အခန်း ၁၈၁

အခန်း ၁၈၁ - ဘုရားသခင်စွန့်ပစ်ထားသောအရပ် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီး၏ လျှို့ဝှက်ချက်

မိမိရှေ့မှောက်တွင် သတိမေ့မြောနေသော အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးကို ကြည့်ရင်း ရီယွင်၏ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း လေးနက်လာခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရှုခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

တစ္ဆေမိစ္ဆာ ကိုယ်တိုင်ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးသွားသည့် သာဓကရှိနေသဖြင့် ရီယွင်သည် တစ်ဖက်လူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို မဆင်မခြင် မစူးစမ်းရန် သတိထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ထိုနေရာ၌ ရပ်လျက် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေမိ၏။ ထို့နောက် ရီယွင်သည် မှတ်ဉာဏ်စုံစမ်းမည့် အကြံကို လက်လွှတ်လိုက်ပြီး အခြားသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးမှာ နိုးထလာခဲ့၏။ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးမှာ မျက်တောင်တခတ်ခတ်ဖြင့် ထိတ်လန့်မှုများကြားမှ ပြန်လည်နိုးထလာသည်။ ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံမှုရှိသည့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က သူ့အား သတ်ပစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

“ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ထားမိဘူး... လူကြီးမင်းက နတ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်က သန်မာသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ... လူကြီးမင်းက နတ်ဘုရားနယ်မြေက ဘယ်ဂိုဏ်းကလာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မေးလို့ ရမလား...”

နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် နတ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ် ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလှမ်းဝေးလှသော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ရီယွင်က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးကို ကြည့်ကာ ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်၏။

“သာမန် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါပဲ... ဒါနဲ့ မိတ်ဆွေကော... ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ...”

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးက ပြုံးလျက် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်လည်း တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါပဲ... ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးကို နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်တိုင်အောင် စောင့်ရှောက်ဖို့ တာဝန်ကို လက်ခံထားရသူပါ...”

မိမိရှေ့မှ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်မှာ မိမိထက် များစွာ သန်မာသော နတ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် သူ၏ အသက်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ခုပ်ထဲ၌ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အချို့သော အကြောင်းအရာများကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားရပြီး အမှန်စင်စစ် သူကိုယ်တိုင်လည်း များစွာ သိရှိထားခြင်း မရှိပေ။ ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးရှိ သူ၏ တာဝန်မှာ မသိရသေးသော အန္တရာယ်အချို့ကို စောင့်ကြပ်ရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါဆိုရင်... နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်တစ်ကြိမ် အလှည့်ကျ စောင့်ကြပ်ရတာပေါ့...”

ရီယွင်က ပြုံးလိုက်၏။ သူသည် အခြေအနေကို စတင် နားလည်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည့် ဤ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးမှာလည်း များစွာ သိရှိထားပုံမရကြောင်း သူ ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။ နှစ်ပေါင်း သုံးထောင် အလှည့်ကျ စောင့်ကြပ်ရခြင်းဖြစ်သဖြင့် ဤ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးမှာ ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးသို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ အများဆုံး နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ခန့်သာ ရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး တစ်နေရာ၌ ပုန်းကွယ်နေပုံရပေသည်။ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများကို တာဝန်များပေးအပ်ကာ စုဆောင်းခြင်းမှာ တကယ့်ကို သတိကြီးလှပေသည်။

ရီယွင်က မော့ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်၏။

“မိတ်ဆွေရဲ့ ရာထူးအရဆိုရင် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ် မဟုတ်လား... တိကျတဲ့ တာဝန်တွေက ဘာတွေလဲ... အကျိုးအမြတ်သာ များမယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ခါကျရင် ငါလည်း ဒီလို တာဝန်မျိုးကို ယူကြည့်ချင်လို့ပါ...”

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩသွားသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

“မိတ်ဆွေမှာလည်း ဒီလို ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေတာလား...”

သူသည် လက်ကာပြလျက် အလျင်အမြန်ပင် ဆိုလိုက်သည်။

“ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးက ပုံမှန်အားဖြင့် စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေပဲ တာဝန်ယူလေ့ရှိတဲ့ နေရာမျိုးပါ... နတ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်က မိတ်ဆွေသာ ဒီတာဝန်ကို လက်ခံမယ်ဆိုရင် ရရှိမယ့် ဆုလာဘ်က အနည်းဆုံး နှစ်ဆလောက် ဖြစ်မှာပါ...”

ရီယွင်က မျက်လုံးများကို ဝင်းလက်လျက် မေးမြန်းလိုက်၏။

“ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက အနည်းငယ် အားနည်းနေပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ ဆိုးရွားနေတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား...”

သူသည် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီး၌ မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသူ ဖြစ်သဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသည်ဟု မခံစားမိပေ။ ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ သူများ၏ အမြင်တွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ အထင်အမြင်သေးခြင်း ခံနေရသနည်း။

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်၏။

“ကြည့်ရတာ မိတ်ဆွေက ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးအကြောင်း သိပ်မသိသေးတဲ့ပုံပဲ... ဒီနေရာက ဘုရားသခင်စွန့်ပစ်ထားတဲ့အရပ်လေ... ဒီမှာ မမြင်ရတဲ့ ကျိန်စာတစ်ခု ရှိနေပြီး စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ်နဲ့ အဲ့ဒီအထက် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေကို ရပ်တန့်သွားစေတယ်လို့ ပြောကြတယ်... ဒါကြောင့် ဘယ်သူကမှ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို အဖျက်ဆီးမခံချင်ကြတဲ့အတွက် ဒီကို မလာချင်ကြတာပေါ့...”

သူ ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ရှက်ရွံ့သွားသည့် အမူအရာတစ်ခု ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။ ရီယွင် တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးက ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်၏။

“တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက ရှားပါးတယ်လေ... ကျွန်တော့်မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့သာ ဒီတာဝန်ကို လက်ခံခဲ့ရတာပါ...”

“ဒါဆိုရင်လည်း ဒီလိုပဲပေါ့...”

ရီယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ဤကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုခြင်းမှတစ်ဆင့် အချက်အလက်များစွာကို သိရှိနိုင်ပုံရပေသည်။ လှပသော ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင် ဘုရားသခင်စွန့်ပစ်ထားသောအရပ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ကျိန်စာဟု ခေါ်ဆိုသော အရာမှာ အမှန်တကယ်က ဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ သူကော ဘာကြောင့် ၎င်းကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရသနည်း။

ရီယွင်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။ ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးတွင် နက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေပုံရကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများက ဤမျှအထိ ကြောက်ရွံ့နေကြမည် မဟုတ်ပေ။ ဤအပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီး၏ စကားများသာ မရှိပါက ရီယွင်သည် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးနှင့် ပတ်သက်သော ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို မည်သည့်အခါမျှ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းတိုင်အောင် နေထိုင်ခဲ့သော သူသာမက ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်ရှိ လူတိုင်းမှာလည်း ဤ အမှောင်ထုအတွင်း၌သာ ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ‘နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ ဟူသော အမည်နာမကိုပင် မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်ကြချေ။

ရီယွင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်၏။

“ငါက နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့ ထျန်းဟန်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးပြီ... မိတ်ဆွေက ဒါကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမှာလဲ...”

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေက နတ်ဧကရာဇ် တစ်ပါးပဲ... ကျွန်တော်က ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆုလာဘ်ကတော့ ထက်ဝက်လောက် လျော့သွားနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဘာမှမရတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပေါ့...”

ရီယွင်က ပြုံးလိုက်၏။

“ဒါကို စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ နတ်ဘုရားနယ်မြေကို သွားတဲ့အခါ မင်းကိုပါ တစ်ခါတည်း ခေါ်သွားပေးမယ်၊ မင်း ရသင့်ရထိုက်တဲ့ ဆုလာဘ်ကို ရအောင် ငါ အာမခံပါတယ်...”

“မိတ်ဆွေက တကယ့်ကို တရားမျှတတာပဲ... ကျွန်တော့်မှာ ပြောစရာ စကားတောင် မရှိတော့ပါဘူး... စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်အတွက် နတ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်က သန်မာသူတစ်ယောက်ဆီက ဒီလို ကတိမျိုး ရတာက... တကယ့်ကို ကံကောင်းလွန်းလှပါတယ်...”

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးသည် လက်ကာပြလျက် မျက်ရည်များပင် ဝဲလာခဲ့တော့သည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းများကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ် အဆင့် ၁ မျှသာရှိသော ကျင့်ကြံမှုဖြင့် သူသည် နတ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများနှင့် မည်သည့် ဆက်သွယ်မှုမျိုးကိုမျှ ပြုလုပ်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီး၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရီယွင်က သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်၏။ ဤ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ်ရှိ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ တကယ့်ကို လွယ်ကူလှပြီး စေတနာ အနည်းငယ် ပြလိုက်ရုံမျှဖြင့် လုံလောက်ပေသည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် နတ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ အဆင့်မြင့်သော နေရာမှနေ၍ ကျေးဇူးပြုခြင်းမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များကို ရရှိစေလေ့ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

ရီယွင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

“မိတ်ဆွေက ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီး တစ်ခုလုံးရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဆိုတော့ တိကျတဲ့ ဂိုဏ်းတွေကို စောင့်ကြပ်ဖို့ တာဝန်ယူထားရတာလား...”

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးက သက်ပြင်းချလျက် ခါးသီးစွာ ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်က ရိုးရိုးလေးပါပဲ... ဂိုဏ်းကြီး အဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီအထက် ဂိုဏ်းတွေရဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ပြတ်တောက်မသွားအောင် သေချာအောင် လုပ်ရတာပါ... နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ မြေအောက်က နဂါးနက်ကြီးကတော့ အစီရင်တစ်ခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ပုံရတယ်... အဲ့ဒါကို ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်မှာ တစ်ကြိမ် လာစစ်ရတာပါ...”

ရီယွင်က ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်၏။

“နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းလိုပဲ သူတို့လက်အောက်မှာ နက်နဲတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ တခြား ဂိုဏ်းတွေကော ရှိသေးလား...”

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးက အားကိုးရာမဲ့ဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“တခြား ဂိုဏ်းတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါတွေကို ကျွန်တော် မပြောနိုင်ပါဘူး မိတ်ဆွေ... ကျွန်တော်က ကောင်းကင်ဘုံ ကတိသစ္စာကို ပြုထားရတာလေ... ကျွန်တော်သာ အဲ့ဒါတွေကို ထုတ်ပြောလိုက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရော ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားမှာပါ...”

ရီယွင်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။

“ဒါဆိုရင်လည်း ထပ်မပြောပါနဲ့တော့ မိတ်ဆွေ...”

သူသည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေက စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှာ ရပ်တန့်နေတာ နှစ်အတော်ကြာပြီလို့ ငါ မြင်ပါတယ်... ဒီ နတ်ဘုရားအဆင့်နယ်ပယ်ကျော်ဖြတ်ဆေးကို ငါတို့ တွေ့ဆုံခြင်းအတွက် လက်ဆောင်လေးအဖြစ် မှတ်ယူပေးပါ...”

ပြောပြောဆိုဆိုပင် ရီယွင်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ ဆေးလုံးကို လူအိုကြီးထံသို့ ပေးအပ်လိုက်၏။

“နတ်ဘုရားအဆင့်နယ်ပယ်ကျော်ဖြတ်ဆေး ဟုတ်လား...”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ သူသည် ဆေးလုံးကို လက်ခံရရှိလိုက်သည့်အခါ လက်များပင် တုန်ယင်လာခဲ့၏။

သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“လူကြီးမင်းရဲ့ ရက်ရောမှုအတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်...”

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးမှာ မျက်ရည်များပင် ဝဲလာခဲ့ပြန်သည်။

ရီယွင်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရ၏။ ဤ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးမှာ မျက်ရည် အလွန်လွယ်လွန်းလှပေသည်။ ကြည့်ရတာ သူ၏ ဘဝမှာ အခက်အခဲများစွာနှင့် မပြောပြနိုင်သော အကြောင်းအရာများစွာ ရှိနေပုံရပေသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေ...”

ခေတ္တမျှ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးပြီးနောက် အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးသည် သူ၏ မျက်ရည်များကို အလျင်အမြန် သုတ်လိုက်ပြီး ရီယွင်အား အရိုအသေ ပေးလိုက်၏။

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးက ဆေးလုံးကို ပိုက်လျက် သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်။

“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် ဒီတာဝန်ကို လက်ခံပြီး ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးမှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော်ကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့တဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းက ဒီ နတ်ဘုရားအဆင့်နယ်ပယ်ကျော်ဖြတ်ဆေးကို ရဖို့အတွက်ပါပဲ...”

အခန်း ၁၈၁ ပြီးပါပြီ။

--