အခန်း ၁၈၅

အခန်း ၁၈၅ - ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်နှင့် စေ့စပ်ထားသူ

“အစ်ကိုကြီး... ကျွန်မ အစ်ကို့ဆီကနေ ရင်းနှီးနေတဲ့ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားနေရတယ်... ကျွန်မတို့တွေက မျိုးနွယ်စုတစ်ခုတည်းကများလား...”

လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းကလေးသည် လျှောက်လာစဉ် ကိုယ်ဟန်လေးကို အသာအယာ ယိမ်းနွဲ့လိုက်ရာ သူမ၏ ရွှန်းလဲ့သော မျက်ဝန်းကြီးများမှ မဖော်ပြနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

‘ဒါက ဘာတွေလဲ...’

တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝလှသော ကြောင်နက်ကြီးပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ရှေ့မှ မိန်းကလေးကို သေချာစွာ စူးစမ်းလိုက်သည်။ သူမသည် လှပသော်လည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများ၌သာ ရှိတတ်သော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နိမ့်ပါးလှပြီး ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၅ မျှသာ ရှိသဖြင့် ကံကြမ္မာနယ်ပယ်ရှိ သူကဲ့သို့သော မိစ္ဆာကြီးတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။

‘သူမက ဘယ်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကလဲ...’

ကြောင်နက်ကြီးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမက လူသားအသွင်နှင့် ဖြစ်နေသဖြင့် သူမ၏ မူလအသွင်ကို ခွဲခြားနိုင်မည့် ထူးခြားသော နတ်စွမ်းရည်များ သူ့မှာ မရှိသေးချေ။ ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်း ကျင့်စဉ်ကိုလည်း သူ မစတင်ရသေးပေ။ သို့သော် သူ၏ အနံ့ခံအာရုံမှာ ကောင်းမွန်လှသဖြင့် ရှူရှိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤလှပသော မိန်းကလေးထံမှ ကြောင်မျိုးနွယ်ဝင်များ၌သာ ရှိတတ်သော အနံ့တစ်ခုကို သူ ရရှိလိုက်သည်။

“မင်းက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်မျိုးနွယ်စုက ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ဝင်းလက်လျက် အံ့ဩသွားဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်သည် ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်ကဲ့သို့ပင် အလွန်ရှားပါးသော ကြောင်မျိုးနွယ်ဝင် ဖြစ်ပေသည်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်၏ ကျော်ကြားမှုမှာ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်ထက် အနည်းငယ် လျော့နည်းသော်လည်း ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်မျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်ကြံခြင်း အလားအလာကိုမူ လျှော့တွက်၍ မရပေ။ တစ်နေ့တွင် ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်သည် အမြီးကိုးချောင်းအထိ တိုးတက်ပြောင်းလဲနိုင်မှသာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်များကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

“စီနီယာကလည်း ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်ပဲ မဟုတ်လား...”

ထိုမိန်းကလေးသည် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ပြုံးစိစိ လုပ်နေသည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နုနယ်သေးပြီး အတွေ့အကြုံ မရှိသေးသဖြင့် ဤစီနီယာ၏ မူလအသွင်ကို အပြင်ပန်း အသွင်အပြင် သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများဖြင့် မခွဲခြားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ငါက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင် မဟုတ်ပါဘူး...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် ခေါင်းခါပြလိုက်သော်လည်း သူ၏ မူလဇာစ်မြစ်ကိုမူ ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့ချေ။ စပ်စုလိုသော ထိုမိန်းကလေးသည် သူမ၏ နဖူးပေါ်မှ ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ သိရှိသွားသည့် အမူအရာတစ်ခု သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူမက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

“အစ်ကိုကြီး... ဟန်ဆောင်မနေပါနဲ့တော့... အစ်ကိုက ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်...”

“မင်း မှားနေပြီ...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ငြင်းဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ အတော်လေး စွမ်းရည်ရှိပုံရပေသည်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်မျိုးနွယ်ဝင်များသည် မြေခွေးများထက်ပင် ပို၍ ပါးနပ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများ၏ ကမ္ဘာတွင် ကိုးမြီးမြေခွေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ပါးနပ်သည်ဟု ဆိုရာ၌ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်များကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အစပိုင်းတွင် ကြောင်နက်ကြီးသည် အလွန် သတိကြီးစွာ ထားခဲ့ပြီး ဤမိန်းကလေးနှင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စကားမပြောရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း သူမက သူ၏ မူလအသွင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိရှိသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

“ကျွန်မ မမှားနိုင်ပါဘူး အစ်ကိုကြီး... ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အားနည်းပေမဲ့ အိမ်က ထွက်မလာခင်မှာ ဘိုးဘေးက ကျွန်မကို ရတနာတစ်ခု ပေးလိုက်တယ်... အခုလေးတင် ကျွန်မ အဲ့ဒါကို တိတ်တဆိတ် အသုံးပြုလိုက်လို့ အစ်ကို့ရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်ကို သိသွားတာပါ...”

ထိုဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းကလေးသည် ချိုသာစွာ ပြုံးလျက် ကြေးမုံအသေးလေးတစ်ခုကို မြှောက်ပြသည်။

“အို...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် ထိုကြေးမုံကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းကို သိရှိသွားပုံရပြီး အားကိုးရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံ ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများကြားတွင် ကျော်ကြားလှသော ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်မျိုးနွယ်စု၏ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး စူးစမ်းခြင်း၊ ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း စသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များစွာ ရှိပေသည်။ ဤ ဧကရာဇ်အဆင့် ရတနာကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက သူသည် ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရန် မခက်ခဲလှပေ။

“မိန်းကလေး... မင်းရဲ့ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံက တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ... အဲ့ဒါကို ငါ့ကို ရက်အနည်းငယ်လောက် ငှားမယ်ဆိုရင် ငါနဲ့အတူ လိုက်ခွင့်ပေးမယ်...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် တိတ်တဆိတ် အရှုံးခံတတ်သူ မဟုတ်သဖြင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံအပေါ် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“အစ်ကိုကြီး... ကျွန်မကို ငှားလို့ရပေမဲ့ ဒီမှန်ကိုတော့ ငှားလို့မရဘူးရှင့်...”

ထိုမိန်းကလေးသည် ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ရနံ့အနည်းငယ်နှင့်အတူ ကြောင်နက်ကြီး၏ အနီးသို့ တိုးကပ်လာသည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည် လန့်ဖျပ်သွားရ၏။ သူမက သူ၏ သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းအောင် လုပ်နေခြင်းများလား။ သူသည် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း အမြဲတမ်း စည်းစနစ်တကျ နေထိုင်ခဲ့ပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် အမျိုးသမီးများအပေါ် မသင့်လျော်သော အတွေးမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။ ယနေ့ လေ့ကျင့်မှု ခရီးစဉ်တွင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်တစ်ကောင်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

ကြောင်နက်ကြီးသည် ရှေ့မှ မိန်းကလေးကို တွန်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အဝေးမှနေ၍ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

“ကြောင်မလေး... မင်းက တခြားယောကျ်ားတွေနဲ့ လာပြီးတော့ အရောတဝင်လုပ်နေရဲတယ်ပေါ့... ငါ တကယ် ဒေါသထွက်တယ်...”

အနက်ရောင် အလင်းတန်း ကျဆင်းလာရာ အနက်ရောင် ချပ်ဝတ် ဝတ်ဆင်ထားသော သန်မာသည့် လူတစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ထွားကြိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်၊ ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။ အမှန်တကယ်ပင် သူသည်လည်း ကံကြမ္မာနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသော မိစ္ဆာတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

“အစ်ကိုကြီး... တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မတို့ အတူတူ သွားလို့မရတော့ဘူး ထင်တယ်... ကျွန်မ အရင် သွားနှင့်မယ်နော်...”

ကြောင်မလေးဟု အမည်ရသော ဤကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်မလေးသည် ကြောင်နက်ကြီးအား အားနာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လျက် ရယ်မောပြီး တောင်တံခါးအတွင်းသို့ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပျံဝင်သွားတော့သည်။ သူမသည် ရေလှိုင်းတွန့်များကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

‘ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ...’

ကြောင်နက်ကြီးသည် မျက်တောင်တခတ်ခတ်ဖြင့် သူ မတရား ကြံစည်ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်မလေးသည် ကိုးမြီးမြေခွေးကဲ့သို့ပင် ပြဿနာရှာတတ်သူ ဖြစ်ပေသည်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်မလေး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ချပ်ဝတ်နှင့်လူသည် အနီးသို့ ရောက်လာပြီး ကြောင်နက်ကြီးကို အထက်အောက် ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

“ဟက်ဟက်... ကြည့်ရတာ မင်းက ရုပ်ချောချောလေးပဲ... ငါ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူကို ပစ်မှားရဲတယ်ပေါ့... နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်တွေကို မင်း သိရဲ့လား...”

“မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ရပ်လိုက်စမ်း... ငါ သူ့ကို မသိဘူး... သူက ငါ့ဆီ အရင် လာတာ...”

ကြောင်နက်ကြီးက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ သူသည် ဤချပ်ဝတ်နှင့်လူကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျင့်ကြံမှုမှာ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၆ ၌ ရှိနေသဖြင့် သူ၏ အဆင့်ထက် သုံးဆင့်မျှ မြင့်မားနေသည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည် ဤလူနှင့် တိုက်ခိုက်ရပါက ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက်များကို တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်လိုက်သည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရမှာကို မကြောက်ပေ။ သို့သော် မိမိရှေ့မှ ချပ်ဝတ်နှင့်လူသည် သာမန် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦး မဟုတ်နိုင်ပေ။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်မျိုးနွယ်စုကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လာရောက် နှောင့်ယှက်ရဲသူမှာ သေချာပေါက် အသေးအဖွဲလူ မဟုတ်ချေ။ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ၏ လေ့ကျင့်မှု နောက်ကျသွားပြီး သခင်ကြီး ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကို ထိခိုက်မည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။

သူသည် အကျိုးအပြစ်များကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ချပ်ဝတ်နှင့်လူက ရုတ်တရက် အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ မင်းကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရမယ်...”

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း သူသည် ယုတ်မာစွာ ရယ်မောလျက် သူ၏ သန်မာသော လက်သီးကို မြှောက်ကာ ကြောင်နက်ကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည် အလျင်အမြန်ပင် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုလက်သီးမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် နီးကပ်လာခဲ့သည်။ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် ကြောင်နက်ကြီးသည် လက်သီးတစ်ချက် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်ရာ လက်သီးနှစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားတော့သည်။

“ဘုန်း...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် သူ၏ အပေါ်သို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင်တံခါးရှိရာဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် တောင်တံခါးနှင့် ကိုက်အနည်းငယ်သာ ဝေးသော်လည်း ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် တောင်တံခါး၏ ရေလှိုင်းတွန့်များအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားပေသည်။

‘ဒီလူက တကယ် သန်မာတာပဲ...’

ကြောင်နက်ကြီးမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤလူနှင့် ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်ရပါက သူသည် ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် အရေးနိမ့်သွားသော်လည်း စကားလုံးများဖြင့်မူ အရှုံးမပေးခဲ့ချေ။ ရေလှိုင်းတွန့်များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခါနီးမှာပင် သူသည် သရော်လျက် ဆိုသည်။

“ငါ အထဲကို ဝင်ပြီး မင်းရဲ့ စေ့စပ်ထားသူကို သွားပိုးပန်းဦးမယ်... ဟားဟား... မင်းရဲ့ အလှလေးတော့ သွားပါပြီကွာ...”

သူ၏ စကားလုံးများ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ကြောင်နက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“မင်းက တော်တော်လေး ရဲတင်းတာပဲ... တစ်နေ့နေ့မှာ မင်းကို ငါ သေချာပေါက် သတ်မယ်...”

ချပ်ဝတ်နှင့်လူသည် ဤ ရုပ်ချောချောကောင်မှာ ရေလှိုင်းတွန့်များအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လျက် မြေကြီးကို ဆောင့်နေတော့သည်။ သူသည် ထိုနေရာ၌ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်နေရင်း ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်၏ တောင်တံခါးကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၆ ရှိ မိစ္ဆာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် သူ အလွန်အမင်း ကြိုးစားခဲ့ရသည်။ ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက် ရှိသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုများ ဖိနှိပ်ခံရပြီး အထဲတွင် သေဆုံးသွားမည်ကိုလည်း သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။

အခန်း ၁၈၅ ပြီးပါပြီ။

--