← Chapters

အခန်း (၁၁၆၅-၁၁၆၆)

Vol. 117 Ch. 1165-1166

အခန်း (၁၁၆၅-၁၁၆၆)

Vol. 117 Ch. 1165-1166

အခန်း (၁၁၆၅) ရှန်းရွှီဘိုးဘေးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

ထူထပ်သော မီးခိုးရောင်မြူခိုးများသည် တိတ်ဆိတ်ပြီးသက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် အဆုံးအစမဲ့သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လူးလွန့်နေသည်။

ထိုက်ရွှီ တာအိုအသီးအပွင့်ကို ရှာဖွေနေသော ကျင့်ကြံသူများအတွက်၊ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဤနယ်ပယ်က အမြဲတစေ အလုံခြုံဆုံးနေရာပင်။

သို့သော် ယခုအခါ ဤမြူခိုးများက ကြက်သီးထဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

လေးလံသော သက်ပြင်းချသံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ ထိုနောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများနောက်တစ်ကြိမ် ပွင့်လာခဲ့ပြီး၊ ရင်းနှီးနေသော လောဘရမ္မက်များနှင့်အတူ ယခုအခါမကောင်းဆိုးဝါးဆန်သောကြမ်းကြုတ်မှု အရိပ်အယောင်များလည်း ရောယှက်နေ၏။

လောကီရေးရာများကို မကြာခဏ လျစ်လျူရှုလေ့ရှိသော မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ရှန်းရွှီဘိုးဘေးဒေါသထွက်သည်မှာ အလွန်ရှားပါးသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်ကား ကွဲပြား၏။

သူ ရယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော ကောင်းကင်ဘုံက ချီးမြှင့်ထားသည့် မသေမျိုးဆေးလုံးက ထွက်ပြေးရန်ပင် ရဲတင်းစွာတွေးတောခဲ့ပြီး၊ သူ တစ်ရေးအိပ်နေစဉ်အတွင်း လွတ်မြောက်ရန် နီးပါးပင်ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ် လား"

"ကောင်းကင်ပါရမီရှင်လူအုပ်ကြီးကို လွှမ်းမိုးပြီး ဗောဓိဂိုဏ်းရဲ့အစစ်အမှန်ကျမ်းစာကို ကြားဖြတ်လုယူခဲ့တယ်ပေါ့လေ"

"ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ နာမည်၊ ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့... ဘိုးဘေးဖြစ်တဲ့ ငါ့ကိုတောင် လန့်သွားစေလုနီးပါးပဲ"

အက်ကွဲနေသော ရယ်မောသံတစ်ခုက မီးခိုးရောင် မြူခိုးများကြားမှ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့ပြီး ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော လှောင်ပြောင်မှုများ ရောယှက်နေသည်။

၎င်းသည် ပန်းကန်ပြားပေါ်ရှိ ငါးတစ်ကောင်က အာရုံစိုက်ခံရရန် အသည်းအသန်ရုန်းကန်နေသော်လည်း၊ ကျောက်စိမ်း ပန်းကန်ပြားထဲမှ မခုန်ထွက်နိုင်သည်ကိုမြင်တွေ့ရသည်နှင့် တူညီသည်။

ထိုအသံသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများထဲရှိ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာကာ၊ စိတ်ကူး၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသောပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုက မြူခိုးများထဲတွင် မတ်တပ်ရပ်လာသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်း၏သူငယ်အိမ်များက လှည့်ပတ်ကာ အောက်ဘက်ရှိသူများကို ရက်စက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"..."

ရူးသွပ်စွာလူးလွန့်နေသော ကျယ်ပြန့်လှသည့် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများအတွင်း၌၊ ရှန်းယီ၏ပုံရိပ်က သေးသွယ်ပြီး အရေးမပါပုံပေါ်နေကာ၊ သူ၏ သာမန် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံက ထိုက်ရွှီ နယ်ပယ်၏အေးစိမ့်လှသော အအေးဒဏ်ကို မခုခံနိုင်သကဲ့သို့၊ အနည်းငယ် ပိုကြီးသော မြူခိုးလှိုင်းတစ်ခုက သူ့ကိုအရိပ်အယောင်ပင် မချန်ဘဲ ဝါးမြိုသွားနိုင်မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

သို့တိုင်အောင် သူသည် ထိုနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများသည် သူ့ကို သတိရှိရှိဖြင့် ရှောင်ဖယ်နေသကဲ့သို့၊ သူ၏အဝတ်စ တစ်ထောင့်ကိုပင် မထိခိုက်ခဲ့ပေ။

စတုတ္ထအဆင့် ထိုက်ယင်အစစ်အမှန်မသေမျိုး အဆင့်သို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက၊ သူ၏အတွင်းရှိ ရွှေရောင်အလုံးက ထိုက်ရွှီ နယ်ပယ်တွင် သူ၏ကျောက်ဆူးချရာ နေရာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို လမ်းမပျောက်ဘဲ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်နိုင်စေခဲ့သည်။

ရှန်းယီ ရှန်းရွှီဘိုးဘေးနှင့် အငြင်းပွားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။

မည်သည့် သာမန်ကျင့်ကြံသူအတွက်မဆို၊ မိမိ မတော်တဆ လက်ခံမိသော တပည့်က ဤမျှလောက် အရည်အချင်းနှင့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိပါက၊ သူတို့ ရူးသွပ်နေခြင်း မဟုတ်လျှင်၊ သူတို့၏ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုသည် ၎င်းကိုဆေးတစ်လုံးကဲ့သို့ စားသုံးရန် ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

ရွှေဥဥသောငန်းကို သတ်ခြင်းက စိတ်မနှံ့သူ သို့မဟုတ် လူသားတစ်ဦးပင်မဟုတ်ဟု ထင်ရလောက်အောင် မိုက်မဲလွန်းလှသည်။

ရှန်းယီ သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အကြည့်သည် ရှေ့ရှိ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း၊ ရှန်းရွှီဘိုးဘေး၏ စစ်မှန်သော ပုံသဏ္ဌာန်ကို သူ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

တတိယအဆင့် တာအိုအသီးအပွင့် တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏အံ့ဖွယ်ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိကြသည်။

သက်သန်ခြင်းတွင်၊ ထိုက်ရွှီတာအိုက လုံးဝ ထင်ရှားနေပြီး အခြားအရာများထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

သို့သော် ရှန်းယီက စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မခံစားရပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုက်ရွှီတာအိုတွင် သူ တစ်ဦးတည်း ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ တာအိုအသီးအပွင့် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းက သူ့အတွက် အမှန်တကယ် အကျိုးကျေးဇူး ရှိစေသည်။

ထို့ပြင်... ယခင်က ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ယခုအခါ ပိုမိုမြင့်မားသော နေရာသို့ တက်လှမ်းရန် အလောတကြီးဖြစ်နေသော ဘိုးဘေးကသာ ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်နေသင့်သည်။

အစောပိုင်းက ခြံဝင်းအတွင်း၌၊ ရှန်းယီက ရှန်းရွှီတောင်၏ တောင်ထိပ်သခင် အနည်းငယ်ကြားရှိ စကားပြောဆိုမှုများကို ကြားသိခဲ့ရသည်။

အဆင့်တက်နေစဉ်အတွင်း သူ၏စိတ်ခံစားမှုများကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တောင်ထိပ်တစ်ခုမှ တပည့်တစ်စုကို မဆင်မခြင် ဝါးမြိုခဲ့သည်။

၎င်းက ရက်စက်ပုံရသော်လည်း၊ ဖော်ပြလိုက်သော သတင်းအချက်အလက်များက ယုံကြည်မှုအချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

"နာမည်ကြီးတာနဲ့ ထိုက်တန်ပါပေတယ်"

"အခုဆို ဘိုးဘေးရဲ့မျက်လုံးကိုတောင် တည့်တည့်ကြည့်ရဲတဲ့သတ္တိမျိုး ရှိနေပြီပေါ့လေ" ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေးက အောက်ဘက်ရှိ လူငယ်ကို ကြည့်နေရင်း၊ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ရှန်းရွှီတောင်တွင်၊ တစ်ဖက်လူက သူ၏ခေါင်းကို မမော့ရဲဘဲ၊ သူ၏တန်ဖိုးကို သက်သေပြလိုကာ၊ တစ်ခဏတာ အသက်ချမ်းသာပေးရန်တောင်းပန်ရင်း ဆေးလုံးများကိုသာ ဇွဲလုံ့လဖြင့်စားသုံးနေခဲ့သည်ကို မှတ်မိနေဆဲပင်။

အမှန်ပင်။

ကောင်းကင်ပါရမီရှင်မြောက်မြားစွာကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ အသက်ရှင်သန်ရန် အသည်းအသန် ဖြစ်နေသဖြင့်၊ တာ့လော်မသေမျိုးအရှင်များ သို့မဟုတ် ဗောဓိသတ္တများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ဤအခွင့်အရေးကို သေချာပေါက် ဆုပ်ကိုင်လိမ့်မည်။

ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိလာသဖြင့်၊ သဘာဝကျကျပင် သူ၏ယုံကြည်မှုများ တိုးပွားလာပြီး သူ၏ ကျောရိုးဖြောင့်လာခဲ့သည်။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ၊ သတ္တဝါအားလုံးက ပုရွက်ဆိတ်များအဖြစ်သာ ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲပင်။ သူတို့ မည်မျှပင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပါစေ၊ ဤအဆင့်သို့ အမှန်တကယ်မဖြတ်ကျော်နိုင်သေးပါက၊ ထိုက်ယင်နှင့် တာ့လော်ကြားရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကွာဟချက်ကို သူတို့ ဘယ်သောအခါမျှ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကပ်ဘေး ခြောက်ထောင်အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြင့် မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် အမြင့်ဆုံး၌အုပ်စိုးရန် လုံလောက်သော်လည်း၊ ဤအတားအဆီးကိုဖြတ်ကျော်ရန် တွေးတောခြင်းက အနည်းငယ်အဓိပ္ပါယ်မဲ့ပြီး ရယ်စရာကောင်းပုံပေါ်သည်။

"ငါချန်ထားခဲ့တဲ့ ကပ်ဘေးစွမ်းအားက မင်း အလကားစားဖို့လို့ တကယ်ထင်နေတာလား" ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေးသည် ထပ်မပြောတော့ဘဲ၊ လူငယ်၏ အတွင်း၌ ချန်ထားခဲ့သော ကပ်ဘေးစွမ်းအား အမှတ်အသားကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ထိုက်ရွှီ နယ်ပယ်တွင် နေထိုင်ရန်၊ ကျောက်ဆူးချရာနေရာတစ်ခု လိုအပ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက အထီးကျန် လှေငယ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ချက်ချင်း နစ်မြုပ်ပြီး ပျက်စီးသွားမည်။

ရှန်းယီ၏ကျောက်ဆူးချရာ နေရာကို ရှန်းရွှီဘိုးဘေးက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံက ချီးမြှင့်ထားသော ဤမသေမျိုးဆေးလုံးကို သူ မထိခိုက်စေလိုခဲ့ပေ။

ချက်ချင်းပင်။

သူနှင့် ထိုက်ရွှီရွှေရောင်အလုံးကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုသည် အမှတ်အသားကြောင့် ပြတ်တောက်သွားကြောင်း ရှန်းယီ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဗောဓိဂိုဏ်းမှ ထောက်ပံ့ပေးကာစမ်းသပ်လိုခဲ့သော လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ရှန်းရွှီဘိုးဘေးတွင် ထိုကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး ဘယ်သောအခါမျှ မရှိခဲ့သဖြင့်၊ ချန်ထားခဲ့သော ကန့်သတ်ချက်များသည် ပိုမို တင်းကျပ်ပြီး အလျှော့ပေးမှု ကင်းမဲ့လှသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးခိုးရောင်မြူခိုးများက ရုတ်တရက် သူစိမ်းဆန်သွားပြီး၊ လူးလွန့်နေသော မြူခိုးလှိုင်းများသည် ရှန်းယီကို ဝါးမြိုရန် ဟိန်းဟောက်လာခဲ့သည်။

ထိုက်ရွှီ နယ်ပယ်ကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် တည်ရှိမှုမျိုးတွင်၊ သက်ဆိုင်ရာ တာအို အသီးအပွင့်ကို မရရှိဘဲ သို့မဟုတ် ဆင်တူသော နည်းစနစ်များကို မကျွမ်းကျင်ဘဲလျက်၊ တတိယအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းအတွင်း၌ လမ်းပျောက်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။

ရှန်းရွှီဘိုးဘေးက စကားပြောရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏နတ်ဝိညာဉ်က ဤနယ်ပယ်နှင့် ဆက်သွယ်နေသဖြင့်၊ အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော မီးခိုးရောင်မြူခိုးများသည် သူ၏သွေးဆာနေသော ပါးစပ်ကြီးပင်။

သို့သော်၊ သူသည် အဆင့်တက်ရန် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ကောင်းကင်ဆေးလုံး သူ၏ဗိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာမည့် ရည်ရွယ်ချက် မပြသသေးကြောင်းကို ရုတ်တရက် ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေးက နောက်တစ်ကြိမ် အောက်သို့ ကြည့်လိုက်၏။

လည်ပတ်နေသော မြူခိုးများအတွင်း၌၊ ရှန်းယီက သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ဖြူဆဖျာ့သောမျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးခိုးရောင်မြူခိုးများသည် သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားသော်လည်း သူ့ကို ၎င်းအတွင်းသို့ ဘယ်သောအခါမျှပျောက်ကွယ်သွားအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဟင်"

အခန်း (၁၁၆၆) ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ၂

ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေး၏ မျက်လုံးများတွင် နားမလည်နိုင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် ရှန်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော မှိန်ဖျော့ဖျော့ အဖြူရောင် အလင်းတန်းကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ သူ၏သူငယ်အိမ်များက မသိမသာ လှုပ်ရှားသွား၏။ "ငါ့ရဲ့ ရတနာဆေးလုံးက တစ်နေ့ကျရင် ကောင်းကင်ဘုံမှာနေရာတစ်ခု ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ခဲ့ဘူး"

"..."

သူ မဝင်ရောက်မီကတည်းက သူ၏ထိုက်ရွှီ တာအို အသီးအပွင့်ကို ချိပ်ပိတ်ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှန်းယီ ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားခဲ့၏။

သို့သော် ကျောက်ဆူးချရာနေရာ ဟု ခေါ်ဆိုသောအရာက မိမိကိုယ်ကို အစစ်မှန်လောကဆီသို့ ပြန်လည် လမ်းပြပေးသည့် ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး၊ မသေမျိုးတံဆိပ်တုံးက ထိုလောကနှင့် အနီးကပ်ဆုံးဆက်သွယ်မှုရှိသော ဖန်တီးမှုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သံသယရှိစရာမလိုပေ။

ယဲ့လန်၏ပခုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သော နောက်ဆုံးလုပ်ရပ်မှာ ထို မသေမျိုးတံဆိပ်တုံးကို တစ်ဖက်လူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် အမှတ်အသားချန်ထားခဲ့ရန်ပင်။

"မင်း ငါ့ကို အဲဒီ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်ပြီး သေဖို့ စီစဉ်နေတာလား"

သူ၏အနက်ရောင် ဝတ်ရုံစ ယိမ်းနွဲ့နေစဉ်၊ မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်နေသည့် ရှန်းယီက မီးခိုးရောင် ယမြူခိုးများထဲမှ ထွက်လာပြီး၊ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေးထံသို့ တက်ကြွစွာ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့၏။

"ဟက်" လူငယ်၏လုပ်ရပ်များကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေးက တစ်ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

လူငယ်၏တုံ့ပြန်မှုသည် လုံးဝ သင့်လျော်ပြီး၊ နိုးကြားမှုနှင့် အသိဉာဏ်ရှိမှုလက္ခဏာများကိုပင် ပြသနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များက လုံးဝအဓိပ္ပါယ်မဲ့နေသောအခါ ပို၍ပင် ရယ်စရာကောင်းနေပုံရသည်။

"သေမင်းကို ရှာနေတာပဲ" ရက်စက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများက နောက်တစ်ကြိမ် လူးလွန့်လာခဲ့သော်လည်း၊ ယခင်က မသိစိတ်ဖြင့် ဝါးမြိုခြင်းနှင့် မတူဘဲ၊ ယခုအခါ ၎င်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှင်းလင်းစွာ ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ ဧရာမ လက်တစ်စုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ထို့နောက် ထိပ်ဆုံးတွင် မမြင်နိုင်သောကြီးမားလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။

အပေါ်ဆုံးတွင်ကား ထိုနောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများရှိနေပါသည်။

ဤကမ္ဘာကြီးက ဧရာမပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသောအခါ၊ ထူထပ်သော ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်တစ်ခုက နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းယီကို အပြည့်အဝ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။

သို့သော် သူ၏ခြေလှမ်းများက ရပ်တန့်မည့် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။

မိုးကောင်းကင်ကြီး၏အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်ထားသော ထိုဧရာမလက်ကြီးများက အထက်မှ ရက်စက်စွာ ဖိချလာ၏။

ကြာဖတ်များက ရှန်းယီ၏အင်္ကျီလက်များမှ လွင့်ထွက်လာပြီး၊ အဆုံးအစမဲ့ဗုဒ္ဓအလင်းရောင် ကို နှိုးဆွကာ၊ လက်ခြောက်ဖက် ဗောဓိသတ္တပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး၊ ရွှေရောင်မြစ်က ရိုင်းစိုင်းစွာ လူးလွန့်နေကာ၊ ဤပုံရိပ်က သူနှင့်အတူ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

သူ၏အင်္ကျီလက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့်၊ ပုံရိပ်က ထိုလှုပ်ရှားမှုအတိုင်း ပုံတူကူးလိုက်ပြီး၊ မီးခိုးရောင်မြူခိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဖိချလာသည့် လက်ကြီးများကို အလွယ်တကူဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။

ဘန်း..

ရှန်းယီက မီးခိုးရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဤဧရာမပုံရိပ်ကြီး၏ အရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့၏။ ထို မျက်လုံးများ၏စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ၊သူက သူ၏ရှေ့ရှိမြေစာပုံငယ်လေးတစ်ခုကို ကန်ထုတ်လိုက်မည့်အလားရုတ်တရက် ရှေ့သို့နင်းချလိုက်၏။

သို့သော်၊လက်ခြောက်ဖက်ပုံရိပ်တွင် ထင်ဟပ်နေသော ဤရဲတင်းလှသည့် ကန်ချက်က မိုးကောင်းကင်ကိုထိုးဖောက်သွားသော ရွှေရောင် မိုးကြိုးတစ်စင်းနှင့် တူညီနေသည်။

ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံများကြားတွင်၊ ရှန်းရွှီဘိုးဘေး ယခုလေးတင် ဆင့်ခေါ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက အဆုံးအစမဲ့ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

"ရယ်စရာကောင်းလို့လား" ရှန်းယီက သူ၏ခြေဖနောင့်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပွတ်တိုက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် အောက်ချလိုက်၏။

"ထွက်လာခဲ့"

သူ၏ အလျင်စလိုမရှိသော အသံတွင် မှိန်ဖျော့သော အမိန့်ပေးသံတစ်ခု ရောယှက်နေသည်။

သူက ထိုက်ရွှီနယ်ပယ် အတွင်းတွင် ပိတ်မိနေသော မသေမျိုးဆေးလုံးတစ်လုံးသာဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင် တက်ကြွကာမောက်မာသော သဘောထားကိုပြသနေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကြာရှည်စွာ အိပ်မောကျနေခဲ့သော နှစ်များကြောင့်ဖြစ်မည်။

ဤ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ရှန်းရွှီဘိုးဘေး တစ်ခဏတာ မျက်စိကျိန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းကာ၊ သူနှင့် တန်းတူ မြင့်မားလှသော လက်ခြောက်ဖက် အရိပ်ကြီးကို အနည်းငယ် မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ ပိုမို အက်ကွဲလာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်းက... ဗောဓိသတ္တ လား" သူ၏ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းသည် ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေးကို ဒယ်အိုးထဲရှိ ငါးတစ်ကောင်က ရုတ်တရက်လူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

သူ အောက်ဘက်ရှိ ရှန်းယီကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မည်သည့် တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူမဆို ၎င်းကတန်ဖိုးရှိမရှိကို စတင် စဉ်းစားလာပေလိမ့်မည်။

ကပ်ဘေးခြောက်ထောင် ရတနာဆေးလုံး၏ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သွေးဆောင်မှုရှိနေသော်လည်း၊ ၎င်းအတွက်တူညီသော နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် အသက်လုတိုက်ပွဲဆင်နွှဲခြင်းမှာ အနည်းငယ် မိုက်မဲပုံပေါ်သည်။

အစောပိုင်းက လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တ ကဲ့သို့ပင်၊ ရှန်းယီ က ဗောဓိသတ္တဓမ္မခန္ဓာကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ သူကဆုတ်ခွာရန်ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ၊ သူ၏စိတ်ထဲတွင် နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏နယ်မြေမှ မည်သို့ ထွက်ပြေးရမည်ဆိုသော အတွေးများအပြည့်အဝ နေရာယူသွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ၊ ထိုက်ရွှီ နယ်ပယ် အတွင်းတွင် ရှိနေသဖြင့်၊ မူလဖရိုဖရဲမဟာတာ့လော်ရွှေမသေမျိုး၊ သို့မဟုတ် မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တ နှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမဟုတ်ရာ၊ သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရန် သေချာစွာစီစဉ်ထားသော မဟာဗျူဟာများသာ မရှိပါက၊ထွက်ပြေးရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှလိမ့်မည်။

သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်၊ သူက အက်ကွဲနေသော ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ရယ်မောလိုက်၏။ "ဗောဓိဂိုဏ်းရဲ့ဗောဓိသတ္တ က... ဆေးတစ်လုံး ဖြစ်နေတယ်... အရေအတွက် သုံးဆယ့်ခြောက်ခု... "

"သုံးဆယ့်ခြောက်ခု တည်းနဲ့ ထိုက်ရွှီ နယ်ပယ် ထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေတယ်"

"မင်းကငါ့ကိုတောင် အပြင်ထွက်ခဲ့လို့ ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးခိုးရောင်မြူခိုးများက ကန့်လန့်ကာတစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာကွဲကွာသွားပြီး၊ ဧရာမမျက်လုံးကြီးများက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တိတ်ဆိတ်ပြီး လူသူကင်းမဲ့သော နယ်မြေတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ပုံမှန်အရွယ်အစားရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ရှန်းယီ၏အရှေ့တွင် ရုတ်တရက် စုစည်းလာပြီး၊သူတို့နှစ်ဦးက လက်တစ်ကမ်းအကွာတွင်သာရှိနေကာ၊ သူတို့၏ အကြည့်များသည် ထိတွေ့လုနီးပါးဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များဖြူဖွေးနေသော အဖိုးအိုတစ်ဦး၊ ပိုးမျှင်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ပါးလွှာသည့် ဝတ်ရုံကိုဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူ၏ကျောဘက်တွင် ကြည်လင်နေသောတံခွန်ခြောက်ခုက လေမတိုက်ဘဲ လွင့်မျောနေသည်။

၎င်းက ကောင်းကင်ဘုံမှ အလွန် သန့်စင်သောပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သင့်ပေသည်။

သို့သော် အဖိုးအို၏မျက်လုံးများ တွန့်လိမ်နေမှုနှင့် သူ၏ပုံပျက်နေသော မျက်နှာသွင်ပြင်တို့ကြောင့်၊ တစ်ကိုယ်လုံးက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပုံ ပေါက်နေ၏။ "ဘိုးဘေး ထွက်လာပြီ၊ မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

"..."

ရှန်းယီ သူ၏ရှေ့ရှိအနည်းငယ် သွေးကြောယှက်နေသောမျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက်

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ၏ထင်ရှားသွယ်လျသောလက်က အဖိုးအို၏မျက်နှာကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ လွှဲရိုက်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းနှင့်အတူရွှေရောင်မြစ် က ရိုင်းစိုင်းစွာလူးလွန့်လာကာ၊ ၎င်း၏ကြီးမားလှသောစွမ်းအားများ အပြည့်အဝထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဖြန်း...

ရှန်းရွှီဘိုးဘေးတစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ မှိန်ဖျော့နေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျောက်စရစ်ခဲလုံးလေးတစ်ခု ခုန်သွားသကဲ့သို့ အကြိမ်ဆယ်ကျော်မျှ ခုန်သွားခဲ့၏။

ပေတစ်ရာကျော်လျှောတိုက်သွားပြီးနောက်၊ သူက ပက်လက်လန်ကျသွားပြီး၊ လက်တစ်ဖက်က မျက်နှာကို အုပ်ကာ၊ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ရှန်းယီကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အပြင်ထွက်လာပုံ ပေါက်နေသော်လည်း၊ သူက ဝိညာဉ်ခန္ဓာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ကောင်းကင်ကို ကွယ်ဝှက်ထားသောအရိပ်ကြီးက တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ငုံ့ကိုင်းလာပြီး၊ လက်ခြောက်ဖက်က ကောင်းကင်ထောက်တိုင်များကဲ့သို့ ဤဗလာနယ်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ကာ သူ့ပတ်လည်တွင်လှောင်ချိုင့်တစ်ခု ဖန်တီးထားသည်ကို ရှန်းရွှီဘိုးဘေး သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။

ထို လက်ခြောက်ဖက်မှ ဖိတ်ကျလာသော ရွှေရောင်အလင်းတန်း အောက်တွင်၊ မရေမတွက်နိုင်သော နိယာမအားလုံး ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရ၏။

ဤသည်မှာ ထိုကျိုးပဲ့နေသော အသီးအပွင့်မှ ရှန်းယီ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော နည်းစနစ်များထဲမှတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဤကာလအတွင်း စနစ်မျက်နှာပြင် သရုပ်ဖော်မှုနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုတို့မှတစ်ဆင့်၊ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအား သက်သက်သာရှိသောကြမ်းတမ်းသည့် ဗောဓိသတ္တ တစ်ပါးမဟုတ်တော့ပေ။

"ကောင်းကောင်း ရိုက်နိုင်တာပဲ၊ ကောင်းကောင်း ရိုက်နိုင်တာပဲ" ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေး က တိုးတိုးလေးပြောရင်းခေါင်းကို ဆက်တိုက် ညိတ်လိုက်၏။

ဤပါးရိုက်ချက်သာ မရှိပါက၊ သူ၏မွေးရာပါ ရက်စက်မှုကို သူ မေ့လုနီးပါးဖြစ်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၊ သူက ကိုယ်ကို လှန်လိုက်သည်။

မှိန်ဖျော့နေသောမြေပြင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် မြေနဂါးများငုတ်လျှိုးနေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာပြီး၊ အဆက်မပြတ် တကျွိကျွိ မြည်သံများနှင့်အတူ၊ မီးခိုးရောင်မြူခိုးများထက် ပိုမိုနက်မှောင်သောအနက်ရောင် ချည်မျှင်များ တက်လာကာ၊ တိုင်လုံးကဲ့သို့သော ရွှေရောင် လက်ခြောက်ဖက်ကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရစ်ပတ်သွားခဲ့သည်။

စုဆောင်းထားသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားများကို နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက်ထိန်းချုပ်မထားတော့ဘဲ၊ ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေး၏ကောင်းကင်တာအို မူလရင်းမြစ်က စတင်အလုပ်လုပ်လာခဲ့သည်။

ခြောက် နဲ့ သုံးအ‌ရေအတွက်.. ရှန်းယီ၏အခြေခံအုတ်မြစ်ထက်နီးပါးနှစ်ဆ ပိုများနေပါသည်။

ဤမျှကြီးမားသော ကွာဟချက်နှင့်အတူ။

လက်ခြောက်ဖက်က တိုက်စားခံနေရပုံပေါ်ပြီး၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းက နံရံတစ်ခုမှဆေးကွာကျသကဲ့သို့ ကွာကျလာကာ၊ အကွက်များဖြစ်ပြီး အရုပ်ဆိုးလာကာ၊အက်ကြောင်းများ အနှံ့အပြား ပေါ်လာပြီး ပြိုကျတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

"ဘိုးဘေးရဲ့နယ်မြေမှာတောင် မင်းက ဒီလောက် ရဲရဲတင်းတင်း ပြုမူရဲတယ်ပေါ့"

"သေစမ်း" ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေးက လူမဆန်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး ရှေ့သို့ ခုန်တက်သွားကာ၊ သူ၏လက်ချောင်းငါးချောင်းက လင်းယုန်စွယ်များကဲ့သို့ ရှန်းယီ၏နတ်ဝိညာဉ် ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ရွှေရောင်မြစ်ဖြင့် ဖိနှိပ်ထားသော ချိပ်ပိတ်မှုကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ထိရန်ပင် ခက်ခဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သေဖို့ စောင့်နေရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ဖြန်း..

ရှန်းယီက နောက်ထပ်ပါးရိုက်ချက် တစ်ချက်ဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ၊ လိုက်လံတိုက်ခိုက်လာသောပုံရိပ်က သူ၏ခြေအောက်တွင် မှောက်လျက်သား လဲကျသွားစေခဲ့သည်။

ပြတ်သားသော အသံက ရှန်းရွှီဘိုးဘေး ကို လုံးဝ မှင်တက်သွားစေပြီး၊ သူ၏မျက်နှာကို နောက်တစ်ကြိမ်အုပ်ကာ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မော့ကြည့်နေခဲ့၏။

"တောင်းပန်ပါတယ်" ရှန်းယီက သူ၏ခါးရှိ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ပြီး အကြည့်ကို အောက်ချလိုက်၏။

"မသေမျိုးခုံရုံးအပြင်၊ ငါက နတ်ဘုရားနယ်မြေပေါ်မှာလည်း ရာထူးတစ်ခုရှိသေးတယ်"

လူးလွန့်နေသော ဧကရာဇ်ချီက လက်ခြောက်ဖက် ဗောဓိသတ္တ ဓမ္မခန္ဓာ၏အသွင်အပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ ဝင်ရောက်လာသော အနက်ရောင်မြူခိုးများကို ပိတ်ဆို့ကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ပြန်လည် တောက်ပလာစေခဲ့၏။

"ဒါနဲ့ ပြောရဦးမယ်၊ ဒါကလည်း ခင်ဗျားရဲ့ နယ်မြေ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါက မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး ပဲ"

"မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးက ငါ့ရဲ့ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာ ရှိတယ်" ရှန်းယီက အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ ရှန်းရွှီဘိုးဘေး ကို စိုက်ကြည့်ကာ၊ သူ၏လက်ဖဝါးကို တစ်ဖက်လူ၏နဖူးပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ရစ်ဝဲနေစေခဲ့သည်။

သူ၏ဖြူဖျော့ပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော လက်ချောင်းများကြားတွင်၊ ရွှေရောင်ပုံစံချည်မျှင်များ စတင်ယက်လုပ်လာပြီး၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းထူးခြားသော စာလုံးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားခဲ့သည်။

ရှန်းရွှီတာ့လော်တာအိုအသီးအပွင့်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသောအသက်ကယ်နည်းစနစ်များစွာ ရှိနေသော်လည်း၊ တာအိုနည်းစနစ် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်သည့်တိုက်ပွဲတွင်မူ သဘာဝကျကျပင် နောက်ကောက်ကျနေခဲ့သည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက နှစ်ခုလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင် ဤဘိုးဘေးက နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အိပ်မောကျနေမည် မဟုတ်ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကာအကွယ်ကျမ်းစာ မှ မွေးဖွားလာသော ဗောဓိသတ္တအသီးအပွင့်က လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေး ပါရဂူတစ်ဦး ဖြစ်ပါသည်။

ရှန်းရွှီဘိုးဘေး သူ၏အားသာချက်များကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ရှန်းယီက သူ၏အားနည်းချက်များကိုဖြည့်ဆည်းလိုက်သောအခါ၊ ဤတာအိုတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်က ကြိုတင် သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်းက လောကခရီးသည်များ၏အားသာချက်ဖြစ်သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင်။

သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ ထူးခြားသော စာလုံးက ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေး၏နဖူးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ကျဆင်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ ရှန်းယီ သူ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်၊ကောင်းကင်ဘုံမှ သန့်စင်သောပုံရိပ်ရှိသည့် အဖိုးအိုက သူ၏အသက်သွေးကြော ချိပ်ပိတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တုံ့ပြန်လာပြီး၊ မြေကြီးပေါ်တွင်ရူးသွပ်စွာ လူးလွန့်နေသော်လည်း အသံတစ်သံမျှ မထွက်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က သိသိသာသာကျုံ့ဝင်လာပြီး၊ မကြာမီလက်သည်းခွံအရွယ်အစားရှိ နှင်းလိုဖြူသော ပိုးတောင်မာလေးတစ်ကောင်အဖြစ် တွန့်လိမ်သွားကာ၊ကျောဘက်မှ ပွင့်လင်းမြင်သာသော အတောင်ပံခြောက်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ တောင်ပံခတ်နေခဲ့၏။

"အခုတော့ ရှန်းရွှီတောင်ကလည်း ငါပိုင်သွားပြီ" ရှန်းယီ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ၊ ဗောဓိသတ္တဓမ္မခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် လက်ခြောက်ဖက်ပေါက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပုံရိပ်၏လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင်၊ သူက ပိုးတောင်မာလေးပေါ်သို့ ခြေတစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာတင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ဖိနပ်ထိပ်ကိုဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကာ ပိုးတောင်မာလေးကိုသွေးနှစ်များအဖြစ် ကြိတ်ချေပစ်လိုက်လေ၏။

All Chapters