အခန်း ၁၆၆

အခန်း (၁၆၆) - နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း

“မင်းရော ဘယ်လိုနေလဲ၊ ငါ့လိုပဲလား”

“အေး၊ ငါလည်း စစ်တုရင်ပုံစံတစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်။

ဒီကံစမ်းမဲကတ်တွေက အမြဲတမ်း ပုံစံတစ်ခုခုကို အခက်ဆုံး ဖြစ်အောင် လုပ်ထားတာပဲ”

ဆိုင်အတွင်း ဖောက်သည်အများစုမှာ စစ်တုရင်ပုံစံကို ရှာဖွေရင်း

အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ ထိုစဉ် ဆိုင်ရှေ့သို့

လူအုပ်စုတစ်ခု ရောက်ရှိလာ၏။ ထိုသူတို့မှာ အတမ်နှင့်

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင်များ၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော

ချုန်းတို့ဖြစ်သည်။ ရာခရှာဘိုးဘေးကြီးသည်

သတိကြီးစွာထားနေသော်လည်း လီယွဲ့၏ဆိုင်မှာ ကုန်သွယ်ရုံသာ

လုပ်သည်ဟု ကြားသိရသဖြင့် အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် သူတို့ကို

စေလွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

လုချန်းရှင်းမှာ ယနေ့ကံကောင်းနေသဖြင့် မဟာဂျောင်ခန်းမမှ ထွက်လာကာ ဆေးလိပ်ဝယ်ရန်

ကြိုးစားနေစဉ် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင်များကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက အေးစက်စွာ

နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ နတ်ဆိုးတို့၏ အသွင်ဖျောက်ထားမှုမှာ ချက်ချင်း

ပျက်ပြယ်သွားပြီး မူလပုံစံများ ပေါ်လာသည်။

“နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု ဒီကောင်တွေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး

ငါတို့နယ်မြေမှာ ဒီလောက်ရဲရဲတင်းတင်း ပေါ်လာရတာလဲ” ဆိုင်အတွင်းရှိ

ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ လူသတ်ချင်စိတ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လီယွဲ့မှာ ဆိုင်ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး “ဒီမှာ ပြဿနာမရှာကြနဲ့၊ အပြင်မှာပဲ သွားလုပ်ကြ”

ဟု အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ လုချန်းရှင်းလည်း ဆိုင်ရှင်၏သဘောထားကို သိရှိပြီးဖြစ်ရာ

ဆေးလိပ်ယူကာ မဟာဂျောင်ခန်းမထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။ ဆိုင်ရှင်မှာ လူမျိုးရေး

ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ ရောက်လာသမျှ ဖောက်သည်တိုင်းကို

တန်းတူဆက်ဆံတတ်ကြောင်း သူသိသည်။

ချုန်းနှင့် အတမ်တို့မှာမူ ချွေးပြန်နေကြသည်။ လီယွဲ့၏စကားကြောင့်သာ

ဘေးကင်းသွားခြင်းဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးများလည်း

ဆိုင်အတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုကြသည်။ ယွဲ့ရူရီမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်

နတ်ဆိုးများကို တွေ့ရသဖြင့် အစပိုင်းတွင် တုန်လှုပ်သော်လည်း

နောက်ပိုင်းတွင် တည်ငြိမ်သွားသည်။ ချုန်းက

သူမသောက်နေသော ဆေးလိပ်ကို စိတ်ဝင်တစား မေးမြန်းရာ ယွဲ့ရူရီက

တစ်လိပ်ပေးလိုက်သည်။ ချုန်းလည်း စမ်းသောက်ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်ပင်

ကျေနပ်သွားတော့သည်။

ထိုစဉ် နင်းယိုယိုမှာလည်း ယွဲ့ရူရီထံမှ ဆေးလိပ်ကိုယူ၍ စမ်းသောက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒါက

အရသာရှိလို့လား” ဟု သူမက မေးသည်။ “အခုတော့ မစွဲသေးပေမဲ့ နောက်ပိုင်းဆို

ရုန်းထွက်ဖို့ ခက်သွားလိမ့်မယ်” ဟု ယွဲ့ရူရီက ပြုံး၍

ပြောသည်။ လီယွဲ့မှာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာစဉ် မိန်းကလေးနှစ်ဦး

ဆေးလိပ်သောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။

“ဒီကလေးမတွေတော့ အလေ့အကျင့်ဆိုးတွေ သင်ယူနေကြပြီ” ဟု သူတွေးမိသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ စီယွီနှင့် ချူဟဲ့တို့မှာ ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ စကားပြောနေကြသည်။

စီယွီမှာ လူသားအသွင် ပြောင်းထားသော်လည်း ငှက်မျိုးနွယ်စု၏ စရိုက်အတိုင်းပင်။

ချူဟဲ့က သူ့အား ဆေးလိပ်တစ်လိပ် ကမ်းလှမ်းသော်လည်း စီယွီက ငြင်းပယ်ကာ

သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဆေးလိပ်ကိုသာ မီးညှိလိုက်သည်။ သူသည်

ဆေးလိပ်ငွေ့ကို နှာခေါင်းမှ ပြန်ရှူသွင်းရင်း အလွန်ပင်

သက်သာရာရသွားဟန်ဖြင့် မျက်လုံးများကို

မှေးမှိတ်ထားသည်။ “ကောင်းလိုက်တဲ့ အရသာ မင်းရဲ့

နည်းလမ်းကတော့ တကယ့်ကို ထူးချွန်တာပဲ” ဟု စီယွီက ချူဟဲ့အား

ချီးကျူးလိုက်သည်။