အခန်း ၄၁၀

အခန်း။ ၄၁၀

ဝမ်မျိုးနွယ်စုမှာ သိုင်းလောက၏ ကျင့်ဝတ်များကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးများကို မိသားစုဝင်များအထိပါ ဆွဲထည့်နေကြသည်။

ကောင်းပြီလေ မင်းတို့က ငါ့ကို ရွှံ့စေးနဲ့ လုပ်ထားတယ်လို့ ထင်နေတာလား။

လုံယီ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လာသည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ရက်စက်လျှင် သူလည်း ရက်စက်ရုံသာရှိတော့သည်။

မူလက နဂါးတံတွေးမြက်ကို ရှာတွေ့ပြီးသည်နှင့် ပင်အန်းရွာ ဟသို့ ပြန်ရန် စီစဉ်ထားခြင်းပင်။

သို့သော် စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သူ စိုးရိမ်စိတ် မကင်းဖြစ်လာသည်။

သူ၏ ခါးတွင်ချိတ်ထားသော အလောင်းသိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်သည်နှင့် လုံအာသည် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်၊ ဂန်လေးနှင့် တပည့်ဖြစ်သူ မမြင်နိုင်သော နေရာတွင် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မတူညီသော အရောင်ရှိသည့် အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ လုံအာ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။

တစ်ခုမှာ မီးခိုးရောင် သတင်းပေးစာတိုအဆောင်ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ခုမှာ မျက်လုံးနေရာကိုသာ ဖော်ထားသည့် တစ်ကိုယ်လုံးနီးပါး ဖုံးအုပ်ထားသော အနက်ရောင် သံချပ်ကာဖြစ်ပြီး ယခင် ဂူမျိုးနွယ်စု လေလံပွဲမှ ရရှိထားသည့် အဆင့်မြင့်ဆုံး မှော်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

တစ်ခုခု ထူးခြားတာရှိရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြား။

လုံယီက လုံအာကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လုံအာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မီးခိုးရောင် ပုတီးစေ့တစ်ခု ပါရှိနေသဖြင့် သူ၏ ဉာဏ်ရည်မှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် လုံယီမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်နှင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် လုံအာ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ သာမန် ဝိညာဉ်အလောင်းများထက် အများကြီး သာလွန်ပြီး သခင်နှင့် ခွဲခွာ၍ လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ပင်အန်းရွာမှာ ယီမြို့မှ မိုင်တစ်ရာမပြည့်သော အကွာအဝေးတွင် ရှိသည်။ ဤနယ်ပယ်အတွင်းတွင် လုံယီနှင့် လုံအာတို့မှာ အာရုံခံနိုင်စွမ်း အားနည်းသော်လည်း အဆောင်လက်ဖွဲ့မှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည်။

လုံယီ၏ အမိန့်ကို ကြားသည်နှင့် လုံအာသည် ချက်ချင်းပင် ပင်အန်းရွာဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

လုံယီသည် ဂန်လေးနှင့် တပည့်ဖြစ်သူတို့နှင့်အတူ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ရာချိုင့်ဝှမ်းသို့ ဆက်လက်သွားရန် မိုးလင်းသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လုံယီ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၍လား မသိ ဤတစ်ခါတွင်မူ ဂန်လေးမှာ လက်နက်အပြည့်အစုံဖြင့် ပြင်ဆင်လာပြီး ဆူညံနေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သားရေအိတ် ခုနစ်၊ ရှစ်အိတ်ခန့် ချိတ်ဆွဲထားပြီး လမ်းကြောင်းစမ်းသပ်ရန်အတွက် မီးကင်ထားသည့် မီးခိုးရောင်ညိုရောင် ဝါးတုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဓားမတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ လမ်းကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်နေသဖြင့် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်။

ဤသို့ဖြင့် နေ့တစ်ဝက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မြက်ခင်းနှင့် နွယ်ပင်များကြားတွင် ထူးဆန်းသော မြွေတစ်ကောင်၏ တည်ရှိမှုကို ရှာတွေ့သွားသည်။

၎င်းမှာ စည်ပိုင်းခန့် ထူထဲပြီး အရောင်သုံးမျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် မြွေသဏ္ဌာန် သတ္တဝါဖြစ်သည်။

မြွေ၏ ခေါင်းမှာ အနီရောင်၊ ကိုယ်မှာ အနက်ရောင်၊ အမြီးမှာ မီးခိုးရောင်အဖြူရောင် ဖြစ်ပြီး မာကျောသိပ်သည်းသော အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

အထူးခြားဆုံးမှာ ၎င်း၏ နဖူးတွင်ရှိသော လက်သီးဆုပ်အရွယ် အနီရောင် အသားလုံးကြီးဖြစ်သည်။

သူ့ခါးတွင် ဆူးများဖုံးအုပ်ထားသော ပါးလွှာသည့် ခြေထောက်နှစ်ချောင်း ပါရှိသည်။

သူတို့ ရောက်လာသည်ကို သိရှိသော်လည်း ထိုမြွေမှာ ထူးထူးခြားခြား တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။

ငြိမ်သက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှီးရှီးဟု မြည်လျက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထွက်ခွာသွားဟန် ရှိသည်။

"သူ့နောက်ကို ကပ်လိုက် သူ့အသိုက် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်"

ဂန်လေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

ထိုမြွေမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာပင် ကိုက်ရာပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော အဆုံးမရှိသည့် မှောင်မိုက်သော ဂူထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

လုံယီမှာမူ ထိုမြွေ၏ တည်ရှိမှုကို စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

ဘာကြောင့်ဆိုသော် ဂူပေါက်ဝတွင် ပေဝက်ခန့် ရှည်လျားပြီး ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပုံသွင်းထားသကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေသည့် အနီရောင်ဆေးမြစ်တစ်ခင်းကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

နဂါးတံတွေးမြက်…..

လုံယီမှာ ဝမ်းမြောက်သွားပြီး ဂန်လေးအား ကျန်ရှိသော ငွေများကို ချက်ချင်း ပေးချေလိုက်သည်။

ညဉ့်ဦးယံတွင် လုံယီက ဂန်လေးနှင့် တပည့်ဖြစ်သူကို အရင်ပြန်ရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ဂန်လေး၏ တွန့်ဆုတ်နေသော မျက်နှာကို မြင်ရသဖြင့် တစ်ခုခုပြောလိုသည်ကို ရိပ်မိကာ "ကျွန်တော် အလုပ်ပြီးရင် ဦးလေးဆီ လာခဲ့မယ်" ဟု လုံယီက ပြောလိုက်သည်။

"...ကောင်းပါပြီ သခင်လေးလျူ ဂရုစိုက်ပါ"

ဂန်လေးက သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းညိတ်သည်။

မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာတွင် အရိပ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ရာချိုင့်ဝှမ်းဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ချီတက်လာနေသည်။

"ရွံဖို့ကောင်းတဲ့ လူသားတွေ လှည့်ဖြားတတ်တဲ့ လူသားတွေ။ ငါ့ရဲ့ ခွန်အား ပြန်ပြည့်လာရင် မင်းတို့ကို တစ်ယောက်မကျန် သတ်ပစ်မယ်။ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"

"ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ရာချိုင့်ဝှမ်းမှာ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ ဆေးမြစ်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ပြီးတော့ အားဖြည့်ပေးမယ့် သတ္တဝါတွေလည်း အများကြီးပဲ"

"သူတို့ကို စားသောက်လိုက်ရင် ငါ ပြန်လည်သက်သာလာနှုန်းက အများကြီး ပိုမြန်လာလိမ့်

မယ်။ စောင့်နေကြ မကြာခင်မှာ ငါ ဘုရင်တစ်ပါးလို ပြန်လာမယ်..."

လုံယီသည် နဂါးတံတွေးမြက်ဘေးတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်နေပြီး သူ၏ညာလက်ဖြင့် ဆေးမြစ်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

အရည်အချင်းပြဘောင်ထဲတွင် မိစ္ဆာခေါ်ယူခြင်း ကျမ်းစာ၏ နောက်ဘက်၌ အပေါင်းသင်္ကေတတစ်ခု မှိန်ဖျော့ဖျော့ ပေါ်လာသည်။

လုံယီသည် စိတ်ထဲမှ ထိုအပေါင်းသင်္ကေတကို နှိပ်လိုက်သည်

[မိစ္ဆာခေါ်ယူခြင်း ကျမ်းစာ (ကျွမ်းကျင်မှု 0/2000+1 နဂါးတံတွေးမြက်) → မိစ္ဆာခေါ်ယူခြင်း ကျမ်းစာ (အနည်းငယ် အောင်မြင်မှု 0/10000+1 အဝါရောင်စမ်းချောင်းသီး)]

မှတ်ဉာဏ်အသစ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ ထူးဆန်းသည်။

မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် လုံယီသည် မှောင်မိုက်ပြီး မီးခိုးရောင် မြူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ချိုင့်ဝှမ်းကဲ့သို့ နေရာတစ်ခုတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသည့် ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော ကပ်ငြိသည့် အရာဝတ္ထုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည်လည်း နေ့စဉ် စားသောက်ရန် လိုအပ်သဖြင့် စားနိုင်သော အပင်များကို ရှာဖွေရသည်။ ထို့ပြင် ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိသော ကြည်လင်သည့် ပုံဆောင်ခဲကျောက်တုံးများကိုလည်း စုပ်ယူနိုင်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် လုံယီသည် ပုံသေ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ရရှိလာပြီး ဉာဏ်ရည် ဖွံ့ဖြိုးလာသည်။ ဤအပင်များနှင့် ကျောက်တုံးများမှ သူစုပ်ယူလိုက်သော ချီစွမ်းအင်မှာ အထူးချီစွမ်းအင်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိလာသည်။

မှတ်ဉာဏ်များ ဆုံးခန်းတိုင်သွားသောအခါ လုံယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အေးစက်စပ်ရှရှ ချီစွမ်းအင်တစ်ခု စိမ့်ဝင်လာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲစေပြီး ပခုံးပေါ်ရှိ အသားလုံးနှင့်လည်း မည်သည့် ဆန့်ကျင်မှုမျှမရှိဘဲ ပိုမိုပေါင်းစပ်သွားသည်။

လုံယီသည် မိစ္ဆာခေါ်ယူခြင်း ကျမ်းစာ၏ အနည်းငယ် အောင်မြင်မှုအဆင့်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ထိုအသားလုံးနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ဒုန်း…..

ဒုန်း…..

အသားလုံး၏ တုန်ခါမှုမှာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လာသည်။

ယခင်က ဆန့်ကျင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အပြာရောင် ချီသွေးအမြောက်အမြားကို သူ့ထံသို့ တက်ကြွစွာ တွန်းထုတ်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ချီသွေးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

လုံယီသည် အသားလုံးမှာ အစာကြေပြီး ပေါင်းစပ်သွားသည့်အတွက် သိသာစွာ သေးငယ်သွားသည်ကို ခံစားနိုင်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် သူ၏ အသားလုံးကို အစာကြေစေသည့် အရှိန်မှာ သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာပြီး ချီသွေးများမှာလည်း အချိန်တိုင်း တိုးပွားလာသည်။

မိစ္ဆာခေါ်ယူခြင်း ကျမ်းစာ၏ ကျွမ်းကျင်မှု တိုးတက်နှုန်းမှာ တစ်နေ့လျှင် ခြောက်မှတ်ဖြစ်သည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် နှစ်လကျော်အတွင်း အဆင့်မြင့် ပုံမှန်မဟုတ်သောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

သို့သော် မိစ္ဆာခေါ်ယူခြင်း ကျမ်းစာ၏ အနည်းငယ် အောင်မြင်မှုအဆင့်တွင် အသားလုံးကို ဖိအားပေးကာ အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ယူနိုင်သော်လည်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုခံရနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် မလုပ်သင့်ပေ။

ပြန်ရမယ့် အချိန်ပဲ။

ဤခရီး၏ ပင်မရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်စွာ ရရှိပြီးနောက် လုံယီသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် အိမ်ပြန်လမ်းကို စတင်လိုက်သည်။

လမ်းတစ်ဝက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အမြဲမြင်နေကျ မြက်ခင်းများ၊ နွယ်ပင်များ၊ ချုံနွယ်များနှင့် သစ်ပင်များသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် လုံယီသည် ဦးခေါင်းခွံထဲတွင် စူးခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ကျွီ…….

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သိမ်းငှက်တစ်ကောင်၏ အရေးပေါ် အော်သံက လုံယီကို အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သတိပေးလိုက်သည်။

မတွေးတောမိခင်မှာပင် သူသည် အနီးရှိ မြက်ခင်းထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခုခံကာကွယ်ရေးအတတ် အဆင့်ဆင့်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။

အသားအရေ မွမ်းမံခြင်းအတတ်၊ ကျောက်ဖြစ်ခြင်းစွမ်းရည်၊ ရွှေရောင် သံချပ်ကာစွမ်းရည်၊ စစ်မှန်သော ခွန်အားကို ထုတ်လွှတ်ခြင်း...

ဗုန်း

လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရိပ်တစ်ခုမှာ သူ့ဘေးမှ တိုက်ခိုက်လာသည်။

နီးကပ်လာမှသာ နားကို အူသွားစေမည့် ပေါက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်လူအပေါ် မည်သည့်အခါမျှ မမြင်ဖူးသော ခွန်အားများက သူ့ထံသို့ ချက်ချင်း သက်ရောက်လာသည်။

ဘုန်း….

အပြင်ဘက်ရှိ စစ်မှန်သော ခွန်အားမှာ အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်သွားပြီးနောက် ရွှေရောင် သံချပ်ကာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထူထဲသည့် အရေပြားအလွှာမှာ ရောက်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အသစ်မွမ်းမံထားသော ကျောက်ဖြစ်သည့် အရေပြားပေါ်သို့ သက်ရောက်သွားသည်။

ထိုပေါက်ကွဲသည့်နေရာတွင် ကျောက်ဖြစ်သည့် အရေပြားမှာ အပြင်းထန်ဆုံး စတုတ္ထမြောက်ပုံစံသို့ တက်လှမ်းထားပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ ခုခံနိုင်စွမ်းမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက်များနှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်သည်။

သို့သော် ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် သိသာစွာ ချိုင့်ဝင်သွားသည်။

ရှူး

လုံယီ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာတော့သည်။

"တန်ပြန်တိုက်စစ်"

လုံယီသည် ကျောက်ဖြစ်ခြင်းစွမ်းရည်၏ တတိယမြောက် တက်ကြွသော ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဗုန်း…..

သူ့ကို တိုက်ခိုက်သော အရိပ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး သစ်ပင်တစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ဝင်တိုက်ကာ ပြိုကျသွားသည်။

မြင်ကွင်းမှာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သစ်ပင်ပန်းမန်များ ပြန့်ကျဲသွားကာ မြေဆီလွှာများ ဖိတ်စင်သွားပြီး အဖြူရောင် လှိုင်းသံများမှာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

"ဒါ ဘာလဲ"

အရိပ်က မယုံနိုင်စွာဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သည်။

"သေစမ်း"

ဒေါသထွက်နေသော လုံယီသည် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဗုန်း

ယခုအခါ ပြင်းထန်သော အသံပေါက်ကွဲမှုများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"သေလိုက်တော့"

လုံယီသည် အပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ ဒူးခေါင်းဖြင့် အရိပ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

အရှိန်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် လေပွတ်တိုက်မှုကြောင့် ခရမ်းရောင် မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။