အခန်း ၆၀၁

အခန်း (၆၀၁)။

“ပြောင်းလဲခြင်းဓား။”

အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်သည် ကောင်းကင်ယံမှ ပိုင်းဖြတ်ကျဆင်းလာသော ကြီးမားလှသည့် ‘ဓားစွမ်းအင်’ ကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ ၎င်းမှာ တားဆီး၍ မရသော သမိုင်းဝင် အပြောင်းအလဲ ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ပြင်းထန်လှ၏။ သူသည် ဒေါသတကြီး ဟစ်ကြွေးလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ အစစ်မှန် အမှောင်ထု စွမ်းအင်အနှစ်သာရများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ငါးအကြေးခွံများအလား အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ကြီးမှာ မှောင်အတိ ကျသွားပြီး လောကကြီးတစ်ခုလုံး ကမ္ဘာဦးကာလ ဖရိုဖရဲအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိ သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရ၏။

သူသည် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို အထက်သို့ အတင်းအကြပ် တွန်းတင်လိုက်ရာ အလွန်ပင် သိပ်သည်းလှသော အနက်ရောင်အငွေ့အသက်များ စုစည်းလာပြီး ကြီးမားလှသည့် ဒိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပုံပေါ်လာလေသည်။

သူသည် ထိုဒိုင်းကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကာ အထက်သို့ ထပ်မံတွန်းတင်လိုက်ရာ ထိုစွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွက်မတတ် ပြင်းထန်လှပေသည်။

“အမှောင်ငရဲ နတ်ဘုရားဒိုင်း”

အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်သည် ဟုန်ယွိ၏ ဓားစွမ်းအင်ကို တားဆီးရန် မြေကမ္ဘာ တုန်ခါစေမည့် အခြားတာအိုပညာရပ်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖတ်…

သို့သော် ‘အမှောင်ငရဲ နတ်ဘုရားဒိုင်း’ ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဒိုင်းကြီးသည် ဟုန်ယွိ၏ ‘ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းဓား’ နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားများအားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားပုံရလေသည်။ တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဒိုင်းကြီးမှာ လှိုင်းလုံးများကို ဖြတ်ကျော်နေသည့် လှေတစ်စင်းအလား နှစ်ခြမ်းကွဲသွား တော့သည်။ ၎င်းမှာ ဓားချက်ကို လုံးဝ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

“လှိုင်းလုံးတွေကို ဖြတ်ကျော်စမ်း၊ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို ဘယ်သူမှ တားဆီးလို့မရဘူး။”

ဟုန်ယွိ၏ ဓားချက်မှာ အမှောင်ငရဲ နတ်ဘုရားဒိုင်းကို ပိုင်းဖြတ်သွားပြီးနောက် ဓားအဟုန် မှာ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ကြီးမားလှ သော အစစ်မှန် စွမ်းအင်များမှာ ဓားအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး အမှောင်ဧကရာဇ် တာအို သခင်၏ အစစ်မှန် ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တည့်တည့်ကြီး ပိုင်းချလိုက်လေတော့သည်။

ဒိုင်း….

အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်မှာ ထိုဓားချက်ကြောင့် အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားရတော့သည်။ သူက ဒေါသတကြီး ဟစ်ကြွေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်လက်မချင်းစီ ကွဲအက်သွားပြီး အနက်ရောင်သွေးများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအနက်ရောင်သွေးများသည် လေထဲတွင် ပန်းထွက်သွားသော်လည်း မြေပြင်သို့ ကျဆင်း မသွားဘဲ အလွန်သိပ်သည်းလှသော အနက်ရောင်အငွေ့အသက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား ကြကုန်၏။

“အမှောင်ကြယ် ပြန်လည်စုစည်းခြင်း၊ အမှောင်ထုကောင်းကင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း။ ကိုးကြိမ်သေ ကိုးကြိမ်ရှင်၊ အထွတ်အထိပ် ဆန်းကြယ်မှု။”

အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်မှာ ဓားချက်ဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရပြီး အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ထိုအတွင်းမှ ဒေါသထွက်နေသော အေးစက်စက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဦးကမ္ဘရီယန်ခေတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံကဲ့သို့ပင်။ ဆန်းကြယ်သော အလိုဆန္ဒတစ်ခု ပေါက်ကွဲ ထွက်လာ ပြီး နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည်စုစည်းကာ တစ်ဖန်ပြန်လည် မွေးဖွားလာ လေသည်။ သူသည် မည်သည့်အခါမှ သတ်၍မရနိုင်သော အနှိုင်းမဲ့မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ပါး အလားပင်။

သို့သော် ဟုန်ယွိကမူ သူ၏ဓားချက်ကြောင့် အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်၏ မူလစွမ်းအင် ထိခိုက်သွားသည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။

အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်ကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်ကင်း လူဆိုးကြီးတစ်ဦးကို ဓားချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရှေးဟောင်း ‘ယန်နတ်ဘုရား’ ပညာရှင် ဖြစ်သူ ဧကရာဇ်ဖန်ပင်လျှင် သူ့ကိုသတ်ရန် အတော်လေး အားထုတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် လွတ်မြောက်သွားနိုင်သေးသည်။ ဟုန်ယွိသည် သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမဆောင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုထားသော်လည်း တစ်ချက်တည်းနှင့် အပြတ်သတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

သို့သော်လည်း ဤ ‘ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းဓား’ မှာ ‘အမှောင်ငရဲ နတ်ဘုရားဒိုင်း’ ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး အမှောင်ဧကရာဇ်၏ မူလစွမ်းအင်ကိုပါ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ဤသတင်းသာ ပြန့်သွားပါက ဟုန်ယွိ၏အမည်မှာ ‘မုန့်ရှန်းကျီ’ ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့် ပခုံးချင်းယှဉ်နိုင်သည်အထိ ကျော်ကြားသွားပေလိမ့်မည်။

...

“အမှောင်ထုကောင်းကင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ပညာကလည်း အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မိုးကြိုးက ကမ္ဘာလောကကြီးကို လှည့်လည်တယ်၊ အရာအားလုံးက အကြောင်းတရားနဲ့ မကင်းဘူး။ ကျုပ်ရဲ့ ‘နှိမ့်ချခြင်းဓားစွမ်းအင်’ ကို ခံယူစမ်း။”

အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်က ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် စုစည်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟုန်ယွိက ရပ်တန့်မနေပေ။ သူ၏ဓားကွက်မှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးခြိမ်းသံများနှင့် ဟန်ချက်ညီညီ ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းတန်ခိုးအာနုဘော်နှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်သွားပြီး ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းထဲမှ ‘နှိမ့်ချခြင်း’ ဓားစွမ်းအင်ကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

မိုးကြိုးက လောကတခွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး၊ အရာအားလုံးဟာ ဘာမှမရှိခြင်း နတ္ထိအခြေအနေမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပထမဆုံးဧကရာဇ်သည် ‘မော်’ ကို အသုံးပြု၍ အချိန်ကို တုံ့ပြန်ကာ သက်ရှိအားလုံးကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။ (ဒီနေရာမှာသုံးထားတဲ့ Mao (卯 - မော်) ဆို တာ တရုတ်ရိုးရာ နက္ခတ္တဗေဒနဲ့ ဗေဒင်ပညာရပ်မှာသုံးတဲ့ "Earthly Branches" (မြေကြီး ဆိုင်ရာ အကိုင်းအခက် ၁၂ ပါး) ထဲက စတုတ္ထမြောက် အညွှန်းကိန်းတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။) (အမှောင်ထုကနေ အလင်းရောင် စတင်လာခြင်း၊ အသစ်တဖန် မွေးဖွားရှင်သန်လာခြင်း ဆိုတဲ့ သဘာဝတရားရဲ့ စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုပြီး သုံးနှုန်းထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။)

ထိုအခိုက်တွင် လောကတခွင်၌ မိုးခြိမ်းသံများ ဆူညံနေ၏။ ၎င်းမှာ ‘အကြောင်းမဲ့’ ဟူသော ဟေက်စ်ဇာဂရမ်နှင့် ကိုက်ညီနေပြီး ဟုန်ယွိက ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လူသား၏စွမ်းအားနှင့် သဘာဝတရား၏စွမ်းအား လုံးဝ တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူကိုယ်တိုင်က သဘာဝတရား၏ အတိုင်းအဆမရှိသော နတ်ဘုရားတန်ခိုး စွမ်းအားအလားပင်။ (ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုအတိုင်း အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကျရောက် လာတဲ့၊ တားဆီးလို့မရတဲ့ သဘာဝတရားရဲ့ ဓားစွမ်းအင်" ဒီဓားကွက်ကို သုံးတဲ့အခါ "မိုးကြိုးက လောကကို လှည့်လည်တယ်၊ အရာအားလုံးဟာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ဘူး" ဆို တဲ့ စာသားနဲ့ တွဲသုံးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။)

အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်သည် ဟုန်ယွိ၏တိုက်စစ်က ဤမျှမြန်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့် မထားပေ။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် စုစည်းပြီးရုံမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ဟုန်ယွိ၏လက်ထဲမှ ဓားစွမ်းအင်များ မြင့်တက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ဖြောင့်တန်းနေသော ပုံဆောင်ခဲ အလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးကပ်ဘေး များနှင့် လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များမှာ တဟုန်ထိုး လူးလွန့်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် အစစ်မှန် မိုးကြိုးကပ်ဘေးများကို အမိန့်ပေးနိုင်ခြင်းမှာ မည်မျှ ကြီးမားသော နတ်ဘုရားတန်ခိုး စွမ်းအင်မျိုးပါနည်း။

“ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်မိစ္ဆာ၊ ရှည်လျားတဲ့ ထာဝရအမှောင်ည၊ ထာဝရအမှောင်ည ရှေးဦးစိတ်ဝိညာဉ်၊ ထွက်လာခဲ့စမ်း။”

ဤ ‘အကြောင်းမဲ့ဓားစွမ်းအင်’ ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်သည် သူပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော ‘ထာဝရအမှောင်ည ရှေးဦးစိတ်ဝိညာဉ်’ ကို ရုတ်တရက် အသုံးပြုလိုက်ရသည်။ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော ထာဝရအမှောင်ည ရှေးဦးစိတ်ဝိညာဉ်၊ လူသားပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး ‘မူလအပြစ် ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာ’ ထက်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော မူလစွမ်းအင်ပုံရိပ်ကြီးမှာ အမှောင်ဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟုန်ယွိ၏ ဓားစွမ်းအင်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လေတော့သည်။

ဤသည်မှာ ‘ထာဝရအမှောင်ည ရှေးဦးစိတ်ဝိညာဉ်’ ပင် ဖြစ်သည်။

ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံ တာအိုပညာရပ်ကို အဆုံးစွန်ထိ ကျင့်ကြံလိုက်သောအခါ သွေး၊ အသားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး အထွတ်အထိပ် ဓမ္မခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထာဝရအမှောင်ည ရှေးဦးစိတ်ဝိညာဉ်သာ အမှန် တကယ် ပုံဖော်လာပါက ၎င်းမှာ ‘ယန်စိတ်ဝိညာဉ်’ ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ ဖန်ဆင်းရှင်နယ်ပယ်၏ နောက်ထပ် နယ်ပယ်ဖြစ်သော ‘အသက်ဓာတ် ဓမ္မခန္ဓာ’ ဖြစ်သည်။

ရွှပ်…

ထာဝရအမှောင်ည ရှေးဦးစိတ်ဝိညာဉ်သည် ဟုန်ယွိ၏ဓားချက်ကို လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် ထိပ်တိုက် ဖမ်းဆုပ်ကာ အတင်းအကြပ် ချုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ပညာရှင်နှစ်ဦးကြားရှိ မူလစွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တောရိုင်းကန္တာရ နယ်မြေအတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင် လွှာပေါင်းများစွာမှာ စုတ်ပြတ်သွားရတော့သည်။ ပြင်းထန်လှသော အသံလှိုင်းများသည် အနှိုင်းမဲ့လေပြင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီအထိ တိုက်ခတ်သွားလေသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် တောရိုင်းကန္တာရနယ်မြေအတွင်းရှိ အမည်မသိ အင်အားစုများ စွာသည်လည်း ဤဖန်ဆင်းရှင်အဆင့် ပညာရှင်နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲကို အာရုံခံမိသွားကြသည်။

တောရိုင်းကန္တာရနယ်မြေမှာ မိုင်ပေါင်း ဘီလီယံမည်မျှ ကျယ်ဝန်းသည်၊ အမည်မသိ အင်အားစုများ မည်မျှရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ ထိုနေရာတွင် ဟင်းလင်းပြင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများ၊ ဆန်းကြယ်လှသော ဂူများနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာများစွာ ရှိနေသည်။ ထိုနေရာတွင် လျှို့ဝှက်ချက်ပေါင်း မည်မျှရှိနေမည်ကို မည်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ယွိနှင့် အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်တို့ တိုက်ခိုက်နေကြသည် ဖြစ်ရာ ထွက်လာပြီး မည်သူမျှ မတားဆီးရဲကြပေ။ ဤသည်မှာ လောက၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တန်ခိုးစွမ်းအားနှင့် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အထွတ်အထိပ် ရတနာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ဦးမှာ ‘ယန်နတ်ဘုရား’ အဆင့်နှင့် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်ရာ မည်သူကရော ထွက်လာပြီး အသေခံဝံ့ပါမည်နည်း။

... ...

“ထာဝရအမှောင်ည ရှေးဦးစိတ်ဝိညာဉ် ကောင်းတယ်၊ အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ တကယ့် အစစ်မှန်စွမ်းအားကို နောက်ဆုံးတော့ ထုတ်သုံးလာပြီပေါ့။” ဟုန်ယွိ သည် သူ၏ ‘အကြောင်းမဲ့ဓားစွမ်းအင်’ တားဆီးခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ ဤကြမ်းကြုတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ နှိုင်းယှဉ်မဲ့ စွမ်းအားကို သဘောကျမိသွားလေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူသည်လည်း ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ အားနည်းသည့် မည်သည့်ကာလမျိုးမှ မရှိပေ။ သူ၏စွမ်းအားမှာ မကြုံစဖူး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေ ပြီး ယုံကြည်ချက်လည်း အပြည့်အဝ ရှိနေသည်။

ဟုန်ယွိသည် ဓားအဟုန်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ထာဝရအမှောင်ည ရှေးဦးစိတ်ဝိညာဉ်ကို ချေမှုန်းရန်နှင့် အမှောင်ဧကရာဇ်၏ ထာဝရအမှောင်ည ရှေးဦးစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီး ပစ်ရန်အတွက် စွမ်းအားများကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်သွားပါက အမှောင် ဧကရာဇ်တာအိုသခင်သည် ဖန်ဆင်းရှင်အောက် နယ်ပယ်သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်ပြီး ငြိမ်သက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားခြင်းတို့ပင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ စွမ်းအားများကို စုစည်းနေစဉ်မှာပင် သူ၏ကျောဘက်တွင် အေးစက်စက် အာရုံ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သုံးပေခန့်ကျယ်သော တံခါးတစ်ချပ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ရုတ်တရက် ပွင့်လာလေသည်။ ထိုအတွင်းမှ ဖြူဖွေးတောက်ပ၍ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွတ်သော လက်ဖဝါးကြီးတစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုလက်ဖဝါး ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းကြယ်များ ပေါက်ကွဲသွားသည့် အသံများ သဲ့သဲ့ထွက်ပေါ်နေ၏။ ၎င်းမှာ ဗျောက်အိုးဖောက်သံကဲ့သို့ သိမ်မွေ့လှသော်လည်း ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲတွင်မူ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဆိုက်ရောက်လာသကဲ့သို့ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အာရုံကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။

ထိုလက်ဖဝါးကြီးမှာ ဟုန်ယွိ၏ကျောပြင်ကို အညှာတာမဲ့ ဖိနှိပ်လိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်လွန်းလှသဖြင့် စဉ်းစားရန်ပင် အချိန်မရပေ။

“မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၊ ရှေးဟောင်း ရာရှိုမွန်၊ ဘုံသုံးပါးမူလစွမ်းအင်အမြောက်နဲ့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုပဲ။”

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ တိုက်ခိုက်မှုက ဤမျှ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဆန်လိမ့်မည်ဟု ဟုန်ယွိ မမျှော်လင့်ထားပေ။ ရှေးဟောင်း ရာရှိုမွန်တံခါးမှာ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အစစ်မှန် အတုယောင်ကြား ဘာခြားနားမူမှ မရှိတော့ဘဲ ရတနာနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

သူသည် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား တိုက်ခိုက်လာမည်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုက ဟုန်ယွိ၏ ထင်မြင်ချက်ထက် အနည်းငယ် ကျော်လွန်နေသေးသည်။ အမှန်မှာ ‘ခုန်း’ နှင့် အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်တို့ကဲ့သို့သော အနှိုင်းမဲ့မိစ္ဆာကြီးများက သူ၏အာရုံကို အပြည့်အဝ ဖမ်းစားထားသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက မူလ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အောင်မြင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ လက်ဖဝါးသည် ဟုန်ယွိ၏ကျောပြင်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်တော့ မည့်အချိန်၊ နောက်ထပ် တစ်မီလီမီတာအကွာမှာပင် ဖျက်ဆီးခြင်း မူလစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ဟုန်ယွိ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားပြီး ငါးရှည့်တစ်ကောင်အလား ဘေးသို့ လျှောထွက်သွားရာ မူလဝိညာဉ် နတ်ဘုရား၏ လက်ဖဝါးမှာ လွဲချော်သွားလေသည်။

“ကောင်းကင်ယံမှာ မိုးခြိမ်းတယ်၊ ‘တာကျွမ့်’ (မဟာခွန်အား) လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်ဟာ စည်းစနစ်မရှိဘဲ ဖိနပ်တောင် မစီးဘူး။”

ဟုန်ယွိ လွတ်မြောက်သွားသော်လည်း သူ၏နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရ သည်။ အကယ်၍ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိပါက သူ သေချာပေါက် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန်ရမည်ကို သိနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို သတ်ပစ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ ဤနတ်ဘုရားမှာ အလွန်ပင် ကောက်ကျစ်လွန်း လှရာ သူ့ကို မသတ်နိုင်ပါက နောင်တွင် ဘေးဒုက္ခများ ဆက်လက်ရှိနေပေလိမ့်မည်။

လက်ဖဝါးချက် လွဲချော်သွားပြီးနောက် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ လက်မှာ ပြန်လည် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိက မည်သို့ လွှတ်ပေးပါမည်နည်း။ သူသည် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ဓားစွမ်းအင်များကို ပြန်လည်စုစည်းကာ ထိုပျောက်ကွယ်သွားသော ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ပိုင်းချလိုက်လေသည်။ ဤသည်မှာ ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းထဲမှ ‘တာကျွမ့်’ (မဟာခွန်အား) ဓားစွမ်းအင် ဖြစ်သည်။ မိုးခြိမ်းသံက ကောင်းကင်ကို တုန်ခါစေပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှပေသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလိုဆန္ဒနှင့်လည်း ကိုက်ညီနေ၏။

ကြီးမားသော ဓားစွမ်းအင်သည် ဟင်းလင်းပြင်လွှာများကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အမည်မသိ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု အတွင်း၌ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ အစစ်မှန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားလေတော့သည်။

ကြီးမားပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရုန်းထွက်လာရသည်။ ၎င်းမှာ ‘ကျိုးထိုက်ကျူ ချန်ဧကရာဇ်‘ယန်ဖန်’ ၏ ‘မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး’ ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အတင်းအကြပ် ရုန်းထွက်လာရသကဲ့သို့ပင်။

“မူလစွမ်းအင်ဒိုင်း။”

ဒေါသထွက်နေသော မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် ထွက်လာပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းတင်လိုက်ရာ ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သော အလင်းဒိုင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်ကို လုံးဝ တားဆီးလိုက်လေသည်။ ‘တာကျွမ့်’ ဓားစွမ်းအင်မှာ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ‘မူလစွမ်းအင် ဒိုင်း’ ကို ဖျက်ဆီးပစ်ကာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

“ထာဝရအမှောင်ည မူလစွမ်းအင်၊ ပေါက်ကွဲစမ်း။”

အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်က သူ၏စွမ်းအားကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်သည်။ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ပွတ်တိုက်လိုက်ရာ ထာဝရအမှောင်ည မူလစွမ်းအင်သည် ဟုန်ယွိ၏ ‘အကြောင်းမဲ့ဓားစွမ်းအင်’ ကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ သူနှင့် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားတို့ သည် တစ်ယောက်က ရှေ့၊ တစ်ယောက်က နောက်မှနေ၍ ဟုန်ယွိ၏လမ်းကြောင်းကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားကြလေသည်။

ဖန်ဆင်းရှင် နှစ်ဦးက ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံမှ ပြင်းထန်သော သွေးစွမ်းအင်များ ကျဆင်းလာပြီး ကမ္ဘာဦးမိစ္ဆာ မျောက်ဝံကြီး ‘ခုန်း’ သည် ဟုန်ယွိ၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်၌ ရပ်တန့်နေရာ ဟုန်ယွိအတွက် ထွက်ပြေးစရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။

ဖန်ဆင်းရှင် သုံးဦး…

“ဟားဟားဟားဟား… ကျုပ်ဟုန်ယွိလို ကျင့်ကြံသူအသစ်တစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကျော်ကြားခဲ့တဲ့ ဖန်ဆင်းရှင် သုံးဦးတောင် ထွက်လာပြီး ဝိုင်းကြလိမ့် မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဧကရာဇ်ဖန်တောင် ဒီလို ဆက်ဆံခံရမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဟုန်ယွိက ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အခြေအနေကို တွက်ချက်နေလေသည်။

အကယ်၍ တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကိုဖြစ်စေ, အမှောင် ဧကရာဇ် တာအိုသခင်ကိုဖြစ်စေ, အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။ သို့သော် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာမူ အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သူသည် ‘ခုန်း’ နှင့် တိုက်ခိုက်နိုင် သော်လည်း ရလဒ်မှာမူ တိုက်ခိုက်ပြီးမှသာ သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဖန်ဆင်းရှင် သုံးဦး ပူးပေါင်းလိုက်ပါက အခြေအနေမှာ မကောင်းနိုင်တော့ပေ။

“ငါက ဒီနှစ်ယောက်နဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘာမှလုပ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့။ ငါ ‘ခုန်း’ က ဘယ်တုန်းကမှ စည်းမျဉ်းတွေ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားတွေကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။ ငါက အထိရောက်ဆုံးဖြစ်ဖို့ပဲ ဂရုစိုက်တယ်။ မင်းကို အရင်သတ်မယ်၊ ပြီးမှ အကျိုးအမြတ်တွေ ကို ခွဲဝေမယ်။ ဒီလမ်းစဉ်ကနေ ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲဘူး။”

‘ခုန်း’ က စကားလုံးများကို ပုလဲလုံးများအလား တရစပ် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မီးလျှံ မျက်လုံးများက စစ်မြေပြင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏အာရုံအားလုံးကို ဟုန်ယွိအပေါ်၌သာ စုစည်းလိုက်လေသည်။

“မင်းက အခုမှ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူအသစ်ဆိုပေမဲ့ မင်းလိုလူတွေက ပိုပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းတို့ဟာ ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာတွေနဲ့ မွေးဖွားလာလို့ပဲ။ မင်းတို့ ထွန်းတောက်လာရင် နာမည်ကြီးတဲ့ စီနီယာတွေ အများကြီး ပြိုလဲသွားရတတ်တယ်။ ဒါဟာ ရှေးဦးခေတ်ကတည်းက မပြောင်းလဲတဲ့ အမှန်တရားပဲ။ လူအိုကြီးတွေကို ကြောက်စရာမလိုဘူး။ လူငယ်တွေကိုပဲ ကြောက်ရမယ်။ မင်း ဒါကို မသိဘူးလား။ ငါ မင်းကိုသတ်တဲ့အခါ သာမန်လူတွေရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ။”

အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်ကလည်း ‘ခုန်း’ ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား မှာလည်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သိသာသည်မှာ သူတို့သည် ဤလောက၏ နံပါတ်တစ်မိစ္ဆာဖြစ်သော ‘ခုန်း’ ကို အတော်လေး သတိထားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဖန်ဆင်းရှင်သခင် တစ်ယောက်ဟာ သူအလိုရှိတာကို လုပ်နိုင်စွမ်းရှိရမယ်။ ဟုန်ယွိ၊ ဒီနေ့တော့ မင်း ပြေးစရာလမ်း မရှိတော့ဘူး၊ မုန့်ရှန်းကျီက မင်းကို နောက် ၉ နှစ်ကြာမှ သတ်မယ့်အချိန်အထိ စောင့်မနေတော့ဘူး၊ နောက်နှစ် ဒီနေ့ဟာ မင်းရဲ့ နှစ်ပတ်လည်နေ့ ဖြစ်ရလိမ့်မယ်။”

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်နေပြီး သူ၏ ပွယောင်းယောင်း အဝတ်အစားများမှာလည်း လွင့်ပျံနေရာ အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေ သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ကျောဘက်၌ တံခါးတစ်ချပ် ပေါ်လာရာ ၎င်းမှာ သူသည် မည်သည့် အချိန်တွင်မဆို ထိုတံခါးနောက်သို့ ဆုတ်ခွာပြီး အထိအခိုက်မရှိ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်နိုင်ကြောင်း၊ မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုကိုမှ ကြောက်စရာမလိုကြောင်း ပြသနေ ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် တိုက်စစ်ကော ခံစစ်ပါ ပြည့်စုံနေပြီး စစ်ပညာရပ်၏ အနှစ်သာရကို အပြည့်အဝ ပြသနေ၏။ ယခုရှိနေသော ဖန်ဆင်းရှင် လေးဦးထဲတွင် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအား မှာ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ဉာဏ်ရည်မှာ အလွန်ပင် နက်နဲကြောင်း ပြသနေ သည်။ သူသည် လွယ်လွယ်နှင့် သတ်၍ရသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ၆ ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသူများမှာပင် ထူးချွန်သော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ရာ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ အဆင့်မှာမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

“ဒါဆိုရင်လည်း။ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့။”

ဟုန်ယွိက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ပုံရိပ်မှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး လက်ချောင်းများကို ပူးကပ်လိုက်လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားစွမ်းအင် များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက် တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။

သူသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုအတွက် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကိုလည်း မရွေးချယ်ခဲ့သလို၊ အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်ကိုလည်း မရွေးချယ်ခဲ့ဘဲ ကောင်းကင်ယံရှိ အစွမ်းအထက် ဆုံးဖြစ်သော ‘ခုန်း’ ကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်ရေး ဗျူဟာမှာ လူတိုင်း၏ ထင်မှတ်ချက်ကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားလေသည်။

“ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လမ်းစဉ်၊ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ဟာ မိမိကိုယ်မိမိ တိုးတက် အောင် ဘယ်တော့မှ မရပ်မနားဘဲ အားထုတ်ရမယ်။” ဟုန်ယွိ၏ တိုက်ကွက်မှာ ‘ကောင်းကင်ဘုံဓား’ ပင် ဖြစ်သည်။

“ဟွန့်…၊ ကောင်းကင်ကြီးကလည်း ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲ ရှိတယ်ကွ။” ‘ခုန်း’ က သူ၏ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ အမွေးအမှင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လက်ဖဝါးကြီးမှာ ဟုန်ယွိ၏ ဓားစွမ်းအင်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိ၏ ‘ကောင်းကင်ဘုံဓား’ သည် ‘ခုန်း’ ကို တိုက်ခိုက်လိုက်စဉ် ၎င်းမှာ ရုတ်တရက် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံသွားတော့သည်။

“ကျန့်ရှန်းကန့်၊ လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်ဟာ မိမိရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့် ရာထူးထက် ဘယ်တော့မှ မကျော်လွန်ရဘူး။” ဟုန်ယွိက ဓားအဟုန်ဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ (ကျန့်ရှန်းကန့်ဆိုတာ "တောင်တစ်လုံးလို ခိုင်မာလေးလံပြီး၊ စည်းစနစ်ကျနကာ၊ ရန်သူ့ကို မလှုပ်နိုင်အောင် တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်လိုက်တဲ့ ပညာရှိတစ်ယောက်ရဲ့ ဓားစွမ်းအင်")ကို ဆိုလိုပါသည်။ (မိမိရာထူးထက် မကျော်လွန်ဘူး" ဆိုတာက ပညာရှင် တစ်ယောက်ဟာ မိမိရပ်တည်ရမယ့် နေရာမှာ စည်းကမ်းတကျ ရပ်တည်ပြီး မောက်မာမှု မရှိတာကို ဆိုလိုပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီဓားကွက်က ရန်သူ့ရဲ့ မောက်မာတဲ့ တိုက်ကွက် တွေကို တည်ငြိမ်မှုနဲ့ ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။)

“မင်းရဲ့တောင်ကို ဆွဲနုတ်ပစ်မယ်။ တောင်ရွှေ့ လက်ဝါး။” ‘ခုန်း’ က ဟစ်အော်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများမှာ ဓားစွမ်းအင်နှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့ သည် တိုက်ကွက်ပေါင်း ၁၀ ခုထက်မက ဖလှယ်ခဲ့ကြပြီး တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ ပြင်းထန်လှ ပေသည်။ ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ တစ်လှည့်စီ လှည့်လည်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဖိအားများမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ဝုန်း…

“တောင်ရွှေ့ ကောင်းကင်ပစ်လွတ်၊ သေစမ်း။”

‘ခုန်း’ က ရုတ်တရက် အခြားလက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ပေါက်ကွဲ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။ ဤလက်ဖဝါးချက်မှာ ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး တောင်များကို ပြိုကျစေနိုင်စွမ်းရှိရာ ဟုန်ယွိ၏ ဓားအဟုန်ကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းပစ်လိုက်လေသည်။

“ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား တုန်ခါခြင်း၊ နတ်ဘုရားနဲ့ မိစ္ဆာတွေကို နှင်ထုတ်ခြင်း၊” ဟုန်ယွိ၏ ဓားစွမ်းအင်ကို လက်ဖဝါးချက်ဖြင့် ချေမှုန်းပြီးနောက် ‘ခုန်း’ က ရုတ်တရက် လက်သည်းဖြင့် ဟုန်ယွိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖမ်းလိုက်လေသည်။ အစွမ်းထက်သော သိုင်းဆန္ဒများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟုန်ယွိကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

“လောကမှာ တောင်တန်းတွေရှိတယ်၊ ရှောင်တိမ်းစမ်း၊ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ဟာ လူဆိုးတွေနဲ့ အလှမ်းဝေးရာမှာ နေရမယ်။” ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယွိ၏ ပျက်စီးသွား သော ဓားစွမ်းအင်မှာ ပြန်လည်စုစည်းသွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံဓားနှင့် တောင်တန်းဓား တို့ ထပ်တူကျသွားပြီး ‘ရှောင်တိမ်းခြင်း ဟေက်စ်ဇာဂရမ်’ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

လောကတွင် တောင်များရှိသည်၊ ရှောင်တိမ်းခြင်း ဟေက်စ်ဇာဂရမ်…

ထိုဟေက်စ်ဇာဂရမ်၏ ဓားစွမ်းအင်မှာ ဝေဝါးလှပေသည်။ ဟုန်ယွိ၏ အစစ်မှန် ခန္ဓာကိုယ် မှာ ထိုဓားစွမ်းအင်များအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေပြီး ရုတ်တရက် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ် သွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုဟေက်စ်ဇာဂရမ် ဓားစွမ်းအင်က ‘ခုန်း’ ဆီသို့ ပိုင်းချလိုက်သောအခါ ‘ခုန်း’ သည် ဓားစွမ်းအင်အတွင်းမှ ‘လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက် က လူဆိုးတွေနှင့် အလှမ်းဝေးရာမှာ နေခြင်း’ ဟူသော ပြင်းထန်သော အာရုံကို ခံစားလိုက် ရသည်။ တခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ရှေးဦးခေတ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုစဉ်က ‘ယန်နတ်ဘုရား’ ပညာရှင်ကြီးများက သူ တစ်ခုခု ခိုးယူသွားမည် ကို စိုးရိမ်နေသကဲ့သို့ သူ့ကို မနှစ်မြို့သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုကာ အလှမ်းဝေးရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုခံစားချက်အတွေးကြောင့် သူသည် ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်သွားရတော့သည်။

ခုန်း ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားစဉ်မှာပင် သူ၏ အာရုံခံစားမှုထဲမှ ဟုန်ယွိ၏ အငွေ့အသက်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ပထမဆုံး ‘ရှောင်တိမ်းခြင်း’ ဟေက်စ်ဇာဂရမ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုဟေက်စ်ဇာဂရမ်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ကောင်းကင်အောက်တွင် တောင်တစ်လုံး ရှိသည်၊ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်သည် လူယုတ်မာတို့နှင့် အလှမ်းဝေးရာတွင် နေရ မည်” ဟူသတည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား နှင့် အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်တို့သည် လည်း ဟုန်ယွိ၏ အငွေ့အသက် သဲလွန်စကို ရှာမတွေ့တော့ဘဲ လုံးဝ မျက်ခြေပြတ်သွား ကြကုန်၏။

“သူ ထွက်ပြေးသွားပြီ”

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားက ရေရွတ်ရင်း သူ၏ ‘နတ်ဘုရားအသိ’ ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ဟုန်ယွိကို ရှာရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုခဏမှာပင် သူ၏ ကျောဘက်၌ အေးစက်စက် အာရုံခံစားမူတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြင်းထန်လှသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုက သူ၏ ကျောပြင်ကို ခက်ထန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာလေပြီ။ ၎င်းမှာလည်း ‘ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှု’ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုက မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် တိုက်ခိုက်မှုထက် နှစ်ဆမျှ ပိုမိုပါးနပ်ပြီး၊ နက်နဲလှပေသည်။ သူ လုံးဝ သတိမထားမိလိုက်ခင်မှာပင် ဓားချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏အသက်ဝိညာဉ် မူလအမြုတေထိအောင် ထိုးနှက်ခြင်း ခံလိုက်ရ လေတော့သည်။

အမှန်စင်စစ် ဟုန်ယွိသည် ဝေးဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် မူလဝိညာဉ် နတ်ဘုရား၏ ဘေးနားသို့သာ ရှောင်တိမ်းရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကို ဓားဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။