အခန်း (၂၇၁-၂၇၂)

အခန်း (၂၇၁)- အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ် စုံလင်ခြင်း

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏မျက်လုံးကို အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး အချို့သောအရာများကို ရိပ်မိပြီးသားဖြစ်ရာ အဘိုးကျိုးတွင် ထိုမျှလောက် တောက်ပလှပသော အတိတ်သမိုင်းကြောင်း ရှိခဲ့လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားမိပေ။

“ဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်တို့က ဘာဖြစ်လို့ အဘိုးကျိုးရဲ့ ကိုယ်တွင်းက အဆိပ်တွေကို ဖယ်ရှားဖို့ မကူညီခဲ့ကြတာလဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဖယ်ရှားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လို့ပါပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မိစ္ဆာအိုဟန်က အဘိုးကျိုးကို ဘယ်လိုအဆိပ်မျိုး တိုက်ကျွေးခဲ့လဲဆိုတာ ကငါတို့ လုံးဝမသိရလို့ပါ၊ မြောက်မြားစွာသော ကျွမ်းကျင်တဲ့ သမားတော်တွေ လာရောက်စစ်ဆေးခဲ့ကြပေမဲ့ အားလုံးပဲ လက်လျှော့ပြန်သွားခဲ့ကြရတယ်” ဟု ထျန်းချင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောရှာသည်။

“အဲဒီလောက်တောင် စွမ်းတာလား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

“ဟုတ်တယ်၊ မနေ့က ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါကြောင့် မိစ္ဆာအိုဟန် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီလို့ အဘိုးကျိုးက သံသယဝင်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေတာ၊ ဒါနဲ့ ငါ မေးပါရစေဦး ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ မင်း ရောဂါဝေဒနာတွေကို ကုသပေးနိုင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ဆရာသခင်က မင်းကို တခြားပညာရပ်တွေ သင်ကြားပေးခဲ့တာမျိုး ရှိသလား” ဟု ထျန်းချင်းက မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“ကျွန်တော် သွားပြီး အဘိုးကျိုးကို စစ်ဆေးပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ စွဲကပ်နေတဲ့ အဆိပ်ကို ကျွန်တော် အသေအချာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့တော့ အာမမခံနိုင်ဘူးနော်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုသည်။

ထျန်းချင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးရိပ်တစ်ခု ထင်ဟပ်သွားပြီး “တကယ်၊ ငါသိနေခဲ့တာပဲ၊မင်းက သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလေ” ဟု ပြောလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် “ဂိုဏ်းချုပ်၊ အရင်ကြွနှင့်ပါ ကျွန်တော် ခဏနေရင် လိုက်လာခဲ့ပါ့မယ်” ဟု ဆို၏။

ထျန်းချင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခန်းတံခါးဝသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

“ဩော်၊ ဒါနဲ့ မီးမောင်းထိုးပြရဦးမယ်၊ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လုံးလုံး မင်းနဲ့အတူ ရှိနေခဲ့တဲ့ မုဟွိုက်ဆိုတာ မိစ္ဆာအိုဟန်၏ တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရတပည့်ပဲ” ဟု ထျန်းချင်းက ရုတ်တရက် သတိရသွားဟန်ဖြင့် ပြောကြားလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ထိုဒေသ၏ ဦးဆောင်ဦးရွက်ပြုရာ ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်အနေဖြင့် ဤနေရာ၌ ဖြစ်ပျက်နေသော အကြောင်းအရာများကို သိရှိနိုင်မည့် လမ်းစများ ရှိနေသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း မမျှော်လင့်ထားမိသည်မှာ မုဟွိုက်နှင့် အဘိုးကျိုးတို့အကြား ဤမျှ သိမ်မွေ့နက်နဲသော ဆက်ဆံရေး ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ဒါနဲ့ မုဟွိုက်က မိစ္ဆာအိုဟန်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်နေမှတော့ သူ့ကိုပဲ တိုက်ရိုက်မေးမြန်းလိုက်ရင် မရဘူးလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်၏။

ထျန်းချင်းက ခေါင်းယမ်းလျက် “ငါတို့ မကြိုးစားခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မုဟွိုက်က အဘိုးကျိုး အဆိပ်မိနေတာကို တကယ်ပဲ မသိရှိသလို၊ သူ့ရဲ့ ဆရာသခင်က ဘယ်လိုအဆိပ်မျိုး အသုံးပြုခဲ့လဲဆိုတာကိုလည်း လုံးဝမသိတာ ထင်ရှားပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ၊ ဂိုဏ်းချုပ်တို့နဲ့ အဘိုးကျိုးတို့ ကျွန်တော့်ကို ခဏလောက် စောင့်ဆိုင်းပေးတော်မူကြပါဦး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်လေသည်။

ထျန်းချင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခန်းထဲမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

“ရှောင်လင်၊ မြန်မြန်ထွက်ခဲ့စမ်း” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ၏ စိတ်အာရုံထဲမှ ခေါ်ယူလိုက်၏။

ရှောင်လင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာပြီး “သခင်၊ တစ်ခုခု လိုအပ်လို့လားဟင်” ဟု မေးမြန်းသည်။

“မင်း ခုနက ထျန်းချင်း ပြောသွားတဲ့ စကားတွေကို ကြားတယ်မလား၊ အဘိုးကျိုးသာ မရှိခဲ့ရင် ငါ ကောင်းကင်ဘုံသန့်စင်သီးကို ရရှိနိုင်လိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ သူ့ကို ကူညီချင်တယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့တွေ ဒီလောက်တောင် အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးပမ်းခဲ့တာတောင် ကျိုးထုံမှာ ဘာအဆိပ်ရှိနေလဲဆိုတာ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြဘူး၊သခင် အနေနဲ့ ရှာဖွေဖို့ဆိုတာ တကယ်ပဲ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်” ဟု ရှောင်လင်က အေးဆေးစွာ ပြောဆိုသည်။

“ငါက မင်းမှာ နည်းလမ်း ရှိမလားလို့ မေးနေတာလေ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် ရှောင်လင်က လှည့်စားတတ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလျက် “ကိုးသိန်းကိုးသောင်းသောင်းလည်း မဟုတ်၊ ကိုးသောင်းရှစ်ထောင်လည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး တစ်သန်းတည်းနဲ့တင် ထူးကဲသာလွန်သော နတ်ဘုရားစိုက်ပျိုးရေးစနစ်မှာပဲ ရှိတဲ့ ‘အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ် စုံလင်ခြင်း’ ကျမ်းကို ရရှိနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်၊ အဲဒီအထဲမှာ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ ရှေးပဝေသဏီကတည်းက ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးသမျှ အဆိပ်အားလုံးရဲ့ ရောဂါလက္ခဏာတွေကို အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားတာ ရှိတယ်လေ” ဟု ဆို၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ၏မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် အုပ်လိုက်ပြီး “ရှောင်လင်၊ မင်းကတော့ တကယ့်ကို အရှက်အကြောက်မရှိတဲ့ လည်ကတ်ကတ် ကုန်သည်တစ်ယောက်လို ဖြစ်လာပြီဆိုတာ ငါ သတိထားမိတယ်” ဟု မြည်တွန်တောက်တီးသည်။

“ဟိဟိ၊ ဒါဆိုရင်သခင်၊ လဲလှယ်မလား” ရှောင်လင်၏ လက်ထဲတွင် အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ် စုံလင်ခြင်းကျမ်းတစ်စောင် ပေါ်လာသည်။

“လဲမယ်၊ သေချာပေါက် လဲရမှာပေါ့၊ မြန်မြန်လုပ်ပေးစမ်းပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်၏။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ” ရှောင်လင်က ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏လက်ထဲမှ အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ် စုံလင်ခြင်းကျမ်းသည် ရုတ်တရက် လွင့်ပျယ်သွားသော အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးများထဲမှ တစ်သန်း တိတိ လျော့နည်းသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ကွဲအက်မတတ် ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လဲပြိုကျသွားရှာသည်။

ထိုပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မေ့မြောလုနီးပါး ဖြစ်သွားရ၏။ ယခုအကြိမ် ခံစားရမှုသည် ယခင်က ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များတုန်းကထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားလှပြီး မြောက်မြားစွာသော သတင်းအချက်အလက်များသည် သူ၏စိတ်အာရုံထဲသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်လာနေသည်။

တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မှ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဦးခေါင်းအတွင်းမှ နာကျင်မှုများ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သူ၏ ဝတ်ရုံများမှာလည်း ချွေးရွှဲနစ်လျက် ရှိနေချေပြီ။

“ဟူး၊ အကြိမ်တိုင်းကတော့ ကံကြမ္မာကို စိန်ခေါ်နေရသလိုပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

သူသည် သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်သော ဝတ်ရုံအသစ်တစ်ထည်သို့ အလျင်အမြန် လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ အမြင့်ဆုံးအလွှာသို့ တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးထုံနှင့် ထျန်းချင်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ထိုနေရာ၌ စောင့်ဆိုင်းနေကြချေပြီ။

“စီနီယာ၊ ကျွန်တော့်ကို စစ်ဆေးခွင့်ပြုပါဦး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ရှေးပဝေသဏီကတည်းက လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးသမျှသော အဆိပ်လက္ခဏာ အားလုံး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်တွင် ကျော်ကြားလှသော သမားတော်အချို့ပင်လျှင် ဖြတ်လမ်းနည်းစနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ယှဉ်နိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

“ချင်ကျိ၊ မင်း တကယ်ပဲ မြင်နိုင်လို့လား” ကျိုးထုံက စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်လျက် မေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး “စိတ်အေးအေးထားပါ စီနီယာ၊ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်” ဟု ဆို၏။

ကျိုးထုံက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးရင်း “စိတ်ထဲမှာ ဘာမှ အာရုံမများပါနဲ့၊ ဒီအဆိပ်က ငါ့ကို ဒုက္ခပေးလာခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်တောင် ရှိပြီ၊ တကယ်လို့ မပျောက်ကင်းနိုင်ရင်တောင် ငါ ကျင့်သားရနေပါပြီ” ဟု အားပေးစကား ဆိုရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လျက် “အဆိပ်အတောက်တွေက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့အခါ ဘယ်လောက်ပဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားနေပါစေ လူသားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အစွန်းအထင်း အချို့ကိုတော့ ချန်ထားရစ်တတ်စမြဲပါ၊ အဆိပ်ကို ရှာဖွေစုံစမ်းစစ်ဆေးတဲ့ သာမန်နည်းလမ်းတွေက အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတော့တဲ့အတွက် ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်ပါတယ်” ဟု ရှင်းပြသည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အခန်းထဲမှာပဲ စစ်ဆေးတာက ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာ အဝတ်အစားတွေ အကုန်ချွတ်ရမှာဆိုတော့ ငါ နည်းနည်း ရှက်သလို ဖြစ်နေလို့” ဟု ကျိုးထုံက သူ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်နှင့်မညီဘဲ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြောရှာသည်။

“ဒါပေါ့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်၏။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ကျိုးထုံက တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ကျိုးထုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်တောင့်တင်းခိုင်မာပြီး မျှတလှပသော ကြွက်သားအချိုးအစားများကြောင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကြည့်ကောင်းလှသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ရင်ဘတ်ထက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာအမာရွတ် အချို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုစဉ်အခါက ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော ဒဏ်ရာများကို ကျိုးထုံတစ်ယောက် မည်သို့မည်ပုံ ကြံ့ကြံ့ခံကာ အသက်ရှင်သန်ခဲ့သည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ကျိုးထုံသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ၏ ဒဏ်ရာများကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ “ထျန်းချင်းက မင်းကို အကုန်ပြောပြလိုက်ပြီ မဟုတ်လား” ဟု မေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ “ကျွန်တော် အကုန်သိပါတယ်၊ စီနီယာက ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ မဟာသူရဲကောင်းတစ်ယောက်ပဲ” ဟု ချီးကျူးလိုက်၏။

“ဒီဒဏ်ရာတွေက မိစ္ဆာအိုဟန် ချန်ထားခဲ့တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ သူလည်း သိပ်ပြီး သက်သာလှတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး ပြင်းထန်သေးတယ်၊ အဲဒါကြောင့်လည်း နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်အကြာမှာ သူ သေဆုံးသွားခဲ့တာပေါ့” ဟု ကျိုးထုံက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဟန် အနည်းငယ်ဖြင့် ပြောကြားရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လျက် “ကောင်းပါပြီ စီနီယာ၊ စီနီယာရဲ့ တောက်ပခဲ့တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေအကြောင်းကို နောက်မှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့၊ အခုတော့ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး စစ်ဆေးပါရစေဦး” ဟု ဆိုသည်။

ကျိုးထုံသည် ထိုနေရာ၌ မတ်တပ်ရပ်လျက် လက်မောင်းများနှင့် ခြေထောက်များကို ဆန့်ထုတ်ထားပြီး စစ်ဆေးမှုကို ခံယူရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အကြည့်များသည် ကျိုးထုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ စေ့စေ့စပ်စပ် ရွေ့လျားသွားပြီး မည်သည့်နေရာကိုမျှ လွတ်လပ်မှု မရှိစေဘဲ သေချာစွာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးသည်။

အပေါ်ယံ စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျိုးထုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ မည်သည့် ထူးခြားဆန်းပြားသော အရာကိုမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိသေးပေ။

အခန်း(၂၇၂)

သို့ရာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံစစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ထူးခြားမှုအချို့ကို တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

အဘိုးကျိုး၏ ဟော်ကူအကြောမှတ်နေရာတွင် မှည့်တစ်လုံးကဲ့သို့ သေးငယ်သော အမည်းစက်ကလေးတစ်ခုကို ချင်ယွမ်ဖုန်း မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ သေချာဂရုတစိုက် မကြည့်မိပါက ယင်းကို လုံးဝ သတိပြုမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"အဘိုးကျိုး... ဒီအမည်းစက်က အရင်ကတည်းက ရှိနေတာလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

အဘိုးကျိုးသည် သူ၏လက်မနှင့် လက်ညှိုးကြား အသားဆိုင်အလယ်ရှိ သေးငယ်သော အမည်းစက်ကလေးကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ငါငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ဒီအမည်းစက်ကလေး ရှိခဲ့ဖူးပုံမရပါဘူး၊ တစ်ခါမှလည်း သတိမထားမိခဲ့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "တွေ့လား... အဆိပ်အတောက်တစ်မျိုးက ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ကို ပေါ်လာတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးကျိုး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ "ဒီလောက်အထိ လွယ်ကူတာလား" ဟု မေးသည်။

"ဒါပေါ့... ဘယ်လိုအဆိပ်အတောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားပြီးရင် ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ တုံ့ပြန်မှုအချို့ ပြသလာတတ်တာပဲ။ အဘိုးကျိုးအနေနဲ့ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်တွေနဲ့ ဒီအဆိပ်အတောက်ကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့ပေမဲ့လည်း ဒီလိုတုံ့ပြန်မှုတွေက ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဟော်ကူအကြောမှတ်မှာ အမည်းစက်ပေါ်လာတာက ဘာကိုရည်ညွှန်းတာလဲ" ဟု ကျိုးထုံက သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းပြန်သည်။

"ရှေးခေတ်တုန်းက 'မျှင်ထောင်ချီအဆိပ်နှေး' လို့ခေါ်တဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်တစ်မျိုး ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီအဆိပ်မိပြီးရင် ပြသလာတဲ့ လက္ခဏာတွေထဲက တစ်ခုက ဟော်ကူအကြောမှတ်မှာ အမည်းစက်တွေ ပေါ်လာတာပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးဆေးစွာ ရှင်းပြသည်။

ကျိုးထုံသည် မှင်တက်သွားရကာ "ဒီလိုအရာမျိုးလည်း ရှိသေးတာလား၊ ငါတစ်ခါမှမကြားဖူးဘူး။ ဒါတွေက မင်းရဲ့ ထူးချွန်လှတဲ့ ဆရာက သင်ပေးထားတာပဲလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုမျိုးပါပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဘိုးကျိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်ထပ်အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ကွဲပြားခြားနားသော ပြင်းထန်အဆိပ် ခြောက်မျိုးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြန်သည်။

ထိုအဆိပ်အတောက်များအားလုံးမှာ ရှေးဟောင်းအဆိပ်များဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပေရာ ယခုခေတ် သမားတော်များ မရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏အပြစ် မဟုတ်ချေ။

သို့ရာတွင် အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်ကျမ်းစာကို အပိုင်ရထားသော ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်စိအောက်မှမူ ထိုအဆိပ်များအနက် တစ်ခုမျှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်ကျမ်းစာထဲတွင် အမျိုးမျိုးသော အဆိပ်များ၏ ပြင်းထန်ပုံနှင့် လက္ခဏာများကိုသာမက ကုသရန် နည်းလမ်းများကိုပါ မှတ်တမ်းတင်ထားသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးညွှန်းအချို့ကို တိုက်ရိုက်ပင် ရေးသားပေးလိုက်တော့သည်။

"ဒီဆေးညွှန်း ခြောက်စောင်က အဘိုးကျိုးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ပြင်းထန်အဆိပ် ခြောက်မျိုးနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ဆေးညွှန်းတွေပဲ။ အချိန်ကာလအားဖြင့် နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်တောင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်လို့ ဆေးစွမ်းက ဘယ်လောက်အထိ ထိရောက်မှုရှိမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ပေမဲ့ အဘိုးကျိုးအနေနဲ့ ဆက်တိုက်မှီဝဲသွားမယ်ဆိုရင် ဒီအဆိပ်အတောက်တွေ တစ်နေ့မှာ အကုန်စင်ကြယ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

အဘိုးကျိုးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်လှမ်းလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

အကြောင်းရင်းကို မသိရဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပြာယာခတ်သွားရ၏။

"အဘိုးကျိုး... ဘာလုပ်တာလဲ၊ ကျွန်တော်မှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိတာကို သိပေမဲ့လည်း စိတ်ကို နည်းနည်းတော့ ထိန်းပါဦး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အားမရှိသလို ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးထုံသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာပေးဖြင့် "ချင်ညီလေး... နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်တောင် ရှိခဲ့ပြီ။ ဒီအဆိပ်အတောက်တွေက ငါ့ကို ပေးတဲ့ဝေဒနာကို နေ့တိုင်း ငါအံကြိတ်ခံစားခဲ့ရတာ။ အဆိပ်ဖြေဆေး မှန်သမျှလည်း အကုန်စမ်းသပ်ဖူးတယ်။ အကယ်လို့ မင်းသာ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေကို ကုသပေးနိုင်ရင် မင်းက ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပဲ" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ကို အကြိမ်ကြိမ်ယမ်းခါလျက် "ဒီလိုမျိုး မလိုပါဘူး အဘိုးကျိုးရာ၊ အရင်က အဘိုးကျိုးက ကျွန်တော်ကို ကူညီခဲ့ဖူးလို့ အခု ငါက ပြန်ကူညီပေးတာပါ" ဟု ငြင်းဆန်သည်။

ကျိုးထုံက ခေါင်းခါကာ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါက ကျေးဇူးနဲ့ ရန်ငြိုးကို အပြတ်သားဆုံး ခွဲခြားတတ်တဲ့လူ။ မင်းသာ ငါ့ကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေကို တကယ်ပျောက်ကင်းအောင် ကုပေးနိုင်ရင် မင်းဘာပဲခိုင်းခိုင်း ငါလုပ်ပေးမယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

သူသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဝတ်ရုံကို ပြန်လည်ဝတ်ဆင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထျန်းချင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းက အဘိုးကျိုးအား ပေးလိုက်သော ဆေးညွှန်းများကို မြင်တွေ့သောအခါ ဆေးဝါးများ သွားရောက်ယူဆောင်ရန် လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။

၎င်းတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် ရတနာတိုက်ထဲတွင် မရှိသောအရာ ဟူ၍ မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း ဆေးညွှန်းထဲရှိ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များမှာလည်း အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသဖြင့် အထူးတလည် အဖိုးတန်လှသော အရာများ မပါဝင်ပေ။

မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်မှ တပည့်တစ်ဦးက ပထမဆုံးသော ဆေးတစ်အိုးကို ကျိုချက်၍ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ကျိုးထုံသည် မဆိုင်းမတွဘဲ ထိုဆေးရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင်လည်း သူညွှန်းပေးလိုက်သော ဆေးဝါးက တကယ်ပဲ ထိရောက်မှု ရှိပါ့မလားဟူ၍ အနည်းငယ် ရင်တဖိုဖို ဖြစ်နေမိသည်။

ကျိုးထုံ ဆေးရည်သောက်ပြီးသည်နှင့် သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင် ချက်ချင်း ထင်ဟပ်လာသည်။

အကြောင်းမူကား သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်လှသော အဆိပ်အတောက်အချို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပျော်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သိရှိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် ဒုတိယတစ်ခွက်၊ တတိယတစ်ခွက်နှင့် ဆေးခြောက်ခွက်လုံးကို ဆက်တိုက် မှီဝဲလိုက်ရာ ကျိုးထုံသည် နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်အတွင်း ယခုကဲ့သို့ နေရထိုင်ရ သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးချေ။

"ဟားဟားဟား... ငါ့ကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေ တော်တော်များများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ" ဟု ကျိုးထုံက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လေသည်။

ဆေးစွမ်းထက်မြက်ကြောင်း ကြားသိရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားရတော့သည်။

ကျိုးထုံသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်ကို စတင်လည်ပတ်စေရာ ကျိုးထုံ၏ အရှိန်အဝါသည် တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာနေသည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်း အထင်အရှား ခံစားလိုက်ရသည်။

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက် ကျိုးထုံသည် မျက်စိ ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာထက်တွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဝမ်းမြောက်ဖွယ် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"ဟားဟားဟား... ချင်ညီလေး၊ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ငါကျိုးထုံရဲ့ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ပဲ" ဟု ကျိုးထုံက ဝမ်းသာအားရ အော်ပြောသည်။

ဤအဆိပ်အတောက်များကြောင့် နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်တိုင်တိုင် နေ့စဉ်ရက်ဆက် ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကို ခံစားခဲ့ရသဖြင့် ကျိုးထုံမှာ အလွန်တရာ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်။

ယခုမူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပေါ်ထွက်လာမှုက သူ၏အခြေအနေကို အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲပေးခဲ့ပြီး အရင်က ကျင့်စဉ်အဆင့်ကိုပင် ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထျန်းချင်း၏ မျက်နှာပေးသည်လည်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ အကယ်၍ သူသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သတိမရခဲ့ပါက အဘိုးကျိုးမှာ နောက်ထပ် အချိန်အတော်ကြာအောင် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်း ခံနေရဦးမည်ကို သူ မတွေးမိခဲ့ချေ။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် စီနီယာ... စီနီယာ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေကို ပြန်ရောက်ဖို့က လက်တစ်ကမ်းအကွာတင် ရှိပါတော့တယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် နှုတ်ခွန်းဆက်လိုက်သည်။

ကျိုးထုံက ခေါင်းညိတ်ကာ "ငါ တကယ်ဝမ်းသာတာပဲ။ ငါလည်း မိစ္ဆာအိုဟန်လိုပဲ သေရတော့မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ၊ ဒီလိုနေ့မျိုးကို မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်မှ တပည့်နှစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး ထျန်းချင်း၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ သေချာ စုံစမ်းထောက်လှမ်းခဲ့ပြီးပါပြီ" ဟု တပည့်တစ်ဦးက တင်ပြသည်။

ထျန်းချင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ပြောစမ်း" ဟု မိန့်ဆိုလိုက်၏။

"စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ မြစ်ဖျားခံရာနေရာက ပိုးအိမ်ကြီးတစ်ခုလို အရာဝတ္ထုတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီနားမှာ ယင်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေရဲ့ အမှတ်အသားတွေကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှော်ဆရာမရဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုတော့ မတွေ့ရပါဘူး" ဟု ထိုတပည့်က ပြောပြသည်။

ထျန်းချင်း၏ မျက်နှာ ညိုမှောင်သွားကာ "မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှော်ဆရာမ မုဟွိုက်ရဲ့ ဆရာက မိစ္ဆာအိုဟန်ပဲ။ ယင်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို တွေ့ရတယ်ဆိုကတည်းက အဲဒီပိုးအိမ်ကြီးထဲမှာ ရှိနေတာ မိစ္ဆာအိုဟန် ဖြစ်ဖို့ သေချာသလောက်ပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ကျိုးထုံက ခေါင်းညိတ်လျက် "မိစ္ဆာအိုဟန်နဲ့ ငါနဲ့ ပြန်ဆုံတွေ့ရဦးမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူ့ကို ငါ အပြတ်ရှင်းပစ်မယ်" ဟု အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ထျန်းချင်း၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲမှာ အနည်းငယ် လေးနက်တည်ကြည်နေပြီး "မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှော်ဆရာမ မုဟွိုက် ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ မသိရသေးဘူး။ ဒါက မိစ္ဆာအိုဟန်ရဲ့ နောက်ထပ် ပရိယာယ်တစ်ခုခုလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု သုံးသပ်သည်။

ချင်ယွုန်းဖုန်းမှာ စကားပင် ဆွံ့အသွားရကာ "ဟို... မုဟွိုက် ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်သိနိုင်တယ်ထင်တယ်" ဟု ကြားဖြတ်ပြောလိုက်ရတော့သည်။

"မင်းသိတယ် ဟုတ်လား" ဟု ကျိုးထုံက အံ့ဩတကြီး ကြည့်ကာ မေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူနှင့် မုဟွိုက်တို့ကြား ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အစအဆုံး ပြန်လည်ပြောပြလိုက်ရာ ထျန်းချင်းနှင့် ကျိုးထုံတို့နှစ်ဦးစလုံး ဆွံ့အမှင်တက်သွားကြရသည်။

"ဒါဆို... ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ပြိုင်ပွဲကို အဲဒီလူတွေ လာမပြိုင်နိုင်တာက မင်း သူတို့ကို ပိတ်လှောင်ထားခဲ့လို့ပေါ့ ဟုတ်လား" ဟု ထျန်းချင်းက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော့်ဘက်ကလည်း ကောင်းကင်ဘုံသန့်စင်သီးကို တကယ် လိုအပ်နေလို့ပါ" ဟု တောင်းပန်လိုက်သည်။

ထျန်းချင်းက ခေါင်းခါလျက် "ဒါကလည်း မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပဲ။ အကယ်လို့ သူတို့သာ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် မင်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။

"မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှော်ဆရာမကို မင်း ဖမ်းချုပ်ထားတယ်ဆိုမှတော့ သူ့ကို ဒီကို တိုက်ရိုက်ခေါ်လာပြီး အဲဒီစိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါတွေက ဘာလဲဆိုတာကို သေသေချာချာ မေးမြန်းကြည့်တာပေါ့" ဟု ကျိုးထုံက အကြံပြုလိုက်သည်။

အားလုံးက ခေါင်းညိတ် သဘောတူကြသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထျန်းချင်းနှင့် ကျိုးထုံတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပန်းရနံ့ရွာရှိ တည်းခိုခန်းသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြတော့သည်။

တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ လှောင်အိမ် ကိုးခုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ထျန်းချင်းနှင့် ကျိုးထုံတို့နှစ်ဦးစလုံး သက်ပြင်းချရင်း မတတ်နိုင်သလို ပြုံးမိကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နည်းလမ်းများမှာ သိက္ခာရှိလှသည် မဟုတ်သော်လည်း ဤမျှများပြားသော လူများကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သည့် သူ၏စွမ်းရည်မှာ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ပြသနေပေသည်။

"ဒီထဲက တစ်ယောက်ကတော့ မုဟွိုက်ပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မုဟွိုက်ရှိနေသည့် လှောင်အိမ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်လေသည်။