ရှန်းယီ၏ခရီးစဉ်

"တပည့်က မဟာလွတ်လပ်ခြင်းသန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တကို အရိုအသေပေးပါတယ်" လူငယ်က အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် လက်တစ်ဖက်ကိုပင့်တင်လိုက်သည်။

သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှင်မြတ်ကလည်း အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်၍ တုံ့ပြန်သည်။ ဂိုဏ်းမှ ဤဂျူနီယာက တောင်ပိုင်းဍုမေဏုသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခြေချခြင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ၏နာမည်က ဗောဓိဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး ဖြစ်သည်။

"မင်း ပြန်လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ၊ အစစ်မှန်ကျမ်းစာနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား"

"တပည့်ရဲ့ ပျက်ကွက်မှုအတွက် ခွင့်လွှတ်ပါ၊ အစစ်မှန်ကျမ်းစာက ပျောက်ဆုံးသွားပါပြီ" ရှန်းယီက ခေါင်းကိုထပ်မံ မော့လိုက်သည်။ တောင်ပိုင်းဍုမေဏုသို့ သူ၏ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိခြင်းဖြစ်သော်လည်း လမ်းခရီးတွင် ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းထံမှ သက်ဆိုင်ရာအသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မရေမတွက်နိုင်အောင် မေးမြန်းခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပုံ ပေါက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ" ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရွှေဖားဗောဓိသတ္တက ရုတ်တရက် အကြည့်ကိုအောက်ချလိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ကာ မေးခွန်းတစ်ခုကို ကြားဖြတ် မေးလိုက်သည်။

ဂုဏ်သတင်း မည်မျှပင် ကြီးမားပါစေ နောက်ဆုံးတွင်မူ ပျက်ကွက်ခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။ ဆင်ဖြူတော် နှင့် မိစ္ဆာခြင်္သေ့တို့နှင့် ဘာကွာခြားမှု ရှိသနည်း။

"..."

ရှန်းယီသည် သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဝါရောင် အဝတ်ထုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပျက်စီးနေသော ရုပ်တုတစ်ခုကို ဖော်ပြရန် သတိတရဖြင့်ဖြန့်ချလိုက်သည်။

"တပည့်က ဗောဓိသတ္တကို ဂိုဏ်းဆီ ပြန်ပို့ပေးဖို့ပါ" ဤသတင်းကို သူ ယခုလေးတင် ကြားခဲ့ရသော်လည်း၊ ပျက်စီးနေသော ဤဗောဓိသတ္တ အသီးအပွင့်အဆင့်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရွှေဖား၏ မျက်ခွံများသည် အကြိမ်အနည်းငယ် မလှုပ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဗောဓိဂိုဏ်းတွင် ဗောဓိသတ္တတစ်ပါး ကျဆုံးခြင်း မရှိခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှင်က တစ်ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဤကျိုးပဲ့နေသော အသီးအပွင့်အဆင့်ကို ထိုလှပပြီးသန့်ရှင်းသော လက်များဖြင့် ယူလိုက်ကာ သူ၏လက်ချောင်းများဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဒေါသထွက်သည့် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ သူ၏ အကြည့်များ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာကာ ရှေ့ရှိ လူငယ်ကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ထိုးဖောက် မြင်ချင်နေသကဲ့သို့ပင်။

"ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ၊ အသေးစိတ် ရှင်းပြပါ" ရှန်းယီသည် အပြစ်ရှိသလို မခံစားရဘဲ သူ၏အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်၏။

"တပည့်က ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်နဲ့ အချင်းများခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက လှည့်စားပြီး ဒီအခြေအနေကို ဖန်တီးကာ ကျွန်တော့်ကို လာခေါ်တဲ့ လက်တစ်ထောင်ဗောဓိသတ္တကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

"တိုက်ခိုက်သူတွေရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေက ဘာလဲ" သန့်စင်သောကမ္ဘာအရှင်မြတ်က တိုတိုတုတ်တုတ် မေးသည်။

"မသိပါဘူး"

"သက်သေ အထောက်အထား ရှိလား"

"မရှိပါဘူး" ရှန်းယီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် တပည့်က ဗောဓိသတ္တရဲ့လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း နတ်ဘုရားမင်းဆက်ထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အကြွင်းအကျန်တောင် မရှိဘဲ ဒီအသီးအပွင့်အဆင့်ပဲ ကျန်ရစ်နေတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်"

အပြန်အလှန် မေးမြန်းမှုများတွင် သူ၏တုံ့ပြန်မှုများသည်အားနည်းချက်များစွာ ပါဝင်နေပြီး သေချာစွာ ပြင်ဆင်ထားသကဲ့သို့ လုံးဝ မရှိပေ။

သို့သော် ရှန်းယီနှင့် ပုံမှန်အားဖြင့် အမြင်မတူလေ့ရှိသော ရွှေဖားဗောဓိသတ္တ ပင်လျှင် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အပြစ်ရှာရန် အချိန်မဆွဲခဲ့ပါ။

ဗောဓိသတ္တများနှင့် တာ့လော်မသေမျိုးအရှင်များ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်းက တူညီသော နယ်ပယ်တွင် မည်မျှပင်ထင်ရှားနေပါစေ သာမန် ကြီးမြတ်သောအာဟတ် တစ်ပါး ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်သည့် ကိစ္စမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့က အခြေအနေမျိုးတွင်မူ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်နှင့် ခြားနားမှု မရှိချေ။

အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မမြင်တွေ့ရခြင်းနှင့် သက်သေအထောက်အထားမရှိခြင်းမှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ် သက်သေအထောက်အထား ရှိနေခြင်းကသာ ထူးဆန်းနေပါလိမ့်မည်။

"ဟင်း"

သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တသည် တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရှန်းယီ၏ရှင်းပြချက်ကို ထောက်ခံခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းဆိုခြင်း မပြုဘဲ မည်သည့် မှတ်ချက်မျှမပေးဘဲ ဗောဓိသတ္တ အသီးအပွင့်အဆင့်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆို၏။ "နားလည်ပြီ"

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းတွင် လက်တစ်ထောင်ဗောဓိသတ္တကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူတိုင်း၏အမြင်တွင် ဤသည်မှာ ပြဇာတ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး ပြဇာတ်တစ်ခုဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သဘာဝကျကျပင် ပြင်ပလူများ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိသင့်ချေ။

သို့သော် ယခင်က တွေးခဲ့သကဲ့သို့ပင် ပြဇာတ်နှင့် လက်တွေ့ဘဝကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ မှုန်ဝါးသွားပုံရသည်။

"ဂိုဏ်းကို ပြန်လာတာ ပထမဆုံးအကြိမ်လား" နောက်ဆုံးတွင် အခွင့်အရေး ရသွားသဖြင့် ဆက်တိုက် လျစ်လျူရှုခံထားရသော ရွှေဖားက နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောလာသည်။

သူသည် သူ၏သင်္ကန်းစများကို အကြိမ်အနည်းငယ်တိတ်ဆိတ်စွာ သပ်ရပ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ရှေ့ရှိ အလင်းဘုရင်က သူ၏တောက်ပသော အနီရောင်သင်္ကန်းကို သတိမပြုမိပုံ ပေါက်နေသည်။

အစမှအဆုံး သူသည် သန့်စင်သောကမ္ဘာအရှင်မြတ်ကိုသာ အရိုအသေပေးခဲ့သည်။

"အင်း" ရှန်းယီက လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ" ရွှေဖားဗောဓိသတ္တသည် အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်၏။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုဏ်းကို အသစ်ဝင်လာတာဆိုတော့ နားလည်ပေးလို့ရပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် တောင်ပိုင်ဍုမေဏုကို ပြန်ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ အခြေခံအကျဆုံးစည်းမျဉ်းတွေနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေကို သင်ယူဖို့ လိုသေးတယ်"

ဤလူငယ်က သူ့ကိုတိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီး နားမလည်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။ "မင်းကို မဟာအလင်းဘုရင်လို့ ခေါ်ပေမယ့်တကယ်တော့ မင်းက အာဟတ် တစ်ပါးသာ ဖြစ်တယ်၊ဘာလို့ ငါ့ကို အရိုအသေမပေးတာလဲ"

"..."

ရှန်းယီက နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ အဝတ်အစားများမှ ထူထပ်သော ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြာဖတ်များက သူနှင့်အတူ လှုပ်ရှားကာ သူ၏ အနောက်တွင် လက်ခြောက်ဖက်ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုက အလင်းစက်ဝိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြန့်ကားလာသည်။

ဤကိုယ်ဟန်ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်..

ရှန်းယီက ဤလူကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှင်မြတ်ကို ပြန်ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်သည်။

"မင်း..." ဤဓမ္မကိုယ်ထည် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ရွှေဖား၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သင်္ကန်းက ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်၏ရောင်ပြန်ဟပ်မှုတွင် အရောင်မှိန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤလူငယ်က မျှော်လင့်မထားဘဲ ဗောဓိသတ္တ တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တောင်ပိုင်းဍုမေဏုအတွင်းရှိ ဆူညံသော ကောလာဟလများကို ပြန်လည် တွေးမိသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ ရုတ်တရက် ပြည့်နှက်လာသည်။

တတိယအဆင့်သို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဤကောလာဟလများကို သူ ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက အရိုးတွင် ကပ်နေသောလောက်ကောင်များကဲ့သို့ အနီးကပ် လိုက်ပါလာပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မသိခဲ့ပေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရွှေဖား စကားဆက်ပြောရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ချေ။

သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တက ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာပြီး အထက်အောက်ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏အမြင်အာရုံဖြင့် ဤဗောဓိသတ္တ အသီးအပွင့်၏မြစ်ဖျားခံရာကို သူ အလွယ်တကူ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။ သဘာဝကျကျပင် ၎င်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားအကာကွယ်ကျမ်းစာမှ ဆင်းသက်လာရုံသာမက လက်တစ်ထောင်ဗောဓိသတ္တ၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်းလိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အသွင်အပြင်ကို ရရှိရန် သေချာပေါက် ညတွင်းချင်း ပြီးမြောက်နိုင်သော အောင်မြင်မှု မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် မူလရင်းမြစ်ကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးမှု၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပြသမှုနှင့် ဆက်ခံသူတစ်ဦးအဖြစ် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ပြုစုပျိုးထောင်မှုတို့ လိုအပ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်မှသာ ရှန်းယီ၏အစောပိုင်း စကားများသည် အနည်းငယ် ယုံကြည်နိုင်ဖွယ် ရှိလာသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဆက်ခံသူမျိုးကသာ လက်တစ်ထောင်ဗောဓိသတ္တ စွန့်စားရလောက်အောင် တန်ဖိုးရှိနိုင်သည်။

"အသီးအပွင့်ကို မင်း ဘယ်လို ရခဲ့တာလဲ"

"လက်တစ်ထောင်ဗောဓိသတ္တက တပည့်အတွက် ချန်ထားခဲ့တာပါ"

ရိုးရှင်းသောအဖြေတစ်ခု ဖြစ်ပြီး လေသံတွင် အတက်အကျ အနည်းငယ်သာရှိကာ၊ ရှန်းယီက တစ်ဖက်လူ၏လက်ထဲရှိ ကျိုးပဲ့နေသော အရာဝတ္ထုကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်းပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏အပေါ်ရှိ ထိန်းချုပ်မှုသည် တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မဟာအလင်းဘုရင်၏အရှိန်အဝါအချို့ကို သယ်ဆောင်လာသည်။

ပေလျိုမြစ်၏အပြင်ဘက်တွင် ရွယ်တူရှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသူတစ်ဦးက မည်သို့ နှိမ့်ချပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သောသူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

တိတ်ဆိတ်နေခြင်းက သည်းခံခြင်းမှ မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်ပြီး သည်းခံခြင်းက ကလဲ့စားချေရန်အတွက်သာဖြစ်သည်။

ဗောဓိဂိုဏ်းက ကရုဏာတရားကို ဟောကြားသော်လည်း မဟာကပ်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ရန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အနည်းငယ်လည်းလိုအပ်သည်။

"သူ မင်းအတွက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရာတွေကို မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲ" သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တက ရုတ်တရက် သဘောထား ပျော့ပျောင်းသွား၏။

"အဲ့အချိန်က ဗောဓိသတ္တကိုကျွန်တော် ကတိပေးခဲ့တဲ့အတိုင်းပါ"

"သူ့ကို မင်း ဘာကတိပေးခဲ့တာလဲ" သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တသည် စိတ်ဝင်စားမှုအချို့ကို ပြသသည်။

"လောကထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး၊ ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ သေမျိုးလောကကို ကျမ်းစာပို့ဆောင်ပေးဖို့ပါ"

ရှန်းယီက သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး အတိတ်ကိုပြန်လည် အမှတ်ရနေသကဲ့သို့ ပိုမို ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်က သူ၏ အသံတွင် ရောယှက်နေသည်။

"ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းနဲ့ လုံလောက်ပါတယ်" ကလဲ့စားချေခြင်းအကြောင်း သူ မပြောခဲ့ပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကပ်ဘေးကိုဖြတ်ကျော်ရာတွင် ထိုရန်သူများက ဖိနှိပ်ခံရမည့် ပစ်မှတ်များ ဖြစ်နေပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရိုးရှင်းသော စကားတစ်ခွန်းက သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တကိုမျက်ခုံး အနည်းငယ် ပင့်သွားစေသည်။

ရွှေဖား၏မျက်နှာက အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွား၏။

"မင်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့ လုံလောက်တယ် ဟုတ်လား"

ဒါဆို ငါ့ရဲ့ ရပ်တည်ချက်က ဘာဖြစ်သွားမလဲ။

သူသည် ရုတ်တရက် လှည့်လာပြီး သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တကိုလည်း အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"တပည့်က အဲဒီ အစစ်မှန်နတ်ဘုရားကို ရှာဖို့ တောင်အောက်ကို ဆင်းချင်ပါတယ်"

"..."

သို့သော် မကြားသကဲ့သို့ သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တ၏အကြည့်သည် ရှန်းယီအပေါ်တွင်သာ စွဲမြဲနေသည်။

ဤကတိစကားကို တစ်ဖက်လူက အမှန်တကယ် စောင့်ထိန်းခဲ့ကြောင်းကို သူ သိနိုင်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဤသင်္ကန်းဖြူအရှင်မြတ်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ သူ မင်းအတွက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရာတွေကို အလဟဿမဖြစ်စေနဲ့၊ အစွန်းရှစ်ပါးချိုင့်ဝှမ်းကို သွားပါ၊ မင်း ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာကိုလမ်းညွှန်ပေးမယ့် အခြား ဗောဓိသတ္တတွေ အဲဒီမှာ ရှိလိမ့်မယ်"

"တပည့် နာခံပါ့မယ်"

ရှန်းယီသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်းအကြိမ်အနည်းငယ် ရှူလိုက်ပြီး မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ယခင်ကကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သော အမူအရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

သူသည် လှည့်ကာစင်္ကြံအတိုင်း လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားပြီး ခန်းမကြီးထဲမှ ထွက်ခွာသွား၏။

ဗုဒ္ဓတောင်တန်းတွင် သတင်းကြားပြီးကတည်းက ကြာမြင့်စွာစုဝေးနေခဲ့ကြသော ကိုရင်လေး၊ကိုရင်ကြီးလူအုပ်ကြီးက လူငယ်၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ လက်ခြောက်ဖက်ဓမ္မကိုယ်ထည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တောင်ပိုင်းဍုမေဏုတောင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်အထိ တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့ကြသည်။

ဆူညံသံများသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

"မဟာအလင်းဘုရင်က တကယ်ပဲ ဗောဓိသတ္တ တစ်ပါးဖြစ်သွားပြီ"

"ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တ"

"..."

ခန်းမအတွင်း၌ ဤဆူညံသံများသည် မိုးကြိုးသံများကဲ့သို့ ရွှေဖား၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားစေ၏။

အရိုအသေပေးနေသော လက်ပင်လျှင် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပါသည်။

"မင်း ကျင့်ကောတောင်ကြားကို သွားလို့ရပြီ" ထိုအခါမှသာ သန့်စင်သောကမ္ဘာအရှင်မြတ်က သူ့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလှမ်းကြည့်လိုက်၏။

စွမ်းအားကို ဘေးဖယ်ထား၍ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် မျှော်မှန်းချက်များအကြောင်း သက်သက် ပြောရမည်ဆိုလျှင်၊ တစ်ခါတစ်ရံ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သောအခါကွာဟချက်သည် ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေကြောင်းကို မြင်တွေ့ရသည်။

"တောင်အောက်ကို မဆင်းခင် အဲဒီသင်္ကန်းကို အရင် ချွတ်ထားခဲ့၊အရမ်း ထင်ရှားနေတယ်၊ လှုပ်ရှားရတာ အဆင်မပြေဘူး"

သင်္ကန်းတစ်ထည်က မည်မျှပင် လှပနေပါစေ ၎င်းကို ဖြည့်စွက်ပေးရန် ဗုဒ္ဓအလင်းရောင် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ၎င်းက အရောင်အသွေး စုံလင်သော သာမန်တန်ဖိုးရှိသည့် အရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

"တပည့်... နာခံပါ့မယ်" ရွှေဖားဗောဓိသတ္တ၏လက်က တုန်ယင်နေပြီး ဤသင်္ကန်းကိုဆုပ်ကိုင်ထားကာ သန့်စင်သောကမ္ဘာ အရှင်မြတ်၏သတိပေးချက်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ရှင်းပြ၍မရအောင် မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းနေသလို ခံစားရသဖြင့် ၎င်းကို ရုတ်တရက် ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။

အမှန်ပင်

တကယ်လို့ တောင်အောက်ကိုမဆင်းရဘူးဆိုရင် ငါ့ရဲ့အနာဂတ် အစစ်မှန်ဗုဒ္ဓအသွင်အပြင်ကို လောကကြီးက ဘယ်လိုလုပ်သိနိုင်မှာလဲ။