အခန်း (၈၈၈)
Vol. 85 Ch. 888
အခန်း (၈၈၈) ချမ်းသာ ပြီဟေ့
ကျန့်မိသားစု တာဝန်ခံက ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပိုးပျံကောင်၏ ဈေးနှုန်းကို ကြေညာပြီးနောက် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါင်းခါယမ်းနေကြသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ သူကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ရှန့်ထျန်း တာအိုကျောက်စိမ်း ၁၅၀၀ ဆိုသည်က တကယ်ကို ဈေးကြီးလွန်းလှပေသည်။
အကယ်၍ တာအိုကျောက်စိမ်း ၁၀၀၀ သာဆိုလျှင် တစ်ယောက်ယောက်က ဝယ်ယူသွားနိုင်ခြေ ရှိသေးပြီး ဤသို့ဆိုပါက သူလည်း ထိုထဲမှနေ၍ အလွန် မက်လောက်စရာကောင်းသော ကော်မရှင်ခကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကြည့်ရလျှင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ လုံးဝ မရှိတော့ဟု ဆိုရပေမည်။
သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ကြီး၏ အပြင်ဘက် နေရာတစ်ခုဆီမှ စကားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"တာအိုကျောက်စိမ်း ၁၅၀၀ ... ကျွန်မ ယူမယ်"
ဤသည်က အေးစက်တည်ငြိမ်သော်လည်း အဆင့်အတန်းရှိမှု မပျောက်ပျက်သော အသံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
တာဝန်ခံက အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဈေးပေးလိုက်သောသူကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩသွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူက ချက်ချင်းပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားပြီး မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးများ အပြည့်အဝ ပေါ်လာ တော့သည်။
"နတ်သမီးကျစ်ယန် ရဲ့ အမြင်က တကယ့်ကို သာမန်ထက် ထူးခြားတာပဲ"
"ဒီ ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပိုးပျံကောင်က နတ်သမီး တောက်ပနေတဲ့ အလင်းရောင်လိုပဲ လူတွေကို လျစ်လျူရှုထားလို့ မရအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်လွန်းတယ်"
"ကျွန်တော် က တကယ့်ကို အူတူတူ နိုင်လွန်းပါတယ်၊ အစောကြီးကတည်းက နတ်သမီးကို ဒီဘက် လာခဲ့ဖို့ သီးသန့် ဖိတ်ကြားသင့်တာ"
သူ့စကားလုံးများထဲတွင် မြှောက်ပင့်လိုခြင်း များ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
အလွန် ရှားပါးလှသော လက်ဖွာ မည့်သူတစ်ယောက်ပေါ်ထွက်လာပြီ ဖြစ်ရာ သူက ဒါကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားရမည် မဟုတ်ပါလော။
အခြားလူများ၏ အကြည့်များကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လာကြသည်။
တာဝန်ခံကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ မျက်နှာများထက်တွင်လည်း အံ့ဩသွားသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်နေခဲ့ကြသည်။
ကျူးကျစ်ယန် ၏ နာမည်က မကြာသေးမီကပင် ကျင်းရှန် မြို့ ၏ အထက်တန်းလွှာ လောကထဲတွင် လူတိုင်းမသိသူမရှိ၊ မကြားဖူးသူမရှိ အောင်ပင် ကျော်ကြားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူမက ပါရမီရှင် ရွေးချယ်ပွဲ စာရင်းသွင်း သည့် နေရာမှစတင်ကာ ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရား ဆန်ဆန် အဆင့်တက်လှမ်း ကာ တိုတောင်းလှသော နှစ်လအတွင်းမှာပင် ယခုအကြိမ် ပါရမီရှင် ရွေးချယ်ပွဲ ၏ ပါရီရှင် အဆင့်သတ်မှတ်ခံရသူ ဖြစ်လာခဲ့သလို ကျင်းရှန် မြို့၏ စိတ်ဝင်စားမှု အခံရဆုံးသော ပါရမီရှင်များထဲမှ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း လူတိုင်း အဓိက ဆွေးနွေးကြသည်က သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီနှင့် တောက်ပသော အနာဂတ်အကြောင်း သာ ဖြစ်သည်။
ကျူးကျစ်ယန်က မြို့ငယ်လေးတစ်ခုမှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။
ထို့ကြောင့် သူမ၏ ငွေကြေး အင်အားကပါ ဤမျှအထိ နက်ရှိုင်းလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။
ရှန့်ထျန်း တာအိုကျောက်စိမ်း ၁၅၀၀ သတ်မှတ်ထားသော ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပိုးပျံကောင်ကို ချက်ချင်းပင် ဝယ်ယူမည်ဟု ပြောလိုက်သည် မဟုတ်ပါလော။
လူတိုင်း၏ အံ့ဩနေသော အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ကျူးကျစ်ယန်ကမူ အစအဆုံး တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။
"ကျွန်မက ဒီ ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပိုးပျံကောင်နဲ့ ကံပါတယ် လို့ ခံစားရလို့ပါ"
သူမက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ရာ လူများကို အမှန်အကန် ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းလိုက်သည်။
တာဝန်ခံက အမြန် ပြုံးလျက် "ဟုတ်... ဟုတ်တာပေါ့"
"ရှေးအစဉ်အဆက်ကတည်းက ထူးခြားတဲ့ ရတနာတွေက ကံပါတဲ့သူနဲ့ပဲ ထိုက်တန်တာပါ"
"ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပိုးပျံကောင်က နတ်သမီးလို ပါရမီရှင်နောက်ကို လိုက်ပါခွင့်ရတာက သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ ဖြစ်မှာပါ"
"ဒီလိုဆိုရင်တော့..."
သို့သော်လည်း သူ့စကား မဆုံးသေးခင်မှာပင် အခြား စကားသံတစ်ခုက ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။
"ခဏ"
စကားပြောလိုက်သောသူမှာ အခြားတစ်ဖက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော ကျူကျင်းချန် ပင် ဖြစ်သည်။
သူကိုယ်တိုင်က ကူမွေးမြူခြင်း မိသားစု မှ လာသူ ဖြစ်ရာ ထန်ထျန်းထက်ပင် စောစီးစွာ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လူတိုင်း ဝေဖန်ဆွေးနွေးနေကြစဉ်အတွင်း သူက အစအဆုံး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ တိတ်တဆိတ်သာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပိုးပျံကောင်ကို စတင် ရောင်းချချိန်တွင်လည်း ဈေးပြိုင်ပေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။
သို့သော်လည်း ကျူးကျစ်ယန် စတင် ဈေးပေးလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ့အကြည့်က တိုက်ရိုက် လှမ်းကြည့်လာခဲ့တော့သည်။
"ဟဟ... တကယ် မထင်မှတ်ထားဘူးပဲ၊ မိန်းကလေး ကျစ်ယန် ကလည်း ဒီ ကူမွေးမြူခြင်း ပညာရပ်အပေါ် စိတ်ဝင်စားလိမ့်မယ်လို့"
"ဒါပေမဲ့ ငါ မိန်းကလေးအပေါ် နားလည်ထားသလောက်ဆိုရင်တော့ ဒီလမ်းစဉ်မှာ ကျွမ်းကျင်ပုံမရဘူး မဟုတ်လား"
ကျူကျင်းချန်က စကားဆိုလိုက်သည်။
ကျူးကျစ်ယန်က မျက်လုံးကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်သည်၊ ကျူကျင်းချန် ယခုအချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းက ကောင်းသော ကိစ္စမဟုတ်ကြောင်း သူမ သဘာဝကျစွာပင် သိရှိပေသည်။
"ဒီအချက်ကတော့ သခင်လေး ကျူ စိတ်ပူပေးဖို့ မလိုပါဘူး"
"ဒါ့အပြင် ဒီလမ်းစဉ်မှာ မကျွမ်းကျင်ရင်ပဲ ဒါကို ဝယ်လို့မရဘူးလား"
သူမက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကျူကျင်းချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ရယ်မောကာ "အဲ့လိုတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး"
"မိန်းကလေး ကျစ်ယန် သဘောကျနေသရွေ့တော့ ဘာပဲလုပ်လုပ် ရတာပေါ့"
"ဒါပေမဲ့ မိန်းကလေးက မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ဝေးကွာတဲ့ နေရာကနေ ကျင်းရှန် မြို့ကို လာခဲ့တာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မိန်းကလေးကို ပိုက်ဆံအကုန်ခံခိုင်းလို့ ဖြစ်မှာလဲ"
"ငါကပဲ မိန်းကလေးအတွက် ဒီ ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပိုးပျံကောင်ကို ဝယ်ပေးပါရစေ၊ ဒါကို စော စောတုန်း က မိန်းကလေးရဲ့ လူတွေနဲ့ ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ မပြေလည်မှုတွေအတွက် တောင်းပန် တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"
သူက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြတော့သည်။
ကျူကျင်းချန်၏ အကျင့်စရိုက်ကို သူတို့ တော်တော်လေး နားလည်ကြပေသည်။
သူက ဤမျှအထိ လက်ဖွာ သည်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးချေ၊ အဲ့ဒါက ရှန့်ထျန်း တာအိုကျောက်စိမ်း ၁၅၀၀ လေ၊ သာမန် ကျောက်စိမ်း မဟုတ်ဘူး။
ဒါကို ဒီအတိုင်း သာမန်ကာလျှံကာ လက်ဆောင်ပေးလိုက်တာလား။
ကြည့်ရလျှင် သူတို့အနေဖြင့် ကျူကျင်းချန်အပေါ် ထားရှိသော အမြင်ကို ပြန်လည် သုံးသပ်ရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ကျူးကျစ်ယန်ကမူ ကိစ္စများက ဤမျှ မရိုးရှင်းကြောင်း သဘာဝကျစွာပင် သိရှိသည်။
ကျူကျင်းချန်က ဦးဆောင်ပြီး တောင်းပန်တာလား။
ပြောရုံပဲ၊ အတည်မယူနဲ့။
သူက ပိုက်ဆံအကုန်ခံပြီး ဤ ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပိုးပျံကောင်ကို ဝယ်ယူကာ သူ့ကို လက်ဆောင်ပေးလိုခြင်းက ထိုအရာမှတစ်ဆင့် ပိုမိုများပြားသော ရည်ရွယ်ချက်များကို ရရှိလိုခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
ဘယ်လို ရည်ရွယ်ချက်မျိုးလဲ ဆိုသည်ကိုတော့ ကျူးကျစ်ယန် စဉ်းစားမနေချေ။
သူမက ကျူကျင်းချန်ကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် မည်သည့် ပတ်သက်မှုမျှ ရှိရန် အလိုမရှိပေ။
"သခင်လေး ကျူ ရဲ့ စေတနာကို ကျွန်မ စိတ်ထဲကပဲ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်"
"ဒါပေမဲ့ ဒီလို ကိစ္စမျိုးက သခင်လေးကို အနှောင့်အယှက်ပေး ဖို့ မလိုပါဘူး"
"ကျွန်မဘာသာ ရှင်းလိုက်မယ်"
သူမက မညှာမတာပင် ကျူကျင်းချန်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ကျူကျင်းချန်က ဤအခွင့်အရေးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလွယ်တကူ လက်လွှတ်ခံပါ့မလဲ။
သူက မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ကျဉ်း လိုက်ရင်း ပြုံးကာ "ငါ ပြောလိုက်တဲ့ စကားက ဘယ်တုန်းကမှ ပြန်ရုပ်သိမ်းတယ်လို့ မရှိဘူး"
"မိန်းကလေးအတွက် ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပိုးပျံကောင်ကို ဝယ်ပေးမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ ဆိုတော့ နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး"
ထို့နောက် သူက ကျန့်မိသားစု တာဝန်ခံကို တိုက်ရိုက် လှမ်းကြည့်ကာ ပြော လိုက်သည်။ "ငါ ရှန့်ထျန်း တာအိုကျောက်စိမ်း ၁၆၀၀ ပေးမယ်"
ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အလှည့်အပြောင်းက ကျန့်မိသားစု တာဝန်ခံကိုပင် အနည်းငယ် အငိုက်မိသွားစေသည်။
သို့သော်လည်း ဈေးနှုန်း မြင့်တက်လာခြင်းက သူ့အတွက်တော့ ဘာပဲပြောပြော ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူက ချက်ချင်းပင် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး ပြုံးလျက် ပြော၏။ "သခင်လေး ကျူ က တကယ့်ကို သဘောထား ကြီးမားတာပဲ"
"အလှလေး အတွက် ငွေကို ရေလိုသုံးနိုင်တာ၊ ကျင်းရှန် မြို့တစ်ခုလုံးမှာ သခင်လေးထက် ပိုပြီး ရက်ရောတဲ့သူ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မယုံဘူး"
"သခင်လေးနဲ့ နတ်သမီးကျစ်ယန် တို့ရဲ့ ပုံပြင်က ယခုအကြိမ် ဧည့်ခံပွဲရဲ့ အမှတ်တရ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်"
ကျူကျင်းချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြကာ "အဲ့လိုလည်း မဟုတ်ပါဘူး"
"ငါက မိန်းကလေး ကျစ်ယန် ရဲ့ ပါရမီကို လေးစားရုံသက်သက်ပါ"
"အိမ်ရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မိန်းကလေး ကျစ်ယန် ရောက်လာတာကို ကြိုဆိုတဲ့ သဘောလို့ပဲ သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်"
သူတို့နှစ်ဦးက လူမှုရေးအရ စကားများ ပြောလိုက်ကြသည်။
သို့သော်လည်း ကျူးကျစ်ယန်၏ မျက်နှာကမူ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူမအနေဖြင့် ကျူကျင်းချန်၏ ဤကဲ့သို့သော ကျေးဇူးတရားကို လက်ခံရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။
"သခင်လေး ကျူ ကို တကယ် အနှောင့်အယှက် မပေး ချင်တော့ပါဘူး"
"ကျွန်မက မြို့ငယ်လေးက လာတာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီလောက် တာအိုကျောက်စိမ်းကတော့ ပေးနိုင်ပါသေးတယ်"
"တာအိုကျောက်စိမ်း ၁၇၀၀"
သူမက တိုက်ရိုက်ပင် ဈေးမြှင့်လိုက်သည်။
ကျန့်မိသားစု တာဝန်ခံ ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။
အခြေအနေက သူ ထင်မှတ်ထားသည့်အရာနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားနေကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း... ဒါက သူ့အတွက်တော့ ကြီးကြီးမားမား ပတ်သက်မှု မရှိချေ၊ ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပိုးပျံကောင်သာ ရောင်းထွက်သွားလျှင် ရပြီ ဖြစ်ပြီး ဈေးနှုန်း ပိုမြင့်လေ ပိုကောင်းလေပင်။
ထို့ကြောင့် သူက ကျူးကျစ်ယန်ကို ကြည့်ကာ မြှောက်ပင့်သော စကားအချို့ကို ဆက်လက် ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ကျူကျင်းချန်က သူ့ကို ထိုအခွင့်အရေး မပေးခဲ့ချေ။
"မိန်းကလေး ကျစ်ယန် က တကယ့်ကို အဲ့လို စရိုက်ရှိတာပဲ"
"ဒါပေမဲ့ မိန်းကလေးက ဒီလိုဖြစ်လေ၊ ငါက ဒီ ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပိုးပျံကောင်ကို မိန်းကလေးဆီ ပိုပြီး လက်ဆောင်ပေးချင်လေပဲ"
"ငါ ရှန့်ထျန်း တာအိုကျောက်စိမ်း ၂၀၀၀ ပေးတယ်"
သူက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကျူးကျစ်ယန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲရှိ အဓိပ္ပာယ်က အလွန် ထင်ရှားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒီကျေးဇူးတရားကို မင်း လက်ခံချင်လည်း လက်ခံရမယ်။
လက်မခံချင်လည်း လက်ခံရမယ်။
ဒါကို မြင်ရသောအခါ ထန်ထျန်းက ကျူးကျစ်ယန်ကို အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါတော့"
"အဲ့ဒီအရာက ငါ့အတွက် အဲ့လောက်အထိ အရေးမကြီးပါဘူး"
သူက ကျူကျင်းချန်ကဲ့သို့သော လူစားမျိုးနှင့် ဆက်ပြီး အချိန်ကုန်မခံချင်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
မကြာခင် သေတော့မည့် လူတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ရာ မလိုတော့ ချေ။
သို့သော်လည်း ကျူးကျစ်ယန်ကမူ ထန်ထျန်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို လွဲမှားစွာ နားလည်သွားခဲ့ပြီး သူက သူ့ကို ပိုက်ဆံအကုန်ခံရမှာ စိုးရိမ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားခဲ့သည်။
"သခင်လေး စိတ်မပူပါနဲ့"
"ငွေကြေး အင်အားချင်း နှိုင်းယှဉ်ရင် ကျွန်မတို့ ကျူးမိသားစုက သူတို့ ကျူမိသားစုကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကတော့ သူ့ကို ရှုံးချင်မှ ရှုံးမှာပါ"
"ဒီ ခုနစ်ရောင်ခြယ် ပိုးပျံကောင်ကို ကျွန်မ သခင်လေးအတွက် အရ ယူပေးမယ်"
ပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်း ဆက်လက် စကားပြောရန် အခွင့်အရေး မပေးတော့ဘဲ သူမက တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ ဈေးပြိုင်ပေးလိုက်တော့သည်။
"တာအိုကျောက်စိမ်း ၂၅၀၀"
ထိုအချိန်တွင် ကျန့်မိသားစု တာဝန်ခံမှာမူ သွားအကုန်ပေါ်သည်အထိ ပြုံးဖြီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အခြေအနေအရဆိုလျှင် တကယ့်ကို ချမ်းသာ ပြီဟေ့။