အခန်း (၅၆၉-၅၇၀)

အခန်း ၅၆၉ - မသေမျိုး (၂)

“ဒီကိစ္စတွေကို ကျုပ်လက်ထဲပဲ ထားခဲ့လိုက်ပါ၊ သူတော်စင်ကြီးကတော့ တခြားနတ်ဆိုးတွေကို သွားပြီး ကိုင်တွယ်ပေးပါ”

“ဒါဆိုရင်တော့ အားလုံးကို သခင်ကုအပေါ်မှာပဲ ပုံအပ်ထားပါရစေ”

ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင် သည် အပိုစကားများ မပြောတော့ဘဲ ကုချင်းဖန် ၏ စကားကို ကြားသည်နှင့် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ပြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူသည် မိမိ၏ အတိုင်းအတာကို မိမိ သိရှိသည်။ ဤအဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲမျိုးမှာ သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။ မဆင်မခြင် ဝင်ပါခြင်းမှာ ကုချင်းဖန် အတွက် အနှောင့်အယှက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကုချင်းဖန် ၏ အကြည့်မှာ ရှေ့တည့်တည့်သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုနေရာတွင် အရိုးစုများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဧကရာဇ်ပလ္လင်ပေါ်၌ မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ထိုင်နေသော ပုံရိပ်ကြီး ရှိနေသည်။

“ငါတို့ ထပ်တွေ့ကြပြန်ပြီပေါ့”

“မင်းပဲ...”

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ နီရဲသော မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကုချင်းဖန် ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ၏အတွင်းစိတ်မှ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော ဒေါသများမှာ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာတော့သည်။

မဟာကျိုးမင်းဆက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အတွက် မမေ့နိုင်သော အရှုံးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းခေတ်တွင် ‘ထိုက်ယီ နတ်ဘုရားမင်းဆက်’၏ ချိပ်ပိတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်း ဤကဲ့သို့ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရခြင်းမှာ ပထမဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ ထိုတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများအပေါ် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ စိတ်ထဲတွင် နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခု ကုချင်းဖန် ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ အခြားသူများကို မေ့လျော့ပြီး ရှေ့မှလူသားကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်ရန်သာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိတော့သည်။

“မင်း လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ၊ မင်းရဲ့ အသွေးအသားနဲ့ ဝိညာဉ်ကို သုံးပြီး ငါ့ရဲ့စွမ်းအားကို ‘အထက်တန်းစား ဖျက်ဆီးခြင်း’ အဆင့်ရောက်အောင် လုပ်ပစ်မယ်”

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အသံမှာ အေးစက်လှပြီး ‘နတ်ဆိုးနယ်မြေ’ မှာ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကုချင်းဖန် က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာလက်ဖြင့် အားပါပါ ထိုးချလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားမှာ မိုင်ထောင်ချီသော ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး နတ်ဆိုးနယ်မြေမှာ မြေပြင်သို့ မကျရောက်မီမှာပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

နတ်ဆိုးနယ်မြေ ပျက်စီးသွားသည်နှင့် ကုချင်းဖန် သည် ဟင်းလင်းပြင်သို့ တက်လှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါနှင့် သွေးစွမ်းအားများမှာ ကောင်းကင်ကို တုန်ခါစေသည်။ ကမ္ဘာကြီးကို လင်းထိန်စေသော နေမင်းကြီးအလား သူ၏ အလင်းရောင်ကြောင့် ထျန်ရှူးခရိုင်အတွင်းရှိ အမှောင်ထုများမှာ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော အခြေအနေကြောင့် လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုစဉ် ကမ္ဘာကြီးကိုပင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“အဲဒါ... အဖေပဲ”

နောက်တန်းတွင် စောင့်ကြပ်နေသော ကုရှို့ သည် ထိုပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ကုချင်းဖန် ကိုယ်တိုင် လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ အစောပိုင်းက ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင် နှင့် အခြားသူများမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလားဟု သူ စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ စိုးရိမ်မှုများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူ၏ဖခင်မှာ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကိုပင် နှိမ်နင်းနိုင်သော အနှိုင်းမဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။ တကယ်တိုက်ကြလျှင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှာ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“အထက်တန်းစား ဧကရာဇ်”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်ဘက်မှ လူတိုင်းသည်လည်း ရိုသေလေးစားသော အမူအရာဖြင့် ထိုပုံရိပ်ကို မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ကြည့်နေကြသည်။ နေမင်းကြီးကဲ့သို့ တောက်ပသော အရှိန်အဝါဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်ကိုပင် တုန်ခါစေနိုင်သော ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ နတ်ဘုရားမဟုတ်လျှင် အဘယ်နည်း။

ဤစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာချိန်တွင် ‘ထိုက်ချူး ရှေးဟောင်းမြေ’ ပင်လျှင် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

“ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ သွေးစွမ်းအားမျိုးက... ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ပြန်နိုးထလာတာလား—”

ရှေးဟောင်းမြို့တော်များစွာအတွင်းမှ လောဘဇောတက်နေသော မျက်လုံးများမှာ ထျန်ရှူးခရိုင်ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ကုချင်းဖန် ၏ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါကြောင့် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ထိုစွမ်းအားများကို ဝါးမြိုရန်အတွက် ထိုက်ချူးမြေအတွင်းမှ ချက်ချင်း ထွက်လာချင်စိတ် ပေါက်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ စိတ်အလိုကို ချက်ချင်း ပြန်လည် နှိပ်ကွပ်ထားလိုက်ကြသည်။ ယခုမှာ ထွက်လာရမည့် အချိန်မဟုတ်သေးဘဲ ‘ထိပ်သီးမဟာခေတ်’ မှာ ရောက်မလာသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှေးဟောင်းမြို့တော်တစ်ခုအတွင်း၌ ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး ထျန်ရှူးခရိုင်ဘက်သို့ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီအငွေ့အသက်က... ‘အသူရာကျမ်းစာ’ ရဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ၊ အဲဒီတုန်းက ထိုက်ချူးမြေထဲကို ဝင်လာတဲ့ ကလေးများလား”

“မဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဒီအရှိန်အဝါက ‘ဧကရာဇ်တစ်ဝက်’ အဆင့်နဲ့ တူနေပြီ၊ အဲဒီတုန်းက အဲဒီကလေးရဲ့ စွမ်းအားက ကောင်းမွန်ပေမဲ့ အလွန်ဆုံးရှိလှ ‘သူတော်စင်ဘုရင်’ အဆင့်ပဲ ရှိတာ—”

အသူရာဧကရာဇ် သည် အံ့အားသင့်နေသလို သံသယလည်း ဝင်နေမိသည်။ သို့သော် ထိုအရှိန်အဝါအတွင်း၌ ‘အသူရာကျမ်းစာ’ ၏ တည်ရှိမှုကို သူ အမှန်တကယ် ခံစားနေရသည်။ ထိုကျမ်းစာမှာ သူကိုယ်တိုင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ အချိန်ယူ ပြုစုခဲ့သော ဧကရာဇ်ကျမ်းစာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကုချင်းဖန် မှလွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှ သူ မပေးခဲ့ဖူးပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ အကြီးအကျယ် အံ့ဩနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ပြန်လည်ဝင်စားတာတောင် ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ‘ဧကရာဇ်တစ်ဝက်’ အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ အိပ်စက်နေတာ ကြာသွားလို့ ငါ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေ မှားယွင်းနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

သူသည် စိတ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။ ‘ဧကရာဇ်အဆင့်တစ်ဝက်’ ဆိုသည်မှာ ‘ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း’ အဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးကို ကျော်လွန်ပြီး ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ခြေတစ်ဖက် လှမ်းထားပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသူနှင့် ဧကရာဇ်အစစ်အမှန်ကြားတွင် ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လှသည်။ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရသည်။

ထျန်ရှူးခရိုင်အတွင်း၌ ကုချင်းဖန် သည် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေသည်။ ‘ကောင်းကင်သွေးကြော’ သုံးခုကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ သူ၏စွမ်းအားမှာ အနှိုင်းမဲ့အဆင့်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ သာမန် လက်သီးချက်၊ ခြေကန်ချက်များမှာပင် ကမ္ဘာကြီးကို တုန်ခါစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ပထမအကျော့မှာပင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှာ လုံးဝ အရေးနိမ့်သွားတော့သည်။ ကုချင်းဖန် ၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြောင့် ရှေးဟောင်းခေတ်မှ ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်လာသော ထိုနတ်ဆိုးမှာ မျက်နှာပျက်သွားခဲ့သည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ၊ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ မင်းရဲ့စွမ်းအားက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာရတာလဲ”

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသလို ကုချင်းဖန် ၏ စွမ်းအားကြောင့် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်နေမိသည်။ ဘယ်လိုပဲ တွေးတွေး၊ ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း၌ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု သူ ထင်မြင်နေသည်။

ယခင်က ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်းမှာ ပညာရှင်များစွာ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်သောကြောင့်ဟု သူ ယူဆခဲ့သည်။ တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်လျှင် မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်ဟု သူ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ယခုအခါ ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးရှိ သွေးစွမ်းအားများကို ဝါးမြိုထားပြီးဖြစ်ရာ ဒဏ်ရာများလည်း အကုန်ပျောက်ကင်းသွားပြီး ယခင်ကထက်ပင် စွမ်းအားများ ပိုမို တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကုချင်းဖန် နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် လုံးဝ အသာစီး မရခဲ့ပေ။

“ဝုန်း”

ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများက ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါစေသည်။ ကုချင်းဖန် ၏ လက်သီးချက်များကြောင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မှာ ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်နေရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ကွဲအက်ကာ အမည်းရောင် သွေးများ အမြောက်အမြား ကျဆင်းလာသည်။ ထိုသွေးစက်များ မြေပြင်ပေါ်ကျတိုင်း မြေပြင်မှာ အရည်ပျော်သွားပြီး ကျင်းကြီးများ ဖြစ်ကျန်ခဲ့သည်။

“ဝုန်း”

နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် အရှိန်ပြင်းစွာ ထိမှန်သွားပြန်ရာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမြောက်ဆန်တစ်ခုအလား မြေပြင်သို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။ မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာလည်း နဂါးများ နိုးထလာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးများမှာ မျက်နှာများ ဖြူလျော်ကုန်ကြသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... ကုချင်းဖန်ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ပဲ ဒီအဆင့်မှာလား၊ ဧကရာဇ်တောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး”

ရှန်ရှန်း မှာ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အနှိုင်းမဲ့ဟု သူ ယုံကြည်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကုချင်းဖန် ၏ လက်ထဲတွင် မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်ဘဲ ရှိနေခြင်းကြောင့် သူ၏ ယုံကြည်ချက်များမှာ ပြိုလဲသွားတော့သည်။ သူနှင့်အတူ ရှိနေသော လုကျိန်း သည်လည်း အလားတူပင် ထိတ်လန့်နေမိသည်။ ကုချင်းဖန် ပေါ်လာချိန်မှစ၍ အခြေအနေမှာ သူ ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ကြောင်း သိလိုက်ရပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အရေးနိမ့်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ပိုမို တုန်လှုပ်လာခဲ့သည်။

“ဘာလို့လဲ... ဘာလို့ ကုချင်းဖန်က ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေရတာလဲ၊ ဘာလို့လဲ”

လုကျိန်း သည် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်နေမိပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သာ ရှုံးသွားပါက သူ၏ အစီအစဉ်အားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုစဉ် တိုက်ပွဲမှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ ကုချင်းဖန် က လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သွေးမြူများ ဖြစ်သွားအောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မပျက်စီးနိုင်သောအလား ပြန်လည် စုစည်းလာပြန်သည်။

“အလကားပဲ၊ ငါက မသေမျိုးပဲ။ အဲဒီတုန်းက ထိုက်ယီနတ်ဘုရားမင်းဆက်တောင် ငါ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့တာ၊ ဧကရာဇ်အဆင့်တောင် မရောက်သေးတဲ့ မင်းလို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား—”

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကုချင်းဖန် ကို မထီမဲ့မြင် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် သူ့ကို မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ဟု သူ အသေအချာ ယုံကြည်နေပုံရသည်။

အခန်း ၅၇၀ - ကောင်းကင်လှည့်ဖြားဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်အစစ်အမှန်

“မသေမျိုး ဟုတ်လား”

“ဒါဆို မင်း ဘယ်လောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့”

ကုချင်းဖန် ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေသည်။ သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ သွေးစွမ်းအားများမှာ ဟုန်းဟုန်းတောက် ပွင့်ထွက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အနှိုင်းမဲ့ ‘ကောင်းကင်ဓား’ တစ်လက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ဓားအရှိန်အဝါ သန်းပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်း အောက်သို့ ဒလဟော ဆင်းသက်လာတော့သည်။

‘ကောင်းကင်ဓား’ မှာ သူတော်စင်အဆင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကုချင်းဖန် ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အသုံးပြုလိုက်သောအခါ အခြေခံအကျဆုံးသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဤ ‘ကောင်းကင်ဓား’ ကို ကုချင်းဖန် ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းရည်သည် သူနှင့် ထပ်တူကျနေသည်။ ယခုအခါ ကုချင်းဖန် က ၎င်းကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ၎င်းကို လုံးဝ မခုခံနိုင်တော့ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး ဓားအရှိန်အဝါ သန်းပေါင်းများစွာ ကျဆင်းလာချိန်တွင် သူ၏ အရိုးနှင့် သွေးများမှာ အပိုင်းပိုင်း အဖြတ်ခံလိုက်ရကာ သူ၏ အသားမျှင်များမှာ ဖျက်ဆီးခံရသည့် အရှိန်ကို မမီတော့ဘဲ ပြန်လည် မစုစည်းနိုင်တော့ပေ။

ကုချင်းဖန် မှာ အမူအရာ မပြဘဲ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် မနိုးထနိုင်စေရန် ဆက်တိုက် နှိပ်ကွပ်ထားသည်။ အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည် မသိရသော်လည်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မျက်လုံးတစ်လုံးသာ လွင့်မျောနေတော့သည်။ ထိုမျက်လုံးမှာ ကုချင်းဖန် ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင်ပင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိပေ။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဤမျက်လုံးသည်သာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရဖြစ်ကြောင်း ကုချင်းဖန် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဤမျက်လုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်မှသာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို အပြီးတိုင် သုတ်သင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန် က ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ‘နတ်ဘုရားဧကရာဇ် သုံးချောင်းထောက် အိုး’ ကို အသက်သွင်းကာ ထိုမျက်လုံးကို ရှေးဟောင်းအိုးကြီးအတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်ကို လုကျိန်း နှင့် အခြားနတ်ဆိုးများဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

အပိုစကားများ ပြောမနေတော့ဘဲ ကုချင်းဖန် က လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ရိုက်ခွဲလိုက်ရာ ဓားအရှိန်အဝါ သန်းပေါင်းများစွာမှာ ကောင်းကင်ယံမှ မိုးရေများအလား ဆင်းသက်လာပြီး လုကျိန်း နှင့် အခြားနတ်ဆိုးများကို ထိုနေရာမှာတင် အမှုန့်ခြေပစ်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် မတူသည်မှာ ဤနတ်ဆိုးများမှာ ရှေးဟောင်းခေတ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ မဟုတ်သဖြင့် သူတို့၏ မူလအစမှာ များစွာ နိမ့်ပါးသည်။ ကုချင်းဖန် ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ အသေးအဖွဲ ကိစ္စမျှသာ ဖြစ်သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ကျယ်ပြောလှသော ဧကရာဇ်မြို့တော်အတွင်း၌ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော နတ်ဆိုး တစ်ကောင်မျှ မရှိတော့ပေ။

လူသားမျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်ကြီးများနှင့် အဆင့်တူညီသော ‘အထက်တန်းစား သဘာဝဘေးအန္တရာယ်’ နတ်ဆိုးများပင်လျှင် ကုချင်းဖန် ၏ တိုက်ကွက်တစ်ခုကို မခံနိုင်ကြပေ။ ဤနတ်ဆိုးများ အမြစ်ပြတ်သွားသည်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်နေသော အခြားနတ်ဆိုးများမှာလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျောက်ကွယ်ကုန်ကြပြီး အနည်းငယ်မျှသော နတ်ဆိုးများသာ လူသားတို့၏ စွမ်းအားကို မယှဉ်နိုင်ဘဲ အချည်းနှီး ရုန်းကန်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်မြို့တော်။

ပလ္လင်ပေါ်တွင် ကုချင်းဖန် က တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး အောက်ဘက်တွင် အင်အားစုအသီးသီးမှ ထိပ်တန်းပညာရှင်များ ထိုင်နေကြသည်။ ပလ္လင်ပေါ်မှ ပုံရိပ်ကို လူတိုင်းက စိုက်ကြည့်နေကြစဉ် သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ခန့်ညားထိတ်လန့်သော အမူအရာများကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြပေ။

၎င်းမှာ အနှိုင်းမဲ့ စွမ်းအားရှင်အပေါ် ထားရှိသော ရိုသေလေးစားမှုပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ရှန်းယွီသူတော်စင်နှင့် အခြားသူများမှာ ကုချင်းဖန် ရှေ့တွင် အနည်းငယ်မျှပင် မရိုမသေ မလုပ်ဝံ့ကြပေ။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်ကြီးများပင် ထိုနတ်ဆိုးကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ထိုမျှ အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် ဧကရာဇ်မြို့တော်ရှိ နတ်ဆိုးအားလုံးကို ကုချင်းဖန် တစ်ဦးတည်းကပင် နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကုချင်းဖန် သာ ဝင်မပါခဲ့ပါက နတ်ဆိုးဧကရာဇ် မရှိလျှင်ပင် အရှေ့ပိုင်းဒေသ လူသားမျိုးနွယ်မှာ အောင်ပွဲရရန်အတွက် အလွန်ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ရပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ကုချင်းဖန် က လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဦးခေါင်းတစ်ခုမှာ လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

“ဒါက လုကျိန်း ရဲ့ ခေါင်းပဲ။ ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် လုကျိန်း ကို သတ်နိုင်တဲ့သူက ကြယ်တာယာမင်းဆက်ကို အုပ်ချုပ်ပြီး ‘ဂူရှင်းပြည်နယ်’ ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိမယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတယ်။”

“အခု လုကျိန်း ကို ငါ သတ်ပြီးပြီဆိုတော့ မူလသဘောတူညီချက်အရ ဂူရှင်းပြည်နယ်ဟာ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်ရဲ့ ပိုင်နက် ဖြစ်သွားပြီ။ ဘယ်သူများ ကန့်ကွက်ချင်သေးလဲ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထိုက်ရွှမ်း တာအိုအရှင် က ချက်ချင်းပင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါကတော့ သဘာဝပါပဲ။ သခင်ကုက လုကျိန်း ကို သတ်ခဲ့တာဖြစ်လို့ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်က ဂူရှင်းပြည်နယ်ကို အုပ်ချုပ်ခွင့်ရှိတာဟာ အင်အားစုအားလုံးရဲ့ သဘောတူညီချက် ဖြစ်ပါတယ်။”

‘ထိုက်ရွှီ မြင့်မြတ်နယ်မြေ’ က ဦးဆောင်ပြီး ထောက်ခံလိုက်သဖြင့် အခြားအင်အားစုများမှာ မကျေနပ်လျှင်ပင် ဤအချိန်တွင် မကန့်ကွက်ဝံ့ကြတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ရတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ရှေ့မှ လူသားမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို နှိမ်နင်းခဲ့သော အနှိုင်းမဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းခေတ်နှင့် ဟွမ်ကုခေတ်များတွင်ပင် သူ၏ စွမ်းအားမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိပေလိမ့်မည်။

ကုချင်းဖန် ၏ စွမ်းအားမှာ ‘ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ထိပ်ဆုံးအဆင့်’ သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ‘ဧကရာဇ်အဆင့်တစ်ဝက်’ နယ်ပယ်သို့ပင် ခြေတစ်ဖက် လှမ်းထားနိုင်ကြောင်း ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ ဧကရာဇ်အစစ်အမှန်အောက်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

“ဘယ်သူမှ မကန့်ကွက်ဘူးဆိုရင် ဒီကိစ္စက ပြီးသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားချင်တယ်။ အခု သတ်မှတ်ပြီးသား အချက်တွေကို ပြန်ပြင်ဖို့ ကြိုးစားတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် နောင်မှာ ဂူရှင်းပြည်နယ်အပေါ် လောဘတက်တာမျိုးကို ငါ ဘယ်တော့မှ သည်းခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလို ဖြစ်လာခဲ့ရင်တော့ ငါ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး”

နောက်ဆုံး စကားလုံးများကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် ကုချင်းဖန် ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားရာ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။ သူတော်စင်ကြီး အဆင့်ရှိသူများပင်လျှင် ဤဖိအားအောက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်များအလား ခံစားလိုက်ရပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ နယ်မြေအတွင်း၌ ခံစားခဲ့ရသော ဖိအားထက်ပင် များစွာ ပိုမို ပြင်းထန်နေသည်။

ကုချင်းဖန် ၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးကဲလှသည်။ သူသာ သတ်ချင်လျှင် လက်တစ်ချောင်း လှုပ်ရုံဖြင့် သူတို့အားလုံးကို သတ်နိုင်ပေသည်။ သူတို့၏ အမူအရာများကို ကြည့်ပြီး ကုချင်းဖန် က တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ စကားများမှာ ပြတ်သားလွန်းသော်လည်း ဤအင်အားစုများကို စိတ်ဆိုးစေမိမှာကို သူ မစိုးရိမ်ပေ။

အားနည်းသူကသာ သတိထား သွားလာနေရပြီး အားရှိသူအတွက်မူ ကြောက်စရာ မရှိပေ။ သူတို့အားလုံးမှာ လူသားမျိုးနွယ်ချင်း မဟုတ်ခဲ့ပါက ကုချင်းဖန် အနေဖြင့် ဤမျှ စကားပြောနေမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် လူအုပ်ကြီး လူစုကွဲသွားကြသည်။ ကုချင်းဖန် သည် ကုရှို့ နှင့် သီးသန့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

“အဖေ”

“မင်း ဒီ ဂူရှင်းပြည်နယ်မှာ ခဏနေပြီး အခြေအနေတွေကို စောင့်ကြည့်ပေးပါ။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး လွှတ်လိုက်တဲ့ လူတွေလည်း မကြာခင် ရောက်လာပြီး လွှဲပြောင်းယူကြလိမ့်မယ်”