အခန်း ၈၉

၁၉၇၀ ကျေးလက်မှာ ဖရဲသီးစားမယ်

အပိုင်း ၈၉

ယနေ့ နေ့လယ်စာမှာ အတော်ပင် စုံလင်လှသည်။

ပွဲတော်ရက်ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းမှာ မိမိတို့ သိမ်းဆည်းထားသော အစားအစာများကို ထုတ်လာကြသည်။

ငါးခြောက်၊ ဝက်အူချောင်း၊ အသားခြောက်၊ အသားဘူး၊ ပျားရည်၊ ကြက်ဥ၊ သစ်သီးခြောက်များနှင့် မြေပဲများ... စားစရာရှိသမျှကို ဟင်းပွဲအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

ထျဲလန်ယန်ကလည်း ဝက်ခြေထောက်ခြောက် အတုံးကို ထည့်ဝင်ခဲ့ပြီး မုန်လာဥဖြူနှင့် ချက်လိုက်ရာ အလွန်ပင် မွှေးကြိုင်လှသည်။

ဤဟင်းပွဲကို ထျဲလန်ယန်ကိုယ်တိုင် ချက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး လူတိုင်း၏ တခဲနက် ချီးကျူးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

ဝက်ခြေထောက်က အများကြီး မရှိသဖြင့် တစ်ယောက်ကို တစ်တုံးစီသာ စားလိုက်ရသည်။

စုန့်ပိုင်ယွမ်မှာ မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားနေပြီး သူ့အမေလည်း ချက်နိုင်အောင် ထျဲလန်ယန်ကို နည်းလမ်းမေးရန် စဉ်းစားနေသည်။

ထမင်းစစားချိန်တွင် ဟူဟောင်က စုန့်ပိုင်ယွမ်ကို အားလုံးနှင့် ခမ်းနားစွာ မိတ်ဆက်ပေးသည်။

"ဒီနေ့မှာ တပ်ရင်းမှူးစုန့်ပိုင်ယွမ်က ငါတို့ပညာတတ်လူငယ်ဝင်းကို ရောက်လာတာဟာ ငါတို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ၊ အားလုံး လက်ခုပ်တီးကြပါဦး။"

"ဖြောင်း... ဖြောင်း... ဖြောင်း။"

လူတိုင်းက ပြုံးရွှင်စွာ လက်ခုပ်တီးကြပြီး အထူးသဖြင့် ဝမ်ကျွင်းကျွင်းက ပို၍ အားရပါးရ တီးနေသည်။

လက်ခုပ်သံများကြားတွင် စုန့်ပိုင်ယွမ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်ကာ အားလုံးကို ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ရှိနေသူအများအပြား၊ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီး ပညာတတ်လူငယ်များမှာ သူ၏ ခံ့ညားသော ရုပ်ရည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် အားကျသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ပိုင်ရန်ရန် တစ်ယောက်သာလျှင် လုံးဝ စွဲလန်းသွားကာ မျက်နှာလေး နီမြန်းနေတော့သည်။

သူမဘေးရှိ ကျန်းကျစ်ချင်းက သူမကို မျက်စိမှိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရဲဘော်ပိုင်... နင် ခိုးပြီး အရက်သောက်ထားတာလား။"

ပိုင်ရန်ရန် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ "အစ်မကျန်း... ကျွန်မကို မစပါနဲ့။"

ထျဲလန်ယန် မျက်ခုံးပင့်ကာ စုန့်ပိုင်ယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

စုန့်ပိုင်ယွမ်သည် ထမင်းကို ငုံ့စားနေရင်း တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ထျဲလန်ယန် ဖြစ်နေသဖြင့် သူမကို ပြုံးပြပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ထမင်းကိုသာ ပြန်ငုံ့စားနေပြီး ပိုင်ရန်ရန်တို့ဘက်ကို လုံးဝ လှည့်မကြည့်တော့ပေ။

ဒါဆို သူမ ခန့်မှန်းသလိုပဲ ပိုင်ရန်ရန်က တဖက်သတ် ဟန်ဆောင်နေတာပေါ့။

…

ထမင်းစားနေရင်း အလယ်လောက်တွင် လူကြားထဲ ပေါ်လွင်ချင်သော ချန်ဟွိုက်ကျင်းသည် သူ၏ခွက်ကို မြှောက်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"လာ... လာကြ၊ ဒီနေ့က ပွဲတော်ရက်ဆိုတော့ တို့တွေ အရက်အစား လက်ဖက်ရည်နဲ့ပဲ ခွက်ချင်း တိုက်ကြရအောင်။"

အားလုံးက ခွက်ချင်းတိုက်ကာ ပြောလိုက်ကြသည်။ "ပျော်ရွှင်စရာ နှစ်သစ်လေး ဖြစ်ပါစေ။"

လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ပြီးနောက် ကျန်းစန်နှင့် လီစီတို့က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ပြောရရင် ဒီပညာတတ်လူငယ် အုပ်စုနှစ်စု ကျေးလက်ဒေသကို ရောက်လာတာ ခြောက်လလောက်ရှိပြီ။ အချိန်က အရမ်းမြန်တယ်!"

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်တို့တွေ ဒီရွာကို စရောက်တုန်းကဆို နေ့တိုင်း ပင်ပန်းလွန်းလို့ ညည်းညူခဲ့ရတာ၊ အခုတော့လည်း ကျင့်သားရနေပါပြီ။"

ချန်ဟွိုက်ကျင်းကလည်း ထောက်ခံသည်။ "မှန်တယ်၊ အဲဒီတုန်းက ငါလည်း တော်တော်လေး ရုန်းကန်ခဲ့ရတာ။"

သူသည် ရွာရှိ အမျိုးသမီး ပညာတတ်လေးများကို ခိုး၍ မြူဆွယ်ကာ အလုပ်အချို့ကို ကူခိုင်းခဲ့ခြင်း မရှိပါက တကယ်ပင် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝမ်လန် - "ကျွန်တော်ကတော့ အဆင်ပြေတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။"

ဝမ်ကျွင်းကျွင်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။ "အစ်ကိုဝမ်ကလည်း အားလုံးကို အစ်ကို့လို တော်တယ် ထင်နေတာလား၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီအတွေ့အကြုံက ပင်ပန်းပေမယ့်လည်း စိတ်ကျေနပ်စရာတော့ ကောင်းပါတယ်။"

အဓိကမှာ သူသည် အမြော်အမြင်ရှိစွာဖြင့် ထျဲလန်ယန်၏ နောက်လိုက်လေး ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမနှင့်အတူ ကိစ္စရပ်များကို လျှို့ဝှက်စွာ သိမြင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တောင်ပေါ်က ကိစ္စကြောင့် သူတို့ကြားမှာ အနည်းငယ် အလှမ်းဝေးသွားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ အရင်းနှီးဆုံး လူယုံတော် ဖြစ်ရန် အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည့်အတွက် ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ အဆင်ပြေနေဆဲဖြစ်သည်။

ထျဲလန်ယန် - "အဆင်ပြေပါတယ်။"

လယ်ကွင်းထဲမှာ အလုပ်လုပ်ရတာ ပင်ပန်းသော်လည်း သူမ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ခိုးစားရသည်မှာ တကယ်ပင် စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

သူမသည် အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရပေ၊ မဟုတ်လျှင် သူတို့ ဒေါသထွက်ကုန်လိမ့်မည်။

ပိုင်ရန်ရန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသည့်ပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "နှမြောစရာပဲ၊ လူတစ်ယောက် လိုနေတယ်။"

ဤစကားကို ကြားသည်နှင့် တစ်ဝင်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဟူဟောင် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။ "ရဲဘော်ပိုင်... ဒီလို နေ့ကောင်းရက်သာမှာ အဲဒီလို မကောင်းတဲ့လူအကြောင်း မပြောပါနဲ့။"

တစ်ဦးက ဝင်ပြောသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ အကယ်၍ ဟန်ခယ်အာသာ ရှိနေရင် ဒီနေ့က ဒီလောက်အေးချမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ပိုင်ရန်ရန် နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မကြောင့် အားလုံး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရပြီ။"

သူမသည် ဟန်ခယ်အာကို အသုံးချကာ ထျဲလန်ယန်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ဝါး... လူတွေ အများကြီး ဝင်ပြောလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး

ထျဲလန်ယန်ကတော့ အမြဲတမ်း လူချစ်လူခင် ပေါနေတာပဲ ဟမ့်။

ပိုင်ရန်ရန် အနေရခက်နေသည်ကို မြင်၍ တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်နေသော ယွီချင်းချုံက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "တို့တွေ အားလုံး အတူရှိနေတာ ကံတရားကြောင့်ပါ၊ အားလုံးရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ ကူညီမှုတွေအတွက် နောက်တစ်ခေါက် ခွက်ချင်း တိုက်လိုက်ကြရအောင်။"

"ချီးယားစ်။" အားလုံးက အော်ဟစ်ကာ ခွက်ချင်း တိုက်လိုက်ကြသည်။

စိတ်ကောက်နေသော ပိုင်ရန်ရန်မှလွဲ၍ အားလုံးမှာ ထမင်းဝိုင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆက်လက် စားသောက်နေကြသည်။

ထို့နောက် အားလုံးက ပန်းကန်များ ဆေးကြောကာ မီးဖိုချောင်ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်ကြရာ အချိန်သိပ်မကြာခဲ့ပေ။

ထျဲလန်ယန်သည် ဟင်းချက်နေစဉ် အင်္ကျီမှာ ဟင်းစွန်းသွားသဖြင့် လဲရန် အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

စုန့်ပိုင်ယွမ်သည် ဝင်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်ရင်း သူမကို စောင့်နေသည်။

ဝမ်ကျွင်းကျွင်းက သူ့ကိုမြင်သဖြင့် ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားကာ မေစလိုက်သည်။"အစ်ကိုကြီးစုန့်... ဘယ်သူ့ကို စောင့်နေတာလဲ။"

"ထျဲလန်ယန်ကိုပါ၊ သူမကို ပြောစရာလေး ရှိလို့။" စုန့်ပိုင်ယွမ် ပြန်ဖြေသည်။

ထိုနားမှ ဖြတ်သွားသော ကျန်းကျစ်ချင်းသည် သူတို့ပြောသည်ကို ကြားသွားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် အိမ်ထဲသို့ ပြန်လှည့်သွားတော့သည်။

အခန်းထဲတွင် ပိုင်ရန်ရန်မှာ ဆံပင်ဖြီးနေသည်။ ကျန်းကျစ်ချင်း ဝင်လာသည်ကို မြင်သဖြင့် သူမက "အစ်မကျန်း" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

ကျန်းကျစ်ချင်းမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူမ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆံပင်ဖြီးမနေနဲ့တော့၊ နင့်ရည်းစားကတော့ အလုခံရတော့မယ်။ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ သွားကြည့်ဦး။"

ပိုင်ရန်ရန်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ "အစ်မကျန်း ဘာဖြစ်လို့လဲ "

ကျန်းကျစ်ချင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အမြန်ရှင်းပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရန်ရန်... တွန့်ဆုတ်မနေနဲ့၊ သွားကြည့်တော့။"

ပိုင်ရန်ရန်က စိတ်ညစ်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ... မသွားချင်ဘူး၊ တပ်ရင်းမှူးစုန့်နဲ့ကလည်း ဘာမှ အတည်မဖြစ်သေးဘူးလေ၊ အရှက်ကွဲနေဦးမယ်။"

သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝိုင်းလာကာ မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။

တစ်ခန်းတည်းနေ အမျိုးသမီး ပညာတတ်လူငယ်များမှာ ရင်းနှီးကြသဖြင့် ကျန်းကျစ်ချင်းမှာ ပိုင်ရန်ရန်ဘက်မှ ရပ်တည်သည်။ "ထျဲလန်ယန်က ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ နင်က တပ်ရင်းမှူးစုန့်ကို အရင် စိတ်ဝင်စားခဲ့တာလေ။ သူမက ဘာလို့ ကြားဖြတ်နေရတာလဲ။"

ပိုင်ရန်ရန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "သူမက အမြဲတမ်း ဆရာကြီးလုပ်နေတာ၊ အရင်က ဟန်ခယ်အာနဲ့ ပြဿနာဖြစ်တာတောင် ကျွန်မအပေါ်ကို ဒေါသပုံချခဲ့တာ၊ ကျွန်မအပေါ် အမြဲတမ်း အေးစက်နေခဲ့တာပါ။"

ကျန်းကျစ်ချင်းမှာ သူမယုံကြည်တဲ့အရာအတွက်ဆိုရင် အမြဲတမ်း တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေသူပီပီ အတော်လေးကို ဒေါသထွက်သွားသည်။ "ဘာ၊ ဒါကတော့ လွန်တာပေါ့။ ထျဲလန်ယန်က တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ။ ငါ သူမကို သွားပြောပြီး နင့်ကို တောင်းပန်ခိုင်းမယ်။"

ပိုင်ရန်ရန်က သူမ၏ လက်မောင်းကို အမြန်ဆွဲလိုက်သည်။ "အစ်မကျန်း... မသွားပါနဲ့။ မှတ်မိတယ်မဟုတ်လား၊ အားလုံးက သူမဘက်မှာရှိနေတာ၊ သူမကလည်း အရမ်းသန်တာလေ၊ ကျွန်မတို့ ရှုံးမှာ သေချာတယ်။"

ကျန်းကျစ်ချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ သူမက တအား မတရားတာပဲ။"

ပိုင်ရန်ရန်က နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်လိုက်သည်။ "ဘာလုပ်လို့ ရမှာလဲ။ ကျွန်မတို့ သူမကို မနိုင်ဘူးလေ၊ တခြား ရွေးချယ်စရာလည်း မရှိပါဘူး..."

"တပ်ရင်းမှူးစုန့်က တော်တော်လေး ဖြောင့်မတ်တဲ့သူပုံပဲ၊ တကယ်လို့ ထျဲလန်ယန်က နင့်အပေါ် ဒီလိုလုပ်နေတာကို သိရင် သူ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ နင့်ကိုယ်စား သူ့ကို သွားပြောပေးရမလား။" ကျန်းကျစ်ချင်းက အကြံပေးသည်။

ပိုင်ရန်ရန်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ "အစ်မကျန်းရယ်... အားနာစရာကြီး။"

ကျန်းကျစ်ချင်းက အရေးမစိုက်သလို လက်ကာပြလိုက်သည်။ "အပိုတွေပါ၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။"

ပိုင်ရန်ရန်က တွန့်ဆုတ်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ တပ်ရင်းမှူးစုန့်ကို ပြောဖြစ်ရင် ကျွန်မတို့ ပတ်သက်မှုကိုတော့ ထည့်မပြောပါနဲ့နော်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အတည်မဖြစ်သေးတော့ သူ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မှာစိုးလို့ပါ။"

ဒါက အနည်းငယ်တော့ ထူးဆန်းနေသည်။ အကယ်၍ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ကြိုက်နေကြသည်ဆိုလျှင် ထည့်ပြောလိုက်ခြင်းက ပို၍ ပျော်စရာကောင်းသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

ပိုင်ရန်ရန်သည် သူမ စကားမှားသွားမှန်း သိသဖြင့် အမြန် ပြင်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဆိုလိုတာက တပ်ရင်းမှူးစုန့်က စစ်သားလေ၊ သူက သမီးရည်းစားပတ်သက်မှုတွေအပေါ် ပိုပြီး အလေးအနက်ထားတတ်တာ၊ အဲဒါကြောင့် အတည်မဖြစ်ခင်မှာ ကောလာဟလတွေ မပြန့်စေချင်မှာစိုးလို့ပါ။"

ကျန်းကျစ်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... မစိုးရိမ်နဲ့၊ ငါ ဘာမှမပြောပါဘူး။"

ပိုင်ရန်ရန်က ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မကျန်း... တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ကျန်းကျစ်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါတို့တွေက သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ၊ ငါ တပ်ရင်းမှူးစုန့်နဲ့ နင့်ရဲ့ မင်္ဂလာဧည့်ခံပွဲကို စောင့်နေမယ်နော်။"

အကယ်၍ ပိုင်ရန်ရန်သာ စုန့်ပိုင်ယွမ်နှင့် တကယ်လက်ထပ်ဖြစ်ပါက သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ သူမအတွက်လည်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

သူ၏ ဩဇာကို သုံးပြီး မြို့သို့ ပြန်နိုင်ကောင်း ပြန်နိုင်လိမ့်မည်။

ဤအခွင့်အရေးကို သူမ အမိအရဖမ်းရမည်။