အခန်း ၁၆၂

အခန်း (၁၆၂) - အဆင့်လိုက် ခွဲခြားထားသော ကံစမ်းမဲကတ်များ

လူချင်းသည် မဟာဂျောင်ခန်းမကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အတိတ်က ခါးသီးဖွယ်ရာ အမှတ်တရများကြောင့် ရင်ထဲ တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူ၏မျက်လုံးများ

အရောင်လက်သွားသည်။ သူသည် လန်းချိုးနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ကဒီနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးသူများဖြစ်ရာ ဘာမှနားမလည်ကြပေ။

“ဆိုင်ရှင်လည်း မရှိတာ…. သူတို့ကို နည်းနည်းလောက်

အနိုင်ကျင့်ကြည့်ရင် ကောင်းမလား” ဟု သူတွေးမိသည်။

သူသည် တစ်ခါကစားဖူးသည် ဖြစ်၍ ကျွမ်းကျင်သူဟု ယူဆထားသောကြောင့်ပင်။

“ဟားဟား… အစ်ကိုလန်းရေ ဒီမဟာဂျောင်ကစားနည်းက တကယ့်ကို ထူးခြားပါတယ်…အသိပညာတွေ

ဗဟုသုတတွေတင်မကပဲ အလွန်လည်း ပျော်ဖို့ကောင်းပါတယ်” ဆိုပြီး ဖျားယောင်းလိုက်သည်။

“ဒီလောက်တောင်လား……ဘယ်လိုကစားရတာလဲ”

ဟု လန်းချိုးက စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။

ထိုအချိန် မဟာဂျောင်ခန်းမထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပသွားပြီး

အလွတ်နေရာများမှာ ၁၀၀ မှ ၁၅၀ အထိ တိုးပွားလာသည်။ လီယွဲ့၏ လက်ရွေ့မှု

မရှိဘဲ နေရာချဲ့လိုက်သော စွမ်းအားကို မြင်သော် လန်းချိုးနှင့် အခြားသူတို့မှာ

အံ့အားသင့်လွန်း၍ စကားပင် မပြောနိုင်ကြတော့ပေ။ လီယွဲ့အပေါ် ထားရှိသည့်

သူတို့၏ အထင်အမြင်မှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် ကံတရားဆိုသည်မှာ မရေရာလှပေ။ လုချန်းရှင်းနှင့် ရှောင်ကျူးတို့က

နှစ်ယောက်ပေါင်း၍ အနိုင်ရရန် ကြံစည်သော်လည်း

အတွေ့အကြုံမရှိသော လူသစ်တို့၏

အံ့ဖွယ်ကံကောင်းခြင်းကို မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

ညနေစောင်းသောအခါ လုချန်းရှင်းမှာ ရွှေဒင်္ဂါးသောင်းနှင့်ချီ ဆုံးရှုံးသွားပြီး

ရှောင်ကျူးမှာမူ အရှုံးအမြတ်မရှိ သရေကျသွားသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် လီယွဲ့သည် ပခုံးပေါ်တွင် မြွေငယ်လေးတစ်ကောင် တင်လျက်

ဆိုင်သို့ စောစီးစွာ ဆင်းလာသည်။ ယနေ့တွင် “ပုံစံများ စုဆောင်း၍

ဆုရယူခြင်း” ဟူသော ကံစမ်းမဲအသစ်ကို စတင်မည်ဖြစ်သည်။

ဆိုင်ထဲသို့ လန်းချိုးနှင့် လုချန်းရှင်းတို့ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ “မဟာဂျောင် ကစားမလို့လား” ဟု လန်းချိုးက မေးသည်။

“ကျွန်တော် ဟန်ယန်ကို စာပို့ထားတယ်။ လူတစ်ယောက် လိုနေသေးတယ်” ဟု လုချန်းရှင်းက

ပြန်ဖြေသည်။ “ဆိုင်ရှင်ကို ခေါ်ကြည့်ရအောင်လား” ဟု လန်းချိုးက

အကြံပြုသည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် လုချန်းရှင်းမှာ

မျက်နှာပျက်သွားပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း

ဆွဲတားလိုက်သည်။ “အဲဒါတော့ မလုပ်ပါနဲ့။ ဆိုင်ရှင်နဲ့ ကစားရင်

မျက်ရည်ကျပြီး ထွက်လာရလိမ့်မယ်၊ ကျွန်တော် အတွေ့အကြုံရှိပြီးသား”

ထိုစဉ် ရှီလုံယန်နှင့် လျူမူချင်းတို့ အဖွဲ့လည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့သည်

ဆိုင်ရှင် အသစ်ချပေးလိုက်သော ကံစမ်းမဲကတ်များကို စတင် စူးစမ်းကြသည်။

“ကံစမ်းမဲအသစ် ထွက်လာပြီတဲ့။ ပုံစံစုဆောင်းရင် ဆုရမှာတဲ့။” ရှီလုံယန်သည်

ကတ်တစ်အုပ်ကို ဝယ်ယူပြီး ခြစ်ကြည့်လိုက်သည်။ ပထမဆုံး ကတ်တွင်

ပန်းပွင့်ပုံစံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “ဘာလို့ နတ်ဘုရားသတ္တဝါတွေမဟုတ်ဘဲ ပန်းပွင့်တွေ

ဖြစ်နေရတာလဲ” ဟု လူအများက မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။ “ဒီမှာ ကြည့်လေ၊ ပန်းပွင့်၊

သစ်ခွ၊ ဝါး၊ ရွှေစွန်ပန်း ပုံစံလေးမျိုး စုဆောင်းနိုင်ရင် နောက်တစ်ဆင့်

ကံစမ်းမဲကို ဖွင့်နိုင်မှာတဲ့။”

အားလုံးမှာ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြသည်။ “ဪ ဒါက အဆင့်လိုက် ကစားရတဲ့

ပုံစံမျိုးကိုး”