အခန်း ၂၉

အခန်း (၂၉) - ကိုးသွယ် လေးကြီး၏ အစွမ်း၊ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်

လင်းထျန်ဟောင်သည် ပန်းပဲဆိုင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် အလင်းတန်းများ

ဖြာထွက်နေသော ရွှေအဆင့်လက်နက် "ကိုးသွယ် လေးကြီး" ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ဤလက်နက်မှာ အဆင့်လိုအပ်ချက် မရှိသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာမူ အလွန်ပင်

မြင့်မားလှသည်။ တိုက်ခိုက်အား +၅၀၀၊ တိုက်ခိုက်နှုန်း +၁၊ ပြင်းထန်သော

ထိခိုက်မှု +၂၀% နှင့် အသက်စုပ်ယူမှု +၅% တို့အပြင် သက်စောင့်စွမ်းအားကိုပါ

တိုးမြှင့်ပေးသည့် အာနိသင်များကြောင့် ၎င်းသည် လက်ရှိဂိမ်းကမ္ဘာတွင်

တုနှိုင်းမဲ့ လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

သူသည် မူလက ရွာအကြီးအကဲ၏ မစ်ရှင်ကို လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ကူးရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ

သူသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ပရိယာယ်ထဲသို့ ခြေချမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည်

ရွာအကြီးအကဲ၏ လျှို့ဝှက်စခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားစဉ်

ချောက်ကမ်းပါးအနားတွင် ရွာအကြီးအကဲနှင့် တိုးမိသည်။

ရွာအကြီးအကဲ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်နေပြီး သူ၏ စကားလုံးများမှာ

လှည့်စားခြင်းနှင့် စေတနာထားခြင်းများ ရောထွေးနေသည်။

"နှင်းဧကရာဇ်၊ ဒီမှာ မင်း ဘာလာလုပ်တာလဲ" ဟု ရွာအကြီးအကဲက မေးမြန်းသည်။

လင်းထျန်ဟောင်သည် မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ကာ "အရက်သမားကြီးကို

လိုက်ရှာနေတာပါ၊ သူက ကျွန်တော့်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတယ်"

ဟု ခပ်တည်တည်ပင် ဖြေလိုက်သည်။

ရွာအကြီးအကဲမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် -

"ငါတို့ ရွာအောက်မှာ ချိပ်ပိတ်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ရှိတယ်။ အဲဒီလူတွေက

အဲဒီနတ်ဆိုးကို လွှတ်ပေးဖို့ ကြံစည်နေတာ။ မင်းအနေနဲ့

ပန်းပဲဆရာဝမ်ရဲ့ လူတွေ သတ္တုရိုင်းကို ရှာမတွေ့အောင်

တားဆီးပေးနိုင်ရင် ငါ့အတွက် အကြီးအကျယ် ကျေးဇူးတင်စရာ ဖြစ်မယ်"

ဟု အကူအညီ တောင်းခံလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ လင်းထျန်ဟောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ပန်းပဲဆရာဝမ်က သူ့ကို တောင်ဘက်သို့ စေလွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ တမင်သက်သက်

လှည့်ဖျားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ တောင်ဘက်တွင် လင်းထျန်ဟောင်ကို

အလုပ်ရှုပ်နေစေပြီး၊ အရက်သမားကြီးကိုမူ အခြားတစ်နေရာတွင် သတ္တုရိုင်း

ရှာဖွေခွင့် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် စဉ်းလဲသော

ပရိယာယ်တစ်ခုပင်။

"ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

လင်းထျန်ဟောင်သည် သဘောတူဟန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ

ဤအရေးကိစ္စများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို ကောင်းစွာ

သိရှိနေသည်။ သူသည် ရွာအကြီးအကဲထံမှ အချိန်ဆွဲ၍ ထွက်ခွာခဲ့ပြီးနောက်

မိုင်းတွင်းလမ်းကြောင်းသို့ ဦးတည်သွားသည်။ သူသည် စိတ်ထဲတွင် အတိတ်ဘဝက

အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည် ဆန်းစစ်နေသည်။ ပန်းပဲဆရာဝမ်သည် သူ၏

လက်နက်ကို ဖန်တီးပေးခြင်းဖြင့် လင်းထျန်ဟောင်ကို မိမိဘက်သို့

ပါလာအောင် ဆွဲဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ရွာအကြီးအကဲမှာမူ သူ၏ အာဏာကို

ကာကွယ်ရန်အတွက် လင်းထျန်ဟောင်ကဲ့သို့သော စွမ်းရည်ရှင်ကို

အသုံးချနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် ဤရွာသူရွာသား NPC များမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပရိုဂရမ်များ

မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ကိုယ်ပိုင်

ရည်မှန်းချက်များ၊ ပရိယာယ်များ၊ အမုန်းတရားများ

ရှိနေကြသည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ပရိယာယ်ကမ္ဘာကြီးထဲတွင်

အသက်ရှင်သန်ရန်အတွက်ဆိုလျှင်

မိမိကိုယ်တိုင် ပိုမို ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော

"ကိုးသွယ် လေးကြီး" နှင့်အတူ သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ကန့်သတ်ချက်များကို

ကျော်လွန်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ မည်မျှပင် ရှုပ်ထွေးသော ပရိယာယ်များ ရှိနေပါစေ၊ သူ၏

အစွမ်းဖြင့် ထိုအရာအားလုံးကို အောင်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ သူသည် လေးကို

တင်းကျပ်စွာ ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး မိုင်းတွင်း၏ အမှောင်ထုထဲသို့

ဝင်ရောက်သွားသည်။ အရှေ့တွင် စောင့်ကြိုနေသော အန္တရာယ်များကို

သူ အပြုံးတစ်ခုဖြင့်သာ ကြိုဆိုလိုက်သည်။