အခန်း ၇၈၃

အခန်း (၇၈၃) - မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် တာအိုအသီးကို စားသုံးခြင်း၊ အင်မော်တယ်သလင်းကျောက် သုံးထောင်နှင့် ဖူးစာရေးကြယ်လှုပ်ခတ်ခြင်း(၃)။

"အိုး... ဒီတစ်ခါ ရလိုက်တဲ့ အမြတ်က အတော်လေး များသားပဲ...”

ကျိုးစွေ့က ထိုအာကာသလက်စွပ်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွသွားကာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အာကာသလက်စွပ်အတွင်းရှိ ရတနာများမှာ အလွန်တရာ များပြားလွန်းသောကြောင့်ပင်။

အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကိုမူ ထည့်ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

ပဉ္စမအဆင့်နှင့် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များစွာလည်း ရှိနေသေး၏။

သာ၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုထဲတွင် အင်မော်တယ်သလင်းကျောက် အမြောက်အမြား ပါဝင်နေခြင်းပင်။

သေချာစွာ ရေတွက်ကြည့်လျှင်မူ အနည်းဆုံး အင်မော်တယ်သလင်းကျောက် သုံးထောင်ခန့် ရှိနေချေသည်။

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် ဤသည်မှာ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ပမာဏပင်။

သာမန် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် အင်မော်တယ်သလင်းကျောက် တစ်ရာခန့် ထုတ်ပေးနိုင်လျှင်ပင် လွန်စွာ အထင်ကြီးဖွယ်ကောင်းလှပြီ ဖြစ်၏။

အင်မော်တယ်သလင်းကျောက် သုံးထောင်ဆိုလျှင်မူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

"ဒီအာကာသလက်စွပ်က ဘယ်သူ ချန်ထားခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့ အင်မော်တယ်သလင်းကျောက်တွေ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ...”

ကျိုးစွေ့မှာ လွန်စွာ သိချင်စိတ် ပြင်းပြသွားရသည်။

သို့သော် မိုးကြိုးအင်မော်တယ်စံအိမ်သည် နှစ်ပေါင်းသိန်းချီတိုင် တည်ရှိခဲ့ပြီး ထိုအတောအတွင်း ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ဝင်ထွက်သွားလာခဲ့ကာ စံအိမ်အတွင်း သေဆုံးသွားသူများလည်း မနည်းပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ ရတနာများစွာ ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်လေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤအာကာသလက်စွပ်သည် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦး ချန်ထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မည်သူ ချန်ထားခဲ့သည်ဖြစ်စေ ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အတွင်းရှိ ရတနာများနှင့် အင်မော်တယ်သလင်းကျောက် အားလုံးမှာ ယခုအခါ သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်သွားပြီ မဟုတ်ပါလော။

"မိုးကြိုးတောင်တန်းမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် ဆက်နေခဲ့တာ တကယ်ကို မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ...”

"ဒါမှမဟုတ်ရင် ဒီလောက်များတဲ့ ရတနာတွေကို ရမှာ မဟုတ်ဘူး...”

"ဒါပေမဲ့ မိုးကြိုးတောင်တန်းမှာ ဆက်နေလို့တော့ မဖြစ်တော့ဘူး။ မဟုတ်ရင် ထွက်သွားလို့ မရတာမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်...”

ကျိုးစွေ့က မျက်လုံးကို အသာအယာ မှေးလိုက်၏။

သူသည် ‘ကံကြမ္မာကူ’ ထံမှ ဘေးအန္တရာယ် သတိပေးချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။

အကယ်၍ လာမည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မိုးကြိုးတောင်တန်းမှ မထွက်ခွာပါက ကြီးမားသော အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဤနေရာတွင် ဆက်လက် မနေလိုတော့ပေ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် ဤရတနာများကို သူ၏မူလခန္ဓာထံသို့ ပြန်လည် သယ်ဆောင်သွားရန် လိုအပ်နေခြင်းပင်။

ဝှစ်…။

ကျိုးစွေ့က လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြွေပျံအလောင်းများနှင့် လေကျားသစ်အလောင်းများကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှန်းဟိုင်ပုလဲ လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအရာများမှာ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ အလောင်းများဖြစ်ရာ တန်ဖိုးမှာ မနည်းလှပေ။

အပြင်တွင် ပြန်လည်ရောင်းချမည်ဆိုလျှင်ပင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ သို့မဟုတ် အင်မော်တယ်သလင်းကျောက်များကိုပင် ရရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူသည် ဤအလောင်းများကို ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်အရက်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲရန် ပို၍ ဆန္ဒရှိပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်အရက်၏ တန်ဖိုးမှာ ပို၍ပင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်ပင် ရုတ်တရက် အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံထံမှ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာလေသည်။

ဒုန်း...။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လူရိပ်တစ်ခု ကျဆင်းလာကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ဧရာမ တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားလေသည်။

ဖုန်မှုန့်များ ကင်းစင်သွားသောအခါ ကျိုးစွေ့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်ဟန်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်လာ၏။

သူမသည် ဘဲဥပုံစံ မျက်နှာလေးနှင့် အသားအရေမှာ နူးညံ့နေပြီး ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ လှပသော မျက်လုံးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အလှနတ်ဘုရားမတစ်ဦးပင်။

သာ၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး ဖြူဝင်းသော အသားအရေပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိထားရာ အဖုံးအကွယ်မဲ့လုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေလေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ မည်သည့် အမျိုးသားကိုမဆို နှာခေါင်းသွေးလျှံအောင် လှုံ့ဆော်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သူမသည် အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီး ဒဏ်ရာ မနည်းရထားကြောင်း သိသာလှ၏။

"ဟင်... စီနီယာဟွားပါလား...”

ကျိုးစွေ့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိ၏။ သူသည် ထိုအလှနတ်ဘုရားမ၏ ဇာတ်မြစ်ကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

သူမကား ဖုန်းရှီးမြို့တော်၏ အခွန်နှင့်မြေယာဦးစီးဌာနမှူး ဟွားစစ်ချင်ပင် ဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့သော အချောအလှကြီးနှင့် မိုးကြိုးတောင်တန်းတွင် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဤနှစ်များအတွင်း သူသည် သူမနှင့် အဆက်အသွယ် အလွန်နည်းပါးခဲ့၏။

ယခုကဲ့သို့ ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ရေစက်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ကျိုးစွေ့... နင်က ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ...”

"နင်က လိပ်အိုကြီးလိုမျိုး ဖုန်းရှီးမြို့တော်ထဲမှာပဲ အမြဲအောင်းနေတတ်တာ မဟုတ်ဘူးလား...”

"ဘာလို့ မိုးကြိုးတောင်တန်းကို ရောက်လာရတာလဲ...”

ဟွားစစ်ချင်ကလည်း ကျိုးစွေ့ကို ချက်ချင်းမှတ်မိသွားပြီး မျက်တောင်တခတ်ခတ်ဖြင့် အလွန်သံသယဖြစ်နေဟန် ရှိလေသည်။

သူမသည် ကျိုးစွေ့ကို အတော်လေး ရင်းနှီးသည် မဟုတ်ပါလော။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအမျိုးသားမှာ သူမ၏ညီမဖြစ်သူ ပိုင်စုကျဲ့ကို လက်ထပ်ထားသောကြောင့်ပင်။

ထို့အပြင် ပိုင်စုကျဲ့ကို သူ့အပေါ် အလွန်သစ္စာရှိအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသူလည်း ဖြစ်၏။

ဤအမျိုးသားမှာ နောက်ခံမရှိဘဲ အောက်ကမ္ဘာမှ တက်လာသူ ဖြစ်သော်လည်း ပါရမီမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလှသည့်အပြင် အလွန်ပင် ရိုးသားသူလည်း ဖြစ်သည်။ ဘယ်သောအခါမှလည်း ရှုပ်ရှုပ်ရှက်ရှက်ကိစ္စများ မလုပ်ဆောင်တတ်သဖြင့် သူမအနေဖြင့်လည်း သူ့ကို မဖြစ်မနေ အသိအမှတ်ပြုထားရပေသည်။

သို့သော် ဤအကောင်၏ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်မှာ အလွန်တရာ သေလောက်အောင် ကြောက်တတ်ခြင်းပင်။

ဘေးကင်းစေရန်အတွက် သူသည် တာအိုကျောင်းတော်တွင် စာသင်ကြားရန် ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ခဲ့သလို ဖုန်းရှီးမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ၊ နှစ်ရာအတွင်း မြို့တော်မှ လုံးဝ မထွက်ခွာဘဲ မိုးကြိုးတောင်တန်းအတွင်းသို့လည်း ဝင်ရောက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားက သူ့ကို 'လိပ်အိုကြီး' ဟု ပြောင်လှောင်ခေါ်ဆိုကြပြီး အသက်ဘေးကို အလွန်အမင်း ကြောက်တတ်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြ၏။

သို့သော် ကျိုးစွေ့တစ်ယောက် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင် ဖြစ်လာပြီးနောက်တွင်မူ မည်သူကမျှ သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ ထိုသို့ မခေါ်ဝံ့ကြတော့ပေ။

ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ ကျိုးစွေ့ကို ဆေးလုံးဖော်စပ်ပေးရန် အကူအညီတောင်းရမည် ဖြစ်ရာ မည်သူက ကျိုးစွေ့ကို အပြစ်လုပ်ဝံ့ပါမည်နည်း။

ဟွားစစ်ချင်တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိုသို့ ထုတ်ပြောရဲခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဘာ... လိပ်အိုကြီး ဟုတ်လား...”

"မင်းကရော ဘာလို့ ဒီမှာ ပေါ်လာရတာလဲ...”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးစွေ့၏ နှုတ်ခမ်းမှာ တွန့်သွားရပြီး ဤအချောအလှကြီးကို ဆွံ့အစွာ ကြည့်လိုက်မိတော့သည်။

သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ ဖုန်းရှီးမြို့တော်တွင် မည်သို့ဖြစ်နေပြီနည်း။

မည်သူက မိမိအား လိပ်အိုကြီးဟူသော နာမည်ကို ဖြန့်ဝေခဲ့သနည်း၊ တကယ်ကို ယုတ္တိမရှိလိုက်လေခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ မိမိ၏နာမည်ကို အသရေဖျက်နေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

မိမိမှာ အနည်းငယ် သတိကြီးသည်ဆိုသော်လည်း လိပ်အိုကြီးအဆင့်ထိတော့ မရောက်သေးပေ။

မှန်တော့လည်း မှန်ပေ၏၊ ကြီးမားသော ဖြစ်နိုင်ခြေအရ လိပ်အိုကြီးကပင် သူ့လောက် သတိကြီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဘာလို့ ဒီမှာ ပေါ်လာရတာလဲလို့ မေးနေတာလား...”

"မေးနေစရာလား… မိုးကြိုးအင်မော်တယ်စံအိမ်က ရတနာတွေအတွက် လာတာပေါ့...”

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မိုးကြိုးအင်မော်တယ်စံအိမ်မှာ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ရတနာအမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်လေ...”

"ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ မိုးကြိုးတောင်တန်းမှာ မျိုးနွယ်စုပေါင်းစုံရဲ့ တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အခြေအနေက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့တာ...”

"ငါကိုယ်တိုင်လည်း ရတနာတွေ လုယူဖို့အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရတယ်...”

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ ရတနာတစ်ခုကို ရခဲ့ပေမဲ့ ရွှေဝက်ဝံမျိုးနွယ်စုက လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူငါးယောက်ရဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်တာကို ခံခဲ့ရတယ်...”

"ခုနကပဲ ငါ ဗေဒင်တွက်ကြည့်လိုက်တော့ ဒီနေရာဟာ ငါ့အတွက် အသက်ဘေးက လွတ်မြောက်နိုင်မဲ့နေရာ၊ ဘေးအန္တရာယ်ကနေ ကံကောင်းခြင်းကို ပြောင်းလဲနိုင်မဲ့နေရာလို့ သိခဲ့ရတယ်...”

"မင်းလို လိပ်အိုကြီးနဲ့ တွေ့လိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားမိဘူး...”

"ကြည့်ရတာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှုပ်ထွေးနေတာက ငါ့ရဲ့ ဗေဒင်အတတ်ကိုလည်း အနှောင့်အယှက် ပေးလိုက်ပုံပဲ။ ပြီးတော့ နင့်ကိုပါ ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားရပြီ...”

ဟွားစစ်ချင်မှာ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေဟန်တူ၏။

သူမသည် မူလက ဗေဒင်နိမိတ်ဖတ်ချက်များအတိုင်း ဤနေရာသို့ ပျံသန်းလာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဗေဒင်နိမိတ်အရ ဤနေရာသည် သူမအတွက် ကံကောင်းခြင်းများ ဆောင်ကြဉ်းပေးမည့် အရပ်ဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း ကျိုးစွေ့ကဲ့သို့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ နိမိတ်ဖတ်ခြင်းမှာ မှားယွင်းသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ သူမ၏ ဟောကိန်းများမှာ မှန်ကန်မှုနှုန်း မြင့်မားသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ လွဲချော်တတ်သည်ပင်။ ယခုအကြိမ်သည်လည်း ဟောကိန်း လွဲချော်သွားခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်ခြေ များလှ၏။

"တော်ပြီ... စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေနဲ့တော့...”

"ရွှေဝက်ဝံမျိုးနွယ်စုက လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာ။ ငါ သူတို့ကို ဆွဲဆောင်ပြီး ခေါ်သွားပေးမယ်။ မင်း အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးပြီး ဖုန်းရှီးမြို့တော်ကို ပြန်တော့…”

“ငါ့ခန့်မှန်းချက်သာ မမှားဘူးဆိုရင် မိုးကြိုးတောင်တန်းဟာ မကြာခင်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များတဲ့ စစ်တလင်း ဖြစ်လာတော့မှာ။ ဒီမှာ ဆက်နေရင် အသက်ရှင်ဖို့လမ်းစ မရှိသလောက်ပဲ...”

ဟွားစစ်ချင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်နေလေသည်။ သူမ၏ နိမိတ်ဖတ်ချက်အရ မိုးကြိုးတောင်တန်းသည် အင်မော်တယ်နန်းတော်မှ ရတနာများကြောင့် မကြုံစဖူးသော စစ်တလင်းကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဖုန်းရှီးမြို့တော်ပင်လျှင် ထိုဒုက္ခထဲ၌ ပါဝင်ပတ်သက်သွားနိုင်၏။ မိုးကြိုးအင်မော်တယ်နန်းတော်၏ အပြောင်းအလဲမှာ အစပျိုးခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပြီး ပြီးဆုံးခြင်း မဟုတ်ချေ။ အရာအားလုံးမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွှယ်နေသည်။

"အခု ထွက်ပြေးမယ်ဆိုရင်တော့ နောက်ကျသွားပြီ ထင်တယ်ဗျ...”

ကျိုးစွေ့က ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်၏။

"ဘာ..."

ဟွားစစ်ချင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူမသည်လည်း အဝေးမှ ပျံသန်းလာသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများကို အာရုံခံမိလိုက်၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ထက်၌ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူငါးဦး ပေါ်လာတော့သည်။

၎င်းတို့ထဲမှ နှစ်ဦးမှာ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်ဖြစ်ပြီး သုံးဦးမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ရွှေဝက်ဝံမျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဧရာမ ဝက်ဝံကြီးများကဲ့သို့ပင်။

အရပ်အမြင့်မှာ ကျန်းတစ်ရာခန့် ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရွှေရောင် အမွေးအမျှင်များ ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိ၏။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်သော ဂန်းသတ္တုချီများမှာလည်း လွင့်ပျံနေလေသည်။