အခန်း ၁၁

အခန်း (၁၁) - ငရဲအဆင့် - ကိုးခေါင်းရ မွေနဂါး စိုင်ပရပ်စ်

လင်းထျန်ဟောင်သည် ရှေ့ဆက်တိုးလိုက်ပြီး အမြစ်တွယ်နေသော သစ်ပင်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် သစ်ပင်ကြီးများ၏ "နွယ်ပင်အကျဉ်းထောင်" ကျွမ်းကျင်မှုကို ရှောင်ရှားရန်မှာ မလွယ်ကူသော်လည်း ၎င်းသည် ထုတ်လွှတ်မှု အနှေးဆုံးဖြစ်သည့်အတွက် ကြားဖြတ်ဖျက်ဆီးရန် အလွယ်ကူဆုံးပင်။ လင်းထျန်ဟောင်က ထိုအချက်ကို အမိအရ အသုံးချကာ ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို အလွယ်တကူ တားဆီးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း... သစ်ပင်ဘုရင် လေးကောင်က ကျွမ်းကျင်မှုများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်သုံးလာသောအခါ လင်းထျန်ဟောင်၏ ဆုတ်ခွာမည့်လမ်းကြောင်းမှာ ပိတ်ဆို့သွားလေပြီ။

"ရူးလိုက်တာ၊ အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ ငါစောင့်နေတာ ကြာလှပြီ" ဟု လင်းထျန်ဟောင်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူက နောက်သို့ဆုတ်မည့်အစား ရှေ့သို့ပင် ခုန်ဝင်လိုက်သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

သစ်ပင်ဘုရင် လေးကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများက လင်းထျန်ဟောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ကျရောက်လာ၏။ အနီရောင် ကိန်းဂဏန်းများမှာ လင်းထျန်ဟောင်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တစ်ပြိုင်တည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ တစ်ချက်ချင်းစီတွင် ပျမ်းမျှ ထိခိုက်မှု ပမာဏ ၆၀၀ ခန့်စီ ရှိသဖြင့် စုစုပေါင်း ထိခိုက်မှုမှာ ၂,၀၀၀ ကျော်ပင်။ သို့သော် လင်းထျန်ဟောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ရိပ် မရှိပေ။ ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှု အာနိသင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက နောက်သို့ ချက်ချင်း ခုန်ဆုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အကွာအဝေးကို ပြန်လည်ထိန်းညှိကာ သူ၏ "လျှပ်စီးကြိုးသွယ်" ကို စတင် ပစ်လွှတ်တော့၏။

ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအလား ချောမွေ့လွန်းသည်။ လင်းထျန်ဟောင်က အကွာအဝေးကို အမိအရ ထိန်းချုပ်ရင်း တစ်ဖက်သတ် တိုက်ခိုက်နေလေသည်။ သူ၏ "ပြန်လည်ဖြည့်တင်းခြင်း" ကျွမ်းကျင်မှုကလည်း အဆက်မပြတ် အလုပ်လုပ်နေ၏။ ထို့ကြောင့် လင်းထျန်ဟောင်မှာ ချက်ချင်း အသတ်ခံရမည့် အန္တရာယ်မှ လွတ်ကင်းသွားသည်။

မကြာမီပင် ပထမဆုံးသော သစ်ပင်ဘုရင်မှာ လဲကျသွားသည်။ ကျန်ရှိနေသော သုံးကောင်မှာမူ လင်းထျန်ဟောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကြာရှည်မခံတော့ပေ။

"ဘုန်း..."

နောက်ဆုံးသော သစ်ပင်ဘုရင် လဲကျသွားသည်နှင့်အတူ တိုက်ပွဲမှာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ ဂိမ်း၏ စည်းမျဉ်းအရ ဒန်းဂျင်တစ်ခုအား အောင်မြင်စွာ ရှင်းလင်းပြီးမှသာ ဆုလာဘ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လင်းထျန်ဟောင်မှာ အလောင်းများကို ကောက်ယူနေစရာ မလိုဘဲ စတုတ္ထမြောက် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် အံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အမြင့်ပေ တစ်ရာကျော်ရှိသော ဧရာမသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်။ ၎င်း၏ အကိုင်းအခက်များမှ နွယ်ပင်များမှာ လေတိုးရာအရပ်သို့ လိုက်ပါကာ ယိမ်းနွဲ့နေ၏။ ၎င်းကို ကြည့်ရသည်မှာ ထိပ်သီးရန်သူ တစ်ကောင်ဟု မဆိုသာ၊ ရိုးရိုး သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နှင့်ပင် တူလှသည်။

လင်းထျန်ဟောင်၏ မျက်လုံးများမှာ တစ်ချက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤထိပ်သီးရန်သူက ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ပါလား။