အခန်း ၅၉၅

အခန်း (၅၉၅)။

“သွားကြစို့၊ ဒီဟုန်ယွိက ဒီလောက်အထိ ရက်စက်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ တကယ်ကို ကျရှုံးခဲ့ရပြီပဲ။ ဟုန်ယွိ၊ မင်း သေရင်သေ၊ မဟုတ်ရင် ငါ သေရမယ်။”

‘တောင်မြစ်ကျောင်းတော်’ အရှင်၊ ‘ဝိဇ္ဇာနှင့် သိပ္ပံကျောင်းတော်’ အရှင်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ပြာနှမ်းနေတော့သည်။ သွေးတစ်လုတ်စီ အန်ထုတ်ပြီးနောက် တပည့်များ၏ ဝိုင်းဝန်းပြုစုမှုကြောင့် သူတို့ စိတ်ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာကြသည်။ သူတို့ သည် နှလုံးသားမီးလျှံ လောင်ကျွမ်းပြီး အရှင်လတ်လတ် သေဆုံးသွားခဲ့ရသော ဟွမ်ထျန်းပိုကဲ့သို့တော့ မဖြစ်ခဲ့ကြပေ။

ချီလင်၏ စကားမှာ သူတို့တွင် သူတော်စင်တို့၏ အရှိန်အဝါ မရှိကြောင်း တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းအတွက် အလွန်ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုပင်။ အကယ်၍ ဤသတင်း ပျံ့နှံ့သွားပါက သူတို့ လက်ကိုင်ထားသော ‘ကျိုးလီ’ (ရှေးရိုးစွဲပညာရှင်တို့၏ လမ်းစဉ်) ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်ပေလိမ့်မည်။

ဟုန်ယွိ၏ နည်းလမ်းမှာ တာအိုပညာရပ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းထက်ပင် ပို၍ ရက်စက်လှ သည်ဟု သူတို့ ခံစားနေရသည်။

“သွားကြစို့၊ ပြန်ရောက်ရင် ငါတို့ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံကြမယ်။ ဒီဟုန်ယွိကို ယှဉ်နိုင်မယ့် လောကကို တုန်ဟည်းစေမယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ငါတို့ မွေးထုတ်ရ မယ်။” ပညာရှင်တစ်ဦးက ခံပြင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မကြာသေးခင်ကပဲ ‘ချန်ကွန်ကျောင်းတော်’ ဖွင့်လှစ်ခဲ့တယ်။ အဲဒါကို လူငယ်ပါရမီရှင် အချို့က ဖွင့်ထားတာ။ အဲဒီထဲက ရှစ်နှစ်ကိုးနှစ်အရွယ် ပါရမီရှင်လေး ‘ဖန်းယွမ်’ ဟာ အလားအလာ အလွန်ကောင်းတယ်။ ငါတို့ အရင်သွားကြည့်ကြစို့”

ထိုအခိုက်တွင် ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်များ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားကြသည်။

“ချုပ်ပြောရရင် ဟုန်ယွိကို တိုက်ခိုက်ဖို့ နည်းလမ်းမှန်သမျှ သုံးရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီလူရဲ့ ရက်စက်မှုနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ကို လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါက ဒီနေ့ကို ပညာချင်း ဖလှယ်ရုံပဲ လို့ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဒီလောက်ထိ ယုတ်မာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်ထားပုံပဲ။ ဒါဟာ လူယုတ်မာတစ်ယောက်ရဲ့ အပြုအမူပဲ။”

တောင်မြစ်ကျောင်းတော်အရှင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည် - “အရင်ဆုံး ဝူဝန်မြို့စား (ဟုန်ရွှန်ကျိ) ရဲ့ အိမ်တော်ကို သွားကြစို့၊ ဒီတစ်ခါ ငါတို့ရဲ့ အရှုံးက မသေးဘူး။ ဝူဝမ်မြို့စားဆီကနေ တစ်ခုခု ပြန်ရအောင် ငါတို့ လုပ်ရမယ်။”

“မဆိုးဘူး။ မဆိုးဘူ”။

ထိုကျောင်းတော်အရှင်များနှင့် ပညာရှင်များသည် သူတို့၏ တပည့်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရှိ ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ အိမ်တော်သို့ မြင်းရထားများဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာ သွားကြတော့သည်။

…

‘ငါ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ယုတ်မာတယ် ဟုတ်လား။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မဖျက်ဆီးခဲ့ရင် ကျုပ်ဂုဏ်သိက္ခာ ပျက်စီးသွားမှာပေါ့။ ဒီလို အရေခြုံပညာရှင်တွေကို မဖယ်ရှားနိုင်ရင် ဒီလောကကြီးက ဘယ်လိုလုပ် သန့်ရှင်းပါ့မလဲ၊ ဒါပေမဲ့ အကြီးမားဆုံး အရေခြုံပညာရှင် ဟုန်ရွှန်ကျိ ရှိနေသေးတယ်။ သူ့ကို မဖယ်ရှားနိုင်သရွေ့ ငါ အေးအေး ဆေးဆေး မနေနိုင်သေးဘူး...’

ဟုန်ယွိ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အဘယ်မျှ ရှိနေပြီနည်း၊ ထိုပညာရှင်များ သွေးအန်ခြင်း၊ သူတို့၏ ပြောစကားများ၊ ရန်ငြိုးထားမှုများနှင့် ကလဲ့စားချေလိုသော စိတ်ဆန္ဒများမှာ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသည်။ ဤအချိန်၌ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ လောကရှိ အရာအားလုံးကို ထင်ဟပ်နိုင်သော မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဂိုဏ်းဂဏများကြား တိုက်ပွဲမှာ အမှန်တရားလမ်းစဉ်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် တိုက်ပွဲထက်ပင် ပို၍ အရေးကြီးလှသည်။ ဟုန်ယွိသည် ထိုရှေးရိုးစွဲ-ကွန်ဖြူးရှပ် ဂိုဏ်းသားများနှင့် ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြိုလှဲလိုသော်လည်း၊ သူ၏ လက်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ လူပေါင်း ရာချီကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် သူတို့ကို လွှတ်ပေး လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူစု ထွက်သွားပြီးနောက် ဧည့်ခန်းမဆောင်မှာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ ရောက်ရှိနေ သော ပညာရှင် ထောင်ပေါင်းများစွာထဲမှ အများစုမှာ ဟုန်ယွိကို မထောက်ခံသော်လည်း၊ သူတို့သည် နဂါးစွယ်ဆန်ကြောင့် ရောက်လာကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ကို မိမိဘက်ပါ အောင် ဆွဲဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။

“သူတော်စင်ငယ်...”

‘ချုံယန်ကျောင်းတော်’ အရှင်က စကားပြောလာသည် “ဒီနေ့ တွေ့ဆုံပွဲဟာ စားသောက်ဖို့ သက်သက်တင် မဟုတ်ပါဘူး။ အချိန်မဖြုန်းကြစို့။ ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းတော်ကနေ ရှေးဟောင်း ဗေဒင်ပညာ၊ လိပ်ခွံဗေဒင်နဲ့ အနာဂတ်ကို ဟောကိန်းထုတ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း တွေ အပါဝင် စာအုပ်ပေါင်း ၃၄၉,၀၀၀ ကျော် ယူလာခဲ့ပါတယ်။ သူတော်စင်ငယ်က လူသားတွေရဲ့ အနာဂတ် အပြောင်းအလဲကို သိနိုင်ဖို့ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ကို ပြုစုနေတာ ပဲ။ သူတော်စင်ငယ်ရဲ့ လက်ထဲမှာ လူသားတွေရဲ့ အပြောင်းအလဲကို သိနိုင်တဲ့ ‘အသက်မဲ့ အနာဂတ်ကျမ်း’ ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လေ့လာနိုင်အောင် ပြသပေးနိုင် မလား။”

ဟိုး….။

ချုံယန်ကျောင်းတော်အရှင်၏ စကားကြောင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားပြန်သည်။ ဟုန်ယွိ သည် ‘ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း’ ၏ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများကို ရရှိထားခြင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုကျောင်း၏ ကျမ်းစာကြီး ၃ ခုဖြစ်သော ‘အတိတ်အမိတ္တဘကျမ်း’၊ ‘ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်း’ နှင့် ‘အသက်မဲ့အနာဂတ်ကျမ်း’ တို့မှာ အလွန်ကျော်ကြားလှသည်။

“အသက်မဲ့အနာဂတ်ကျမ်း’ က ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ မရှိပါဘူး၊ ဧကရာဇ်ရဲ့ နန်းတွင်း စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ ရှိတာပါ” ဟုန်ယွိက ပြောလိုက်သည် - “ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အဲဒီကျမ်း ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သိထားပါတယ်။ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ကို ပြုစုတဲ့အခါ ဒါကို ထည့်သွင်း ရေးသားမှာပါ။ ဒါဟာ ခေတ်အဆက်ဆက်က အသိပညာတွေကို စုစည်းတာမို့ အားလုံးပဲ ပညာရပ်တွေကို လျှို့ဝှက်ချန်မထားကြဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် လည်း ဖုံးကွယ်ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို အထွက်အထိပ် နတ်ဘုရား ကျမ်းစာ တွေကိုတော့ သာမန်လူတွေကို အလွယ်တကူ မပြသင့်ဘူး။ ဒါကို ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ထဲ မှာ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းမယ့် လူတွေပဲ လေ့လာနိုင်အောင် လုပ်ရမယ်။”

ဟုန်ယွိက လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ဧည့်ခန်းမဆောင် အလယ်တွင် ကြီးမား သော ဟင်းလင်းပြင် တံခါးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုတံခါး၏ အပြင်ဘက်တွင် ပိုမိုကြီးမား သော ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား ရတနာ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်’ ပင် ဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ဧည့်ခန်းမမှာ ဤရတနာမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်အစိတ် အပိုင်းမျှသာ ရှိသေးသည်။

ပညာရှင်များမှာ ခန်းမအတွင်းရှိ ‘ကောင်းကင်နဂါး’ ရေခဲတိုင် ၅၀၀ ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩကုန်ကြသည်။ သူတို့သည် မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များနှင့် ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်နဂါးတို့ ၏ တန်ခိုးအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါက စစ်မှန်တဲ့ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်’ ပါပဲ။ ဒီနေရာဟာ ကျိုးယွိအကယ်ဒမီရဲ့ အဓိက အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး ကျမ်းစာ ပြုစုမယ့် နေရာပါ။ ကျောင်းတော်အသီးသီးက အရှင်တွေနဲ့ ပညာရှိတွေပဲ ဝင်နိုင်ပါတယ်။”

ဟုန်ယွိသည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ၄ ဦးအပါအဝင် ပညာရှင်များ အံ့ဩတကြီး ဝင်လာ သည်ကို မြင်သောအခါ သူ လိုချင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက် သည်။

သူသည် သဘာဝအတိုင်း ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်’ တစ်ခုလုံးကိုတော့ မဖွင့်ပေး ပေ။ ကီလိုမီတာ ၅၀ ခန့် ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမဆောင်ကြီးကိုသာ ဖွင့်ပေးထားပြီး အခြား သော ‘ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်’၊ ရတနာတိုက်များနှင့် နဂါးစွယ်ဆန် စိုက်ခင်းများကိုမူ ဟင်းလင်းပြင် အလွှာများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသည်။

“ဟိုမှာ... အဲဒါက ‘မဟာဝဇိရပညာပါရမီလမ်းစဉ်’ ကျမ်း မဟုတ်လား။”

ရုတ်တရက် ‘ဖန်း’ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဖန်ယွမ်ထောင်းက ခန်းမ၏ အမိုးယံရှိ ရွှေရောင် တိမ်တိုက်များကြားမှ စာလုံးများကို ထောက်ပြကာ အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ။ စောစောက အပိုင်းမှာ အဓိကကျတဲ့ အချို့စာသားလေးတွေ ကျန်ရစ်ခဲ့တာကို သတိပြုမိလိုက်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ‘သူတော်စင်အပေါင်း ခန်းမဆောင်’ အတွင်းမှာ ပညာရှင်တွေ စုပေါင်းပြီး ကျမ်းစာပြုစုပုံနဲ့ ဟုန်ယွိ ရဲ့ အသိဉာဏ် တိုးတက်လာပုံ အပိုင်းတွေကို ပိုပြီး ပြည့်စုံအောင် ပြန်ဆိုပေးလိုက်ပါတယ်ဗျာ။

“ဘာ…”

“ဘယ်မှာလဲ။”

လူတိုင်းသည် ခန်းမဆောင်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ ဝေဝါးနေ သော စာလုံးများကို မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုစာလုံးများသည် ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေသဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရပေ။ ၎င်းမှာ လူတို့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် ဟုန်ယွိက သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် ကျမ်းစာ၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုသာ ထုတ်ပြထား ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ နားလည်လိုက်ကြသည်။

ဟုန်ယွိက ပြုံးလျက် ပြောသည် - “ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါဟာ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ဧကရာဇ် ‘ယွမ်’ ဆီက ဆင်းသက်လာတဲ့ မဟာဝဇိရပညာပါရမီလမ်းစဉ်ပါပဲ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ သာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပညာရပ်တွေကို မဝှက်ထားဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်ကလည်း ဒီလျှို့ဝှက် ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ” ဖန်ယွမ်ထောင်းက မျက်လုံးကို မှေးလိုက်ရင်း “ငါ့ရဲ့ ဖန်းမျိုးနွယ်စု ပိုင် ‘ဗြဟ္မာလမ်းစဉ်ခြောက်သွယ်သက္ကတကျမ်း’ကို ထည့်သွင်းပေးပါ့မယ်။”

“ဗြဟ္မာလမ်းလမ်းစဉ်ခြောက်သွယ် သက္ကတကျမ်း”

ချုံယန်ကျောင်းတော်အရှင်၊ မူလဝိညာဉ်ကျောင်းတော်အရှင်နှင့် အခြားသော ပညာရှင်များ စွာမှာ အံ့ဩသွားကြသည်။ ဖန်းမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဤမျှအထိ သတ္တိရှိရှိ ထည့်ဝင်လိမ့် မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ငါလည်း ငါ့ရဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုပိုင် ‘ဖီးနစ်နိဗ္ဗာနကျင့်စဉ်’ ကို ထည့်ဝင်ပါ့မယ်” ဝမ်လင်းရှန်က လည်း ပြောလိုက်သည်။

ငါလည်း... ချုံယန်မူလစွမ်းအင်ကျမ်းကို ထည့်ဝင်ပါမယ်။”

“ငါလည်း... ဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ကျမ်းကို ထည့်ဝင်ပါမယ်။”

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပညာရှင်များစွာက သူတို့၏ သဘောထားများကို ဖော်ပြလာကြတော့ သည်။

“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကျမ်းစာတွေထဲက ‘သဘောတရား’ (Theory) ပိုင်းကိုပဲ လိုအပ်တာ ပါ။ တိကျတဲ့ တာအိုကျင့်စဉ်တွေနဲ့ သိုင်းပညာပိုင်းတွေကိုတော့ ခင်ဗျားတို့ဘာသာ ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါတယ်။ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ကို ပြုစုတဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေက ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။ ဒီကျမ်းစာကို သေချာဖုံးကွယ်ထားရ မယ်... မဟုတ်ရင် နန်းတွင်း ဒါမှမဟုတ် အခြားဂိုဏ်းတွေဆီ ရောက်သွားရင် ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။” ရှဲ့ဝန်ယွမ်က သတိပေးလိုက်သည်။

“မှန်ပါတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ကျမ်းစာတွေဟာ ဂိုဏ်းအသီးသီးရဲ့ အထွတ်အထိပ် ကျမ်းတွေပဲ။ အကုန်လုံးကို ထုတ်ပြလိုက်ရင် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပေါက်ကြားကုန်လိမ့် မယ်။ ကျမ်းစာသဘောတရားကိုပဲ ထည့်ဝင်တာက အမှန်ကန်ဆုံး လမ်းစဉ်ပဲ။” ချုံယန် ကျောင်းတော်အရှင်က ထောက်ခံသည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် ‘မဟာဝဇိရပညာပါရမီလမ်းစဉ်’ ကျမ်းကို အသုံးချကာ ပညာရှင်များစွာကို စည်းလုံးစေခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအခါ သူတို့အားလုံးသည် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကြပြီဖြစ်သည်။

“သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်ထဲမှာ ကျွန်တော် မူလနဝမမြောက်ချောက်နက် နတ်ဘုရား နယ်မြေကနေ စုဆောင်းလာတဲ့ အလွန်လျှို့ဝှက်တဲ့ ‘ထာဝရ မူလစွမ်းအင်’ တွေ ရှိပါတယ်။ ဒါဟာ အချိန်ကို ဆွဲဆန့်ပေးနိုင်ပြီး အသက်ကိုလည်း ရှည်စေနိုင်ပါတယ်။”

ဟုန်ယွိ၏ စကားကြောင့် ပညာရှင်များမှာ ပို၍ပင် ဝမ်းမြောက်သွားကြတော့သည်။ ထိုနေ့မှ စ၍ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ကို ပြုစုသည့် ကြီးကျယ်သော လုပ်ငန်းကြီးသည် ကျိုးယွိ အကယ်ဒမီ၏ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်’ တွင် တရားဝင် စတင်ခဲ့လေတော့သည်။

စာအုပ်ပေါင်းများစွာ၊ ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်လိပ်စာလွှာများ၊ ဗေဒင်ပညာ၊ ဆေးပညာ၊ နက္ခတ်ဗေဒင်၊ ဘာသာရေးဂိုဏ်းသုံးခုနှင့် ဂိုဏ်းကြီးကိုးခု၏ အယူအဆများ၊ စိုက်ပျိုးရေး၊ ဗိသုကာပညာ၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ ဂီတ၊ ပထဝီဝင်နှင့် လောကကြီး၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ အားလုံးကို ဤနေရာ၌ စုစည်းလိုက်ကြသည်။ ကျမ်းစာတစ်စောင်ပြီး တစ်စောင်ကို ကူးယူ ကာ ပေါင်းစပ်လိုက်ကြသည်။

ပညာရှင် ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ ကျိုးယွိအကယ်ဒမီတွင် အေးချမ်းစွာ အခြေချနေထိုင်ကြ သည်။ သူတို့သည် နဂါးစွယ်ဆန်ကို စားသုံးပြီး ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ပြုစုခြင်းလုပ်ငန်းတွင် စိတ်ရောကိုယ်ပါ နစ်မြုပ်နေကြတော့သည်။

ဟုန်ယွိသည်လည်း အဓိက တည်ဖြတ်သူ အဖြစ်နှင့် ‘ချန်’ နှင့် ‘ကွန်’ အစရှိသည့် ဟေက်စ်ဇာဂရမ်၏ ရေးသားသူအဖြစ် နေ့စဉ် သုတေသနပြုလုပ်ရာတွင် အခြားပညာရှင် များထက် ပို၍ အချိန်ပေးခဲ့သည်။

တော်ဝင်ချန် ကောင်းကင်နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံလုံးမှ စာအုပ်ပေါင်း သန်းချီကို ဤနေရာသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုစာအုပ်များတွင် ပါဝင်သော အသိပညာများမှာ မည်မျှ ကြီးမားလိုက်မည်နည်း။ ဟုန်ယွိသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အသိပညာ ကြွယ်ဝလှပြီဟု ထင်ထား ခဲ့သော်လည်း၊ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များကို ဖတ်ရှုပြီး ပညာရှင်များနှင့် ဆွေးနွေးကြည့်သော အခါမှ မိမိသိထားသည်မှာ မဟာကမ္ဘာကြီး၏ အသိပညာ သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရေတစ်စက်မျှသာ ရှိသေးကြောင်း သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

သူသည် နေ့စဉ်မပြတ် လေ့လာသင်ယူနေခဲ့သည်။ သူ၏ အတွေးထဲတွင် အသိပညာများ ပြည့်နှက်လာပြီး ထိုအသိပညာများသည် အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်ပြောင်းလဲကာ ဖော်ပြ၍ မရသော ‘ဉာဏ်အလင်း’ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

နေ့ရက်များ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိသည် ကျင့်စဉ်ကျင့်ခြင်းကို လုံးဝ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး များပြားလှသော အသိပညာဗဟုသုတများကို စုပ်ယူခြင်း၌သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

ဤလောကရှိ အရာအားလုံး၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ သမိုင်း၊ ပထဝီ၊ နက္ခတ်ဗေဒင်၊ စကြဝဠာ၊ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်၊ လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးနှင့် သက်ရှိမျိုးနွယ်များ အားလုံးမှာ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိသည် အသိပညာများကို အနက်ရှိုင်းဆုံးအထိ စုပ်ယူရင်းဖြင့် ရုတ်တရက် ထူးခြား သော ခံစားချက်တစ်ခု ရလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူသည် မဟာကမ္ဘာလောကကြီး ဖြစ်နေပြီး၊ မဟာကမ္ဘာလောကကြီးသည်လည်း သူ၏ ခံစားချက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဤလောကကြီး၏ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူကိုယ်တိုင် သည်လည်း ဤလောကကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်မနေဘူးလား။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီး၊ မုကလေး၊ မြေခွေးမလေး၊ ကြင်ယာတော်ယွမ်၊ ချီဇီယန်၊ ရှန်ထိုက်ဇူ၊ သခင်ကျိုးနှင့် အခြားသူများသည်လည်း အသိပညာ ဗဟုသုတများကို အစွမ်းကုန် စုပ်ယူနေကြသည်။

တော်ဝင်ချန်မင်းဆက် ၆၃ နှစ်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

နွေဦးကုန်၍ နွေရာသီရောက်၊ နွေရာသီကုန်၍ ဆောင်းဦးရောက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် တော်ဝင်ချန် မင်းဆက် ၆၄ နှစ်၊ ငါးလပိုင်း ငါးရက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ တစ်နှစ်တာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

ထိုတစ်နှစ်အတွင်းမှာတော့ အရာအားလုံး အေးချမ်းနေခဲ့သည်။ ရာသီဥတု သာယာပြီး တိုင်းပြည်မှာလည်း စည်ပင်ဝပြောနေခဲ့သည်။

သို့သော် ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်လောကမှာတော့ ငြိမ်သက်ခြင်း မရှိပေ။

ဤလောကရှိ စာပေပညာရှင်တိုင်းသည် ကျိုးယွိအကယ်ဒမီမှ ထုတ်ဝေသော ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ တွင် လစဉ်ထပ်တိုးဖော်ပြသည့် ဗေဒင်ဟောကိန်းများရှိကြောင်း သိရှိလာကြသည်။ လူတန်းစားပေါင်းစုံမှ လူတိုင်းသည် ထိုဟောကိန်းများကို ဝယ်ယူဖတ်ရှု ရန် အလုအယက် ဖြစ်နေကြတော့သည်။

လူသူမသိသော တောတောင်နက်များနှင့် မြစ်ကြီးများထဲတွင် လျှို့ဝှက် ကျင့်ကြံနေကြ သည့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားပင်လျှင် ဤ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ၏ ဗေဒင်ဟောကိန်း စာအုပ်ကို ဝယ်ယူရန်နှင့် ထိုက်ကျိအဋ္ဌဂံပုံရိပ်ကားချပ်တို့၏ လမ်းစဉ်ကို လေ့လာစူးစမ်းရန် လူ့လောကထဲသို့ ထွက်လာကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ကျမ်းစာကို ဖတ်ရှုလေလေ၊ ထိုဟောကိန်းများမှာ ပိုမိုနက်နဲကြောင်း တွေ့ရှိလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ဤ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ သည် ဤလောကကြီး၏ ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် လူ့လောကရှိ မသေမျိုး များနှင့် သာမန်လူသားတို့၏ အခြေအနေကို တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲပစ်နေခဲ့သည်။

…

“ဟူး... ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန် ဘာလို့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေရလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ ပါဘူး။ သူက နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက်ထဲက စာအုပ်အားလုံးကို ဖတ်ခဲ့တာကိုး။ သူပိုင်ဆိုင် တဲ့ အသိပညာဗဟုသုတ ပမာဏက အလွန်ကြီးမားပြီး အဲဒါတွေ ပေါင်းစပ်သွားတဲ့အခါ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဉာဏ်အလင်းက အတိုင်းအဆ မရှိဘူးပဲ။ အခုဆို တစ်နှစ်တောင် ကုန်သွားပြီ၊ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကလည်း အခြေကျသွားပြီ။ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အသိဉာဏ်ကလည်း အလွန်ထက်မြက်တဲ့ အဆင့်အထိ သန့်စင်သွားခဲ့သလိုပဲ။”

တော်ဝင်ချန်မင်းဆက် ၆၄ နှစ်၊ မေလ ၅ ရက်နေ့တွင် ဟုန်ယွိသည် စာဖတ်ခြင်းမှ နိုးထလာခဲ့သည်။ သူသည် မုန့်ရှန်းကျီနှင့် ပြုထားသော ဆယ်နှစ်တာ ကတိကဝတ်နှင့် တစ်နှစ် ပိုမိုနီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ဤတစ်နှစ်တာအတွင်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ တစ်စက်မျှ တိုးတက်မလာသလို၊ သူသည် မည်သည့် တာအိုကျင့်စဉ်ကိုမျှ ကျင့်ကြံခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ အသိပညာ ဗဟုသုတ စုဆောင်းမှုမှာမူ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။

ထိုအချိန်တွင် အတွေးတစ်ချက် အသုံးချလိုက်ရုံဖြင့် ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်’ အတွင်းရှိ အခြေအနေများမှာ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထူးခြားသော ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုအတွင်းရှိ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်’ ထဲတွင် မဟာပညာရှင်ကြီးများစွာနှင့် သူတို့၏ တပည့်များသည် စဉ်းစားတွေးခေါ်လျက် စာရေး သားနေကြသည်။ ဤကျမ်းစာပြုစုရာတွင် ပါဝင်သော မဟာပညာရှင်ကြီးများသည်လည်း သဘာဝအလျောက် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ အတွေးစများမှာ အဆက်မပြတ် ဝင်းလက်နေပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ‘ဉာဏ်အလင်း မီးလျှံ’ များမှာ မသိမသာ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ထိုမီးလျှံများသည် ခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ ပညာရှင်သူတော်စင်တို့၏ မူလစွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး အဆက်မပြတ် သန့်စင်နေကြသည်။

‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်’ သည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပို၍ သန့်စင်လာပြီး ပိုမို စုစည်းခိုင်မာလာခဲ့သည်။ ခန်းမအတွင်းရှိ ကြီးမားသော မူလစွမ်းအင် အစီအရင်များ၏ လည်ပတ်မှုမှာလည်း ပိုမိုကျစ်လျစ်၊ ခိုင်ခံ့ပြီး သဘာဝတရားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်လာခဲ့ သည်။

“ကောင်းလိုက်တာ၊ ကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီလို စွမ်းအားမျိုး ရှိလာလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ ဘူး။ မူလက ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်’ ထဲမှာ ‘ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်’ကို တည်ဆောက်ပြီးနောက်မှာ အဲဒီရတနာက တကယ်ပဲ ထာဝရအခိုင်မာဖြစ်ဖို့ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်းရာနဲ့ချီ မိုးကြိုးဒဏ်ကို ခံရမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ အခုတော့ ဒီမဟာပညာရှင်ကြီးတွေ ရဲ့ ဉာဏ်အလင်းက မိုးကြိုးထက်တောင် ပိုပြီး ထိရောက်နေပါလား။ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ကို တစ်နှစ်တာ ပြုစုလိုက်တာဟာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးနဲ့ အနှစ်တစ်ရာ သန့်စင်တာနဲ့ ညီမျှနေ တယ်။”

ဟုန်ယွိသည် ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်’ ကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရင်း စိတ်ထဲ တွင် အပျော်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

…

တော်ဝင်ချန် နန်းတော်အတွင်း၌မူ ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်သည် လက်ထဲတွင် စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ပင် ဖြစ်သည်။ ဟုန်ရွှန်ကျိမှာမူ သူ၏အောက်တွင် မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။

“ချန်၊ ကွန်၊ ခန်၊ လီ၊ ရွှန့်၊ ကျန့်၊ တွေး၊ ကန့်... တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့ ထိုက်ကျိ အဋ္ဌဂံ ပုံရိပ်ကားချပ်ပဲ။ "ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကြီးမြတ်လှသော မူလစွမ်းအင်" (Great Qian Yuan) ... အရာအားလုံးရဲ့ အစအဦးဟာ ကောင်းကင်ဘုံကို အုပ်စိုးဖို့ပဲ... နဂါးတွေဟာ ကွင်းပြင်ထဲ မှာ တိုက်ခိုက်နေကြတယ်၊ သူတို့ရဲ့ သွေးတွေဟာ အဝါရောင်နဲ့ အနက်ရောင်...’ ” (ချန် (Qian - က ကောင်းကင်၊ ကွန် (Kun - က ကမ္ဘာမြေကြီး၊ ခန် (Kan - ရေ၊ လီ (Li -က မီး၊ ရွှန့် (Xun - လေ၊ ကျန့် (Zhen - မိုးကြိုး၊ တွေး (Dui - က ရေကန်၊ ကန့် (Gen - က တောင်တန်း၊ )။

ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်သည် ကျမ်းစာပါ စာသားများကို တစ်ကြောင်းချင်း ဖတ်ရှုနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဉာဏ်အလင်းများဖြင့် ဝင်းလက်နေသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ တစ်ခုခုကို နှိုင်းယှဉ်တွေးတော ရင်း အမှန်တရားတစ်ခုကို နားလည်သွားဟန် ရှိသည်။

“ဒီ ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ဟာ ‘အသက်မဲ့အနာဂတ်ကျမ်း’ နဲ့ ဆက်နွှယ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ ငါ အကြာကြီး ပိတ်မိနေပြီး မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ‘လျှို့ဝှက် တံခါးတိုင်’ တစ်ခုကို နားလည်သွားစေတယ်... ဒါဟာ တကယ်ကို ထာဝရ ကျမ်းစာပဲ၊ ပညာရှင်ပေါင်းစုံရဲ့ အဘိဓာန်ပဲ။ ရှေးခေတ်ကတည်းက ဘယ်လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာမှ ဒါကို မယှဉ်နိုင်ဘူး...”