အခန်း (၉၀၅-၉၀၆)
Vol. 65 Ch. 905-906
အခန်း ၉၀၅ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ ကိုယ်ပွား
ထိုအသံနှင့်အတူ ပိန်သွယ်သော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားသော တံခါးဝမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် အကြီးအကဲဖုန်းနှင့် လဲ့ရှန်းမိသားစုဝင်များ၏ မျက်ဝန်းများပင် ကျဉ်းမြောင်းသွားရသည်။
ထိုသူသည် ချောမောသော မျက်နှာပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး လောကီ၏ ကံကြမ္မာကောင်းများ အားလုံး သူ့ထံတွင်သာ စုစည်းကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကောင်းချီးပေးထားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။ သူ၏ ဆံပင်နက်များမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး သန့်စင်သော ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံမှာလည်း တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်နေ၏။ သူ ရပ်နေသည့်နေရာတွင် သူ၏ သိမ်မွေ့သော အရှိန်အဝါသည် မြင်သမျှသူတိုင်း၏ မျက်လုံးများကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။
သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပနေပြီး တောင်ကုန်းများပုံစံကဲ့သို့ ကွေးညွတ်နေသည့် ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများ ရှိသည်။ သူ ရပ်နေသည့်နေရာတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်များပင် မှိန်ဖျော့သွားပြီး သူသည်သာ အားလုံး၏ အာရုံစိုက်ရာ ဖြစ်လာတော့သည်။
သူကား လောကီကံကြမ္မာကို လုယူထားသူ၊ စကြဝဠာ၏ ကောင်းချီးကို ခံစားရသူ တာအိုခုန်း ဖြစ်သည်။
ရွှီဟွေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ပုံရိပ် ၁၆ ခုမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အဘိုးအိုကိုးဦးကလည်း ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာကာ တာအိုခုန်းအား စောင့်ရှောက်ရန် ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိုးရိမ်မှုမှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားနေသည်။
"ဒါက နားလည်မှုလွဲတာပါ။ မင်နက်ဂြိုဟ်က မိသားစုတွေအနေနဲ့ စိတ်ထဲမထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" တာအိုခုန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလျက် လက်သီးဆုပ်ကာ အကြီးအကဲဖုန်းနှင့် တခြားသူများအား ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
အကြီးအကဲဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် သတိပြုမိရုံမျှ အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး သူသည် တာအိုခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှနေ၍ စုမင်ရှိနေသော အခန်းဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ အခန်းထဲတွင် သူသည် ယုရို၊ ဘိုးဘေး ၁၃ ဦးနှင့်အတူ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့် ရှိနေသည့် စုမင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ကျွန်တော်နဲ့ ဆွေးနွေးချင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့ တာအိုရောင်းရင်း စုမင်က ဒီအစီအစဉ်ကို ဆွဲပြီး ကျွန်တော့်ကို သူ့ဆီ ပြောင်းရွှေ့ထားတာပါ။ အခုတော့ စကားပြောလို့ ပြီးသွားပါပြီ။ သူ့ကို အပြစ်မတင်ကြပါနဲ့" တာအိုခုန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလျက်ပင် ပြောလိုက်သည်။
စုမင်ကလည်း ပြုံးလိုက်ပြီး အကြီးအကဲဖုန်း၊ တာအိုခုန်းဘေးရှိ အဘိုးအိုကိုးဦးနှင့် ရွှီဟွေ့တို့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောင်တအရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။
ရွှီဟွေ့က တာအိုခုန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အကယ်၍ သူမသည် သူ၏ အရှိန်အဝါအတွင်း အပြောင်းအလဲ တစ်စုံတစ်ရာကို မခံစားမိခဲ့လျှင် ဤကိစ္စတွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း သူမ သေချာပေါက် သံသယဝင်မိမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ ဝိညာဉ်အတွင်း ခံစားရသည့် ခံစားချက်မှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် သူမသည် ထိုအရာကို အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် သူမသည် လေထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
အကြီးအကဲဖုန်းက တာအိုခုန်းကို လေးနက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "နားလည်မှုလွဲတာ ဆိုရင်တော့ နံနက်ခင်း တာအိုလောကက မိတ်ဆွေတို့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အခန်းပြန်ကြပါတော့။ လေလံပွဲက ဆက်ဖြစ်ပေါ်နေတုန်းပါ။ အခုတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ"
"ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ခုဏက ရိုင်းစိုင်းမိခဲ့တာကို ခွင့်လွှတ်ကြပါ" တာအိုခုန်းမှာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ လက်သီးဆုပ်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောင်တရသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် လိုက်ဖက်ပြီး သူတစ်ပါးကို ပေးလေ့ရှိသော ခံစားချက်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ စကားပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး စုမင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် သူ့အခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။
အဘိုးအိုကိုးဦးက လဲ့ရှန်းမိသားစုကို ရန်လိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ တာအိုခုန်း၏ နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။
သူတို့ ထွက်သွားချိန်တွင် အကြီးအကဲဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စုမင်ကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွားကာ လဲ့ရှန်းမိသားစုဝင်များကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ အကြီးအကဲယုနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေမှန်း မသိရတော့ပေ။
ဘိုးဘေး ၁၃ ပါးတို့သည် စုမင်၏ အခန်းထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ ကျန်ရစ်နေသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ဘိုးဘေးနှင့် ဆက်စပ်သည့် အရာမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေးတောကြပေ။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သူ၏ အမိန့်ကိုသာ လိုက်နာရန် လိုအပ်သည်။
သို့သော် ယုရိုအတွက်မူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် စုမင်ကို ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝိုးတဝါး ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ သူမအတွက် မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။
'ဒါက ဝိညာဉ်ဝင်ပူးခြင်း မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ မဟုတ်ရင် တာအိုခုန်းက သူ့ရဲ့ ဉာဏ်ရည်ကို ဘယ်လိုများ မပျက်စီးဘဲ ထိန်းထားနိုင်မှာလဲ။ စုမင်လည်း သူရဲ့ ဉာဏ်ရည်အတိုင်း ရှိနေတယ်။ အဲဒါတင်မကဘဲ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းက လူတွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုနဲ့ ဒီနေရာကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် တာအိုခုန်းနဲ့ နီးကပ်တဲ့ ဆက်သွယ်မှုရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ တကယ်လို့ သူ ပူးခံလိုက်ရရင် အဲဒီ ဆက်သွယ်မှုက ပြတ်တောက်သွားမှာပဲ…'
'ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေကို ကြည့်ရင်… အဲဒီ ဆက်သွယ်မှုက ရှိနေသေးတဲ့ပုံပဲ'
'ဒါပေမဲ့ ဒါက ဝိညာဉ်ဝင်ပူးတာ မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ…' ယုရိုက စဉ်းစားနေစဉ် သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စုမင်အပေါ် နက်ရှိုင်းသော သတိထားမှုများ ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်လာသည်။
"သွားကြစို့။ ဒီမှာ ဆက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး" စုမင်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောကာ အခန်းပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။ ယုရိုက သူ့နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။ ဘိုးဘေး ၁၃ ပါးအတွက်မူ သူတို့သည် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပြီး လေလံပွဲအတွက် အစောင့်အဖြစ် သူတို့၏ အခန်းများဆီသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ငါ့အတွက် အခန်းတစ်ခန်း ပြင်ပေးပါ။ ငါ ကျင့်ကြံချင်တယ်" အခန်းထဲမှ ထွက်လာချိန်တွင် စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ရာ ယုရိုက ခေါင်းငုံ့ကာ လိုက်နာကြောင်း ပြောလိုက်သည်။
ခေတ္တအကြာတွင် စုမင်သည် မင်နက်မြို့၏ မြေအောက်နက်ရှိုင်းသော အခန်းတစ်ခန်းတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ပွင့်နေပြီး အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပေါ်လွင်ပေ။
သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်နေပုံရသည်။ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်လွန်သွားသောအခါ အခန်းထဲတွင် လေနုအေးတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး စုမင်က လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
အကြီးအကဲဖုန်းသည် လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်သည်။
"မာန်နတ်ဘုရား အရှင်၊ ကျုပ်ကို ရှင်းပြပေးနိုင်မလား" အကြီးအကဲဖုန်းက အသံသြသြဖြင့် မေးလိုက်သည်။
စုမင်က စကားမပြောပေ။ ယင်းအစား သူသည် ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဝါးအထက် လေထဲတွင် အေးစက်သော လေထု ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာပြီးနောက် လက်ဝါးအထက်၌ ဆီးနှင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အယောင်ပြခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် စုမင်၏ အသက်လမ်းစဥ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သော ဆောင်းဦးအလယ်၏ အအေးဓာတ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆီးနှင်းများ ဖြစ်သည်။
စုမင်၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသော ဆီးနှင်းအနည်းငယ်မှာ သူ့လက်ဝါးမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဆီးနှင်းလွှာ တစ်လွှာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
"အကြီးအကဲဖုန်း၊ ခင်ဗျား ဘာကို မြင်လဲ" စုမင်က ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။
"ဆီးနှင်း" အကြီးအကဲဖုန်းက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။
စုမင်သည် သူ့ညာလက်ကို လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး ပြုတ်ကျလာသော ဆီးနှင်းများအား ဖမ်းဆုပ်လိုက်ကာ လက်ဝါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အရည်မပျော်ကျသွားသော ဆီးနှင်းမှုန်များကို ပြသလိုက်သည်။
"ဒါက ဘာလဲ"
"ဆီးနှင်း" အကြီးအကဲဖုန်းက တိုးညှင်းစွာ ဖြေသည်။
စုမင်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါပြီး ဆီးနှင်းများအား လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆီးနှင်းလွှာများကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ဒါကရော ဘာလဲ"
"အဲဒါလည်း ဆီးနှင်းပါပဲ" အကြီးအကဲဖုန်းက မျက်လုံးကို ကျဉ်းလိုက်ပြီး သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော် ရှင်းပြပြီးပါပြီ" စုမင်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆီးနှင်းအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ "ကျွန်တော် အခု ကျင့်ကြံချင်တယ်။ ပြီးရင် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ဆီ သွားမယ်။ နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့ဖို့ မသေချာတော့ဘူး။ အကြီးအကဲဖုန်း… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ" စုမင်က ပြုံး၍ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။
အကြီးအကဲဖုန်း ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါ၍ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ထပြီး စုမင်ကို ဦးညွှတ်ကာ လှည့်ထွက်သွားရင်း ခေါင်းခါ၍ ထွက်ခွာသွားသည်။
သူ နားလည်သွားသည်။ စုမင်သည် သူ့ကို ရှင်းပြပေးခဲ့သည်။ အသေးစိတ် အချက်အလက်များအတွက်မူ သူတစ်ဦးစီအပေါ် မူတည်ပြီး ကွဲပြားလိမ့်မည်။
စုမင် ကျင့်ကြံနေစဉ်တွင် အပြင်ဘက်ရှိ လောကတွင် လေလံပွဲမှာ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး တာအိုခုန်းသည် သူ့အခန်းထဲရှိ ပျော့ပျောင်းသော ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပုံမှန်အတိုင်း ထိုင်နေသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ဝိုင်ခွက်တစ်ခွက်ရှိပြီး အလင်းရောင်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လေလံပွဲကို ကြည့်ရင်း ဝိုင်အား မျှင်းသောက်နေသည်။
အဘိုးအိုကိုးဦးသည် သူ့နောက်တွင် ထိုင်နေကြပြီး အားလုံးသည် သူတို့၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ စောစောက ဒေါသဖြင့် ပျံသန်းသွားစဉ် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် လင်းလက်နေသည့် အဖြူရောင်အလင်းအား ဖုံးကွယ်ထားသည်။
လှပသော အမျိုးသမီးမှာ ကြောင်အသွင် မဟုတ်တော့ဘဲ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အလှမယ်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် တာအိုခုန်း ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေပြီး သူမလက်ထဲတွင် ဝိုင်အိုးတစ်အိုး ကိုင်ထားကာ တာအိုခုန်း၏ ခွက်ကို တစ်ခါတစ်ရံ ဖြည့်ပေးနေသည်။
"ငါ ရှင်းပြချက် လိုချင်တယ်" ရွှီဟွေ့က မှောင်မိုက်သော လေသံဖြင့် ပြောသည်။
"ဟင်... ဘာရှင်းပြချက် လိုတာလဲ"
တာအိုခုန်းက ထိုအရာကို ပေါ့ပါးသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်ချိန်တွင် သူ့မျက်ဝန်းများတွင် သတိမပြုမိလောက်သော အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး သူ့ဘေးရှိ အမျိုးသမီးဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ သူနှင့်အတူ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာကတည်းက သူမသည် ဤနူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပုံစံမျိုးကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူမ၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှာ အတုမဟုတ်ပေ။ သူမသည် သူ့ကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေသည်။
"သန့်စင်တဲ့ ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံရဲ့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းကိစ္စလေ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ" ရွှီဟွေ့က မှောင်မိုက်သော လေသံဖြင့် ထပ်မေးပြန်သည်။
"မင်နက်ဂြိုဟ်က တာအိုရောင်းရင်း စုမင်နဲ့ ငါ့ကြားမှာ သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရယူဖို့ ရှိနေတာ။ သူက ငါ့ဆီကို တိုက်ရိုက် လာဖို့ အဆင်မပြေတဲ့အတွက် ဒီနည်းလမ်းကို သုံးလိုက်တာပါ…" တာအိုခုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့နှုတ်ခမ်းမှ စကားလုံးများ ထွက်လာသည်နှင့် သူ့ဘေးရှိ အမျိုးသမီး ခဏမျှ တောင့်သွားပြီးမှ သူ့ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်ကို သူ ချက်ချင်း သတိထားမိသည်။
စင်စစ် သူ့နောက်ရှိ အဘိုးအိုကိုးဦးအနက် အချို့မှာလည်း သူတို့၏ မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ကြသည်။
သူ့ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ လှိုင်းလုံးများ ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ရွှီဟွေ့သည် ထိုလှိုင်းလုံးများထဲမှ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ထွက်လာသည်။ သူမသည် တာအိုခုန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး လူသတ်ငွေ့များအပြင် တစ်စုံတစ်ရာ ထူးဆန်းသောအရာများ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပေါ်လာသည်။
"… ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ပဲ သူက ငါနဲ့ လျှို့ဝှက်စကား ပြောနိုင်မှာမို့လို့ပါ" တာအိုခုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
"ဟုတ်လား၊ ဘာလျှို့ဝှက်စကားပြောတာလဲ" ရွှီဟွေ့က ထပ်မေးလိုက်သည်။
"ဘာလျှို့ဝှက်စကားပြောတာလဲ…"
တာအိုခုန်းသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ခွက်ကို ကိုင်ထားသည့် လက်အား လျော့လိုက်သဖြင့် သူ့လက်ထဲရှိ ခွက်မှာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သို့သော် မပြုတ်ကျခင်မှာပင် သူ၏ ဘေးရှိ အမျိုးသမီးက ၎င်းကို ဖမ်းယူရန် သူမ၏ လက်အား ဆန့်လိုက်သည်။ တာအိုခုန်းက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။ သူ၏ ညာလက်မှာ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သောအခါ ထိုအမျိုးသမီးသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ ယခင်က သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသော အံ့သြမှုမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နာခံမှုဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။
သူ့နောက်ရှိ အဘိုးအိုအချို့မှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ ခေါင်းအား ငုံ့လိုက်ကြသည်။
စင်စစ် ရွှီဟွေ့၏ မျက်လုံးများရှိ အာရုံစူးစိုက်မှု အရောင်ပင် ကွဲပြားသွားသည်။ သူမသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်။ သို့သော် တာအိုခုန်း၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ သံသယမှာ လျော့ပါးသွားသည်။
"မင်းကို ဘာလို့ ပြောပြရမှာလဲ" တာအိုခုန်း၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်သွားကာ ရွှီဟွေ့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ရွှီဟွေ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တာအိုခုန်း အသုံးပြုသော ဤအမူအရာနှင့် လေသံမျိုးကို သူမ အလွန်ပင် မုန်းတီးသည်။ သို့သော် ဤအမူအရာနှင့် လေသံကြောင့်ပင် သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ သံသယအများစု ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် သူမသည် လေထဲသို့ ထပ်မံ ပေါင်းစပ်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ရွှီဟွေ့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် တာအိုခုန်း၏ အကြည့်သည် အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ နှလုံးသား အနက်ပိုင်းတွင်မူ တည်ငြိမ်နေသည်။
သူသည် တာအိုခုန်း မဟုတ်ပေ။
သူသည် စုမင် ဖြစ်သည်။
တာအိုခုန်း၏ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ကို စုမင်က သိမ်းပိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် တာအိုခုန်း၏ မှတ်ဉာဏ်များကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ပေမည်။ သို့သော် အချိန်အများကြီး မကြာပေ။ တစ်လဆိုလျှင် လုံလောက်သည်။
စုမင်က တာအိုခုန်းကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်လိုက်သည့် အချိန်တွင် တာအိုခုန်း၏ ပါရမီသည် သူ့ထက် မည်မျှ သာလွန်ကြောင်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ တာအိုခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် စုစည်းထားသော ကံကြမ္မာကို သူ ဝိုးတဝါး ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။
၎င်းသည် နံနက်ခင်း တာအိုလောက၏ ကံကြမ္မာဖြစ်သည်။ ၎င်းနှင့်အတူ ဤကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားသည် အကန့်အသတ်မရှိ ကြီးထွားမှုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်။
'ရဲ့ဝမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကံကြမ္မာဟာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူ့ဆီကနေ လုံးဝ ထွက်ခွာသွားတဲ့အခါ ငါ့ရဲ့ ဒီကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားက နံနက်ခင်း တာအိုလောကရဲ့ ကံကြမ္မာ အများစုကို သူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ စုစည်းထားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကိုယ်ပွားရဲ့ ပါရမီက မယုံနိုင်စရာ ကောင်းအောင် အစွမ်းထက်တဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်'
'ဒါ့အပြင်… ငါ့ရဲ့လက်ရှိ အနေအထားက နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ဖြစ်တယ်။ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်း… အနာဂတ်မှာ ငါဟာ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သခင်လေး ဖြစ်လာတဲ့အခါ ငါတို့ကြားက အငြိုးအတေးတွေ ဘယ်လို ပေါက်ကွဲလာမလဲဆိုတာ သိချင်မိတယ်'
စုမင် ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအပြုံးမှာ အလွန်ပင် တောက်ပသော်လည်း ထူးဆန်းပြီး ဆိုးရွားသော ခံစားချက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။
သူ့ဘေးရှိ အမျိုးသမီးက ထိုအပြုံးကို မြင်သောအခါ သူမ၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားပြီး စုမင်က သူ၏ ညာလက်အား သူမမျက်နှာပေါ်တွင် ထားကာ သူမ၏ အရေပြားကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
"ဒီလေလံပွဲက ပျင်းစရာကောင်းပြီး ငြီးငွေ့စရာပဲ။ နဂါးငွေ့တန်းထဲမှာရှိတဲ့ လွန်းပျံသင်္ဘောတွေကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ။ ငါ မနက်ဖြန်ရောက်ရင် ပြန်ချင်တယ်" သူ့မျက်ဝန်းများတွင် အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
အခန်း ၉၀၆ ငါ ၉၉၉ ပဲ လိုချင်တယ်
တာအိုခုန်း၏ အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် မင်နက်ဂြိုဟ်မှ ထွက်ခွာသည်နှင့် မဟာလောကကြီး လေးခု၏ အင်အားစုများ စခန်းချရာ နဂါးငွေ့တန်းဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြန်သွားနိုင်သည်။ ထိုနေရာမှတစ်ဆင့် သူသည် နံနက်ခင်း တာအိုလောကသို့ ပြန်သွားနိုင်သော်လည် သူသည် တကယ်တမ်း ပြန်ရန် အလျင်စလို မရှိပေ။ သူသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ဆီသို့လည်း ဦးတည်သွားနိုင်သည်။
ဤရွေးချယ်စရာနှစ်ခု ရှိနေသည့်အနက် စုမင်သည် သဘာဝကျစွာပင် နောက်ဆုံးတစ်ခုကို ရွေးချယ်မည် ဖြစ်သည်။
သူသည် နံနက်ခင်း တာအိုလောကသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားချင်လျှင်ပင် သူ၏ အိစန်းကိုယ်ပွားသည် ပိုမိုသန်မာလာရန်နှင့် ကျန်ရှိသော အိစန်းဝိညာဉ်ကိုးခုကို ဝါးမြိုရန်အတွက် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ အမြောက်အမြား လိုအပ်နေသေးသည်။ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရကို ရရှိရန် အကောင်းဆုံး နေရာသည် သဘာဝကျစွာပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ပဟေဠိဆန်သော နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်သာ ဖြစ်သည်။
အဆုံးစွန်၌ ထိုနေရာသည် နတ်ဘုရားများစွာ သေဆုံးခဲ့ကြသည့် သို့မဟုတ် အိပ်ပျော်နေကြသည့် နေရာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စုမင်လိုအပ်သော နတ်ဘုရား အနှစ်သာရမှာ ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည်။
ထို့ပြင် သူသည် လဲ့ရှန်းရှု၏ အကူအညီတောင်းခံသံကို ခံစားမိထားပြီးဖြစ်ရာ စုမင်အနေဖြင့် ၎င်းကို ဤအတိုင်း လျစ်လျူရှုထားရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူသည် လဲ့ရှန်းရှု၏ ခြေရာများကို ရှာဖွေရန်နှင့် သူနှင့်ပတ်သက်သော သဲလွန်စများအား ရှာဖွေနိုင်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
အကယ်၍ အဆုံးသတ်တွင် သူသည် သူ့ကို အမှန်တကယ် ရှာမတွေ့ခဲ့လျှင်ပင် ထွက်ခွာရမည် ဆိုပါက စုမင်တွင် နောင်တရစရာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူသည် ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံသည့် ကိုယ်ပွားအား လူသိရှင်ကြား ဤတာဝန်အား ထမ်းဆောင်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ယင်းအစား တာအိုခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သော သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားကိုသာ ထိုတာဝန်အား ထမ်းဆောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
အဆုံးစွန်၌ ဤကိုယ်ပွားတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းသော စစ်သည်သုံးထောင်၊ ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှိ အဘိုးအိုကိုးဦး၊ အံ့မခန်း မြန်နှုန်းရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ သူ့အနီးအနားတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဖီးနစ်ဂိုဏ်းမှ လကပ်ဘေး အဆင့်ရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လွန်းပျံသင်္ဘော ဒါဇင်ကျော်တို့ ရှိနေသည်။ ဤအင်အားသည် စုမင်၏ ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံသော ကိုယ်ပွား ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းပြီး နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်အတွင်း သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိစေမည်။
၎င်းအပြင် စုမင်၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နယ်မြေများသို့ စူးစမ်းလေ့လာနိုင်ပြီး ပုံမှန်အခြေအနေတွင် လူအနည်းငယ်သာ ဝင်ရောက်နိုင်သော ဒေသများသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။
ဤအတွေးနှင့်အတူ စုမင်သည် လေလံခန်းမရှိ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး သူနှင့်အတူ မျက်လုံးမှိတ်ထားသော အဘိုးအိုကိုးဦးနှင့် ကြောင်အမျိုးသမီးတို့အား ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် နံနက်ခင်း တာအိုလောက၏ တည်းခိုရာသို့ ပြန်သွားကြသည်။
စုမင်သည် ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း တစ်ခန်းကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး အဘိုးအိုကိုးဦးနှင့် အမျိုးသမီးတို့အား ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံနေ၏။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ မှော်သင်္ကေတများက သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် တောက်ပလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သန့်စင်သော ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံမှာလည်း ချက်ချင်း လင်းလက်လာသည်။ မှော်သင်္ကေတများမှာ မြင့်တက်လိုက် ကျဆင်းလိုက် ဖြစ်နေပြီး ၎င်းတို့သည် ဝတ်ရုံပေါ်တွင် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေခဲ့သည့်အလား ထင်မှတ်ရကာ မည်သည့်အလင်းက မှော်သင်္ကေတဖြစ်ပြီး မည်သည့်အလင်းက ကြယ်ပွင့်ဖြစ်သည်ကို အခြားသူများ ခွဲခြားရန် ခက်ခဲစေသည်။
မကြာမီတွင် စုမင်ကို ဗဟိုပြု၍ ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံမှ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ဤစွမ်းအားသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ အပြင်ဘက်သို့ လှည်းပတ် စီးဆင်းသွားပြီး ခဏချင်းတွင်ပင် အခန်းတစ်ခန်းလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေသည်။ အကယ်၍ မည်သူမဆို လှမ်းကြည့်မည်ဆိုပါက အခန်းအတွင်း၌ အဆုံးမဲ့ လှိုင်းတံပိုးများ ပါဝင်နေသည်ကို သတိပြုမိနိုင်မည်ဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ ပင်လယ်ရေ အောက်ခြေကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။ လှိုင်းတံပိုးများက သူ့ကို အလွှာလိုက် ဝန်းရံထားပြီး ရေပြင်ပေါ်ရှိ လှိုင်းတွန့်ကလေးများကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
၎င်းမှာ ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားမဟုတ်ဘဲ စုမင်၏ ဝိညာဉ်အတွင်း၌ တည်ရှိနေသော နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားဖြစ်ကာ သူသည် ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံအား ဖုံးကွယ်မှုတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ စုမင် တာအိုခုန်းကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် အချိန်အနည်းငယ်သာ ကုန်လွန်သေးသဖြင့် ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးရန် အချိန်မရသေးပေ။ သို့သော် ၎င်းကို နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားအား ဖုံးကွယ်ရန် အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိသည်။
ထိုလှိုင်းတံပိုးများ ပြန့်နှံ့သွားစဉ် အခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာမှ အံ့အားသင့်သွားသည့် တိုးညှင်းသော အာမေဍိတ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှီဟွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲမှ အတင်းအကျပ် ပေါ်ထွက်လာရပြီး သူမ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများ ပေါ်လာသည်။ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်း၏ ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံတွင် ဤမျှ ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်နိုင်သော စွမ်းရည်ရှိသည်ကို သူမ ယခု ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမသည် အံ့ဩရုံသာ ရှိသေးသည်။ အဆုံးစွန်၌ ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များသည် သူမကိုယ်တိုင်ပင် အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်သောအရာ ဖြစ်ပြီး သူမသည် ဖီးနစ်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အမြင်တွင်မူ ဤအရာသည် သေချာပေါက် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ သက်တော်ရှည် အကြီးအကဲများက တာအိုခုန်းအပေါ် မျက်နှာသာပေးကာ သူ့အတွက် အသက်ကာကွယ်ခြင်း ပညာရပ်ကို လုပ်ဆောင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။
"ငါတို့က အခန်းထဲမှာ ရှိနေတာ။ မင်းနဲ့ ငါနဲ့ နှစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာ။ မင်း ငါနဲ့ အတူတူ အခုချက်ချင်း စုံတွဲကျင့်စဉ် ကျင့်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာလား။ တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုပါတယ်" စုမင်က ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ စကားလုံးများထဲတွင် ကရော်ကမည်နိုင်မှုနှင့်အတူ ဆိုးရွားသော လေသံတစ်သံ ပါဝင်နေသည်။
ရွှီဟွေ့က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် ပုံမှန်အတိုင်းပင် စက်ဆုပ်ရွံရှာသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ပြောနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ သူမ ငြီးငွေ့လှသော တာအိုခုန်းသာ ဖြစ်သည်။ စောစောက သူ၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် သူမ စိတ်ထဲရှိ သံသယ အမြောက်အမြားမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားရပြန်သည်။ သူမတွင် သံသယ အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။ အဆုံးစွန်၌ သူမ၏ ဝိညာဉ်အတွင်း ရှိနေသော ဆက်သွယ်မှုမှ ရရှိသည့် ခံစားချက်မှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် အခန်းတွင်းရှိ လှိုင်းတံပိုးများမှာ အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက် ပြန့်နှံ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန် ကုန်လွန်သွားသောအခါ စုမင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ် အမူအရာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တည်ငြိမ်မှုဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။ သူသည် နောက်ထပ် ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ သူ့ရှေ့သို့ လက်ဝါးဖြင့် တွန်းပို့လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် လက်ဝါးအနားသတ်များနှင့် သူ၏ လက်ဝါးကျရောက်ရာ နေရာမှ အလင်းများ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ စုမင်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်အေးလက်အေး ရှိသော အမူအရာ ပေါ်နေပြီး ညာလက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သောအခါ သူ့ရှေ့တွင် ဟင်းလင်းပြင်၌ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း မှော်သင်္ကေတ တစ်လုံး ပေါ်လာသည်။
ဤမှော်သင်္ကေတသည်… ဤအခန်းအတွင်း၌ ကြာမြင့်စွာကတည်းက တည်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပို၍ တိကျစွာ ပြောရလျှင် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ လူများ မင်နက်ဂြိုဟ်သို့ မရောက်ရှိလာမီ ကတည်းက ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို အလွန်ပင် ကောင်းမွန်စွာ ဝှက်ထားသဖြင့် ရွှီဟွေ့ပင်လျှင် သတိမပြုမိခဲ့ပေ။
မင်နက်မြို့၏ အခြားနယ်မြေတစ်ခုရှိ မြေအောက်နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် အခြားအခန်းတစ်ခန်း ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော စုမင်၏ ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ် ကျင့်ကြံသည့် ကိုယ်ပွားသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မှော်သင်္ကေတမှ အလင်းရောင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြန့်နှံ့လာသည်။ ထိုအလင်းရောင်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အသက်ရှိုက်စာ တစ်ကြိမ် အချိန်အတွင်း၌ပင် ဤကိုယ်ပွားကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။
အသက်ရှိုက်စာ သုံးကြိမ် အကြာတွင် စုမင်၏ ကိုယ်ပွားသည် ခြေရာလက်ရာမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုမင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားရှိနေသော အခန်းထဲတွင် ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ် ကျင့်ကြံသည့် ကိုယ်ပွား ပေါ်ထွက်လာပြီး ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်လာကာ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ၏ ဤကိုယ်ပွားသည် ခြေလှမ်းကျရောက်ချိန်တွင် ရပ်တန့်မသွားပေ။ ယင်းအစား သူသည် နောက်ထပ် ခြေလှမ်း တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ခဏချင်းတွင်ပင် စုမင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားဆီသို့ တိုးဝင်သွားကာ သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် ထပ်တူကျသွားပြီး ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အကယ်၍ မည်သူမဆို လှမ်းကြည့်မည်ဆိုပါက ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ် ကျင့်ကြံသည့် ကိုယ်ပွားနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားတို့သည် တစ်ခုတည်းသော အတိုင်းအဆတွင် တည်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောနိုင်လိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ တစ်ဦးက အခြားတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်သည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ် ကျင့်ကြံသည့် ကိုယ်ပွား ထိုင်လိုက်သည့် နေရာသည် သဘာဝကျစွာပင် စုမင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွား ထိုင်နေသည့် နေရာဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လုံးဝ ထပ်တူကျသွားကြသည်။
ထိုသို့ ဖြစ်ပွားသည့် အချိန်တွင် လေထုထဲ၌ တွန့်လိမ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန် ကုန်လွန်ပြီးနောက် တွန့်လိမ်မှုများ ငြိမ်သက်သွားသည်။ အခန်းတွင်းရှိ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသောအခါ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ထပ်တူကျနေသော အရိပ်မှာ ခြေရာလက်ရာမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
သူသည် တာအိုခုန်းအသွင်ဖြင့် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် အားလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်မည်ဆိုပါက သူသည် တာအိုခုန်းထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
စုမင်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ မြေပြင်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ လေဟာနယ်တွင် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း မှော်သင်္ကေတမှာ လက်မအလိုက် အက်ကွဲလာပြီး လုံးဝ ချေဖျက်ခံလိုက်ရကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"ငါတို့ လွန်းပျံသင်္ဘောဆီ ပြန်ရောက်ပြီး နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ဆီ ဦးတည်တဲ့အခါ ငါ့ရဲ့ ဒီကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို သူ ခံနိုင်ရည်ရှိသမျှ အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်အထိ မြှင့်တင်မယ်" စုမင်က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားသည်။ သူသည် ဤနေ့ရက်ကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအတွက် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် တိုးတက်လာခြင်းမှာ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားထက် ပိုမိုအားကောင်းသော စစ်မှန်သည့် နတ်ဘုရား စွမ်းရည် ဖြစ်သည်။
"နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်၊ ငါ ဒါကို အသုံးပြုရမယ့် အချိန်ကို နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ပြီပဲ…" စုမင် သိုလှောင်အိတ်ကို ကိုင်တွယ်လိုက်သည်။ ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ် ကျင့်ကြံသည့် ကိုယ်ပွားသည် သူနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သိုလှောင်အိတ် အရေအတွက်မှာ တိုးပွားလာသည်။
တာအိုခုန်း၏ သိုလှောင်အိတ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ စုမင်သည် ဝိညာဉ်အသိကို စေလွှတ်ကာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးဖြစ်၍ ထိုအထဲတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းအမြောက်အမြား ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ အချိန်မှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူသည် ထိုပစ္စည်းများကို လွန်းပျံသင်္ဘောဆီ ပြန်ရောက်မှသာ စူးစမ်းစစ်ဆေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဆုလာဘ်များစွာ ရရှိနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။
'နှမြောစရာကောင်းတာက လဲ့ရှန်းမိသားစုတောင်မှ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သဲလွန်စတစ်ခုတောင် ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ဘူး။ သူတို့ အရာအားလုံးကို ရှာဖွေခဲ့ပေမယ့် ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး'
စုမင်သည် သူ၏ အတွေးများကို နောက်ထပ် ခဏမျှ ပြန်လည် သုံးသပ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများအား မှိတ်ကာ တာအိုခုန်း၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲသို့ စိတ်နှစ်လိုက်သည်။ သူသည် တာအိုခုန်း၏ ဝါသနာများနှင့် အလေ့အထများ အားလုံးကို အမြန်ဆုံး တတ်မြောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်မှ မည်သူမျှ သတိမပြုမိနိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်စရိုက်အတိုင်း ဖြည်းည်းစွာ ပြောင်းလဲသွားရမည် ဖြစ်သည်။
ညတစ်ညမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ ဒုတိယမြောက် နံနက်ခင်း ရောက်ရှိလာသောအခါ စုမင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်တစ်စ ခဏမျှ ဖျတ်ခနဲ လက်သွားပြီးနောက် သူသည် ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း၏ တံခါးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွားပြီး မျက်လုံးမှိတ်ထားသော အဘိုးအိုကိုးဦးနှင့် ကြောင်အမျိုးသမီးတို့မှာ အခန်းအပြင်ဘက်တွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေကြသည်။
စုမင်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုပေ။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အဘိုးအိုကိုးဦးနှင့် ကြောင်အမျိုးသမီးတို့သည်လည်း အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ သူနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားကြသည်။
စုမင်သည် မင်နက်ဂြိုဟ်၏ ကောင်းကင်ယံတွင် သူ့ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ညှိုးတွင် လက်စွပ်တစ်ကွင်း ရှိနေပြီး နေရောင်ခြည်က ၎င်းအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ချက် ချက်ချင်း ပြန့်နှံ့သွားသည်။ စုမင်က သူ၏ စိတ်ကူးကို လက်စွပ်ထဲသို့ စေလွှတ်လိုက်သောအခါ လက်စွပ်မှ အလင်းရောင်သည် ချက်ချင်း ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး နေမင်းကြီးထက် မည်သူက ပိုမိုတောက်ပကြောင်း ပြိုင်ဆိုင်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေထုထဲ၌ ဟိန်းဟောက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင်ပင် စုမင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပုံရိပ်ယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထိုပုံရိပ်ပေါင်း သုံးထောင် ရှိပြီး တစ်ယောက်မျှမပို၊ တစ်ယောက်မျှ မလျော့ပေ။
၎င်းတို့မှာ သဘာဝကျစွာပင် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ တာအိုခုန်းကို ပေးအပ်ထားသော ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းသည့် စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။
"သခင်လေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်" တူညီသော စကားလုံးများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ကျင့်ကြံသူ သုံးထောင်လုံးက တစ်ချိန်တည်းတွင် ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အသံများ ပေါင်းစပ်သွားကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုးဝင်သွားသော အသံလှိုင်းတစ်လှိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို လှုပ်ခတ်စေသည်။ ဤအရှိန်အဝါမှာ လူသတ်ငွေ့များ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် လကပ်ဘေးအဆင့်ရှိ အဖိုးအိုကြီးတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် ရှေ့သို့ အတင်းအကျပ် တိုးဝင်ကာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ဝံ့ကြောင်း ကမ္ဘာကြီးကို ပြောပြနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
စုမင်သည် ဤကျင့်ကြံသူ သုံးထောင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"သခင်လေး၊ မှော်သင်္ဘောတွေက အသက်သွင်းပြီးပါပြီ။ ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်ခွာနိုင်ပါတယ်။ သခင်လေး… ဘယ်အချိန် သင်္ဘောပေါ် တက်ချင်လဲ" စုမင် ဘေးရှိ လှပသော အမျိုးသမီးက ရိုသေစွာဖြင့် တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ခဏနေဦး။ အခုလောလောဆယ်တော့ ငါနဲ့အတူ… လောကကြယ်ဂြိုဟ်ကို လိုက်ခဲ့"
စုမင် ဤသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူသည် လောကကြယ်ဂြိုဟ် တည်ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ အဘိုးအိုကိုးဦးမှာ သူ့နောက်မှ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားပြီး ကျင့်ကြံသူ သုံးထောင်မှာလည်း ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသော အလင်းတန်း သုံးထောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
အကယ်၍ မြေပြင်မှ မည်သူမဆို ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကြယ်တံခွန် ထောင်ပေါင်းများစွာကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးအား ခံစားရစေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ လောကကြီးတွင် လှိုင်းတွန့်များကို လှုပ်ခတ်စေသော လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အား အဝေးမှပင် လှမ်းမြင်နိုင်သည်။
ဤလူများသည် လေထဲကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ကျယ်လောင်သော လေတိုးသံများကို လှုပ်ခတ်စေပြီး မကြာမီ လောကကြယ်ဂြိုဟ်သည် သူတို့ မြင်ကွင်းထဲသို့ ပေါ်လာတော့သည်။ စုမင်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ညင်သာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် အောက်ခြေတွင် ရှိနေသော ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာနှင့် အသူရာ နဂါးတို့၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိနေပြီ ဖြစ်သည်။
စင်စစ် သူတို့ ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး လောကကြယ်ဂြိုဟ်၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာသောအခါ မြို့၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် အမျိုးသားနှစ်ဦး ဝန်းရံထားခြင်း ခံနေရသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦးမှာ တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို ကုတ်ကုတ်ကတ်ကတ် ပြောဆိုနေကြပြီး သူခိုးရုပ်ပေါက်နေသော အမျိုးသားဖြစ်သည့် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် သူ့လက်မောင်းကို ရင်ခွင်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နှိုက်ကာ ရုပ်ပြစာအုပ် တစ်အုပ်၏ ထောင့်စွန်းအား ထုတ်ပြနေပြီး ၎င်းမှာ ထိုကျင့်ကြံသူကို သတိပြုမိစေရန် ရည်ရွယ်ပုံရသည်။
"ခင်ဗျား မြင်လား၊ တာအိုရောင်းရင်း။ ခင်ဗျား မင်နက်ဂြိုဟ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိချင်လား။ ခင်ဗျား မင်နက်တာအိုက ဘယ်လို အဖွဲ့အစည်းမျိုးလဲဆိုတာ သိချင်လား။ ဟဲဟဲ၊ ကျုပ်ဆီမှာ အားလုံး ရှိတယ်"
"ခင်ဗျား စိတ်ဝင်စားလား။ ခင်ဗျား ယုမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးရဲ့ ဘဝအကြောင်းကို စိတ်ဝင်စားလား။ ခင်ဗျား ကြိုးကြာနဲ့ အနက်ရောင်လို့ ခေါ်တဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး နှစ်ကောင်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သရုပ်မှန်ကို သိချင်လား။ ခင်ဗျား အတိတ်တုန်းက ပေါ်လာခဲ့ဖူးတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး လှပတဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ အတွင်းကျကျ ရုပ်ပုံတွေကို မြင်ချင်လား။ ကျုပ်ဆီမှာ ဟွာမိသားစုက မျိုးမစစ်တွေရဲ့ စာရင်းအပြင်၊ မော့မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးက သူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် နာကျင်မှုကို အောင့်ခံပြီး သူ့ကိုယ်သူ သင်းကွပ်ခဲ့တဲ့ နောက်ကွယ်က အမှန်တရားတွေတောင် ရှိသေးတယ်"
"တကယ်ဆို ကျုပ်ဆီမှာ လဲ့ရှန်းမိသားစုဝင်တွေဟာ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ကို စိတ်မဝင်စားဘဲ လိင်တူချင်းပဲ စိတ်ဝင်စားကြတယ်ဆိုတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ သက်သေတွေတောင် ရှိသေးတယ်"
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသုံးရာတုန်းက မတူညီတဲ့ မိသားစု ရှစ်ဆယ်က အဘွားအို နှစ်ရာနီးပါးလောက်ဟာ ဘာဖြစ်လို့ တစ်ချိန်တည်းမှာ ငိုကြွေးခဲ့ကြတာလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တုန်းက မင်နက်ဂြိုဟ်ပေါ်က မသတ္တဝါ အားလုံးဟာ ဘာဖြစ်လို့ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ငိုကြွေးအော်ဟစ်ခဲ့ကြတာလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်တုန်းက မင်နက်ဂြိုဟ်ပေါ်က ဖိုသတ္တဝါ အားလုံးဟာ ဘာဖြစ်လို့ ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် ဟိန်းဟောက်ခဲ့ကြတာလဲ"
"ဒါတွေအားလုံးဟာ သလင်းကျောက် တစ်သောင်းတည်းပဲ ကျသင့်မှာပါ။ အစ်ကိုရာ၊ သလင်းကျောက် တစ်သောင်းတည်းနဲ့ ဒီရုပ်ပြစာအုပ်ဟာ ခင်ဗျားအပိုင် ဖြစ်သွားမှာ။ ခင်ဗျား ကံကောင်းတယ်။ ဒီနေ့ဟာ ကျုပ် ဆိုင်ဖွင့်တာ နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ပြည့်တဲ့ အထိမ်းအမှတ်နေ့ ဖြစ်တဲ့အတွက် ပထမဆုံး ဝယ်ယူသူ ဆယ်ယောက်ကို ကျုပ် လျှော့စျေး ပေးမယ်။ သလင်းကျောက် တစ်သောင်းလည်း မဟုတ်ဘူး။ ရှစ်ထောင်လည်း မဟုတ်ဘူး။ ငါးထောင်ထက်တောင် နည်းသေးတယ်…"
"ဒီအစား၊ ဒါဟာ သလင်းကျောက် ၉၉၉ တုံးတည်းပါပဲ။ တာအိုရောင်းရင်းရာ၊ သလင်းကျောက် ၉၉၉ တုံးတည်းနဲ့ ခင်ဗျား မင်နက်ဂြိုဟ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ယူဆောင်သွားနိုင်ပြီ" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုနေသဖြင့် သူ၏ တံတွေးများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံနှံ့နေပြီး ထိုကျင့်ကြံသူမှာမူ ၎င်းကို နားထောင်ရင်း လုံးဝ ဆွံ့အသွားတော့သည်။
စုမင်သည် လေထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာနှင့် အသံဖြင့် အားပေးကူညီနေသော အသူရာ နဂါးတို့ရှိရာဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"အဲဒီနှစ်ကောင်ကို ဖမ်းပြီး ငါတို့နဲ့အတူ ခေါ်သွားခဲ့လိုက်"