အခန်း (၈၉၉-၉၀၀)

အခန်း ၈၉၉ အပြောင်းအလဲ

ထိုစကားကို ပြောသူမှာ စုမင်မဟုတ်ပေ။ ထိုစကားသည် အခန်းထဲ၌ စားပွဲဘေးတွင် ထိုင်နေသော အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး၏ ခံစားချက်တို့ ရောထွေးနေသော အသံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အခန်းတံခါးမှာ အသံတစ်ချက်မျှပင် မမြည်ဘဲ ပွင့်သွားချိန်တွင် စုမင်သည် ထိုလူငယ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

​လူငယ်သည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး မျက်ခုံးတန်းများက ထက်မြက်ကာ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းမှ လာသည့် မာနတရားသည် မည်သို့မျှ ဖျောက်ဖျက်၍ မရနိုင်အောင် ရှိနေသည်။ သူသည် စုမင် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ခဲ့စဉ်ကအတိုင်းပင်။ ထိုစဉ်ကတည်းက သူ၏ အထီးကျန်ဆန်ပြီး မာနကြီးသော ဟန်ပန်မှာ ယခုအချိန်အထိ မပြောင်းလဲသေးပေ။

​သူသည် ဓားအိမ်မှ ဆွဲထုတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ တောက်ပမှုများကို လောကကြီးအား ပြသနေရင်းနှင့်ပင် အချို့သော အလင်းရောင်တို့ကို ကိုယ်တွင်း၌သာ သိမ်းဆည်းထားသည်။ ဤဟန်ပန်ကြောင့် ရဲ့ဝမ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာ သူ့အကြည့်အောက်တွင် အာရုံစိုက်မိသွားကြသည်။

​သူကား ရဲ့ဝမ် ဖြစ်သည်။ အင်မော်တယ် သမိုင်းတွင် နှစ်သောင်းကျော်အတွင်း အလားအလာ အကောင်းဆုံး ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်းမှ အလွန်အလေးထားပြီး ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲကိုယ်တိုင် တပည့်ရင်းအဖြစ် လက်ခံထားသူ ဖြစ်သည်။

​သူသည် အင်မော်တယ်တို့၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုမာနနှင့် အထီးကျန်မှုကို အဖော်ပြု၍ ဘဝအား ဖြတ်သန်းသည်။ သူ၏ မာနက အထီးကျန်မှုမှ ပေါက်ဖွားလာပြီး သူ၏ အထီးကျန်ခြင်းကမူ သူနှင့် ယှဉ်နိုင်မည့်သူ မည်သူမျှ မရှိလောက်အောင် ထူးချွန်လွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​ရဲ့ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် သူ့ဘဝ၌ ကြုံတွေ့ခဲ့သမျှ အရာတို့အနက် အမှတ်ရနေသည်ကား သူ ငယ်ရွယ်စဉ်က အစီအစဉ်တစ်ခုတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီးနောက် မာန်မျိုးနွယ်တို့၏ နယ်မြေတွင် သူတွေ့ခဲ့ရသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးသာ ရှိသည်။

​ထိုအချိန်က ရဲ့ဝမ် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် သရေကျခဲ့ဖူးသည့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပြီး အမှန်ဆိုရလျှင် ထိုအချိန်က သူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။ သူ၏ မာနတရားအရ သူ့ဘဝတွင် ရှုံးခြင်းနှင့် နိုင်ခြင်းသာ ရှိသည်။ သူတစ်ပါးနှင့် သရေကျခြင်းဆိုသည်မှာ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

​သူသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေတွင် ရှိနေစဉ် စုမင်ကို ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူသည် ဤသတင်းအား မည်သူ့ကိုမျှ မပေးခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ့နှလုံးသား အောက်ဆုံးတွင် ဝှက်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ စင်စစ် စုမင်သည် အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက် သီးခြားနယ်မြေသို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရချိန်တွင် ရဲ့ဝမ်သည် ထိုနေရာသို့ သွားကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်ခဲ့သေးသည်။

​သူသည် စုမင်ကို မုန်းတီးခြင်း မရှိသော်လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင် စွဲလမ်းမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုစွဲလမ်းမှုမှာ သူ၏ မာနမှ ပေါက်ဖွားလာခြင်း ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် စုမင်ကို မိမိလက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ကာ သူနှင့် ခေတ်ပြိုင် တစ်ဦးအား သရေကျခဲ့ဖူးသည့် အမှတ်အသားများကို ဖျက်ပစ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဤစွဲလမ်းမှုမှာ သူ၏ အထီးကျန်မှုကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အထီးကျန်ပြီး ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းသော ဘဝတွင် သူနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ထိုက်သူ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်ဟု သူယုံကြည်သော်လည်း မိတ်ဆွေဆိုသည့် စကားလုံးကို သူ နားလည်မှုမှာ အကန့်အသတ် ရှိနေသည်။

​"ကြာ... ခဲ့ပြီပဲ" စုမင်က တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ ရဲ့ဝမ်ရှေ့တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူတို့ကြားတွင် စားပွဲတစ်ခုံ ရှိပြီး ဝိုင်များ ရှိနေသည်။ ရဲ့ဝမ်က တစ်ယောက်တည်း သောက်ရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

​စုမင် ရဲ့ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသူသည် အတိတ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှတို့တွင် အာရုံစိုက်မှု အများဆုံး ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေပါစေ အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်ခံနေရသည်ကို ကျင့်သားရနေဟန် ရှိသည်။

​အစွမ်းအစ၊ အလားအလာ၊ သို့မဟုတ် ရုပ်ရည်ပင်ဖြစ်စေ သူသည် စကြဝဠာ၏ ချစ်ခင်မှုကို အပြည့်အဝ ရရှိထားသူ ကဲ့သို့ပင်။ ဤသည်မှာ သူနှင့် တာအိုခုန်းတို့ တူညီသည့် အချက်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ကွာခြားချက် ရှိသေးသည်။ တစ်ဦးမှာ အေးစက်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာမူ ကောက်ကျစ်သည်။

​စုမင်သည် ဝိုင်ပုလင်းကို ကောက်ကိုင်ပြီး သူ့အတွက် တစ်ခွက်၊ ရဲ့ဝမ်အတွက် တစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်သည်။ သူသည် ဝိုင်ခွက်ကို ညင်သာစွာ ကိုင်လိုက်ပြီး ရဲ့ဝမ်အား ကြည့်သည်။

​ရဲ့ဝမ်မှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူ၏ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးပေ။ သူသည် စုမင်ကို ကြည့်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ ဝိုင်ခွက်အား ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

​"ဒီခွက်က ငါတို့ မာန်မျိုးနွယ်တွေအဖြစ် ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့ကြတဲ့ အချိန်အတွက်" စုမင်သည် ဝိုင်ကို တစ်ခွက်ချင်း မော့သောက်လိုက်သည်။

​ရဲ့ဝမ်သည်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဝိုင်ကို မော့သောက်လိုက်သည်။ ခွက်ကို ချလိုက်သည့်အခါ သူ့မျက်ဝန်းထဲမှ ရှုပ်ထွေးမှုများမှာ ပို၍ပင် ကြီးမားလာသည်။ သူသည် စုမင်ကို ကြည့်နေသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားမပြောပေ။

​စုမင်သည်လည်း စကားမပြောပေ။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ အသံ တစ်ချက်မျှပင် မကြားရပေ။ ဤနေရာမှာ လောကကြယ်မြို့တော်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

​အချိန်အတော် ကြာပြီးနောက် ရဲ့ဝမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

​"မင်း အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ငါတို့ ပထမဆုံးတွေ့တုန်းက မင်းက မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ဘာလဲဆိုတာတောင် မသိခဲ့ဘူး။ ဒုတိယအကြိမ်တွေ့တော့ ငါတို့ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေမှာ ရောက်နေကြပြီ"

​"မင်းလည်း အများကြီး ပြောင်းလဲသွားတာပဲ။ အခုဆို မင်းက ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ကြည့်ရတာ နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင်လောက်ဆိုရင် အပြည့်အဝ အောင်မြင်တော့မှာ" စုမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ ရှေးဆန်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​ရဲ့ဝမ်သည် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ဖြင့် သူ့အလားအလာကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ ရဲ့ဝမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်မှာ သိပ်ကြာလှသည် မဟုတ်ပေ။ အချိန်မကြာဘဲ သူ၏စွမ်းရည်ဖြင့် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ စုမင်အနေဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသော အရာ ဖြစ်သည်။

​အကယ်၍ စုမင်တွင်သာ အိစန်းကိုယ်ပွားနှင့် ပုံရိပ်ဝါးမျိုးခြင်း ပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်ထားသော ကိုယ်ပွား မရှိပါက၊ အကယ်၍ စုမင်သာ အသူရာ ဖန်ဆင်းရှင် တစ်ယောက် မဟုတ်ပါက ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရဲ့ဝမ်ရှေ့၌ ထိုင်ရန်ပင် အရည်အချင်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

​မည်သို့ဆိုစေ စုမင်၏ တကယ့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သည် ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သာ ရှိသေးသည် မဟုတ်လော။

​အကယ်၍ သူသည် ရဲ့ဝမ်ထက် ပို၍ ကြိုးစားခဲ့လျှင်ပင်၊ ပို၍ ခက်ခဲသော အခြေအနေများကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့လျှင်ပင်၊ ရဲ့ဝမ် ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်ထက် များစွာ ပေးဆပ်ခဲ့ရလျှင်ပင် အရေးမကြီးပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလားအလာ ဆိုသည်ကား သွေး၊ ချွေးနှင့် မျက်ရည်များဖြင့် မည်မျှပင် ရုန်းကန်သော်လည်း ကျော်လွန်၍ မရနိုင်သော အရာများ ရှိနေတတ်သည်။

​"မပြောပလောက်ပါဘူးကွာ။ မင်းနဲ့ယှဉ်ရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်က အလွန် နှေးကွေးနေတုန်းပဲ" ရဲ့ဝမ် ဝိုင်ပုလင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ သူနှင့် စုမင်၏ ဝိုင်ခွက်များကို ငှဲ့လိုက်ပြီး တစ်ငုံချင်း မော့သောက်လိုက်သည်။

​"ဒီလောကကြီးက တရားမျှတတယ်လို့ ငါ အမြဲ ယုံကြည်တယ်။ အားနည်းတဲ့ သူတွေက အားနည်းနေဦးမှာပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား သူတို့က ဘယ်တော့မှ အစွမ်းထက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ အစွမ်းထက်တဲ့ သူတွေကတော့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်တဲ့အထိ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာကြမှာပဲ"

​"ဒါက ငါနားလည်တဲ့ လောကရဲ့ တည်ဆောက်ပုံပဲ။ မင်းရဲ့ အလားအလာက အင်း... အလွန် သာမန်ဆန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရှေ့ကို ရောက်လာနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါကိုပဲ ဉာဏ်နည်းတဲ့ ငှက်က အရင်ဦးအောင် ပျံရတယ်လို့ ခေါ်တာလား" ရဲ့ဝမ်သည် ဝိုင်တစ်ခွက် ထပ်ငှဲ့သောက်သည်။ သူ၏ မာနနှင့် စရိုက်မှာ သူတစ်ပါးနှင့် မသင့်မြတ်စေသော်လည်း သူ၏ နောက်ဆုံးစကားတွင် စိန်ခေါ်သံ အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

​စုမင် ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်၍ သောက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နက်နဲသော အကြည့်များ ပေါ်လာသည်။

​"ဒီဉာဏ်နည်းတဲ့ ငှက်က အရင်ဦးအောင် ပျံရတယ်ဆိုတာ စကြဝဠာရဲ့ ကြီးမားတဲ့ လိမ်ညာမှု တစ်ခုနဲ့ ဟာသ တစ်ခုပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလောကမှာ သာမန်လူတွေက အများကြီးမို့လို့ပဲ။ ငါတို့က နှစ်သိမ့်ခြင်းနဲ့ စေ့ဆော်ခြင်းမျိုး လိုအပ်တယ်။ ဒီလိမ်ညာမှုက ပျော်ရွှင်မှုတစ်မျိုး၊ စိတ်ရွှင်လန်းမှုကို ပေးပြီး လူတစ်ယောက်ကို အဲဒီထဲမှာ နစ်မြုပ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့တဲ့ အထိပေါ့"

​"ငါက တကယ်တော့ ဉာဏ်နည်းတဲ့ ငှက်တစ်ကောင်ပါ။ မင်းလိုမျိုး ဘယ်သွားသွား အာရုံစိုက်ခံရတဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းမျိုး ငါ့မှာ မရှိဘူး။ ဒါက မတရားခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ" စုမင်က ခွက်ကို ချပြီးနောက် ပြောသည်။

​ရဲ့ဝမ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် စဉ်းစားတွေးတောနေဟန် ပေါ်လာသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သူသည် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။

​"မင်း ငါ့ရှေ့ကို ရောက်လာတာတော့ ဟုတ်တယ်။ ဒါက တရားခြင်း မတရားခြင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စကြဝဠာရဲ့ ဒီလို တရားမျှတခြင်း အပေါ်မှာ မင်းရဲ့ သဘောထားကို ကြားချင်တယ်"

​ရဲ့ဝမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စုမင်၏ မျက်နှာကို ပြန်ကြည့်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေပြီး ခံစားချက်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် အလွန် တွက်ချက်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က စုမင်ကို မယှဉ်နိုင်လျှင် စုမင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အက်ကြောင်းတစ်ကြောင်း ဖန်တီးနိုင်ကောင်း ဖန်တီးနိုင်ပေမည်။ နားလည်မှုနှင့် ပညာဉာဏ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမှားအယွင်းတစ်ခုက လူတစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို တစ်နေရာတွင် ရပ်တန့်သွားစေနိုင်သည်။

​သို့သော် ထိုအက်ကြောင်းကို ဖန်တီးရန်သည် စုမင်၏ စကားများမှတစ်ဆင့် အက်ကြောင်းအား ရှာဖွေ၍ ပိုမိုကြီးမားအောင် လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရဲ့ဝမ်သည် ယခင်က ထိုအရာကို အသုံးပြုသည်အား မြင်ဖူးခဲ့သည်။

​"လူတစ်ယောက်က ဒီမေးခွန်း ငါ့ကို မေးဖူးတယ်။ သူတို့က ဘာလို့ သူ့ကို မတရား ဆက်ဆံတာလဲတဲ့" စုမင်သည် စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ ဗလာဖြစ်နေသော ဝိုင်ခွက်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။ "ဒီလောကကြီးက အမြဲတမ်း မတရားဘူး။ တရားမျှတခြင်းကို ရှာဖွေနေတယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆရှိတဲ့သူတွေပဲ ဆိုးဝါးတဲ့ အဆုံးသတ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာ"

​"အို... ဒါဆိုရင် သူတို့က ဘာလို့များ ဒီလို လှပတဲ့ မျှော်လင့်ချက်မျိုးကို ထားနေကြတာလဲ" ရဲ့ဝမ်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားသည်။ စုမင်၏ စကားများမှာ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သည်။

​"ဒီလို ချိုမြိန်တဲ့ မုသားတွေက ရှိနေဖို့ လိုအပ်တယ်။ လူတွေက တစ်သက်လုံး ဘာမှ မရဘဲ ရှာဖွေနေရရင်တောင် သူတို့ တစ်ခုခုကိုတော့ ရှာဖွေခဲ့ကြတာပဲ။ သူတို့ ရှာဖွေနေသရွေ့တော့ အရာရာကို အံ့ဖွယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်"

​"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ ဆက်ရှာနေသရွေ့ သူတို့က သူတစ်ပါးထက် ပိုသာတဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုကို တွေ့နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိလို့ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းမှာ အလားအလာ မကောင်းရင်တောင် လူတွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့နေရာမှာ ငါ သူတို့ထက် သာချင်သာမယ်။ လူတွေကို မကိုင်တွယ်တတ်ရင်တောင် ဖန်တီးမှုပိုင်းမှာ ငါ့မှာ ကောင်းတဲ့ အချက်တစ်ခုခု ရှိကောင်း ရှိမယ်"

​"ငါနဲ့ သင့်တော်တဲ့ အရာတစ်ခုကတော့ အမြဲရှိနေမှာပဲ။ သူတစ်ပါးနဲ့ မယှဉ်နိုင်တဲ့ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းတစ်ခုကတော့ အမြဲ ရှိနေမှာပဲ။ ဒီအချက်ကိုပဲ ကြည့်ရင် စကြဝဠာက တရားမျှတနေတုန်းပဲလို့ ပြောနိုင်တယ်" စုမင်သည် ဝိုင်ခွက်ကို ကြည့်ပြီး သူ၏ အသူရာ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ကိုယ်ပွားများကို သိမ်းပိုက်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို သတိရလိုက်သည်။

​သူသည် ဉာဏ်နည်းသော ငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်ရှိဘဝ အခြေအနေကို အညံ့မခံလိုသည့် စိတ်အဟုန်၊ သူ ထူးချွန်ရာ ကိစ္စတစ်ခုခုကို အားသွန်ခွန်စိုက် လိုက်လံ ရှာဖွေလိုသည့် ဆန္ဒနှင့် သူ့ကိုယ်သူ တွန်းအားပေးနေသည့် ချိုမြိန်သော မုသားကလေးသာ မရှိခဲ့ပါမူ သူသည် သူ့အစွမ်းအစကို ရှာဖွေရင်းဖြင့် သူနှင့် အကိုက်ညီဆုံးသော ထူးခြားသည့် အရည်အချင်းကို မည်သည့်အခါမျှ တွေ့ရှိနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

​"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

​ရဲ့ဝမ်သ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သူသည် ခေါင်းမော့ကာ စုမင်ကို ကြည့်သည်။ သူသည် စုမင်၏ စကားများထဲမှ အက်ကြောင်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူကိုယ်တိုင်ပင် စုမင်၏ အတွေးထဲသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

​"နံနက်ခင်း တာအိုလောကမှာ မင်း ပါဝင်ခဲ့တဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

​"မင်း မသိတာ ပိုကောင်းပါတယ်" ရဲ့ဝမ်က တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။

​"ဒါကလည်း ငါ့ရဲ့ အဖြေပဲ" စုမင် ပြုံးလိုက်သည်။

​ရဲ့ဝမ်၏ မျက်လုံးများမှာ အာရုံစိုက်မှုများ တောက်ပလာသည်။ သူသည် စုမင်ကို ကြည့်ကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။

​စုမင်က ဆက်ပြောသည်။ "ငါ မင်းကို ပုံပြင်လေး တစ်ပုဒ် ပြောပြမယ်။ ဒါက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ငါမြင်ခဲ့တဲ့ မှတ်ဉာဏ်ပဲ။ သေမျိုးလောကမှာ အိမ်ဆောက်ချင်တဲ့ သူဌေးကြီး တစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက လက်သမားကို ရှာတယ်"

​"သူဌေးက လက်သမားကို အထင်သေးတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက အစေခံတွေ အများကြီး ရှိပြီး လက်သမားရဲ့ အသက်ကိုတောင် ဆုံးဖြတ်နိုင်လို့ပဲ။ သူက လက်သမားကို အောက်ကျို့တဲ့သူလို့ ထင်တယ်။ လက်သမားကတော့ သူ့အလုပ်သူ လုပ်တယ်။ သူက အထင်သေးတဲ့ အကြည့်တွေကို ကျင့်သားရနေပြီ။ သူက သူဌေးအတွက် အိမ်ကို တိတ်တိတ်ကလေး ဆောက်ပေးတယ်။ ပြီးသွားတဲ့အခါ သူသိထားတဲ့အတိုင်း အိမ်ထဲက သစ်သားပစ္စည်းတွေရဲ့ ထောင့်ချွန်တွေကို မဖျက်ဘဲ ထားခဲ့တယ်။ မြေပြင်ပေါ်မှာလည်း ခြေနင်းခုံတွေ အများကြီး လုပ်ထားလို့ အိမ်က ကြည့်ကောင်းနေတယ်"

​"သူက လေတိုက်နှုန်း အတွက်ပဲ ထားခဲ့တာလား။ ဒါမှမဟုတ် အန္တရာယ်တစ်ခုခု ဖန်တီးဖို့ပဲလားဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လက်သမားက သူလုပ်တဲ့အတွက် အခကြေးငွေ ရလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားလို့ပဲ။ သူ ထွက်သွားပြီး ဆယ်နှစ်အကြာမှာ သူဌေးက ချော်လဲပြီး သစ်သားပစ္စည်း တစ်ခုရဲ့ ထောင့်ချွန်မှာ ခေါင်းနဲ့ဝင်တိုက်မိတယ်။ ပြီးတော့ သူ သေသွားတယ်" စုမင်သည် ဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

​"မင်း ဒီပုံပြင်နဲ့ ငါပြောခဲ့တာတွေကို နားလည်ရင် ငါ့အတွက် အလုပ်တစ်ခု လုပ်ပေးပါ။ မလုပ်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါ အခုပဲ နှုတ်ဆက်ခဲ့မယ်" စုမင် ပြောပြီးသည်နှင့် လှည့်၍ တံခါးပေါက်သို့ လျှောက်သွားသည်။

​ရဲ့ဝမ်သည် စုမင်၏ စကားလုံးများကြောင့် မှင်သက်သွားသည်။ စုမင် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ချိန်တွင် ရဲ့ဝမ် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

​"မင်း ငါ့ကို အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ပြောပြနေတာလား။ အလားအလာကောင်းတဲ့ ပညာရှင်ဖြစ်တာက အစွမ်းထက်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့တင် သေစေနိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့သူတွေ ရှိနေလို့လား"

​"မင်း အင်မော်တယ် နယ်မြေကို ပြန်ရောက်ရင် ယင်မရဏနယ်မြေကို သွားပြီး ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုတွေကို စောင့်ရှောက်ပေးပါ" စုမင် လှည့်မကြည့်တော့ပေ။ သူသည် အခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီး အမှောင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​သူသည် တိတ်ဆိတ်နေသော ငွေရောင်စီးကြောင်းအတိုင်း လျှောက်သွားသည်။ ရဲ့ဝမ်၏ အခန်းထဲတွင် ရှိစဉ်က စုမင်သည် ရဲ့ဝမ်အား သိမ်းပိုက်ရန် နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသေးသော အတွေးကိုပါ ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော လူမျိုးသည် သိမ်းပိုက်ခံရခြင်းဖြင့် မသေသင့်ပေ။

​သူ အသက်ရှင်နေပါက ဤစကြဝဠာကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းအောင် လုပ်မည် ဖြစ်သည်။

​သူ အသက်ရှင်နေပါက စုမင်၏ စကားများဖြင့် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိုက်ပျိုးလိုက်သော တာအိုက ရဲ့ဝမ်၏ ဘဝတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

​'ဘာက အစွမ်းထက်တာလဲ။ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းအစကို ရှာဖွေပြီး လမ်းစဉ်အတိုင်း ဆက်လျှောက်ပါ။ တခြားလူတွေက မင်းထက်သာနေတာကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ တစ်နေ့ကျရင် ငါတို့အားလုံး တူညီတဲ့ နေရာ ဖြစ်တဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ကြမှာ။ လမ်းစဉ်တွေ မတူရင်တောင် ဒီနေရာကို ရောက်မှာပဲ။ ဒါကပဲ ဉာဏ်နည်းတဲ့ ငှက်က အရင်ဦးအောင် ပျံရတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် အမှန်ပဲ။ ရဲ့ဝမ်... မင်းသာ ဒီလို လုပ်မယ်ဆိုရင် မင်းက ပညာရှင် တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ ဉာဏ်နည်းတဲ့ ငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်'

​စုမင် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ငွေရောင်စီးကြောင်းများမှတစ်ဆင့် လျှောက်သွားရင်း အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေကြသူများက သူ့ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်နေကြသည်။ ထို့နောက် သူသည် လောကကြယ်မြို့တော်မှ ထွက်သွားတော့သည်။

​သူ ထွက်သွားသည့်အခါ သူသည် ခေါင်းလှည့်ပြီး လေထုထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

​"ငါ ဒီလို အစောင့်ကြည့်ခံရတာကို မကြိုက်ဘူး။ ငါတို့ကြားမှာ နောက်တစ်ခါ ဒီလို မဖြစ်စေချင်ဘူး"

​အခန်း ၉၀၀ ပြင်ဆင်ခြင်း

"လောကကြီးမှာရှိတဲ့ သက်ရှိမှန်သမျှမှာ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာဆိုတာ ရှိကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်..." လောကကြယ်မြို့တော် အတွင်းရှိ အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် အကြီးအကဲဖုန်းနှင့် အကြီးအကဲယုတို့မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့ရှေ့တွင် အလင်း ဖန်သားပြင် တစ်ပြင် ရှိနေပြီး ထိုဖန်သားပြင်ထဲတွင် စုမင်က ခေါင်းလှည့်ကြည့်နေပုံကို မြင်နေရသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ အလင်းဖန်သားပြင်ကိုပင် ဖောက်ထွင်းကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်သို့ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ရှိသည်။

​သူတို့သည် စုမင်ပြောလိုက်သော စကားများကို ကြားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

​"စတုတ္ထမြောက် မာန်နတ်ဘုရားက ပထမမြောက် မာန်နတ်ဘုရားထက်တောင် ပိုပြီး ဉာဏ်များသေးတယ်" အကြီးအကဲယုက အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

​"ဒီရဲ့ဝမ်ဆိုတဲ့သူက အင်မော်တယ် နယ်မြေကနေ နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာခဲ့တဲ့ ကံကြမ္မာတွေကို သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ စုစည်းထားနိုင်တဲ့ သူပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း သူ့ရဲ့ အလားအလာက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားနေတာပေါ့။ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာတင် သူက ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ အနာဂတ်ကလည်း အကန့်အသတ်မရှိဘူး"

​"သူ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းကို ဝင်ပြီးတဲ့နောက်မှာလည်း နံနက်ခင်းတာအိုလောကက ကံကြမ္မာတချို့ကို မမြင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ယူဆောင်သွားခဲ့သေးတယ်။ ဒီကံကြမ္မာက ပုံသဏ္ဌာန်မရှိဘူး။ လူအများစုက ဒါကို မရှိဘူးလို့ ယုံကြည်ကြပေမဲ့ ဒီအရာကပဲ သူ့ကို နံနက်ခင်းတာအိုလောကမှာ အစွမ်းထက်လာစေဖို့ အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့တာပဲ"

​"ကံကြမ္မာဆိုတာ နက်နဲပြီး ဒြပ်မဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ပထမမြောက် မာန်နတ်ဘုရားက မာန်မျိုးနွယ် နယ်မြေတစ်ခုလုံးရဲ့ ကံကြမ္မာကို သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ စုစည်းခဲ့သလိုပဲ။ ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှာ ကံကြမ္မာ ပါလာတဲ့ သူတိုင်းဟာ အဲဒီကံကြမ္မာနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ရစမြဲပဲ။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် သူတို့က အဲဒီကံကြမ္မာနဲ့ ပဋိပက္ခ ဖြစ်လာပြီး အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာတွေက စတင် ပြန့်ကျဲသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်"

​"တကယ်လို့ ဒီရဲ့ဝမ်ကသာ သက်ရှိအားလုံးကို အထင်သေးပြီး မာနကြီးတဲ့ အထီးကျန်ဆန်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ နားလည်မှုနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူဟာ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ကိုက်ညီနေလိမ့်မယ်။ လောကကြီးက တရားမျှတတယ်။ အားနည်းသူက အားနည်းသင့်ပြီး အစွမ်းထက်သူက အစွမ်းထက်သင့်တယ်လို့ သူ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။ သူသာ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားခဲ့ရင် သူ့ရဲ့စွမ်းအားက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အစွမ်းသတ္တိလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီကံကြမ္မာတွေကို သူ့ကိုယ်ထဲမှာ ပေါင်းစည်းလိုက်ပြီး သူစကားပြောလိုက်ရင် သူ့စကားက ဥပဒေဖြစ်လာပြီး သူ့ရဲ့ တာအိုကို ပြီးပြည့်စုံစေလိမ့်မယ်"

​"ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထမြောက် မာန်နတ်ဘုရားက သူ့ရဲ့ ပညာဉာဏ်ကို သုံးပြီး ရဲ့ဝမ်ရဲ့ နှလုံးသားကို အနှောင့်အယှက် ပေးလိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ သူ့စိတ်တွေ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ပြီ။ ရဲ့ဝမ်က မူလက စတုတ္ထမြောက် မာန်နတ်ဘုရားရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အက်ကြောင်းတစ်ကြောင်း ရှာချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ကျော့ကွင်းထဲ ကျသွားတာက သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်သွားတယ်"

​"တကယ်လို့ သူသာ တကယ်ပဲ စိတ်ပြောင်းသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် အခုကစပြီး သက်ရှိအားလုံးကို အထင်သေးတတ်တဲ့ သူ့ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာမျိုး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအစား သူ့နှလုံးသားထဲမှာ စရိုက်အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တယ် ဆိုတာကို နှလုံးသား အောက်ခြေကနေ ယုံကြည်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအချိန်ကျရင် သူဟာ တကယ့်ကို ပါရမီရှင် တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကလည်း သူ့စရိုက်နဲ့ မကိုက်ညီတော့တဲ့အတွက် အလျင်အမြန်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်"

​"အဲဒီအခါကျရင် သူဟာ ဉာဏ်နည်းတဲ့ ငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

​အကြီးအကဲဖုန်းနှင့် အကြီးအကဲယုတို့ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ သို့သော် အလင်းဖန်သားပြင်မှတစ်ဆင့် အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသော စုမင်ကို ကြည့်နေရင်း သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​"ငါ ခန့်မှန်းနိုင်တာကတော့ ရဲ့ဝမ်က သူ့ကို သတ်ချင်နေလို့ သူ ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်မယ်။ အဲဒီ လူသတ်ချင်စိတ်က ရဲ့ဝမ်ရဲ့ စရိုက်နဲ့ သူ့ဆီမှာရှိတဲ့ ကံကြမ္မာတို့နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်။ ဒီပါရမီရှင်ရဲ့ ကံကြမ္မာက ဘယ်သူ့ကိုမှ သူ့အပေါ် ဖိနှိပ်ခွင့် ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ သရေကျခဲ့ရင်တောင် ဒါကို ရှုံးနိမ့်မှုလို့ သူသတ်မှတ်ပြီး သက်ရှိအားလုံးကို အထင်သေးတဲ့ သူ့ရဲ့အမြင်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် သူ့ပြိုင်ဘက်ကို သတ်ရလိမ့်မယ်"

​"ဒါပေမဲ့ ငါထင်တာတော့ ငါတို့ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် မာန်နတ်ဘုရားက ဒီလိုလုပ်တာမှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိဦးမယ်ထင်တယ်..." အကြီးအကဲယုက တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​"တာအိုခုန်းနဲ့များ ဆက်စပ်နေမလား" အကြီးအကဲဖုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်တစ်ချက် လက်သွားသည်။

​သူတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း အတိအကျမူ မပြောနိုင်ကြပေ။

​မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သုံးရက်ကြာသွားခဲ့သည်။ ဤသုံးရက်အတွင်းတွင် မင်နက်ဂြိုဟ်အလွန်ရှိ လောကများမှ ကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာသည် ပျားအုံကြီးတစ်အုံကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသဖြင့် မင်နက်ဂြိုဟ်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် စည်ကားသွားလေသည်။ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်မှ ဂြိုဟ်သား မျိုးနွယ်များမှာလည်း နေ့စဉ်ရက်ဆက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု၊ ဓလေ့စရိုက်များနှင့် အရာအားလုံးမှာ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ကွဲပြားခြားနားနေပြီး သူတို့ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားကြသည်။

​စတုတ္ထမြောက်နေ့ နံနက်ခင်းတွင်မူ မင်နက် လေလံပွဲကြီး စတင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ဤသည်မှာ မင်နက်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာမှ တစ်ကြိမ်သာ ကျင်းပလေ့ရှိသော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် လေလံပွဲကြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မဟာမြို့တော်ကြီး သုံးမြို့အနက် တစ်မြို့တွင် ကျင်းပခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။ ရေနက်မြို့တော်ကို အဓိကထား၍ လောကကြယ်မြို့တော်နှင့် မင်ချီလင် မြို့တော်တို့ကို အရန်အဖြစ်ထားကာ အစွမ်းထက်သော အလင်းတန်းကြီးများ အထက်သို့ ထိုးတက်လာသည်။

​ထိုအလင်းတန်းများသည် မင်နက်ဂြိုဟ်၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြတ်သန်းယှက်နွှယ်သွားကြသည်။ ထိုသဘောတရားမှာ လောကကြယ်မြို့တော်၏ ညမြို့နှင့် ဆင်တူသည်။ အစွမ်းထက်သော အလင်းတန်းများ အချင်းချင်း ယှက်နွှယ်သွားသည့်အခါ မြို့တစ်မြို့၏ အရွယ်အစားထက်ပင် ကြီးမားသော လေလံပွဲ ခန်းမကြီး တစ်ခန်းသည် လေဟာနယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

​ထိုလေလံပွဲ ခန်းမကြီးသည် ဘဲဥပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ဝန်းလှသည်။ လူသန်းပေါင်းများစွာကို ဆံ့နိုင်ပြီး ဗဟိုချက်တွင် ဧရာမ စင်မြင့်ကြီးတစ်စင် ရှိသည်။ စင်မြင့်၏ အစွန်းတစ်ဝိုက်တွင် အဝေးမှလူများ စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်စေရန်အတွက် ပုံရိပ်ယောင် အလင်း ဖန်သားပြင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​နံနက်ခင်း ရောက်လာသောအခါ ဤဧရာမ လေလံပွဲခန်းမကြီး အတွင်း၌ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း မှော်သင်္ကေတများမှာ အဆက်မပြတ် တောက်ပလာသည်။ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ပြေးဝင်လာသော အလင်းတန်းရှည်ကြီးများလည်း ရှိနေသည်။

​ဤတစ်ကြိမ် မင်နက် လေလံပွဲတွင် ပါဝင်မည့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်မှ ဂြိုဟ်သား မျိုးနွယ်များမှာ နှစ်သန်းခန့် ရှိသည်။ သူတို့သည် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း မှော်သင်္ကေတများမှတစ်ဆင့် ရောက်လာကြသလို ကိုယ်တိုင် ပျံသန်းလာကြသူများလည်း ရှိသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လေလံခန်းမကြီးထဲတွင် ကျင့်ကြံသူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်လာတော့သည်။

​လေလံခန်းမကြီး၏ ပတ်လည်တွင်လည်း ဧရာမ အခန်းကြီးများစွာ ရှိနေသည်။ ထိုအခန်းများက အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူများအတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟာလောကကြီး လေးခုမှ အင်အားစုများမှ လူများသည် ထိုအခန်းများထဲတွင် နေရာယူထားကြသည်။

​စင်စစ် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ရာမှ ဂြိုဟ်သား မျိုးနွယ် အများစုသည်လည်း ထိုအခန်းများထဲတွင် ရှိနေကြသည်။

​မိမိတို့၏ အမည်ကို သူတစ်ပါးအား မသိစေလိုသော ကျင့်ကြံသူအချို့လည်း ရှိပြီး သူတို့သည် မင်နက် လေလံပွဲအတွင်း ဤအခန်းများသို့ ဝင်ခွင့်ရရန်အတွက် သလင်းကျောက် အမြောက်အမြားကို ပေးချေခဲ့ကြသည်။

​ဤလေလံပွဲကြီးမှာ တစ်လတိတိ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး နေ့စဉ်ရက်ဆက် ပစ္စည်းမြောက်မြားစွာကို လေလံတင်ရောင်းချမည် ဖြစ်ရာ ၎င်း၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် လိုက်ဖက်လှပေသည်။

​စုမင်သည် သူ့အတွက် သီးသန့် ပေးထားသော အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် ထိုင်နေသည်။ သူ့ရှေ့ရှိ နေရာလွတ်မှနေ၍ လေလံစင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဧရာမ အလင်းဖန်သားပြင်များကို သူ မြင်နေရသည်။ လေလံခန်းမကြီး တစ်ခုလုံး၏ မြင်ကွင်းကိုလည်း လုံးလုံးလျားလျားနီးပါး မြင်တွေ့နေရသည်။

​သူ့အနောက်တွင် ယုမိသားစုမှ အဘိုးအို ဆယ့်သုံးဦးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြပြီး ယုရိုလည်း ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယခင်ကအတိုင်း တိတ်ဆိတ်ပြီး ကျက်သရေရှိသော်လည်း သူမထံတွင် အနည်းငယ် ထူးခြားမှု ရှိနေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် စုမင်အနီးတွင် ရပ်ကာ လေလံခန်းမကြီးကို ကြည့်နေသည်။

​"တာအိုခုန်းကို အခန်းအမှတ် ၇ ထဲ ဝင်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ သူ့ဘေးမှာ အဘိုးအို ကိုးယောက်ရှိပြီး သူတို့က တာအိုခုန်းဘေးက ဘယ်တော့မှ မခွာကြဘူး။ ပြီးတော့ သူ့ဘေးမှာ နောက်ထပ် တစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်။ အကြီးအကဲဖုန်းရဲ့ စုံစမ်းမှုတွေအရ သူ့ဘေးမှာ လကပ်ဘေး နယ်ပယ်က အစွမ်းထက်တဲ့ စစ်သည်တော် တစ်ယောက်လည်း တကယ်ရှိနေပြီး အဲဒါက မိန်းမတစ်ယောက်ပဲ"

​"သူမက ပုန်းကွယ်တဲ့နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် တာအိုခုန်းဘေးကို စေလွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်။ နံနက်ခင်းတာအိုဂိုဏ်းကို ကျွန်တော်တို့ နားလည်ထားသလောက်ဆိုရင် ဒီမိန်းမက နံနက်ခင်းတာအိုလောကက ဖီးနစ်ဂိုဏ်းက လူတစ်ယောက်ဆိုတာ သေချာတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဓလေ့ထုံးစံတွေအရ သူမဟာ အနာဂတ်မှာ တာအိုခုန်းရဲ့ ဇနီးဖြစ်လာမယ့်သူပဲ" လဲ့ရှန်းကန်ကျိုက စုမင်ဘေးတွင် ရပ်ရင်း ရှင်းပြသည်။

​"နံနက်ခင်းတာအိုလောကက အကြောက်တရားကင်းတဲ့ စစ်သည် သုံးထောင်ကိုတော့ ရေနက်မြို့တော် အပြင်ဘက်က လွင်ပြင်တွေမှာ ထားခဲ့တယ်။ သူတို့က နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း မှော်သင်္ကေတ တစ်လုံးကို ဖန်တီးထားပြီး အဲဒါရဲ့ သော့ချက်က တာအိုခုန်းဆီမှာ ရှိတယ်။ သူက နတ်ဘုရားအာရုံတစ်စ လွှတ်လိုက်ရုံနဲ့ အကြောက်တရားကင်းတဲ့ စစ်သည် သုံးထောင်လုံး သူ့ဘေးကို ချက်ချင်း ရောက်လာလိမ့်မယ်"

​"ပြီးတော့..." လဲ့ရှန်းကန်ကျို ဤစကားများကို ပြောနေစဉ်မှာပင် ရေပြင်ပေါ်သို့ လှိုင်းလုံးကြီး ရိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်သံ လေလံခန်းမကြီးအတွင်း ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဤအသံမှာ လေလံခန်းမကြီးထဲရှိ လူသန်းပေါင်းများစွာ၏ အသံများ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး မိုးခြိမ်းသံကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

​သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော တေးဂီတသံတစ်သံ လေလံခန်းမကြီး တစ်ခန်းလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် အလင်းဖန်သားပြင်များ ဝန်းရံထားသော စင်မြင့်ပေါ်သို့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား သုံးဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။

​ထိုသူသုံးဦး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများရှိနေပြီး သူတို့သည် ခန်းမထဲရှိ လူအားလုံးကို လက်သီးဆုပ်၍ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

​'လေလံပွဲ စပြီပဲ...' စုမင်သည် ဆူညံသံများ ဖန်တီးနေသော လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ လက်မောင်းအား ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ရှေ့ရှိ လေဟာနယ်တွင် အလင်းဖန်သားပြင် တစ်ပြင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အပြင်ဘက်လောကမှ အသံအားလုံးကို ပိတ်ပင်ပစ်လိုက်ရာ အခန်းမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

​"ဆက်ပြောပါ" စုမင်က အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သူသည် လေလံပွဲကို စိတ်မဝင်စားပေ။ သူ စိတ်ဝင်စားသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ တာအိုခုန်းသာ ဖြစ်သည်။

​"တာအိုခုန်းမှာ နဂါးငွေ့တန်း သင်္ဘောကြီး ကိုးစင်းထဲမှာလည်း လက်အောက်ငယ်သားတွေ ရှိသေးတယ်။ အဲဒီသင်္ဘောတွေက လက်ရှိမှာ မင်နက်ဂြိုဟ်တစ်ဝိုက်မှာ ဝဲပျံနေပြီး လေလံခန်းမကြီးကို ပစ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။ တစ်ခုခု အမှားအယွင်းဖြစ်တာနဲ့ သူတို့က တိုက်ခိုက်ပြီး ဒီနေရာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်"

​"မဟာလောကကြီး လေးခုကြားမှာ ပြည်တွင်းရေး ပဋိပက္ခတွေ အများကြီး ရှိနိုင်ပေမဲ့ အတူတကွ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေတဲ့ အုပ်စုတွေလည်း ရှိတယ်။ ဒီနေရာမှာ တာအိုခုန်း တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ကျန်တဲ့ မဟာလောကကြီး သုံးခုက ကျင့်ကြံသူတွေကလည်း ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်" လဲ့ရှန်းကန်ကျိုက အသံနှိမ့်၍ ပြောသည်။ သူသည် စုမင်က အဘယ်ကြောင့် တာအိုခုန်းကို ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း မသိသော်လည်း တာအိုခုန်းကို သတ်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း ထိုနောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပြဿနာများအား ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲမည်ကိုမူ သိနေသည်။

​"လေလံပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ပြောင်းလဲပြီးပြီလား" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

​"ကျွန်တော်တို့ စီစဉ်ပြီးပါပြီ" လဲ့ရှန်းကန်ကျိုက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

​"တာအိုခုန်း ပျောက်သွားတဲ့အခါ အသက်ရှိုက်စာ ဆယ်ကြိမ်လောက် အချိန်ရအောင် မင်းတို့ အချိန်ဆွဲပေးဖို့ လိုမယ်" စုမင်သည် ညာလက်ကို မြှောက်၍ အလင်းဖန်သားပြင်ဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဖန်သားပြင်မှာ ချက်ချင်း တွန့်လိမ်သွားပြီး ပြင်ပလောက၏ မြင်ကွင်းများ ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်မှ အသံများသည်လည်း သူ၏ နားထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာသည်။

​"... ဒီမင်နက် လေလံပွဲကို တက်ရောက်လာကြတဲ့ တာအိုရောင်းရင်း အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်တဲ့ အနေနဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အကြီးဆုံး မိသားစုကြီး သုံးခုနဲ့ မင်နက်ဂြိုဟ်ထဲက တခြား မိသားစုအားလုံးက လေလံစည်းမျဉ်းတချို့ကို ပြောင်းလဲ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်"

​"မပူပါနဲ့ ခင်ဗျာ။ ဒီလို စည်းမျဉ်းပြောင်းလဲလိုက်တာက ခင်ဗျားတို့ အားလုံးအတွက် အရမ်းကို အကျိုးရှိစေမှာပါ"

​"အရင်တုန်းကဆိုရင် လေလံပွဲ ပြီးဆုံးမှသာ ခင်ဗျားတို့ ဝယ်ယူထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ခင်ဗျားတို့ဆီ ပေးပို့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့ စည်းမျဉ်းတွေကို ပြောင်းလဲလိုက်ပါပြီ။ ခင်ဗျားတို့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဝယ်လိုက်တာနဲ့ အဲဒီပစ္စည်းက ခင်ဗျားတို့ လက်ထဲကို ချက်ချင်း ရောက်လာမှာပါ"

​"ဒါကြောင့်မို့လို့ ခင်ဗျားတို့ စောစောပြန်ချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ပိုပြီး လွယ်ကူသွားမှာပါ။ ဒီကိစ္စကို အရင်တုန်းက တာအိုရောင်းရင်း တော်တော်များများက အကြံပြုခဲ့ဖူးပြီး ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်နက်ဂြိုဟ်က မိသားစုတွေက ဒီအကြံပြုချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်"

​စုမင်သည် အပြင်ဘက်ရှိ လေလံပွဲကို ကြည့်ရှုနေပြီး ထိုဆူညံသံများအား သာမန် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့်ပင် နားထောင်နေသည်။

​လဲ့ရှန်းကန်ကျူသည် ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း တစ်ခုခု ပြောချင်နေပုံရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စုမင်၏ စကားကိုသာ နာခံရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ခွင့်တောင်းပြီးနောက် ထွက်သွားလေသည်။

​ထိုအချိန်တွင် စုမင်၏ နှလုံးသားမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ အရာအားလုံးသည် သူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူလိုအပ်သည်မှာ ငါးလေးများ ငါးစာဟပ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်ပြီး ထိုအခါ သူ၏ တတိယမြောက် ကိုယ်ပွားဖြစ်သော သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ကိုယ်ပွားအား ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

​စုမင်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

​သူသည် လေလံတင် ရောင်းချမည့် ပစ္စည်းများကို ကြည့်နေရင်း လေလံဆွဲကြသူများ၏ ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံများအား နားထောင်နေသည်။ သူတို့၏ အသံများမှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ရှိနေပြီး လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ သူတို့ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

​ယခုအချိန်အထိ တာအိုခုန်း နေထိုင်သော အခန်းထဲမှ လေလံဆွဲသည့် အသံတစ်သံမျှ ထွက်မလာသေးပေ။ သို့သော် စုမင်မှာ အလျင်လိုခြင်း မရှိချေ။

​မွန်းတည့်ချိန် ရောက်လာသောအခါ ကောင်းကင်ယံရှိ နေမင်းကြီးမှာ တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေသည်။ နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလာပြီး လေလံဆွဲရန် အသံမြောက်မြားစွာ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် စုမင်သည် တာအိုခုန်း၏ အခန်းထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး လေလံဆွဲလိုက်သည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

​"အသင့်ပြင်ထားကြ" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​ယုမိသားစုမှ ဘိုးဘေး ဆယ့်သုံးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့သည် အလျင်အမြန် ထိုင်ချလိုက်ကြပြီး စုမင်ကို ဝိုင်းရံကာ ပေတစ်ရာကျော်ခန့် ကြီးမားသော စက်ဝိုင်းတစ်ဝိုင်းအား ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

​တောက်ပနေသော မျက်လုံးများနှင့်အတူ သူတို့သည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံများကို စတင် လည်ပတ်စေလိုက်ကြသည်။

​ယုရိုသည်လည်း နောက်သို့ဆုတ်ကာ အခန်းတံခါးဝတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ တာဝန်မှာ မည်သူမျှ ဝင်မလာစေရန် တားဆီးဖို့ ဖြစ်သည်။ သူမဘေးတွင် ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံ ဂြိုဟ်သခင် ရှိနေသည်။ သူသည် ထိုတံခါးကို သူမနှင့်အတူ ကာကွယ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။