အခန်း (၉၀၃-၉၀၄)
Vol. 65 Ch. 903-904
အခန်း ၉၀၃ တာအိုခုန်းကို သိမ်းပိုက်ခြင်း
တာအိုခုန်းက စျေးနှုန်းကို မြှင့်တင်လိုက်သည်နှင့် လေလံခန်းမကြီး တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သန်း ၃၀၀ ဆိုသည်မှာ ရူးသွပ်လောက်အောင် များပြားသော စျေးနှုန်းဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။
သန့်စင်သော ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံတစ်ထည်အတွက် ဤမျှလောက် ပေးရခြင်းသည် တန်ဖိုးရှိ မရှိ မပြောနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ဆက်စပ်မှုမရှိသူများမှာ ဝတ်ရုံ၏ လုပ်ဆောင်ချက် အကြမ်းဖျင်းကိုသာ ကြားဖူးကြပြီး ၎င်း၏ စစ်မှန်သော အစွမ်းကို နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်များသာ သိရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် တာအိုခုန်းကိုယ်တိုင်ပင် ထိုစျေးနှုန်းကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် ချွန်ထက်သောဓားဖြင့် အထိုးခံရသကဲ့သို့ ရင်ဘတ်ထဲတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤစျေးနှုန်းသည် သူ၏ စုဆောင်းထားသမျှ ငွေကြေးအားလုံး ဖြစ်နေနိုင်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ သူသည် ကျားစီးထားရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သလင်းကျောက်များ ချေးငှားရမည်ဆိုလျှင်ပင် သူသည် ထိုသန့်စင်သော ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံအား ဝယ်ကို ဝယ်ရမည်။ ဤကိစ္စသည် သူ၏ စေ့စပ်ထားသူနှင့်လည်း ဆက်စပ်နေသောကြောင့် သူသည် လက်လျှော့၍ မရပေ။ သွားများ ကျိုးသွားသည်အထိ အံတင်းတင်းကြိတ်ထားရမည် ဆိုလျှင်ပင် သူသည် ဤဝတ်ရုံအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဝယ်ယူရမည်ဖြစ်သည်။
တာအိုခုန်း လေလံဆွဲလိုက်ချိန်တွင် ရွှီဟွေ့က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။ စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှုကို ဖျက်သိမ်းခြင်းမှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ ဤကိစ္စသည် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ဖီးနစ်ဂိုဏ်းကြားရှိ ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် ဆက်စပ်နေသောကြောင့် သန့်စင်သော ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံတစ်ထည်နှင့် ဖျက်သိမ်းနိုင်မည်ဟု အာမခံချက် မရှိပေ။
ထို့အပြင် သူမသည် တာအိုခုန်းကို မျက်စိစပါးမွှေးစူးသကဲ့သို့ မြင်နေရသော်လည်း သူ၏ဇနီးဖြစ်လာမည့်သူမှာ သူမပင် ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ သူ့ကို သလင်းကျောက်များ ပိုပေးစေခြင်းဖြင့် သူမ၏ စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရယူလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူမသည် နောက်ထပ် လေလံမဆွဲတော့ပေ။
လေလံခန်းမထဲတွင် ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်မှ ဂြိုဟ်သားများပင် နောက်ထပ် လေလံမဆွဲတော့ပေ။ သန်း ၃၀၀ ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပမာဏ အနည်းငယ် မဟုတ်ပေ။
လေလံပွဲ အစီအစဉ်မှူးဖြစ်သူ လူလတ်ပိုင်း အရွယ်လူကြီးမှာ အပြုံးမပျက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ လေလံခန်းမကို အကြည့်ဝေ့လိုက်ပြီးနောက် သူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"တခြား ဘယ်သူမှ မပြိုင်တော့ဘူးဆိုရင်တော့ မင်နက်ဂြိုဟ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ် လေလံတင်တဲ့ ဒီသန့်စင်တဲ့ ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံဟာ နံနက်ခင်း တာအိုလောကဆီ ရောက်သွားပါပြီ"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လှပသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးက ဝတ်ရုံကို သေတ္တာထဲထည့်ကာ တာအိုခုန်း၏ အခန်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်မှ တာအိုခုန်းသည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး အသက်ရှူနိုင်တော့သည်။
လေလံပွဲ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ အလတ်စား အရွယ်ရှိ လူကြီးက ပစ္စည်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ပြနေပြီး လေလံခန်းမထဲရှိ တက်ကြွမှုများမှာလည်း တစ်ဖန် ပြန်လည် မြင့်တက်လာသည်။
လေလံဆွဲရန် အော်ဟစ်လိုက်သော အသံများ ပေါ်လာသော်လည်း တာအိုခုန်းကမူ တစ်ခုမျှ နားမဝင်တော့ပေ။ သူသည် ခေါင်းလှည့်ကာ သူ၏ အခန်းတံခါးကို ကြည့်နေလိုက်သည်။
အသက်ရှိုက်စာ ဆယ်ကြိမ်ကျော်ခန့် အကြာတွင် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။
တံခါးပွင့်လာသောအခါ လှပသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် သန့်စင်သော ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံကို သေတ္တာဖြင့် သယ်ဆောင်လာပြီး တာအိုခုန်း၏ အခန်းထဲသို့ ရိုသေလေးစားစွာ ဝင်လာကြသည်။
အခန်းထဲရှိ နားရွက်ချွန် အမျိုးသမီးက ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာပြီး သေတ္တာကို လက်ခံယူလိုက်သည်။ ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးပြီးနောက် တာအိုခုန်း၏ ရှေ့တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။ တာအိုခုန်း၏ အကြည့်သည် သေတ္တာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အရောင်လက်သွားသည်။
"စီနီယာ ကိုးယောက်၊ ဒီဝတ်ရုံမှာ တစ်ယောက်ယောက်က တစ်ခုခု လုပ်ထားလားဆိုတာ စစ်ဆေးပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းချင်ပါတယ်"
တာအိုခုန်းက ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် တာအိုခုန်းနှင့် မဝေးလှသောနေရာတွင် မျက်လုံးမှိတ်ထားသည့် အဘိုးအိုကိုးဦးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ယာလက်ကို မြှောက်ကာ သေတ္တာရှိရာသို့ လေထဲမှတစ်ဆင့် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ချက်ချင်းပင် လေထုများ တွန့်လိမ်သွားသည်။
လေထုများ တွန့်လိမ်သွားချိန်တွင် သေတ္တာသည် အသံမထွက်ဘဲ အမှုန့်ဖြစ်သွားပြီး အတွင်းမှ သန့်စင်သော ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ ထိုဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် ပေါ်လာပြီး လေထုတွန့်လိမ်မှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ဝတ်ရုံထံမှ စွမ်းအားလှိုင်း တစ်စက်မျှ မထွက်ပေါ်ပေ။ တစ်ခုတည်းသော ပြောင်းလဲမှုမှာ ဝတ်ရုံပေါ်ရှိ ကြယ်များသည် အလွန် ကြည်လင်တောက်ပစွာဖြင့် လင်းလက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"အားလုံး ပုံမှန်ပါပဲ" ခေတ္တအကြာတွင် အဘိုးအိုကိုးဦးအနက်မှ တစ်ဦးက အက်ကွဲသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
တာအိုခုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖုံးကွယ်မရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ နှလုံးသားသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤဝတ်ရုံ လေလံပွဲတွင် ပေါ်လာခြင်းသည် သူအတွက် ကောင်းကျိုးရော ဆိုးကျိုးပါ ရှိသည်။ သို့သော် သူ ဝယ်ယူလိုက်ပြီဖြစ်၍ ဆိုးကျိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အကျိုးကျေးဇူးများသာ အဆုံးအစမရှိ ကြီးမားလာတော့မည် ဖြစ်သည်။
'ဒီဝတ်ရုံကို နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းဆီ ပြန်ယူသွားနိုင်ရင် ငါဟာ ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှုတစ်ခုကို လုပ်နိုင်ပြီပေါ့' တာအိုခုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် လက်ယာလက်ကို မြှောက်ကာ သန့်စင်သော ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံအား ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
'ဒီဝတ်ရုံက ဘယ်သူ ပိုင်တာလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ရအောင်'
တာအိုခုန်းသည် သတိထားတတ်သူ ဖြစ်သောကြောင့် ဝတ်ရုံကို ဝယ်ပြီးချိန်တွင် အမျိုးသမီးက စစ်ဆေးခိုင်းပြီးသည့်တိုင် သူ ယုံကြည်ရဆုံးသော အဘိုးအိုကိုးဦးအား တစ်စုတစ်စည်းတည်း စစ်ဆေးခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုကိုးဦးစလုံးမှာ ထူးချွန်သော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး အတူတကွ ရှိနေပါက တာအိုခုန်းကို အန္တရာယ်များစွာမှ ကင်းဝေးစေနိုင်သည်။ စင်စစ် သူ့အတွေး တစ်ချက်ဖြင့်ပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းသော စစ်သည်တော် သုံးထောင်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။
သူ ကြောက်ရွံ့စရာ လုံးဝ မရှိသလို သူ အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည့် အရာလည်း ရှိမည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။ ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်များမှလွဲလျှင်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူများက သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက် အနှောင့်အယှက် ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် သန့်စင်သော ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံကို လက်နှင့် မထိခင်မှာပင် သူ၏ အပြုံးများ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။ သို့သော် သူ၏ လက်နှင့် ဝတ်ရုံကို ထိလိုက်သည့် အချိန်တွင် အဘိုးအိုကိုးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။
"လွှတ်လိုက်စမ်း" ကိုးဦးလုံးက တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အခန်းတစ်ခန်းလုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ တုန်ခါသွားသည်။
တာအိုခုန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဝိုးတဝါး ပုံရိပ်တစ်ခု လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုဝတ်ရုံကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်အား မြှောက်လိုက်သည်။
သို့သော် သူမပင် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။
စင်စစ် တာအိုခုန်းသည် မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားမှန်းပင် မသိလိုက်ပေ။ သန့်စင်သော ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံကို ထိလိုက်သည်နှင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံတစ်ချက် မြည်ဟည်းသွားပြီး သူ၏ အမြင်များ ဝေဝါးသွားသည်။ ထိုဝတ်ရုံထံမှ ပြောင်းရွှေ့ခြင်း စွမ်းအားတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ အမြင်များ မရှင်းလင်းမီမှာပင် သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းသော စစ်သည်တော် သုံးထောင်ကို ခေါ်ရန် အတွေး ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင် စွမ်းအား ကြီးမားသော အင်အားစုတစ်ခုက သူ့စိတ်ထဲသို့ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် တာအိုခုန်း၏ စိတ်ထဲ၌ ဟိန်းဟောက်သံများ ကြားလိုက်ရပြီး သူ့စိတ်သည် ခေတ္တမျှ ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်သွားသည်။
သူသည် သူစိမ်းဆန်သော နေရာတစ်နေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ခံလိုက်ရကြောင်း ဝိုးတဝါးသာ သိလိုက်သည်။ အခန်းထဲတွင် လူတစ်ဒါဇင်ကျော် ထိုင်နေကြပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ ဧရာမ ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ကို နေရာတွင် အသေပိတ်မိစေသည်။
နောက်ဆုံး သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဘိုးအိုတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ တာအိုခုန်းနှင့် ရင်းနှီးပုံရသည့် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် သူ့ကို ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စကြဝဠာများ အဆုံးမရှိ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ လူတစ်ယောက်အား ချက်ချင်းပင် လမ်းပျောက်စေနိုင်သည်။
ထိုလူငယ်သည် သူ၏ လက်ယာလက်ကို မြှောက်ကာ သူ့ဦးခေါင်းထိပ်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် တာအိုခုန်း၏ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားလေသည်။
စုမင်သည် တာအိုခုန်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လက်တင်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင်မူ အေးစက်သော အမူအရာ ရှိနေသည်။ လက်တင်လိုက်သည်နှင့် သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားပြီး တာအိုခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။
တာအိုခုန်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရှုံ့မဲ့သွားပြီး မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အာရုံစူးစိုက်မှု ကင်းမဲ့နေသည်။ သို့သော် သူ ခံစားနေရသော နာကျင်မှုမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူ့အမူအရာက ဖော်ပြနေသည်။
အခန်းတံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသော ယုရိုနှင့် ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံ ဂြိုဟ်သခင်တို့သည် စုမင်နှင့် တာအိုခုန်းရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံ ဂြိုဟ်သခင်မှာမူ အထူးတလည် တုံ့ပြန်မှု မရှိသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်လေး ရှိနေသည်။ ယုရိုကမူ စုမင်၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ အမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူမသည် စုမင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အစဉ်အမြဲ ခန့်မှန်းရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ တာအိုခုန်းကို ဤနေရာတွင် သတ်ပစ်ခြင်းမှာ လွယ်ကူသော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများမှာ အလွန်များပြားလှသည်။ သို့သော် စုမင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တာအိုခုန်းကို သတ်ရန်မဟုတ်ဘဲ သူ့အား သိမ်းပိုက်ရန် ဖြစ်ကြောင်း သူမ ယခုမှပင် သိလိုက်ရသည်။
သူမနှင့် မတူဘဲ တာအိုခုန်း ဘေးတွင် ရှိနေသည့် ယုမျိုးနွယ်စုမှ ဘိုးဘေး ၁၃ ဦးမှာမူ ပို၍ တည်ငြိမ်နေကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် စုမင်သည် သူတို့၏ ဘိုးဘေးဖြစ်ပြီး သူတို့၏ နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူ၏ အမိန့် သို့မဟုတ် လုပ်ရပ်များကို မေးခွန်းထုတ်မည် မဟုတ်ဘဲ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လိုက်နာကြပေမည်။
စုမင်၏ အခန်းထဲရှိ တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် ထူးဆန်းသော အခြေအနေတို့သည် အပြင်ဘက်ရှိ အခြေအနေနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ တာအိုခုန်းသည် စုမင်၏ အခန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ခံလိုက်ရသည့် အချိန်လောက်မှာပင် တာအိုခုန်း၏ အခန်းထဲမှ မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုပေါက်ကွဲသံ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ်မှာပင် ပုံရိပ်ကိုးခုသည် ရူးသွပ်စွာ ပြေးထွက်လာသည်။ ထိုကိုးဦးမှာ မျက်လုံးမှိတ်ထားသော အဘိုးအိုကိုးဦးပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ပြေးထွက်လာချိန်တွင် မျက်လုံးများကို တစ်ပြိုင်နက် ဖွင့်လိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ဆံအိမ်များ မရှိဘဲ အဖြူရောင်သာ ရှိနေသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ သို့သော် ထိုအဖြူရောင်သည် အရောင်ဖျော့သော အဖြူမဟုတ်ဘဲ အရိုးရောင်နှင့် တူသော အဖြူရောင်ဖြစ်သည်။
ပေါက်ကွဲသံများ နေရာတိုင်းတွင် မြည်ဟည်းနေသည်။ ထိုအသံများသည် လေလံခန်းမကြီးရှိ အခန်းတိုင်းဆီသို့ ဒေါသထွက်နေသော နဂါးကိုးကောင်ကဲ့သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူတို့ ရောက်ရှိသမျှ နေရာတိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရူးသွပ်စွာ ရှာဖွေနေကြသည်။
တာအိုခုန်းသည် ဝေးဝေးသို့ ပြောင်းရွှေ့ခံလိုက်ရခြင်း မဟုတ်ဘဲ အနီးအနားတွင်သာ ရှိနေကြောင်း သူတို့ ခံစားမိသည်။
"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ"
"ရန်သူတွေ ဝင်တိုက်နေပြီဟေ့"
"သူတို့က နံနက်ခင်း တာအိုလောကက လူတွေပဲ"
အဘိုးအို ကိုးဦးက အခန်းများထဲသို့ အတင်းဝင်ရောက်လာချိန်တွင် လေလံခန်းမကြီး အတွင်းရှိ အခန်းများမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပေါက်ကွဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ်မှာပင် အဘိုးအိုကိုးဦးသည် သူတို့၏ စွမ်းအားအကုန်ကို အသုံးပြုကာ ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ရှိသူတို့၏ စွမ်းအားကို သူတို့တွေ့သမျှ လူတိုင်းအပေါ် အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။
ထိုကိုးဦး၏ နောက်တွင်မူ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး သူမ၏ အလှတရားမှာ ယုရိုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်သည်။
"သူ အဲဒီမှာ" သူမ၏ အသံမှာ အေးစက်စက်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခရမ်းရောင်အလင်း ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တောက်ပသွားပြီးနောက် စုမင်ရှိနေသော အခန်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
သူမသည် တာအိုခုန်းကို ရှာဖွေနိုင်ရခြင်းမှာ သူမ၏ လက်ကို တာအိုခုန်းအား ပေးခဲ့ချိန်တွင် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ဖီးနစ်ဂိုဏ်းတို့က သူတို့နှစ်ဦး၏ အသက်အား ချိတ်ဆက်ပေးထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သူ့ကို ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ရှာတွေ့နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
သူမ ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးများတွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော အဘိုးအိုကိုးဦးသည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ရွှီဟွေ့ ညွှန်ပြသော အခန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ အမြန်နှုန်းအပြည့်ဖြင့် လေကို ခွင်းကာ ထိုအခန်းဆီသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။
အဘိုးအိုကိုးဦးနှင့်အတူ ထိုအခန်းဆီသို့ အပြေးသွားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးလည်း ရှိသည်။ စင်စစ် သူမသည် သူတို့ထက်ပင် အနည်းငယ် ပိုမြန်နေသည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ ရွှီဟွေ့မဟုတ်ဘဲ အစေခံ အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။ သူမသည် လက်သည်းရှည် သုံးလက်မ ရှိသော ကြောင်တစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အလွန် လျင်မြန်စွာဖြင့် အခန်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ရွှီဟွေ့၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေသည်။ သူမ၏ တစ်ချက် လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် လမင်း၏ အရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် လကပ်ဘေး နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
"မင်နက်ဂြိုဟ်က တော်တော် ရိုင်းတာပဲ။ နံနက်ခင်း တာအိုလောကကို ဒီလောက်တောင် ပေါ်တင်ကြီး ကြံစည်ရဲရလား" ရွှီဟွေ့ လှုပ်ရှားလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လူသတ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် သူမ ထိုသို့ ပြောလိုက်ချိန်တွင် လေထဲ၌ အေးစက်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"နံနက်ခင်း တာအိုလောကက လူတွေ၊ လေလံပွဲ လုပ်နေတုန်းမှာ ဒီနေရာမှာ အနှောင့်အယှက် လာပေးနေတာလား။ မင်နက်ဂြိုဟ်အတွက် အဖြေတစ်ခုတော့ ပေးရလိမ့်မယ်"
အေးစက်သော ဟိန်းဟောက်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ်မှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်သော လေပြင်း တစ်ချက်က ရွှီဟွေ့ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဘိုးအိုကိုးဦး၏ ရှေ့တွင် ပုံရိပ်ကိုးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြောင်အသွင် ပြောင်းထားသော အမျိုးသမီး၏ ရှေ့တွင်လည်း အဘိုးအိုတစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ သူမ ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သည်။
အခန်း ၉၀၄ ရွှီဟွေ့၊ ငါအဆင်ပြေပါတယ်
စုမင်၏ အခန်းတွင်း၌ ဘိုးဘေး ၁၃ ပါးတို့သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားတို့ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ထားကြသည်။ သူတို့၏ စွမ်းအားများ ပေါင်းစုလိုက်သောအခါ တာအိုခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ထားသည့် ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
စုမင် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သကဲ့သို့ တာအိုခုန်းလည်း မျက်လုံးမှိတ်လိုက်၏။
သို့သော် တာအိုခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်သွားရပြီး ဦးခေါင်းအတွင်း၌ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်သုဉ်းသွားသည့်အလား ဟိန်းဟောက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
"မင်း ဘယ်သူလဲ။ မင်း ဘယ်သူလဲလို့ ငါမေးနေတယ်"
တာအိုခုန်း၏ စိတ်ကမ္ဘာမှာမူ အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသော လွတ်လပ်သည့် နေရာ တစ်နေရာသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်လျက် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူ၏ အသံမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
သူရရှိလိုက်သည့် အဖြေမှာမူ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်ကြီး တစ်ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့သံသာ ဖြစ်သည်။
ထိုကိုယ်ထည်ကြီးမှာ စုမင်၏ ဝိညာဉ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် တာအိုခုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ကမ္ဘာမြေပေါ် ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ရပ်တည်နေ၏။ ထိုအေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံမှာ တာအိုခုန်း၏ စိတ်ကိုပင် ကြေမွသွားစေနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။
"ငါ့နာမည်ကို မင်းသိဖို့ မလိုဘူး" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ကြီးမားလှသော ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး တာအိုခုန်းဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် သူ၏ လက်ဝါးမှာ အဆမတန် ကြီးမားလာပြီး ပစ်မှတ်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားတော့သည်။
တာအိုခုန်း၏ မျက်နှာမှာ ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ အခြေအနေကို ယခုထိ နားမလည်သေးပါက သူသည် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဟု ခေါ်ဆိုရန် မထိုက်တန်တော့ပေ။
"မင်း ငါ့ကို သိမ်းပိုက်မလို့လား။ သောက်ကျိုးနည်း၊ မင်း ငါ့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရင်တောင် မင်း အသက်ရှင်ဖို့ မလွယ်ဘူး" တာအိုခုန်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်များကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းအား၊ သူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် အတွေးအားလုံးတို့ကို လက်ဝါးပြင်ပေါ်တွင် ပေါင်းစုလိုက်သည်။ စုမင်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခုခံရန်အတွက် ပွက်ပွက်ဆူနေသော အစွမ်းအစများဖြင့် သူ ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။
ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး တာအိုခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားသည်။ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် စုမင်၏ လက်ဝါးမှာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို အစားထိုးလိုက်သည့်အလား ကြီးမားလာသည်။ ၎င်းကို ရှောင်လွှဲရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ လက်ဝါးပြင်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
ထိုအခိုက်တွင် တာအိုခုန်း၏ ဝိညာဉ်ကို တစ်စစီ ဆွဲဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အလိုဆန္ဒမှာ စုမင်၏ အင်အားကြီးမားသော စွမ်းအားအောက်တွင် ပျက်သုဉ်းသွားတော့မည်ကို သူ သိလိုက်ရသည်။
ဤအဖြစ်အပျက်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။ တာအိုခုန်း၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာမူ ဒေါသမှသည် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူသည် သူတစ်ပါးကို သိမ်းပိုင်ခြင်း ဖြစ်စဉ်များအား မြင်ဖူးသော်လည်း မိမိကိုယ်တိုင် ထိုအခြေအနေနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤကြောက်ရွံ့မှုမှာ သေခြင်းတရားထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားလှသည်။
"သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီသန့်စင်တဲ့ ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံကို ယူလာတာ မင်းပဲ။ ငါ့ကို လှည့်စားဖို့အတွက် ဒီဝတ်ရုံထဲမှာ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း မှော်သင်္ကေတ တစ်လုံး ဝှက်ထားတာပဲ။ မင်း... မင်းပဲ ဒီဝတ်ရုံပိုင်ရှင်ကို သတ်လိုက်တာပေါ့။ မင်း ငါ့ကို သိမ်းပိုက်ရင်တောင် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းက မင်းကို အလွတ်မပေးဘူး" တာအိုခုန်း အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့ ပိကျနေသကဲ့သို့ ဖိအားမှာ ကြီးမားလှသည်။
သူ သိလိုက်ရသည်။ နောက်ထပ် အသက်ရှိုက်စာ ၁၀ ကြိမ် အချိန်အတွင်း သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပျက်သုဉ်းသွားတော့မည်။
"မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို သိမ်းပိုက်ရတာလဲ။ မင်း ပါရမီရှင်ကို လိုချင်ရင် မင်နက်ဂြိုဟ်က ရဲ့ဝမ် ရှိတယ်လေ။ သူက ငါ့ထက်တောင် ပါရမီ ပိုကောင်းသေးတယ်။ ငါ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်၊ ငါ ရဲ့ဝမ်ကို ဖမ်းပေးမယ်။ ငါ သူ့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်"
တာအိုခုန်းမှာ အသနားခံတော့သည်။ ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖိအားမှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။ ဝိညာဉ်ဆွဲဖြဲခံရသည့် နာကျင်မှုမှာလည်း သက်သာသွားသည်။ တာအိုခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်များ သန်းလာသည်။
ဖိအား လျော့ကျသွားသည်နှင့် တာအိုခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လူသတ်လိုသည့် အငြိုးအတေးများ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ တွေဝေမနေတော့ဘဲ သူသည် ရှုပ်ထွေးလှသော မန္တန်စကားများကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
"ဝန္ဒနံ၊ သုတ္တိ၊ သံဃဿ"
ထိုစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အလင်းရောင်များ လည်ပတ်နေစဉ်အတွင်း ရှုပ်ထွေးလှသော သင်္ကေတသုံးခု ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဘိုးဘေးတို့၊ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ကြပါဦး" တာအိုခုန်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
စုမင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်မူ သတိမပြုမိလောက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် တာအိုခုန်း ဤသို့ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။ တာအိုခုန်း၏ အနေအထားအရ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အသက်ကာကွယ်ခြင်း အဆောင် ရှိမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုအဆောင်ကို အတင်းအကျပ် ဖယ်ရှားရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ ထို့ကြောင့် စုမင်သည် တမင်တကာ ဖိအားကို လျော့ချပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ တာအိုခုန်းသည် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်ကို မြင်သည်နှင့် ထိုအဆောင်ကို အသက်သွင်းလိမ့်မည်ဟု စုမင် သိထားသည်။
ဤနည်းဖြင့် စုမင်သည် တာအိုခုန်းကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်မည့် အချိန်ကို ရရှိသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။
"မင်းကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အသက်ရှိုက်စာ ၁၅ ကြိမ်တောင် မလိုပါဘူး" စုမင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာချိန်တွင် သူသည် တာအိုခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။
တာအိုခုန်း၏ ဦးခေါင်းအတွင်းတွင် ပေါက်ကွဲသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ စုမင်၏ ပုံရိပ်မှာ အလင်းရောင်များအကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် တာအိုခုန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြောက်လန့်နေသော အရိပ်အယောင်များမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း မျက်ဝန်းအတွင်းမှ အကြည့်များမှာမူ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအကြည့်များမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ထိတ်လန့်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည့်အလား တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။
တာအိုခုန်းသည် ခေါင်းမော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ "သောက်ကျိုးနည်း၊ မင်း ငါ့ကို သိမ်းပိုက်ချင်တာလား။ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
သူရှိနေသော ကမ္ဘာကြီးမှာ တွန့်လိမ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဝဲဂယက်တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် အရိပ်အယောင်မျှမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
……
စုမင်၏ အခန်းအပြင်ဘက်တွင်မူ လဲ့ရှန်းမိသားစုနှင့် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းတို့ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
"မင်နက် လေလံပွဲမှာ ဒီလို ရမ်းကားတာဟာ မင်နက်ဂြိုဟ်ရဲ့ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်တာပဲ။ မင်းတို့က နံနက်ခင်း တာအိုလောကက ဖြစ်ရင်တောင် ဒီလောက်ထိ မရိုင်းစိုင်းသင့်ဘူး" ရွှီဟွေ့၏ ရှေ့တွင် လေပြင်းများကြားမှ အိုမင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အကြီးအကဲဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ လေထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ရွှီဟွေ့၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။
ရွှီဟွေ့သာမက တာအိုခုန်း ဘေးရှိ အဘိုးအိုကိုးဦးမှာလည်း တစ်ပြိုင်နက် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကြသည်။
ရွှီဟွေ့က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။ မင်နက်ဂြိုဟ်မှာ ဒီလောက်ထိ အင်အားကြီးမားတဲ့ သူတွေ ရှိနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် တာအိုခုန်း ပျောက်ကွယ်သွားတာကို စောင့်ကြည့်နေတာလား"
"မင်နက်ဂြိုဟ်၊ ငါ ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲဆိုတာ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ငါတို့ကို တားဆီးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ နံနက်ခင်း တာအိုလောကနဲ့ မင်နက်ဂြိုဟ်တို့ကြားမှာ စစ်ပွဲတစ်ပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
အကြီးအကဲဖုန်းမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ စုမင်၏ တောင်းဆိုချက်အရ သူသည် အသက်ရှိုက်စာ ၁၅ ကြိမ်သာ တားဆီးပေးရန်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှာလည်း ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။
"မင်းတို့ရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ပျောက်သွားတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးပါဦး။ တကယ်လို့ သူ ပျောက်သွားတာ မှန်တယ်ဆိုရင် ငါတို့ နံနက်ခင်း တာအိုလောကနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ရှာဖွေပေးပါ့မယ်" အကြီးအကဲဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ အသက်ရှိုက်စာ ၁၅ ကြိမ်မှာလည်း ပြည့်သွားပြီဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲဖုန်း စကားဆုံးသည်နှင့် အဘိုးအိုကိုးဦးအနက်မှ တစ်ဦးက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"ကျုပ်တို့ရဲ့ သခင်လေး ဝတ်ရုံကို ထိလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ သူ ပျောက်သွားတာ။ ဒါ မင်နက်ဂြိုဟ်နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူးလို့ ပြောရင် ကျုပ်တို့ လုံးဝ မယုံဘူး"
ရွှီဟွေ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် တာအိုခုန်းရှိနေသည်ဟု ခံစားရသော အခန်းကို ချက်ချင်း ဦးတည်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေးပိုင်းကွဲသွားပြီး စုမင်၏ အခန်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားသည်။
အကြီးအကဲဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။ သို့သော် ရွှီဟွေ့က လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ၁၆ ပိုင်းအထိ ကွဲသွားစေလိုက်သည်။
"ဝင်ကြ" သူမ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အဘိုးအိုကိုးဦးမှာလည်း သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို အဆမတန် မြှင့်တင်လိုက်ကြသည်။ ဒေါသထွက်နေသော နဂါးကိုးကောင်အလား အခန်းတံခါးကို ဖြိုခွင်းရန် တိုးဝင်သွားကြသည်။
ရွှီဟွေ့ ၁၆ ဦးလုံးက သူတို့၏ လက်ဝါးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး အခန်းတံခါးဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ၁၇ ဦးမြောက် ရွှီဟွေ့ ပေါ်လာကာ တံခါးကို အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
တံခါးမှာ ကျိုးပဲ့သွားသည်။ ထိုအခိုက်တွင် အခန်းအတွင်းမှ တည်ငြိမ်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ရွှီဟွေ့၊ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"
မှတ်ချက် - ဝန္ဒနံ၊ သုတ္တိ၊ သံဃဿ
၎င်းတို့ကား ရှိခိုးခြင်း၊ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် အတူတကွ စုစည်းခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် သက္ကတဘာသာစကားများ ဖြစ်ကြသည်။ စင်စစ် ဤစကားလုံးတို့၌ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ထက် မန္တန်ကဲ့သို့ ရွတ်ဆိုရုံမျှသာ ဖြစ်၏။ မကြာသေးမီကမှ သက္ကတဘာသာစကားကို အစွဲအလမ်းကြီး စွဲလန်းလာခဲ့မိသည်မို့ ဤသို့ ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ခြင်းက မည်သို့ ဆိုးလိမ့်မည်နည်း။ မှတ်သည် မဟုတ်လော။
ဤသည်က "တာအို (Dao)၊ ချန် (Cheng)၊ ကျုံး (Zong)" ဟူသော ရွတ်ဆိုသံများထက်ပင် ပိုမိုခန့်ညားထည်ဝါလှသည် မဟုတ်လော။ နောင်တွင် အချိန်ရလာပါက ယခင်က ရွတ်ဆိုခဲ့သမျှသော မန္တန်များကိုလည်း သက္ကတဘာသာပြန် ဗားရှင်းများအဖြစ် မုချ ပြောင်းလဲပစ်ရပေဦးမည်။