အခန်း ၂၀၇
Vol. 21 Ch. 207
အခန်း (၂၀၇)
ဧရာမမိကျောင်းကြီး၏ အလောင်းပေါ်မှ တွားသွားကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ရီရူယွီနှင့် ရှောင်တန်တို့သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ခဲ့ကြသည်။ ဤလမ်းကြောင်းကို တစ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းဖူးပြီးသား ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့သည် မသိစိတ်ဖြင့် ခြေလှမ်းများကို မြှင့်တင်လိုက်ကြသည်။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ထိုမကောင်းဆိုးဝါးနှင့် စတင်တွေ့ဆုံခဲ့သော နေရာကို သူတို့ ကျော်ဖြတ်လာခဲ့ကြသည်။
ခဏမျှလမ်းလျှောက်ပြီးနောက် သူတို့ရှေ့တွင် မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပွင့်လင်းသွားတော့သည်။ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာသော ဤဥမင်လိုဏ်ခေါင်းလမ်းသည် အဆုံးတွင် အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသော ဂူကြီးတစ်ခုနှင့် ဆက်သွယ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဂူ၏ မျက်နှာကြက်နှင့် ကြမ်းပြင်တို့တွင် ကျောက်စက်ပန်းဆွဲများနှင့် ကျောက်စက်တိုင်များ ရှိနေကြသည်။ အလင်းရောင်အောက်တွင် ထိုသလင်းကျောက်များသည် မတူညီသော အရောင်အသွေး၊ ပုံသဏ္ဌာန်များဖြင့် တောက်ပနေကြရာ ရှုမငြီးစရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ကျောက်နံရံများသည် ကြမ်းတမ်းပြီး မညီမညာ ဖြစ်နေသဖြင့် ဂူကြီး၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အကုန်မြင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။
"အခြားနေရာတွေကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ လိုဏ်ခေါင်းတွေ ရှိ၊ မရှိ သိရအောင်... လူခွဲ ရှာကြည့်ရအောင်"
ရီရူယွီက ဆိုသည်။
ရှောင်တန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူ့ဘေးဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"ဒါဆို ငါဒီဘက်ကို သွားလိုက်မယ်"
ထို့နောက် သူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
သူတို့နှစ်ဦးလုံးတွင် အလင်းပေးကိရိယာများ ရှိကြပြီး ဂူအတွင်း၌ အသံကူးပြောင်းမှု ကောင်းမွန်ပေသည်။ လမ်းခွဲများနှင့် မတိုးသရွေ့ သူတို့နှစ်ဦး လူကွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုချေ။ ထို့ကြောင့် ရီရူယွီသည် အချိန်မဆွဲဘဲ အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ အမြန်လှုပ်ရှားသွားလိုက်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရီရူယွီမှ သိပ်ကံမကောင်းချေ။ သူမသွားသော လမ်းမှာ မကြာမီပင် လမ်းပိတ်သွားခဲ့သည်။ ချိုင့်ခွက်များရှိနေသော နေရာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် သူမရှေ့တွင် အတော်အတန်ကြီးမားသော ရေကန်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားသည် စောစောက သူမပြုတ်ကျခဲ့သော ရေကန်နှင့် ဆင်တူ၏။ သို့သော် ဤဂူ၏ မျက်နှာကြက်က ပိတ်ဆို့နေပြီး ရေကန်၏ သုံးဖက်သုံးတန်ကို ဝန်းရံထားသော နံရံများက ဤနေရာမှာ လမ်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း ကြေညာနေသယောင် ရှိသည်။
သူမသည် နောက်သို့ ပြန်လှည့်လာခဲ့ရာ မကြာမီ ရှောင်တန်နှင့် လမ်းခွဲခဲ့သော နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် ရှောင်တန်သွားခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားလိုက်သည်။ မကြာမီ သူတို့ရှေ့ရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်မှ အလင်းရောင်နှင့် ရှောင်တန်၏ ရှည်လျားသော အရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ရှောင်တန်သည် သူမချဉ်းကပ်လာသော ခြေသံကို ကြားသဖြင့် ထောင့်ချိုးမှ ခေါင်းပြူကြည့်လိုက်သည်။
"ဟိုဘက်မှာ တစ်ခုခု တွေ့ခဲ့လို့လား"
"လမ်းပိတ်နေတယ်"
ရီရူယွီက ပြန်ဖြေပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
"နင်ကော၊ ဘာလို့ ဒီမှာ ရပ်နေတာလဲ"
"ငါ တံခါးတစ်ခု ရှာတွေ့တယ် ထင်တာပဲ"
ရှောင်တန်က ပြန်ပြောသည်။
"အို"
ရီရူယွီက စကားပြောရင်း ရှောင်တန့်အနားသို့ ရောက်လာ၏။ သူမသည်လည်း 'တံခါး' ဟု ခေါ်သည့် အရာကို မြင်လိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ ရှစ်မြှောင့်ပုံစံရှိသော စက်လုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုစက်လုံး၏ မျက်နှာပြင်သည် သတ္တုသားပုံစံရှိပြီး ရေခဲသေတ္တာတစ်လုံးထက်ပင် ပိုကြီးမားကာ လိုဏ်ခေါင်းဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသော ထိုကိရိယာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် သတ္တုပြားတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်း၏ အရောင်မှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားနေလေသည်။ ၎င်းကို ထိလိုက်သောအခါ ကစားသမား၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဂိမ်းမီနူးတစ်ခု ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ဤသည်မှာ ဂိမ်းဒီဇိုင်းစစ်စစ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဇာတ်လမ်းနှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
"ဒါက ပဟေဠိတစ်ခုလား"
ရီရူယွီက မေးသည်။
"ဒီအရောင်မတူတဲ့ နေရာကို မင်းလက်နဲ့ ထိကြည့်လိုက်"
ရှောင်တန်က အရောင်ကွဲနေသော သတ္တုပြားကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
ရီရူယွီက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သူမသည် ရှောင်တန်ညွှန်ပြသော နေရာကို လက်ချောင်းဖြင့် ထိလိုက်သည်။
"ရူယွီလေး... ဒီလို ပဟေဠိမျိုးကတော့..."
သူမ ပဟေဠိကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးလက်အေး အမူအရာ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ လေသံမှာလည်း ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
"အာ... ဒါက ဒီလို မေးခွန်းမျိုးကိုး"
ရှောင်တန်က ပြန်ဖြေသည်။
"နင်က ဒါကို ဖြေဖို့ ဒီမှာရပ်နေတာလား"
ရီရူယွီက မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းရောက်လာပြီး ငါ့ကို စကားပြောတော့ ငါစဉ်းစားထားသမျှ အကုန်မေ့သွားပြီ"
ရှောင်တန်က ပြန်ပြောသည်။
"အဖြေက ၇၅ ပဲ"
ရီရူယွီကပြောရင်း ထိုသတ္တုပြားပေါ်တွင် ဂဏန်းနှစ်လုံးကို လက်ချောင်းဖြင့် ရေးဆွဲလိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သတ္တုစက်လုံး၏ မျက်နှာပြင်မှာ သတ္တုရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းက ပန်းဖူးငုံလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ထိပ်ပိုင်းမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာတော့သည်။ သတ္တုချပ်များသည် လိုဏ်ခေါင်း၏ ဘေးနံရံများနှင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခေါက်သိမ်းကာ စီတန်းသွားကြပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ လမ်းကို ဖွင့်ပေးလိုက်လေသည်။
ထို့ပြင် ထိုသတ္တုစက်လုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဝှက်ထားသော ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းက သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ရှောင်တန်က အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"မင်း ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီး ဘယ်လိုတွက်လိုက်တာလဲ"
"ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"
ရီရူယွီက ခေါင်းမော့ကာ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ အပျော်တမ်းဆော့တဲ့ မေးခွန်းတွေကတောင် ဒါထက် ပိုခက်သေးတယ်"
အစောပိုင်းက ပဟေဠိသည် အမှန်တကယ်တွင် အကွက်ကိုးကွက်ပါသော ဆူဒိုကုမေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မေးခွန်းတွင် ဂဏန်းအမြောက်အမြား ပေးထားသည့်အတွက် အတော်အတန် လွယ်ကူပေသည်။ ဂိမ်းမီနူးက ကစားသမားအား ကွက်လပ်အားလုံးကို ဖြည့်ရန် မတောင်းဆိုဘဲ သတ်မှတ်ထားသော ဂဏန်းအနည်းငယ်ကို ဖော်ထုတ်၍ ၎င်းတို့၏ ပေါင်းလဒ်ကို ရှာရန်သာ လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
မူလတန်း တတိယတန်းကျောင်းသားတစ်ဦးပင် ထိုပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်သော်လည်း ခဲတံ၊ စက္ကူ သို့မဟုတ် အခြား မှတ်တမ်းတင်ကိရိယာများ၏ အကူအညီမပါပါက အချိန်အနည်းငယ် ပိုပေးရပေလိမ့်မည်။
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ယင်းသည် လူတစ်ဦး၏ ရေတိုမှတ်ဉာဏ်၊ စိတ်တွက်စွမ်းရည်နှင့် ယုတ္တိဗေဒဆိုင်ရာ ဆင်ခြင်တုံတရားတို့ကို စမ်းသပ်သည့် ပဟေဠိတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အပိုစဉ်းစားရန် မလိုအပ်ဘဲ ရီရူယွီ၏ အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်ပင် ဖြစ်သည်။
"မင်းရဲ့ ပုံမှန် အပန်းဖြေမှုက ကြောက်စရာပဲ... မင်းက သင်္ချာပညာရှင်လား"
ရှောင်တန်က ဆိုသည်။
"ငါက ဝိဇ္ဇာဘာသာ အဓိက ကျောင်းသူပါ"
ရီရူယွီက ပြောသည်။
"အဲဒါအပြင်... ဒီလောက်ငယ်တဲ့ သင်္ချာပညာရှင် ဘယ်မှာ ရှိလို့လဲ၊ ငါဘွဲ့ရတာတောင် နှစ်လပဲ ရှိသေးတယ်"
"အဲလိုလား... ဘာလို့ ငါက မင်းကို သိပ္ပံပညာပါရမီရှင်အမျိုးအစားလို့ ခံစားနေရတာလဲ"
ရှောင်တန်က ညည်းညူသည်။
"ဒါက အံ့ဩစရာပဲ"
ရီရူယွီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"ငါ့အမြင်မှာတော့ နင်ကသာ ဆေးကျောင်းသားနဲ့ မတူတာနော်၊ ကြွက်တစ်ကောင်လို ကြောက်တတ်လိုက်တာ"
ရှောင်တန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မရှင်းပြတော့ချေ။ သူသည် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွား၍ သတ္တုလုံးအတွင်းရှိ ပစ္စည်းကိရိယာကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါကို မင်းပဲ ယူလိုက်ပါ၊ တကယ်လို့ ယူလိုက်လို့ မင်းနဲ့ပဲ ချိတ်ဆက်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
"ဒါကို ငါသုံးလို့မရတာ အသိသာကြီးပဲလေ၊ တကယ်လို့ ချိတ်ဆက်သွားရင်လည်း ဆိုင်မှာ ပြန်ရောင်းလိုက်မှာပေါ့"
ရီရူယွီက ပြန်ဖြေသည်။
"နင်ပဲ ယူလိုက်ပါ"
သူမ ပြောသည်မှာ မှားတော့မမှားချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အိုင်တမ်သည် လက်ဝှေ့လက်အိတ်တစ်စုံနှင့် တူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပစ်ခတ်ရေးကို အဓိကထားသော ကစားသမားတစ်ဦးသာ ဝတ်ဆင်မည်ဆိုပါက မောင်းခလုတ်ပင် ဆွဲနိုင်မည်မဟုတ်သဖြင့် အသုံးမဝင်လှပေ။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်တန် ရှေ့တိုးသွားကာ ၎င်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
ပစ္စည်းအမည် - အရောင်းစက်ရိုက်နှက်သူ
ပစ္စည်းအမျိုးအစား - လက်နက်
အရည်အသွေး - ထူးကဲ
တိုက်ခိုက်မှုအမှတ် - အနည်းငယ် အားနည်း
ဓာတ်သဘာဝ - မရှိပါ
အထူးအာနိသင် - ၁ ရာခိုင်နှုန်းသော အခွင့်အရေးဖြင့် "တူသမား၏ ဇွဲလုံ့လ"ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပါသည်
တပ်ဆင်ရန် လိုအပ်ချက် - အဆင့် ၂၅ သို့မဟုတ် အထက်၊ တိုက်ခိုက်ရေး အဆင့် C သို့မဟုတ် အထွေထွေစွမ်းရည် အဆင့် C
မှတ်ချက် - မင်းရဲ့ ဒင်္ဂါးပြားတွေကို အရောင်းစက်က မျိုချသွားဖူးသလား၊ အဲဒီလို ဖြစ်ဖူးရင် အသာအယာပုတ်တာ ဒါမှမဟုတ် ကြုံရာ ရမ်းသန်းထိုးတာတွေက အချည်းနှီးပဲဆိုတာ မင်းသိမှာပါ၊ ပြင်းထန်တဲ့ ရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းကသာ အဲဒီအောက်တန်းစားစက်ကို ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လုပ်စေမှာပါ။
ထပ်လောင်းမှတ်ချက် - ဟုတ်ပါတယ်၊ တစ်ခါက ဘီလူးတစ်ကောင်ရဲ့ ကျောက်ကပ်ကိုတောင် အန်ထွက်လာအောင် ငါလုပ်ဖူးတယ်လေ။
ရှောင်တန် ၎င်းကို ဖတ်ပြီးနောက် ရီရူယွီကို ဂုဏ်သတ္တိများ ဖတ်နိုင်ရန် ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ကံကောင်းလို့ ဒါက ချိတ်ဆက်မသွားဘူး၊ ဒီလက်နက်က ငါနဲ့ လုံးဝမကိုက်ညီဘူး၊ ဒါ့အပြင် ဒါကို သုံးနိုင်ဖို့ နောက်ထပ် အဆင့်ရှစ်ဆင့်လောက် တက်ဖို့ လိုသေးတယ်"
"ဒီလက်ဝှေ့လက်အိတ်က အမြန်နှုန်းကို အားပြုတဲ့ ကစားသမားသုံးရင် အရမ်း အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်"
ရီရူယွီက ဂုဏ်သတ္တိများကို ဖတ်ပြီးနောက် အကြံပြုသည်။ သူမက ထိုပစ္စည်းကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။
"နင် ဒါကို လေလံတင်ဖို့ စဉ်းစားရင် ဈေးမြှင့်ထားလို့ ရတယ်"
"အင်း... ဇာတ်လမ်းပြီးမှပဲ စဉ်းစားတော့မယ်"
ရှောင်တန်က ထိုပစ္စည်းကို ယူကာ သူ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူတို့သည် ရှေ့သို့ ထပ်မံ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ပွင့်သွားသော လမ်းခွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကျောက်သားလိုဏ်ခေါင်း အသစ်တစ်ခုအတွင်း လျှောက်ဝင်ခဲ့ကြသည်။
ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် ရီရူယွီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ မေးလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့ နင့်မှာ ဂိမ်းဒင်္ဂါးတွေ မရှားဘူးဆိုတော့ ဒီပစ္စည်းကို ခေါင်းဆောင်ကို ဘာလို့ မပေးရမှာလဲ၊ အဲဒါက သူ့ကို ဂိမ်းဒင်္ဂါး ဂဏန်းခြောက်လုံးလောက် ပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲလေ"
"အစ်ကိုကြွယ်က ဒါကို လုံးဝလက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"
ရှောင်တန်က နောက်သို့လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြောသည်။
"လက်တွေ့ဘဝမှာ ဖြစ်ဖြစ် ဂိမ်းထဲမှာ ဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ပိုက်ဆံတိုက်ရိုက်ပေးပေး သွယ်ဝိုက်ပေးပေး သူလက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"
"အာ... အမျိုးသားတွေရဲ့ ပုံပျက်နေတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာပေါ့..."
ရီရူယွီက အသံဆွဲကာ ဆိုသည်။
"မင်းအဲဒီလို ပြောလို့ မရဘူး၊ ဒါက ဘယ်သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘယ်သူက ထိခိုက်စေသလဲဆိုတဲ့ ပြဿနာသက်သက် မဟုတ်ဘူး"
ရှောင်တန်က ရီရူယွီ၏ စကားကို အလေးအနက် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။
"စီးပွားရေးအခြေအနေ အရမ်းကွာခြားတဲ့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းအခြေအနေကို ဆက်ထိန်းထားချင်ရင် အခြေခံစည်းကမ်းက ပိုက်ဆံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မကြာခဏဆိုသလို မညီမျှတဲ့ဆက်ဆံမှုမျိုး မရှိဖို့ပဲ၊ အဲဒီလိုမဟုတ်ရင် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ နှစ်ယောက်ကြားက အခြေခံယုံကြည်မှုနဲ့ တန်းတူညီမျှမှုတွေ ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်"
ရီရူယွီသည် သူ့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ပြုံးလိုက်သည်။
"နင်ပြောပုံအရဆိုရင် နင်က ချမ်းသာတဲ့မိသားစုက လာတာပေါ့ ဟုတ်လား"
"အာ... "
ရှောင်တန်က တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။
"အဲဒီလို ထင်တာပဲ..."
"ဟုတ်မှာပါ၊ ဒါက ရှက်စရာမှ မဟုတ်တာ၊ နင့်မိသားစုက ချမ်းသာတယ်လို့ ဝန်ခံရမှာ ကြောက်နေတာလား"
ရီရူယွီက ဆိုသည်။
ရှောင်တန်တွင်လည်း သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိပေသည်။ သူငယ်စဉ်ကတည်းက စောစောက သူပြောခဲ့သော သူငယ်ချင်းပြဿနာများအပြင် အခြားပြဿနာတစ်ခုလည်း သူ့ကို နှောင့်ယှက်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသော အခြားပြဿနာတစ်ခုမှာ... သူ၏ ယခင်ရည်စားများမှာ ပိုက်ဆံအတွက်ကြောင့် ချဉ်းကပ်လာကြခြင်း ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် သူ့မိသားစုက ချမ်းသာမှန်း သိသွားပြီးနောက် သူတို့၏ သဘောထားများ ပြောင်းလဲသွားခြင်းဖြစ်စေ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ရှောင်တန်သည် လိမ်လည်ခံရပြီးနောက်တွင်ပင် တစ်ဖက်လူ၌ အသိတရား ရှိပါသေးသည်ဟု တွေးတတ်သော လူစားမျိုး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့ကို အမှောင်ထဲမှ ကာကွယ်ပေးနေသော ဖုန်းပုကြွယ်နှင့် ဆရာပေါင်တို့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်သာ မရှိလျှင် ဝမ်တန်ကျိသည် ပိုက်ဆံဖြုန်းတီးသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ရှောင်တန်က နောက်လှည့်ကာ ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသည်။
"ဟားဟား... အမှန်တော့ ဒီလောက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီလောက်လည်း..."
သူစကားမဆုံးခင် ကြားဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့"
ရီရူယွီသည် ရှောင်တန့်ကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သဘောထားကာ ခြေဖျားထောက်ပြီး သူ့ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
"နင့်မိသားစုက အကြီးအကျယ် ချမ်းသာတယ်ဆိုတာ သိရင်တောင် နင့်အပေါ် ငါ့သဘောထားက ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"
သူမမျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းနည်းသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့မိသားစုက နင်တို့ထက် သေချာပေါက်ပိုချမ်းသာမှာမို့လို့ပဲ၊ ဒါကြောင့် ငါ့မျက်စိထဲမှာတော့ နင်က လူဆင်းရဲလေး တစ်ယောက်ပါပဲ"
"အဲဒီလို ယုံကြည်မှုမျိုးက ဘယ်ကနေ ရောက်တာတာလဲ၊ မင်းအဖေက ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး လူသားလား"
ရှောင်တန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သော်လည်း အပြင်သို့ ထုတ်မပြောခဲ့ချေ။ သူက ဤသို့သာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အင်း... လူဆင်းရဲလို့ အခေါ်ခံရတာ ဒါပထမဆုံးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘူး ခံစားလို့တော့ ကောင်းသားပဲ..."
"အဲဒါကို ဈေးပေါတယ်လို့ ခေါ်တယ်"
ရီရူယွီက ဆိုသည်။ သူမ၏ စကားများကို စနစ်က ပိတ်ဆို့ခြင်းမပြုသည်မှာ စနစ်ကပင် သူမ၏ အမြင်ကို သဘောတူနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
နှစ်ဦးသား စကားပြောရင်း လိုဏ်ခေါင်းရှေ့ရှိ လမ်းဆုံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ထိုလမ်းဆုံမှ လမ်းသုံးသွယ်စလုံးတွင် ထူးခြားချက်မရှိဘဲ ရှေ့၌ အခြေအနေမည်သို့ရှိသည်ကို ညွှန်ပြမည့် လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်မျိုးလည်း မရှိနိုင်ချေ။
"ဘယ်လမ်းက သွားကြလဲ"
ရီရူယွီက မေးသည်။
"ဟင်၊ အဲဒါက ငါပြောရမယ့်စကား မဟုတ်လား"
ရှောင်တန်က ပြန်ဖြေသည်။
"အမြဲတမ်း မင်းပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"
"ဒီလိုမျိုး သဲလွန်စမရှိတဲ့ ရွေးချယ်မှုအတွက်တော့ နင်ပဲ ခန့်မှန်းလိုက်ပါ"
ရီရူယွီက ပြန်ပြောသည်။
အကယ်၍ ဖုန်းပုကြွယ်သာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေပါက သူလည်း ဤအတိုင်းပင် ရွေးချယ်ခိုင်းမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်တန်နှင့် အချိန်အတော်အတန်ကြာ ထိတွေ့ဖူးသူတိုင်း ထိုလူသည် လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသောကြောင့်ပင်...။
"အင်း... ဒါဆို..."
ရှောင်တန်သည် သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ မိုင်းတွင်းလုပ်သားဦးထုပ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ အလယ်လမ်းကို ရွေးမယ်"