အခန်း ၆၀၇

အခန်း (၆၀၇)။

"အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင် ပြောတာ မှန်တယ်။ လူငယ်ကို ကြောက်ရမယ်၊ လူအိုကြီး တွေကို ကြောက်စရာမလိုဘူးတဲ့။ ထန်ဟိုင်လုံ၊ ဖန်းယွမ်နဲ့ လီဖေးယွီတို့ကိုလည်း လျှော့တွက်လို့ မရဘူး။" နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးသည် သွေးစအချို့ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ မှော်စွမ်းအားတွေ ဆုံးရှုံးသွားတာကို ငါ ပြန်ဖြည့်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ အနေနဲ့ ပိုပြီး တိုးတက်လာဖို့ လိုတယ်။" ဟုန်ယွိက ယွမ်ရှန်းရှန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "ယန်ဖန်က မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို သတ်လိုက်လို့ ငါ့အနေနဲ့ ရှေးဟောင်း 'ရာရှိုမွန်' တံခါး၊ 'ဘုံသုံးပါး မူလစွမ်းအင်ရေကန်' နဲ့ အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ မှင်ကျောက် တုံးတို့ကို ရခဲ့တယ်။ ဒါ့အပြင် 'ဖရိုဖရဲ ကောင်းကင်အနှစ်သာရ အမြုတေ' အကြွင်းအကျန် ကိုးခုလည်း ရှိသေးတယ်။ အဲဒါတွေ အားလုံးကို အခု ငါ သန့်စင်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပြန်ကောင်းလာအောင်နဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ တိုးတက်လာအောင် ကူညီပေးမယ်။"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် 'ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်' အတွင်းရှိ မိုးကြိုးလှိုင်းများမှာ ပေပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် မူလကတည်းက ဖိနှိပ် ခံထားရပြီး သေခြင်းတရားနှင့် ရုန်းကန်နေရသော်လည်း သူ၏ အကြားအာရုံနှင့် အမြင်အာရုံမှာ ထက်မြက်လှသဖြင့် ဟုန်ယွိ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား နောက်ဆုံးအဆင့်အဖြစ် ရုန်းကန်လိုက်သည်။

"ဘယ်လို ရုန်းကန်မှုမျိုးမဆို အလကားပဲ။ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၊ ခင်ဗျားကို ကျုပ် သတ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျားကို ယန်ဖန်၊ ဟုန်ရွှန်ကျိနဲ့ ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ်တို့က သတ်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို သတ်ချင်နေခဲ့တာကိုတော့ ကျုပ်ကို အပြစ်တင်လို့ မရဘူး။" ဟုန်ယွိက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော မှော်စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာ သည်။

"မင်း ငါ့ကို သတ်မလို့လား ဟုန်ယွိ။ မင်း အခု မလုပ်နိုင်သေးပါဘူး။ နတ်ဘုရားဘုရင်၊ အရှင်က ကျွန်ုပ်ကို ဖန်တီးခဲ့တာ။ အရှင့်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို ကျွန်ုပ် ကာကွယ်ပါရစေ။ အခု ကျွန်ုပ်ဟာ ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ၊ ကျွန်ုပ်ဟာ နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ သွေးမျိုး ဆက်တွေဖြစ်တဲ့ အနောက်ဘက်ဒေသက ပြည်သူတွေကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ရ မယ်။"

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ အသံမှာ ပြတ်သားသည့် သန္နိဋ္ဌာန်ချများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ တစ်သက်တာ ကတိစကားကို ဟုန်ယွိ ကြားလိုက်ရသည်။

"အော်… ဒါဆို အနောက်ဘက်ဒေသက လူတွေမှာ ရှေးဟောင်း 'နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား' ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် ရှိနေသေးတာပေါ့။ အနောက်ဘက်ဒေသက လူတွေဟာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား နဲ့ လူသားတွေ သွေးနှောနေတာပဲ။ ရှေးဟောင်း မဟာဧကရာဇ် မိုရာဟာ နတ်ဆိုး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ရမယ်။ ဒါကြောင့်လည်း သူတော်စင် ဧကရာဇ်က သူ့ကို တိုက်ခိုက် ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။"

ဟုန်ယွိသည် အရာရာကို တခဏအတွင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ ရုန်းကန်မှုမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် ကြယ်စုတန်းအစွန်းသို့ လွတ်မြောက်သွားချိန်၌၊

တောရိုင်းကန္တာရနယ်မြေ… 'ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးကပ်ဘေးနယ်မြေ' အတွင်း၌ ဟုန်ယွိ ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော မဟာပညာရှင်ကြီး ခြောက်ဦးသည် လိုက်မဖမ်းကြတော့ ပေ။ အကြောင်းမှာ ဟုန်ယွိ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် သူ့ကို ပြန်လည် ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ် ရန် ခက်ခဲသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤမဟာပညာရှင် ခြောက်ဦးမှာလည်း စိတ်ဝမ်းကွဲနေကြသည်။ ယန်ဖန်၊ ကောင်းကင်ဖြို ဧကရာဇ်နှင့် ရှောက်ရွှိုက်တို့သည်ပင် အချင်းချင်း အလွန် ရင်းနှီးကြသူများ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွားအတွက်သာ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက် နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ ခြောက်ယောက်ဟာ ဒီကမ္ဘာလောကကြီးမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ။ ငါတို့ ပူးပေါင်းတာတောင် သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘူးဆိုရင် သူဟာ မသေမျိုး ဖြစ်သွားပြီလို့ ပြောလို့ရ တယ်။ ဒီလောကမှာ သူ့ကို ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်တော့ဘူး..."

ဟုန်ယွိ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရှောက်ရွှိုက်က သူ၏ အသံ ကို ထုတ်ဖော်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်၊ ခုန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျားတို့ ခေတ္တလောက် စောင့်ပါဦး"

ဟုန်ယွိ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ခုန်းနှင့် အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်တို့မှာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က လှမ်းပြောလိုက် သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ၊ ဧကရာဇ်၊ မင်းက ငါ့ကို ဝိုင်းပြီး သတ်ချင်လို့လား။ ငါ ဒီမှာ ရပ်နေမယ်၊ မင်း အရင် စတိုက်လိုက်။ မင်း ငါ့ကို သတ်နိုင်မလား ကြည့်ရသေး တာပေါ့။ မင်းမှာ 'ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘော' ရှိနေပေမဲ့ မင်းအနေနဲ့ ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်တွေရဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အများကြီး လိုသေးတယ်။"

ခုန်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အေးအေးဆေးဆေး ရပ်တန့် လိုက်ပြီး ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

မူလကတည်းက ခုန်း၏ အကျင့်စရိုက်အရ ဧကရာဇ်ဟူသည်မှာ သူ အလွယ်တကူ နင်းခြေ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချန်ဧကရာဇ်၏ အင်အားကြောင့် သူ အလေးအနက် ထားရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ကို သတ်ရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်သဖြင့် သူသည် လေထဲတွင် အေးဆေးစွာ ရပ်နေလိုက်သည်။

အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်မှာမူ ခုန်းကဲ့သို့ မပေါ့ဆဘဲ သတိအပြည့် ထားနေသည်။ ယန်ဖန်၏ အင်အားမှာ အန္တရာယ် ပေးနိုင်နေပြီ။ သို့သော် ယန်ဖန် ဘာပြောမလဲဆိုသည်ကို သူ ကြားချင်နေသေးသည်။

"အမှန်ပါပဲ၊ ငါ မင်းကို မသတ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခုန်း... မင်းက ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်အတွက် မြင်းဇောင်းကို စောင့်ကြပ်ပေးခဲ့ဖူးသူဆိုတော့ ဘယ်အချိန်မှာ အညံ့ခံရ မယ်၊ ဘယ်အချိန်မှာ ခေါင်းမော့ရမယ်ဆိုတာကို သိတဲ့လူမျိုးဆိုတာ သိသာပါတယ်။ အခု 'ဒီမဟာကမ္ဘာကြီး' ဟာ ပန်းတွေ ဝေဆာနေတဲ့ အချိန်အခါမျိုးပဲ၊ မင်း ဘာလို့ ငါနဲ့ မပူးပေါင်း တာလဲ။" ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကို ပူးပေါင်းရမှာလဲ။ မင်း ငါ့ဆီက ထာဝရအသက်တာအိုသစ်သီးရဲ့ တစ်ဝက်ကို လုယူသွားခဲ့တာလေ။ မင်းကို ငါ အနှေးနဲ့အမြန် ပြန်သတ်မှာ။ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် အတူတူ အလုပ်လုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ။" ခုန်းက သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ဗြောင်ကျကျ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောကမှာ ထာဝရ အကျိုးစီးပွားပဲ ရှိတာပါ။" ဟုန်ရွှန်ကျိက ဆက်ပြောသည်။ "ပူးပေါင်း ဖို့ အခွင့်အရေး သေချာပေါက် ရှိပါတယ်။ ခုန်း... အရှင်မင်းကြီးက ဒီကမ္ဘာလောကကြီးကို အင်မော်တယ်နယ်မြေ၊ နတ်ဆိုးနယ်မြေနဲ့ လူသားနယ်မြေဆိုပြီး နယ်မြေသုံးခုခွဲဖို့ ပြင်ဆင် နေပါတယ်။ သာမန်လူတွေက လူသားနယ်မြေမှာ နေကြရမယ်။ ကျင့်ကြံသူတွေက အင်မော်တယ်နယ်မြေမှာ နေရမယ်။ နတ်ဆိုးတွေက နတ်ဆိုးနယ်မြေမှာ နေကြပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ စနစ်တကျ ရှိနေရမယ်။ တကယ်လို့ မင်းသာ အရှင်မင်းကြီး နဲ့ ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် အရှင်မင်းကြီးက မင်းကို 'နတ်ဆိုးဧကရာဇ်' ဘွဲ့ ပေးအပ်ပါလိမ့်မယ်။ မင်းဟာ ဒီကမ္ဘာလောကကြီးမှာရှိတဲ့ နတ်ဆိုးအားလုံးကို ဦးဆောင်ခွင့်ရမှာဖြစ်ပြီး ထာဝရ မြင့်မြတ်တဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ခံစားရမှာပါ။"

"အို" ခုန်း၏ ရွှေရောင်မီးလျှံမျက်လုံးတွေက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောက်ပလာ၏။ သူ့ရှေ့မှ ဤဧကရာဇ်မှာ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားရန် ကြံစည်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားပေ။ "ဒါဆို ချန်ဧကရာဇ်... မင်းက ဘုံသုံးပါးရဲ့ အမြင့်ဆုံး အုပ်ချုပ်သူ၊ အမြင့်ဆုံး နတ်ဘုရား ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမှာပေါ့။"

"မှန်တယ်" ဟုန်ရွှန်ကျိက ဆိုသည်။ "မင်းကတော့ နာမည်ခံ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ပါးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးနယ်မြေကိုတော့ မင်း စိတ်ကြိုက်ကျ စီမံရမှာပါ။"

"ဧကရာဇ်ဖန်တောင် အရင်က ဒါမျိုးကို လုပ်ချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး" ခုန်း က ခက်ထန်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး။ အခု နတ်ဆိုးနယ်မြေဟာ ဆုတ်ယုတ်နေပြီ၊ စွမ်းအားကြီးတဲ့သူတွေ သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် လုပ်ရ တာ ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူး။ ငါက လူသားဧကရာဇ်ပဲ လုပ်ချင်တာ။ ချန်ဧကရာဇ်... သတိထားထားပါ။ ငါ မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းရောပဲ။ အကြံပေး ဟုန်။"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး အစအနပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ချန်ဧကရာဇ်၊ ငါတို့ ယွန်မင်နိုင်ငံနဲ့ မင်းတို့ဟာ အမြဲတမ်း ရန်သူတွေပဲ။ ငါတို့ ပူးပေါင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ငါ့ကို သတ်ဖို့ အမြဲ ကြံစည်နေတာပဲ။ အစွမ်းရှိရင် ဆန်းကြယ် ကောင်းကင် ဘုံခန်းမကို လာပြီး ငါ့ကို သတ်ကြည့်ပါ။"

အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်သည်လည်း အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဧကရာဇ်၊ အခု မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား သေသွားပြီဆိုတော့ အနောက်ဘက်ဒေသက တိုင်းပြည်ပေါင်း တစ်ရာဟာ သူတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားကိုးရာကို ဆုံးရှုံးသွားပြီ။ ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ပေးထားတဲ့ ကတိ တည်ရမယ်။" လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရှောက်ရွှိုက်က ပြောလိုက်သည်။

"အနောက်ဘက်ဒေသမှာ အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်း ကျန်သေးတယ်၊ အဲဒါကို မင်းကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက် သိမ်းပိုက်ရမယ်။ ငါ မင်းကို 'အနောက်ဘက်တန်ခိုးရှင်' အဖြစ် ဘွဲ့ချီးမြှင့်ပေးမယ်။ အဲဒီနယ်မြေတွေကို သိမ်းပိုက်ပြီးရင် မင်းဟာ ဒေသန္တရဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာမယ်။ ငါ့ကို လက်ဆောင်ပဏ္ဍာတွေပဲ ဆက်သရမှာဖြစ်ပြီး ငါ့အမိန့်တွေကို နာခံ စရာ မလိုဘူး။ မင်းရဲ့ သားသမီးတွေ နေထိုင်ဖို့ နေရာတွေလည်း စီစဉ်ပေးလို့ ရတယ်။ ဒီအတိုင်းအဆမဲ့တဲ့ ကမ္ဘာလောကကြီးဟာ စကြဝဠာရဲ့ ဗဟိုချက်ပဲ။ ဒီမှာပဲ မိုးကြိုး အမျိုး အစား ကိုးမျိုး ရှိတယ်။ ဒါက အထွတ်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ အပ်စိုက်မှတ် တွေကနေ မိုးကြိုးတွေကို စုပ်ယူပြီး လူသားခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ချုပ်နှောင်မှုကနေ လွတ်မြောက် နိုင်လိမ့်မယ်..." ယန်ဖန်က ဆိုသည်။

"ဒါတွေကို ကျုပ် သိပါတယ်။ ခင်ဗျား သတိပေးစရာ မလိုပါဘူး" လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရှောက်ရွှိုက်က ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ရှောက်ရွှိုက်... မင်းရဲ့စစ်တပ်ကို အမြဲတမ်း အဆင်သင့် ဖြစ်နေစေရမယ်။ ကောင်းကင်အပြင်ပ နယ်မြေက ပညာရှင်အချို့ကိုလည်း အရှင်မင်းကြီးက ဒီလောကထဲကို ခေါ်ဆောင်လိမ့်ဦးမယ်။ အရှင်မင်းကြီးက သူတို့ကိုလည်း နယ်မြေအချို့ ပေးပါလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ မင်း မသိမ်းပိုက်ရသေးခင် သူတို့ ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းရဲ့ နယ်မြေကို သူတို့ လုယူကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ပြဿနာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။" ဟုန်ရွှန်ကျိက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အထူးသဖြင့် ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ဝိညာဉ် လာခဲ့တဲ့ ကောင်းကင် အပြင်ပ နယ်မြေမှာဆိုရင် ပညာရှင်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။ တကယ်လို့ သူတို့သာ ရောက်လာခဲ့ မယ်ဆိုရင်..."

ရှောက်ရွှိုက်က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "ဒါဆိုရင်တော့ ဧကရာဇ်၊ ခင်ဗျား နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှင် ဘုရင်ယန်တူးကို ဖယ်ရှားပေးရမယ်။ ကျွန်ုပ် အနောက်ဘက်ဒေသ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်မယ်။"

"ရှောက်ရွှိုက်၊ မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်စစ်တပ် ရှိနေတာပဲ။ ဘာလို့ ဒါမျိုး လုပ်ချင်တာလဲ။ ငါက နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှင်ဘုရင်ကို မင်းရဲ့ စစ်တပ်အတွက် ရိက္ခာတွေ ထောက်ပံ့ပေးဖို့ပဲ အမိန့်ပေးထားတာပါ။ ရှောက်ရွှိုက်ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေနဲ့ဆိုရင် အနောက်ဘက်ဒေသက နိုင်ငံငယ်လေးအချို့ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သိမ်းပိုက်နိုင်ပါတယ်။ အခြေချဖို့နဲ့ တဖြည်းဖြည်း သိမ်းပိုက်သွားဖို့ဆိုတာ မခက်ခဲပါဘူး။" ဟုန်ရွှန်ကျိက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ်ရဲ့ နည်းလမ်းဟာ ကျားကိုသုံးပြီး ဝံပုလွေကို မျိုခိုင်းတဲ့နည်းလမ်းဆိုတာ သိပေမဲ့ ကျုပ်မှာလည်း ရှေ့ဆက်သွားဖို့ကလွဲလို့ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။" ရှောက်ရွှိုက်က ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ဝိညာဉ် လာခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်အပြင်ပ နယ်မြေဆိုတာ ကျားတွေ ဝံပုလွေတွေရဲ့ လောကပဲ။ အဲဒီလောကက အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လောကတစ်ခုပဲ။ အဲဒီမှဦ လူသားလမ်းစဉ်ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဟာ ထူးဆန်းပြီး တောက်ပ သလို၊ အဲဒီက လူတွေကလည်း အလွန်တရာ ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။ တကယ်လို့, သူတို့ကိုသာ ဒီမဟာကမ္ဘာကြီးထဲ ခေါ်လာမယ်ဆိုရင် အိမ်ထဲကို ဝံပုလွေ ခေါ်သွင်းသလို ဖြစ်ပြီး လူသားလမ်းစဉ်ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုကို နှောင့်ယှက်ပေးကြမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်။"

"ဒါတွေ အားလုံးက ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိပါတယ်" ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ဆိုသည်။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီအတိုင်းပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်စစ်တပ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာ တာက ဒီကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ဂယက်အချို့ ရိုက်ခတ်သွားနိုင်တယ်... ကျုပ်တို့ အရင်ဆုံး အစီအစဉ်ဆွဲသင့်လား။ မဟုတ်ရင် တော်ဝင်ချန်နန်းတွင်းထဲမှာ ဒီစစ်တပ်ကြီး ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာကို မသမာသူတွေက သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ကြလိမ့်မယ်။ အဆင့်အတန်း ကိစ္စက လည်း ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။" ရှောက်ရွှိုက်က ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ရှောက်ရွှိုက်က ဒီလောက်အထိ အံ့သြစရာ ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထား ဘူး။ အဆင့်အတန်း ကိစ္စကိုတောင် ထည့်စဉ်းစားတယ်ပေါ့။" ဟုန်ရွှန်ကျိက ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးက အားလုံး စီစဉ်ပြီးသားပါ။"

"သွားကြစို့။ ငါတို့ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မင်းတို့ တော်ဝင်ချန်နန်းတွင်းထဲမှာ အဆင်ပြေပြေ ပေါင်းစည်းနိုင်ဖို့နဲ့ အဆင့်အတန်းတစ်ခု ရရှိဖို့အတွက် အမိန့်တော် တစ်ခု ထုတ်ပြန်ပေးပါ မယ်။ ဒါဆိုရင် နန်းတွင်း အရာရှိတွေရဲ့ သံသယကိုလည်း ခံရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

ယန်ဖန်က လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ နတ်ဘုရား အလင်းတန်းတစ်ခုက လူတိုင်းကို လွှမ်းခြုံသွား ပြီး သူတို့အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။