အခန်း (၁၀၅၀)

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း (၁၀၅၀)

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။

အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာနေသည့် မိစ္ဆာတပ်မတော်ကြီးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ အစပိုင်း၌ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။

အိပ်မက်ဆိုးမိစ္ဆာဘုရင်က သူ့ကို အရူးလုပ်ရဲသည့်အတွက် လွန်စွာ ဒေါသပုန်ထသွား၏။

ယခင်က ထိုမိစ္ဆာသည် အလွန် ရိုသေလေးစားဟန် ပြသနေခဲ့သည်။ ရွှေရောင်နဂါးတောင်ဝှေးအား မြင့်မြတ်နယ်မြေထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ခြင်းမှာ အဆိပ်ပြင်းလှသည့် ထရိုဂျန်မြင်း လှည့်ကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ အရှက်ရလွန်းသဖြင့် မျက်နှာပူထူသွားရသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်… မင်း ဒီစကားကို ကြားဖူးသလား…”

အိပ်မက်ဆိုးမိစ္ဆာဘုရင်၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ သွန်သင်မှုတွေကို နားထောင်ဖို့ ကျွန်တော်မျိုး အမြဲတမ်း အသင့်ရှိနေပါတယ်…”

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သရော်သည်။ “အကြွင်းမဲ့အင်အားရှေ့မှောက်မှာ ဘယ်လို အကြံအစည်မျိုးမဆို အသုံးမဝင်ဘူး… ငါ တုပိုင်ကို ပြောဖူးတယ်… ‘မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အင်အားအကြောင်းကို မင်း ဘာမှမသိဘူး’ အခု အဲဒီစကားအတိုင်း မင်းကို ငါ ပြန်ပြောပြမယ်…”

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ရပ်လိုက်ရင်း မောက်မာလှသည့် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ သူက ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ရှင်သန်ရပ်တည်ဖို့ စွမ်းအင်အကာအကွယ် တစ်ခုတည်းကိုပဲ လုံးဝ မှီခိုနေရတယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား… မှားတယ်… လုံးဝကို မှားတယ်… လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်းမှာ ငါတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်လာခဲ့လဲဆိုတာ မင်း ဘာမှ မသိဘူး… ငါတို့က နဂါးသွေးနွယ်ဖွားတွေ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ငါတို့ရဲ့ စစ်ရေးအင်အားက ရှေးဟောင်းနဂါးတွေကိုတောင် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ…”

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ခေါင်းမော့ကာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ “ငါတို့ရဲ့ အကာအကွယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး သန်းရာချီတဲ့ မိစ္ဆာတွေ ဝင်လာတာနဲ့ ငါတို့ မျိုးသုဉ်းသွားမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား… အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ… မင်းက မင်းရဲ့စစ်တပ်ကြီး အကြွင်းမဲ့ ပျက်သုဉ်းသွားတာကို ရှေ့ဆုံးကနေ ထိုင်ကြည့်နေရုံပဲ ရှိမယ်…”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက စွမ်းအင်သုံး စိတ်အာရုံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“မိုးပျံသင်္ဘောတွေအားလုံး ထွက်ခွာ…”

“စွမ်းအင်အမြောက်တွေအားလုံး စွမ်းအင်ဖြည့်တင်း…”

**--**--**--**--**--**--**--**

ရုတ်တရက် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေမည့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

“ရွှီး… ရွှီး… ရွှီး…”

ကောင်းကင်ယံ၌ မိုးပျံသင်္ဘောများသည် မရေမတွက်နိုင်သည့် ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီးအလား ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ရေတွက်၍မရနိုင်သည့် စွမ်းအင်အမြောက်များကိုလည်း ခံတပ်များအတွင်းမှ အပြင်ဘက်သို့ ထိုးထုတ်လိုက်ကြရာ ဒေါသထွက်နေသည့် ဖြူကောင်တစ်ကောင်၏ ဆူးတောင်များကဲ့သို့ ထောင်မတ်သွားတော့၏။

ဤသင်္ဘောများမှာ တာ့နင်အင်ပါယာ၏ စစ်သင်္ဘောကြီးများကဲ့သို့ မကြီးမားသော်လည်း နည်းပညာပိုင်းတွင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။ အချပ်ပြားပုံစံ မိုးပျံယာဉ်များကို အလွန်တရာ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်စွာ မောင်းနှင်နိုင်ကြပြီး အသံထက် နှစ်ဆ ၊ သုံးဆခန့် ပိုမြန်သည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် အလွယ်တကူ ပျံသန်းနိုင်ကြ၏။ ထို့အပြင် သင်္ဘောများပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသည့် စွမ်းအင်အမြောက်များက တုပိုင်၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်မှော်အမြောက်များထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ခံတပ်များမှ ထုတ်ပြလာသည့် အထိုင်ချ စွမ်းအင်အမြောက်များကမူ ပို၍ပင် အံ့မခန်းဖြစ်စေပြီး တစ်လက်စီတိုင်းသည် မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှည်လျား၏။ ထိုအမြောက်များ၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက ထိုက်ခန်အင်ပါယာ၏ လက်နက်များထက် အဆပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ပိုမို ကြီးမားလှသည်။

အိပ်မက်ဆိုးမိစ္ဆာဘုရင်ပင်လျှင် လွှမ်းမိုးနိုင်လှသည့် စစ်ရေးအင်အား ပြသမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားဟန် ရှိသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ “အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်… ငါတို့ရဲ့ အင်အားအကြောင်းကို မင်း လုံးဝ ဘာမှမသိဘူး… မင်းရဲ့ ထရိုဂျန်မြင်း လှည့်ကွက်ကို ငါ မကြိုမြင်ခဲ့ဘူးဆိုတာ ဝန်ခံပါတယ်… ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ကြိုတွေးဖို့ ဘာလို့ ခေါင်းမရှုပ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ မင်း သိလား… ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြင့်မြတ်နယ်မြေက အဲဒါကို ချေမှုန်းပစ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့အထိ အစွမ်းထက်နေလို့ပဲ… အကြွင်းမဲ့ အင်အားရှေ့မှောက်မှာ လှည့်ကွက်တွေ ၊ အကြံအစည်တွေဆိုတာ တန်ဖိုးမရှိဘူး… မင်းရဲ့ မိစ္ဆာတပ်မတော်က ဒီကို ရောက်လာပြီဖြစ်လို့ ပြန်ထွက်သွားဖို့တောင် မတွေးနဲ့တော့… မင်းရဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုလုံး သုတ်သင်ခံရဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်…”

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ရက်စက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ “အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်… မင်းရဲ့ စစ်တပ်ကို ပြာချပြစ်မယ်… ပစ်… ပစ်… ပစ်စမ်း…”

“ရွှီး… ရွှီး… ရွှီး…”

ကမ္ဘာပျက်မည့်အလား မြင်ကွင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

သိန်းနှင့်ချီသော သင်္ဘောတစ်စီးစီတိုင်းပေါ်မှ အမြောက်ဆယ်လက်ကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်လိုက်ကြ၏။

သန်းနှင့်ချီသည့် စွမ်းအင်ရောင်ခြည်များကို အသံထက် အဆငါးဆယ် ပိုမြန်သည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ လေထုကိုပင် ဆုတ်ဖြဲသွားရသည်။

မြေပြင်ပေါ်၌လည်း ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဧရာမစွမ်းအင်အမြောက်များမှ တညီတညွတ်တည်း ပစ်ခတ်လိုက်ကြရာ ဖျက်ဆီးအားပြင်းလှသည့် ဧရာမစွမ်းအင်လုံးကြီးများကို အသံထက် အဆတစ်ရာကျော် မြန်သည့် အရှိန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်ကြ၏။

ဤမြင်ကွင်းမှာ ဂြိုဟ်အချင်းချင်း ဖြစ်ပွားသည့် စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် သွား၍ တူနေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မြင့်မြတ်နယ်မြေက ဖျက်ဆီးအားပြင်းလှသည့် စွမ်းအင်အလင်းတန်းများဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းပစ်လိုက်သည်။

များပြားလှသည့် ရောင်ခြည်တန်းများက ကောင်းကင်ကြီးကို ဖုံးကွယ်သွားစေပြီး တောက်ပနေသည့် ဂလက်ဆီတစ်ခုနှင့် တူနေတော့သည်။ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသည့် အလင်းရောင်များကို မြောက်ကမ္ဘာခြမ်း တစ်ခုလုံးမှ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး မြောက်ဘက်ဝင်ရိုးစွန်း အထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံကိုပင် လင်းထိန်သွားစေ၏။

မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ပစ်ခတ်လိုက်သည်များမှာ ထိုက်ခန်အင်ပါယာ စုဆောင်းနိုင်သည့် မည်သည့်စစ်အင်အားထက်မဆို အဆပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ၍ ပိုမို ကြီးမားလှသည်။ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် မိစ္ဆာတစ်သန်းသာမက သန်းပေါင်းများစွာသော မိစ္ဆာများပင်လျှင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အငွေ့ပျံသွားရကြရလေမည်။

မျက်စိရှေ့မှောက်မှ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသည့် ဖျက်ဆီးမှုကြီးကို ကြည့်ရှုရင်း အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တုန်ယင်နေ၏။ ထိုခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းကြီးက သူ့ကို မူးယစ်သွားစေသည်။ ဤသည်မှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ စစ်မှန်သည့် အင်အားကြီးပင်။

“ဝုန်း… ဝုန်း… ဝုန်း…”

မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသည့် ကောင်းကင်ယံ၌ နေမင်းထက်ပင် အဆရာပေါင်းများစွာ ပိုမို တောက်ပသည့် မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။ ဒုတိယမြောက် နေမင်းတစ်စင်း မြောက်ကမ္ဘာခြမ်းတွင် မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပြီး ကမ္ဘာလောက၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို လုံးဝ လင်းထိန်သွားစေသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက အောင်ပွဲခံ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ “အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်… မင်းကို ငါ တကယ် ကျေးဇူးတင်ရမယ်… ငါတို့ကမ္ဘာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်းမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့တယ်… ဖျက်ဆီးအားပြင်းတဲ့ လက်နက်တွေ အများကြီး တီထွင်ခဲ့ပေမယ့် အဲဒါတွေကို သုံးရမယ့် အခွင့်အရေးက ရှားပါးလှတယ်… အခုတော့ မင်းကြောင့် သုံးလိုက်နိုင်ပြီ…”

ရလဒ်မှာ သေချာနေဟန် ရှိ၏။ မိစ္ဆာစစ်တပ်ကြီးတစ်ခုလုံး အမြစ်ဖြတ် သုတ်သင်ခံရမည်မှာ သေချာသည်။ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ပစ်ခတ်မှုစွမ်းအားက လွန်စွာ လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းလှပြီး အကြွင်းမဲ့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

အင်အားပြသမှုကြောင့် မူးယစ်နေသည့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက အောင်ပွဲအရသာကို ခံစားရန် မျက်လုံးများကို ခေတ္တမျှ မှိတ်ထားလိုက်၏။ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ထူထပ်လှသည့် မိစ္ဆာအုပ်ကြီး အငွေ့ပျံသွားပြီး လွတ်ဟာနေသော ကောင်းကင်ကြီးကို မြင်တွေ့ရမည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။

သို့သော်… သန်းနှင့်ချီသည့် အမြောက်ဒဏ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးခိုးများနှင့် အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတစ်ယောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။

မိစ္ဆာတပ်မတော် တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ချေ။ အကြွင်းမဲ့ သုတ်သင်ခံရဖို့ နေနေသာသာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုကြားတွင် မိစ္ဆာတစ်ကောင်မျှပင် သေဆုံးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ထိုအစား မိစ္ဆာများမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် စားသောက်ပွဲကြီး တစ်ခု၌ အဝစားထားရသကဲ့သို့ မျက်နှာများ နီမြန်းနေပြီး ကျေနပ်နေကြပုံ ပေါ်သည်။ သူတို့၏ ကြောက်စရာကောင်းသည့် မျက်နှာများမှာ အကြွင်းမဲ့ မူးယစ်နေသည့် အမူအရာများဖြင့် တွန့်လိမ်နေကြ၏။

ဤအရာက မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း…။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ သူ့မျက်လုံးကိုပင် သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ တုန်ယင်နေ၏။

“လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး… မဟုတ်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

သန်းနှင့်ချီသည့် ပေါက်ကွဲမှုများကြားတွင် မိစ္ဆာတပ်မတော်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်ဘဲ မည်သို့လုပ် ရှိနေနိုင်မည်နည်း…။

အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်က သရော်လှောင်ပြောင်သလို ပြုံးလိုက်၏။ သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ “အိမ်ရှေ့စံမင်းသား… နှစ်တစ်ထောင်လောက် တိုးတက်လာပြီးတဲ့နောက် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုက အလွန်ကို အဆင့်မြင့်လာတယ်ဆိုတာ မှန်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အစွမ်းမထက်ဘူး… ခင်ဗျားက ခေတ်သစ် ကမ္ဘာမြေရဲ့ သမိုင်းကို လေ့လာခဲ့ဖူးပေမယ့် ယူသင့်တဲ့ သင်ခန်းစာတွေကိုတော့ လျစ်လျူရှုခဲ့တယ်…”

“ကမ္ဘာမြေက ၁၉၄၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေမှာ အဏုမြူဗုံးကို တီထွင်ခဲ့ပြီး ၁၉၅၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေမှာ ဟိုက်ဒရိုဂျင်ဗုံးတွေကို တီထွင်ခဲ့တယ်… ၂၀၁၈ ခုနှစ်အထိ နောက်ထပ် အနှစ်ခြောက်ဆယ် ၊ ခုနစ်ဆယ်အတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ကွန်ပျူတာတွေ ပိုမြန်လာတယ် ၊ လေယာဉ်တွေ ပိုသွက်လာတယ် ၊ စက်မှုလုပ်ငန်း တိကျမှုတွေ တဟုန်ထိုး တက်လာတယ်… အသံထက်မြန်တဲ့ လေယာဉ်တွေ ၊ ကိုယ်ပျောက်တိုက်လေယာဉ်တွေ ၊ အသံတိတ် ရေငုပ်သင်္ဘောတွေကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ကြတယ်… ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဖန်တီးထားတဲ့ ဖျက်ဆီးအား အပြင်းဆုံး စွမ်းအင်လက်နက်တွေရဲ့ အခြေခံ သဘာဝကတော့ ဘယ်တော့မှ တိုးတက်မလာခဲ့ဘူး…”

“အဲဒီအချက်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာလည်း အတူတူပဲ… ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နည်းပညာက တာ့နင်အင်ပါယာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို သိမ်မွေ့ကောင်းမွန်နေပေမယ့် ခင်ဗျားတို့ သုံးစွဲနေတဲ့ စွမ်းအင်ရဲ့ အခြေခံအဆင့်နဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေက လုံးဝကို အတူတူပဲ… ခင်ဗျားတို့က အမြောက်တွေကို ပိုမို သေသပ်အောင်လုပ်လာတယ် ၊ ပိုမြန်မြန် ပစ်ခတ်နိုင်တယ် ၊ ပိုပြင်းပြင်း ထိမှန်စေတယ်… ဒါပေမဲ့ ပေါက်ကွဲမှုရဲ့ အဓိက အနှစ်သာရကတော့ မပြောင်းလဲဘဲ ကျန်နေခဲ့တယ်… ဒါကြောင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား… ခင်ဗျားရဲ့ အင်အားက အပေါ်ယံ အဆင့်မြှင့်တင်မှု သက်သက်ပဲ…”

အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်က မိစ္ဆာဆန်ဆန် ပြုံးလိုက်၏။ “လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်ကလည်း ငါတို့က ဒီလို စွမ်းအင်ပစ်ခတ်မှုမျိုးကို ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့တယ်… အခု ဒီနေ့လည်း အဲဒါကို ခံနိုင်ရည် ရှိနေတုန်းပဲ… ဒါပေမဲ့ အဲဒီ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်းမှာ ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့တယ်… ခင်ဗျားတို့က လက်နက်တွေနဲ့ ငါတို့ကို ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်တော့ဘူး… အဲဒါတွေက ငါတို့ရဲ့ အစားအစာတွေပဲ… ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာဖို့အတွက် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ငါတို့က ရိုးရိုးလေးပဲ ဝါးမျိုလိုက်တာ…”

အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။ “ခင်ဗျား သတိမထားမိဘူးလား အိမ်ရှေ့စံမင်းသား… ခင်ဗျားရဲ့ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှု အသေးစားလေး အပြီးမှာ ငါ့ရဲ့ စစ်တပ်က အရင်ကထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်လာတယ်… ကမ္ဘာမြေကို ငါတို့ ကျူးကျော်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကမ္ဘာပေါ်က နျူကလီးယားဗုံး အားလုံးကို တမင်တကာ ဖောက်ခွဲခဲ့တယ်… ငါတို့ ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်သလဲ… လူတွေကို သတ်ချင်လို့လား… နျူကလီးယားဆောင်းရာသီရဲ့ အလှအပကို သဘောကျလို့များလား… လုံးဝ မဟုတ်ဘူး… အဲဒီဗုံးတွေရဲ့ ပေါက်ကွဲမှု စွမ်းအင်တွေကို ငါတို့ အဝစားချင်လို့ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့ကြတာပဲ…”

ထိုစကားများက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို အသက်ရှူကျပ်သွားစေ၏။

နျူကလီးယား ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု၏ စွမ်းအင်သည် ခေတ်သစ် ကမ္ဘာမြေမှ ဖန်တီးနိုင်သည့် ဖျက်ဆီးအား၏ အကြွင်းမဲ့ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သော်လည်း မိစ္ဆာများအတွက်မူ အစားအစာ တစ်နပ်မျှသာ ဖြစ်နေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း (၁၀၅၀) ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။