အခန်း ၇၈၀

အခန်း (၇၈၀) ဝင်စားခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်

နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီပဲ...

နောက်ဆုံး အချက်ပေးစာတန်းကို ကြည့်ရင်း ကုအန် ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် မသေဆုံးမီ ကုရွှမ် ၏ ခံစားချက်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိ၏။

ကောင်းကင်တာအို အရှင်မြတ် ထက် များစွာ သာလွန်သော ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာ ဆိုသည်မှာ အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် နှင့် ဤမျှ ဆင်တူနေရသနည်း။

ကောင်းကင်ဧကရာဇ် သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး ဘီလီယံနှင့်ချီသော ဝင်စားခြင်း ခန္ဓာကိုယ်များ ဖန်တီးခြင်းက သာမန်ပင် ဖြစ်သည်။ သေချာ စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုက်ဟောင် ရှိနေသရွေ့ သူတို့သည် အမတနတ်ဘုရားများ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုများမှ အမြဲတမ်း လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ၏။

ကုအန် တွေးတောနေစဉ် ကျယ်ပြောလှသော မှတ်ဉာဏ်များသည် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ လှိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။ သူသည် မလှုပ်ရှားခဲ့သကဲ့သို့ သက်တမ်း အတားအဆီး ကိုလည်း အသက်မသွင်းခဲ့ချေ။ အမွေဆက်ခံရရှိသော မှတ်ဉာဏ်များသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူမည် ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ သည် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သည် အတိတ်ကထက် များစွာ သာလွန်နေပြီဖြစ်ရာ လှုပ်ခတ်မှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်ခြင်းက ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ မှ သက်ရှိများသည် အနီးအနားသို့ ရောက်လာလျှင်တောင် သူ၏ တည်ရှိမှုကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မှတ်ဉာဏ်များကို ပေါင်းစပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ကုအန် သည် ကုရွှမ် ၏ မှတ်ဉာဏ်များ တစ်လျှောက် ထပ်မံ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ ယခင် ဝင်စားခြင်း သံသရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကုရွှမ် ၏ ဘဝအတွေ့အကြုံများမှာ အခြားသူများနှင့် ကွာခြားပေ၏။ ဆန်းကြယ်ချောက်နက် အသီး မှ မွေးဖွားလာသူဖြစ်သဖြင့် အချိန်နှင့် ပတ်သက်၍ သူသည် ခံစားမှု ကင်းမဲ့ပြီး သူ၏ သဘောတရားများနှင့် အသိအမြင်များမှာ လူသားကမ္ဘာ ၏ အထက်တွင် ရှိနေပေသည်။

ကုရွှမ် ၏ မူလဘူတ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဖြစ်သော ဆန်းကြယ်ချောက်နက် ယင်ယန်အကာအကွယ် သည် အလွန် အစွမ်းထက်လှသည်။ ၎င်းသည် ဆန်းကြယ်ချောက်နက် ချီ နှင့် ယင်ယန် လမ်းစဉ် တို့ဖြင့် ကာကွယ်ရေး ချီ တစ်ခုကို ဖန်တီးသည်။ ဤချီသည် ရန်သူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားလာနိုင်စေကာ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်း နှစ်မျိုးလုံးအတွက် အသုံးဝင်သော နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ပိုင်အန် ဧကရာဇ် သင်ကြားပေးခဲ့သော ပိုင်အန်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ် သည်လည်း ထူးခြားသော ဖန်တီးမှုတစ်ခု ဖြစ်၏။ ပိုင်အန် ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်က ဤကျင့်စဉ်ကို ရရှိခြင်းဖြင့် ပိုင်အန်ကောင်းကင် ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အမည်မှာလည်း ဤကျင့်စဉ်မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။

ဆန်းကြယ်ချောက်နက် ယင်ယန်အကာအကွယ် ဖြစ်စေ၊ ပိုင်အန်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ် ဖြစ်စေ နှစ်ခုလုံးသည် သက်တမ်း တစ်ဘီလီယံကျော် တန်ဖိုးရှိပြီး ဤဝင်စားခြင်း သံသရာကို အတော်လေး အကျိုးရှိစေခဲ့ပေ၏။

ဤအရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကုအန် သည် ထိုက်ဟောင် အကြောင်းကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။

ထိုက်ဟောင် ကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူ များစွာ မတွေးမိခဲ့သော်လည်း မှတ်ဉာဏ်များကို ပေါင်းစပ်ပြီး နောက်ကြောင်းပြန် ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ အနည်းငယ် မိန်းမူးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုက်ဟောင် သည် အန်ဟောင် နှင့် အလွန် ဆင်တူသော်လည်း အန်ဟောင် ထက် ပိုမို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အမူအရာများ ရှိပြီး ယှဉ်ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဟန်ပန်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေ၏။

ထိုက်ဟောင် နှင့်အတူ ပခုံးချင်းယှဉ် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သည့် နေ့ရက်များတွင် ကုရွှမ် သည် ထိုက်ဟောင် ကြောင့် မကြာခဏ အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ ထိုက်ဟောင် ကြောင့်ပင် သူသည် ပိုမို အစွမ်းထက်လာရန် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအတွက် သက်တမ်း မည်မျှပင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံစေကာမူ ထိုက်ဟောင် သည် အမြဲတမ်း ခန့်မှန်း၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူတို့၏ ပထမဆုံး ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုသည် သရေကျခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သော်လည်း သူ စိတ်ဓာတ်ကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ထိုက်ဟောင် က တမင်တကာ လျှော့ပေးထားခဲ့ကြောင်း ကုအန် ခံစားရပေ၏။

သို့သော် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲကမူ ထိုက်ဟောင် ကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် ဖိအားပေးခဲ့ပြီး ထိုက်ဟောင် သည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ကြောင်း ငြင်းဆို၍ မရနိုင်ချေ။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ကိုးထပ် စစ်မှန်နဂါးချီ ဖြစ်သည့်တိုင်အောင် ကုရွှမ် ၏ အောင်မြင်မှုများမှာ ထိုက်ဟောင် နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ နိမ့်ကျနေခဲ့သည်။

ယခု ကုအန် နောက်ကြောင်းပြန် ကြည့်လိုက်သည့်တိုင် ထိုအချိန်က ထိုက်ဟောင် ၏ စွမ်းအားမှာ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ကြောင်း ခံစားမိ၏။ တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ အဆင့် အတွင်း သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့်သူ တစ်ဦးဦး ရှိလိမ့်မည်ဟု စိတ်ကူးရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဤအရာက ထိုက်ဟောင် သည် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ၏ ဝင်စားခြင်း ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ပိုမို သေချာသွားစေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဧကရာဇ် နှင့် ပတ်သက်ရှုပ်ထွေးနေခြင်းမှာ ကောင်းသောအရာ မဟုတ်သော်လည်း သက်တမ်း ဝင်စားခြင်းက အကြောင်းအကျိုးကို ခွဲထုတ်ပေးနိုင်ပေ၏။ ကုရွှမ် နှင့် ထိုက်ဟောင် တို့သည် အတိတ်တွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက အကယ်၍ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် သည် သူ၏ တည်ရှိမှုကို ကောက်ချက်ချနိုင်ပါက သူသည် သူ့ကို ရှာတွေ့နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ခဏနေပါဦး...

အန်ဟောင် ကို သူ၏ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်မှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ၏ နည်းလမ်းများများ ဖြစ်နေနိုင်လား။

မဟုတ်ဘူး...

အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပါက ကောင်းကင်ဧကရာဇ် သည် စောစောကတည်းက ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။ ထို့ပြင် အန်ဟောင် သည် သူ့ရှေ့သို့ မရောက်လာမီ အကွေ့အကောက်များစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။

သူ့ကို ကျီဝေ့ ဧကရာဇ် က ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင် ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး ထို့နောက် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အမတအရှင် က ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် က ဤအကြံအစည်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေပါက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဒုက္ခခံနေရမည်နည်း။

သူ၏ သက်တမ်းကို ခြယ်လှယ်နိုင်သော စွမ်းရည်သည် အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး ၎င်းတွင် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ထက် ပိုမို ကြီးမားသော အကြောင်းအကျိုး စွမ်းအား ရှိနိုင်ကြောင်း ကုအန် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ဤကိစ္စအပေါ်တွင် အချိန်အကြာကြီး မတွေးတောခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အဖြစ်အပျက်များသည် ဖြစ်ပျက်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး အန်ဟောင် နှင့် သူ၏ အတိတ်ကို ဖျက်ပစ်၍ မရနိုင်သောကြောင့်ပင်။ အတိတ်အတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေမည့်အစား အနာဂတ်အတွက် တွေးတောခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

ကုရွှမ် ၏ ဘဝက သူ့ကို အသိအမြင်များစွာ ပေးစွမ်းခဲ့၏။ မဟာစွမ်းအားရှင် အများအပြား ရှိနေခြင်းက ကောင်းကင်အားလုံး၏ မဟာတာအို ကို ပို၍ ကြွယ်ဝလာသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ သတ္တဝါများစွာသည် မတည်ရှိတော့သော်လည်း သူတို့၏ တည်ရှိခဲ့မှုက ကောင်းကင်အားလုံး၏ မဟာတာအို ၏ နက်ရှိုင်းမှုကို သက်သေပြနေပေသည်။

အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် တွင် ဟောပြောပို့ချခဲ့သော အဓိပတိအရှင်သခင် သည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ရွှမ်ချီကမ္ဘာဦးအမတ ထက်ပင် သာလွန်နိုင်ကြောင်း သူ့ကို ခံစားရစေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်နန်းတော် တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲအတွင်း ကောင်းကင်နန်းတော် ကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သော မိစ္ဆာကြီး၏ ပုံရိပ်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုမိစ္ဆာ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ သူ၏ အဆင့်လောက် မမြင့်မားသော်လည်း ထိုမိစ္ဆာသည် ရွှမ်ချီကမ္ဘာဦးအမတ တစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ပေသည်။

အသေအချာပင် ထိုမိစ္ဆာသည် ရွှမ်ချီကမ္ဘာဦးအမတ အဆင့် သို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ လမ်းစဉ်တွင် ယှဉ်ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု ယုံကြည်ကာ ကောင်းကင်ရုံးတော် သို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ၎င်းတွင် ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်း မရှိပါက ကောင်းကင်နန်းတော် သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။ တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သူ တစ်ဦးက ကောင်းကင်နန်းတော် သို့ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားပါက ထို ကောင်းကင်တာအို အရှင်မြတ် များ၊ အဓိပတိအမတ များသည် သေချာပေါက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကြမည်ဖြစ်ပြီး တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ အား ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်အရေး ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

သေချာသည်မှာ အကယ်၍ တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ တစ်ပါး ဝင်မရောက်နိုင်လျှင်တောင် အမတနတ်ဘုရားများ ဝိုင်းရံထားစဉ် ထွက်ပြေးရန် ခက်ခဲမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုမိစ္ဆာကြီးသည် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ ကုရွှမ် ထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် နက်ရှိုင်းသော သွေးရန်ငြိုးကို သယ်ဆောင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေ၏။

ဘီလီယံနှင့်ချီသော အမတနတ်ဘုရားများကို တစ်ကိုယ်တည်း ရင်ဆိုင်နေသည့် အနေအထားက ကုအန် အပေါ် နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင်ကို ချန်ရစ်ထားစေခဲ့သည်။

ကုအန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ရှေ့ရှိ သမုဒ္ဒရာကြီးသည် အဆက်မပြတ် လှိုင်းထန်နေ၏။ အဝေးတွင် ရှာဖွေစူးစမ်းနေသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ပုံရိပ်များကို သူ မြင်တွေ့ရသော်လည်း မည်သူမျှ သူ့ကို မမြင်နိုင်ကြချေ။

သူ ချက်ချင်း မထသေးဘဲ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အမည်းရောင် ချီစွမ်းအင် လှိုင်းများ သူ၏ လက်ဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ နောက်တွင် အဖြူရောင် ချီစွမ်းအင်များ လိုက်ပါလာ၏။ အဖြူနှင့် အမည်း ချီစွမ်းအင်တို့သည် ပုံစံတစ်မျိုးမျိုးကို လိုက်နာနေသည့်အလား အချင်းချင်း ရစ်ပတ်နေကြသည်။

ဆန်းကြယ်ချောက်နက် ယင်ယန်အကာအကွယ်...

ကုရွှမ် မှ အဆက်မပြတ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခဲ့သော ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်သည် အလွန် နက်ရှိုင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ကုအန် လက်ရှိ တတ်မြောက်ထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိပြီး အကြွင်းမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် မျက်လုံး တစ်ခုတည်းကသာ ၎င်းကို သီသီလေး ကျော်လွန်နိုင်ပေသည်။

ပိုင်အန်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ် နှင့် ဆန်းကြယ်ချောက်နက် ယင်ယန်အကာအကွယ် တို့ကို ကျွမ်းကျင်ရုံမျှဖြင့် ကုရွှမ် သည် ကောင်းကင်အားလုံးနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော နယ်မြေများကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

မူလက ကုအန် သည် နှစ် ၁၀ ကွဒရီလီယံ သက်တမ်း မှတ်တိုင်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ခြင်းကို ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် သက်တမ်း ဝင်စားခြင်းများ ပိုမို ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ကုရွှမ် ၏ ဘဝတစ်ခုတည်းကပင် သူ့ကို နာကျင်စေခဲ့သဖြင့် သူသည် သက်တမ်း ဝင်စားခြင်းကို ထပ်မံ မပြုလုပ်ချင်တော့ချေ။

သူ နှစ်သန်းအနည်းငယ်ကြာ အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ကုအန်သည် မတ်တတ်ထရပ်ကာ သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ခြေတစ်လှမ်းအတွင်း သူသည် သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ ၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ သူ၏ ပုံမှန် အလေ့အကျင့်အတိုင်း လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ရှုခင်းများကို သူ ခံစားကြည့်ရှုခဲ့သည်။

တောင်ကြီးမှာ အရင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းပေါ်ရှိ ပန်းများနှင့် အပင်များမှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေခဲ့၏။ အချို့မှာ အတိတ်ကနှင့် မကွာခြားသော်လည်း အသစ်နှင့် အဟောင်း အစားထိုးခြင်း သံသရာ တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

လမ်းလျှောက်နေစဉ် ကုအန် သည် ကုရွှမ် ၏ ဘဝကို ပြန်လည် တွေးတောနေဆဲ ဖြစ်၏။

ကုရွှမ် သည် အခြား ဝင်စားခြင်း ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် မတူညီချေ။ သူသည် သူရဲကောင်းဆန်သော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း လူသားဆန်မှု မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် သေမျိုး သတ္တဝါများနှင့် ကွဲပြားစွာ တွေးတောတတ်သော အမတတစ်ပါးနှင့် တူညီနေခဲ့သည်။

ယန်ယွဲ့ရှီး ၏ နားချမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏ ခံစားချက်များကို ပြတ်သားစွာ ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့၏။ သူသည် အခက်အခဲ သို့မဟုတ် အထီးကျန်မှုကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ သူ ယုံကြည်သည့်အရာကို ပြီးမြောက်ရန် အမြဲတမ်း စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားခဲ့သည်။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အကျိုးအမြတ်ထက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လမ်းစဉ်နှင့် သူ တည်ရှိနေခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုသာ ပို၍ ဂရုစိုက်ခဲ့ပေသည်။

အမတနတ်ဘုရားများ အပေါ် လက်စားချေရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမှာ စွဲလမ်းမှု အပြင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တန်ဖိုးကို ရှာဖွေရန်လည်း ဖြစ်ပေ၏။

သူသည် ဆန်းကြယ်ချောက်နက် ရှေးဟောင်းသစ်ပင် မှ မွေးဖွားလာသူဖြစ်ပြီး မိဘများ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ သစ်ပင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အသိဉာဏ် မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် ကောင်းကင်တာအို ၏ ဖန်ဆင်းမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဇာစ်မြစ် သို့မဟုတ် သူ၏ ကံကြမ္မာကို မသိရှိခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်ကျဥ်းထောင် တွင် အကျဉ်းချခံထားရသော ဘီလီယံနှင့်ချီသော နှစ်ကာလများအတွင်း သူသည် အဘယ်ကြောင့် တည်ရှိနေရသနည်း ဟူသည်ကို အဆက်မပြတ် တွေးတောနေခဲ့၏။

ဤအတွေးများ အားလုံးသည် ယခုအခါ ကုအန် ၏ စိတ်ထဲသို့ ကူးစက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝင်စားခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ...

ကုအန် သည်လည်း ဤမေးခွန်းကို စဉ်းစားနေခဲ့၏။

မဟာတာအို သည် အသက်အသစ်များကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် ဝိညာဉ်များ အနေဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် မွေးဖွားရန် မလိုအပ်ချေ။

"ဆရာ..."

အသံတစ်ခုက ခေါ်လိုက်၏။ စွန်း(စွန့်-အပြစ်)သည် လေထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကုအန် ၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်ရှုပြီး အကဲဖြတ်ပေးနိုင်မလား..."

စကားပြောနေစဉ် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သေးငယ်သော နွယ်ပင်များသည် သူ၏ လက်ဝါးမှ ပေါက်ပွားလာပြီး သစ်ပင်တစ်ပင်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ဖွဲ့စည်းသွားကာ အကိုင်းအခက်များနှင့် အရွက်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။