အခန်း (၂၄၃-၂၄၄)

အခန်း (၂၄၃)

မေးခွန်းကို စနစ်ထံသို့ ပစ်ချလိုက်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်မှုသာလျှင် ပြန်လည်ရရှိခဲ့လေ၏။ စနစ်က ရဲချီယန်အတွက် ဤကဲ့သို့သော မေးခွန်းမျိုးကို ဖြေဆိုပေးလိမ့်မည် မဟုတ်သည်မှာ သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

"စကားမပြောဘူးပေါ့လေ ကောင်းပြီလေ ဒီလိုမေးခွန်းမျိုးရဲ့ အဖြေကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရှာဖွေမှပဲ ရလိမ့်မယ်"

သူက ချိတ်ပိတ်ခြင်း သေတ္တာနှင့် ပညတ်တရားအားလုံးကို ဖျက်ဆီးမည့် အဆောင်ကို ဘေးသို့ ဖယ်ထားလိုက်လေ၏။

ဤကိစ္စပြီးနောက် သူ၏ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်ကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအား မလုံလောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် အမှတ် ၁၇၀ ဆိုသည်မှာ သူနှင့် တစ်သုတ်တည်း ရထားမောင်းနှင်သူများကြားတွင် ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားနေပြီဟု မှတ်ယူ၍ ရနိုင်ပေသည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူသာ ထိုအဆင့်မြင့် ရထားမောင်းနှင်သူများနှင့် တကယ် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဆိုလျှင် သူ၏ ထူးခြားလှစွာသော စိတ်စွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှုနှုန်းသာ မရှိခဲ့ပါက အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပါရမီစွမ်းရည်ကိုပင် အကြိမ်အနည်းငယ်ထက်ပို၍ အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဟင်း ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအား ကန့်သတ်ချက်ကို မြန်မြန်မြှင့်တင်ပြီး ဆေးရည်တွေ ဖန်တီးဖို့ လိုအပ်နေပြီ"

ဤသို့တွေးလိုက်ရင်း ရဲချီယန်က သူငယ်ချင်း စာရင်း အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်လေ၏။ အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်ရာ မွန်ရိုးဂျီနာ၏ အမည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အထက်ပါ စကားပြောဆိုမှုမှာ လွင်တီးခေါင်ပြင်ရှိ မနေ့ကအချိန်တွင် ရပ်တန့်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ဘူတာရုံကမ္ဘာထဲတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သော စွန့်စားခန်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး ဖြစ်ပေ၏။

အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်းများ၏ အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ နှေးကွေးနိုင်သလို မြန်ဆန်လည်း မြန်ဆန်နိုင်ပေသည်။ လွင်တီးခေါင်ပြင်ရှိ တစ်ရက်မှာ ပလက်ဖောင်းတစ်ခုခုရှိ နာရီအနည်းငယ်နှင့် ညီမျှနိုင်လေ၏။ ဤအချိန်ကွဲလွဲမှုက ရထားမောင်းနှင်သူတိုင်း ဖြတ်သန်းရသော အချိန်များ မတူညီကြကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှာယာနှင့် မွန်ရိုးဂျီနာတို့ကဲ့သို့သော လူများအနေဖြင့် လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းမည်မျှ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်ဆိုသည်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် တွက်ချက်ရန် ခက်ခဲနိုင်ပေသည်။

တီ တီ။

သူ၏ လက်ချောင်းလေးများက အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ထိပုတ်လိုက်ပြီး စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ပေးပို့လိုက်လေ၏။

[အစ်မဂျီနာ ဆော်လမွန် မြို့တော်က အခြေအနေတွေ အားလုံးအဆင်ပြေရဲ့လား အစ်မတို့ရဲ့ ပြည်တွင်းရေးပြဿနာ ပြီးသွားပြီလား]

တတိယအလွှာ၏ အထက်၊ စစ်ကြောရေးခုံရုံး။

မွန်ရိုးဂျီနာက တောင်ဝှေးဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကတ်ပြား အချို့က သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဝန်းကျင်တွင် လွင့်မျောနေလေ၏။ စနစ်၏ အသိပေးချက်အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမက မျက်လွှာချကာ ကြည့်လိုက်သည်။

ရဲချီယန်ထံမှ ပေးပို့လာသော စာတိုဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ခရမ်းရောင် လက်သည်းဆိုးဆေး ဆိုးထားသော သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများက အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ထိပုတ်ကာ အကြောင်းပြန်လိုက်လေ၏။

[အင်း ဖြေရှင်းပြီးသလောက်ရှိပါပြီ ဟီးဟီး ဒါပေမဲ့ မောင်လေး ဒီနေရာမှာ ပြည်တွင်းရေးပြဿနာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ]

[သတင်း ဝယ်လိုက်တာပါ ကိစ္စမရှိပါဘူး မှော်ဆေးရည်ကိစ္စ သက်သက်တင် မဟုတ်ဘူး ကျွန်တော် အစ်မကို အကူအညီတစ်ခုလောက် တောင်းချင်လို့ပါ]

ရဲချီယန်က စိတ်စွမ်းအားဖြည့် ဆေးရည် ဖန်တီးရန် အသုံးပြုရသော ကုန်ကြမ်းနှစ်ခု၏ အချက်အလက်များ ပါဝင်သည့် ဓာတ်ပုံကို ပေးပို့လိုက်လေ၏။

[ဟင် ဒါတွေက ထားလိုက်ပါတော့လေ မောင်လေး ဘာလုပ်မလို့လဲဆိုတာ အစ်မ မမေးတော့ပါဘူး ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါတွေက တကယ်ကို ရှားပါးတယ် ကြယ်သဲရွှေကို ခဏဖယ်ထားလိုက်ရင်တောင် လမင်းပန်းကိုတော့ အစ်မ ရှာပေးလို့ရပါတယ်]

[ကျေးဇူးပါ အစ်မဂျီနာ ကျွန်တော် ပိုက်ဆံပေးပါ့မယ်]

မွန်ရိုးဂျီနာက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာ ထိုးကြည့်လိုက်လေ၏။

[အစ်မ ပြောသားပဲ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူးလို့ အစ်မကသာ မောင်လေးကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ ဒီကုန်ကြမ်းတွေကို ရှာဖွေပေးတာက ကံကြမ္မာကြွေးဆပ်ခြင်း သံကြိုးတစ်ချောင်းကို ဖြေလျှော့ပေးနိုင်လောက်တယ် ကောင်းပြီ အစ်မ နည်းနည်း အလုပ်ရှုပ်နေသေးတယ် နောက်မှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့]

မွန်ရိုးဂျီနာ၏ အကြည့်များက အဝေးတစ်နေရာဆီသို့ လွင့်မျောသွားခဲ့လေ၏။

ကျိန်စာ ကတ်ပြား အစီအစဉ် ပိုင်ရှင်၊ ကင်မလင်း ဂါလို။ ဤအချိန်တွင် သူသည် ရထားတစ်စင်းပေါ်၌ ရပ်နေကာ ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်စုကို ဦးဆောင်လျက် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

[ဟင်း နည်းနည်းတော့ ပြဿနာရှိသေးတယ် ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး မြို့ထဲကို ဝင်ရတာ နည်းနည်း ပြဿနာရှိမယ်ဆိုတာကို မောင်လေး စိတ်မဆိုးဘူးဆိုရင် လာခဲ့လိုက်လေ အဲ့ဒီ မှော်ဆေးရည်က မောင်လေးရဲ့ သွေးတစ်စက်ပဲ လိုတော့တာပါ]

[ဒါဆိုရင် မနက်ဖြန်ကျရင် ကျွန်တော် ဆော်လမွန် မြို့တော်ကို လာခဲ့မယ် မြို့ထဲဝင်ပြီးရင် ကျွန်တော် လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးတယ်]

စကားပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားလေ၏။ အဝေးမှ ဂါလိုက သူ၏ လူများကို စစ်ကြောရေးခုံရုံး၏ တည့်တည့်အထက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လက်နက်များက မွန်ရိုးဂျီနာထံသို့ ချိန်ရွယ်ထားကြ၏။ သူမအပေါ်သို့ မီးကုန်ယမ်းကုန် ပစ်ခတ်ရန် အမိန့်တစ်ခုကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ခလွမ်။

ရုတ်တရက် မွန်ရိုးဂျီနာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် စာအိတ်တစ်အိတ် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ သူမက ပြုံးလိုက်ရင်း ၎င်းကို ကောက်ယူကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ အထဲတွင် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ပါဝင်ပြီး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပျောက်ကွယ်သွားရန် စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"အမျိုးသမီး ခင်ဗျား ကျုပ်ကိုချိတ်ပိတ်မှုကို ပေးလိုက်စမ်း ငါ အဲ့ဒီ ချိတ်ပိတ်မှုကိုပဲ လိုချင်တာ။ ကျန်တာတွေ အားလုံးက အရေးမကြီးဘူး ချိတ်ပိတ်မှုကိုသာ ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ ကျေအေးပေးမယ် ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ နင် သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ် ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်သူမှ နင့်အတွက် ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

မွန်ရိုးဂျီနာက အထက်ရှိ ဂါလိုကို ရယ်စရာတစ်ခုအလား ကြည့်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစာမှာ ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားတော့၏။ သူမက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မေးစေ့ကို ထောက်ထားလိုက်ကာ ဇာတ်ခုံပေါ်မှ လူရွှင်တော်တစ်ဦးကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။ သိသာထင်ရှားစွာပင် သူမက ငြင်းပယ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"နင်က သေချင်နေတာပဲ"

ဂါလို၏ အသက်ရှူမျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ အုံ့မှိုင်းသွားလေ၏။ ကျိန်စာ ကတ်ပြားက သူ၏ဘေးတွင် လွင့်မျောနေပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးတော့မည့်အချိန်လေးမှာပင် အဝေးမှနေ၍ ဧရာမ စစ်ပွဲဝင် စက်ယန္တရား လက်နက်ကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံထက်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့တွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ အုံကြွမှုလုပ်နေတာလား"

"စစ်ဆေးရေးမှူး ဌာန" ဂါလိုက စစ်ပွဲဝင် စက်ယန္တရား လက်နက်ကြီးထက်ရှိ အမျိုးသားကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေ၏။ "စစ်ဆေးရေးမှူး ဌာနက စစ်ကြောရေးခုံရုံးနဲ့ အမြဲတမ်း ပြိုင်ဘက်တွေ မဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့ ဒီဌာနမှူးအသစ်က သူမကို ကူညီချင်နေရတာလဲ"

သုံးပွင့်ဆိုင် အခြေအနေမှ တစ်ယောက်နှင့် နှစ်ယောက် ရင်ဆိုင်ရသည့် အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ ဂါလိုက စစ်ကြောရေးခုံရုံး၏ လွင့်မျောနေသော ကျွန်းကို မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စစ်ပွဲဝင် စက်ယန္တရား လက်နက်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကျစ်"

ထို့နောက်ပိုင်း စေ့စပ်ဆွေးနွေးမှုများ မည်သို့ပင် ဖြစ်ပေါ်စေကာမူ စစ်ဆေးရေးမှူး ဌာနမှ လူများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မွန်ရိုးဂျီနာ ထိန်းချုပ်ထားသော စစ်ကြောရေးခုံရုံးမှာ သဘာဝကျကျပင် ဘေးကင်းလုံခြုံသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ လူများကပင် စစ်ကြောရေးခုံရုံးနှင့် စစ်ဆေးရေးမှူး ဌာနတို့ ပူးပေါင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြပေလိမ့်မည်။ ဆော်လမွန် မြို့တော်ဟူသော ကိတ်မုန့်ကြီးကို ခွဲဝေယူချင်နေသူများအနေဖြင့် ဤအကြောင်းကြောင့် သေချာပေါက် နောက်ဆုတ်သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြရပေလိမ့်မည်။

ဒင် ဒင်။

မွန်ရိုးဂျီနာက အလင်းမျက်နှာပြင်ကို အေးအေးဆေးဆေးပင် ခေါ်ယူလိုက်လေ၏။

[တစ်ကြိမ်ပဲ ကျန်တော့တယ် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအတွက် တန်ဖိုးကို အပြည့်အဝ ပေးချေပြီးသွားရင် ဆော်လမွန် မြို့တော်ကို စစ်ဆေးရေးမှူး ဌာန တစ်ခုတည်းကပဲ ပိုင်ဆိုင်အောင် လုပ်ပေးမယ်]

ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။ အစမှအဆုံးတိုင်အောင် မွန်ရိုးဂျီနာထံသို့ သတင်းအချက်အလက်များ ပေးပို့နေသူမှာ ဆော်လမွန် မြို့တော် စစ်ဆေးရေးမှူး ဌာန၏ ဒုတိယဌာနမှူးပင် ဖြစ်လေ၏။

"တန်ဖိုးကို ပေးချေတာ ဟုတ်လား ဟီးဟီး"

မွန်ရိုးဂျီနာက ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကတ်ပြား တစ်ကတ်ကို ကစားလိုက်ရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အထက်သို့ ကွေးတက်သွားလေ၏။

"တကယ်လို့ ဒီလောက်လွယ်ကူမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ်ကောင်းမှာပဲ"

သူမက တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ကံကြမ္မာကြွေးဆပ်ခြင်း သံကြိုးများက အနည်းငယ် တောက်ပလာခဲ့သည်။

"ဒီမှော်ဆေးရည်က အစ်မ ထင်ထားတာထက် ပိုအသုံးဝင်တယ် မောင်လေးက တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်း နှစ်ခုကလည်း ဟီးဟီး တကယ်ကို အကောင်းစား ကုန်ကြမ်းတွေပဲ"

လွင်တီးခေါင်ပြင်။

အနားယူပြီးနောက် စိတ်စွမ်းအားနှင့် ကိုယ်ခံစွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာသော ရဲချီယန်သည် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် သူပိုင်ဆိုင်ထားသော ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်လေ၏။

"ဒီတစ်ခုကိုပဲ ရွေးလိုက်မယ်"

[လေဓာတ်၏ ကျေးဇူးတုံ့ပြန်မှု (အဆင့် ၈)]

ဖုန်းဖုန်းကုန်တိုက်တွင် ဖုန်းဖုန်းက သူ့အား လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် သူ အရင်ကတည်းက စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း သင့်တော်သော အခွင့်အရေးကို မရှာတွေ့ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။ ၎င်းကို လက်ဝါးပေါ်တွင် တင်ထားရင်း သူ၏ ပါရမီစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ရင့်မှိုင်းသော အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ၎င်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

ကြေမွသွားပြီးနောက် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း။

ထိုပစ္စည်းက အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းကို ခုခံနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဤကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။ ရထား၏ ဝန်းကျင်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လေပြင်းများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရထားနောက်သို့ လိုက်နေသော မကောင်းဆိုးဝါးများမှာ ဤလေပြင်းများကြောင့် မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွားကြပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျကာ အသားပြားများအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားကြလေတော့သည်။

မုန်တိုင်းများက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး အလင်းတန်းများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်မျက်မှာ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် မြစိမ်းရောင် တောက်ပနေဆဲပင်။

[စိတ်စွမ်းအား ၁၀၁ မှ ၇၁ သို့]

[ကိုယ်ခံစွမ်းအား ၉၂ မှ ၄၂ သို့]

[လေဓာတ်၏ ကျေးဇူးတုံ့ပြန်မှု (အဆင့် ၈) မှ မုန်တိုင်းမျက်လုံး ကျောက်တုံး သို့]

[စိတ်စွမ်းအားကို သုံးစွဲရမည်။ ဤကျောက်မျက်ကို အကြွင်းမဲ့ မုန်တိုင်းမျက်လုံးအဖြစ် အသုံးပြုကာ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ထားသော မုန်တိုင်း အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်သည်]

အမြဲတမ်းလိုလိုပင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မရှိသေးချေ။ အကာအကွယ်တစ်ခု ဟုတ်လား။ မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုခုများလား။ လူတွေကို ဖမ်းချုပ်ထားဖို့တော့ ကောင်းလိမ့်မယ်။

ရဲချီယန်က ၎င်းကို လက်ဝါးထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်လေ၏။ စိတ်စွမ်းအား ၁၀ မှတ်ကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ သူ့ကို ဗဟိုပြု၍ သေးငယ်သော မုန်တိုင်း အကာအကွယ်တစ်ခုက အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အကွာအဝေးမှာ မကြီးမားလှဘဲ ရထားကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူ ဆက်လက်ထည့်သွင်းမည်ဆိုလျှင် အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်မှာ ဖုန်းဖုန်း ကုန်တိုက်၏ အရွယ်အစားခန့်အထိ ရှိလာမည် ဖြစ်လေ၏။

အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဤကျောက်မျက်ကို လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ် အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားနိုင်ပေပြီ။ သူက ၎င်းကို ထိုနေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ပညတ်တရားအားလုံးကို ဖျက်ဆီးမည့် အဆောင် ၏ ဘေးရှိ နေရာလွတ်တွင် ထည့်သွင်းထားလိုက်လေသည်။

ရန်သူများကို ဖမ်းချုပ်ရန် သို့မဟုတ် အပြင်ဘက်တွင် ထားရှိရန် နည်းလမ်းတချို့ကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းဟုလည်း မှတ်ယူနိုင်ပေသည်။

"နောက်တစ်ခုက မနက်ဖြန်အထိ စောင့်ပြီး ဆော်လမွန် မြို့တော်ကို သွားဖို့ပဲ"

ဒင် ဒင်။

ထိုအချိန်လေးမှာပင်။ သူ၏ သူငယ်ချင်း စာရင်း ထဲတွင် လူကြိုက်များမှု အလွန်နည်းပါးသော အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးထံမှ ရုတ်တရက် စာတိုတစ်စောင် ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။

[ဟေး မောင်လေး အရမ်းကြီး အချိန်မဆွဲရသေးတဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုမှာ ပါဝင်ချင်လား ဟီးဟီး]

အခန်း (၂၄၄)

"ဘာလို့ သူမ ဖြစ်နေရတာလဲ"

"လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဟုတ်လား"

"ဒီလူလိမ်မရဲ့ လှုပ်ရှားမှုဆိုတာ ကတ်ပြား အစီအစဉ်တွေကို လုယူဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံသုံးပြီး လူတွေကို စုစည်းတာမျိုး မဟုတ်ဘူးလား"

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများတွင် ပါဝင်ရန် သူ စိုးစဉ်းမျှ ဆန္ဒမရှိချေ။

"မသွားဘူး၊ စိတ်မဝင်စားဘူး၊ ငါ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်"

"ဟူး မောင်လေးရဲ ဒီလိုပဲ ဖြေမယ်ဆိုတာ အစ်မ သိသားပဲ။ အစ်မကို ငြင်းတဲ့သူဆိုလို့ မောင်လေးက ပဉ္စမမြောက်ပဲ။ တကယ်ဆို အစ်မက အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်လေ၊ ဒီလိုကြီး လျစ်လျူရှုထားတာတော့ အရမ်းလွန်လွန်းတယ်။ ဒါပေမဲ့..."

ကျူရှင်းထူ၏ လေသံက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

"တခြားသူတွေ မသွားတာက အစ်မက သူတို့ကို သင့်တော်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေ မပေးနိုင်လို့လေ၊ ဒါပေမဲ့ မောင်လေးကတော့ မတူဘူးလေ"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမ၏ လေသံက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ကံကြမ္မာရဲ့ ဟောကိန်းအရ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ရဲ့ မဏ္ဍပ်တွေအထက်မှာ လူသားတွေရဲ့ ကျွန်ပြုခြင်းကို ခံထားရတဲ့ နတ်ဆိုး ကတ်ပြားတစ်ကတ် ရှိနေတယ်။ မောင်လေး တကယ်ပဲ လာပြီး မစမ်းကြည့်ချင်ဘူးလား"

"..."

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ထဲတွင် နတ်ဆိုး ကတ်ပြားတစ်ကတ် ရှိနေသည် ဟုတ်လား။ ရဲချီယန်က ဤသတင်းအချက်အလက်ကို မှတ်သားထားလိုက်လေ၏။ ထို့နောက်။

"မသွားဘူး"

"...ဟင်၊ ဘာလို့လဲ၊ ဘာလို့လဲ"

လူလိမ်မ၏ ဟန်ဆောင်လေသံမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျူရှင်းထူထံမှ ရှားရှားပါးပါး အံ့အားသင့်သွားသော လေသံဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့ချေပြီ။

တစ်စုံတစ်ခုက မှားယွင်းနေခဲ့သည်။ သူမ၏အမြင်တွင် ကတ်ပြား အစီအစဉ် ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ဦးသည် ကတ်ပြား အစီအစဉ်များ စုဆောင်းရမည့်အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သိုးငယ်လေးတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသည့် တောခွေးတစ်ကောင်အလား အပိုင်ရယူရန် အပြင်းအထန် ခုန်အုပ်သင့်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့် သူက ဤကဲ့သို့သော တုံ့ပြန်မှုမျိုး မရှိရသနည်း။

"ကျုပ်မှာ တခြားလုပ်စရာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေတယ်။ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ထဲမှာ နတ်ဆိုး ကတ်ပြားရှိနေတယ်ဆိုတာကို ပြောပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပဲ။ အခွင့်အရေးရရင် အဲ့ဒါကို ရအောင်ယူဖို့ ကျုပ်နည်းလမ်းရှာလိုက်ပါ့မယ်။ အဖွဲ့အစည်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုမှာ ပါဝင်ဖို့ကိစ္စကိုတော့ မေ့လိုက်ပါတော့၊ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကိုပဲ ရှာလိုက်ပါ"

အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် ဘုရားစူး ကတ်ပြားတစ်ကတ် ရှိနေသည်ဟုသာ ကျူရှင်းထူက ပြောခဲ့လျှင် ရဲချီယန်သည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ ကံစမ်းရန် သွားရောက်ခဲ့မည်မှာ အသေအချာပင်။ မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ တကယ်လို့များ သူ ရရှိသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် နတ်ဆိုး ကတ်ပြား တစ်ကတ်တည်းသာ ဆိုလျှင်မူ...

သူ အမှန်တကယ် လိုချင်မိသည်ကတော့ အမှန်ပင်။ သို့သော် ဤကိစ္စကြောင့် ကျူရှင်းထူအား ကူညီကာ တခြားသူများကို ရန်စရန်တော့ အကြောင်းပြချက် မရှိချေ။ ဤလူလိမ်မ၏ ပြဿနာဖန်တီးနိုင်စွမ်းမှာ အတော်လေးကို မြင့်မားလှပေသည်။

အဖွဲ့အစည်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက ဆော်လမွန် မြို့တော်နှင့် ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် နှစ်ခုစလုံးမှာ ကျူရှင်းထူ၏ တိုက်ရိုက် သို့မဟုတ် သွယ်ဝိုက်သော အကြောင်းရင်းများကြောင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလေ၏။ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်သို့ ထပ်မံသွားရောက်ရမည်ဆိုလျှင် ထိုနေရာရှိ ရလဒ်များမှာလည်း ပို၍ကောင်းမွန်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်းကို ရဲချီယန်က ကြိုတင်ခံစားမိနေခဲ့သည်။

အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အကြောင်းပြန်စာကို ကြည့်ကာ ကျူရှင်းထူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်းဝင်သွားပြီးနောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖွင့်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း ကြယ်ပွင့်လေးများ လွင့်မျောသွားခဲ့သည်။ ကံကြမ္မာ၏ အသံက တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

"ဆုလာဘ်က မလုံလောက်လို့လား။ တကယ်လို့များ အစ်မ သူ့ကို မသိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင်... ဟင်း"

"လောစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီလှုပ်ရှားမှုမှာ မောင်လေးရဲ့ ထွက်ပေါ်လာမှုက အတော်လေးကို ထူးခြားလိမ့်မယ်လို့ ကံကြမ္မာက အစ်မကို ပြောနေတယ်။ အခုချိန်ဆို အစ်မက ပုံမှန်ထက်တောင် ပိုပြီး ကံဆိုးနေလောက်ပြီဆိုတော့ မောင်လေး တကယ်ကြီး မလာတော့ဘူးလား။ အစ်မ ဘယ်နေရာမှာ သေမလဲဆိုတာကိုတောင် မောင်လေး မြင်ရနိုင်တယ်နော်"

သူမ၏ နောက်ဆက်တွဲ စကားတစ်ခွန်းက သူမ၏ တက်ကြွသော စရိုက်လက္ခဏာရပ်ဆီသို့ သိသိသာသာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေခဲ့လေ၏။

သူ ရှိနေရန် လိုအပ်သည် ဟုတ်လား။ ဘာကြောင့်နည်း။ ရဲချီယန်က သူ၏စွမ်းအားသည် အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမို အစွမ်းထက်နေသည်ဟု မခံစားရချေ။ သို့ဆိုလျှင် ၎င်းက သူ၏ ထူးခြားလှသော စွမ်းအားကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လား။ သို့မဟုတ်... နေရာရွှေ့ပြောင်းအမှတ်အသား လုပ်နိုင်သူမို့လား။

"မင်း သေတာကို တကူးတက သွားကြည့်ချင်လောက်အောင် ငါ့စိတ်က မယုတ်မာပါဘူး။ ကံဆိုးခြင်းကို ပုလင်းထဲ ထည့်ထားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ထပ်ပြီး ကံဆိုးနေရပြန်တာလဲ"

"အဲ့ဒါက လွတ်ထွက်သွားလို့လေ။ အစ်မ စီနီယာတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး သူမဆီကနေ ကံကောင်းခြင်း နည်းနည်း ချေးငှားပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖြေဖျောက်လိုက်ရတယ် ဟီးဟီး"

"..."

"ဒီတစ်ခါ တကယ် ချေးငှားခဲ့တာပါ၊ ကံကြမ္မာကတ်ပြား · မညီမျှသော လက်ဆောင်က အစ်မဆီမှာ မရှိတော့ဘူးလေ။ အစ်မ တန်ဖိုး တော်တော်များများ ပေးလိုက်ရတယ် အဟမ်း အဲ့ဒါကြောင့် မောင်လေး လာမှာလား"

"စိတ်မဝင်စားဘူး"

ထပ်မံ ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျူရှင်းထူမှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားလေတော့သည်။

"ဟင်း... နတ်ဆိုး ကတ်ပြား တစ်ကတ်တည်းက သူ့ကို သိမ်းသွင်းဖို့ မလုံလောက်ဘူးလား။ ဟူး မောင်လေးရဲရဲ့ ဘုရားစူး ကတ်ပြားက တကယ်တော့ ဘာကြီးလဲဆိုတာကိုတောင် ဒီနေရာမှာ အစ်မ စမ်းပြီး ရှာဖွေကြည့်ချင်နေခဲ့တာကို"

"အင်း အစ်မ နားလည်ပါပြီ၊ ဒါဆိုရင်လည်း... လောလောဆယ် ဒီလောက်နဲ့ပဲ ထားလိုက်ကြတာပေါ့"

စကားပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားလေ၏။

သူမက ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ အစစ်အမှန် အရာဝတ္ထုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပုံပေါ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကံဆိုးခြင်း၏ အငွေ့အသက်မှာ စွမ်းအားအသစ်တစ်ခု၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေ၏။

"ဟူး... ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်၊ အဲ့ဒီမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အငွေ့အသက် ရှိနေတယ်။ ဗေဒင်ဆရာမ တစ်ယောက် ရှိနေပေမဲ့လည်း အစ်မ သိပ်တော့ မကြောက်ပါဘူး။ အင်း ကိစ္စမရှိပါဘူးလေ"

"တခြားလူကိုပဲ ရှာကြည့်ရအောင်"

သူငယ်ချင်းစာရင်းက အထက်သို့ ရွေ့တက်သွားသည်။ ကျူရှင်းထူ၏ စကားပြောဖော်မှာ ရဲချီယန်ထံမှနေ၍ ရှာယာထံသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

"ဟေး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုမှာ ပါဝင်ဖို့ လာချင်လား။ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ထဲက နတ်ဘုရားကို တို့တွေ သတ်လို့ရကောင်း ရနိုင်တယ်နော်"

RUN ကုမ္ပဏီ ဌာနချုပ်။

အော့က်နတ်ဆိုးမြို့တော်တွင် ရဲချီယန်နှင့် တစ်ကြိမ် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ရပ်ဆဲလ်သည် သူဌေး၏ ရုံးခန်းရှိ စားပွဲခုံရှေ့တွင် ရပ်နေကာ မျက်ကွင်းညိုကြီးများနှင့်သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ အမျိုးသမီးကို စိုးရိမ်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုသူကား RUN ကုမ္ပဏီ၏ သူဌေး လွီဆာပင် ဖြစ်လေ၏။

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ဒါက လည်ပတ်ရတဲ့ တာဝန်တစ်ခုသက်သက်ပါပဲ။ ဒါက လွင်တီးခေါင်ပြင်မှာရှိတဲ့ ငါတို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ သက်ဆိုင်နေပေမဲ့ လက်ရှိ ဆော်လမွန် မြို့တော်ထဲမှာ နေရာတစ်နေရာကို သိမ်းပိုက်နိုင်သရွေ့တော့ ဌာနေသက်ရှိတွေကို ပိုပြီး တရားမျှတတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရရှိလာအောင် ငါတို့ လုပ်ပေးနိုင်ကောင်း လုပ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့လည်း အရင်စကားအတိုင်းပါပဲ၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ သေချာသွားပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါ၊ မင်းကို ငါ ယုံကြည်ပါတယ်"

ရပ်ဆဲလ်၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လင်းလက်သွားလေ၏။ သူက လွီဆာထံသို့ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"သူဌေး၊ အားလုံးကို အခုပဲ ခရီးထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။ သူဌေးရဲ့ ယုံကြည်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဆော်လမွန် မြို့တော်မှာရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဌာနေလူမျိုးတွေနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ အဆင့်အတန်းကို ကုမ္ပဏီအတွက် ရအောင်ယူပေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် ကူညီပေးနိုင်မှာပါ"

စကားပြောဆိုပြီးနောက် သူက အမြန်ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။

ကျယ်ဝန်းသော ရုံးခန်းကြီးအတွင်း။ လွီဆာက ခါးသက်လှသော အသင့်ဖျော် ကော်ဖီတစ်ခွက်ကို တည်ငြိမ်စွာ သောက်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ ဘေးရှိ အရိပ်ထဲမှ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံက သဲ့သဲ့လေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သူဌေး၊ ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကနေ မထွက်ခွာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီလေ။ ဒီတစ်ခါ တကယ်ပဲ အပြင်ထွက်တော့မလို့လား၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ ဘုရားစူး ကတ်ပြားရဲ့ အပိုင်းအစကိုပါ ယူသွားမလို့လား"

ကော်ဖီကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီးနောက် လွီဆာ၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးများထက်တွင် ဘုရားစူး ကတ်ပြား၏ အပိုင်းအစလေး လွင့်မျောနေခဲ့လေ၏။

"စမ်းသပ်ရမယ့် အချိန်တန်ပြီ။ မကြာသေးခင်က ဘုရားစူး ကတ်ပြား အပိုင်းအစတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်လေ၊ အခုတော့ အဲ့ဒါကို ရှာတွေ့ဖို့ ငါ့အလှည့် ရောက်သင့်ပြီ မဟုတ်လား"

"ဒီတစ်ကြိမ် ဆော်လမွန် မြို့တော်ကိစ္စ ပြီးသွားရင် လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲကို ခြေချပြီး စွန့်စားခန်းတစ်ခု စတင်တော့မယ်။ အဲ့ဒီမတိုင်ခင် ဒီစကားနားထောင်တဲ့ ဌာနေလူမျိုးတွေကို ဈေးကောင်းကောင်းနဲ့ ရောင်းထုတ်ပစ်လိုက်။ အဲ့ဒီနေရာက မကြာခင်မှာ ပြည်တွင်းရေးပြဿနာတွေ စတင်တော့မှာလေ၊ သူတို့ကို အသုံးချပြီး အနာဂတ် ဆော်လမွန် မြို့တော်ရဲ့ ကောင်စီမှာ နေရာတစ်နေရာရအောင် လဲလှယ်လိုက်ရင် ပိုမကောင်းဘူးလား"

"ခင်ဗျား အောင်မြင်ပါစေလို့ ကျွန်တော် ဆုတောင်းပေးပါတယ်"

နောက်တစ်နေ့။

နေမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်။ ရဲချီယန်၏ နှစ်ဆယ့်ငါးခုမြောက် ဘူတာရုံကို ရွေးချယ်ပြီးဖြစ်နေလေပြီ။

"ဆော်လမွန် မြို့တော်ကို ထပ်သွားရပြန်ပြီ။ ဟား ဒါက တကယ်ကို တစ်ခုခုပဲ။ ငါ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ မြို့တော်က ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အခုချိန်မှာ ငါ အသွားရဆုံး နေရာက အဲ့ဒီကို ဖြစ်နေတယ်"

"ဆော်လမွန် မြို့တော်ကို သွားတဲ့အချိန်တိုင်း ပြဿနာပေါင်းစုံ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်တယ်လို့ ငါ အမြဲတမ်း ခံစားရတယ်။ ဟင်း... ဒီတစ်ခါတော့ မှော်ဆေးရည် သွားယူရုံသက်သက်ပဲဆိုတော့ ဘာမှ မဖြစ်လောက်ပါဘူး မဟုတ်လား"

အတွေးများ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ပလက်ဖောင်း ရွေးချယ်မှု ပြီးဆုံးသွားလေ၏။ စနစ်၏ အသိပေးချက်နှင့်အတူ...

[သင်၏ နှစ်ဆယ့်ငါးခုမြောက် ဘူတာရုံမှာ]

[ဆော်လမွန် မြို့တော်]

[ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွ အသက်ဝင်လာပါပြီ]

[အောက်ပါ ဘူတာရုံ ဝင်ရောက်ခွင့် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုကို ကျေးဇူးပြု၍ ရွေးချယ်ပါ]

[ရွေးချယ်စရာ ၁ အဓိက ဝင်ပေါက်]

[ရွေးချယ်စရာ ၂ ဆော်လမွန် မြို့တော် စစ်ကြောရေးခုံရုံး၊ အမည်မသိ ကွက်လပ် ဘူတာရုံ]

ဟင်။

ရဲချီယန်က ဒုတိယ ရွေးချယ်စရာကို သံသယအချို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

အမည်မသိ ဟုတ်လား။ စစ်ကြောရေးခုံရုံးထဲက အရာတစ်ခုခုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမည်မသိ ဖြစ်နေရတာလဲ။ မွန်ရိုးဂျီနာကို မဆိုထားနှင့်၊ ထိုအရပ်ပုပု တရားသူကြီးချုပ် ကျောက်ရှီးတောင် ရှိသေးသည်။ သူမတို့က ထိုအရာကို မသိဘဲနေရန် မဖြစ်နိုင်ချေ မဟုတ်ပါလော။

"ဒုတိယတစ်ခုကိုပဲ ငါ ရွေးလိုက်မယ်"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စစ်ကြောရေးခုံရုံးထဲတွင် ရှိနေခြင်းက သူ့အတွက် ခရီးသွားချိန် အများအပြားကို သက်သာစေနိုင်ပေသည်။

"မှော်ဆေးရည်ကို ယူပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်လာမယ်။ ပြဿနာ လုံးဝ မရှာရဘူး"

သူ ထိုသို့ တွေးလိုက်လေ၏။

လေဟာနယ်ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ ရထားက အရှိန်တင်လိုက်ပြီး အရာအားလုံးမှာ ညင်သာချောမွေ့စွာ လည်ပတ်သွားတော့သည်။

ဘူတာရုံသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

နှစ်ဆယ့်ငါးခုမြောက် ဘူတာရုံ၊ ဆော်လမွန် မြို့တော်။

သူ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်ပြီ။

ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ပြဿနာ လုံးဝ မရှာရဘူး။