အခန်း ၄၀၈

အခန်း။ ၄၀၈

ဟဲမြို့၊ ဂူမျိုးနွယ်စု။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူများသည် ပျံသန်းသောဓားများကို ကိုင်စွဲလျက် အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို ပစ်ပေါက်ကာ သို့မဟုတ် မှော်အတတ်များကို အသုံးပြုလျက် ၎င်းတို့၏ရှေ့ရှိ ဂူမျိုးနွယ်စုဝင်များကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်နေကြသည်။

"အား..."

"ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ ကျေးဇူးပြုပြီး မသတ်ပါနဲ့..."

"ငါမုန်းတယ် ဘာဖြစ်လို့ ဒီရူးသွပ်တဲ့ လူစုနဲ့ သွားပြီး ရန်စမိပါလိမ့်..."

ခမ်းနားလှသော ဂူမျိုးနွယ်စု၏ အိမ်ကြီးမှာ သွေးချောင်းစီးနေပြီး ဂူမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ သွေးအိုင်ထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာဖြင့် သေဆုံးနေကြသည်။

အိမ်ကြီး၏အထက်တွင်မှု ဝါးတားတား အလင်းရိပ်တစ်ခု လွှမ်းခြုံနေသည်မှာ တစ်စုံတစ်ရာသော အစီအရင်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ထို့ကြောင့် အတွင်းဘက်တွင် သွေးနှင့်မီးတို့ တောက်လောင်နေသော်လည်း ဟဲမြို့ရှိ အခြားသော မျိုးနွယ်စုများမှာ လုံးဝ သိရှိခြင်း မရှိပေ။

"ဟွမ်ချွမ်းဂိုဏ်း... ငါသာ ဒီတစ်ခါ လွတ်မြောက်သွားမယ်ဆိုရင် မင်းတို့ကို တန်ပြန်ပေးဆပ်စေရမယ်"

ဂူမျိုးနွယ်စု၏ နောက်ဖေးတွင်မှု ပိုမိုပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်။

သို့သော် ထိုတိုက်ပွဲမှာ တစ်ဖက်သတ်သာ ဖြစ်နေသည်။

ကြီးမားလှသော အစိမ်းရောင် လူသားတစ်ပိုင်း သစ်ပင်ကြီးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး မီးလောင်ကျွမ်းထားသဖြင့် ပင်စည်မှာ အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နေကာ အကိုင်းအခက်များစွာလည်း ကျိုးပဲ့နေ၏။

ကျန်ရှိနေသေးသော အကိုင်းအခက်များတွင်လည်း မီးတောက်များ တောက်လောင်နေဆဲဖြစ်ရာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူ ဂူမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် ဂူထျန်းတန့်သည်လည်း အလားတူပင် ဆိုးရွားလှသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး သွေးတို့စွန်းထင်းနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့နေကာ သူကိုင်ဆောင်ထားသော မက်မွန်သစ်သားဓားမှာ အလင်းရောင် အားနည်းစွာသာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

အနီရောင်တောက်နေသော ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခု၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရသဖြင့် သူသည် ဆက်လက်တောင့်ခံရန် မစွမ်းသာတော့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"ပြောစမ်း... ဂူထျန်းတန့် ငါတို့ဂိုဏ်း ရောက်လာတာကို မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ"

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော အရိပ်တစ်ခုက ရက်စက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... မင်းတို့ ဟွမ်ချွမ်းဂိုဏ်းထဲက သစ္စာဖောက်က ငါ့ကို ပြောပြတာလေ။ သူ မင်းတို့ကို ပြန်ပြီး သတ်မယ့်နေ့ကိုသာ စောင့်နေလိုက်"

ဂူထျန်းတန့်က ရယ်မောလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ချွန်ထက်သောအနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ထိုးဖောက်သွားခဲ့ရာ သူသည် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ လျင်မြန်စွာ အရောင်မှိန်သွားတော့သည်။

"နှမြောဖို့ကောင်းလိုက်တာ အဖြေကို မရလိုက်ဘူး"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်သူက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သာမန်သစ္စာဖောက်ဆိုရင်တော့ အဖြေကို အကြာကြီးကတည်းက ပြောသွားမှာပေါ့"

အခြားလူတစ်ဦးက ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဆယ့်သုံးမြောက်အကြီးအကဲရဲ့ သေဆုံးမှုမှာ တခြားသော လျှို့ဝှက်ချက် ရှိရမယ်။

သူမသေဆုံးတဲ့နေရာကို ငါသွားကြည့်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနေရာမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားတွေအရ သူမက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားတာ။

အဲဒီနေ့က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေရဲ့ ပြောပြချက်အရ အစိမ်းရောင်နဂါးအိမ်တော်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရောက်လာတယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲ"

ထိုလူမှာ အသက် ခြောက်ဆယ် သို့မဟုတ် ခုနစ်ဆယ်ခန့်ရှိပုံရပြီး ဆံပင်များမှာ တစ်ဝက်ခန့် ဖြူနေသော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် အနက်ရောင် အစက်အပြောက်များ ပြည့်နှက်နေကာ ထိုအစက်အပြောက်များမှာ လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ရှိနေသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ တောက်ပသောအနက်ရောင် ဆံပင်တစ်မျှင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက အဲဒီခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူဆီက ကြွေကျလာတဲ့ ဆံပင်ဖြစ်ရမယ်။ မီးတောင် မလောင်နိုင်ဘူးဆိုတော့ ချီကျင့်ကြံသူတွေ မစွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့အရာပဲ"

"သေးငယ်တဲ့ ဟဲမြို့မှာ အဆင့်တူ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက် ရှိနေဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဇာအိုနိုင်ငံတော်က ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ နယ်မြေလည်း မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီလူကပဲ တရားခံဖြစ်ဖို့ အများဆုံးပဲ"

"ဗေဒင်ဆရာကို သွားရှာကြ သူက ဒီလူကို ရှာဖို့ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

...

ဇာအိုနိုင်ငံတော်၏ နယ်စပ်ဒေသတွင် တည်ရှိပြီး အလောင်းကိုင်တွယ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ မိုင်နှစ်ထောင်ကျော် ဝေးကွာကာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ရာချိုင့်ဝှမ်းနှင့် အနီးဆုံး မြို့ကြီးဖြစ်သော ယီမြို့ပင်။

ပိယောင်ယောင်က အကြီးအကဲဝမ်မှာ အရေးကြီးကိစ္စများဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေသည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း လုံယီမှာ လုံခြုံရေးအတွက် ရုံရွှီကျန့်နှင့် အထောက်အထားများ လဲလှယ်လိုက်သည်။

အလောင်းကိုင်တွယ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာပြီး မိုင်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော လူငယ်သခင်လေးတစ်ယောက်အဖြစ် တစ်ဖန် ပြောင်းလဲလိုက်ပြန်သည်။

သူသည် နှစ်မီတာကျော်ရှည်သော ပိုးကောင်ကြီးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးပြီး ၎င်း၏ကျောပေါ်တွင် စီးနင်းကာ ဦးတည်ရာသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်သွားတော့သည်။

ထိုပိုးကောင်ကြီးမှာ သုံးလေးနာရီမျှသာ ပြေးလွှားနိုင်ခဲ့ပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များပင် ထွက်လာတော့သည်။

လုံယီမှာ သားကောင်ကို အမြဲပြောင်းလဲရင်း တစ်စက္ကန့်မျှပင် မနားဘဲ ခရီးနှင်ခဲ့ရာ သုံးရက်မပြည့်မီမှာပင် ယီမြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယီမြို့၏ မြို့ရိုးများမှာ ပေနှစ်ဆယ်မှ သုံးဆယ်သာ မြင့်မားပြီး မြို့တံခါးဝရှိ အစောင့်များမှာလည်း နည်းပါးကာ ပျင်းရိနေကြသည်။

မြို့တံခါးသို့ တိုက်ရိုက်သွားသော လမ်းမပေါ်တွင် အနက်ရောင်မျဉ်းကြောင်းများဖြင့် ရေးဆွဲထားသော ထူးဆန်းသည့် အဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် အမှတ်အသား တစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေသည်။ ဖြတ်သန်းသွားသူတိုင်း ၎င်းတို့အပေါ် နင်းမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အဖြူရောင်အလင်းတန်းဖျော့ဖျော့များ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားကြသည်။

လုံယီမှာ ဤအရာမှာ လူသားမြို့များအတွင်းသို့ မိစ္ဆာများ အသွင်ပြောင်း၍ ခိုးဝင်ကာ ဆိုးဝါးသော အပြုအမူများ မလုပ်ဆောင်စေရန် တားဆီးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများတွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော မှတ်တမ်းများ အများအပြား ရှိသည်။

တစ်ချိန်က မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး မြို့ကို အကြမ်းဖက် ဖျက်ဆီးခဲ့ရာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိခဲ့ဖူးသည့် မှတ်တမ်းများပင် ရှိခဲ့သည်။

အဆိပ်ပြင်းသော မိစ္ဆာများ မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ မြို့၏ ရေပေးဝေရေးစနစ်ကို အဆိပ်ခတ်ပြီး လူအမြောက်အမြား သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် မှတ်တမ်းများလည်း ရှိသည်။

ထို့ပြင် အင်းဆက်များကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာများမှာလည်း မြို့တွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ဆယ်နှစ်ကျော်ကာလအတွင်း မြို့လူဦးရေ၏ တစ်ဝက်ကို စားသုံးကာ ဖျက်ဆီးသွားခဲ့သည်။

လူသားမျိုးနွယ်နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တို့မှာ လတ်တလောနှစ်များအတွင်း ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်နေကြသော်လည်း ၎င်းမှာ ခေတ္တမျှသာဖြစ်ပြီး သမိုင်းကြောင်းအရ ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခများမှာ အချိန်ကာလတစ်ခုစီတိုင်းတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လေ့ရှိသည်။

မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လုံယီမှာ ချန်ယဲ့အမည်ရှိသူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် စီစဉ်ထားသည်။

ကျန်းလီ၏ အချက်အလက်များအရ ချန်ယဲ့မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ ဆွေမျိုးတော်စပ်သူ ဖြစ်သည်။

သူ၏အသက်မှာ သုံးဆယ်ကျော်အရွယ်ဖြစ်ပြီး နှာခေါင်းကြီးကြီး၊ နဖူးပြင်မြင့်မားခြင်း၊ အသားအရေညိုမည်းခြင်းတို့ရှိကာ ယီမြို့၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းရှိ လယ်သမားတစ်ဦး၏ အိမ်တွင် နေထိုင်သူဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လုံယီမှာ ထိုလယ်သမားအိမ်သို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်သည့်အခါ အိမ်မှာ လူသူမနေထိုင်သည်မှာ ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင်လည်း သူကိုယ်တိုင်မှာ လပေါင်းများစွာ ကြန့်ကြာနေခဲ့ပြီးမှ ရောက်လာခြင်းဖြစ်ရာ အကြီးအကဲဝမ်၏ လူမှာ ဤနေရာတွင် အချိန်အကန့်အသတ်မရှိ စောင့်ဆိုင်းနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လုံယီမှာ စိတ်ဓာတ်မကျသေးပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ရာချိုင့်ဝှမ်းတွင် ရှာကို တွေ့ရှိရခြင်း ရှိမရှိကို ဒေသခံများကို မေးမြန်းခြင်းဖြင့် အတည်ပြုနိုင်သေးသည်။

သူသည် ဦးစွာ တည်းခိုရန်အတွက် တည်းခိုခန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်နှင့် စကားစမြည်ပြောဆိုရာမှတစ်ဆင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ရာချိုင့်ဝှမ်းတွင် ဆေးမြစ်ရှာဖွေခြင်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေသော ဒေသခံ ဆေးသမားများ ရှိကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

"ဒါပေမဲ့ အခုက အန္တရာယ်များတဲ့ ရာသီဥတုဗျ။ ဝက်ဝံတွေကို မကြာခဏ တွေ့ရတတ်တယ်။ ဆေးသမားအများစုကလည်း အပင်ရှာတာကို ရပ်ထားကြပြီ။ အခုအချိန်မှာ သွားဖို့ ဝန်လေးနေကြလိမ့်မယ်"

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ပြောပြသည်။

လုံယီမှာ နာမည်ကျော် ဆေးသမားအချို့၏ အမည်များကို ရရှိပြီးနောက် လမ်းမပေါ်သို့ ထွက်သွားကာ ကောင်းမွန်သော ဝိုင်နှင့် အသားများကို ဝယ်ယူ၍ ၎င်းတို့၏ အိမ်များသို့ တစ်အိမ်ပြီးတစ်အိမ် သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။

" ရှာဟုတ်လား ဘယ်တော့မှ မမြင်ဖူးဘူးဗျ။ တောင်းပန်ပါတယ် လူငယ်လေး"

"ဒီအရာက ရှားပါးတယ်လေ။ ငါ့သက်တမ်း ငါးဆယ်ကျော်အတွင်းမှာ ငယ်ငယ်တုန်းက တစ်ခါပဲ မြင်ဖူးတယ်"

" ရှာဟုတ်လား။ တကယ်လို့ သူ့နေရာကို သိတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်ရှိရင် အဲဒါ ဂန်လေးပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူက ချိုင့်ဝှမ်းနက်ထဲကို မကြာခဏ သွားတတ်တဲ့သူဆိုတော့ သူ့ကို သွားမေးကြည့်တာ ပိုကောင်းမယ်"

လုံယီမှာ တစ်ဝက်မျှ ရှာဖွေပြီးနောက်တွင်မှ လျှို့ဝှက်ကျဉ်းမြောင်းသော ခြံဝင်းတစ်ခုထဲတွင် နေထိုင်သော ဂန်လေးကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ပြီး ဆံပင်တစ်ဝက်ဖြူနေသော ပိန်သွယ်သည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ကာ အရောင်မှိန်နေသော မီးခိုးရောင် ရှပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ကို စည်းနှောင်ထားသည်။

သူ၏မျက်လုံးများတွင်မူ လောကီကိစ္စရပ်များကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သည့် ပညာဉာဏ်အရောင်များ တောက်ပနေသည်။

" ရှာဟုတ်လား။ ဟဲဟဲ... ငါ အမှန်ပဲ မနှစ်က တစ်ကောင် တွေ့ခဲ့တယ်။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ရာချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ချိုင့်ဝှမ်းနက်ထဲမှာလေ။ သာမန်ဆေးသမားတွေဆိုရင် အဲဒီကိုသွားဖို့ အစွမ်းအစ မရှိကြဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုရာသီမျိုးမှာ ဝက်ဝံ၊ တောဝက်နဲ့ ဝံပုလွေတွေ မကြာခဏ ပေါ်လာတတ်တယ်။ အဲဒီကို သွားဖို့က အန္တရာယ် အလွန်ကြီးတယ်ဗျ"

"ဈေးနှုန်းကို ပြောလိုက်ပါ အဘိုးကြီး"

လုံယီက မထီတရီ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူ့တွင် ငွေကြေး မချို့တဲ့ပေ ငွေအကြွေစေ့များသာ လိုအပ်သည်။

ဂန်လေးက လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်သည်။

"ငွေတစ်ရာလား"

ဂန်လေးက မျက်လုံးကို ဝိုင်းစက်အောင် ပြုလုပ်ပြီး "ငွေတစ်ထောင်" ဟု ပြောသည်။

လုံယီမှာ ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

သူ့တွင် ငွေရှိသော်လည်း အလွယ်တကူ အမြတ်ထုတ်ခံရမည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

သာမန်အိမ်ထောင်စုများမှာ တစ်နှစ်လျှင် ငွေ ဆယ် သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ်မျှသာ ရှာဖွေနိုင်ကြသည်။

အသက်ကို စတေးရသော်လည်း ငွေတစ်ထောင်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဂန်လေးမှာ သိသိသာသာကို ဈေးတင်ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း လုံယီ နားလည်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ ဈေးဆစ်ပြီးနောက်တွင် ငွေ ရှစ်ရာဖြင့် သတ်မှတ်လိုက်ပြီး ထို့ထက် လျှော့ချရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထားလိုက်ပါတော့ ငွေဆိုတာ ပြင်ပအရာပဲ။ နဂါးတံတွေးမြက်က ပိုအရေးကြီးတယ်။

လုံယီက ထိုသို့တွေးတောရင်း သူ အလိမ်ခံနေရမှန်း သိသော်လည်း အချိန်မဖြုန်းလိုတော့သဖြင့် ဂန်လေး၏ အခြေအနေကို လက်ခံလိုက်သည်။

သူတို့မှာ နောက်တစ်နေ့တွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ရာချိုင့်ဝှမ်းသို့ အတူတူသွားရန် သဘောတူညီလိုက်ကြသည်။

ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် ဂန်လေးနှင့် သူ၏တပည့်တို့ အိမ်အတွင်း၌ တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဆရာ ဆရာ တောင်းလိုက်တဲ့ ဈေးက နည်းနည်း များမနေဘူးလား"

"မင်း ဘာသိလို့လဲ ဒီ ချမ်းသာတဲ့ အပြင်လူက တကယ့်ကို အဆီပိုတွေပါတဲ့ သိုးလိုပဲ။ အခု အခွင့်အရေးရှိတုန်း မခွာရင် နောက်ဆိုရင် ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုး ရှာရခက်လိမ့်မယ်"

"အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ကို မရိုးသားတဲ့ ကုန်သည်တွေ ဖြစ်မသွားဘူးလား။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နာမည်ပျက်သွားနိုင်တယ်..."

"ဒေသခံတွေနဲ့ဆိုရင်တော့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ဂရုစိုက်ရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အပြင်လူတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ ဒါက တစ်ခါတည်းနဲ့ ပြီးဆုံးမယ့် ကိစ္စပဲ"

ဂန်လေးက သူ၏တပည့်ကို ဆူပူလိုက်သည်။

"မိုက်မဲမနေနဲ့ ပိုက်ဆံရမယ့် အခွင့်အရေးဆိုရင် အမြဲတမ်း ဆုပ်ကိုင်ထား ငါပြောတာကို မှတ်ထား မင်း ထမင်းစားတာထက် ဆားစားတာ ပိုများတဲ့ အဘိုးကြီးစကားကို နားထောင် နားလည်လား"

ဒါဆို ငါက အဆီပိုတွေပါတဲ့ သိုးကြီးပေါ့လေ။

ဂန်လေး၏ မောက်မာသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည့် လုံယီမှာ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် သူသည် ဂန်လေးနှင့် တပည့်ဖြစ်သူကို ရှာဖွေရန် သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဂန်လေးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"မိုက်မဲတဲ့ကောင် အလုပ်လုပ်တော့။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ရာချိုင့်ဝှမ်းကို သွားဖို့ ပြင်ဆင်ကြ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဂန်လေး၏ တပည့် နွီဒါရှက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ရှိ နွီဒါရှမှာ အသားအရေညိုမည်းပြီး ရိုးသားပုံပေါက်ကာ ပခုံးကျယ်ကျယ်၊ ခါးတုတ်တုတ်နှင့် ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမှာ ဂန်လေး၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်ပုံပင်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူသည် အလျင်အမြန်ပင် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လေးလံသော သံခြင်းတောင်းကို ထမ်းကာ အိမ်ပြင်သို့ ထွက်လာသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် တန် တန်ဟု အသံမြည်နေသည်။

လုံယီမှာ နွီဒါရှကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

ခြင်းတောင်းမှာ အလေးချိန် တစ်ရာ သို့မဟုတ် နှစ်ရာခန့် ရှိသော်လည်း ဤကောင်လေးမှာ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ထားပုံမရဘဲ မွေးရာပါ ခွန်အားအလွန်ကြီးမားသူ ဖြစ်ပုံပင်။

မွေးရာပါ ခွန်အားကြီးမားသည့် နွီဒါရှမှာ ရိုးသားပြီး စိတ်ထားကောင်းသူဖြစ်ကာ ဒေါသဆိုတာ အဝေးကြီးမှာ ရှိသူဖြစ်သည်။

ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ရာချိုင့်ဝှမ်းသို့ သွားသောလမ်းတွင် ဂန်လေးမှာ သူ့ကို အမြဲလိုလို ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေသည်။

"သတိထား ငါ့ရဲ့ ရတနာတွေကို မဖျက်ဆီးနဲ့"

"ဒီလမ်းက သွားလေ။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မေ့တတ်တဲ့ တပည့်မျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ"

"မင်း ဦးနှောက်ထဲ ရေဝင်နေတာလား"

နောက်ဆုံးတွင် လုံယီမှာ ကြည့်မရတော့ဘဲ "ဦးလေးဂန် ညီလေးနွီက ပညာလည်းရှိသလို စိတ်ထားလည်း ကောင်းတယ်။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြမ်းတမ်းစွာ ဆက်ဆံနေတာလဲ" ဟု ဝင်ရောက်ပြောဆို လိုက်သည်။

ဂန်လေးက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် "လူငယ်လေး လျူရေ မင်း နားမလည်ပါဘူး။ ကျောက်စိမ်းကို ထုဆစ်မှပဲ ကိရိယာ ဖြစ်လာမှာ။ ငါက သူ့ကို သေချာ မသွန်သင်ပေးရင် သူက နောင်အခါမှာ ဘယ်လိုအောင်မြင်မှာလဲ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နွီဒါရှမှာမူ အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြုံးလျက် ခေါင်းကိုသာ ကုတ်နေပြီး ဆူပူခြင်းကို အနည်းငယ်မျှ အလေးမထားပေ။

လုံယီမှာ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ဤရယ်စရာကောင်းသော လူနှစ်ဦးကို အရေးမစိုက်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သုံးဦးသား ဆက်လက်၍ ရှေ့သို့ ချီတက်ခဲ့ကြရာ မကြာမီပင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ရာချိုင့်ဝှမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။