အခန်း (၂၂၅-၂၂၆)

အခန်း(၂၂၅)

ဝိညာဉ်ဆိုသည်မှာ ကျင့်စဉ်လမ်းမှားကို လိုက်စားပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာကိုသာ အထူးပြုလေ့လာနေသည့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူအချို့မှလွဲ၍ ကျန်သည့် တရားသောလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာကြသော သိုင်းပညာရှင်များအတွက် ယေဘုယျအားဖြင့် အသုံးမဝင်လှပေ။

ထို့ပြင် ခန္ဓာကိုယ် သေဆုံးပြီးနောက် ဝိညာဉ်သည် လျင်မြန်စွာ လွင့်ပြယ်သွားတတ်သဖြင့် ပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ပိတ်လှောင်သိမ်းဆည်းရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်ကမူ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ ယွမ်ထျန်းကန်က နောက်ဆုံးဗိုလ်လုပွဲအတွက် ထပ်တိုးချီးမြှင့်လိုက်သည့် ဆုလာဘ်ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပြောကြားခဲ့သည်။

“ရှောင်လင်၊ ဒီမှော်အမြူတေက ငါ့အတွက် အသုံးဝင်လားဆိုတာ ကြည့်ပေးပါဦး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှောင်လင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ မှော်အမြူတေကို အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“ဒါက တတိယအဆင့် နတ်သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ မှော်အမြူတေပဲ၊ အထဲမှာ အနှစ်သာရဝိညာဉ်တစ်ခုကိုလည်း ပိတ်လှောင်ထားသေးတယ်၊ သခင်က အဲဒီအနှစ်သာရဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူပြီး သခင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားထဲမှာ ပေါင်းစည်းပစ်လို့ ရပါတယ်”

ဟု ရှောင်လင်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ပြောပြသည်။

“ဒီလိုမျိုးလည်း လုပ်လို့ရတာလား” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ဝိုင်းစက်သွားသည်။

ရှောင်လင်က ပြုံးလိုက်ပြီး “သခင်၊ စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်မှာ သခင်မသိသေးတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်” ဟု ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လူသူကင်းရှင်းသော နေရာတစ်ခုသို့ သွားကာ မှော်အမြူတေကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လျက် စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ကို စတင်လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မှော်အမြူတေအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဖြည်းညှင်းစွာ စုပ်ယူလိုက်လေသည်။

မှော်အမြူတေအတွင်းရှိ အနှစ်သာရဝိညာဉ်သည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း စီးဝင်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်အတွင်း၌ အပြောင်းအလဲအချို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် စုစည်းထားသော မိုးကောင်းကင်ဟိန်းသံ လင်းတတစ်ကောင်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်လာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် မှော်အမြူတေအတွင်းရှိ အနှစ်သာရဝိညာဉ်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက အကြွင်းမဲ့ စုပ်ယူပြီးစီးသွားပြီး သူ၏ဝိညာဉ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ပြည့်စုံသည့် မိုးကောင်းကင်ဟိန်းသံ လင်းတတစ်ကောင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

စပ်စုလိုသောစိတ်ဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိုးကောင်းကင်ဟိန်းသံ လင်းတကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။

မိုးကောင်းကင်ဟိန်းသံ လင်းတသည် ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပျံတက်သွားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ ထိုအခိုက်အတန့်၌ မိုးကောင်းကင်ဟိန်းသံ လင်းတ မြင်တွေ့နေရသည့် အမြင်အာရုံများကို သူကိုယ်တိုင်လည်း မြင်တွေ့နေရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဤမိုးကောင်းကင်ဟိန်းသံ လင်းတ၏ အမြင်အာရုံသည် သူနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပေသည်။

ဤသို့ဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ရေဒါကဲ့သို့ အသုံးပြုနိုင်သည့်အပြင် ဝေဟင်မှ အခြေအနေများကိုပါ ကင်းထောက်နိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိုးကောင်းကင်ဟိန်းသံ လင်းတကို အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ခိုင်းရန်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ မိုးကောင်းကင်ဟိန်းသံ လင်းတ၏ အန္တရာယ်အရှိဆုံး လက်နက်မှာ သံမဏိညှပ်များကဲ့သို့ ခိုင်မာလှသော ၎င်း၏ ခြေသည်းများ ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်လင်းတတွင်လည်း ထိုခြေသည်းများ ပါရှိသည်။

ထိုခြေသည်းများသည် ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် မာကျောလှပြီး အရည်အသွေး အနည်းငယ်ညံ့ဖျင်းသော တတိယအဆင့် ရတနာလက်နက်များကိုပင် ပျက်စီးစေနိုင်သည်။

“မဆိုးဘူး၊ တကယ်ကို မဆိုးဘူး၊ ဒါက မမျှော်လင့်ဘဲ ရလာတဲ့ ဆုလာဘ်ပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် မှော်အမြူတေအတွင်းရှိ စွမ်းအင်အားလုံးကို စုပ်ယူပြီးစီးသွားခဲ့ရာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ သတ္တမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

“ဒါဟာ တကယ့်ကို တတိယအဆင့် နတ်သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ မှော်အမြူတေပဲ၊ ငါ့ကို သတ္တမအဆင့်ရဲ့ အထွပ်အထိပ် အထိ တန်းရောက်သွားစေတာပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ မှော်အမြူတေကို ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်သည်ထက်ပင် ပို၍ အကျိုးအမြတ်များလှပေသည်။ စွမ်းအင်များ ဆုံးရှုံးသွားသော မှော်အမြူတေသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲတွင်ပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားပြီး သူလက်ကို လွှတ်လိုက်သောအခါ ထိုအမှုန့်များသည် လေထဲတွင် လွင့်ပါသွားခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင်ပွဲအပြီး သုံးရက်အကြာတွင် ဂိုဏ်းအားလုံးသည် ပင်လယ်ပြင်သို့ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ချီတက်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ ဦးတည်ရာမှာ ပင်လယ်ပြင်ထက်ရှိ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေပင် ဖြစ်သည်။ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဝမ်တောင်တန်း၏ အနောက်ဘက် အစွန်အဖျားသို့ သွားရောက်ကာ ထိုနေရာမှတစ်ဆင့် ပင်လယ်ပြင်သို့ ဝင်ရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မိုင်ပေါင်း သုံးထောင်ကျော် ခရီးနှင်ရမှသာ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤခရီးစဉ်သည် ကျင့်စဉ်အဆင့် မမြင့်မားသော တပည့်များစွာ ပါဝင်နေသဖြင့် အချိန်အတန်ကြာ ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ ပေါ်ပေါက်လာရန် တစ်လနီးပါး လိုသေးသော်လည်း သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် ခရီးစတင်ခဲ့ကြသည်။

ဂိုဏ်းပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်မှ လူပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ပါဝင်သော အဖွဲ့ကြီးသည် သိရှိသူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ ပွင့်တော့မည်ဟူသော သတင်းသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ယန်ရုအင်ပါယာအတွင်း၌ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်တွင် အင်အားကြီး မိသားစု သုံးစုထဲမှ တစ်စုဖြစ်သော ရှာမိသားစုသည် အခြားမိသားစုတစ်ခု ဖြစ်သည့် ရှန်မိသားစုကို ရုတ်တရက်

ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ရှာမိသားစုသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ခွန်အားများကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီး ရှန်မိသားစုကို တစ်ညအတွင်း အပြတ်အသတ် ခြေမှုန်းပစ်လိုက်ရာ ရှန်မိသားစုဝင် အနည်းငယ်သာ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

ချင်မိသားစုသည်လည်း ဤအန္တရာယ်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှာမိသားစု၏ အင်အားမှာ သူတို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ အကူအညီတောင်းရန် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ လူလွှတ်လိုက်သလို တစ်ဖက်မှလည်း မိသားစုဝင်အားလုံးကို ထျန်းတူးမြို့မှ ထွက်ခွာခိုင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာကာ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသို့ သွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ချင်မိသားစုဝင်များနှင့် လွဲချော်သွားခဲ့ရသည်။

ချင်မိသားစုဝင်များ ထျန်းတူးမြို့မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်တွင်လည်း ရှာမိသားစု၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြန်သည်။ ချင်မိသားစုတွင် အသေအပျောက် များပြားခဲ့ပြီး ကံကောင်းသူ အနည်းငယ်သာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်တွင် ရှာမိသားစု တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ရှန်မိသားစုနှင့် ချင်မိသားစုတို့မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး အခြားသော မိသားစုအငယ်စားများမှာလည်း ထျန်းတူးမြို့မှ ထွက်ခွာသွားကြခြင်း သို့မဟုတ် ရှာမိသားစု၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားကြခြင်းများ ရှိခဲ့သည်။

ဤအဖြစ်အပျက်သည် လူများစွာကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ရှာမိသားစုသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ထင်ထင်ပေါ်ပေါ် လုပ်ဆောင်နေရသနည်း။

ထို့နောက် ရှာမိသားစု၏ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ချက်များက လူအပေါင်းကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြန်သည်။ ရှာမိသားစုသည် ထျန်းတူးမြို့ပြင်ရှိ မိသားစုများကိုပါ စတင်တိုက်ခိုက်လာပြီး အချို့သော သေးငယ်သည့် ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းများပင် ရှာမိသားစု၏ အကြွင်းမဲ့ ခွန်အားအောက်တွင် ပြာပုံအတိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဤအဖြစ်အပျက်သည် ဝဲဂယက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ယန်ရုအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကို ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုကိစ္စများကို လုံးဝ မသိရှိသေးဘဲ အဖွဲ့ကြီးနှင့်အတူ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသို့ ဦးတည်သွားနေသည်။

“စီနီယာအစ်ကို၊ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲ” ဟု ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦးက ချင်ယွမ်ဖုန်းအနားသို့ လာကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး “အဲဒါ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကြားဖူးတာကတော့ အဲဒီမှာ ကမ္ဘာမြေနဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာတွေ အများကြီး ရှိတယ်တဲ့၊ အပြင်မှာ မျိုးသုဉ်းသွားပြီဖြစ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေတောင် အဲဒီမှာ ရှိနိုင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“အံ့ဩဖို့ကောင်းလိုက်တာ၊ အဲဒီထဲက ပစ္စည်းတစ်ခုခုလောက် ရရင်တောင် ငါတော့ သူဌေးဖြစ်ပြီပဲ” ဟု ထိုတပည့်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး “အခွင့်အလမ်းတွေနောက်မှာ အန္တရာယ်တွေလည်း ကပ်ပါလာတတ်တယ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ ဂိုဏ်းပေါင်း သုံးဆယ် အတူတူသွားကြတာ၊ အထဲရောက်သွားရင် အပြင်မှာလို မဟုတ်တော့ဘူး၊ ရတနာလက်နက် တစ်ခုတည်းအတွက်နဲ့တင် အပြင်းအထန် သတ်ဖြတ်ကြဦးမှာ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုတပည့်သည် အခြားဂိုဏ်းများမှ တပည့်များကို သတိကြီးစွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး “ဒီလိုလား၊ အဲဒါဆိုရင်တော့ အထဲရောက်ရင် ငါတို့ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသားအချင်းချင်းပဲ အားကိုးရတော့မှာပေါ့” ဟု ပြောသည်။

“ဟုတ်တာပေါ့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။

ဆယ်ရက်အကြာတွင် သူတို့သည် ဝမ်တောင်တန်း၏ အနောက်ဘက် အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ပင်လယ်ပြင်တွင် ကြီးမားလှသော သင်္ဘောကြီး ဆယ်စင်း ဆိုက်ကပ်ထားသည်။ သင်္ဘောတစ်စင်းလျှင် လူတစ်ရာခန့် သက်သောင့်သက်သာ လိုက်ပါနိုင်ပြီး အနားယူရန် အခန်းများလည်း ပါရှိသည်။

“ဒါတွေက ကမ္ဘာပေါ်က အပျော်စီးသင်္ဘောတွေနဲ့တောင် တူနေသေးတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

တစ်နေ့တွင် ဤကဲ့သို့ ခန့်ညားသော သင်္ဘောကြီးကို စီးရလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ပေ။

ဂိုဏ်းပေါင်း သုံးဆယ်သည် အဖွဲ့ ဆယ်ဖွဲ့ခွဲကာ သင်္ဘောတစ်စင်းစီပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ပင်လယ်ပြင် အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ စတင်ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

ဤနတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ ခရီးစဉ်တွင် မည်သည့်အရာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်း မသိသော်လည်း သင်္ဘောပေါ် တက်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ တစ်စုံတစ်ရာက သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်နေသကဲ့သို့ သဲ့သဲ့မျှ ခံစားနေရလေသည်။

အခန်း ၂၂၆ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

ယင်းခေါ်သံမှာ မည်သည့်အရပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ယောက်ဝေခွဲမရသော်လည်း သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင်မူ ထူးခြားသော ခံစားမှုတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေပေသည်။

နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသို့ သွားရမည့် ဤခရီးစဉ်အတွင်း မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်ဆိုးများ သို့မဟုတ် ထူးခြားသော အဖြစ်အပျက်များ ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်ဟု သူ တွေးတောနေမိတော့သည်။

ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ရွက်လွှင့်ရသည်မှာ ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းလှပြီး တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေတတ်ပေရာ ရေပြင်ထက်တွင် ရေနေမှော်သားရဲများစွာ ရှိနေတတ်သည်။

ထိုရေနေမှော်သားရဲများသည် ကုန်းပေါ်ရှိ သားရဲများကဲ့သို့ပင် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ပိုင်ဆိုင်ကြသော်လည်း ရေအောက်တွင်သာ နေထိုင်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လမ်းခရီးတွင် တွေ့ကြုံရသည့် ရေနေမှော်သားရဲများထဲမှ စားသုံး၍ရသည်များကို အားလုံးက အရသာရှိသော အစားအစာများအဖြစ် ချက်ပြုတ်စားသောက်ကြပြီး စား၍မရသော သားရဲများကိုမူ မှော်အမြူတေများ ရရှိရန်အတွက် သတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သင်္ဘောကြီးသည် ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ရက်ဝက်ခန့် ရွက်လွှင့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံး၌ ဘာမျှမရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ရေပြင်ကျယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ရေနေမှော်သားရဲတစ်ကောင်မျှပင် မရှိတော့ချေ။

"ရောက်ပြီ၊ ဒီနေရာပဲ။ ငါ အရင်က တပည့်တစ်ယောက် ဘဝတုန်းက ဒီကို တစ်ခေါက် ရောက်ဖူးတယ်" ဟု ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က သင်္ဘောဦးတွင် ရပ်လျက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

"အဲဒါ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်ကလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်ရာ

"ဟင့်အင်း၊ အရင်တစ်ခေါက်ရဲ့ အရင်ကပေါ့။ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်ကတော့ ငါ တခြားကိစ္စ ရှိနေလို့ မလာဖြစ်ခဲ့ဘူး" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ခဏတာမျှ ဆွံ့အသွားရပေသည်။ အသက်ရှည်ရှည် နေထိုင်ရသူများမှာ စကားပြောရာတွင် ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေကြသည် မဟုတ်လော။

အမှန်စင်စစ် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် ဤဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် အကြီးအကဲများကြားတွင် အသက်အရွယ် အလွန်ငယ်သေးသူဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး အသက် ၂၀၀ ကျော်မျှသာ ရှိသေးသည်။

အချို့သော အကြီးအကဲများမှာမူ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ သုံးလေးကြိမ် ပွင့်သည်အထိ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးကြသည်။

သင်္ဘောကြီးမှာ ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးတော့ပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ ဘာကို စောင့်နေကြတာလဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းရာ

"နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ ပေါ်လာမှာကို စောင့်နေကြတာပေါ့" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ပြုံး၍ ဆိုသည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် သုံးရက်တိုင်တိုင် ထပ်မံစောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ပထမဦးစွာ မြူနှင်းများ စတင်ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို မြူဖြူများက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ဧရာမ ကျွန်းကြီးတစ်ကျွန်းသည် ထိုမြူဖြူများကြားမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

တံလျှပ်အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာသော ထိုကျွန်းကြီးပေါ်တွင် ကောင်းကင်သို့ ထိစပ်နေသည့် တောင်ထိပ်များ၊ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော မြက်ခင်းပြင်များနှင့် ဖူးပွင့်နေသော ပန်းမာန်များ ရှိနေကြရာ လောကပြင်ပမှ ပုန်းကွယ်နေသော နိဗ္ဗာန်ဘုံတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

"ဒါ... ဒါက နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။

ထို့အပြင် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ ပေါ်ထွက်လာသည့် အချိန်မှစ၍ သူ့ကို ခေါ်ယူနေသော အသံမှာ ဤနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေအတွင်းရှိ အရာတစ်ခုခုက သူ့ကို လှမ်းခေါ်နေခြင်းဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

"အားလုံးပဲ နားထောင်ကြ" ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် သင်္ဘောဆယ်စင်း၏ ရှေ့တွင် လေထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံတက်လိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

"ဒါက နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေပဲ။ အထဲကို မဝင်ခင် မင်းတို့ သိထားရမယ့် သတိထားစရာ အချက်အချို့ကို ငါပြောပြမယ်။ ဒါတွေက အရင်တုန်းက နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေထဲကို အသက်နဲ့ရင်းပြီး ဝင်ခဲ့ကြတဲ့ စီနီယာတွေ ပေးခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာတွေပဲ"

"နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေထဲမှာ နတ်ဘုရား ကမ္ဘာမြေနဲ့ လူသားအဆင့် ရတနာတွေ၊ ရှားပါးတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးမြက်ပင်တွေနဲ့ သားရဲတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေရာဟာ အလွန်အန္တရာယ်များပြီး ဘေးအန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ အထဲဝင်တဲ့အခါ အလွန်သတိထားကြရမယ်"

"အထဲက ဟင်းလင်းပြင်ဟာ အလွန်မတည်ငြိမ်ဘူး။ အရင်က စမ်းသပ်ကြည့်ဖူးသလောက်ဆိုရင် ဘိုးဘေးနယ်မြေအောက်က သိုင်းပညာရှင်တွေပဲ ဝင်လို့ရတယ်။ တကယ်လို့ ဘိုးဘေးနယ်မြေ အထက်ကလူတွေ ဝင်မယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေကြီး တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲသွားနိုင်တယ်"

"နောက်ပြီးတော့ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေရဲ့ အလယ်ဗဟို တောင်ထိပ်ကို ဘယ်သူမှ ဝင်ခွင့်မရှိဘူး။ အဲဒီတောင်ထိပ်ရဲ့ လီတစ်ရာအတွင်းကို ဝင်သွားတဲ့သူမှန်သမျှ အခုထိ ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်မလာနိုင်သေးဘူး"

ထိုစကားများကြောင့် လူအများ၏ စိတ်နှလုံးမှာ လေးလံသွားကြရသည်။ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များသော တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်နေသည် မဟုတ်လော။

"နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကတော့ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေထဲမှာ အပြင်လောကမှာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ သတ္တဝါတစ်မျိုး ရှိတယ်။ ငါတို့က သူတို့ကို ဝူခွေး လို့ ခေါ်တယ်။ သူတို့က အလွန်ကြောက်စရာကောင်းပြီး ရက်စက်တဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ။ သူတို့ကို မြင်ရင် တုံ့ဆိုင်းမနေနဲ့၊ ချက်ချင်း သတ်ပစ်ကြ"

သတိထားရမည့် အချက်အားလုံးကို ပြောကြားပြီးနောက် ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်သည် သင်္ဘောကြီးပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသည်လည်း မိမိတို့၏ တပည့်များကို အတွင်းရှိ သတိထားရမည့် အချက်များကို လိုက်လံမှာကြားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂိုဏ်းတစ်ခုချင်းစီအလိုက် ယခင်ခေါက်များက ဝင်ရောက်ဖူးသဖြင့် သူတို့၌ ကိုယ်ပိုင်လှုပ်ရှားမည့် လမ်းကြောင်းများ ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဘက်တွင်မူ ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က မြေပုံတစ်ခု ထုတ်ယူကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ အထဲရောက်သွားရင် လူစုမကွဲစေနဲ့။ အထဲက အန္တရာယ်တွေဆိုတာ စကားသက်သက် မဟုတ်ဘူး။ မူလက ငါက တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်တွေကိုပဲ လွှတ်ဖို့ စိတ်ကူးထားတာ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ မင်းတို့လို အဆင့်နိမ့် တပည့်တွေကိုလည်း အတွေ့အကြုံ ရစေချင်တာကြောင့် ထည့်ပေးလိုက်တာပဲ။ ဒါကြောင့် အထဲရောက်ရင် အလွန်သတိထားကြရမယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ စေလွှတ်လိုက်သူ စုစုပေါင်း ဆယ်ဦး ရှိနေသည်။ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်များထဲတွင် သူနှင့် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သော ချောင်ချန်းဟု ပါဝင်နေသည်။

ထို့အပြင် အခြား တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်နှစ်ဦးလည်း ရှိနေသေးရာ တစ်ဦးမှာ ရှန့်ရှောင်ယွမ် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် မဟာဆရာနယ်မြေ ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းတွင်း ပြိုင်ပွဲတွင် ချန်ဖန်းကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ အစွမ်းမှာ အလွန်ထက်မြက်ပေသည်။

ကျန်တစ်ဦးမှာ ကျန်းလဲ့ရှန်းဖြစ်ပြီး သူသည်လည်း ဂိုဏ်းမှ အထူးပြု စုပျိုးထောင်ပေးထားသော ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်မြေရှိ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဤသုံးဦးမှာ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ အတွင်းစည်းတပည့်များထဲတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် အိုင်ဖေးကိုသာ သိကျွမ်းသည်။

အပြင်စည်းတပည့် နှစ်ဦးလည်း ပါဝင်ရာ တစ်ဦးမှာ အရင်က ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အငြိုးအတေး ရှိခဲ့ဖူးသော ချောင်ချန်းအန်း ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အလွန်အစွမ်းထက်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော အခြေအနေတွင် မရှိတော့ပေ။

ကျန်ရှိနေသော သူများနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ သိပ်မရင်းနှီးသော်လည်း အားလုံးမှာ ဂိုဏ်းက တန်ဖိုးထားရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အတွေ့အကြုံရရန် ဤနတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသို့ ခေါ်ဆောင်လာမည် မဟုတ်ချေ။

"အထဲရောက်ရင် လူစုမကွဲကြနဲ့။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနဲ့ တိုင်ပင်ကြ၊ နားလည်လား။ ဒီတစ်ခေါက် ငါ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော တောင်းဆိုချက်က မင်းတို့အားလုံး အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာဖို့ပဲ။ ရတနာတွေ ဘယ်လောက်ရမလဲဆိုတာက အရေးမကြီးဘူး" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က လေးလေးနက်နက် မှာကြားလိုက်သည်။

ရှန့်ရှောင်ယွမ်မှာ ဘေးတွင် အေးစက်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အဆက်မပြတ် အကဲခတ်နေသည်။

"ရှောင်ယွမ်၊ အထဲရောက်ရင် မင်းစိတ်ထင်သလို သူများကို စိန်မခေါ်နဲ့ဦး။ ပြန်ထွက်လာမှ မင်းကြိုက်တဲ့သူကို စိန်ခေါ်လို့ရတယ်။ အထဲမှာ ရှိနေတုန်းတော့ မင်းတို့ စည်းစည်းလုံးလုံး ရှိရမယ်" ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

ရှန့်ရှောင်ယွမ်က လက်အုပ်ချီလျက် "နားလည်ပါပြီ ဂိုဏ်းချုပ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

"ပြီးတော့ မင်းတို့အားလုံးလည်း ကြားအောင်ပြောမယ်။ အရင်က ချင်ယွမ်ဖုန်းနဲ့ အဆင်မပြေတာတွေ ရှိခဲ့ရင်လည်း အဲဒါတွေက အတိတ်မှာပဲ ထားခဲ့လိုက်တော့။ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေထဲမှာ အဆိုးဆုံးကတော့ အချင်းချင်း ပြဿနာဖြစ်တာပဲ။

နောက်ပြီး အဲဒီနယ်မြေက အလွန်ထူးဆန်းတယ်။ လူတွေရဲ့ စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေပုံရတယ်။ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် မရှိတဲ့သူတွေတောင် အထဲရောက်ရင် တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်တွေ ပြင်းပြလာတတ်တယ်။

ဒါကြောင့် ရှောင်ယွမ်... မင်း စိတ်ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ထားရမယ်"

အားလုံးက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။ ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်၏ စိုးရိမ်တကြီး မှာကြားချက်များကြောင့် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားရသည်။

နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေကြီး တစ်ခုလုံး ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်တွင် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် အကြီးအကဲများမှာ လေထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံတက်သွားကြပြီး စုစုပေါင်း လူသုံးဆယ်ခန့် စုဝေးလိုက်ကြသည်

"ငါတို့ အခု နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေကို ဖွင့်ဖို့ အတူတူ အားထုတ်ကြမယ်။ တပည့်တွေ အားလုံး အထဲကို မြန်မြန်ဝင်ကြ။ ဆယ်ရက်ကြာရင် ငါတို့ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေကို ပြန်ဖွင့်ပေးမယ်။ ဆယ်ရက်မြောက်တဲ့နေ့မှာ အားလုံး အပြင်ကို ပြန်ထွက်လာရမယ်။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် နောက်တစ်ကြိမ် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ ပြန်ပွင့်တဲ့အထိ စောင့်ရလိမ့်မယ်"

ဂိုဏ်းချုပ်အားလုံးသည် ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်ကြပြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

စွမ်းအင်အလင်းတန်း သုံးဆယ်မှာ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခါမှသာ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ပြင်ပလောကနှင့် ခွဲခြားထားသော ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် အလွှာပါးတစ်ခု ရှိနေကြောင်း အားလုံး သိရှိသွားကြတော့သည်။