အခန်း (၁၀၉-၁၁၁)

အခန်း ၁၀၉ - အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်ဖွဲ့၏ ပထမဆုံးတိုက်ပွဲ

ကျောက်ဖေးတစ်ယောက် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ရရှိသွားပြီး ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်၌ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အာရုံစိုက်နေသည့် အချိန်နှင့်အမျှပင်...

ထိုနေရာသည် ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်၏ အနောက်တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိ၏

ကျောင်းတော်နှင့် အနည်းဆုံး မိုင်ပေါင်းရာချီ ကွာဝေးလှသည်။

မွန်းတည့်ချိန် ဖြစ်သဖြင့် နေမင်းက တောက်တောက်လောင်လောင် ပူပြင်းနေဆဲသာ။

တောင်လေတစ်ချက်အဝှေ့တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြက်ပင်၊ သစ်ပင်များ တုန်ရီလှုပ်ခတ်သွားကြသည်။

အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူး ကျောက်ဖင်သည် အခြားသော ကိုယ်ပွားငါးယောက်နှင့်အတူ တပ်သား ခြောက်ဆယ့်နှစ်ယောက်ကို ဦးဆောင်ကာ တောင်တန်းများကြားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တပ်ရပ်နေ၏။

တပ်သားများအားလုံး ခေါင်းတွင် အနီရောင်ပုဝါများ ပတ်ထားကြသည်။ ၎င်းမှာ အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်ဖွဲ့သည် ယခုမှ စတင်ဖွဲ့စည်းကာစ အခြေခံအင်အားစုမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် စစ်ဝတ်စုံများ ထုတ်လုပ်ရန် ရိက္ခာနှင့် အရင်းအမြစ် မလုံလောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

လက်နက်များပင်လျှင် လူတိုင်းအတွက် အဆင်သင့်မရှိချေ။ တပ်သား သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သည် ဟင်းချက်ဓားများ၊ ထင်းခုတ်ဓားများ သို့မဟုတ် သစ်သားတုတ်များကိုသာ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

တစ်ခုတည်းသော အနည်းငယ် သပ်ရပ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သောအရာမှာ ရွှေချည်မျှင်ဖြင့် မီးတောက်ပုံစံများ ပန်းထိုးထားသည့် စတုဂံပုံစံ အနီရောင်ပုဝါကြီး ဖြစ်သော အနီရောင်မီးတောက်တပ်ဦးအလံပင် ဖြစ်၏။

၎င်းကို နွားခေါင်းစခန်း၏ တစ်ဦးတည်းသော အပ်ချုပ်သမားအိုကြီးက ချုပ်လုပ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ရှေ့မလှမ်းမကမ်းရှိ တောအုပ်အပြင်ဘက်တွင်မူ ဝံပုလွေခေါင်းစခန်း ရှိနေသည်။

အမှန်စင်စစ် နွားခေါင်းစခန်းတွင် ဤလူခြောက်ဆယ်ကျော်ထက်မက အများအပြား ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မနေ့ကတင် ကိုယ်ပွားများက နွားခေါင်းစခန်းကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက် ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့သည်။

ကျောက်ဖင်သည် စခန်းရှိ ဓားပြအင်အား ၂၅၀ ကျော်ကို စိစစ်ကာ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ အားနည်းသူများ၊ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးငယ်များကို တောင်နောက်ဘက်သို့ ပို့ဆောင်ကာ မြေရိုင်းများ ခုတ်ထွင်စိုက်ပျိုးစေခဲ့သည်။

အတတ်ပညာ တစ်ခုခုရှိသူများကို ဆောက်လုပ်ရေးတပ်ရင်းသို့ ပို့ဆောင်၏

အသက် တစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အောက် ယောက်ျားလေးများကို အရန်တပ်စခန်းများသို့ တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။

သေချာစွာ စိစစ်ရွေးချယ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သုံးပုံတစ်ပုံပင်မပြည့်သော လူအရေအတွက်သာ အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်ဖွဲ့၏ တပ်သားများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

နွားခေါင်းစခန်း၏ မူလခေါင်းဆောင် ဟွမ်သာသလီသည် စခန်းအတွင်း တစ်ဦးတည်းကျန်ရှိသည့် သိုင်းအဆင့်ကိုး သိုင်းပညာရှင်

တစ်ဦး ဖြစ်၏

ယခုအခါတွင်မူ ကြီးကြပ်ရေးမှူးအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ခြင်း ခံထားရသည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်ဖွဲ့တွင် အနိမ့်ဆုံးအရာရှိ ရာထူးဖြစ်သည်။

နွားခေါင်းစခန်း၏ ဓားပြခေါင်းဆောင်ဟောင်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးသူ ဟွမ်သာလီသည် ယခင်က လူရာပေါင်းများစွာကို ကွပ်ကဲခဲ့ရသော်လည်း ယခုမူ လက်အောက်တွင် တပ်သားငါးယောက်သာရှိသည့် ကြီးကြပ်ရေးမှူးလေးတစ်ဦး အဖြစ် ရာထူးကျသွားရရှာသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ကွာခြားချက်က အလွန်ပင် သိသာလှ၏။

သို့သော်လည်း ဟွမ်သာလီသည် မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမပြရဲပေ။ သို့မဟုတ် လုံးဝမပြရဲဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား သူကလွဲ၍ အခြားသော ကြီးကြပ်ရေးမှူးငါးယောက်လုံးသည် သိုင်းလောက၌ အဆင့်ခုနစ်နှင့် ထိုထက်မြင့်သော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အထက်က အရာရှိများမှာလည်း အဆင့်ခုနစ်အထက် သိုင်းပညာရှင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ဟွမ်သာလီအနေဖြင့် မကျေမနပ်မဖြစ်ရုံသာမက ကြီးကြပ်ရေးမှူးပ်ရာထူး ရရှိထားခြင်းကိုပင် ကံကောင်းလှပြီဟု ခံစားနေရသည်။

အမှန်တော့ နွားခေါင်းစခန်းတွင် ဟွမ်သာလီအပြင် သိုင်းပညာအဆင့်ကိုးသို့ လတ်တလောမှ တက်လှမ်းထားသည့် အခြားသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။ ထိုသူမှာ လမ်းသွားလမ်းလာများကို ဓားပြတိုက်လေ့ရှိသည့် စီနီယာချောင်ဖြစ်ပြီး သူကတော့ ကျောက်ဖေး၏ ဓားချက်အောက်တွင် ဝိညာဉ်ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ရလေပြီ။

မဟာတိုက်ပွဲကြီး ဆိုက်ရောက်တော့မည် ဖြစ်သဖြင့် မူလက တောင်ဓားပြများဖြစ်ကြသည့် ဤအနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်သားများသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ကြတော့ပေ။

အချို့က စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သော မျက်နှာများဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး အချို့မှာမူ တိုးတိုးတိတ်တိတ် တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်ဖင်အကြည့်က သူတို့အပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားကြပြီး မည်သူမျှ စကားတစ်လုံးမျှ မဟရဲကြတော့ချေ။

တပ်မှူးကြီးသည် စစ်စည်းကမ်းတွင် အလွန်တရာ တင်းကျပ်လှသည်။ ချီရှောင်တပ်ဖွဲ့ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ရက်ပင်မပြည့်သေးသော်လည်း တပ်သားများသည် တပ်မှူးကြီးထံမှ သင်ခန်းစာများစွာကို ကောင်းကောင်းကြီး သင်ယူထားပြီး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စစ်မိန့်ကို ဖီဆန်ဝံ့ပါက ကျောက်ဖင်သည် သူတို့ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ပိုင်းပစ်လိမ့်မည်ကို သူတို့ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်နေကြသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ စစ်ရေးစစ်ရာမှလွဲ၍ တပ်မှူးကြီးသည် သူတို့အပေါ် ယေဘုယျအားဖြင့် သဘောထားကြီးညှာတာတတ်ခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့ ဓားပြဖြစ်စဉ်ကာလက ခေါင်းဆောင်

အနည်းငယ်မှလွဲ၍ အများစုမှာ တစ်ရက်ဝလျှင် တစ်ရက်ငတ်ဖြင့် အချိန်အတော်များများတွင် ဝမ်းဝအောင်ပင်မစားခဲ့ရချေ။

သို့သော် တပ်မှူးကြီး ရောက်ရှိလာပြီး အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်ဖွဲ့ကို တည်ထောင်ပြီးကတည်းက သူတို့၏ဘဝသည် များစွာ ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

စားနပ်ရိက္ခာ ရှုထောင့်တစ်ခုတည်းမှ ပြောရလျှင်ပင်...

ချီရှောင်တပ်ဖွဲ့၏ စည်းမျဉ်းအရ သူတို့သည် တစ်နေ့လျှင် သုံးနပ် စားကြရသည်။

တစ်နေ့ သုံးနပ်စားရသည်ဟူသည် ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

အတိတ်ကာလက တစ်နေ့တစ်နပ်ပင် ဝအောင်မစားခဲ့ရသည်ကို ထားလိုက်ဦး၊ ဤလောကရှိ သာမန်လူအများစုပင်လျှင် တစ်နေ့ နှစ်နပ်သာ စားလေ့ရှိကြသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြံ့ခိုင်အောင် တည်ဆောက်ပြီး အစားအသောက် အမြောက်အမြား စားသုံးရန် လိုအပ်သည့် သိုင်းပညာရှင်များသာလျှင် တစ်နေ့ သုံးနပ်ထက်မက စားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မနေ့က တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်း သုံးနပ်စလုံး ဗိုက်ပြည့်အောင် စားခဲ့ကြရသည်။

ထို့ကြောင့် စစ်ရေးလေ့ကျင့်စဉ်အတွင်း အမှားအယွင်းရှိ၍ ကြာပွတ်ဖြင့် အရိုက်ခံရသည့်တိုင် အချို့သောလူများ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ မပျောက်ပျက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ယနေ့နံနက် မထွက်ခွာမီ...

တပ်မှူးကြီး၏ အမိန့်အရ စခန်းရှိ တစ်ကောင်တည်းသော ဆိတ်အိုကြီးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

တပ်သားအတော်များများမှာ တောင်ပေါ်၌ ဓားပြဖြစ်လာကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အသားဟင်းကို မြည်းစမ်းခွင့်ရခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအကျိုးဆက်ကြောင့် နွားခေါင်းစခန်းတွင် ရှိသမျှ နည်းပါးလှသော ရိက္ခာစပါးများ အားလုံး လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရလေပြီ။

ယခင်က လမ်းသွားလမ်းလာများကို ဓားပြတိုက်၍ စုဆောင်းထားခဲ့သော ရွှေ၊ ငွေ၊ ရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများစွာ ကျန်ရှိနေသေး၏

သို့သော်လည်း ခေါင်းဝါစစ်တပ်၏ ရမ်းကားမှုများ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုဆိုးရွားလာသဖြင့် တိုင်းပြည်၏ တောင်ဘက်အစွန်းဆုံးတွင် တည်ရှိသော ဟုန်ဟယ်ခရိုင်ပင်လျှင် ယခုအခါ သက်ရောက်မှု ခံနေရပြီဖြစ်သည်။

မြို့ကြီးများအားလုံးကို စစ်အုပ်ချုပ်ရေး ထုတ်ပြန်ထားသဖြင့် ရိက္ခာဝယ်ယူရန် မြို့ထဲသို့ ခိုးဝင်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလာခဲ့သည်။

ဘဝက တစ်စထက်တစ်စ ကြပ်တည်းလာခဲ့ရသည်။

ကျောက်ဖေး၏ ကိုယ်ပွားများသည် တပ်သားများကို လေ့ကျင့်ပေးရန် အချိန်မရှိသဖြင့် စစ်ပွဲကို စစ်ပွဲဖြင့် ချေဖျက်ရန် ရည်ရွယ်ကာ အခြားသော တောင်စခန်းများကို ဝင်ရောက်စီးနင်းရန် ပြင်ဆင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်ဖင်နှင့် အဖွဲ့သည် တော်တော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"ကျိန်း... ကျိန်း..."

ရုတ်တရက် ရှေ့ဘက်တောအုပ်ထဲမှ ငှက်မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချုံပုတ်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် အသားညိုညို၊ ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် ရိုးရိုးစင်စင် ရုပ်ရည်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသူမှာ ဝံပုလွေခေါင်းစခန်းသို့ ညှိနှိုင်းစာ သွားရောက်ပို့ဆောင်ရန် ကျောက်ဖင်စေလွှတ်လိုက်သည့် သတင်းပို့ရဲဘော်ပင် ဖြစ်သည်။

"တပ်မှူးကြီးကို သတင်းပို့အပ်ပါတယ်"

သတင်းပို့ရဲဘော်သည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဝံပုလွေခေါင်းစခန်းက ကောင်တွေက တပ်မှူးကြီး ရေးပေးလိုက်တဲ့ လက်နက်ချစာချွန်လွှာကို ဆုတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ရုံတင်မကဘဲ ကျွန်တော်တို့ကို ကောင်နီတွေလို့ ခေါ်ပြီး စော်ကားမော်ကား စကားတွေ ပြောလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့..."

သူသည် တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်ပြီး "သူတို့က ပြောသေးတယ်၊ အကယ်၍ ချီရှောင်တပ်ဖွဲ့သာ ဝံပုလွေခေါင်းစခန်းကို လာရဲရင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်မသွားစေရဘူးတဲ့”

"ဟက်”

ကျောက်ဖင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပြန်မေးသည်။ "မင်း ဝံပုလွေခေါင်းစခန်းရဲ့ ခံစစ်အခြေအနေကို သေချာ မြင်ခဲ့ရဲ့လား?"

သတင်းပို့ရဲဘော်က "သေချာမြင်ခဲ့ပါတယ်ခင်ဗျာ၊ ဘာခံစစ်မှ မရှိပါဘူး”

“ကျွန်တော် ဝမ်းလျှောချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အိမ်သာရှာရင်းနဲ့ စခန်းတံခါးဝကို ပတ်ကြည့်ခဲ့တာပါ။ အဲဒီကောင်တွေက ကျွန်တော်တို့လိုပါပဲ၊ လောင်းကစားလုပ်လိုက်၊ အိပ်လိုက်နဲ့ပဲ အချိန်ကုန်နေကြတာ။ တံခါးစောင့်နေတဲ့ ကောင်နှစ်ယောက်ဆိုရင်လည်း အဝေးမှာ ငိုက်မြည်းနေကြတာ..."

သတင်းပို့ရဲဘော်က အခြေအနေကို သတင်းပို့ပြီးနောက်...

ကျောက်ဖေးက ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူ့တပ်စုသို့ ပြန်သွားရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် ချီရှောင်တပ်သားများကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။

"တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံး ငါ့အမိန့်ကို နာခံစေ”

"ဒီနေ့ကစပြီး ဝံပုလွေခေါင်းစခန်းရဲ့ အလံတိုင်ထိပ်မှာ ငါတို့ရဲ့ အနီရောင်

မီးတောက်တပ်ဦးအလံကို လွှင့်တင်စေရမယ်”

"ချီတက်”

ကျောက်ဖင် ဦးဆောင်မှုဖြင့် တပ်သား ခြောက်ဆယ်ကျော်သည် တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

လူအများစု၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ယခင်က ဓားပြအချင်းချင်း ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ပွဲများကို ကြုံတွေ့ဖူးပြီး ၎င်းတိုက်ပွဲတိုင်းတွင် သေကျေဒဏ်ရာရသူ များစွာ ရှိခဲ့ဖူးသည်။

အကယ်၍ ကျောက်ဖင်နှင့် အရာရှိများ၏ ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုသာ မရှိပါက ဤတပ်သားများထဲမှ မည်မျှပင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေကြမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ကျောက်ဖေး၏ အမြင်တွင်မူ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်ကမှ ဓားပြဖြစ်ခဲ့သည့် ဤကောင်များဖြင့် ဝံပုလွေခေါင်းစခန်းကို သိမ်းပိုက်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် လက်ရှိ အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်ဖွဲ့သည် စစ်စည်းကမ်းလည်းမရှိ၊ လေ့ကျင့်မှုလည်း မရှိသေးချေ။

ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း ကောင်းမွန်စွာ စားသောက်ခဲ့ရခြင်းကြောင့်သာ စိတ်ဓာတ် အနည်းငယ် မြင့်တက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေး၏ အမြင်တွင် သူတို့သည် လူအုပ်စုတစ်စုထက် မပိုချေ။

အမှန်တော့ သူ၏ ကိုယ်ပွားအနည်းငယ်ကို စေလွှတ်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် လုံလောက်လှသည်။

သိုင်းလောက အဆင့်ခုနစ်ရှိ သိုင်းပညာရှင် ဆယ်ယောက်ခန့်သည် စည်းကမ်းမရှိဘဲ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကာ အများစုမှာ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးငယ်များသာ ဖြစ်ကြသည့် လူရာဂဏန်းမျှသာရှိသော ဤတောင်စခန်းလေးကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုကို တည်ဆောက်ရန် အစီအစဉ်ရှိနေသဖြင့်...

ကိုယ်ပွားများကိုသာ အရာရာ အားကိုးနေ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုသို့သာ လုပ်နေမည်ဆိုပါက ဤကဲ့သို့သော အသုံးမကျသည့် လူစုလူဝေးကို မွေးမြူထားခြင်းသည် လှည်းကို နွားရှေ့က ထွန်သည့်အတိုင်း အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပေလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။

အခန်း ၁၁၀ - ပြတ်သားတင်းကျပ်လှသော စစ်စည်းကမ်း

ဝံပုလွေခေါင်းစခန်းသည် တောင်နှစ်လုံးကြားရှိ ဘူးသီးခြောက်ပုံစံလျှိုမြောင်ဝတွင် တည်ရှိသည်။ စခန်း၏ တံတိုင်းများကို ထူထဲလှသော သစ်လုံးကြီးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး ထိပ်ဖျားတွင် ထက်မြက်သော ဆူးချွန်များကို တပ်ဆင်

ထား၏။

သို့သော်လည်း ဤအခြေအနေမှာ အလွယ်တကူ ခုခံကာကွယ်နိုင်သော မဟာဗျူဟာမြောက် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည်ပိတ်လှောင်လိုက်သည့် ထောင်ချောက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သတင်းပို့ရဲဘော် သတင်းပေးပို့ခဲ့သည့်အတိုင်းပင် တံခါးစောင့်နေသည့် ဓားပြနှစ်ယောက်မှာ မီတာအနည်းငယ်အကွာရှိ အမိုးအောက်တွင် ပုန်းအောင်းကာ ငိုက်မြည်းနေကြဆဲပင်

အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်ဖွဲ့သည် တောအုပ်ထဲမှ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အလုံးအရင်းနှင့် ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် စခန်း၏ တံခါးဝနှင့် မီတာတစ်ရာပင် မပြည့်တော့သော အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

တံခါးစောင့်ဓားပြနှစ်ယောက်မှာမူ ယခုမှပင် အိပ်မက်မှ နိုးထလာသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။

"သွားပြီ... ရန်သူတွေ ရောက်လာပြီ”

ဓားပြနှစ်ယောက်၏ အိပ်ချင်စိတ်များ ချက်ချင်းပင် လွင့်ပြယ်သွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ မျက်နှာများ ဖြူလျော်သွားကြသည်။

သူတို့သည် စခန်းတံခါးကို အလျင်အမြန် ပိတ်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း အချိန်မမှီတော့ချေ။

"သတ်ကြဟေ့..."

ရှုပ်ထွေးဆူညံလှသော တိုက်ပွဲဝင်အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ တပ်ဖွဲ့သည် စခန်းတံခါးကို ရိုက်ချိုးကာ အတွင်းသို့ အလုံးအရင်းနှင့် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

စခန်းတံခါးကို စီးနင်းရသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ မည်သည့် သိသာထင်ရှားသော အတားအဆီးမျှ မကြုံတွေ့ရဘဲ အလွန်တရာ လွယ်ကူလှ၏။

သို့သော်လည်း ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် တပ်သား အများအပြားမှာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သည့်အရိပ်အယောင်များကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ရှေ့ဆုံးတန်းမှ လူအချို့သည် အသိစိတ်မဲ့စွာဖြင့် ခြေလှမ်းများကို နှေးကွေးပစ်လိုက်ကြသည်။

အချို့မှာမူ အခွင့်ကောင်းယူ၍ ရှေ့ဆုံးတန်းမှ နောက်တန်းသို့ ခိုးဝင်ရန်ပင် ကြိုးစားကြသေးသည်။

၎င်းမှာ ဓားပြဖြစ်စဉ်ကာလက သူတို့သင်ယူခဲ့ဖူးသော အတွေ့အကြုံသင်ခန်းစာပင် ဖြစ်၏။

အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ ပရမ်းပတာဖြစ်နေသည့် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူခြင်းက အသက်ရှင်သန်နိုင်ခြေ ပိုမိုများပြားစေသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ကံဆိုးသည်မှာ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ ဓားပြများ မဟုတ်တော့သည်ကို မေ့လျော့နေကြခြင်းပင်။

ယခုအခါတွင်မူ သူတို့သည် အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်ဖွဲ့၏ စစ်သည်တော်များ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"တိုက်ပွဲကို ကြောက်ရွံ့ပြီး စစ်မြေပြင်ကနေ ထွက်ပြေးတဲ့သူကို ကွပ်မျက်စေ”

ကိုယ်ပွားများဖြစ်ကြသည့် အရာရှိများသည် သွေးအေးရက်စက်လှပြီး မည်သည့် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ သူတို့၏ ဓားများကို အသုံးပြုကာ စစ်ဥပဒေကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ကြတော့သည်။

ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...

လင်းလက်သွားသော ဓားအလင်းတန်းများနှင့်အတူ အခွင့်ကောင်းယူ၍ နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည့် ဝါရင့်ဓားပြဟောင်း သုံးယောက်၏ ဦးခေါင်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြတ်တောက်လွင့်စင်သွားရရှာသည်။

ချင်းချင်းနီသော သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး အနီးနားရှိ အခြားသော အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်သားများ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စင်

ဟပ်သွားတော့သည်။

အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်သားအားလုံးသည် စစ်မြေပြင်၏ ရက်စက်မှုကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာကို စစ်မြေပြင်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်မည်ဆိုလျှင် စစ်ဥပဒေသည် အလွန်တရာ ရက်စက်ညှာတာမှုကင်းမဲ့လှပြီး မည်သည့် ဆင်ခြေဆင်လက်မျှ ပေးခွင့်မရှိချေ။

"အား..."

အချို့လူများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏

သို့သော်လည်း အရာရှိများ၏ အေးစက်တင်းမာလှသော အကြည့်များက သူတို့အပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ထိုအော်ဟစ်သံများမှာ လည်ချောင်းဝတွင်တင် ဆို့နင့်ကာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ရှေ့ဆုံးတန်းမှ တပ်သားများသည် အရာရှိများ၏ အငြိုးအတေးခံရပြီး ခေါင်းပြတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှေ့သို့သာ အတင်းတိုးဝင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ကျွမ်းကျင်ပြီး သတ္တိပြောင်မြောက်လှသော ဟွမ်သာလီသည် သူ၏ လက်အောက်ခံ တပ်သားငါးယောက်ကို ဦးဆောင်ကာ ဓားပြများကြားသို့ တိုးဝင်ပြီး သူ၏ ဓားကို တရစပ် ဝေ့ယမ်းခုတ်ပိုင်းတော့သည်။

သူတို့သည် တံခါးစောင့်ဓားပြနှစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူပင် ခေါင်းဖြတ်ပစ်လိုက်ကြ၏။

ဟွမ်သာလီ၏ ရဲရင့်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အခြားသော တပ်သားများလည်း စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာကြသည်။

ဝံပုလွေခေါင်းစခန်းမှ ဓားပြများသည်လည်း ပြောပလောက်အောင် မဟုတ်ကြချေ။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် တပ်ဖွဲ့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ စကားဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော ဝံပုလွေခေါင်းစခန်းမှ ဓားပြများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာလည်း ထပ်တူထပ်မျှ ညံ့ဖျင်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့တွင် စစ်စည်းကမ်းကို တင်းကျပ်စွာ အရေးယူမည့် အရာရှိများ မရှိကြသည့်အပြင် ရုတ်တရက် အလစ်အငိုက် အတိုက်ခံရခြင်းဖြစ်သဖြင့် လူအများစုမှာ လက်နက်များကိုပင် ကောက်ကိုင်ရန် အချိန်မရရှိခဲ့ကြချေ။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဝံပုလွေခေါင်းစခန်းမှ ဓားပြများသည် အတုံးအရုံး အသတ်ခံရပြီး အသက်ဘေးမှ ကယ်တင်ရန် အော်ဟစ်ငိုယိုနေကြတော့သည်။ သူတို့တွင် ထိရောက်သော ခုခံစစ်ကြောင်း တည်ဆောက်ရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ အားလုံးက အသက်လွတ်ပြေးရန်သာ အလုပ်ရှုပ်နေကြ၏။

သို့သော် ကံဆိုးသည်မှာ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အနေအထားကြောင့် သူတို့ ထွက်ပြေးလျှင်ပင် ဘယ်နေရာသို့ ပြေးနိုင်ကြမည်နည်း။

ဓားပြများထဲတွင် အရပ်ရှည်ရှည်၊ဗလကြီးနှင့် ကတုံးနှင့်လူတစ်ယောက်သည် အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်ရိပ်မိကာ စခန်း၏ အစွန်အဖျားဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က ထင်ရှားလွန်းလှသဖြင့် တပ်ဖွဲ့၏ အကြည့်ကို မလွတ်ကင်းနိုင်ခဲ့ချေ။

"အဲဒါ ဝံပုလွေခေါင်းစခန်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ချောင်ရှန်းပဲ”

"သူ့ကို အလွတ်မပေးကြနဲ့”

ချီရှောင်တပ်သား အစုအဖွဲ့တစ်ခုက သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"ငါ့လမ်းကနေ ဖယ်စမ်း”

အခြား ရွေးချယ်စရာမရှိတော့သဖြင့် ကတုံးဗလကြီး ချောင်ရှန်းသည် အတင်းတိုးထွက်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။ သူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်မောင်းကြွက်သားများ ဖုထွက်လာကာ ကွင်းကိုးကွင်းပါသော သရဲခေါင်းဓားကြီးကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဖြူလျော်သော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချွမ် ချွမ်

သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများနှင့်အတူ တပ်သားနှစ်ယောက်၏ လက်နက်များ လွင့်စင်သွားပြီး အခြားတစ်ယောက်မှာမူ ချက်ချင်းပင် သွေးချင်းချင်းနီသွားရရှာသည်။

ကျန်ရှိနေသော တပ်သားများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ပျာပျာသလဲ နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။

အမှန်တော့ သူတို့အားလုံးသာ ပြိုင်တူ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ကြပါက ချောင်ရှန်းကို တားဆီးနိုင်လောက်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် သိုင်းလောက အဆင့်ကိုးရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါအောက်တွင် ကြောက်ရွံ့ရီဝေသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချောင်ရှန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဂျွမ်းတစ်ပတ်ပစ်ကာ သစ်သားခြံစည်းရိုးကို ခြေကန်ပြီး စခန်းတံတိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သူ လွတ်မြောက်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင်ပင် ကောင်းကင်ယံမှ နက်မှောင်သော အရိပ်တစ်ခု ဒုန်းခနဲ ဆင်းသက်လာပြီး...

ဘုန်း

မွဲခြောက်လှသော အသံကြီးနှင့်အတူ ချောင်ရှန်းသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ကောက်ရိုးပုံကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

သူသည် ကျိုးပဲ့သွားသော သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားရင်း သွေးများနှင့် အမြှုပ်များကို အန်ထုတ်ကာ စခန်းတံတိုင်းဆီသို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် တင်းမာသော မျက်နှာထားရှိသည့် အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်ဖွဲ့၏ အရာရှိတစ်ဦးက ကန်ထုတ်လိုက်သော သူ၏ ညာခြေကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

'သူက အနည်းဆုံး သိုင်းလောက အဆင့် ၇သိုင်းပညာရှင်ပဲ... ငါ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး...'

ချောင်ရှန်းသည် သွားကို ကြိတ်ကာ ဝေဒနာကို အောင့်အည်းရင်း ထရပ်လိုက်ပြီး စခန်းအတွင်းဘက်သို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးတော့သည်။

သူသည် ဝံပုလွေခေါင်းစခန်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အခြေစိုက်ခဲ့သဖြင့် လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုကို တူးဆောက်ထားခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်၍ ထိုလျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းနိုင်ပါက ရန်သူ၏ ရှာဖွေမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"တပ်မှူးကြီး... ကျွန်တော် သွားပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်ပါ့မယ်”

ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ

ဟွမ်သာလီသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အမိန့်တောင်းခံလိုက်သည်။

သူသည် ယခင်က နွားခေါင်းစခန်း၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ချောင်ရှန်းနှင့် ရန်ငြိုးရန်စများစွာ ရှိခဲ့ဖူးသည်။

ယခုအခါ လဲနေသူကို ထပ်နင်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိထားသည့်အပြင် မိမိကိုယ်မိမိ နာမည်ကျော်ကြားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကိုလည်း လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

"သူ့ကို အရှင်ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားပါ" ဟု ကိုယ်ပွားက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ယခုအခါ တပ်ဖွဲ့သည် အသစ်စတင် ဖွဲ့စည်းကာစ ဖြစ်ပြီး ချောင်ရှန်းသည် အနည်းဆုံး သိုင်းလောက အဆင့်ကိုးသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းက အနည်းငယ် နှမြောစရာကောင်းလှသည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါခင်ဗျာ"

ဟွမ်သာလီက ဦးညွှတ်ကာ အမိန့်ကို နာခံလိုက်သည်။

လိုက်လံဖမ်းဆီးရင်းဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်သည် စခန်း၏ အတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းသောနေရာရှိ စပါးကျီထဲသို့ ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော ချောင်ရှန်းသည် ဟွမ်သာလီ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ဘဲ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏ လက်နက်မှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားရရှာသည်။

ချောင်ရှန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ရှိ ဒဏ်ရာမှ သွေးပူပူများ ပန်းထွက်လာပြီး သူ၏ ဝတ်စုံတစ်ခုလုံး နီရဲသွားတော့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဟွမ်သာလီသည် စစ်မိန့်ကို နှလုံးသွင်းထားသဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချောင်ရှန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဆက်လက် မခုတ်ပိုင်းတော့ခြင်း ဖြစ်၏။

ချောင်ရှန်းက အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးရှာသည်။ "အစ်ကိုကြီးဟွမ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရေရှည်သံယောဇဉ်ကို ငဲ့ညှာပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါလို့ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်"

ဖြန်း

ဟွမ်သာလီက ချောင်ရှန်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "သံယောဇဉ် ဟုတ်လား? လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လက မင်း ငါ့ရဲ့ နွားခေါင်းစခန်းကနေ စပါးရိက္ခာတွေကို ကောက်ကျစ်တဲ့နည်းနဲ့ လုယက်သွားခဲ့တဲ့ သံယောဇဉ်လား?"

"ဒါမှမဟုတ် ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က မင်း ငါ့ရဲ့ နွားခေါင်းစခန်းကို တိုက်ခိုက်ပြီး နွားလားကြီး သုံးကောင်ကို ခိုးယူသွားခဲ့တဲ့ သံယောဇဉ်လား?"

ချောင်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

ရုတ်တရက် သူသည် သူ၏ သားရေဖိနပ်ထဲမှ ငွေစက္ကူထုပ်တစ်ထုပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ "ငွေပြား ငါးရာ၊ မဟုတ်ဘူး... ငွေပြား တစ်ထောင်၊ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ... ဒါတွေ အားလုံး..."

ဟွမ်သာလီက ငွေစက္ကူများကို လုယူလိုက်သည်။

ယခင်က မောက်မာစော်ကားခဲ့ဖူးသော ချောင်ရှန်းတစ်ယောက် ယခုအခါ ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်နေသည်ကို စိုက်ကြည့်နေမိ၏။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြရခက်သော ကြည်နူးဝမ်းမြောက်မှုတစ်ခု တိုးဝှေ့လာခဲ့သည်။

အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ရက်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ယခင်က သူ့ကို အထင်သေးခဲ့ကြသူများက ယခုအခါ သူ့ကို ဒူးထောက်တောင်းပန်နေကြရပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် မှီခိုအားထားစရာ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိနေခြင်းက အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ဟွမ်သာလီအနေဖြင့် အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းက အလွန်တရာ တန်ဖိုးရှိလှသည်ဟု ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်စစ်မြေပြင်၌...

စခန်းကို သိမ်းပိုက်သည့် တိုက်ပွဲမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပွားများသည် လုံးဝနီးပါး ပါဝင်တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

အကြောင်းမူကား အကယ်၍ သူတို့သာ ပါဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက တိုက်ပွဲမှာ ဤထက်မက မြန်ဆန်စွာ ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်လိမ့်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်သား အများအပြားမှာမူ လက်နက်ချအညှိခံနေကြပြီဖြစ်သော ဓားပြများကို ဆက်လက် လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့တုံ့ဆိုင်းနေကြသူများ မဟုတ်တော့ဘဲ သွေးဆာနေသည့် သဏ္ဌာန် ရှိနေကြသည်။

ဓားပြဖြစ်လာကတည်းက ဤကဲ့သို့ အားရကျေနပ်စရာကောင်းသော တိုက်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမျှ မတိုက်ခိုက်ဖူးခဲ့ကြချေ။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ရန်သူများကို ယုန်ကလေးများကဲ့သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြသည်။

တပ်သားအချို့မှာမူ ရူးသွပ်စွာဖြင့် ခုတ်ပိုင်းနေကြပြီး ဒူးထောက်အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်နေကြသူများကိုပင် ချန်လှပ်မထားကြချေ

လက်တစ်ဖက် ပြတ်တောက်နေသော ဓားပြတစ်ဦးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကုန်းတွားနေပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှည်လျားလှသော သွေးလမ်းကြောင်းကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ တပ်သားသုံးယောက်မှာမူ သားကောင်ကို ကစားနေသည့်အလား သူ၏ ဒဏ်ရာများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကြည့်ရှုနေကြ၏။

"အဘိုးတို့ရယ်... အသက်ချမ်းသာပေးကြပါ”ဓားပြသည် ဘုန်းခနဲ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များ တရဟော စီးကျလာတော့သည်။

သူသည် တုန်ရင်နေသော လက်များဖြင့် ပိုက်ဆံအိတ်တစ်အိတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်မှာ ငွေပြားတွေ ရှိပါတယ်..."

"သေပေတော့”

သွေးဆာနေသော တပ်သားက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ သံချေးတက်နေသော ခါးဓားကို ရန်သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ရပ်စမ်း”

ထိုအော်ဟစ်သံမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သည့်အလား ကျယ်လောင်လှသည်။

တပ်သားသည် သူ၏ ဓားကို မထိုးစိုက်ရသေးမီမှာပင် ပြေးဝင်လာသော အရာရှိ၏ ကန်ချက်ကြောင့် မီတာအတော်များများအကွာသို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

"တပ်မှူးကြီးက အမိန့်ထုတ်ထားတယ်... လက်နက်ချတဲ့သူကို မသတ်ရဘူး”

"စစ်မိန့်ကို ဖီဆန်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ညှာတာမှုမရှိ ကွပ်မျက်စေ”

ကိုယ်ပွားများဖြစ်ကြသည့် အရာရှိများက တင်းကျပ်စွာ တားဆီးလိုက်ပြီးနောက်တွင်မှ ဒေါသမောဟများဖြင့် မျက်စိကွယ်နေကြသော တပ်သားများသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးချမ်းသွားကြတော့လေသည်။

အခန်း ၁၁၁ - ပထမဆုံး စစ်ပွဲအောင်ပွဲ

ခြုံငုံ၍ ပြောရလျှင် တစ်တပ်လုံး ဆင်နွှဲခဲ့သည့် ဤတိုက်ပွဲသည် နာရီဝက်ပင် မကြာလိုက်ချေ။

သို့သော်လည်း စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းခြင်း၊ သုံ့ပန်းများကို ဖမ်းဆီးခြင်းနှင့် ရိက္ခာပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းခြင်းတို့အတွက်မူ နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ ညနေစောင်းလုနီးပြီ ဖြစ်၏။

အိုးကြီးများထဲတွင် ချက်ပြုတ်ထားသော အသားဆန်ပြုတ်သည် တစီစီ ဆူပွက်နေပြီး မွှေးကြိုင်လှသော အနံ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

စစ်သည်အားလုံးမှာ သွားရည်တမြုံ့မြုံ့ မျိုချနေကြရရှာသည်။

သို့သော်လည်း တပ်မှူးများထံမှ မည်သည့်အမိန့်မျှ မရရှိသေးသဖြင့် မည်သူမျှ မလှုပ်ရဲကြဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကြရသည်။

ကျောက်ဖင်သည် ရှေ့ရှိ သစ်သားစင်မြင့်ထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေ၏။

"မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ ဘယ်သူလဲဆိုတာ အမြဲမှတ်ထားကြစမ်း။ မင်းတို့ဟာ အရင်ကလို တောပုန်းဓားပြတွေ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဂုဏ်

သရေရှိတဲ့ စစ်သည်တော်တွေ ဖြစ်နေပြီ။"

"စစ်သည်တော်ဆိုတာ စစ်အမိန့်ကို နာခံခြင်းကို မိမိတို့ရဲ့ မွန်မြတ်တဲ့ တာဝန်အဖြစ် မှတ်ယူရမယ်။"

"စစ်စည်းကမ်းအရ ဘယ်သူမှ တိုက်ပွဲကရတဲ့ လက်ရဖမ်းပစ္စည်းတွေကို ကိုယ်ပိုင်မသိမ်းရဘူး။ အခု ချက်ချင်း မင်းတို့ရထားတဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးကို လာအပ်ကြစမ်း။"

ထိုအချိန်တွင် ၎င်းတို့ရှေ့ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်ထက်၌ အမျိုးအစားစုံလင်လှသော တိုက်ပွဲရလဒ် ပစ္စည်းများသည် တောင်ပုံရာပုံ ဖြစ်နေချေပြီ။

သစ်သားသေတ္တာကြီး တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို သပ်ရပ်စွာ စီထားပြီး ထိုအထဲမှ ထက်ဝက်ကျော်တွင် ဆန်၊ ဆားကြမ်းနှင့် အသားခြောက်ကဲ့သို့သော ရိက္ခာများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျန်သေတ္တာများတွင်မူ အထည်အလိပ်များနှင့် အခြားအထွေထွေပစ္စည်းများ ရှိနေ၏။

ဘေးနားရှိ ဂုံနီအိတ်အချို့မှာ ပွင့်နေပြီး အထဲမှ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် တောက်ပနေသော ကြေးပြားပိုက်ဆံများ၊ ငွေစများနှင့် ရွှေငွေလက်

ဝတ်ရတနာများ မြင်တွေ့နေရသည်။

အထူးခြားဆုံးအရာမှာ အလယ်ကောင်ရှိ စားပွဲရှည်ကြီး ဖြစ်သည်။ ထိုစားပွဲပေါ်တွင် လက်နက်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့် ဟောင်းနွမ်းနေသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ နှစ်စုံပင် ရှိနေ၏။

ဤအရာအချို့မှာ အခြားသူများကို စံနမူနာပြရန်အတွက် တပ်မှူးကိုယ်တိုင်က လာရောက်အပ်နှံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤပစ္စည်းများသည် ဝံပုလွေခေါင်း ခံတပ်က ရေရှည်စုဆောင်းထားခဲ့သော ရတနာများဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင်မူ အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်မတော်၏ သိမ်းဆည်းရမိ ပစ္စည်းများ ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

ရင်းမြစ်ပစ္စည်း ကြွယ်ဝမှုအပိုင်းတစ်ခုတည်းနှင့်တင် ဝံပုလွေခေါင်းရွာသည် နွားခေါင်းရွာထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆမျှ ပိုမိုချမ်းသာကြွယ်ဝသည်။

သို့သော်လည်း ဤပစ္စည်းများသည် ရရှိသမျှ အားလုံး မဟုတ်သေးသည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။

ကျောက်ဖင်သည် စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်နေသဖြင့် အောက်ခြေရှိ အခြေအနေအားလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။

စစ်သည်အများအပြားသည် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကြောင့် ရင်ဘတ်များ ဖောင်းကြွနေပြီး အချို့ဆိုလျှင် ၎င်းတို့ခိုးယူထားသော အဝတ်အစားနှင့် အသုံးအဆောင်များကို အထင်အရှားပင် ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

အနီရောင်တိမ်တိုက်တပ်မတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ရက်ပင် မပြည့်သေးချေ။

ဤလူများသည် ၎င်းတို့၏ ခိုးဝှက်တတ်သော ဗီဇဆိုးကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲနေကြသေးသည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်ဖင်၏ အေးစက်စက်နှင့် တင်းမာလှသော အကြည့်များက ဝေ့ဝဲဖြတ်သန်းသွားသောအခါ စင်အောက်ရှိ စစ်သည်အများအပြားမှာ မသိစိတ်မှ တုန်လှုပ်ချောက်ချား သွားကြရသည်။

ကျောက်ဖက ယခင်က စစ်စည်းကမ်းကို မည်မျှပြတ်သားစွာ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်ဟူသော ပုံရိပ်များသည် ၎င်းတို့၏ အသိဉာဏ်ထဲတွင် ပြန်လည် လျှပ်ပြက်သွားခဲ့သည်။

စစ်ပွဲကို ရှောင်ကွင်းပြီး ပျင်းရိရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော စစ်သည်များသည် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခေါင်းပြတ်သွားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

စစ်သည်အများအပြား ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝှက်ထားသော ပစ္စည်းများကို လာရောက်အပ်နှံကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း အချို့မှာမူ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြိုးပမ်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖင် အသံမှာ အရိုးထဲအထိ အေးစက်သွားစေမည့် ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝမ်အာကော် ၊ မင်းရဲ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ ဖောင်းနေတာ ဘာလဲ။"

အမည်ခေါ်ခံလိုက်ရသော ပိန်လှီလှသော စစ်သည်သည် တုန်ရင်သွားပြီး မိမိ၏ ကော်လံစကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းအုပ်လိုက်မိသည်။

သူအသစ်ရထားသော သားရေပိုက်ဆံအိတ်၏ ထောင့်စွန်းတစ်ခုသည် ခါးကြားမှ ထွက်နေပြီး ၎င်းမှာ လတ်တလော ခိုးယူထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလွန်းလှသည်။

ဘေးနားရှိ ရဲဘော်အချို့မှာ ပြဿနာတက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဘေးသို့ တိတ်တဆိတ် ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

"စစ်ဥပဒေတော်ချုပ် ဘယ်မှာလဲ" ကျောက်ဖင်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လက်အောက်ခံ ရှိနေပါတယ်"

စစ်ဥပဒေတော်ချုပ်အဖြစ် တာဝန်ယူထားသော ခန္ဓာကိုယ်ပွားတစ်ခုက ရှေ့သို့ တိုးထွက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ထူးလိုက်သည်။

"ကျနော် အပ်ပါ့မယ်။ ကျနော် အပ်ပါ့မယ်။ ကျနော့်ကို မသတ်ပါနဲ့၊ မသတ်ပါနဲ့..."

လန့်ဖျတ်သွားသော ဝမ်အာကော်သည် သူ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ကပျာကယာ ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ပေါင်ကြားထဲတွင် ဝှက်ထားသော ရွှေလက်စွပ်နှစ်ကွင်းပါ ပြုတ်ကျလာတော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ဟွမ်သာလီသည် နောက်ဆုံးတွင် သွားကိုကြိတ်ကာ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။

ဖျတ်...

ဟွမ်သာလီသည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ အိတ်ကို ထုတ်ကာ အားကုန် ခါချလိုက်သည်။

ထိုအထဲတွင် ရွှေငွေလက်ဝတ်ရတနာမျိုးစုံ ပြည့်နှက်နေ၏။

ထိုမျှတင်မကသေးဘဲ ဟွမ်သာလီသည် သူ၏ ဖိနပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီးနောက် ငွေစက္ကူအထပ်လိုက်ကိုပါ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"လက်အောက်ခံ ကျွန်တော်မျိုးက မိုက်မဲမိပါတယ်။ အားလုံးဟာ အဲ့ဒီကောင် ချောင်ရှန်းက ကျွန်တော့်ကို လာဘ်ထိုးလို့ပါ။ ကျွန်တော် လောဘဇောတက်ပြီး မျက်စိကန်းသွားလို့ အမှားကြီး မှားတော့မလို့ ဖြစ်သွားရပါတယ်..."

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ထိုအချိန်၌ ဟွမ်သာလီ ရင်မကျိုးဘူးဟု ပြောပါက လိမ်ညာရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ယိုစီးနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ နှစ်သိမ့်နေရရှာသည်။

အကယ်၍ သူသာ တိမ်နီတပ်မတော်နောက်သို့ မလိုက်ခဲ့ပါက ဤမျှများပြားသော ပစ္စည်းများကို မည်သို့ရနိုင်ပါမည်နည်း။ ထို့အပြင် ချောင်ရှန်း အပေါ်တွင်လည်း သူ၏ ဒေါသကို ပေါက်ကွဲခွင့် ရခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ တိမ်နီတပ်မတော်နောက်သို့ ဆက်လက်လိုက်ပါသွားပါက နောင်တွင် ကြီးပွားချမ်းသာရန် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလော။

လေထုသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

စစ်သည်များသည် မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ စာမတတ်ကြသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ငွေစက္ကူကိုမူ မှတ်မိကြသည်။

အဆုံးစွန်၌ ၎င်းတို့သည် အရင်က ဓားပြများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုငွေစက္ကူအထပ်ထဲတွင် မည်မျှရှိသည်ကို အတိအကျ မသိနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ငွေသပြာ ရာဂဏန်းမျှ တန်ကြေးရှိပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ အစိုးရသုံး ငွေသပြာ ရာဂဏန်း ဖြစ်၏။ မြို့နယ်အတွင်း၌ အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းတစ်လုံး ဝယ်ယူရန်လုံလောက်လှသော ပမာဏပင်။

ဘေးနားရှိ သုံ့ပန်းများထဲတွင်မူ

ချောင်ရှန်းနှင့် အခြားတောပုန်းများသည်လည်း မိန်းမောတွေဝေနေကြသည်။

ဟွမ်သာလီသည် လောဘကြီးလှသည်ဟု နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်ရာ ယခု သူရူးသွားလေပြီလော။

၎င်းတို့သည် ဟွမ်သာလီကို တစ်ချက်ကြည့်၊ ထို့နောက် စင်မြင့်ထက်ရှိ ကျောက်ဖင်နှင့် အခြား တပ်မှူးများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မသိစိတ်မှ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ထိုသူကား ရက်စက်လှပေစွ၊ အလွန်အမင်း ရက်စက်လှပေစွ။

ထိုမျှအထိ ရက်စက်တတ်သော လူစားမျိုးမလို့ ဟွမ်သာလီကဲ့သို့ လူကိုပင် ဗီဇပြောင်းသွားအောင် ခြောက်လှန့်နိုင်၏

ထို့နောက် ဟွမ်သာလီသည် စစ်သည်များဘက်သို့ လှည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါတို့တွေဟာ အခု တပ်သားတွေ ဖြစ်နေပြီ။ မင်းတို့တွေ တစ်သက်လုံး ဓားပြပဲ လုပ်ချင်ကြသေးတာလား။ ဒါ့အပြင် တပ်မှူးကြီးက ငါတို့အပေါ်မှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကောင်းမြတ်ခဲ့တာ။ မင်းတို့ ဘာလို့ အားလုံးကို အခုချက်ချင်း လာမအပ်ကြသေးတာလဲ။"

ဟွမ်သာလီ ဦးဆောင်မှုနောက်တွင် လူပေါင်း ၂၀ ကျော်သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာကြတော့သည်။

မျက်နှာတွင် ကျောက်ပေါက်မာများရှိသော လူတစ်ယောက်သည် သူ၏ ငွေအိတ်ကို အပ်နှံပြီး ထွက်ခွာတော့မည့်အချိန်တွင် သူ၏ ဖိနပ်ဆီမှ ကလင်ကလင်ဟူသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ဘေးရှိ တပ်မှူးက ကန်ချလိုက်လေသည်။

တပ်မှူးသည် သူ၏ ဖိနပ်ကို အတင်းအဓမ္မ ချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး အတွင်း၌ ဝှက်ထားသော ငွေစများကို ခါထုတ်လိုက်သည်။

ကျောက်ဖင်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်

သည်။ "ရှာဖွေကြစမ်း။"

တပ်မှူးများသည် ဟွမ်သာလီ အပါအဝင် ဝံပုလွေများကဲ့သို့ စစ်ကြောင်းများထဲသို့ ပစ်ဝင်သွားကြတော့သည်။

အဝတ်အစားများ ဆုတ်ဖြဲသံများ၊ ပိုက်ဆံပြုတ်ကျသံများနှင့် အသနားခံ ငိုကြွေးသံများ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ကန့်ကွက်သူ တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ဖမ်းမိသောအခါ ကွင်းပြင်ကျယ်၏ အစွန်းတွင် အဖိုးတန်ပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ငွေစက္ကူများကို မောင်နှံကရဝိတ်ငှက်ပုံ ပါရှိသော ရင်ဖုံးအင်္ကျီဖြင့် ပတ်ထားကြပြီး၊ ရွှေစေ့များကို မြှားအိတ်၏ အောက်ခြေတွင် ဝှက်ထားကြကာ အချို့လူများဆိုလျှင် ပုလဲများကို ၎င်းတို့၏ စအိုထဲအထိပင် ထိုးထည့်ထားကြလေသည်။

"အမိန့်တွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပေးထားပါလျက်နဲ့ မင်းတို့က စစ်အမိန့်ကို ဖီဆန်နေကြတုန်းပဲ။ မင်းတို့က အမိန့်တွေကို ဟာသလို့ ထင်နေကြတာလား။"

ကျောက်ဖင် မျက်နှာအမူအရာသည် ဆီးနှင်းခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။ ၎င်းတို့ ဆင်ခြေမပေးနိုင်ခင်မှာပင် သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "စစ်ဥပဒေအတိုင်း စီရင်စေ။"

ကျောက်ဖင်၏ အမိန့်နှင့်အတူ

ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသော လူတစ်ဒါဇင်ကျော်သည် အဝတ်အစားများ အဝတ်ဗလာဖြစ်အောင် ဆုတ်ဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း

မကြာမီ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့၏ ကျောပြင်များသည် ကြာပွတ်ဒဏ်ကြောင့် သွေးချင်းချင်းနီကာ စုတ်ပြတ်သွားခဲ့ရသည်။

အော်ဟစ်ညည်းညူသံများကြားတွင် ဟွမ်

သာလီသည် ဘေးမှ ကြာပွတ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး

"တပ်မှူးကြီး... ဒါတွေအားလုံးက သူတို့ကို စနစ်တကျ မဆုံးမနိုင်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်အပြစ်တွေပါ။ ကျွန်တော့်ကို ကိုယ်တိုင် သင်ခန်းစာပေးခွင့် ပြုပါ။"

ကျောက်ဖင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဟွမ်သာလီ၏ လက်အောက်ခံ စစ်သည်ငါးဦးအနက် နှစ်ဦးမှာ ယခုတင် ဆွဲထုတ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟွမ်သာလီ၏ ခက်ထန်လှသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စစ်သည်နှစ်ဦးသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကြတော့သည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

"ဘာဆရာလဲ။ ငါက အခု ကြီးကြပ်ရေးမှူးကွ။"

ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲသွားသော ဟွမ်သာလီသည် ကြာပွတ်ဖြင့် နှစ်ချက်ဆင့် ရိုက်နှက်လိုက်ရာ စစ်သည်နှစ်ဦးမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ကြရသည်။

ခဏမျှအတွင်း ဟွမ်သာလီသည် စစ်ဥပဒေတော်ချုပ်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ စစ်သည်များကို ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်

နှက်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

ထို့နောက် ဟွမ်သာလီက ၎င်းတို့ကို ဆက်လက်အပြစ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒီသင်ခန်းစာကို မှတ်ထားကြစမ်း။ အကယ်၍ မင်းတို့ စစ်အမိန့်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ဖီဆန်ရဲရင် တပ်မှူးကြီးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကိုတောင် မလိုဘဲ ငါကိုယ်တိုင် မင်းတို့ခေါင်းကို အရင်ဆုံး ဖြတ်ပစ်မယ်..."

အစပိုင်းတွင် ဟွမ်သာလီ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောက်ဖင် စိတ်ထဲတွင် သူ၏ ပုံရိပ်ကို ပြောင်းလဲရန်နှင့် မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ ဆက်တိုက် ရိုက်နှက်နေရင်းနှင့် မိမိလက်အောက်ခံ နှစ်ဦး၏ သွေးချင်းချင်းနီကာ မွဲပြာကျနေသော ကျောပြင်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ

သူ၏ ကျောရိုးထဲအထိ ချမ်းစိမ့်သွားခြင်းကို မအောင့်နိုင်ခဲ့ချေ။

စစ်ဥပဒေသည် အလွန်တရာ ရက်စက်လှသဖြင့် အနည်းငယ်မျှသော ချိုးဖောက်မှုကိုပင် အမှန်တကယ် ခွင့်မလွှတ်နိုင်ပါတကား။

အမြဲတမ်း ရဲတင်းပြီး မိုက်ရူးရဲဆန်လှသော ဟွမ်သာလီပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည်ဆိုပါက သူ၏ လက်အောက်ခံ အခြားစစ်သည်များကိုမူ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဒဏ်ရာရသူများ၏ ကျောပြင်မှ သွေးများသည် မြေဝါပြင်ပေါ်သို့ တောက်တောက်ကျကာ အိုင်ငယ်ကလေးများ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မြေပြင်တစ်ခုလုံး သွေးချင်းချင်းနီနေပြီး တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ထူးဆန်းစွာ ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

လူတိုင်းသည် တင်းကျပ်လှသော စစ်ဥပဒေကို ပိုမို၍ ကြောက်ရွံ့သွားကြရသည်။

ဒဏ်ရာရသူများကို ပတ်တီးစည်းပေးပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် စစ်ကြောင်းထဲတွင် ပြန်လည်ရပ်နေကြပြန်သည်။

ဝင်လုဆဲဆဲ နေမင်း၏ နောက်ဆုံးရောင်ခြည်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးကွက်များကို အညိုရောင် အနာဖေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

ဘေးနားရှိ အိုးကြီးများထဲမှ အသားဆန်ပြုတ်သည် တစီစီ ဆူပွက်နေပြီး ပိုမိုမွှေးကြိုင်လာသော်လည်း တိမ်နီတပ်မတော်၏ စစ်သည်များသည် အိုးများဘက်သို့ တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ကြတော့ချေ။

မျက်လုံးအားလုံးသည် စင်မြင့်ထက်ရှိ ကျောက်ဖင်ဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေကြသည်။

၎င်းတို့၏ ရင်ထဲတွင်မူ မရေရာသော မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် မနေ့က စစ်စည်းကမ်းများကို ရေးဆွဲခဲ့စဉ်က လက်ရပစ္စည်းများကို ကိုယ်ပိုင်မသိမ်းရဟူသော တားမြစ်ချက်အပြင် ၎င်းတို့ ပိုမို၍ ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေသေးသည့် အခြားစည်းကမ်းတစ်ခု ရှိသေးသည်ကို သတိရနေကြသည်။

ထိုအရာကား စစ်ပွဲပြီးနောက် သူရဲကောင်းပြုမှုအလိုက် ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်လိမ့်မည်ဟူသော အချက်ပင်။

ကျောက်ဖင်သည် စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ လက်ကို ဝှက်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တပ်မှူးနှစ်ဦးသည် လေးလံလှသော ကျွန်းသားသေတ္တာကြီးတစ်လုံးကို မလာခဲ့ကြပြီး လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ဒုန်းဟူသောအသံနှင့်အတူ ချလိုက်ကြသည်။

လေးလံလှသော သစ်သားသေတ္တာကြီး မြေပြင်နှင့် ရိုက်မိသွားသောအခါ ဖုန်မှုန့်အမြောက်အမြား လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။

သေတ္တာအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည့် ခဏ၌ စစ်သည်များသည် တညီတညွတ်တည်း အသက်ရှူမှားသွားကြရပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားခဲ့ကြတော့သည် — အထဲတွင် ပုံပုံထားသော ကြေးပြားပိုက်ဆံများသည် ဝင်လုဆဲဆဲ နေရောင်အောက်တွင် ရွှေနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး စီးဆင်းနေသော ချော်ရည်ကန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေလေတော့သည်။