အခန်း ၁၈၆

အခန်း ၁၈၆ - ဆန်းကြယ်သော သတ္တဝါ ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်လာခြင်း

သူသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့်လူသန်ကြီးသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲလှသော ဒေါသလှိုင်းတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားနေရသည်။

‘ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၄ ရှိတဲ့ ဒီကောင်တောင် မကြောက်ရင် ငါက ဘာလို့ ကြောက်နေရမှာလဲ...’

‘ ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်က အန္တရာယ်များပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူက အထဲမှာ ရှိနေသေးတာပဲ... ငါ ကောင်မလေးကို ဒီအတိုင်း ပစ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး...’

‘အထူးသဖြင့် အဲ့ဒီ ရုပ်ချောချောကောင်ပဲ... သူသာ ငါ့ရဲ့ ကောင်မလေးကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲရင် ငါ သူ့ကို သတ်ကိုသတ်ပစ်မယ်...’

အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက် အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့်လူသန်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး ရေလှိုင်းတွန့်များအတွင်းသို့ ဦးခေါင်းဖြင့် အရင်တိုးဝင်ကာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များသည်လည်း ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်အတွင်းသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်သည် တစ်ရက်မျှသာ ပွင့်မည်ဖြစ်ပြီး ပြီးနောက် ပြန်လည်ပိတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နှစ်ပေါင်း သောင်းချီတိုင်အောင် ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်၏ ပိုင်ရှင်မှာ လူအမြောက်အများ ဝင်ရောက်လာခြင်းကို မလိုလားသကဲ့သို့ပင် ရှိနေသည်။

‘ဒါက တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာပြီပဲ...’

ကြောင်နက်ကြီး၏စိတ်အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော ရီယွင်၏မူလဝိညာဉ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် တီးတိုးရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏မူလဝိညာဉ်သည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို အစအဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ရထားလုံးအတွင်းရှိ သူ၏စစ်မှန်သော ကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့်လူသန်ကြီးသည် ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်၏ တောင်တံခါးအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုပါးနပ်လှသော ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်မလေးသည် သူမ၏စီစဉ်ထားသော အိမ်ထောင်ရေးမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြောင်နက်ကြီး၏စွမ်းအားကို အသုံးချခဲ့သော်လည်း ဇွဲကောင်းလှသော အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့်လူသန်ကြီးသည်လည်း သူမ၏နောက်သို့ လိုက်လံကာ ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤအနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့်လူသန်ကြီးမှာ ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အစင်းကျားနက် မျိုးနွယ်စုဝင် ကျားနက်ငယ်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုသည်လည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများကြားတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားပြီး ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော နယ်မြေတစ်ခုကို စိုးမိုးထားကြသည်။

ရီယွင် စိတ်ဝင်စားမိသည့်အချက်မှာ ကြောင်နက်ကြီး၏စိတ်နေစိတ်ထားပင် ဖြစ်သည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည် အရှုံးမပေးတတ်သည့်အပြင် ရယ်စရာကောင်းသော ယုတ္တိများကို အသုံးပြုတတ်သည့် သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင်မလေးနှင့် ဤ ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်တို့ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ကြောင်နက်ကြီး မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုနေသည်။

‘ငါ နောက်ဆုံးတော့ အထဲကို ရောက်လာပြီပဲ... အဲ့ဒီ အနက်ရောင် လူသန်ကြီး ငါ့နောက်ကို လိုက်မလာပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမယ်...’

ပို့ဆောင်ရေးစွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကြောင်နက်ကြီးသည် ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်အတွင်းရှိ မှောင်မည်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့်လူသန်ကြီး လိုက်မလာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

ကြောင်နက်ကြီးသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်ရာ ထူးဆန်းသော ကန့်သတ်စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ ဖိနှိပ်ခံထားရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၇ အထိ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

‘ဒီစွမ်းအားက သန်မာပေမဲ့ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၇ ဆိုရင် ဒီနေရာမှာ အသက်ရှင်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်...’

ကြောင်နက်ကြီးသည် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် တီးတိုးရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် သခင်ကြီး ပေးအပ်ထားသော ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဦးလေးမြင်း ပေးအပ်ထားသော ဒိုင်းနက်ကြီးကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ထံတွင် အရှိန်နှုန်းနှင့် ကာကွယ်ရေး နှစ်ခုစလုံး ရှိနေပေသည်။ ဤနေရာ၌ အသက်ရှင်ရန်မှာ မခက်ခဲလှဟု သူ တွေးတောမိသည်။

ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်၏ ကန့်သတ်စွမ်းအားသည် ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ရှိသော မိစ္ဆာကြီးတစ်ဦးအား ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၇ အထိ အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ သို့ဆိုလျှင် ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၆ ရှိသူတစ်ဦးမှာ မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်နည်း။

ကြောင်နက်ကြီးသည် တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။ ဤကန့်သတ်စွမ်းအားမှာ ထူးဆန်းလှပေသည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည် စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်မှာ အကယ်၍ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ၏ ထိပ်ဆုံးရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာပါက သူ၏နယ်ပယ်မှာ မည်သည့်အဆင့်အထိ ဖိနှိပ်ခံရမည်နည်း။

ထိုခဏတွင် ရီယွင်၏မူလဝိညာဉ် အစိတ်အပိုင်းသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် ဤကန့်သတ်စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဖိနှိပ်မှုမျိုးမှာ ယခင်က သူကိုယ်တိုင် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော နည်းလမ်းနှင့် ဆင်တူနေပြီး ၎င်းမှာ မမြင်ရသော လက်တစ်စုံ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပုံရသည်။ ဖိနှိပ်မှု အတိုင်းအတာမှာ ထိန်းချုပ်သူ၏ စိတ်အလိုအတိုင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ၏ ထိပ်ဆုံးရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအား ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၁ အထိပင် ဖိနှိပ်လိုက်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

‘ဒီနေရာမှာ နှစ်ပေါင်း သောင်းချီတိုင်အောင် အသက်ရှင်နိုင်တဲ့ ဘယ်လို တည်ရှိမှုမျိုး ရှိနေတာလဲ... ဒါက စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးထက်တောင် ကျော်လွန်နေမှာ သေချာတယ်...’

ရီယွင်၏နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏မှုံဝါးသော ပုံရိပ်ယောင် မျက်နှာပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အရာအချို့ ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းကို ဘုရားသခင်စွန့်ပစ်ထားသောအရပ်ဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ နယ်ပယ်များကို ဟန့်တားနိုင်စွမ်းရှိသော ထူးဆန်းသည့် ကျိန်စာတစ်ခု ရှိနေသည်ဟုလည်း သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သို့သော် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီး၏ ဇာတိဖွားဖြစ်သော ရီယွင်သည် ထိုအရာများကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ချေ။

ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်အတွင်းရှိ အချို့သော တည်ရှိမှုများသည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေခြင်းမှာလည်း ရီယွင်၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ကျော်လွန်နေပေသည်။ သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ပိုမို ပြင်းပြလာခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားနယ်မြေနှင့် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးကြားတွင် တစ်စုံတစ်ရာသော ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအခါ သူသည် ထိုဆန်းကြယ်သော ဆက်နွှယ်မှုကို တစ်ဆင့်ချင်း ဖော်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားရခြင်းမှာ ဤဆက်နွှယ်မှုနှင့် နီးကပ်စွာ ပတ်သက်နေနိုင်သည်ဟု ရီယွင်က တစ်ထစ်ချ ယုံကြည်နေသည်။ သူသည် တစ်လှမ်းချင်း တစ်လှမ်းချင်းသာ ရှေ့ဆက်ရမည် ဖြစ်ကြောင်းလည်း သိရှိထားသဖြင့် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီး၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖော်ထုတ်သွားရပေမည်။ သူသည် လောစရာ မလိုပေ။

ထို့ကြောင့် ရီယွင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ထပ်မံ မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏မူလဝိညာဉ် အစိတ်အပိုင်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေတော့သည်။ သူသည် သူ၏မူလဝိညာဉ်အတွက် ကြီးမြတ်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုကို စတင် ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကြောင်နက်ကြီးသည် ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်၏ လမ်းကြောင်းများအတွင်း တစ်ဦးတည်း လျှောက်သွားနေသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရချေ။ ယခင်က ဝင်သွားခဲ့သော မိစ္ဆာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူတို့ ဘယ်ကို ရောက်သွားသည်ကို သူ မသိရှိချေ။

‘လူတိုင်းက မတူညီတဲ့ နေရာတွေကို ရောက်သွားကြတာများလား...’

ကြောင်နက်ကြီးသည် တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။ ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်၏ လမ်းကြောင်းများမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှပြီး အမြင့်နှင့် အနံမှာ ကိုက်ရာပေါင်းများစွာ ရှိပေသည်။ နံရံများကို အက္ခရာငယ်လေးများ ထွင်းထုထားသော ကျောက်နက်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ထိုအက္ခရာများကို ခေတ္တမျှ ကြည့်လိုက်သော်လည်း နားမလည်ခဲ့ချေ။

ဤနေရာတွင် အလင်းရောင်မှာ အလွန်ပင် မှိန်ဖျော့လှပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ လက်ကိုပင် မြင်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ သို့သော် ကြောင်နက်ကြီးအတွက်မူ ထိုအရာက ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။ အခြားတစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် မိစ္ဆာများသည် များသောအားဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အမှောင်ထုကြောင့် ထိခိုက်မှု မရှိကြချေ။ ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်၏ လမ်းကြောင်းများမှာ ဖြောင့်တန်းနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကွေ့ကောက်နေကာ မသိရသေးသော နေရာများသို့ ဦးတည်နေသည့် ဝင်္ကပါတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

လမ်းကွေ့တစ်ခုကို ကျော်လိုက်သည်နှင့် ကြောင်နက်ကြီးသည် ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုမှ စိမ့်ထွက်လာသော ပျစ်ခဲသည့် အနက်ရောင် မြူခိုးများကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုအနက်ရောင် မြူခိုးများသည် သူ့ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ပါးရောက်ရှိလာနေသည်။

‘ဒီမြူခိုးတွေက အဆိပ်များ ရှိမလား...’

ကြောင်နက်ကြီးသည် မျက်တောင်တခတ်ခတ်ဖြင့် ဦးလေးမြင်း ပေးထားသော ဒိုင်းနက်ကြီးကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ရှေ့တွင် ကာကွယ်ထားပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးလိုက်သည်။ မြူခိုးများသည် သူ၏ဘေးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ပါးသွားကြသည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည် စိတ်သက်သာရာရကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မြူခိုးများမှာ ကြောက်စရာကောင်းပုံ ပေါ်သော်လည်း အဆိပ်မရှိချေ။

သူသည် ဒိုင်းနက်ကြီးကို ကိုင်မြှောက်ထားပြီး သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တိုးလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်တွင် ဝိညာဉ်အာရုံမှာ အနည်းငယ် ဖိနှိပ်ခံထားရသော်လည်း လုံးဝ အသုံးမပြုနိုင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။

‘အဲ့ဒါက ဘာလဲ...’

ကြောင်နက်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ မြူခိုးများကြားတွင် ဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီးမှာ ဖြူဖွေးသော ပန်းကြီးတစ်ပွင့်နှင့် တူနေသည်။ ၎င်း၏ ဧရာမ ပန်းငုံကြီးမှာ မြူခိုးများကြားတွင် ဖူးပွင့်လျက် ယိမ်းနွဲ့နေပြီး မြူခိုးအမြောက်အများမှာလည်း ထိုပန်းကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာနေပုံရသည်။

‘ဒါက ဘယ်လို အရာမျိုးလဲ...’

ကြောင်နက်ကြီးသည် မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုဧရာမ ပန်းကြီး၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို ခွဲခြား၍မရနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူ အံ့ဩသွားသည်။

‘ဒါက ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်ထဲက ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေထဲက တစ်ခုများလား... သူ့မှာ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ် မရှိပေမဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကိုတော့ လျှော့တွက်လို့မရဘူး... ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သေစေနိုင်တဲ့အထိ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနိုင်တယ်...’

ကြောင်နက်ကြီးသည် တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤအချက်အလက်ကို သခင်ကြီးထံမှ ကြားသိခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီတိုင်အောင် အသက်ရှင်ခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်အကြောင်းကိုမူ များစွာ သိရှိထားခြင်း မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်သည် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းမှ တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်လာတတ်သဖြင့် လူအမြောက်အများမှာ ၎င်းပွင့်သည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် အသက်မရှည်ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အလွန်တိုးညင်းသော ခြေသံအချို့ သူ့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည် မြူခိုးများကြားသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော သွယ်လျသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုမှ မြူခိုးများကြားတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

‘ကြောင်မလေးလား...’

ကြောင်နက်ကြီး၏မျက်လုံးများတွင် ရုတ်တရက် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားသည်။

‘တောက်... မင်းရဲ့ အဲ့ဒီ စေ့စပ်ထားတဲ့ကောင်က အပြင်မှာ ငါ့ကို တစ်ချက် ထိုးလိုက်တယ်လေ... ငါ မင်းကို ငါ့လူဖြစ်အောင် လုပ်မယ်လို့ ကျိန်ဆိုထားပြီးသားပဲ... အခုက အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး မဟုတ်လား...’

အခန်း ၁၈၆ ပြီးပါပြီ။

--