အခန်း (၃၀၉-၃၁၀)

အခန်း။ ၃၀၉

"ဟင်းလင်းပြင် မသေမျိုး နတ်ဘုရား နွယ်ပင်"

"ကောင်းကင်ဘုံ ဒါက အသက်ဝင်နေတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် မသေမျိုး နတ်ဘုရား နွယ်ပင်ရဲ့ ပျိုးပင်လေးပဲ"

"ရှေးခေတ်ကာလကတည်းက ဒီနွယ်ပင်တွေဟာ လုံးဝမျိုးသုဉ်းသွားပြီလို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဤအချိန်တွင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲများအားလုံး ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဟင်းလင်းပြင် မသေမျိုး နတ်ဘုရား နွယ်ပင်ပါလား မဟာကပ်ကမ္ဘာကြီးကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားပစ္စည်းပဲ သာမန်လူတစ်ယောက်ကသာ ဒါကို စားသုံးမိရင် ဟင်းလင်းပြင် တာအိုလမ်းစဉ်တစ်ခုကို ချက်ချင်းပဲ နားလည်သဘောပေါက်သွားနိုင်မှာ။ ပြီးတော့ ဒါကို စိုက်ပျိုးထားရင် ရင့်ကျက်လာတဲ့အခါ သူ့ရဲ့စွမ်းအားက အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရှိတဲ့ သြဇာကြီးမားသူတစ်ဦးနဲ့တောင် မယှဉ်နိုင်အောင် စွမ်းအားကြီးမားနေမှာပဲ။

အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာက ဒီနေ့ခေတ်ကာလ အရှေ့ဘက်နက်နဲသောနယ်ပယ် ပြည်နယ်ဆယ်သုံးခုလုံးကို ကြည့်လိုက်ရင်တောင် အသက်ရှင်နေတဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အရေအတွက်က လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းစာထက်တောင် မပိုနိုင်ဘူး။

အဲဒီ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးစီတိုင်းက ရှေးဟောင်းသန့်ရှင်းတဲ့ နယ်မြေတွေနဲ့ ထာဝရရှင်သန်ခြင်းမျိုးနွယ်စုတွေမှာ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်လောက်တဲ့ အဓိကကျတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲလေ။

ဒီအချိန်မှာ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုအတွက် ဟင်းလင်းပြင် မသေမျိုး နတ်ဘုရား နွယ်ပင်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်းက အနာဂတ်မှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရှိသူတစ်ဦးကို နောက်ထပ် မွေးထုတ်ပေးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို ရလိုက်တာနဲ့ တူနေပြီ"

ဤအချိန်တွင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲများသည် ချန်ကျီရှင်းကို လေးစားမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

"ဇီဝေမျိုးနွယ်စုက ထွန်းကားလာတော့မယ် အဲဒါကလည်း တတိယသခင်လေးရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ"

အကြီးအကဲတစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချန်တောက်ယန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ့မြေးရဲ့ မျိုးနွယ်စုအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းတွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်နက်ရှိုင်းလာနေတာကို ငါ ခံစားမိတယ်။ မိသားစုတစ်ခုလုံးက အရင်က ငါ့ကိုပဲ အားကိုးနေရရာကနေ အခုတော့ ချန်ကျီရှင်းဘက်ကို တစ်စထက်တစ်စ ရောက်လာကုန်ပြီ။

ဒါက အခုထိ ငါက ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီး အစွမ်းထက်နေသေးလို့သာပေါ့။ တကယ်လို့သာ ငါက အားနည်းတဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့ရင် ဒီအကြီးအကဲတွေက အာဏာကို လုယူဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားကြလိမ့်မလဲဆိုတာ တွေးကြည့်လို့ရပါတယ်"

ချန်တောက်ယန်သည် အတွေးထဲတွင် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

"ဒီအခြေအနေအတိုင်းဆိုရင် ကျီအာ နိဗ္ဗာနအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့အချိန်မှာပဲ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင်နေရာကို ပေးအပ်ပြီး ယန်ပြည်နယ်ကို အုပ်ချုပ်ခိုင်းလိုက်ရတော့မယ်"

"ပြီးတော့ ငါလည်း အတိတ်က အကြွေးဟောင်းတွေကို ရှင်းပစ်ရတော့မယ်"

ဤအကြောင်းကို တွေးတောရင်း ချန်တောက်ယန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ မြောက်ဘက်အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မြောက်ဘက်သို့ စစ်ချီရမည့်နေ့မှာ ဝေးတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဒီနတ်ဘုရားပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လို စီမံရမလဲခင်ဗျာ"

မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် တံတွေးကို အနိုင်နိုင်မျိုချလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားပစ္စည်းတောင်ကြီးထံမှ အကြည့်ကို ခက်ခဲစွာ လွှဲကာ ချန်တောက်ယန်ကို မေးလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချန်တောက်ယန်သည် အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနတ်ဘုရား ပစ္စည်းတွေကို ကျီအာကပဲ ယူလာခဲ့တာဆိုတော့ သူပဲ စီမံခန့်ခွဲရမှာပေါ့"

ချန်ကျီရှင်းသည် လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "အဘိုး... အဘိုး စိတ်ကြိုက် စီမံပေးလိုက်ပါ။ ဒီပစ္စည်းတွေက ကျွန်တော့်အတွက် သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်လား"

ချန်တောက်ယန်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး ခဏတာ စဉ်းစားကာ "ဒါဆိုရင် ဒီလိုလုပ်ရအောင်။ သေဆုံးသွားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဆေးလုံးလုပ်ဖို့အတွက် အသုံးပြုပြီး အသက်ဝင်နေတဲ့ အပင်တွေကိုတော့ တတိယတောင်ထိပ်မှာပဲ ပြောင်းရွှေ့ပြီး စိုက်ပျိုးကြရအောင်လား ဘယ်လိုလဲ" ဟု မေးသည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ချန်ကျီရှင်းသည် သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လက်ရှိတွင် တတိယတောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးသည် မြင့်မြတ်သော အဝါရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး အပြင်ဘက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော ချီစွမ်းအင်များ ရှိနေသဖြင့် ထိုနတ်ဘုရား အပင်များကို စိုက်ပျိုးရန်အတွက် ပို၍ပင် အဆင်ပြေပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ချန်တောက်ယန်သည် သူ၏ လက်စွပ်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုနတ်ဘုရား ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ချန်ကျီရှင်းနှင့်အတူ တတိယတောင်ထိပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ကောင်းကင်မှာ ကြည်လင်နေပြီး ဆောင်းဦးရာသီ၏ လေအေးမှာလည်း လန်းဆန်းနေသည်။

ချန်တောက်ယန်နှင့် ချန်ကျီရှင်းတို့သည် ဇီဝေတောင်၏ တောင်တက်လမ်းအတိုင်း ဘေးချင်းယှဉ်၍ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် တတိယသခင်လေး"

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို အရိုအသေပေးပါတယ် တတိယသခင်လေးကိုလည်း အရိုအသေပေးပါတယ်"

"ဝိုး... အဲဒါ တတိယသခင်လေးလား လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက မတွေ့ရတာ အခုမှပဲ မြင်ဖူးတော့တယ်"

"ဟီးဟီး ငါမှတ်မိသေးတယ် တစ်ခါက တတိယသခင်လေးနဲ့ အတူတူ အခြေခံ ပညာသင်တန်းတက်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီတုန်းက အကြီးအကဲက တတိယသခင်လေးကို စည်းကမ်းမရှိဘူး ရည်မှန်းချက်မရှိဘူးဆိုပြီး ဝေဖန်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော်တို့ကိုလည်း သူ့ကိုပဲ နမူနာဆိုးအဖြစ် အမြဲညွှန်းဆိုခဲ့တာလေ"

"အို... တတိယသခင်လေးမှာ အဲဒီလို အတိတ်မျိုး ရှိခဲ့တာလား"

"ဟွန့် ဟုတ်တာပေါ့ အဲဒီတုန်းက တတိယသခင်လေးက ငါနဲ့တောင် စကားပြောဖူးသေးတယ် တတိယသခင်လေးမှာ ဝါသနာတစ်ခု ရှိတာကိုလည်း ငါသိတယ်..."

"ဘာဝါသနာလဲ"

"တတိယသခင်လေးက လင်အန်းမြို့က နှင်းမုန့်ကို အရမ်းကြိုက်တာ။ အဲဒါလည်း မြို့ထဲက အဘွားဝမ်ရဲ့ ဆိုင်က မုန့်မျိုးပဲ ဖြစ်ရမယ် တခြားပြည်နယ်တွေက ကျင့်ကြံသူတွေတောင် တတိယသခင်လေး အဘွားဝမ်ရဲ့ မုန့်တွေကို ကြိုက်မှန်း သိသွားတဲ့အခါ ဝယ်ဖို့အတွက် တန်းစီကြတာ အရမ်းရှည်လျားလွန်းလို့လေ"

"အို... အဲဒီလောက်တောင် ဟုတ်လား"

"ပိုတယ်ဆိုတာမျိုး မရှိဘူး တကယ်ပါပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ အရာအားလုံး ဒီလောက်တောင် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမိမှာလဲ"

ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုမှ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်တို့သည် ချန်တောက်ယန်နှင့် ချန်ကျီရှင်းတို့ကို တွေ့သောအခါ အားကျမှုနှင့် ရိုသေလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ရှုကြသည်။

"ကျီအာ... ပြောရရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ မင်း အပြင်မှာပဲ အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့တာမို့ ငါတို့ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုကို ကောင်းကောင်း မကြည့်ရှုခဲ့ရဘူး မဟုတ်လား"

ချန်တောက်ယန်သည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ လျှောက်လှမ်းရင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ကျီရှင်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ပြောရရင် ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူသည် အပြင်ဘက်တွင်သာ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး အိမ်တွင် အချိန်နည်းနည်းသာ နေခဲ့ရသည်။

အိမ်ပြန်ရောက်ပြန်လျှင်လည်း ကျင့်စဉ်ကျင့်ရန်အတွက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေလေ့ရှိသဖြင့် အချိန်မရဘဲ အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ထွက်သွားရသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ သူသည် အမြဲတစေ လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများကိုပင် သေချာကြည့်ရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။

တကယ်တမ်းတွင် သု၏ မျိုးနွယ်စုကို စနစ်တကျ ပြန်မကြည့်မိသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်သည် မနက်စောစော ဖြစ်သဖြင့် ခရမ်းရောင် မြူခိုးများ တက်စပြုနေသည်။

ဇီဝေတောင်ထိပ် ကိုးခုအတွင်းတွင် ငယ်ရွယ်သော တပည့်များမှာ မနက်ခင်း နေရောင်ခြည်အောက်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို အားကောင်းစေသည့် လေ့ကျင့်ခန်းများ ပြုလုပ်နေကြသည်။

ကျောက်ပြားခုံများပေါ်တွင် စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော အကြီးအကဲများမှာ သူတို့၏ မုတ်ဆိတ်များကို ပွတ်သပ်ရင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်များကို ဟောပြောနေကြသည်။

ကျောက်ပြားအောက်တွင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုမှ လူငယ်တပည့်တို့မှာ အာရုံစူးစိုက်စွာဖြင့် သင်ခန်းစာများကို နားထောင်နေကြပြီး သူတို့၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြတ်သားသော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုများ ရှိနေသည်။

ယခင်က ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုမှာ အိုမင်းဟောင်းနွမ်းပြီး နစ်မြုပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော သင်္ဘောတစ်စင်းနှင့် တူသည်ဟု ချန်ကျီရှင်း ခံစားခဲ့ရလျှင် ယခုအခါတွင်မူ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုသည် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီး အိုမင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အသက်သစ်များ ပြန်လည်သွင်းယူထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လူတိုင်းမှာ သူတို့၏ တာဝန်များကို သိရှိကြပြီး ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန် ကြိုးစား ကျင့်ကြံနေကြသည်။

"ကျီအာ... ငါတို့ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု ဘာကြောင့် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ပေါ်လာရတာလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

ချန်တောက်ယန်က ပြုံးလျက် မေးသည်။

"စည်းစိမ်ဥစ္စာကြောင့်လား"

ချန်ကျီရှင်းသည် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ စိတ်ဝင်တစား ပြန်ဖြေသည်။

"ဟားဟား အဲဒါလည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတော့ ပါတာပေါ့"

ချန်တောက်ယန်က ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းကို ရပ်တန့်ကာ ချန်ကျီရှင်းကို လှည့်

ကြည့်၍ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုရဲ့ တကယ့်အကြောင်းရင်းကတော့... သူတို့မှာ ယုံကြည်ချက် တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားလို့ပဲ"

"ယုံကြည်ချက် ဘာကို ယုံကြည်တာလဲ"

ချန်ကျီရှင်း အံ့ဩသွားသည်။

ချန်တောက်ယန်က ပြန်မဖြေဘဲ ချန်ကျီရှင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"မင်း... မင်းကပဲ အခု ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ယုံကြည်ချက်ပဲ"

သူ ပြောနေရင်း ချန်တောက်ယန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အဝေးရှိ တောင်တန်းများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သိလား ယုံကြည်ချက်ဆိုတာ ဒီကမ္ဘာမှာ အကြောက်ရဆုံး စွမ်းအားတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်မှာ ယုံကြည်ချက် ရှိလာပြီဆိုရင် သူတို့က လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတတ်ပြီး အဲဒီယုံကြည်ချက်အတွက်ဆိုရင် အသက်သေခြင်း၊ ရှင်ခြင်းဆိုတာကိုတောင် အရေးမထားတော့ဘူး"

"အရင်က ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု ဘာကြောင့် ပျက်စီးခဲ့တာလဲ"

"ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဘယ်သူမှ မျှော်လင့်ချက် မရှိကြတော့လို့ပဲ။ အနာဂတ်ကို မမြင်ကြတော့လို့ပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား ဘာမှ ထူးမလာဘူးလို့ ထင်နေခဲ့ကြတာကိုး"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုဆီ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ အနာဂတ်ကို ပြန်ယူလာပေးခဲ့တာ"

"မင်းက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုအတွက် စံပြတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ"

စကားကို ခဏရပ်ပြီး ချန်တောက်ယန်သည် လူငယ်တပည့်များ သင်ခန်းစာယူနေသည့် တောင်ထိပ်တစ်ခုကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း နားမလည်သေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး၊ အထူးသဖြင့် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်တွေဟာ မင်းကို လမ်းပြကြယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး မင်းနောက်ကို လိုက်ဖို့နဲ့ မင်းလို ဖြစ်လာဖို့အတွက် အားထုတ်နေကြတာ"

"လူတိုင်းက မင်းလို ဖြစ်လာဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအစရှိသမျှ အကုန်ထုတ်ပြီး ကြိုးစားနေကြတယ်"

"ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုက တိုးတက်လာနေပြီ။ ဘယ်သူမှ နောက်ကျ မကျန်ခဲ့ချင်ကြဘူး။ ဒီမဟာသင်္ဘောကြီးကနေ စွန့်ပစ်ခံရမှာကို မလိုလားကြဘူး"

"လူတိုင်းက ပိုပြီး အားကောင်းမှသာ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းရဲ့နောက်ကို လိုက်ပြီး ခေတ်သစ်ဒဏ္ဍာရီတွေကို ဖန်တီးနိုင်မယ်ဆိုတာကို သိထားကြလို့ပဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ကျီရှင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်သည်။

သူသည် အရေးပါသော အရာတစ်ခုခုကို လုပ်ခဲ့မိသည်ဟု မခံစားမိပေ။

"တစ်ခါတစ်ရံမှာတော့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်တာထက် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပျက်လာတာက ပိုပြီး လှပပါတယ်"

ချန်ကျီရှင်း၏ ခံစားချက်ကို နားလည်သော ချန်တောက်ယန်သည် သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော လက်

ဖြင့် ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျီအာ... မင်းရဲ့ အဘိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းဆီမှာ နောက်ဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရတဲ့ အရည်အချင်းက ဘာလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"ဘာလဲခင်ဗျ"

ချန်တောက်ယန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် စကားနှစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်သည်။

"ဦးဆောင်နိုင်စွမ်းပဲ"

အခန်း။ ၃၁၀

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပူပြင်းလှသော နေမင်းကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချန်ကျီရှင်းနှင့် ချန်တောက်ယန်တို့သည် ဇီဝေတောင်၏ တံခါးဝသို့ ဦးစွာသွားရောက်ကြသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင် မသေမျိုး နတ်ဘုရား နွယ်ပင် ပျိုးပင်လေးသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

"အို... မင်း ဒီနွယ်ပင်ကို စုပ်ယူပြီး တခြား မဟာတာအိုလမ်းစဉ်တစ်ခုကို နားလည်အောင် မလုပ်တော့ဘူးလား"

ချန်တောက်ယန်သည် မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး အရာအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ နောက်မှ လိုအပ်ရင် စုပ်ယူလိုက်ပါမယ်"

ချန်ကျီရှင်းသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ၎င်းကို လေထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်တင်လိုက်သည်။

ဝှီး---

ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင် မသေမျိုး နတ်ဘုရား နွယ်ပင်သည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံသွားပြီး တောင်တံခါးဝရှိ ကျောက်တိုင်များနှင့် ကမ္ပည်းပြားကို ရစ်ပတ်ထားလိုက်သည်။

အမြစ်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် စွဲမြဲသွားပြီး ကျောက်တိုင်နှင့် ကမ္ပည်းပြားကို စိမ်းလန်းသော နွယ်ပင်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားကာ မည်သည့် ထူးခြားသော လက္ခဏာမှ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း ပြင်ပရန်သူတစ်ဦးဦးသာ ဤအချိန်တွင် ဝင်ရောက်လာပါက ဟင်းလင်းပြင် မသေမျိုး နတ်ဘုရား နွယ်ပင်သည် တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော စွမ်းအားကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိမ့်မည်ပင်။

ထို့နောက် ချန်ကျီရှင်းသည် နတ်ဘုရား ပစ္စည်းများကို တတိယတောင်ထိပ်တွင် စိုက်ပျိုးလိုက်သည်။

ချီစွမ်းအင်များ လွှမ်းခြုံထားသော တတိယတောင်ထိပ်သည် ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားနယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဘုရား မြူခိုးများ၊ တိမ်တိုက်များနှင့် အလင်းတန်းများ လှုပ်ခတ်နေသည်။

သာမန် အသက်ရှူလိုက်ရုံဖြင့်ပင် ချီစွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ အင်မတန် ထူထပ်စွာဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ နိဗ္ဗာနအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။

...

...

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သုံးလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ရာသီဥတုမှာ ဆောင်းရာသီသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဇီဝေတောင်ပေါ်တွင် နှင်းများ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာသဖြင့် ဇီဝေတောင်ထိပ် ကိုးခုစလုံးမှာ ထူထဲသော အဖြူရောင်စောင်ကြီးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

လူငယ်ပုံရိပ်တစ်ခုသည် တတိယတောင်ထိပ်၏ နောက်ဘက်ရှိ တောင်ကုန်းပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ နှင်းခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုပုံရိပ်၏ မျက်တောင်များမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ခတ်လာပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော်လည်း ကြည်လင်နေသော မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"ဆောင်းရာသီ ဖြစ်နေပြီလား"

ချန်ကျီရှင်းသည် အဝေးကို ငေးကြည့်ရင်း သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤသုံးလအတွင်း တတိယတောင်ထိပ်၏ နက်နဲသော အလင်းတန်းများအောက်တွင် ချီစွမ်းအင်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် စုပ်ယူခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ မွေးရာပါ အနှိုင်းမဲ့တာအိုကိုယ်ခန္ဓာနှင့်အတူ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အဆင့်နဝမအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အဆင့်နဝမအဆင့် ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူ၏ ချီစွမ်းအင်ပင်လယ်အထက်တွင် ရှေးဟောင်းတံခါးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို သူ အထင်အရှား ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုတံခါးမှာ နိဗ္ဗာနအဆင့်ပင်။

ချီစွမ်းအင်အစစ်အမှန်ကို သုံး၍ ဤတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပါက နိဗ္ဗာနအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိနိုင်မည်ပင်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းဖြင့် တောင်ထိပ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နေ့နှင့်ည ကူးပြောင်းသွားသကဲ့သို့ ကမ္ဘာကြီးမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းဖြင့်ပင် ချန်ကျီရှင်းသည် အဓိက တောင်ထိပ်ရှိ ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သာမန်အားဖြင့် အနည်းငယ် လူသူကင်းမဲ့နေသော ခန်းမမှာ ဆောင်းရာသီ လေပြင်းများနှင့် နှင်းများကြောင့် ပို၍ပင် အေးစက်နေပုံပေါက်သည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ချန်တောက်ယန်ကို မတွေ့ရပေ။

"တတိယသခင်လေး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ရှာနေတာလား"

ဤအချိန်တွင် အကြီးအကဲမဟူရာသည် လိုက်ကာနောက်မှ ထွက်လာသည်။

"ဟုတ်တယ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဘယ်မှာလဲ"

ချန်ကျီရှင်းက မေးလိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က မင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံပြီး မကြာခင်မှာပဲ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ ကြေညာခဲ့ပါတယ် အခုထိပဲ။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိရင် ကျွန်တော် သွားခေါ်ပေးလို့ ရပါတယ်"

အကြီးအကဲမဟူရာက ပြန်ဖြေသည်။

"တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတာလား"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ခုံးများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူ သိထားသလောက်ဆိုလျှင် သူ၏အဘိုး၏ ကျင့်စဉ်မှာ အတော်လေး ထူးခြားသည်။

သူသည် နိဗ္ဗာနအဆင့်ထက် မြင့်မားပုံပေါက်သော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်သေးပေ။

၎င်းကြောင့် ချန်တောက်ယန်သည် နိဗ္ဗာနအဆင့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်နေသော်လည်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရှိသူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ပါက အားနည်းနေတတ်သည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် အဘိုးဖြစ်သူကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဘာက တားဆီးနေသလဲဟု မေးဖူးသည်။

ချန်တောက်ယန်သည် ပြန်မဖြေဘဲ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါရမ်းပြရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"တတိယသခင်လေး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ကျွန်တော် နှိုးပေးရမလား"

အကြီးအကဲမဟူရာ၏ စကားမှာ ချန်ကျီရှင်း၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။

"အို... မလိုပါဘူး သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးပါပဲ။ အဘိုးကို ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံပါစေ။ ကျွန်တော် မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး"

ချန်ကျီရှင်းသည် ရယ်မောလိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"တတိယသခင်လေး ခဏစောင့်ပါဦး"

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲမဟူရာက လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး စဉ်းစားတွေးတောနေဟန်ဖြင့် "တတိယသခင်လေး မင်းက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် နိဗ္ဗာနအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး မေးမြန်းဖို့ လာတာမဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်ကာ "ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အကြီးအကဲမဟူရာက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "တတိယသခင်လေး ကျွန်တော်လည်း နိဗ္ဗာနအဆင့်မှာ ရှိနေတာပဲလေ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကိုလည်း မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါ့"

ချန်ကျီရှင်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် နားလည်သဘောပေါက်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အကြီးအကဲမဟူရာမှာ နိဗ္ဗာနအဆင့် အဆင့် ၇ ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ မေ့လျော့လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ညောင်ပင်ကြီးအောက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ကြသည်။

"စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အဆင့်ကနေ နိဗ္ဗာနအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် အဆင့်သုံးဆင့် ရှိပါတယ်"

အကြီးအကဲမဟူရာက လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"ပထမအဆင့်ကတော့ နိဗ္ဗာန မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ခံယူရမှာပဲ"

ပြောနေရင်းနှင့်ပင် အကြီးအကဲမဟူရာက သူ့ရှေ့က မြေပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒီ နိဗ္ဗာန မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်ခြင်းလို့လည်း ခေါ်ကြတယ်။ ဒဏ်ခတ်ခံနေရချိန်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးပေါင်း ၈၁ ခုက တသီတတန်းကြီး ကျရောက်လာမှာ။ စစ်မှန်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ပိုအားကောင်းလေ မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်ခြင်းက ပိုပြီး ပြင်းထန်လေပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ဆိုရင် ပုံမှန်ထက် ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ စွမ်းအားကို ပြသနိုင်မှ ရမှာ"

အကြီးအကဲမဟူရာက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးမှ...

"အနှစ်ချုပ်ပြောရရင် ဒီဒဏ်ခတ်ခြင်းကို စွမ်းအား အကန့်အသတ်ကို ချိုးဖျက်ခြင်းလို့ မှတ်ယူနိုင်တယ်။ အောင်မြင်ဖို့ဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ကိုယ်တိုင် ချိုးဖျက်ပြီး အရင်က ကိုယ့်ထက် ပိုသာလွန်အောင် ကြိုးစားနိုင်မှ ရမှာ"

ချန်ကျီရှင်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ တောက်လောင်လာသည်။

အကြီးအကဲမဟူရာက ချန်ကျီရှင်းကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တတိယသခင်လေး... စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အဆင့်မှာ ရှိတဲ့ တခြားကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ဒီဒဏ်ခတ်ခြင်းက သိပ်ပြီး မခက်ခဲပါဘူး။ သူတို့က ရှိပြီးသား အခြေခံအုတ်မြစ်ထက် နည်းနည်းလောက် ပိုပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ရုံနဲ့ ကျော်ဖြတ်နိုင်ကြတာပါ"

"ဒါပေမဲ့ တတိယသခင်လေးက ကိုးခုမြောက် နတ်ဘုရားနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံနေတာလေ။ ပြီးတော့ သခင်လေးရဲ့ လမ်းကြောင်း ကိုးခုစလုံးကလည်း စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ။ ဒါကြောင့် ဒီဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ကျော်လွန်ဖို့ ကြိုးစားရမှာက ပုံမှန်လူတွေထက် ပိုပြီးတော့တောင် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းဦးမှာပဲ"

ချန်ကျီရှင်းသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး ရှည်လျားသော အသက်ကို ရှူထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာလည်း လေးနက်နေသည်။

"ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင်တော့ ဒီ စွမ်းအား အကန့်အသတ်ကို ချိုးဖျက်ခြင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး ရန်သူက မိုးကြိုးမဟုတ်ဘူး ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပဲ။ ဒီဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ဆိုရင် အရင်က ကိုယ့်ကိုကိုယ်ကို အနိုင်ယူနိုင်မှ ဖြစ်မှာ"

အကြီးအကဲမဟူရာက သခင်လေး ချန်ကျီရှင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး…

"တခြား ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ဆိုရင် ဒီဒဏ်ခတ်ခြင်းအတွင်းမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ထက် ပိုတိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲပေမဲ့ မျှော်လင့်ချက် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သခင်လေးအတွက်ကျတော့ မတူဘူး။ သခင်လေးက မဟာတာအို လမ်းကြောင်း ကိုးခုစလုံးမှာ လုံးဝ ပြည့်စုံသွားပြီ။ သခင်လေးရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ဘယ်သူမှ မမှီနိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလေ။ ဒီလို အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်မှာမှ ပိုပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်ပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် အနိုင်ယူရမယ်ဆိုတာက ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲလိုက်မလဲ"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအချက်ကြောင့်ပဲ စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အဆင့်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးရှိပေမဲ့ နိဗ္ဗာနအဆင့်ကို ရောက်တဲ့သူက နည်းပါးတာကို သခင်လေး နားလည်သွားမှာပါ။ ဘာကြောင့် သူတို့တွေက ဒီဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး နိဗ္ဗာနအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ တုံ့ဆိုင်းနေကြသလဲဆိုတာကိုလည်း သခင်လေး အခုတော့ သဘောပေါက်သွားပြီမလား"

"တတိယသခင်လေးက အခု အရမ်း ငယ်သေးတယ်။ နိဗ္ဗာနအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် ဘာမှ အလျင်စလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး..."

အကြီးအကဲမဟူရာက နွေးထွေးစွာ အကြံပေးသည်။

သို့သော် သူ ပြော၍မပြီးခင်မှာပင်….

"ဆက်ပြောပါ ဒုတိယအဆင့်က ဘာလဲ"

ချန်ကျီရှင်းက အကြီးအကဲမဟူရာ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကတော့..."

အကြီးအကဲမဟူရာက တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ဆက်ပြောသည်။

"ဒုတိယအဆင့်ကတော့ အသက်နှင့် သေခြင်း ဒဏ်ခတ်ခြင်းပဲ"

"ဒီဒဏ်ခတ်ခြင်းအတွင်းမှာ ကျင့်ကြံသူရဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားတွေနဲ့ မဟာတာအို တရားတွေအားလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ပင်ထားလိုက်မှာ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သခင်လေးရဲ့ အသက်

ချီစွမ်းအင်တွေ တစ်စစနဲ့ ညှိုးနွမ်းသွားပြီး ထာဝရညဉ့်ယံ အိပ်စက်ခြင်းလို သေခြင်းတရားထဲကို ကျရောက်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒီဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ဆိုရင် သေခြင်းတရားရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုကြားကနေ အသက်ရှင်ခြင်းရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ရှာဖွေရမယ်။ ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အသိစိတ်ကို ပြန်လည်နိုးထစေပြီး မဟာတာအို ကျင့်စဉ်တွေကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်နိုင်ရမယ်။ သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရဲမှသာ အသက်ရှင်ခြင်းဆီကို ပိုပြီး ကြီးထွားလာနိုင်မှာ သခင်လေး"