Chapters

အခန်း ၁၆၇

Vol. 17 Ch. 167

အခန်း ၁၆၇

Vol. 17 Ch. 167

အခန်း (၁၆၇) - မျက်နှာဖုံးစွပ်တို့၏ စုစည်းမှု

“ကြွားမနေနဲ့တော့၊ အခုချက်ချင်း လာခဲ့ကြ” ချူဟဲ့တစ်ယောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး

လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဆိုင်ရှင် လီယွဲ့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“လာပါပြီ အကြီးအကဲ။” “မင်းရဲ့ အဖွဲ့သားတွေကို ခေါ်ပြီး ဒီနေ့လည် ဥယျာဉ်ထဲကို

စုဝေးခိုင်းလိုက်ပါ။”

မကြာသေးမီက မျက်နှာဖုံးစွပ် အဖွဲ့အစည်းမှာ လုပ်ငန်းများ အဆင်ပြေနေသည်။

မိုဘိုင်းဖုန်း ရောင်းချခြင်း၊ လူကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ

လုပ်ကိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် အမြတ်ငွေ အတော်များများ ရရှိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့်

လီယွဲ့က သူတို့အတွက် ဆုလက်ဆောင်များ ပေးရန် စီစဉ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူက အလုပ်သမားများကို ဖိနှိပ်သည့် သူဌေးမျိုးမဟုတ်ပေ။

“အကြီးအကဲ၊ နောက်ပြီးတော့ တစ်ခု တင်ပြချင်တာ ရှိပါတယ်။ အဖွဲ့ထဲကို ဝင်ချင်တဲ့သူတွေ

အများကြီး ရှိနေလို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ” ဟု ချူဟဲ့က မေးသည်။ လီယွဲ့မှာ

အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက တိုက်ရိုက်ခိုင်းထားသည့်

အဖွဲ့လေးကို လူတွေက အလုအယက် ဝင်ရောက်ချင်နေကြသည်မှာ

ဆိုင်ရှင်နောက်ကွယ်မှ အင်အားကြီးသူကို

ကြောက်ရွံ့၍ ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ “လူ ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။” “သုံးရာလောက်

ရှိပါပြီ အကြီးအကဲ။” “ဒါဆိုလည်း မင်းတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ပေတော့။ အရည်အချင်းရှိပြီး

စိတ်ဓာတ်ကောင်းတဲ့သူတွေကိုပဲ ရွေးချယ်ပါ။ လူများရင် စီမံခန့်ခွဲရ

ခက်လိမ့်မယ်။”

ဆိုင်အတွင်းတွင်မူ ဖောက်သည်များမှာ ကံစမ်းမဲများကို အသည်းအသန် ခြစ်နေကြသည်။

ယူရှူပေါင်က “ဖခင်၊ ကျွန်တော် စစ်တုရင်ပုံစံကို ခြစ်ထုတ်လိုက်ပြီ”

ဟု ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်သည်။ ၎င်းကို မြင်သော် ဒင်ယွမ်ဘုရင်ခံမှာလည်း သားဖြစ်သူ၏

ကံကောင်းမှုကို အားရကျေနပ်နေသည်။ ယူရှူပေါင်မှာ မောက်မာစွာဖြင့် ကောင်တာသို့

သွားကာ ဆုလက်ဆောင် လဲလှယ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် နင်းယိုယိုက သူ့လက်ထဲမှ

ကတ်များကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး “မင်းတို့လို အောက်တန်းကျတဲ့လူတွေက ရူရီကို

စိတ်ကူးယဉ်နေတာလား” ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ယူရှူပေါင်လည်း ရှက်ရွံ့စွာဖြင့်

ဆုတ်ခွာသွားရ၏။

နေ့လည်ခင်းတွင် ချူဟဲ့က မျက်နှာဖုံးစွပ် အဖွဲ့ဝင် သုံးရာကို စုဝေးစေလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ ဆုလက်ဆောင်ရတော့မည် ဖြစ်၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ လီယွဲ့က

အဖွဲ့ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး “ဒီအချိန်တွေအတွင်း အားလုံးပဲ ကြိုးစားခဲ့ကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဆုအနေနဲ့ ဒီပညာရပ်ကို ပေးလိုက်တယ်” ဟု ပြော၍ ရှေးဟောင်း

ပညာရပ်တစ်ခုကို လက်ဝါးထဲတွင် ပေါ်လာစေသည်။

“ဒါက ‘ကြယ်တာရာ အလင်းတန်း နည်းပညာ’ ပဲ။ မြေပြင်အဆင့်ရှိပေမဲ့ အုပ်စုလိုက်

တိုက်ခိုက်ရင် ကောင်းကင်အဆင့်အထိ စွမ်းအားရှိတယ်။ လူများလေ

ပိုစွမ်းလေပဲ” ဟု လီယွဲ့က ရှင်းပြသည်။ အဖွဲ့ဝင်များမှာ လွန်စွာမှ

အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အဖွဲ့လိုက် တိုက်ခိုက်သည့်

ပညာရပ်မျိုးမှာ အင်ပါယာ တပ်မတော် သို့မဟုတ်

ဂိုဏ်းကြီးများတွင်သာ ရှိတတ်သော ပညာရပ်မျိုးဖြစ်သည်။ အခုတော့

သူတို့အားလုံးမှာ ရရှိသွားကြပြီ။

ထို့နောက် လီယွဲ့က အံ့ဖွယ်သတ္တဝါ ‘ပီရှူး’ ပုံစံပါသော ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးများကို

ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ “ဒါကတော့ မင်းတို့ရဲ့ အထူးပစ္စည်းပဲ။ ကိုယ်ပိုင်အရှိန်အဝါကို

ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်တယ်၊ အန္တရာယ်ကနေလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါက မင်းတို့ရဲ့

တာဝန်ပဲ”

အဖွဲ့ဝင်များမှာ ထိုမျက်နှာဖုံးများကို ရရှိသည့်အခါ လွန်စွာမှ ဝမ်းသာဂုဏ်ယူနေကြသည်။

သူတို့အတွက် ဤမျက်နှာဖုံးမှာ ဂုဏ်ယူစရာ အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေတော့မည်။