အခန်း (၂၄၃-၂၄၄)

အခန်း (၂၄၃) နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ (၁၇)

“ဝုန်း”

ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအကြား မိုးကြိုးအချက်ပေါင်းများစွာ တစ်ပြိုင်နက် ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ရုတ်ခြည်း ပျံ့နှံ့သွားလေရာ မီးလျှံများကလည်း တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

ထိုခဏ၌ ကောင်းကင်ယံ၌ ဖုံးလွှမ်းနေသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများပင်လျှင် စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် လွင့်စင်သွားရလေသည်။

ပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော လေလှိုင်းဒဏ်ကြောင့် မြေပြင်အလွှာတစ်ခုလုံးသည်လည်း အားပြင်းစွာ လန်တက်သွားရ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ ချန်ဖန်းနှင့် အခြားသူများသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကြသဖြင့် လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေကြသောကြောင့်သာ ထိုလေလှိုင်းဒဏ်ကို ခုခံတားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ခေတ္တမျှကြာသော် လေလှိုင်းများ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ထက်မှ ဖုန်မှုန့်နှင့် မီးခိုးငွေ့ အမြောက်အမြားသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး နတ်လက်နက်တံပိုး၏ အပြင်ဘက်တွင် မှိုပွင့်ပုံသဏ္ဌာန် လွင့်တက်နေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး နတ်လက်နက်တံပိုး၏ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးသည် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်ထွက်လာပြီး ယင်း၏အပေါ်တွင် တင်ရှိနေသော ကျောက်ခဲများနှင့် ဖုန်မှုန့်များမှာလည်း အကုန်အစင် ခါကျသွားခဲ့လေပြီ။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး နတ်လက်နက်တံပိုးသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပနေကာ အလွန်တရာ ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါကို ပေးစွမ်းနေပြီး ယင်း၏အပေါ်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များမှာလည်း အလင်းများ ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေအတွင်းမှ ထွက်ပေါက်ရှာနေကြသော ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသဖြင့် အံ့အားသင့်လွန်း၍ စကားပင် မဆိုနိုင်ကြတော့ပေ။

“အဲဒီ တောင်ထိပ်ကြီးက တကယ်ပဲ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး နတ်လက်နက်တံပိုးကြီး ဖြစ်နေတာလား”

“မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး နတ်လက်နက်တံပိုးရဲ့ အောက်မှာတော့ အနှိုင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်ကြီး တစ်ပါးပါးကို နှိမ်နင်းထားတာ ဖြစ်ရမယ်”

“အဲဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားသွားတယ်ဆိုရင် ဒါဟာ ငါတို့ဂိုဏ်းက တပည့်တွေရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်”

လူတိုင်းက အသီးသီး ဆွေးနွေးနေကြသော်လည်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး နတ်လက်နက်တံပိုးကြီးထံမှ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများမှာ ပြင်ပသို့ ဆက်လက် ယိုစိမ့်ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

“နောက်ထပ် ခန ထပ်မံ စောင့်ဆိုင်းကြသေးတာပေါ့။ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေက အံ့ဖွယ်တစ်ခုခုကို ဖန်တီးနိုင်ကောင်း ဖန်တီးနိုင်ပါလိမ့်မယ်” ဟု ဒုန်ဖန်းရှန့်မင်က ခပ်အေးအေးပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး နတ်လက်နက်တံပိုးကြီးအနီးသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ယင်း၏အပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များကို ဂရုတစိုက် စတင်လေ့လာတော့သည်။

သူသည် မိမိ၏ စိတ်အာရုံထဲရှိ ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ကာ ယင်းတို့မှာ မည်သည့် အမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မကြာမီပင် ထိုဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များ၏ ဇာစ်မြစ်ကို သူ သိရှိသွားပြီး စားသုံးခြင်းခံထားရသော အပေါက်ကြီးတွင် မည်သည့်ပုံရိပ်များ ပျောက်ဆုံးနေသည်ကိုလည်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်အားလုံးမှာ နှိမ်နင်းခြင်းအတွက် ရည်ရွယ်ထားပြီး အလွန်တရာ ရှေးကျလှပေရာ ယခုခေတ်တွင် ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖန်တီးသူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာလျှင်ပင် ဤရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များကို သိရှိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များဆိုင်ရာ စွယ်စုံကျမ်းသဖွယ် ဖြစ်နေသဖြင့် ယင်းတို့မှာ သူ့အတွက် အခက်အခဲ မဟုတ်တော့ပေ။

“ကဲ အားလုံးပဲ... ငါတို့ စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ဆက်လုပ်ကြမယ်။ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါတွေ ထွက်မလာတော့ဘူးဆိုတာနဲ့ မင်းတို့အားလုံး အပြင်ကို ဦးတည်ပြီး ထွက်သွားကြပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အားလုံးက ခေါင်းညိတ် လိုက်နာကြပြီး ထိုခဏ၌ပင် သူတို့သည် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေအတွင်းမှ ရရှိထားသော ရတနာပစ္စည်းများကို တိုက်ဆိုင်စွာပင် အသီးသီး ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။

ယင်းတို့ထဲတွင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် အဖိုးတန် လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ပစ္စည်းများ ပါဝင်နေပြီး အားလုံးကို ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ အပ်နှံကြလေသည်။

“မင်းတို့ ဒါတွေက ဘာလုပ်တာလဲ...”

“ယူထားလိုက်ပါ” ဟု ချန်ဖန်းက ခပ်အေးအေးပင် ပြော၏။ “ဒါဟာ ငါတို့ရဲ့ အပြစ်ရှိစိတ်အတွက် အနည်းငယ်လောက် ပြန်ပေးဆပ်တာလို့ပဲ သတ်မှတ်ပေးပါ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတတ်သာသလို ပြုံးလိုက်ရင်း “ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်လည်း ငါ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်။ တကယ်လို့ ငါ ဒီကနေ လွတ်မြောက်သွားရင်တောင် ဒီပစ္စည်းတွေကို ပြန်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်”

“မင်းက ငါတို့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တာပဲ။ ဒီပစ္စည်းတွေက တကယ်တော့ ပြောပလောက်စရာ မရှိပါဘူး” ဟု ချန်ဖန်းက ခပ်အေးအေးပင် ထပ်မံဆိုသည်။

ထိုစဉ် အိုင်ဖေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနီးသို့ လျှောက်လာရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

“ဖုန်းအစ်ကို... ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို ထားပြီး မသွားချင်ဘူး”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အိုင်ဖေး၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ပုတ်ပေးလိုက်ရင်း “လိမ္မာစမ်းပါ အိုင်ဖေးရာ... ဒီကနေ ထွက်သွားပြီးတော့ ငါ့အစား ချန်ဒါချောင်နဲ့ ချန်ရှောင်ချောင်တို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးပါ။ ဒီလောကထဲမှာ ငါ အလေးအနက်ထားတာဆိုလို့ သူတို့နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ”

အိုင်ဖေးက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး “ဖုန်းအစ်ကို မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ အစ်မကြီး ဒါချောင်နဲ့ အစ်မလေး ရှောင်ချောင်တို့က နောင်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ မောင်နှမအရင်းတွေလိုပါပဲ။ သူတို့ကို ဘယ်သူ့ဆီကမှ မတရား စော်ကားတာမျိုး မခံရစေဖို့ ကျွန်တော် အသေအလဲ ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်”

“ဒီစကားကြားရတော့ ငါ စိတ်အေးရတာပေါ့” ဟု ဆိုကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက အိုင်ဖေး၏ ရင်ဘတ်ကို အသာအယာ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရင်း “မင်း အားတဲ့အခါကျရင် ထျန်းတူး ပြည်နယ်မြို့တော်က ချင်မိသားစုဆီ သွားပြီးတော့ ငါ့အမေအတွက် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်လောက် ထွန်းပေးပါဦး”

“ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ် ဖုန်းအစ်ကို” ဟု ဆိုကာ အိုင်ဖေးသည် နောက်ဆုံးတွင် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ငိုချလိုက်တော့သည်။

ထိုနေရာတစ်ခုလုံးတွင် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် လူရိပ်အချို့သည် ထိုနေရာသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

“ဟားဟားဟား... ချင်ယွမ်ဖုန်း... မင်းနဲ့ ဒီမှာ ပြန်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး” ဟု အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းမှ ထျန်းမင်ကျယ် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထျန်းမင်ကျယ်၏ နောက်တွင်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပြိုင်ပွဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော အခြားဂိုဏ်းများမှ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်များ ပါလာကြသည်။

“မင်းတို့ပါလား... ထျန်းမင်ကျယ်... မင်းတို့ ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထျန်းမင်ကျယ်နှင့် အခြားဂိုဏ်းများမှ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်များ၏ မျက်လုံးများသည် နီရဲနေသည်ကိုလည်း သူ သတိပြုမိလိုက်၏။

သူတို့အားလုံးမှာ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံထားရသဖြင့် သူတို့၏ အသိစိတ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘာလုပ်ရမှာလဲ... မင်းတို့က အခုထိ ဒီအမှိုက်တွေကို သယ်လာတုန်းပဲလို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ငါတို့ကို ကြည့်စမ်း... ငါတို့ကတော့ အဲဒီ အမှိုက်တွေကို စွန့်ပစ်ခဲ့လို့ ဘာဖိအားမှ မရှိတော့ဘူး” ဟု ထျန်းမင်ကျယ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူတို့ ပြောဆိုသော အမှိုက်များဆိုသည်မှာ အပြင်စည်းတပည့်များနှင့် အတွင်းစည်းတပည့်များကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်ပေရာသည်။

“မင်းတို့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်ဖို့အတွက် ကိုယ့်ဂိုဏ်းက ညီအစ်ကိုတွေကို စွန့်ပစ်ခဲ့တာလား။ တကယ့်ကို ကောင်းမြတ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

“ဟားဟားဟား... အခုလို အချိန်မျိုးမှာတောင် မင်းက မွန်မြတ်သယောင် ဟန်ဆောင်နေတုန်းပဲလား။ ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ ပိတ်မိနေပြီး အပြင်ထွက်လို့ မရတော့ဘူး။ အဲဒီလို မဖြစ်ခင်မှာ ငါ့ရဲ့ အရှက်ရမှုတွေကို ဆေးကြောဖို့ မင်းကို အရင်ဆုံး သတ်ရမယ်”

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်း ခံထားရသော ထျန်းမင်ကျယ်သည် ယခုအခါ ဆင်ခြင်တုံတရားထက် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်လိုစိတ်က ပိုမိုများပြားနေချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ကလဲ့စားချေရန်သာ ရှိတော့သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေဝံ့ပေ။

သူတို့ဘက်တွင် ပဉ္စမအဆင့်အထက် ရှိသူ ငါးယောက်သာ ရှိသော်လည်း ထျန်းမင်ကျယ်၏ နောက်ကွယ်တွင် အခြားဂိုဏ်းများမှ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့် ဆယ်ယောက်ခန့် ရှိနေသည်။

တိုက်ပွဲသည် စတင်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် နောက်ထပ် လူရိပ်တစ်ခုသည် ထိုနေရာသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း... မင်းကို ဒီမှာ တကယ်ကြီး တွေ့ရတာလား” ထိုသူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြေးလာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မီးလျှံချိုင့်ဝှမ်းမှ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်ဖြစ်သော ရှီးမန်ဖု ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှီးမန်ဖုသည် ဝမ်းသာအားရဟန်ဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ လျှောက်လာပြီး “ဟားဟားဟား... ငါ တကယ်ပဲ မင်းတို့နဲ့ ဆုံတာပဲ။ ဒီဘက်မှာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေတာ တွေ့လို့ ငါ အပြေးအလွှား လာကြည့်တာ”

“အခုလောလောဆယ် အချင်းချင်း နှုတ်ဆက်နေဖို့ မအားသေးဘူး။ ဟိုလူတွေကို ကြည့်လိုက်ဦး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထျန်းမင်ကျယ်နှင့် အခြားသူများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ရှီးမန်ဖုသည် မနီးမဝေးတွင် ရှိနေသော ထျန်းမင်ကျယ်တို့ကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် တည်ကြည်လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

“သူတို့က ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါတွေရဲ့ တိုက်စားတာကို ခံထားရတာလား” ဟု ရှီးမန်ဖုက မေးမြန်းလိုက်၏။

“တိုက်စားတာလား” ထျန်းမင်ကျယ်က အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး “ဒါက စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါတွေနဲ့ ငါတို့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားတာလို့ ခေါ်တာကွ။ ဒီအရှိန်အဝါတွေက ငါတို့ကို ပိုပြီးတော့ တောင့်တင်းခိုင်မာစေတယ်”

ရှီးမန်ဖုက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း “သူတို့တွေတော့ ဖောက်ပြန်ကုန်ကြပြီပဲ။ အခုခေတ် တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်တွေက ဒီလောက်တောင် စိတ်ဓာတ်မခိုင်မာကြတာလား”

ထျန်းမင်ကျယ်က ရှီးမန်ဖုကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်သရော်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် “မင်းလည်း ကိုယ့်ဂိုဏ်းက အမှိုက်တွေကို စွန့်ပစ်ခဲ့တာဆိုတော့ လူစမတ်တစ်ယောက် ဖြစ်မှာပါ။ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်စမ်းပါ။ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါတွေနဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်မယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေထဲမှာ မင်း အသက်ရှင်ချင်ရှင်နိုင်လိမ့်မယ်”

“ထွီ” ရှီးမန်ဖုသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထျန်းမင်ကျယ်၏ မျက်နှာကို တံတွေးဖြင့် ထွေးလိုက်ရင်း “မင်းတို့လို လူကြောက်တွေနဲ့ ငါ ရှီးမန်ဖုက ဘယ်လိုလုပ် ပတ်သက်နိုင်မှာလဲ။ ငါက ငါ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ ခေတ္တမျှ လူစုကွဲသွားတာပဲ ရှိတယ်”

“ဟားဟားဟား... မင်းကလည်း သူတို့လိုပဲ မဆင်မခြင် ဖြစ်နေတာပဲ။ ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်လည်း အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် သတ်ပေးတာပေါ့”

ထျန်းမင်ကျယ်သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို တိုက်ရိုက် မျိုချလိုက်လေသည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အခြားဂိုဏ်းများမှ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့် ဆယ်ယောက်သည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဆေးလုံးများကို မျိုချလိုက်ကြတော့သည်။

“အဲဒါက... အကြမ်းဖက် ဆေးလုံးလား” ရှီးမန်ဖုသည် ထိုလူ တစ်ဆယ့်တစ်ယောက်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

အခန်း(၂၄၄)နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ (၁၈)

အကြမ်းဖက်ဆေးလုံး၏ အာနိသင်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့မှာ ဤနေရာတွင် အသတ်ခံရန် စောင့်နေရသည့် သိုးသူငယ်များကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြတော့မည် မဟုတ်လော။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ရှီးမန်ဖုအနေဖြင့် အံ့အားသင့်နေရန် အချိန်မရှိချေ။ ထျန်းမင်ကျယ်နှင့် အခြားသူများသည် သောင်းကျန်းဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက်တွင် ကျန်ရှိနေသော အသိစိတ်များ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ စိတ်သန္တာန်တွင် တိရစ္ဆာန်အသိနှင့် အာဃာတတရားတို့သာ လွှမ်းမိုးထားပြီး ရှေ့မှောက်ရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို သတ်ဖြတ်ရန်သာ ပြင်းပြနေတော့သည်။

ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် ရွှမ်လေတောင်တန်းမှ အတွင်းစည်းတပည့်များ၊ အပြင်စည်းတပည့်များသည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာခဲ့ကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့သားများ စောင့်ကြပ်နေသည့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး နတ်လက်နက်တံပိုးရှိရာသို့ တိုက်ရိုက်ပင် နောက်ဆုတ်သွားကြလေသည်။

အသစ်ရောက်ရှိလာသော ရှီးမန်ဖု အပါအဝင် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့အဖွဲ့တွင် လူခြောက်ဦးသာ ရှိသော်လည်း ထျန်းမင်ကျယ်နှင့် အဖွဲ့သားများမှာမူ လူအင်အား သာလွန်ရုံသာမက ဆေးလုံးကို မြိုချပြီးနောက်တွင် ကျင့်စဉ်အဆင့်များပါ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

မူလက ဆဋ္ဌမအဆင့်တွင်သာ ရှိခဲ့သော ထျန်းမင်ကျယ်သည် ယခုအခါ သတ္တမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်၏ အစွမ်းသတ္တိကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ လုယန့်ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထျန်းမင်ကျယ်ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ယခုမှာ ဂိုဏ်းအတွင်း ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ မဟုတ်သည့်အတွက် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် လက်တွန့်နေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

ထျန်းမင်ကျယ်နှင့် အခြားတိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်နှစ်ဦးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အသိစိတ်များ ပျောက်ဆုံးကာ သောင်းကျန်းနေသော သားရဲများကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေကြလေပြီ။

ထျန်းမင်ကျယ်၏ လက်နက်မှာ သူ၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကြီးမားသော လက်သီးဆုပ်များတွင် ကြမ်းတမ်းလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ရစ်ပတ်ထားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ထိုလက်သီးချက်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ပင် ပုံပျက်သွားသယောင် ထင်မှတ်ရကာ လေတိုးသံများပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထျန်းမင်ကျယ်၏ ကြီးမားလှသော အင်အားကို အတိုင်းသား ခံစားမိသော်လည်း ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ သူ၏ လက်သီးဖြင့်ပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

သူသည် အရိုးခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အင်အားမှာ သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်ထက် တစ်ဆင့်ပို၍ မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤလက်သီးချက်မှာ အဋ္ဌမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်၏ အစွမ်းနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

လက်သီးနှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ထိတွေ့မိသည့်အခါ ကြီးမားလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် စီးကြောင်းနှစ်ခုမှာ အချင်းချင်း ပွတ်တိုက်မိကာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ထိုပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုကြောင့် အနားသို့ တိုးကပ်လာသော အခြားတိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်နှစ်ဦးပင် ခြေလှမ်းများ တန့်သွားရသည်။

ချန်ဖန်းသည်လည်း တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်သုံးဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ များပြားလှသော အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းရင်း ထိုသူများကို ဒဏ်ရာရအောင်ပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသော ရှီးမန်ဖုနှင့် ရှန့်ရှောင်ယွမ်တို့မှာလည်း အခြားတိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်လေးဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် ထိုနေရာတစ်ခုလုံး၌ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာကာ စစ်တလင်းပြင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေအတွင်းရှိ ကျန်ရှိနေသော သူများသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး နတ်လက်နက်တံပိုးရှိရာမှ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အသံများကို ကြားရသည့်အခါ ထိုနေရာသို့ အပြေးအလွှား လာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ထျန်းမင်ကျယ်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်ရုံဖြင့် ရပ်တန့်သွားနိုင်ခဲ့သည်။ ထျန်းမင်ကျယ်မှာမူ ဆယ်လှမ်းကျော်ခန့် နောက်သို့ ယိုင်ထွက်သွားပြီးမှ အနိုင်နိုင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ရပ်နိုင်ခဲ့သည်။

အခြားတိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်နှစ်ဦးသည်လည်း စတင် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်များ ဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း ကိုယ်စီကိုယ်စီ ထူးခြားသော အရည်အချင်းများ ရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရတနာလက်နက် ဓားရှည်များကို အသုံးပြုကြပြီး ယခုအခါ အေးစက်စက် ဓားအရှိန်အဝါများဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အထက်နှင့် အောက်ကို တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားရှည်မှာ အထက်သို့ ပင့်မြှောက်လိုက်ရာ ဓားအရှိန်အဝါနှင့် ဓားရှည်အရှိန်အဝါတို့ ထိတွေ့ကာ များပြားလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများပင် ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဓားရှည်ကို လေထဲသို့ မြှောက်ကာ ဓားသွားကို အောက်သို့ ပြန်လည် စိုက်ချလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြိုခွဲမည့်အလား ဓားရှည်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ဝေခွဲမနေဘဲ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်လေတော့သည်။

"နေဝင်ချိန်တစ်ချက်ခုတ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ဓားရှည်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာသည်။ အမှန်စင်စစ် ဓားရှည် ကျဆင်းလာသည့် အချိန်အတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ အဆယ်ဂဏန်းမျှသော ခုတ်ချက်များကို ခုတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသော ဓားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ဓားသွားအောက်သို့ ရောက်နေသော တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်မှာ အသိစိတ်များ ပျောက်ဆုံးနေသဖြင့် မည်သို့ရှောင်ရမည်ကို မသိဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခုတ်ချက်အားလုံးကို အမိအရ ခံလိုက်ရလေသည်။

သွေးများ လွင့်စင်လာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ထိုတိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်၏ ပခုံးတစ်ဖက်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဓားအလင်းတန်းကြောင့် ပြတ်တောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားတော့သည်။

"အား"

ထိုတိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်မှာ နာကျင်လှသောကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်ကာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်နေလေသည်။

ပူနွေးသော အရည်များ၊ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများနှင့် ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့များကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံမှာလည်း လှုပ်ခတ်လာခဲ့ရသည်။

ကျန်ရှိနေသော အခြားတိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့်မှာမူ သူ၏ အပေါင်းအဖော်အတွက် နာကျင်မှုကို ခံစားရပုံမရဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုသာ ပစ်မှတ်ထားကာ တိုက်ခိုက်နေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ဓားကို လွှဲလိုက်သည့်အချိန်တွင် သူ၏ ဓားဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခုတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော်လည်း သူ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ထိုဓားခုတ်ချက်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှု မရှိစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပျော့ပြောင်းလှသော အဝတ်အစားများက ခွန်အားအများစုကို စုပ်ယူသွားခဲ့သည်။

ဤဝတ်ရုံမှာ ဂိုဏ်းအတွင်း ယှဉ်ပြိုင်ပွဲစဉ်က ချင်ယွမ်ဖုန်း ရရှိခဲ့သော လိပ်နက်ဝတ်ရုံပင် ဖြစ်သည်။

ထိုတိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့် ခေတ္တမျှ ငိုင်သွားသည့် အခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်သော အလင်းတန်း သုံးခုမှာ ချက်ချင်းပင် ထိုသူ၏ ဦးခေါင်းကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ထိုသူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ပုရွက်ဆိတ်တောင်ပံမျှသာ ရှိသော ဒဏ်ရာလေးတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ပြီး သွေးစက်လေး တစ်စက် ဖြည်းညှင်းစွာ စီးကျလာသည်။

သူသည် မည်သို့သေဆုံးသွားခဲ့သည်ကိုပင် မသိလိုက်ရချေ။

သတ္တမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ အင်အားနှင့် ပတ်သက်၍ အမြင်အသစ်များ ရရှိလာကာ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော နည်းလမ်းမျိုးစုံကိုလည်း ပိုမိုကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်လာခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးလုံးကို သောက်သုံးထားကာ သတ္တမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်အထိ အင်အားတက်နေသော သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက ရုန်းကန်နေရသော ရှီးမန်ဖုနှင့် အခြားသူများအတွက် ဝမ်းမြောက်စရာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"အား"

ထျန်းမင်ကျယ်သည် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။ သူ၏ ကြီးမားလှသော ကြွက်သားများမှာ ရုတ်တရက် ဖောင်းကားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းရှိ အဝတ်အစားများပင် ဆုတ်ပြတ်သွားတော့သည်။

သူ၏ ကြွက်သားများပေါ်တွင် သွေးကြောများမှာ အဖုအထစ်များ ဖြစ်နေပြီး အဆုံးမဲ့သော ခွန်အားများ ကိန်းအောင်းနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

သူသည် ဝေးလံသော နေရာမှ လိမ့်ဆင်းလာသည့် ကျောက်တုံးကြီးကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ မရောက်မီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ထိုသူ၏ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာသော အင်အားကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ခြေထောက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဲလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးများမှ မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဓားရှည်တစ်ခုလုံးကို မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

ဓားရှည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များမှာ မီးလျှံများအတွက် လောင်စာသဖွယ် ဖြစ်သွားပြီး လေထဲတွင် တစ်လံကျော်ခန့် ရှည်လျားသော မီးလျှံဓားသွားကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထျန်းမင်ကျယ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ ကြီးမားသော လက်သီးဆုပ်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး ၎င်းကို ရစ်ပတ်ထားသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များမှာ လွန်သွားတစ်ခုကဲ့သို့ လည်ပတ်နေကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရှိန်အဝါဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

"မီးလျှံကောင်းကင် ခုတ်ချက်"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

မီးလျှံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဓားသွားသည် ထျန်းမင်ကျယ်၏ ကျောပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း ရှည်လျားလှသော မီးတောက်အစင်းကြောင်းကြီး တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထျန်းမင်ကျယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လွင့်ကျသွားပြီး သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ကာ ထိုဒဏ်ရာပေါ်တွင် မီးလျှံများမှာ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အား" ထျန်းမင်ကျယ်သည် နာကျင်လှသဖြင့် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်နေလေသည်။ စုစည်းထားသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များမှာလည်း ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးစက်များဖြင့် နီမြန်းလာတော့သည်။

"မင်းကို ငါကိုယ်တိုင်ပဲ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးပါ့မယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ နဂါးလက်သည်းကဲ့သို့ ထျန်းမင်ကျယ်၏ ဦးခေါင်းကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ဝါးမှ အနက်ရောင် အပေါက်ငယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားလှသော စုပ်ယူမှု အင်အားဖြင့် ထျန်းမင်ကျယ်၏ ကျင့်စဉ်အင်အားများကို ချက်ချင်းပင် စုပ်ယူလိုက်လေတော့သည်။

ထျန်းမင်ကျယ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် မီးလျှံများ တဟုန်ထိုး တက်လာကာ ထျန်းမင်ကျယ်၏ အလောင်းကို ဝါးမြိုသွားလေတော့သည်။

"အာဃာတ တရားတွေအားလုံး ဒီမှာတင်ပဲ အဆုံးသတ်ပါစေတော့" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။