အခန်း ၅၉၂

အခန်း (၅၉၂)။

‘လေးရာသီကျောင်းတော်’ ၏ အကြီးအကဲ ဟွမ်ထျန်းပိုသည် ဟုန်ယွိအား နေရာတွင်ပင် မထိုင်ရသေးမီ ဤမျှအထိ အခက်တွေ့အောင် လုပ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထား ကြပေ။

ထို့အပြင် သူ၏အသံမှာ စူးရှပြီး လေသံမှာလည်း ပြင်းထန်လှ၏။ ဟုန်ယွိသည် လူယုတ်မာ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ၏ ချန်နှင့်ကွန် နိယာမများမှာလည်း လူယုတ်မာတို့၏ လမ်းစဉ်သာဖြစ်သည်ဟု သူက တိုက်ရိုက် စွန့်ဦးတိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစွပ်စွဲချက်မှာ ‘ထိုက်ရှီတောင်ကြီး’ ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ လေးလံလှပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ရောက်ရှိနေသူ အများစုမှာ ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် အသိပညာ ကြွယ်ဝကြပြီး ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် ကျောင်းတော်၏ ‘ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အားပြိုင်မှု’ အကြောင်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အားပြိုင်မှုသည် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာသော်လည်း အဖြေမထွက် နိုင်သည့် အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူကြီးလူကောင်းနှင့် လူယုတ်မာတို့ ၏ ခြားနားချက်ဖြစ်သလို ကျမ်းတစ်စောင်ကို ချေပသူများအတွက်လည်း အလွန်စိုးရိမ်ရ သည့် ဘေးအတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချေအတင်စကား ပြောရာတွင် အမှားအယွင်းရှိပါက မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပျက်စီးစေရုံသာမက လူယုတ်မာ တစ်ဦးအဖြစ် သမုတ်ခံရပြီး မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်ဦးမော့နိုင်တော့မည် မဟုတ်သော ကြောင့်ပင်။

ယခုအခါ ‘လေးရာသီကျောင်းတော်’ ၏ အကြီးအကဲ ဟွမ်ထျန်းပိုသည် ဤအချက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းမှာ ဓားသမားနှစ်ဦး အသက်လုတိုက်ပွဲဝင်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ တစ်ဦးသေမှ တစ်ဦးရှင်ရမည့် အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် မှော်စွမ်းအား သို့မဟုတ် သိုင်းပညာဖြင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း လေထုမှာ ရုတ်တရက် လေးလံတင်းမာသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ ကိုယ်ခံပညာတိုက်ပွဲထက်ပင် ပိုမိုအန္တရာယ်ကြီးမားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောင်တွင် ဟုန်ယွိ ပြောဆိုမည့် စကားလုံးတိုင်းကို ရောက်ရှိနေသည့် ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် များက သူတို့၏ မှတ်တမ်းများတွင် သေချာပေါက် ရေးမှတ်ကြပေလိမ့်မည်။ ထိုမှတ်တမ်း များသည် ခေတ်အဆက်ဆက်သို့ လက်ဆင့်ကမ်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး နောင်လာနောက်သား ပညာရှင်အပေါင်း၏ စစ်ဆေးမှုကို ခံယူရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ တစ်ခုခုမှားပြောမိ ပါက ရယ်စရာဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ဂုဏ်သတင်းအားလုံး ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဟုန်ယွိ ပြောဆိုသမျှ စကားလုံးတိုင်းသည် လူတိုင်း လက်ခံနိုင်သည့် အမှန် တရား ဖြစ်နေရမည်။ သမိုင်း၏ စစ်ဆေးမှုကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ပြီး ထာဝရရှင်သန် ကျန်ရစ်မည့် အမှန်တရားများသာ ဖြစ်ရပေမည်။

“အကျိုးအမြတ်….၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း…. လူကြီးလူကောင်း။ လူယုတ်မာ” ဟုန်ယွိသည် ‘လေးရာသီကျောင်းတော်’ သခင် ဟွမ်ထျန်းပိုကို အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ အေးဆေး စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကြည့်ရတာ အကြီးအကဲဟွမ်ဟာ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ရဲ့ စကားလုံး လေးလုံးဖြစ်တဲ့ ‘ယွမ်, ဟိန်, လီ, ကျန်း’ တို့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သေးဘူး ထင်တယ်။”

“ငါက ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေမလဲ။ မင်းရေးတဲ့ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ က နားလည် ရတာ လွယ်ပါတယ်။ ယွမ်-ဆိုတာက ဝမ်းယွမ် (အစပြုခြင်း)၊ ဟိန်-ဆိုတာ ခံစားခြင်း (ရှေးခေတ်က Heng သည် ချက်ပြုတ်ခြင်း၊ စားသုံးခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်)၊ ဆိုလို တာက မြင့်မြတ်တဲ့ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ကို ခံစားတာ။ လီ-ဆိုတာက အကျိုးအမြတ်၊ ကျန်း-ဆိုတာက တည်ကြည်ခြင်း။ ဒီစကားလုံးလေးလုံးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ‘ကောင်းကင် လမ်းစဉ်’ ဆိုတာ အထက်မှာရှိနေပြီး အကျိုးအမြတ်တွေကို ခံစားရင်း တည်ကြည်မှုကို ထိန်းသိမ်းတာ’ လို့ ပြောတာပဲ။ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ကို ဒီလို အောက်တန်းကျကျ အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ထားတာကတော့ ရယ်စရာကောင်းလှပါတယ်။” ဟွမ်ထျန်းပိုက ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ လူတိုင်းဟာ လူကြီးလူကောင်း ဖြစ်နေ သလို၊ လူယုတ်မာတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာလည်း လူတိုင်းဟာ လူယုတ်မာ ဖြစ်နေ တာ သဘာဝပါပဲ” ဟုန်ယွိက သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ရေးဆွဲလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး စာအုပ်နံ့များ ပျံ့လွင့်လာသည်။ ၎င်းသည် ရှေးဟောင်းခေတ် ပညာရှင် သူတော်စင်များ၏ အရှိန်အဝါနှင့် အလွန်တူညီလှသည်။

“မင်းက တိုက်ခိုက်ချင်တာလား။”

ဟုန်ယွိ၏ ခမ်းနားသော စွမ်းအင်ကို ခံစားမိသောအခါ ဟွမ်ထျန်းပိုသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရေးကြီး အပ်စိုက်မှတ် ၄ ခုမှ စွမ်းအင်စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာ စေသည်။ ၎င်းမှာ သိုင်းပညာနှင့် တာအိုကျင့်စဉ်ကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအင်စီးကြောင်း ၄ ခုအနက် တစ်ခုမှာ နွေဦးလေညင်းကဲ့သို့ နူးညံ့ပြီး၊ တစ်ခုမှာ နွေရာသီကဲ့သို့ ပူပြင်းကာ၊ အခြားတစ်ခုမှာ ဆောင်းဦးကဲ့သို့ အေးမြပြီး၊ နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ ဆောင်းရာသီကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသည်။

၎င်းမှာ လေးရာသီကျောင်းတော်၏ အမြင့်ဆုံးပညာရပ်ဖြစ်သော ‘လေးရာသီမူလစွမ်းအင်’ ပင် ဖြစ်သည်။ နွေဦး၊ နွေ၊ ဆောင်းဦး၊ ဆောင်း ဟူသော လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ ထိုမူလ စွမ်းအင်အတွင်း၌ ပါဝင်နေသည်။ သို့သော် ထိုစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဟုန်ယွိ ၏ စွမ်းအင်မှာ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး သန့်စင်သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်အတူ ၎င်းတို့ကို လုံးဝ လွှမ်းမိုး ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ဒုန်း…… ဟွမ်ထျန်းပို တစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားရသည်။ ဟုန်ယွိ၏ စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအားကဲ့သို့ တားဆီးရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လိမ့်မည် ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ကျုပ်ရဲ့ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ထဲက ချန် (Qian) ဟေက်စ်ဇာဂရမ်ဟာ ကောင်းကင် လမ်းစဉ်ကို ရေးသားထားတာ မှန်ပေမဲ့ အဲဒါက လူသားတို့ရဲ့ လမ်းစဉ်ကို တင်စားထားတာ ပဲ။ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ဆိုတာ လူကြီးလူကောင်းတို့ရဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ။ အဲဒီတော့မှ ဒီ ဟေက်စ် ဇာဂရမ်က အဓိပ္ပာယ်ရှိတာ။ ကောင်းကင်ကြီးက တက်ကြွစွာ လည်ပတ်လှုပ်ရှားနေသလို လူကြီးလူကောင်းတွေဟာလည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတက်အောင် အမြဲမပြတ် ကြိုးစားနေ ရမယ်။ ယွမ်-ဆိုတာလည်း ခင်ဗျားပြောသလို ‘ဝမ်းယွမ်’ ဆိုတဲ့ အရေအတွက် မဟုတ်ဘူး။”

ဟုန်ယွိ ပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏လက်မှ ထွက်ပေါ်နေသော စာပေစွမ်းအင်များမှာ လေထဲ တွင် နဂါးနှင့် မြွေများကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားပြီး စာလုံးများအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

“ယွမ်-ဆိုသည်မှာ ကောင်းမြတ်သော အကျင့်စာရိတ္တ၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။”

“ဟိန်-ဆိုသည်မှာ ကောင်းမြတ်သော အကျင့်စာရိတ္တ၏ ပေါင်းဆုံရာ ဖြစ်သည်။”

“လီ-ဆိုသည်မှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။”

“ကျန်း-ဆိုသည်မှာ ကောင်းမြတ်သော အကျင့်စာရိတ္တ၏ လုပ်ဆောင်ချက် ဖြစ်သည်။”

ဤစာကြောင်း ၄ ကြောင်းမှာ ကခုန်နေသော နဂါးနှင့် ဖီးနစ်ငှက်များအလား ထင်ရှားလှ သည်။ ယွမ်, ဟိန်, လီ, ကျန်း- ဟူသော စကားလုံး ၄ လုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အနက်ဖွင့် လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစကားလုံးများကို အဓိပ္ပာယ် ဖော်ပြပြီးနောက် ဟုန်ယွိက ရှေ့သို့ ခြေနှစ်လှမ်း တိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ်ရဲ့ ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းထဲမှာပါတဲ့ ‘လီ’ (အကျိုးအမြတ်) ဆိုတာ သာမန် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကို ပြောတာ မဟုတ်ဘူး၊ အများကောင်းကျိုးကို ပြောတာ။ လူကြီး လူကောင်းတစ်ယောက်ဟာ အရာရာတိုင်းအတွက် အကျိုးပြုသူ ဖြစ်ရမယ်၊ အဲဒီအခါမှပဲ သူဟာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနဲ့ ဟန်ချက်ညီသွားလိမ့်မယ်။ ယွမ်, ဟိန်, လီ, ကျန်း - ဆိုတာ လူကြီး လူကောင်းတစ်ယောက်မှာ ရှိရမယ့် ဂုဏ်အင်္ဂါ ၄ ပါး ဖြစ်သလို၊ ကောင်းကင်နဲ့ လူသားတို့ရဲ့ လမ်းစဉ်လည်း ဖြစ်တယ်။ ခင်ဗျားက ကျမ်းတစ်စောင်ကို နားတောင် မလည်သေးဘဲနဲ့ ဝေဖန်ရဲတယ်လား။ ဒါဟာ အသိပညာနည်းပါးသူတွေရဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။”

“ဒါက စကားလုံးတွေရဲ့ လှည့်စားမှု သက်သက်ပဲ။”

ဟွမ်ထျန်းပို မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ မူလက သူသည် ဟုန်ယွိကို နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာ အဖြေမထွက်သော ‘အကျိုးအမြတ်နှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း’ အားပြိုင်မှုထဲသို့ ဆွဲသွင်းရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ဟုန်ယွိက ထိုထောင်ချောက်ကို ပါးပါးနပ်နပ် ရှောင်လွှဲသွားသဖြင့် သူ၏ ပြင်ဆင်မှုများ ပျက်ပြားကုန်ရသည်။

“စကားလုံးလှည့်စားမှု ဟုတ်လား၊” ဟုန်ယွိက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားက ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဦးစားပေးရမယ်၊ အကျိုးအမြတ်ကို စွန့်လွှတ်ရမယ်၊ လူယုတ်မာထက် လူကြီးလူကောင်း ဖြစ်ရမယ်လို့ အမြဲပြောနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား မသိတာက ဒီလောကကြီးမှာ အကျိုးအမြတ်ကို မက်မောနေတဲ့ လူယုတ်မာတွေ များနေပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တန်ဖိုးထားတဲ့ လူကြီးလူကောင်းတွေ ဘာလို့ နည်းနေရတာလဲ။ အကြောင်းကတော့ ပြည်သူတွေက ငတ်မွတ်နေကြလို့ပဲ။ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် သူတို့ဟာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို စွန့်ပြီး အကျိုးအမြတ်နောက်ကို လိုက်နေကြရတာ။ ပညာရှင်တွေက လောကကြီးကို ပညာသင်ပေးချင်ရင် အရင်ဆုံး ပြည်သူတွေ ဘယ်လို အသက်ရှင်ရမလဲဆို တာ သိဖို့လိုတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ရှေးဟောင်းခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်တွေက ပြည်သူတွေကို ချက်ပြုတ်နည်း၊ အိုးအိမ်ဆောက်နည်း၊ ပိုက်ကွန်နဲ့ ငါးဖမ်းနည်း၊ သီးနှံ စိုက်ပျိုးနည်းတွေကို အရင်ဆုံး သင်ပေးခဲ့တာ။ သူတို့က ပြည်သူတွေကို ဖြောင့်မတ်ခြင်း အကြောင်း အရင်မသင်ပေးခဲ့ဘူး။ အခြေအနေက အဲဒီလိုပဲ။”

“မင်း”

ဟွမ်ထျန်းပိုသည် ဟုန်ယွိ၏ ထိုးနှက်ချက်ကို ခံလိုက်ရသည်။ ဟုန်ယွိက ထိုအဖြေကို စကားလုံးဖြင့် ရှောင်ထွက်သွားပြီဟု သူ ထင်နေစဉ်မှာပင် ဟုန်ယွိက ‘အကျိုးအမြတ်နှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း’ ဆွေးနွေးမှုထဲသို့ ရုတ်တရက် ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိ၏ အတွေးအခေါ် ပြောင်းလဲမှုမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် သူသည် သွေးအန်ချင်စိတ် ပင် ပေါက်သွားရသည်။

သူ စကားလုံး ပြန်လည်စီစဉ်နေစဉ်မှာပင် ဟုန်ယွိ၏ စကားလုံးများမှာ ပုတီးစေ့များအလား မြန်ဆန်ပြီး ဓားသွားများအလား ထက်ရှ၏။ “ရှေးဟောင်းခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်ကြီး တွေဟာ ပြည်သူတွေကို မီးသုံးနည်း၊ အိုးအိမ်ဆောက်နည်း၊ ရက်ကန်းခတ်နည်းနဲ့ စိုက်ပျိုးနည်းတွေကို သင်ပေးခဲ့တာက ပြည်သူတွေအတွက် ‘အကျိုးအမြတ်’ ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တာပဲ။ ပြီးတော့ ‘ဧကရာဇ်ဖန်’ ဟာ ‘နဂါးစွယ်ဆန်’ ကိုရဖို့ နဂါးမျိုးနွယ်တွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ယုတ္တိအတိုင်းဆိုရင် ရှေးဟောင်းခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ် တွေနဲ့ အလယ်ခေတ်က ပညာရှင် သူတော်စင် ဧကရာဇ်တွေ အားလုံးဟာ လူယုတ်မာတွေ ဖြစ်ကုန်မှာပေါ့။”

“မင်း” ဟွမ်ထျန်းပိုသည် ဟုန်ယွိ၏ စွပ်စွဲချက်ကြောင့် အငိုက်မိသွားရသည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့စိတ်က အလျင်မြန် စဉ်းစားနေ၏။ သူ တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်လိုက် စဉ်မှာပင် ဟုန်ယွိ၏ လေသံမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

“ကျုပ်တို့ ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင်တွေဟာ လောကကြီးကို ပညာသင်ပေးကြတယ်။ အရင်ဆုံး ရှေးဟောင်းခေတ် သူတော်စင်ဧကရာဇ်တွေရဲ့ လမ်းစဉ်အတိုင်း ပြည်သူတွေကို အကျိုး အမြတ် ရစေပြီး အသက်ရှင်သန်ခွင့် ရအောင် လုပ်ဆောင်ပေးရမယ်။ အဲဒီနောက်မှ သူတို့ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြောင်း သင်ပေးရမယ်။ အဲဒါကမှ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။ အခု ခင်ဗျားက ရှေးဟောင်းခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်တွေရဲ့ စံနမူနာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြောင်းပဲ ပြောနေတာက ဘာရည်ရွယ်ချက်လဲ။ ကျုပ်ကတော့ ဧကရာဇ်ဖန်ရဲ့ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ တာဝန်ကို ဆက်လက်ယူပြီး ရှေးဟောင်းနဂါးသင်္ချိုင်းကို ရှာဖွေကာ နဂါးစွယ်ဆန်ကို စိုက်ပျိုးခဲ့တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ပြည်သူတွေ အကျိုး ကျေးဇူး ရဖို့အတွက် ဒီအကြောင်းကို လောကကြီးကို ကြေညာခဲ့တယ်။ ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ တာဝန်တစ်ခု၊ ကြီးကျယ်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခုပဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ‘လေးရာသီကျောင်း တော်’ မှာလည်း ‘နှင်းရွက်ဆန်’ ဆိုတာ ရှိတယ်လို့ ကျုပ်ကြားဖူးတယ်။ ခင်ဗျား ဘာလို့ အဲဒီ ဆန်အကြောင်း လောကကြီးကို ကြေညာပြီး ပြည်သူတွေကို စိုက်ပျိုးနည်း မသင်ပေးတာ လဲ၊ ပြည်သူတွေ အစားအစာနဲ့ အဝတ်အထည်အတွက် မပူရတော့မှ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့် တရားကို ပျိုးထောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီအစား ခင်ဗျားက သူတို့ကို ငတ်မွတ် အောင်ထားပြီးမှ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြောင်း ပြောနေတာလား၊ ခင်ဗျားကတော့ တစ်နေ့လုံး ဗိုက်ဝအောင်စားပြီး စကားကြီးစကားကျယ်တွေ လျှောက်ပြောနေတယ်။ ဒါဟာ ဘယ်လို အပြုအမူလဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့ အသိစိတ်က ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်ရတာလဲ။”

ကျောင်းတော်တိုင်းတွင် မိမိတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ပြင်ပသို့ မပျံ့နှံ့စေ သော ‘လျှို့ဝှက်ဆန်’ အမျိုးအစားများ ရှိကြသည်။ ယခုအခါ ဟုန်ယွိ၏ စကားလုံးများမှာ ထိရောက်လှသည်။

“မင်း... မင်း...” ဟွမ်ထျန်းပိုသည် ဟုန်ယွိ၏ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြန်လည် ချေပရန် ကောင်းမွန်စွာ မစဉ်းစားနိုင်တော့ပေ။ ထို့ပြင် ဟုန်ယွိ၏ စကားလုံးများမှာ အလွန်စိုးရိမ်စရာကောင်းလှသဖြင့် သူက ပြန်လည်ချေပရန် ခက်ခဲနေသည်။ သူက အော်ဟစ်ကာ ပြောလိုက်သည် “ငါတို့ကျောင်းတော်ရဲ့ နှင်းရွက်ဆန်ဆိုတာ ငါတို့ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်ပဲ။ တကယ်လို့, ငါတို့သာ ဒါကို ကြေညာလိုက်လို့ မိစ္ဆာတွေ လက်ထဲ ရောက်သွား ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ” ဟုန်ယွိက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်! “ကျုပ်တို့ ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် တွေမှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်း စွမ်းအားရှိတယ်၊ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ လုံလောက်တယ်။ ခင်ဗျား က မိစ္ဆာတွေ ရသွားမှာကို ကြောက်တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ကျိုး စီးပွားကို ဖုံးကွယ်နေတာပဲ။ တော်ဝင်ချန်မင်းဆက် ၆၁ ခုနှစ်တုန်းက နှင်းတွေကျလို့ လူတွေ ဘယ်လောက်များများ ငတ်ပြတ်ပြီး အေးခဲသေဆုံးခဲ့ရသလဲ ခင်ဗျားသိလား။ ကျုပ် ကိုယ်တိုင် ပြည်သူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ သွားခဲ့တုန်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေက ပြည်သူတွေကို ဘယ်လို လှည့်စားနေလဲဆိုတာ မြင်ခဲ့ရတယ်။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ကျောင်းတော်တွေက သာ ဒီဆန်အကြောင်း လောကကြီးကို ကြေညာပြီး စိုက်ပျိုးခိုင်းခဲ့မယ်ဆိုရင် ပြည်သူတွေ ဒီလောက် ငတ်ပြတ်ပါ့မလား။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံရပါ့မလား။ ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် ခင်ဗျားလုပ်နေတာတွေဟာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေထက်တောင် ပိုပြီး စက်ဆုပ်ဖို့ ကောင်းသေးတယ်။ ကျုပ်ကတော့ ပြည်သူတွေရဲ့ ခံစားချက်ကို နားလည်တယ်။ ဒါကြောင့် နဂါးစွယ်ဆန်ကို ရတာနဲ့ ပထမဆုံးအလုပ်အနေနဲ့ လောကကြီးကို ကြေညာခဲ့ တာပဲ။ ဒါကို ခင်ဗျားရဲ့ လုပ်ရပ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ဦး။ သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေမှာ ရေးထိုးကြ လိမ့်မယ်။ သမိုင်းဆိုတာ သံမဏိလို ခိုင်မာပြီး ပြည်သူတွေရဲ့ နှလုံးသားကတော့ ဓားလို ထက်ရှတယ်။ ဘယ်သူက လူကြီးလူကောင်း၊ ဘယ်သူက လူယုတ်မာဆိုတာ ရှင်းမနေဘူး လား။”

“မင်း…။ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူကြီးလူကောင်း၊ ငါ့ကို လူယုတ်မာလို့ ပြောတာလား။”

ဟွမ်ထျန်းပိုသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ အံကြိတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

“ဒါပေါ့၊ ခင်ဗျားဟာ လူယုတ်မာပဲ၊ အရေခြုံလူယုတ်မာပဲ။” ဟုန်ယွိသည် ခန်းမအတွင်း လှည့်ပတ်လမ်းလျှောက်နေသည်။ သူ၏ စကားလုံးများမှာ ပိုမိုထက်မြက်လာပြီး နှင်းခဲနေ သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

“လောကမှာ လူပေါင်းများစွာ ငတ်ပြတ်သေဆုံးနေတာကို ခင်ဗျားက ဗိုက်ဝဝနဲ့ ဘေးကနေ အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်နေခဲ့တယ်။ အခု ကျုပ်က ရှေးဟောင်းရတနာကို ရလို့ ပြည်သူ တွေ ဗိုက်ဝအောင် ဝတ်နိုင်စားနိုင်အောင် ကြေညာလိုက်တဲ့အခါ ခင်ဗျားက လာတားတယ်။ ကျုပ်က အကျိုးအမြတ်အတွက် လုပ်နေတာပါဆိုပြီး ပြောတယ်။ ကျုပ်ကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ခင်ဗျားဟာ အရေခြုံ မဟုတ်ရင် ဘာလဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ အသံမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည် “ကျုပ်ကတော့ နဂါးစွယ်ဆန်ကို တစ်လော ကလုံးနဲ့ မျှဝေရဲတယ်၊ ခင်ဗျားကရော ခင်ဗျားကျောင်းတော်က ဆန်ကို မျှဝေရဲလား။ ခင်ဗျား မမျှဝေရဲပါဘူး၊ ခင်ဗျားဟာ အရေခြုံပဲ၊ လူယုတ်မာတောင် မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားဟာ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ၊ ပညာရှင်တွေကြားထဲက မိစ္ဆာ၊ စာအုပ်မိစ္ဆာပဲ၊ မှန်တယ်၊ ခင်ဗျားဟာ စာအုပ်မိစ္ဆာပဲ၊ ကျုပ် ဆောင်းပါးစာရေးတဲ့အခါ ပညာရှင်သူတော်စင်တစ်ရာ အားလုံးက ကျုပ်ကို ထောက်ခံကြတယ်။ ကျုပ်ရဲ့ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အတည်ပြုကြတယ်။ ခင်ဗျားက တော့ စာအုပ်ထဲကမိစ္ဆာ၊ ပညာရှင်တွေထဲက အမှိုက်၊ ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် အသိုင်းအဝိုင်း ရဲ့ အညစ်အကြေးပဲ။ ခင်ဗျားက ကျုပ်နဲ့ အချေအတင် ပြောရဲသေးတယ်လား။ ဒါဆို အခု ပြန်သွားပြီး နှင်းရွက်ဆန်ကို လောကကြီးကို ကြေညာလိုက်စမ်းပါ၊ ပြည်သူတွေကို စိုက်ခိုင်း လိုက်စမ်းပါ။ အဲဒီအခါကျမှ ခင်ဗျား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ပြင်ပြီး လူသစ်စိတ်သစ် ဖြစ်နိုင် မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြောင်း လာပြော၊ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီကျိုးယွိအကယ်ဒမီမှာ လူကြီးလူကောင်းတွေပဲ ရှိတာမို့ ခင်ဗျားနဲ့ ကျုပ်တို့ဟာ တစ်လမ်း တည်း လျှောက်လို့ မရဘူး။ ခင်ဗျား ပြန်တော့၊ ပြည်သူတွေအတွက် အကျိုးရှိတာကို အရင်လုပ်။ တကယ်လို့ ခင်ဗျား အဖြေရှာနိုင်လို့ ပြန်လာမယ်ဆိုရင် ကျုပ်က ဝိုင်နဲ့ ကြိုဆို မယ်။ တကယ်လို့ မဖြေနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ အခုချက်ချင်း နှင်ထုတ်ရမယ်။”

‘လေးရာသီကျောင်းတော်’ အကြီးအကဲ ဟွမ်ထျန်းပို၏ မျက်နှာမှာ တစ်ချက် အဝါရောင်၊ တစ်ချက် အနီရောင်၊ တစ်ချက် အစိမ်းရောင်ဖြင့် ခဏချင်းအတွင်း အရောင်စုံ ပြောင်းလဲ သွားသည်။ သူသည် ခုန်ပေါက်ဆဲဆိုချင်သော်လည်း သူ၏ ပုံရိပ်ကို ထိန်းနေရသည်။ သူသည် အင်္ကျီလက်ကို ခါယမ်းကာ ထွက်သွားချင်သော်လည်း နှင်းရွက်ဆန်ကို လောက ကြီးကို ကြေညာရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟုန်ယွိသည် သူ့ကို အကျပ်ရိုက်အောင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဟုန်ယွိသည် သူ၏ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ မှ အကျိုးအမြတ်မှာ ကိုယ်ကျိုးစီးပွား မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် စကားစစ်ထိုးပွဲကမျှ သူ့ကို သို့မဟုတ် သူ၏ ကျမ်းကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ထို့ထက် ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဟုန်ယွိသည် ရှေးဟောင်းခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်ကြီးများကို စံနမူနာအဖြစ် ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တရား ဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ ငြင်းချက်ထုတ်၍ မရပေ။

ထို့ပြင် သူ၏ စကားလုံးများမှာ ရေလှိုင်းများအလား တစ်ခုပြီးတစ်ခု လာနေသဖြင့် ခုခံရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သာမန်အခြေအနေဆိုလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း ယခုနေရာတွင် ကွန်ဖြူးရှင် ပညာရှင် များစွာ ရှိနေသည်။ ဟွမ်ထျန်းပို၏ အမြင်တွင် ထိုပညာရှင်များသည် ယနေ့ဖြစ်ပျက်သမျှကို သေချာပေါက် ရေးမှတ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး ခေတ်အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းသွားကြမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခမ်းအနားမျိုးတွင် အမှားအယွင်းတစ်ခုမှာ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေသည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မီးလျှံများ တစ်ဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာသည်။

အွတ်…

‘လေးရာသီကျောင်းတော်’ အကြီးအကဲ ဟွမ်ထျန်းပိုသည် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ် လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တောင့်တောင့်ကြီး လဲကျသွားသည်။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် မှတ်ဉာဏ်များမှာ သူ၏ နှလုံးသားမီးလျှံကြောင့် လုံးဝ လောင်ကျွမ်း သွားခဲ့ပြီး အသက်ရှူရပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူများနှင့် စာပေပညာရှင်များအတွက်မူ သူတို့၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလေလေ၊ သူတို့၏ စိတ်အစွဲအလမ်း (နှလုံးသားနတ်ဆိုး) မှာလည်း ကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်မျှ ကျင့်စဉ်လမ်း လွဲချော်သွားပါက အကောင်းဆုံးအခြေအနေတွင် ကျင့်စဉ်များ ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံးမှာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိ၏ မိခင် မန်ပိုင်ယွန်မှာ ဥပမာကောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ‘လေးရာသီကျောင်းတော်’ အရှင် ဟွမ်ထျန်းပိုသည် ဟုန်ယွိ၏ စကားစစ်ထိုးပွဲ တွင် စကားပြန်မပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ နှလုံးသားနတ်ဆိုးနှင့် နှလုံးသားမီးလျှံတို့ ပေါင်းဆုံလောင်ကျွမ်းပြီး သူ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရပြီ။