အခန်း ၄၀၁
Vol. 41 Ch. 401
အခန်း။ ၄၀၁
“ဘယ်သူလဲ”
လုံယီသည် ခေါင်းကို ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သာမန်ရုပ်ရည်ရှိသော လူစိမ်းတစ်ယောက်က ကျောက်သလင်းပွင့်ကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကိုင်မြှောက်ပြီး သူ့ထံသို့ တည့်တည့်ချိန်ရွယ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“မင်းက တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ ကိုယ့်အဖော်အချင်းချင်းတောင် သတ်ဖြတ်ရဲတယ်ပေါ့။ အကယ်၍ ဟွမ်ချွမ်(မြေအောက်ကမ္ဘာ) ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေသာ သိသွားရင် မင်းရဲ့အဖြစ်က ဘာဖြစ်သွားမလဲ”
ထိုလူက အေးစက်စက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက... ရုပ်ပုံမှတ်တမ်းကျောက်တုံးလား”
စုယွီသည် ခြေဖျားမှသည် ခေါင်းဖျားအထိ တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်တက်သွားပြီး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားတော့သည်။
ဝူး...
သူသည် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်စေကာ မည်းနက်မှိုင်းညို့သော ယင်
လေပြင်းကို ထုတ်လွှတ်၍ ထိုလူထံသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
“ငါ့အတွက် သေစမ်း”
စုယွီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သွေးဆာနေသော အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုလူသည် မည်သူပင်ဖြစ်စေ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေသည်မှာ သေချာသဖြင့် သတ်ပစ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။
သို့သော် ထိုလူကမူ ရှောင်တိမ်းခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသော ယင်လေပြင်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်ကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။
ရှဲ... ရှဲ... ရှဲ...
ယင်လေပြင်း ရိုက်ခတ်သွားသော်လည်း ထိုလူသည် မည်သည့်ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိခဲ့သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။
စုယွီသည် ယင်လေပြင်းက ထိုလူ၏ အသားအရေနှင့် ရိုက်ခတ်မိရာတွင် အလွန်မာကျောလှသော နက်မှောင်သည့် သံမဏိအနှစ်ကြီးနှင့် တိုးမိသကဲ့သို့ တကျိကျီမြည်သံကိုပင် ကြားလိုက်ရသည်။
“ဘာ...”
စုယွီသည် မျက်လုံးများ ပြူးထွက်မတတ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
ဘုန်း
နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ အမြင်အာရုံထဲ၌ လက်ဝါးရိပ်တစ်ခု ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ စုယွီသည် ဦးခေါင်းတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခြင်း ခံလိုက်ရကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ခြေထောက်တစ်ဖက်က ပြင်းထန်စွာ နင်းခြေလာခဲ့သည်။
သူ ရုန်းကန်ချင်သော်လည်း တောင်ကြီးတစ်လုံးက ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မလှုပ်သာတော့ပေ။ ရင်ဘတ်ရှိ နံရိုးများမှာလည်း မည်သည့်အချိန်တွင် ကျိုးသွားမည်မသိဘဲ တကျွတ်ကျွတ် မြည်နေတော့သည်။
စုယွီ၏ မျက်နှာတွင် မသိစိတ်မှ ကြောက်ရွံ့မှုများ အထင်းသား ပေါ်လာခဲ့သည်။
“မင်းက အခြေအနေကို အခုထိ သေချာနားမလည်သေးဘူးပဲ”
အပေါ်စီးမှ ကျရောက်လာသော အေးစက်စက် အသံတစ်သံက ပြောလိုက်သည်။
“အသက်... အသက်ချမ်းသာပေးပါ...”
စုယွီ၏ အသားအရိုးများမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ပျော့ညံ့လှပြီး မျက်ရည်၊ နှာရည်များ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ စီးကျလာတော့သည်။
“ငါမေးတာကို ဖြေ။ အကယ်၍ အလိမ်အညာစကားတစ်ခွန်းပါရင် မင်းရဲ့ အရိုးတစ်ချောင်းကို ငါ ချိုးပစ်မယ်”
“ဖြေပါ့မယ်... ဖြေပါ့မယ်...”
“နာမည်က ဘာလဲ”
“စုယွီပါ”
“ဘယ်ကလာတာလဲ”
“ပင်းမြို့က... အားးး ကျင်းမြို့ပါ ကျင်းမြို့ပါခင်ဗျာ”
ချက်ချင်းပင် ဂျွတ်ကနဲ အသံနှင့်အတူ စုယွီ၏ ရင်ဘတ်အရိုးတစ်ချောင်း တိကျစွာ ကျိုးပဲ့သွားတော့သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုများ ယှက်သန်းသွားခဲ့၏။ သူ လိမ်ပြောသည်ကို တစ်ဖက်လူက မည်သို့ သိရှိသွားသည်ကို သူ လုံးဝ စဉ်းစား၍မရပေ။
“မိသားစုက ဘာလုပ်လဲ လူဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲ”
“သစ်လုပ်ငန်း လုပ်ပါတယ် အမေကတော့ စောစောစီးစီး ဆုံးသွားခဲ့လို့...”
စုယွီသည် လက်မလျှော့ချင်သေးဘဲ ထပ်မံ၍ လိမ်ညာပြန်သည်။ သို့သော် လုံယီက သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ သူ၏ အရိုးသုံးချောင်းကို ထပ်မံချိုးပစ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူသည် မည်သည့်လှည့်ကွက်မျှ မသုံးရဲတော့ပေ။
သူ မသိသည်မှာ သူနှင့် လုံယီသည် ယခင်က ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ၏ မိသားစု နောက်ခံအကြောင်းကို လုံယီ ကောင်းစွာ သိရှိထားခြင်းပင်။
ထို့အပြင် လုံယီ၏ ထက်မြက်လှသော အာရုံခံစားမှုစွမ်းရည်ကြောင့် စုယွီ လိမ်ပြောသည့်အခါတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်လာခြင်းနှင့် သွေးလည်ပတ်မှု အပြောင်းအလဲကို တိကျစွာ ဖမ်းမိနေခြင်းပင်။
ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများစွာပင် မလုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။
လုံယီသည် စုယွီကို စစ်မေးပြီးနောက် ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များစွာကို စုဆောင်းလိုက်သည်။
အနှေးနှင့်အမြန် ဤမိစ္ဆာအဖွဲ့အစည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု သူ ကြိုတင်ခံစားမိနေသဖြင့် ကြိုတင်သိရှိထားခြင်းက မမှားနိုင်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် လုံယီက “မင်းဆီ ငါပြန်လာခဲ့မယ်” ဟု ပြောကြားကာ လေထဲသို့ ပျံသန်း၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကျန်ရစ်ခဲ့သော စုယွီမှာ နာရီဝက်ခန့် ကြာမှသာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် မနည်းထရပ်နိုင်ခဲ့သည်။
“သူက ဘယ်သူလဲ...”
"ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်ရုံတင်မကဘူး။ ဂိုဏ်းသားအချင်းချင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ အထောက်အထားကိုပါ သူ့လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတာ။ ဒီအတိုင်းဆိုရင်... နောက်ကျရင် ငါက သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကို ရောက်သွားရတော့မှာလား"
စုယွီသည် အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်မိသော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
“ဟင်... ဒါက ဘာလဲ”
စုယွီသည် ဘေးနားရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်သိုလှောင်အိတ်တစ်အိတ် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းကို ကောက်ယူပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အသိဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့သြခြင်းနှင့် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာခြင်းတို့ ဒွန်တွဲ၍ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ဒီလူက တကယ်ကို လက်ဖွာတာပဲ...
ထိုအချိန်တွင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သော လုံယီမှာမူ စုယွီ၏ ခံစားချက်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။
စုယွီကဲ့သို့သော လူယုတ်မာမျိုးအတွက် ကြင်နာမှုပြနေခြင်းမှာ အပိုသာဖြစ်ပြီး သူ၏ သိက္ခာကို နင်းခြေထားမှသာ ရပေမည်။
ချန်ထားခဲ့သော ဝိညာဉ်အိတ်အတွင်း၌မူ ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်းသားများထံမှ ရရှိခဲ့ပြီး သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့များ၊ ဝိညာဉ်လက်နက်များနှင့် ဆေးလုံးအချို့သာ ပါဝင်ရာ ခွေးကို အရိုးပစ်ပေးလိုက်ခြင်းနှင့်သာ တူသည်။
ဤသည်မှာ အကွက်ချစီစဉ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အသုံးတည့်လျှင်လည်း ကောင်းကာ၊ အသုံးမတည့်လျှင်လည်း ကိုယ့်အတွက် ဆုံးရှုံးမှုမရှိပေ။
ထို့အပြင် စုယွီက ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်းသားများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် လုံယီသည် သူ၏ ယင်
ဓာတ်ပါရမီကို ခုနစ်ကြိမ်၊ ရှစ်ကြိမ်ခန့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည့်အပြင် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ်ကျင့်စဉ်ကိုပါ ရရှိခဲ့သေးသည်။
ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ်က မိမိ၏ ဝိညာဉ်အသိအာရုံဖြင့် တစ်ပါးသူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်
အတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများကို ရှာဖွေဖတ်ရှုခြင်းပင်။ ဤအတတ်ပညာသည် သဘာဝနိယာမကို ထိခိုက်ပျက်ပြားစေသဖြင့် သတိပြု၍ သုံးစွဲရန်လိုအပ်သည်။
နာမည်ကျော်လှသော ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ်ကို လုံယီသည် ဤသို့ဖြင့် အလွယ်တကူ ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။
ဤအတတ်ပညာသည် အသုံးပြုသူ၏ ဝိညာဉ်အဆင့် မြင့်မားရန် လိုအပ်သည်။ အနည်းဆုံး သာမန်လူတစ်ယောက်အပေါ် အသုံးပြုရန်အတွက်ပင် ချီသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရှိရမည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအပေါ် အသုံးပြုမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရှိရန် လိုအပ်သည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား မလုံလောက်ဘဲ အသုံးပြုပါက ပြင်းထန်သော တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံရနိုင်ပြီး အသုံးပြုခြင်းခံရသူမှာမူ အနည်းဆုံး မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးခြင်း သို့မဟုတ် အသက်အန္တရာယ်အထိ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနည်းလမ်းသည် ယုတ်မာရက်စက်လှသော်လည်း အလွန်အသုံးတည့်လှသဖြင့် တစ်နေ့နေ့တွင် အသုံးဝင်လာနိုင်သည်။
ထိုသို့တွေးတောရင်း လုံယီသည် စိတ်ရွှင်လန်းစွာဖြင့် အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ဦးတည်ခဲ့သည်။
ဂိုဏ်းနှင့် သုံးမိုင်ခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ သူသည် ရုံရွှယ်ကျန့်အဖြစ် ရုပ်ဖျက်
လိုက်ပြီး ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ရုံရွှယ်ကျန့်နှင့် ရုပ်ဖျက်ထားမှုကို ပြန်လည်လဲလှယ်ပြီးနောက် သူ၏ မူလလက္ခဏာသို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်သည်။
သူ၏ဆရာဖြစ်သူ ဟယ်ရှန့်မှာမူ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် မိတ်ဆွေများထံသို့ အလည်အပတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
သူ ပြန်လာရန် အနည်းဆုံး ခြောက်လခန့် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပြီး စီနီယာအစ်ကို လျိုချီနှင့် စီနီယာအစ်မ လုထျန်းရန်တို့မှာလည်း မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်မသိရပေ။
ကျယ်ဝန်းလှသော ဂူဗိမာန်ကြီးအတွင်း၌ လုံယီနှင့် အစေခံအိုအချို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
လုံယီသည် အခန်းအတွင်း၌ နေထိုင်ရင်း ဂိုဏ်းပြင်ပတာဝန်မှ ရရှိခဲ့သော ဆုလာဘ်များကို စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။
ပထမဦးစွာ လေလံပွဲမှ ရရှိခဲ့သော ရတနာပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိပြီး သူစားသုံးခဲ့သော လေစီးသီးမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသောအရာများမှာ ဝိညာဉ်ဓားငယ်တစ်စုံဖြစ်ပြီး လက်ကိုင်မပါဘဲ စိမ်းလန်းကြည်လင်နေကာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ထက်ပင် သာလွန်သော ဝိညာဉ်
အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ လက်နေသည်။
၎င်းသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များထက်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှသော ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ဆန်းဖြစ်နိုင်သည်။
ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်းဆေးလုံးများက ဖြူဖွေးသော ကျောက်စိမ်းကြွေပုလင်းအတွင်း၌ ထည့်ထားသော အဖိုးတန်ဆေးလုံးများ ဖြစ်သည်။ ချီသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး စားသုံးပါက ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ချောမွေ့စွာ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးစေနိုင်သည်။ အချိန်တိုအတွင်း အလွန်အကျွံ စားသုံးပါကမူ အာနိသင် လျော့နည်းသွားတတ်သည်။
ရာစုနှစ်ချီ ဝိညာဉ်မှိုမှာ မော်တော်ကားခေါင်းဖုံးအရွယ်အစားခန့်ရှိပြီး အလွှာလိုက် ရှုပ်ထွေးစွာ ရှိနေကာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ ရံဖန်ရံခါ စီးဆင်းနေသည်။
၎င်းသည် နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာ၊ ကိုးရာသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်မှိုဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် ကုန်ကြမ်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။
အစီအရင်အလံငါးခုအား ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုပေါ်တွင် စိုက်ထူထားပြီး နေ၊ လ၊ ကြယ်တာရာပုံစံများကို အလွန်လက်ရာမြောက်စွာ ထွင်းထုထားသည်။
ဝိညာဉ်သားရဲဥသည် မီးခိုးရောင်သန်းသော အနီရဲရဲ သားရဲဥဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများ ရှိနေကာ အသက်ရှူနှုန်းအလား လှုပ်ရှားနေပြီး အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင်အင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ငါတော့ တကယ်ကို ချမ်းသာသွားပြီ။
လုံယီသည် ဤရတနာများကို ယခင်က ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် ပြန်လည်မြင်တွေ့ရသည့်အခါတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။
ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဥစ္စာ၊ အဖော်၊ ကျင့်စဉ်၊ နေရာဟူသော အချက်လေးချက်အနက် ဥစ္စာဓနသည် ပထမဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေကာ ဤရတနာများမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓနပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။
လုံယီသည် အရိုးစားမိစ္ဆာမထံမှ သိမ်းဆည်းရမိသော ဟွမ်ချွမ်အကြီးအကဲ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ဖွင့်၍ စစ်ဆေးလိုက်တော့သည်။
ပထမဦးစွာ သူသည် နီရဲသော ပိုးဖဲလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ တော်ဝင်နန်းသုံး ပိုးထည်များထက်ပင် ဆယ်ဆမက ပိုမိုလှပဆန်းပြားနေပြီး ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများမှာလည်း အလွှာလိုက် အဆက်မပြတ် ဖြာထွက်လျက်ရှိသည်။
အရိုးစားမိစ္ဆာမသည် ဤပိုးဖဲလိပ်ကို အသုံးပြု၍ ရန်သူများနှင့် မှော်ရတနာများကို တုပ်နှောင်
ဖမ်းဆီးခဲ့သည်ကို လုံယီ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးရာ ၎င်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်မှန်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
နောက်တစ်ခုမှာ အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းဆံထိုးတစ်ချောင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလင်းရောင် မှေးမှိန်နေသည်။
ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဒဏ်ကြောင့် အကြီးအကျယ် ပျက်စီးသွားပုံရ၏။
ထို့ပြင် လူကို စိတ်ရိုင်းဝင်လာစေမည့် သင်းပျံ့သောရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ပန်းရောင်အိတ်ငယ်တစ်အိတ်လည်း ပါရှိသေးသည်။
ဆက်လက်၍ ဆေးစွမ်းအမျိုးမျိုးရှိသော ဆေးပုလင်း ဆယ်ပုလင်းကျော်ကို တွေ့ရပြီး ထိုအထဲတွင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးများအတွက်ပင် အကျိုးထူးစေမည့် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်း ဆေးလုံးများလည်း ပါဝင်နေသည်။
ထို့အတူ အဆောင်စာရွက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကိုလည်း တွေ့ရသော်လည်း အများစုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သာ ဖြစ်ကြသည်။
အကြောင်းမူကား အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အဆောင်စာရွက်များမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှသောကြောင့်ပင်။
လုံယီသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စစ်ဆေးအကဲဖြတ်ပြီးနောက် ဤအခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်သူ၏ သိုလှောင်အိတ်သည် လေလံပွဲ၌ ရောင်းချခဲ့သော ရတနာများထက်ပင် နည်းပါးခြင်းမရှိဘဲ တန်ဖိုးကြီးမားလှကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအထဲတွင် နီရဲသော ပိုးဖဲလိပ်၊ အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းဆံထိုးနှင့် ပန်းရောင်အိတ်ငယ်တို့မှာ တန်ဖိုးအကြီးမားဆုံးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်လက်နက်များ ဖြစ်ရန် သေချာသလောက်ပင် ရှိသည်။
သို့သော်လည်း ရတနာများစွာ ရှိနေသော်ငြား လုံယီအတွက် အသုံးဝင်မည့်အရာမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
သူ၏လက်ထဲတွင် မှော်လက်နက်သန္ဓေသား ရှိနေပြီးဖြစ်ရာ သာမန်မှော်လက်နက်များနှင့် ဝိညာဉ်လက်နက်အများစုမှာ သူ့အတွက် ပိုလျှံနေသောအရာများသာ ဖြစ်တော့သည်။
အဆင့်တက်ရာတွင် ကူညီပေးမည့် ဆေးလုံးများဆိုလျှင်မူ သူ့အတွက် လုံးဝ အသုံးမဝင်ချေ။
ယခုအချိန်၌ လုံယီ အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ သူ၏ပါရမီများနှင့် ကျင့်စဉ်များကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ ထူးဆန်းသော ရတနာပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်ကျင့်စဉ်ကို မြှင့်တင်ရန် နဂါးတံတွေးမြက်နှင့် ကျောက်ဖြစ်ခြင်းပါရမီကို မြှင့်တင်ရန် ရေခဲဝိညာဉ်ကဲ့သို့သော အရာများ ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲဝမ်ဟူသော ခါးသီးလှသည့် ရန်သူကြီးမှာမူ သူ့ရင်ထဲတွင် စူးဝင်နေသော ဆူးတစ်ချောင်းအလား ဖြစ်နေသဖြင့် သူသည် သူ၏အင်အားကို အလျင်အမြန် မြှင့်တင်ရန် အရေးတကြီး လိုအပ်နေသည်။
ဤသို့ တွေးတောမိရင်း လုံယီသည် ယခုတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်မှ ရရှိလာသော ဆုလာဘ်များကို တစ်ခုချင်းစီ ခွဲခြား၍ စတင်စနစ်တကျ စီစဉ်လေတော့သည်။
ရန်သူများကို ချည်နှောင်နိုင်သည့် ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်သော နီရဲသည့်ပိုးဖဲလိပ်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည့် နုပျိုခြင်းဆေးလုံးနှင့် အဆင့်မြင့်မားလှသော အစီအရင်အလံတုတ်စု အစရှိသည့် သူ့အတွက် အသုံးဝင်မည့်အရာများကိုမူ သူသည် သီးသန့်ဖယ်၍ သိမ်းဆည်းထားလိုက်၏။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူ့အတွက် တိုက်ရိုက်အသုံးမဝင်လှသော ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်လက်နက်များ၊ အမျိုးအမည်မသိရသော သားရဲဥ၊ ထောင်စုနှစ်သက်တမ်းရှိ လင်ဇီးမှို၊ ဝိညာဉ်ဆံထိုးနှင့် ပန်းရောင်ဝိညာဉ်အိတ် အစရှိသည်တို့ကိုမူ သီးခြားဖယ်ထုတ်ထားလိုက်သည်။ သူသည် ဤပစ္စည်းများကို သူ့အတွက် အကျိုးထူးစေမည့် ရတနာများနှင့် လဲလှယ်ကာ အင်အားအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။
လက်ရှိတွင် ဆရာသခင် ဟယ်ရှန့်မှာလည်း ကျောက်ဂူဂေဟာ၌ ရှိမနေသဖြင့် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။
ဤအချက်ကို စဉ်းစားမိပြီးနောက် လုံယီသည် ဝါကျင်ကျင် အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ သူ၏လက်ညှိုးဖြင့် စာသားအချို့ကို တိတ်တဆိတ် ရေးသားလိုက်သည်။
မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ကျောက်ဂူအပြင်ဘက်မှ ရင်းနှီးနေသော အသံချိုချိုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
"ကတုံးကြီးလုံ... ငါ့ကို ဘာကိစ္စရှိလို့ လှမ်းခေါ်ရတာလဲ။ ငါ့အတွက် လက်ဆောင်ပစ္စည်းတွေများ ပါလာလို့လား... ဟိဟိ..."
"လက်ဆောင်ပေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"
လုံယီသည်လည်း လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ရယ်မောရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို အလုပ်တစ်ခုတော့ ကူညီပေးရမယ်"
"ဘာအကူအညီလဲ"
"ငါ့လက်ထဲမှာ ရောင်းချချင်တဲ့ ရတနာအချို့ ရှိနေတယ်။ အဲဒါတွေကို အရင်က မင်းကိုပြောဖူးတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းပစ္စည်းတွေနဲ့ အကုန်လဲချင်လို့။ အော်... ပြီးတော့ အသစ်ထပ်တိုးချင်တဲ့ ပစ္စည်းအချို့လည်း ရှိသေးတယ်"
"မင်းလိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက သာမန်အရာတွေမှ မဟုတ်တာ။ ရေခဲဝိညာဉ်တို့၊ နဂါးတံတွေးမြက်တို့၊ လိပ်ပြာဖြူမှိုတို့ ဆိုတာလေ... အဲဒါတွေက ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေထဲမှာပဲ ပါလေ့ရှိတာ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိအဆင့်အတန်းနဲ့ ရဖို့ မလွယ်ကူတဲ့ အရာတွေပဲဥစ္စာ..." ပိယောင်ယောင်သည် သူမ၏ နှာခေါင်းလေးကို ရှုံ့လျက် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အကယ်၍ မင်းသာ အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ရှာဖွေဖို့ ကူညီပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ့လက်ထဲက ရတနာတွေအားလုံးကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်ဖို့ အသင့်ပဲ"
"ဟွန်း... မင်းလက်ထဲမှာ ဘယ်လိုရတနာမျိုး ရှိနေလို့လဲ။ ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာမို့လို့လဲ..."
ပိယောင်ယောင်၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် လုံယီသည် သူ၏လက်ကြီးကို ဝေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။
ခဏချင်းမှာပင် အခန်းတွင်း၌ ရွှေရောင်ငွေရောင်များဖြင့် တဖိတ်ဖိတ်တောက်ပြောင်ကာ မျက်စိကျိန်းမတတ် ဝင်းလက်ဆန်းပြားလှသော ရတနာပုံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာလေတော့သည်။
ထိုမြင်ကွင်းက ပိယောင်ယောင်၏ မျက်ဝန်းများကို စူးရှတောက်ပသွားစေပြီး သူမ၏ ရွှန်းစိုသော နှုတ်ခမ်းနီနီလေးမှာလည်း အံ့သြလွန်းသဖြင့် အလိုအလျောက် ဝိုင်းစက်သွားရတော့သည်။