရှင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမမှာ တောက်ပနေပြီး အားလုံး၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။ မူလဝိညာဉ်အကယ်ဒမီမှ တပည့်များစွာမှာ သူမကို ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်ကြသည်။

နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးမှာမူ ဆံပင်များ ပေါက်နေပြီး ပညာရှင်ဝတ်စုံကိုပင် ဝတ်ဆင်ထား သည်။ သို့သော် သူ၏ ပြင်းထန်သော သွေးစွမ်းအင်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်ပတ်နေ ပြီး သူ၏ လက်သီးများမှာ မီးအိမ်များအလား ရှိသည်။ သူသည် ‘လူသားအင်မော်တယ်’ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း အမြဲပြသနေသဖြင့် လူများစွာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ချက်ချင်းပင် မူလဝိညာဉ်အကယ်ဒမီ အကြီးအကဲမှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့် အရှိန်အဝါကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ စိတ်မတည်ငြိမ်မီမှာပင် အသိပညာများအကြောင်း မမေးရဲသေးပေ။

“ကျိုးယွိအကယ်ဒမီအရှင်၊ ကြွပါ…”

နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောကြားပြီးနောက် မူလဝိညာဉ်အကယ်ဒမီ အကြီးအကဲကို ဟုန်ယွိ က ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ထို့နောက် ဟုန်ယွိသည် ကျောင်းတော်အကြီးအကဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့် သူတို့၏ တပည့် များကို ကြိုဆိုခဲ့သည်။ ခဏချင်းမှာပင် ဧည့်ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး လူများဖြင့် ပြည့်နှက် သွားသည်။ သို့သော် ဧည့်ခန်းမမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ‘နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်’ ရှိ နတ်ဘုရားခန်းမကဲ့သို့ပင် ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင်များ မည်မျှပင် များပြားပါစေ အားလုံး ဆန့်ပေသည်။

“ဗြဟ္မာအကယ်ဒမီ ရောက်ရှိလာပါပြီ။”

“မင်းသားအကယ်ဒမီ ရောက်ရှိလာပါပြီ။”

“ဆွန်ကျိအကယ်ဒမီ ရောက်ရှိလာပါပြီ။”

“ဝူကျိအကယ်ဒမီ ရောက်ရှိလာပါပြီ။”

…

အကယ်ဒမီ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အခမ်းအနားမှူး တပည့်တစ်ဦး၏ အသံရှည်ဟစ်ကြွေးသံကြောင့် ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင်များစွာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သမိုင်းကြောင်းရှိသော ‘စာပေရှင်ပညာရှင် သူတော်စင် မျိုးနွယ်ကြီး များ’ ၏ အကယ်ဒမီများပင် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့မှာ ဟုန်ယွိနှင့် သဘောတူညီချက် ရရှိထားသော ‘အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီး ၄ ခု’ ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကယ်ဒမီအကြီးအကဲများနှင့် ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် များစွာမှာ အံ့ဩသွားကြ သော်လည်း အချင်းချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားမပြောကြပေ။ ထိုအစား သူတို့သည် ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်မှုကို ပြသသောအားဖြင့် မတ်မတ်ထိုင်ကာ ငြိမ်သက်နေကြ သည်။ သူတို့သည် တော်ဝင်နန်းတော်ရှိ စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိများထက်ပင် ပိုမို တည်ကြည်ကြသည်။

ဤသည်မှာ ဤလောက၏ အသိပညာ၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့် အမှန်တရားတို့ စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ သူတို့၏ တည်ငြိမ်မှုကို မပျက်ပြားစေလိုကြပေ။

“ဝိဇ္ဇာနှင့် သိပ္ပံ အကယ်ဒမီ၊ တောင်မြစ်အကယ်ဒမီ! လေးရာသီအကယ်ဒမီ၊ ဒါလီ အကယ်ဒမီ၊ ကျန်းကဲ့အကယ်ဒမီ၊ ကောင်းကင်စွန်းအကယ်ဒမီ၊ ဒါလော့အကယ်ဒမီ၊ ယွဲ့ဟွာအကယ်ဒမီ၊ ရောက်ရှိလာပါပြီ။”

နောက်ထပ် ဟစ်ကြွေးသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

“ဟင်… ဒါတွေက ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် ကျောင်းတော်ရဲ့ အကယ်ဒမီ ၈ ခု မဟုတ်လား။ သူတို့ အတူတူ လာကြတာပဲ။ မြင်ကွင်းကတော့ တကယ့်ကို ကြီးကျယ်တာပဲ။” အခမ်းအနားမှူး၏ ဟစ်ကြွေးသံကို ကြားရသောအခါ ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင်များနှင့် အကြီးအကဲများမှာ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်သွားကြရသည်။

ဝိဇ္ဇာနှင့် သိပ္ပံ၊ တောင်မြစ်၊ လေးရာသီ...စသည့် ဤအကယ်ဒမီ ၈ ခုကို ‘ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် ကျောင်းတော်’ ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ သူတို့သည် အယူအဆ တူညီကြပြီး ကျင့်ဝတ်၊ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် စည်းမျဉ်းများကို အထူးအလေးထားကြသည်။ သူတို့သည် ဤလောကရှိ အစွဲအလမ်းအကြီးဆုံး အမှန်တရား ကျောင်းတော်များထဲတွင် ပါဝင်သည်။

ယခုအခါ သူတို့ အတူတူ လာကြခြင်းမှာ အစီအစဉ်ကောင်းတစ်ခု ရှိနေမည်မှာ သေချာ သည်။ သို့သော် ရောက်ရှိနေသော ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင်များမှာမူ ဟုန်ယွိနှင့် သူတို့ တိုက်ခိုက်ကြသည်ကို ကြည့်ရန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

…

“ဟင်၊ ဒီလူတွေကို ငါ မြင်ဖူးသလိုပဲ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က မြို့စားဝူဝမ်ရဲ့ စံအိမ်ဥယျာဉ်ထဲ မှာ ငါ့အမေ့ရဲ့ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်မှုကို ခံခဲ့ရတဲ့ လူတွေပဲ။” သို့သော် ဟုန်ယွိကမူ သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။ ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် ကျောင်းတော် ၈ ခု၏ အကြီးအကဲများ ကို မြင်သောအခါ သူသည် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ အသိပညာမှာ မည်မျှ မြင့်မားနေပြီနည်း။ သူသည် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ အကြီးအကဲ ၈ ဦးနှင့် ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင်အချို့ကို ဧည့်ခန်းမ ဆောင်တွင် ထိုင်ရန် ဖိတ်ကြားလိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ ‘လေးရာသီကျောင်းတော်’ အကြီးအကဲ ဟွမ်ထျန်းပိုက ရုတ်တရက် စကားပြော လိုက်သည်၊ သူ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်ပြတ်သားပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှက်သွားသည်။ ခန်းမအတွင်းရှိ ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် အားလုံးမှာ ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

လာပြီ…

ရှဲ့ဝန်ယွမ်၏ နှလုံးခုန်သံမှာ တစ်ချက်မျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

“အို…၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ အကြီးအကဲဟွမ်” ဟုန်ယွိက မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

“ဟုန်ယွိ, မင်းက ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ကို ပြုစုချင်တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ မင်းက လောကကြီးကို ရှင်းပြဖို့အတွက် ‘ချန်’ (Qian) နဲ့ ‘ကွန်’ (Kun) ဆိုတဲ့ ဟေက်စ်ဇာဂရမ် (Hexagram) ကို ဖန်တီးခဲ့တယ်။ ငါ ဒီနေ့ အကြံဉာဏ်အချို့ တောင်းခံချင်ပါတယ်။ မင်းဖန်တီးထားတဲ့ ချန် (Qian) ဟေက်စ်ဇာဂရမ် က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ လမ်းစဉ်ကို ရှင်းပြထားတာ။ ပထမဆုံးက ‘ချန် (Qian), ယွမ် (Yuan), ဟိန် (Heng), လီ(Li), ကျန်း (Zhen)’ မဟုတ်လား။” (Hexagram) ၏ပုံစံ လှေကားထစ်လေးတွေလို မျဉ်းခြောက် ကြောင်းကို တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ထပ်ထားတာပါ။ (ဥပမာ- ☰ အပေါ်မှာ ☰ ထပ်ထားရင် Hexagram တစ်ခု ဖြစ်သွားပါတယ်)။ (ဖွဲ့စည်းပုံ ဒီမျဉ်းတွေက ပြတ်နေတဲ့မျဉ်း (- -) ဒါမှ မဟုတ် ဆက်နေတဲ့မျဉ်း (—) တွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီလို မျည်းပြတ်နဲ့ ဆက်မျည်းတွေကို နေရာချင်း လဲလိုက်တဲ့အခါ ပုံစံပေါင်း ၆၄ မျိုး ရလာတာကို "၆၄ ကွာ" လို့ ခေါ်တာပါ။)

ဟွမ်ထျန်းပိုက ကျယ်လောင်စွာ မေးလိုက်သည်။

“မှန်ပါတယ်။ ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းရဲ့ ချန်ရဲ့ ဟေက်စ်ဇာဂရမ်တွေက ‘ယွမ်, ဟိန်, လီ, ကျန်း’ တို့ပါ။ ဒါတွေက ကျွန်တော် ဖန်တီးခဲ့တာပါ” ဟုန်ယွိက ဆိုသည်။ “အကြီးအကဲဟွမ်က ‘ယွမ်, ဟိန်, လီ, ကျန်း’ ဆိုတာနဲ့တင် ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ကို ရှင်းပြဖို့ မလုံလောက်ဘူးလို့ ထင်လို့လား။”

“ဒါပေါ့ သေချာပေါက် မလုံလောက်ဘူး။ ငါ မင်းကို မေးပါရစေ ဟုန်ယွိ၊ ဘာကြောင့် ကောင်းကင်လမ်းစဉ်မှာ ‘လီ’ (အကျိုးအမြတ်) ဆိုတာ ပါနေရတာလဲ။ လူကြီး လူကောင်း တစ်ယောက်က ‘ဖြောင့်မတ်ခြင်း’ ကို တန်ဖိုးထားတယ်၊ လူယုတ်မာကတော့ ‘အကျိုး အမြတ်’ ကို တန်ဖိုးထားတယ်! မင်းက ‘လီ’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကောင်းကင်ရဲ့ လမ်းစဉ်ထဲ မှာ ထည့်ထားတယ်ဆိုတော့ ကောင်းကင်ကြီးက လူယုတ်မာလို့ ပြောချင်တာ လား။ ဒါဟာ တကယ်ကို ရယ်စရာပဲ။ ငါ့အမြင်အရတော့ မင်း ‘လီ’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ‘ဖြောင့်မတ်ခြင်း’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ပြောင်းသင့်တယ်။ ချန်ဟေက်စ်ဇာဂရမ်ရဲ့ လမ်းစဉ်ဟာ ‘ယွမ်, ဟိန်, ယီ, ကျန်း’ ဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်အတွက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ရှင်းလင်းချက် ဖြစ်လိမ့် မယ်။ ဟုန်ယွိက ‘ဖြောင့်မတ်ခြင်း’ ထက် ‘အကျိုးအမြတ်’ ကို ပိုပြီး တန်ဖိုးထားနေတာ လား။ မင်းက လောကမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းကို လူယုတ်မာတွေ ဖြစ်စေချင်တာလား။”

‘လေးရာသီကျောင်းတော်’ အကြီးအကဲ ဟွမ်ထျန်းပို၏ အသံမှာ ပြင်းထန်လှပေတော့ သည်။

(Yuan (ယွမ်) - အစပြုခြင်း (The Beginning)

အဓိပ္ပာယ်။ နွေဦးရာသီနှင့် တူပါသည်။ အရာအားလုံး စတင်ပေါက်ဖွားလာသည့် အရင်း အမြစ်၊ ကြီးမြတ်သော အစပြုခြင်းကို ဆိုလိုပါသည်။

သဘောတရား။ လူသားတွေမှာဆိုရင်တော့ 'မေတ္တာတရား' (Benevolence) လို့ အဓိပ္ပာယ် ရပါသည်။ အရာရာကို ကောင်းမွန်စွာ စတင်ပေးသည့် စိတ်ဓာတ်မျိုးပါ။

၂။ Heng (ဟန်) - ထိုးဖောက်အောင်မြင်ခြင်း (Pervasiveness / Success)

အဓိပ္ပာယ်။ နွေရာသီနှင့် တူပါသည်။ အပင်တစ်ပင် အားကောင်းမောင်းသန် ကြီးထွားလာ တာ၊ အဆီးအတားမရှိ ပျံ့နှံ့သွားခြင်းကို ဆိုလိုပါသည်။

သဘောတရား။ လူသားတွေမှာဆိုရင်တော့ 'ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာ' (Rites Propriety) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပါသည်။ အရာရာ စနစ်တကျနှင့် အဆင်ပြေချောမွေ့အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

၃။ Li (လီ) - သင့်မြတ်သောအကျိုးအမြတ် (Harmony / Profit)

အဓိပ္ပာယ်။ ဆောင်းဦးရာသီနှင့် တူပါသည်။ ရိတ်သိမ်းချိန်ပါ။ အပင်ကနေ အသီးအနှံတွေ ရရှိလာတာ၊ အရာအားလုံး သင့်မြတ်မျှတသွားခြင်းကို ဆိုလိုပါသည်။

သဘောတရား။ ဤအချက်မှာ ဟွမ်ထျန်းပို ကန့်ကွက်နေသည့် အချက်ဖြစ်ပါသည်။ သူက 'Li' ကို သာမန် 'ပိုက်ဆံ/အကျိုးအမြတ်' လို့သာ မြင်ပေသော်လည်း ဟုန်ယွိ၏ ကျမ်းထဲမှာ တော့ "အရာရာအတွက် သင့်မြတ်လျောက်ပတ်သော အကျိုးကျေးဇူး" ဟု အနက်ဖွင့် ထားပါသည်။ လူသားတွေမှာဆိုရင်တော့ 'တရားမျှတမှု' (Justice) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပါသည်။

၄။ Zhen (ကျန်း) - တည်ကြည်ခိုင်မာခြင်း (Perseverance / Correctness)

အဓိပ္ပာယ်။ ဆောင်းရာသီနှင့် တူပါတယ်။ အရာအားလုံး သိမ်းဆည်း၊ အနားယူပြီး နောက်ထပ် သံသရာသစ်အတွက် ကြံ့ကြံ့ခံ ပြင်ဆင်နေခြင်းပါ။

သဘောတရား။ လူသားတွေမှာဆိုရင်တော့ 'ဉာဏ်ပညာ' (Wisdom) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပါ သည်။ မိမိ၏ ရပ်တည်ချက်ကို မှန်ကန်စွာဖြင့် အဆုံးအထိ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ထိန်းထား ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။)