အခန်း (၂၃၅-၂၃၆)

အခန်း (၂၃၅) နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ (၉)

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သံသေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရွှေရောင်အစင်းပါ မြွေဟောက်နက်မှာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထို့ပြင် ထိုရွှေရောင်အစင်းပါ မြွေဟောက်နက်၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် အဖုအထွက်ကလေးနှစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကို အံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။

"ဒါက... နဂါးမျိုးဆက်လား"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်ချည်း ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။ ခဏတာမျှ သနားဂရုဏာသက်မိရုံဖြင့် နဂါးမျိုးဆက်တစ်ခုကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။

နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ကြပြီး ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီး၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေကြသော်လည်း အလွန်ပင် အပျော်အပါးကြီးသည်ဟု ဆိုစမှတ်ပြုကြသည်။

နဂါးအထီးဖြစ်စေ၊ အမဖြစ်စေ အခြားသော သတ္တဝါများနှင့် မိတ်လိုက်ခြင်းကို နှစ်သက်ကြလေသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးရှိ သတ္တဝါအများအပြားတွင် စစ်မှန်သော နဂါးသွေးမျိုးဆက်များ ရှိနေကြပြီး ယင်းတို့ကို နဂါးမျိုးဆက်များဟု ခေါ်ဝေါ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော နဂါးသွေးမျိုးဆက် အနည်းငယ်မျှသာ ပါဝင်နေပါစေဦးတော့၊ ယင်းက ထိုနဂါးမျိုးဆက်များအား ကြီးမားလှသော အစွမ်းသတ္တိကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

ယခု ဤရွှေရောင်အစင်းပါ မြွေဟောက်နက်မှာလည်း အတိအကျပင် ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ သားရဲထိန်းကွင်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ရွှေရောင်အစင်းပါ မြွေဟောက်နက်၏ ဦးခေါင်းတွင် စွပ်ပေးလိုက်သည်။

ထိုသားရဲထိန်းကွင်းသည် အလိုအလျောက် ကျုံ့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင်အစင်းပါ မြွေဟောက်နက်၏ လည်ပင်းတွင် သံကွင်းငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤသားရဲထိန်းကွင်းကို မွေးမြူရေးခြံမှ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မတော်တဆမှုများ မဖြစ်ပွားစေရန် သားရဲထိန်းကွင်း အများအပြားကို အမြဲတစေ ဆောင်ထားလေ့ရှိရာ ယခုအခါ အသုံးတည့်သွားလေပြီ။

ရွှေရောင်အစင်းပါ မြွေဟောက်နက် နိုးလာလျှင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ယင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ သူတစ်ပါးအား ရန်ပြုခြင်း သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးခြင်းတို့မှ ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်အစင်းပါ မြွေဟောက်နက်ကို နေရာချထားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိုးကောင်းကင်ဟိန်းသံ လင်းတ၏ အမြင်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်၏။

ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်း၏ ပေတစ်ရာဝန်းကျင်အတွင်းသို့ ဝူခွေးတို့သည် လှည့်ပတ်ရှောင်ကွင်းသွားကြသော်လည်း အပြင်ဘက်တွင်မူ ဝူခွေးများ ပိုမိုများပြားလာရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ခေါင်းခဲစရာ ဖြစ်နေရသည်။

တောင်ထိပ်သို့ ချဉ်းကပ်ရန်အတွက် ထိုဝူခွေးများကို ဖြတ်ကျော်သွားရမည်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ အခြေအနေမှာမူ အားတက်စရာ မရှိလှပေ။

ထိုစဉ်မှာပင် လူတစ်စုသည် သူတို့ထံသို့ ဦးတည်လာနေသည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်း ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာလည်း ဤရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းပင် ဖြစ်ပုံရ၏။

"အားလုံး သတိထားကြ၊ တစ်ယောက်ယောက် လာနေတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဘုရားကျောင်းမကြီးအတွင်းရှိ လူများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရုတ်ချည်း ထရပ်လိုက်ကြ၏။ ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် ရောက်ရှိလာသူမှန်သမျှ ရန်သူဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များပေသည်။

"ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ" ဟု ရှန့်ရှောင်ယွမ်က ရှေ့သို့ တက်ကာ မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ "စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့၊ ရွှမ်လေတောင်တန်းက ချန်ဖန်းပါလား။ ငါတို့ ပူးပေါင်းလို့ ရမယ့်ပုံပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အမှန်ပင် မကြာမီမှာပင် ရွှမ်လေတောင်တန်းမှ ချန်ဖန်း ဦးဆောင်သော လူတစ်စုသည် ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးချင်၊ မင်းတို့ကို ဒီမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး" ချန်ဖန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

အကြောင်းရင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် သူတို့သည် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင်ပွဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လေးစားအသိအမှတ်ပြုစိတ်လည်း ရှိနေကြရာ အချင်းချင်း ပြန်လည်တွေ့ဆုံရခြင်းက ယုံကြည်အားကိုးစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ချန်ဖန်း၊ မင်းတို့နဲ့ ဒီမှာ ဆုံရတာ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ရွှမ်လေတောင်တန်းမှ လူအားလုံး ဘုရားကျောင်းမကြီးအတွင်းသို့ ဝင်လာကြရာ ဘုရားကျောင်းငယ်လေးမှာ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် ကျဉ်းကျပ်သွားသော်လည်း အားလုံးအတွက် လုံခြုံမှုအာရုံကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ရွှမ်လေတောင်တန်းမှ ဆယ့်သုံးယောက်သာ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သတ္တမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ချန်ဖန်းမှလွဲ၍ ပဉ္စမအဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးမျှ မပါဝင်ပေ။

ထို့ပြင် လူတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရပြီး အချို့မှာ ဒဏ်ရာပင် ရထားကြသေးသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုချန်၊ မင်းတို့ ဘာတွေနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာလဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်၏။

ချန်ဖန်းက ခေါင်းခါလျက် သက်ပြင်းချကာ "ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစ မလုံလောက်လို့ပါပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက် ချန်ဖန်းက သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျက်များကို ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများအား ပြန်လည် ပြောပြလေသည်။

သူတို့သည်လည်း မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းကို ရှာဖွေရန် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟို တောင်ထိပ်သို့ ဦးတည်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသော်လည်း လမ်းခရီးတွင် အားနည်းသော ဝူခွေးများသာမက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ဝူခွေးတစ်ကောင်နှင့်လည်း တိုးခဲ့ကြရသည်။

ထိုဝူခွေး၏ အစွမ်းမှာ သာမန်ဝူခွေးများထက် များစွာ သာလွန်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း သာမန်ဝူခွေး ဆယ်ကောင်စာမျှ ကြီးမားလှသည်။ ချန်ဖန်းပင်လျှင် ယင်းကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် ဂိုဏ်းဝင်တပည့်များ ထွက်ပြေးနိုင်စေရန် အစွမ်းကုန် ခုခံပေးခဲ့ရသည်။

ကျန်ရှိနေသော တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်များသည် ထိုဝူခွေးဧရာမအား ဆွဲထားနိုင်ရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးကာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသဖြင့် ချန်ဖန်းနှင့် အဖွဲ့မှာ လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ့မျက်စိရှေ့မှာတင် အဲဒီဝူခွေးက ငါ့ညီလေးတွေကို ကိုယ်လုံးချင်း ဖောက်ထွက်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တာ။ ပြီးတော့ သူတို့တွေ ဝူခွေးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကို ငါ လက်ပိုက်ကြည့်နေခဲ့ရတယ်" ဟု ချန်ဖန်းက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ ကျန်ရှိနေသော ဂျူနီယာညီလေးများနှင့် ညီမလေးများကို ကာကွယ်ပေးရန် မလိုအပ်ခဲ့လျှင် ချန်ဖန်းသည် ထိုဝူခွေးနှင့် သေအတူရှင်မကွဲ တိုက်ခိုက်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့မှာ အမှန်ပင်။

"ဆိုလိုတာက သိုင်းပညာရှင်တွေကို ဝူခွေးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တာလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ချန်ဖန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ငါ ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာပါ။ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေထဲက ဝူခွေးတွေဟာ အရင်တုန်းက ဒီထဲကို ဝင်လာခဲ့ကြတဲ့ ဂိုဏ်းအသီးသီးက စီနီယာတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု ဆို၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ထိုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ဝူခွေးနှင့် မဆုံခဲ့ရခြင်းကို အတွေးဖြင့်ပင် သက်သာရာရမိကြသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ချန်ဖန်း၊ ရှေ့ခရီးက အန္တရာယ်များလှတာမို့ ငါတို့ အင်အားချင်း ပူးပေါင်းကြရအောင်။ လူများတော့ အင်အား ပိုရှိတာပေါ့" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဖန်းသည် ကျေးဇူးတင်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့အထဲ၌ မဟာဆရာ ပဉ္စမအဆင့်အထက် ကျင့်ကြံသူမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိပြီး ကျန်သူများမှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်ကြသည်ကိုပင် ကံကောင်းလှပြီဟု ဆိုရမည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့ဘက်၌ မဟာဆရာ ပဉ္စမအဆင့်အထက် ကျင့်ကြံသူ လေးဦးအထိ ရှိနေသည်။

ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းရန် လိုလားနေခြင်းကြောင့် ချန်ဖန်းနှင့် ရွှမ်လေတောင်တန်းမှ တပည့်များမှာ အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်မိကြတော့သည်။

"အားနာမနေပါနဲ့။ ဒီလိုအချိန်မှာ ယုံကြည်ရတဲ့သူ တစ်ယောက် ပိုတာဟာ အင်အားတစ်ခု ပိုတာပါပဲ" ဟု ရှန့်ရှောင်ယွမ်က ရှေ့သို့တက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နှစ်ဖွဲ့လုံးသည် အင်အားချင်းပူးပေါင်းကာ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ တောင်ထိပ်သို့ ဦးတည်ရန် သဘောတူညီမှု ရရှိခဲ့ကြသည်။

ညအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ယခုကဲ့သို့ အနားယူရန် အခွင့်အရေးမျိုး နောက်ထပ် ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိကြသဖြင့် အားလုံး အမြန်ပင် အိပ်စက်အနားယူကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်း၏ အဝင်ဝတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ် မိုးကောင်းကင်ဟိန်းသံ လင်းတမှာမူ ကောင်းကင်တွင် အမြဲမပြတ် ပျံသန်းနေလေသည်။ ယင်းက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြားကို ကုန်ဆုံးစေသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ခံနိုင်ရည် ရှိပေသည်။

"ဂျူနီယာညီလေးချင်၊ မင်းလည်း သွားနားပါလား။ ငါကင်းစောင့်ပေးပါ့မယ်" ဟု ချန်ဖန်းက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်မှ ချဉ်းကပ်လာကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါပြကာ "မလိုပါဘူး။ ငါ့မှာ အထူးနည်းလမ်း ရှိပါတယ်။ မီတာတစ်ထောင်အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ ဘယ်လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို သိနိုင်ပြီး အန္တရာယ်တွေကို ကြိုတင် သိနိုင်တယ်" ဟု ဆို၏။

ချန်ဖန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး "ကောင်းကင်က မိုးကောင်းကင်ဟိန်းသံ လင်းတကို ပြောတာလား။ အဲဒါက ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ ဖန်တီးထားတာလို့ ငါ မြင်နေရတယ်"

"စီနီယာအစ်ကို့မျက်စိကို ဘာမှ ဖုံးလို့မရပါလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ထပ်ပြီး တိုးတက်လာပုံရတယ်" ဟု ချန်ဖန်းက ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချန်ဖန်းကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြခဲ့ဘဲ ပုံမှန်အားဖြင့်လည်း သူ၏ အစွမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားလေ့ရှိသော်လည်း ချန်ဖန်းကမူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မြင်သွားခဲ့သည်။

"ဟားဟားဟား၊မင်း အံ့သြမသွားပါနဲ့။ ငါက ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေကို အကဲခတ်တဲ့နေရာမှာ ပါရမီ အနည်းငယ် ရှိရုံပါ" ဟု ချန်ဖန်းက အမြန်ပင် ပြောလိုက်ပြီး "ဂျူနီယာညီလေးချင်၊ မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချကာ "ငါတို့တွေ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေထဲကနေ ပြန်ထွက်နိုင်ပါဦးမလားလို့ တွေးနေမိတာပါ"

"ထွက်နိုင်မှာပေါ့။ လက်မလျှော့သရွေ့ ငါတို့ ထွက်ပေါက်ကို မုချ ရှာတွေ့မှာပါ" ဟု ချန်ဖန်းက ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်လေတော့သည်။

အခန်း (၂၃၆)- နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ (၁၀)

"မင်း ဘယ်ကယုံကြည်ချက်တွေ ရနေတာလဲ ငါမသိပေမဲ့ ငါတို့မှာ ရှစ်ရက်ပဲ အချိန်ကျန်တော့တယ်။ အကယ်၍ ဒီရှစ်ရက်အတွင်းမှာ ထွက်ပေါက်ရှာမတွေ့ရင် ငါတို့တစ်တွေ ဒီနေရာမှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလောက် ပိတ်မိနေလိမ့်မယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လေသံပျော့ပျော့ဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏စကားသံထဲတွင် ဝမ်းနည်းရိပ်အချို့ စွက်ဖက်နေသည်။

အကယ်၍သာ ကျန်ရှိသော ရှစ်ရက်အတွင်း အပြင်သို့ မထွက်နိုင်ခဲ့ပါက ကျန်ရှိနေသည့် သိုင်းပညာရှင်များသည် ဤနေရာတွင်ပင် အသတ်ခံရမည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် နောက်တစ်ကြိမ် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်စေ ဖြစ်ရပေမည်။

သို့သော် သူ၏ သက်တမ်းမှာမူ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်တော့ချေ။

ဤသို့တွေးတောမိရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်အားတင်းလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ဤနေရာမှ မဖြစ်မနေ ထွက်ခွာနိုင်ရန် ကြိုးစားရပေမည်။

အကြောင်းရင်းကို အတိအကျမသိသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုနတ်မိမယ်လေးကဲ့သို့ လှပသော မိန်းကလေးကို ရုတ်တရက် သတိရမိသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ခဏတာ ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မုန့်ချီလော့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မတွေ့ရတော့ပေ။ ဘဝနှစ်ခုစာ ကျင်လည်ခဲ့ရသည့်တိုင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်အပေါ် ဤမျှ စိတ်စွဲလန်းမိခြင်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ပထမဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖန်းနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့သည် ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်း၏ အဝင်ဝတွင် တံခါးစောင့်နတ်မင်းကြီးနှစ်ပါးကဲ့သို့ တစ်ညလုံး အတူတကွ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။

အရုဏ်တက်ချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ချန်ဖန်းတို့သည် အခြားသူများကို နှိုးလိုက်ပြီး ခရီးကို ဆက်လက်ထွက်ခွာကြလေသည်။

အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လေလေ၊ ပိုမိုအင်အားကြီးမားသော ဝူခွေးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလေလေ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သာမန်ဝူခွေးများထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုကြီးမားသည့် ဝူခွေးများကိုပင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ထိုသတ္တဝါများသည် သာမန်ထက် ပိုမိုအင်အားကြီးမားကာ လျင်မြန်ကြပေသည်။

စစ်သည်စုမှူးများကဲ့သို့ပင် အင်အားကြီးဝူခွေးတိုင်းသည် အခြားသော ဝူခွေးများကို ဦးဆောင်ကာ စုပေါင်းလှုပ်ရှားတတ်ကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချန်ဖန်း၏ အကူအညီကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ များစွာလျော့ပါးသွားခဲ့ရသည်။

သူတို့သည် ခရီးလမ်း၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကို ထပ်မံကျော်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ဤနေရာတွင်မူ အနားယူစရာနေရာဟူ၍ လုံးဝမရှိတော့ပေ။ နေရာအနှံ့တွင် ဝူခွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မြင်သမျှလူကို တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့က ရှေ့မှဦးဆောင်လာခဲ့ပြီး ရွှမ်လေတောင်တန်းနှင့် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်များက နောက်မှလိုက်ပါလာကြသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ အနည်းငယ် အားအင်ကုန်ခမ်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲမှ ကြမ်းတမ်းသော ခံစားချက်များကို ဆွပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ထိုစဉ် မြေပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အဲဒါ အဲဒီ ဝူခွေးပဲ"

ချန်ဖန်းက ထိုသတ္တဝါကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိသွားသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့ အရင်က ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည့် ဝူခွေးကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုဝူခွေးသည် ဆယ်မီတာခန့် မြင့်မားပြီး ပါးစပ်ထဲတွင်လည်း စွယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံတစ်ခုချင်းစီမှာ လက်ဝါးခန့် ကြီးမားပြီး ထက်မြက်လှသော လက်သည်းကြီးများမှာ လူတစ်ရပ်မက မြင့်မားနေသည်။

"ရှန့်ရှောင်ယွမ်၊ အခြားသူတွေကို ခေါ်ပြီး ဒီနေရာကနေ အရင်ထွက်သွားလိုက်။ ဒီဝူခွေးကို ငါတို့ ထိန်းထားလိုက်မယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ရှန့်ရှောင်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ချောင်ချန်းဟုနှင့် အခြားသူများကို ဦးဆောင်ပြီး သူတို့နောက်မှ တပည့်များကို ကာကွယ်ရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ရှောင်ထွက်သွားကြသည်။

ထိုဧရာမ ဝူခွေးကြီး ရောက်ရှိလာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သာမန်ဝူခွေးငယ်လေးများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤဝူခွေးကြီးကို အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေကြပုံရသည်။

ချန်ဖန်းနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့သည် ထိုနေရာတွင်ပင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဝူခွေးကြီးကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဝူခွေးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လွင့်ပျံလာသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများမှာ သူတို့၏ ကျောရိုးတိုင်အောင်ပင် ချမ်းစိမ့်သွားစေသည်။

ရုတ်တရက်ပင် ထိုဝူခွေးကြီးသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ဘေးနားရှိ သာမန်ဝူခွေးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ထည့်ကာ ဝါးစားပစ်လိုက်သည်။

စိမ်းဖန့်ဖန့် အရည်များ စင်ထွက်သွားသော်လည်း ဝူခွေးကြီးမှာ မည်သည့်နာကျင်မှုကိုမျှ ခံစားရပုံမပေါ်ဘဲ နှစ်ချက်၊ သုံးချက်ခန့် အားရပါးရ ဝါးလိုက်ပြီးနောက် မျိုချလိုက်လေသည်။

"ဒီဝူခွေးက တခြားဝူခွေးတွေကို စားပြီးတော့ ဒီလောက်ကြီးလာတာ ဖြစ်ရမယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေအတွက် ဒီနေ့ ဒီဝူခွေးကြီးကို အပြတ်ရှင်းရမယ်"

ချန်ဖန်းက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

သူ၏ ပတ်လည်တွင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ အချို့သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဝဲပျံလာပြီး ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သာမန်ဝူခွေးများသည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးသွားကြရာ မကြာမီ ထိုနေရာတွင် ဝူခွေးကြီးနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့အဖွဲ့သာ ကျန်ရှိတော့သည့် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး ဖြစ်သွားသည်။

ရှန့်ရှောင်ယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် ဝူခွေးကြီးကို ရှောင်ကွင်းသွားရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုစဉ်မှာပင် ဝူခွေးကြီးက ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်ကာ သူ၏ လက်သည်းများဖြင့် ရှန့်ရှောင်ယွမ်တို့ရှိရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ချန်ဖန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ အမြောက်အမြား ပျံထွက်သွားပြီး ဝူခွေးကြီး၏ လက်သည်းများကို ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်သည်။

"မြန်မြန် သွားကြတော့"

ချန်ဖန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ရှန့်ရှောင်ယွမ်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း မဆိုင်းမတွဘဲ အဆောင်လက်ဖွဲ့များ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဝူခွေးကြီး၏ လက်သည်းများက အဆောင်လက်ဖွဲ့များပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ သိပ္ပံမသာသော အရှိန်အဝါများက ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ အတော်များများကို ချက်ချင်းပင် တိုက်စားပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်ရှိနေသည့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များပေါ်တွင်မူ ကြီးမားသော လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များ ဝင်းလက်လာခဲ့သည်။

"မိုးကြိုးပညာရပ်"

ချန်ဖန်းက လက်တံဆိပ်တော်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ အဆောင်လက်ဖွဲ့များမှ ပြင်းထန်သော လျှပ်စစ်တန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝူခွေးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ဝူခွေးကြီးသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားကာ ခဏတာမျှ မလှုပ်ရှားနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝူခွေးကြီး၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ၏ မီးလျှံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဓားရှည်ဖြင့် ဝူခွေးကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

"မီးလျှံကောင်းကင် ခုတ်ချက်"

ပြင်းထန်သော မီးလျှံများ လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး ဝူခွေးကြီး၏ ခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုသွားသည်။ မီးလျှံများအတွင်းမှ အသားနှင့် အရေပြားများ လောင်ကျွမ်းနေသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ချန်ဖန်းတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဝူခွေးကြီးကို ချက်ချင်းပင် ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် ဝူခွေးကြီး၏ လက်သည်းများသည် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့များ၏ ချည်နှောင်မှုမှ ရုတ်တရက် လွတ်မြောက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့နောက် သိပ်သည်းလှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

မီးလျှံများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသတ်သွားသောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါင်းကြီး ပေါ်လာသည်။ အသားနှင့် အရေပြားများမှာ မီးကျွမ်းနေသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ ပိုမိုဆိုးသွမ်းကာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဝူခွေးကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖော်ကို ကြမ်းတမ်းသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များက သူတို့နှစ်ဦးကို လွှမ်းခြုံသွားသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းပင်လျှင် မသိမသာ တုန်ရင်သွားမိသည်။

မြေပြင်ကြီး တုန်ခါသွားပြီး ဝူခွေးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသည် ပိုမိုသိပ်သည်းလာကာ ခဲနေသည့်အလားပင် ထင်မှတ်ရသည်။

သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှ ထက်မြက်လှသော လက်သည်းများသည် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်နေပြီး ၎င်းကို မြှောက်ကာ အားကုန် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

လက်သည်းများ ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေသော အရှိန်အဝါများသည် ကြီးမားသော ကိုယ်ရံစွမ်းအင်များကိုပင် လှုပ်ခတ်စေသကဲ့သို့ ရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဖုန်မှုန့်ဘဝသို့ ပြောင်းလဲသွားရသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ချန်ဖန်းသည် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း နောက်သို့မဆုတ်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို ပိုမိုထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော လက်သည်းချက်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြဲခွဲလိုက်သကဲ့သို့ မိစ္ဆာသံများနှင့်အတူ ကျရောက်လာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အနီရောင်ရိပ်များမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။ စိတ်နှလုံးထဲမှ ကြမ်းတမ်းသော ခံစားချက်များကြောင့် သူသည် နောက်မဆုတ်နိုင်တော့ပေ။

သူသည် ဓားရှည်ကို ကိုင်စွဲကာ ဝူခွေးကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။

"နေဝင်ချိန်တစ်ချက်ခုတ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လေထဲတွင် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ဝူခွေးကြီး၏ လက်သည်းများပေါ်သို့ စုပြုံကျရောက်စေလိုက်သည်။

ဓားရှည်ပေါ်မှ ကိုယ်ရံစွမ်းအင်များက လက်သည်းများကို ဖုံးလွှမ်းနေသော အရှိန်အဝါအချို့ကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ဝူခွေးကြီး၏ အင်အားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှိသမျှအင်အားဖြင့် ခုခံသော်လည်း လက်သည်းတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခြင်းခံလိုက်ရကာ မြေပြင်တွင် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

အကယ်၍သာ သူ၏ ဓားရှည်ဖြင့် ရှေ့မှ မကာကွယ်ထားနိုင်ခဲ့ပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားနိုင်ပေသည်။

ဝူခွေးကြီး၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ရွေ့လျားလာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသည့် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ လက်သည်းများဖြင့် တိုက်ရိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

လွင့်မျောလာသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

"သတိထား"

ထိုစဉ်မှာပင် ချန်ဖန်း ရောက်ရှိလာပြီး ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ အမြောက်အမြားကို သိပ္ပံမသာသော အရှိန်အဝါများအတွင်းသို့ စေလွှတ်လိုက်သည်။

လျှပ်စစ်တန်းများ ဝင်းလက်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း အနီးအနားရှိ အရှိန်အဝါများကို ချက်ချင်းပင် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

မိုးကြိုးစွမ်းအင်သည် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါကဲ့သို့သော အရာများကို နှိမ်နင်းရာတွင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးအတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် အရှိန်အဝါများ၏ တိုက်စားမှုကို ခံလိုက်ရပုံရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ ယခုအခါတွင် နက်မှောင်သော အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။