အခန်း ၁၈၈

အခန်း (၁၈၈) နောက်ထပ် မြွေမွေးမြူရေးခြံတစ်ခု တည်ဆောက်ခြင်း

"နောက်ဆုံးတော့ ဖော်စပ်လို့ အောင်မြင်သွားပြီ..."

လဲ့ချန်က စားပွဲကို ရိုက်ချ၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"အခုတောင် အရသာက အတော်လေး ကောင်းနေပြီ... နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် ထပ်စိမ်ထားလိုက်ရင် ပိုကောင်းသွားမှာ သေချာတယ်..."

ပထမဆုံး ဆေးနည်း အောင်မြင်သွားသည်နှင့် လဲ့ချန်၏ ယုံကြည်မှုများ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အခြားသော မြွေသည်းခြေအရက် အမျိုးအစားများကို စတင်သုတေသနပြုတော့သည်။ သူက တရုတ် တိုင်းရင်းဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို ဖြည့်စွက်ကာ အချိုးအစား အမျိုးမျိုးကို စမ်းသပ်၍ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် နမူနာ အရက်အိုး အများအပြားကို ဖော်စပ်လိုက်၏။

ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသော အရက်အိုးများကို ကြည့်၍ လဲ့ချန်က ကျေနပ်အားရစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီအရက်တွေအားလုံး အသင့်ဖြစ်သွားတာနဲ့ ငါတော့ သူဌေးဖြစ်ပြီ..."

"အားကော်... ရွှေရှန်း... ယွမ်ပေါင်... ထျဲ့နျူ... ဒီဘက်လာကြဦး..."

လဲ့ချန်က အသံကုန် အော်ခေါ်လိုက်၏။

"အစ်ကိုချန်... ဘာကိစ္စများရှိလို့လဲ..."

လဲ့အားကော်နှင့် သူ၏ တပည့် သုံးယောက်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးလာကြသည်။

"လာကြ... လာကြ... ငါ အသစ် ဖော်စပ်ထားတဲ့ မြွေသည်းခြေအရက်ကို မြည်းကြည့်ကြဦး..."

လဲ့ချန်က စားပွဲပေါ်ရှိ အရက်အိုးကို လက်ညှိုးထိုးပြ၍ ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"အားနာမနေကြနဲ့... ကြိုက်သလောက်သာ သောက်ကြ..."

လဲ့အားကော်က သူ၏ အရက်ပန်းကန်ကို ကောက်ကိုင်၍ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းသပ်ကာ ပါးစပ်ကို သုတ်၍ လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

"ဒီအရက်က တကယ်ကောင်းတယ်... ချိုတောင်ချိုသေးတယ်... နည်းနည်းလေးမှ မပြင်းဘူး..."

ရွှေရှန်းကလည်း ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"အစ်ကိုချန်... ဒီအရက်က တကယ် သောက်လို့ကောင်းတယ်..."

ထျဲ့နျူကမူ မျက်နှာများ နီရဲလာပြီး လည်ပင်းကြောများ ထောင်လာသည်အထိ အရက်ကို တစ်ပန်းကန်ပြီး တစ်ပန်းကန် ဆက်တိုက် သောက်နေကာ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေ၏။

"နောက်တစ်ပန်းကန် ထပ်ပေး..."

ယွမ်ပေါင်က သူ၏ အရက်ကို သောက်ပြီးနောက် သုံးသပ်ချက်ပင် ပေးလိုက်သေးသည်။

"အစ်ကိုချန်... ဒီအရက်ထဲမှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းများ ထည့်ထားသေးလား..."

"သောက်ပြီးတာနဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး နွေးသွားတာပဲ... ပူပြင်းတဲ့ နွေရာသီမှာ နေပူဆာလှုံနေရသလို ခံစားရတယ်..."

လဲ့ချန်က ဤလူရွှင်တော် အနည်းငယ်ကို ကြည့်၍ သဘောကျကာ ရယ်မောလိုက်၏။

"ဒါက လျှို့ဝှက်ဆေးနည်းဆိုတော့ အပြင်လူတွေကို ပေးသိလို့ မရဘူး..."

လဲ့ချန်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မပူပါနဲ့... မင်းတို့ ငါနဲ့အတူ ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ကိုင်နေသရွေ့ နေ့တိုင်း အရက်သောက်ရမယ်လို့ အာမခံတယ်..."

"အစ်ကိုချန်... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ အစ်ကို့နောက်ကို သေချာပေါက် လိုက်မှာပါ..."

လဲ့အားကော်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်၍ အာမခံလိုက်ပြီး ကျန်သူများကလည်း ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

မြွေသည်းခြေအရက်ကို အဓိက လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြု၍ လဲ့ချန်က လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခု စတင်ရန် ပြင်ဆင်သည့် အနေဖြင့် ခရိုင်မြို့မှ စဉ့်အိုးကြီး အလုံးရေ အတော်များများကိုပင် လူကြုံဖြင့် မှာယူလိုက်သေးသည်။

"အားကော်... လက်သမားဆီ သွားပြီး အရက်အိုးတွေတင်ဖို့ ဒီလိုစင်မျိုး နောက်ထပ် အနည်းငယ်လောက် ထပ်လုပ်ခိုင်းလိုက်ဦး..."

လဲ့ချန်က လဲ့အားကော်အား လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ပြသကာ ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုချန်... ကျွန်တော်တို့က အရက် ဘယ်လောက်တောင် ချက်မှာလဲ... ဒီလောက်စဉ့်အိုးအများကြီး တကယ် လိုလို့လား..."

လဲ့အားကော်က ကြီးမားလှသော စဉ့်အိုးကြီးများကို ကြည့်၍ အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီလောက်ကတော့ လိုတာပေါ့... ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က မြွေသည်းခြေအရက်ကို တစ်နိုင်ငံလုံးအနှံ့ ရောင်းချဖို့ပဲ... ဒီလောက် ပမာဏက ဘာမှမဟုတ်သေးဘူး..."

"အစ်ကိုချန်... အစ်ကိုက တကယ် တော်တာပဲ..."

အရက်ချက်သည့်အပြင် လဲ့ချန်က အခြားသော မြွေထွက်ကုန် ပစ္စည်းများကိုလည်း စတင်သုတေသနပြုတော့၏။ သူက မြွေရေခွံများကို စုဆောင်းကာ အခြောက်လှန်းပြီး အမှုန့်ကြိတ်၍ မြွေမှုန့် ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ မြွေသည်းခြေအရက်နှင့် မြွေမှုန့်တို့မှာ ၁၉၆၀ ခုနှစ်များ၏ ကျန်းမာရေး ထုတ်ကုန် ဈေးကွက်တွင် အလွန် ရောင်းအားကောင်းသော ကုန်ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး အမြတ်အစွန်းလည်း အတော်လေး ကြီးမားလှ၏။

"ရှူး..."

မြွေခြံထဲတွင် ပန်းကန်လုံးအရွယ်ခန့် တုတ်သော စပါးကြီးမြွေတစ်ကောင်က သူ၏ လျှာကို ထုတ်၍ လဲ့ချန်ကို အေးစက်သော ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မလောနဲ့... မင်းကို အခုချက်ချင်း စီစဉ်ပေးမယ်..."

လဲ့ချန်က မည်သည့် အကြောက်တရားမျှ မရှိဘဲ မြွေခြံထဲသို့ အေးအေးဆေးဆေးပင် ဝင်သွား၏။

သူက မြွေ၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာမှ ကျွမ်းကျင်စွာ ဖမ်းဆုပ်၍ ခေါင်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်းဗိုက်ကို ဓားဖြင့် အနည်းငယ် ခွဲလိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ပြီး မြန်ဆန်လှကာ အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိချေ။

"အစ်ကိုချန်... သတိထားဦး..."

လဲ့အားကော်မှာ ဘေးမှ ကြည့်နေရင်း ရင်တမမ ဖြစ်နေ၏။

"ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ... ဒီကောင်က ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး..."

လဲ့ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ညှပ်ကို အသုံးပြု၍ မြွေသည်းခြေကို ထုတ်ယူကာ ဘေးရှိ ကြွေပန်းကန်လုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ မြွေသည်းခြေများကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လဲ့ချန်က မြွေဆိပ်များကို စတင် စုဆောင်းတော့၏။ သူက ဖန်ခွက်ကို မြွေ၏ အစွယ်များဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဖိကပ်လိုက်ရာ အဆိပ်များက အစွယ်များမှတစ်ဆင့် ဖန်ခွက်ထဲသို့ စီးကျလာပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖန်ခွက် တစ်ဝက်ခန့် ပြည့်သွားတော့သည်။

လဲ့ချန်က မြွေဆိပ်ကို ဂရုတစိုက် သေချာစွာ ပိတ်လှောင်လိုက်၏။

"ဒါက တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာပဲ... သေချာ

အသုံးပြုတတ်ရင် ရောဂါတွေကို ကုသပေးနိုင်ပြီး အသက်ကိုပါ ကယ်တင်နိုင်တယ်... အသုံးပြုတာ မှားယွင်းသွားရင်တော့ အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်..."

အဆိပ်ပြင်းသော မြွေကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်နေသည့် လဲ့ချန်ကို ကြည့်ရင်း လဲ့အားကော်နှင့် သူ၏ တပည့်များမှာ လေးစားအားကျမှုများ ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

လဲ့ချန်က စုဆောင်းထားသော မြွေသည်းခြေများနှင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို အချိုးအစားအလိုက် အရက်စဉ့်အိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြင်းအားမြင့် အရက်ကို လောင်းထည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် စဉ့်အိုးကို သေချာစွာ ပိတ်လှောင်၍ အချိန်တစ်ခုအထိ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်၏။

"အစ်ကိုချန်... ဘာအရက် ချက်နေတာလဲ... ဘာဖြစ်လို့ ဟိုဟာဒီဟာတွေ အများကြီး လျှောက်ထည့်နေတာလဲ..."

လဲ့အားကော်က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါကို 'ဆေးဆယ်ပါး အားတိုးအရက်' လို့ ခေါ်တယ်... ယောက်ျားတွေ သောက်ရင် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်စွမ်းစေတယ်... မိန်းမတွေ သောက်ရင် အသားအရေကို လှပစေတယ်... ကလေးတွေ သောက်ရင်တော့... ကလေးတွေက အရက်သောက်လို့ မရဘူး..."

လဲ့ချန်က ပြုံး၍ ရှင်းပြလိုက်၏။

လဲ့အားကော်မှာ ကြက်သေသေသွားပြီး သူ၏ အစ်ကိုချန်မှာ အစွမ်းထက်လွန်းလှကာ ဤမျှ ကွဲပြားခြားနားသော အရက်မျိုးစုံကိုပင် ချက်လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

"အစ်ကိုချန်... ကျွန်တော်တို့ အရက်ကို မြို့မှာ သွားရောင်းရင် တစ်ကတ္တီကို ဘယ်လောက်လောက် ရမယ်ထင်လဲ..."

အရက်စဉ့်အိုးများ ရွှေ့ပြောင်းရာတွင် ကူညီပေးနေရင်းနှင့် လဲ့အားကော်က သူဌေးဖြစ်မည့် အကြောင်းများကို စိတ်ကူးယဉ်နေ၏။

"ဒါက ဘယ်လိုအရက်အမျိုးအစားလဲ ဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်တယ်... ရိုးရိုး မြွေသည်းခြေအရက်ဆိုရင် အနည်းဆုံး တစ်ကတ္တီကို တစ်ယွမ် ရနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီဆေးဆယ်ပါး အားတိုးအရက်ကတော့ တစ်ကတ္တီကို ငါးယွမ်အောက် မရောင်းဘူး..."

လဲ့ချန်က တစ်ဝက်နောက် တစ်ဝက် တည်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ကတ္တီကို ငါးယွမ်... ဘုရားရေ... ကျွန်တော်တို့တော့ သူဌေးဖြစ်တော့မှာပဲ..."

လဲ့အားကော်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် ခုန်ပေါက်လုမတတ် ဖြစ်သွား၏။

၁၉၆၀ ခုနှစ်များတွင် ငါးယွမ်ဆိုသည်မှာ အတော်လေး များပြားသော ငွေပမာဏတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆန် ကီလိုဂရမ် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ဝယ်ယူနိုင်ပေသည်။

လဲ့အားကော်၏ အဖြစ်သည်းနေသော ပုံစံကို ကြည့်၍ လဲ့ချန်မှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆူပူလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ အဖြစ်သည်းနေတဲ့ ပုံစံကိုလည်း ကြည့်ဦး..."

"ဒါက ဘာမှမဟုတ်သေးဘူး... ငါတို့ စီးပွားရေး ပိုကြီးထွားလာတဲ့အခါကျရင် ငါးယွမ်ဆိုတာ ထားလိုက်... တစ်ကတ္တီကို ဆယ်ယွမ်၊ နှစ်ဆယ်ယွမ်ဆိုတာတောင် အလွယ်လေး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

အရက်နံ့များက ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။

"ဖွင့်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ..."

လဲ့ချန်က အရက်အိုးကို အားတက်သရော ဖွင့်လိုက်ရာ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ၏ ရနံ့နှင့် ရောနှောနေသော ပြင်းရှရှ အရက်နံ့များက လွင့်ပျံလာပြီး သူ့ကို လန်းဆန်းသွားစေသည်။ အနံ့က အတော်လေး မွှေးပျံ့နေတော့သည်။

လဲ့ချန်မှာ အံ့အားသင့်စွာ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူက ဇွန်းတစ်ချောင်းကို ယူ၍ တစ်ဇွန်းခပ်ကာ အနည်းငယ် မြည်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လည်ချောင်းမှတစ်ဆင့် အစာအိမ်ထဲသို့ နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခု စီးဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး လုံးဝကို သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားစေ၏။

"အားကော်... လာမြည်းကြည့်လှည့်ဦး..."

လဲ့ချန်က လဲ့အားကော်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

လဲ့အားကော်က သတိထား၍ အနည်းငယ် မြည်းကြည့်လိုက်၏။

"အစ်ကိုချန်... ဒီအရက်က... အရမ်းမွှေးတာပဲ... ကျွန်တော်တို့ အရင်က ချက်ခဲ့တဲ့ အရက်တွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်..."

မြွေသည်းခြေအရက်နှင့် ဆေးဆယ်ပါး အားတိုးအရက်တို့ကို ပုလင်းများထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် လဲ့ချန်က နိုင်ငံတော်ပိုင် စားသောက်ဆိုင်နှင့် မြို့နယ်၏ ထောက်ပံ့ရေးနှင့် ဈေးကွက်ရှာဖွေရေး သမဝါယမသို့ တစ်သုတ် သွားရောက် ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။ မထင်မှတ်ထားဘဲ အရက်မှာ ဈေးကွက်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပစ္စည်းပြတ်လပ်သွားတော့၏။

နိုင်ငံတော်ပိုင် စားသောက်ဆိုင်မှ မန်နေဂျာ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြောလာသည်။

“ညီလေးလဲ့... မင်းရဲ့ အရက်က တော်တော်လေး နာမည်ကြီးနေတယ်... ဖောက်သည်တွေ အကုန်လုံးက အဲဒီအရက်ကိုပဲ တကူးတက တောင်းနေကြတာ... နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ပို့ပေးလို့ရမလား..."

နိုင်ငံတော်ပိုင် စားသောက်ဆိုင်များအပြင် လဲ့ချန်ထံမှ မြွေခြောက်နှင့် မြွေမှုန့် ဝယ်ယူခဲ့ဖူးသော ဖောက်သည်ဟောင်း အများအပြားကလည်း သူ၏ မြွေသည်းခြေအရက်ကို ဝယ်ယူချင်နေကြ၏။

"အစ်ကိုလဲ့ချန်... အစ်ကို ဖော်စပ်ထားတဲ့ မြွေသည်းခြေအရက်က ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်စွမ်းစေတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်း ကြားဖူးတယ်... ကျွန်တော့်သားက အားနည်းတော့ သူ့ ကျန်းမာရေး ပိုကောင်းလာအောင် နည်းနည်းလောက် ဝယ်ချင်လို့ပါ..."

"လဲ့ချန်... ငါ့မိန်းမ ခြေထောက်တွေ နာနေတာ... အအေးပတ်သွားလို့ ထင်တယ်... မင်းရဲ့ မြွေသည်းခြေအရက်က ကုသပေးနိုင်တယ်လို့ ကြားတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ပုလင်းအနည်းငယ်လောက် ရောင်းပေးပါ..."

အဆုံးမရှိအောင် လာရောက်နေကြသော ဖောက်သည်များကို ကြည့်၍ လဲ့ချန်က ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ ရောင်းလိုအားက ဝယ်လိုအားကို မမီနိုင်တော့ချေ။ မြွေမွေးမြူရေးလုပ်ငန်းကို တိုးချဲ့ထားခဲ့သော်လည်း လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။ အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက် လဲ့ချန်က နောက်ထပ် မြွေမွေးမြူရေးခြံတစ်ခု တည်ဆောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

"အားကော်... ခဏလောက် လာခဲ့ဦး..."

လဲ့ချန်က လဲ့အားကော်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုချန်... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

"ငါတို့ နောက်ထပ် မြွေမွေးမြူရေးခြံတစ်ခု ထပ်ဆောက်ဖို့ လိုနေပြီ... လက်ရှိ ပမာဏက လုံးဝကို မလုံလောက်တော့ဘူး..."

"အစ်ကိုချန်... မြွေခြံဆောက်တယ်ဆိုတာ သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး... ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ကုန်လိမ့်မယ်..."

"ပိုက်ဆံအတွက် မပူပါနဲ့... ငါ တစ်ခုခု စဉ်းစားထားပါတယ်..."

"အစ်ကိုချန်... အစ်ကိုက တကယ်ပဲ နောက်ထပ် မြွေခြံတစ်ခု ထပ်ဆောက်မလို့လား... အဲဒါဆို မြွေက ဘယ်လောက်တောင် များသွားမလဲ..."

လဲ့အားကော်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့၏။