အခန်း ၄၀၅
Vol. 41 Ch. 405
အခန်း ၄၀၅ - လူခွဲ၍ လှုပ်ရှားခြင်း
သီးခြားကမ္ဘာတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်
လိုက်သည်နှင့် လင်ချွမ်ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် တစ်ဖန်ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ယခင်ကွင်းပြင်သည် ဆူညံပွက်လောရိုက်ပြီး လူစည်ကားသော ပတ်ဝန်းကျင်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ယင်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုရှိသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။
သို့သော် ဤနေရာကား အေးစက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်းနှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့မုန်းတီးခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက်။
ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ အေးစက်စေသော အအေးဓာတ်က မြေပြင်မှတစ်ဆင့် အဆက်မပြတ် တိုးဝှေ့တက်လာနေသည်။
ကောင်းကင်ယံမှ ဖိနှိပ်ဖြတ်သန်းလာသော လေပြင်းများကလည်း ဤထူးဆန်းသော ပတ်ဝန်းကျင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လေထုကို ပိုမိုဆိုးရွားစေ၏။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝှေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦး ရပ်နေသောနေရာမှာ လူသူအရောက်အပေါက်
နည်းသော လျှိုမြောင်တစ်ခု သို့မဟုတ် ချောက်
နက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ဟန်တူသည်။
ဘေးနားရှိ နတ်ဝှက်မြစိမ်းအရွက်များမှလွဲ၍ လူသူရှိသည့် အခြားမည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရချေ။
ပတ်ဝန်းကျင် တောရိုင်းမြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ခရမ်းရောင် အရှိန်အဝါများက လွှမ်းခြုံထားသည်။
အဆိပ်အတောက်မရှိသော်လည်း ခြောက်သွေ့ဆိတ်သုဉ်းသော လေထုက တစ်ပြင်လုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး နေရာတစ်ခုလုံးကို အလွန်အမင်း အေးစက်စုတ်ပြတ်ကာ မှောင်မိုက်နေစေ၏။
လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရာတွင် ခရမ်းရောင်ပြောင်းကာ ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့နေသော မြက်ပင်အိုအနည်းငယ်နှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လုံးဝန်းသော ကျောက်ခဲအမြောက်အမြားကိုသာ တွေ့ရသည်။
ထိုမြင်ကွင်းမျိုးကို အမှန်တကယ်ပင် ဆိတ်သုဉ်းခြင်းဟု တင်စားနိုင်သည်။
အပျက်အစီးများအတွင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းလမ်းကြောင်း၊ ခမ်းနားထည်ဝါသော အလင်းတံခါးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မိုးနှင့်မြေလို ကွာခြားလှသည်။
လင်ချွမ်က သိပ်ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ဧရိယာကို အလွန်မြန်သောနှုန်းဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများအားလုံးက သူ့စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့၏။
ဤဧရိယာရှိ အရောင်အသွေးများမှာ အလွန်ပင် တစ်သမတ်တည်းဖြစ်ပြီး ပျင်းစရာကောင်းလှကာ အခြားကြည့်ရှုစရာ မရှိချေ။
သို့သော်လည်း အာရုံခံနိုင်စွမ်း အဝေးဆုံးနယ်ပယ်တွင် အတွင်းအားလှိုင်းများ ခပ်ဖျော့ဖျော့ လှုပ်ခတ်နေသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။
ထိုနေရာတွင် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေပုံရသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရုယဲ့သည်လည်း ဘာဖြစ်နေသည်ကို ရိပ်မိသွားပုံရပြီး လိုက်လံစစ်ဆေးတော့သည်။
သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်း နယ်ပယ်မှာ သဘာဝအတိုင်း လင်ချွမ်ထက် များစွာအားနည်းသော်လည်း ထိုနေရာမှ အခြေအနေကိုမူ အာရုံခံမိနေဆဲဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်တစ်ချက် ဖလှယ်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ ထိုဦးတည်ရာသို့ အတူတူ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ကြ၏။
နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အမှန်တရားက သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ဤနေရာ၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်သည် ဧရာမ ဇီးပွင့်စကြာလက်နက်နှင့် ဆင်တူနေ၏။
၎င်း၏ ထောင့်စွန်းတစ်ခုစီတွင် လူတစ်ဖက်စာခန့် ထူထဲသော ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်တိုင်စီ ရှိနေသည်။
ကျောက်တိုင်ထိပ်တွင်မူ သန့်စင်သော သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ကြာပန်းတစ်ပွင့်စီ ရှိနေသည်။
ထို ဇီးပွင့်စကြာလက်နက် ခင်းကျင်းမှု၏ ဗဟိုတည့်တည့်တွင် လူသုံးဦး ဖက်ရလောက်အောင် ထူထဲသော ဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်တိုင် ရှိပြီး ၎င်း၏ထိပ်တွင် ကြီးမားလှသော ရုပ်တုကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။
ရုပ်တုမှာ လူသားပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး မျက်နှာကို ကန့်လန့်ကာပုဝါဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလေ၏။
သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပါးလွှာသော ပိတ်စဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး မိမိ၏ ကောက်ကြောင်းအလှကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။
ခြေဗလာဖြင့် ရပ်နေပြီး သူမ၏ ခြေဖဝါးများမှာ ကြာပန်းပွင့်ပေါ်တွင် နင်းထားသည်။
၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အခြားနေရာများရှိ ကြာပန်းများနှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီသော်လည်း အရွယ်အစားမှာမူ ဆထက်ထောင်မက ပိုမိုကြီးမားသည်။
လင်ချွမ် လက်ရှိရပ်နေသော အနေအထားမှာ ဇီးပွင့်စကြာလက်နက်၏ ထောင့်စွန်းတစ်ခု၏ အနောက်ဘက်တွင် ဖြစ်သည်။
လှမ်းမြင်နေရသော အဝေးမှ လူများသည် လက်ရှိတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲနေကြသည်။
အမျိုးမျိုးသော ဆန်းကြယ်သည့် ကိုယ်ခံပညာ အတတ်ပညာရပ်များကို ထုတ်ဖော်ကာ နေရာအနှံ့အပြားသို့ အဆက်မပြတ် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်နေကြသည်။
မွေးရာပါပါရမီ နိမ့်ပါးပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့် အားနည်းသူတစ်ဦးသာ ဤနေရာတွင် ရပ်နေမည်ဆိုပါက သေချာပေါက် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားမိပေလိမ့်မည်။
ထို့နောက်တွင်မူ တိုက်ပွဲ၏ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းဒဏ်ကြောင့် အသက်ပျောက်သွားပေလိမ့်မည်။
အကြောင်းမူကား ဤအနီးကပ် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်နေသော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် တစ်ဦးချင်းစီမှာ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် ထိပ်သီးအထက်တွင် ရှိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ဤလူများသည် ရမ်းသန်းပြီး ဖရိုဖရဲ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဗဟိုချက်ဆီသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ တိုးကပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သတ်မှတ်ထားသော စည်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်
လိုက်သည်နှင့်...
အခြားသူများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်လင့်ကစား၊ သူတို့သည် လုပ်လက်စများကို မလွဲမသွေ ရပ်တန့်ကာ လှည့်၍ ထိုသူကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။
လင်ချွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖြူဖျော့ဖျော့ မြူခိုးဝိညာဉ်တစ်စ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံသည် ချက်ချင်း ကြည်လင်ရှင်းသန့်သွားခဲ့သည်။
ကမောက်ကမဖြစ်နေသော ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ယခုအခါတွင် အလွှာလိုက် အထပ်လိုက် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လာရပြီ။
တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအင်များနှင့် လှုပ်ခတ်မှုလှိုင်းများသည် မျက်စိရှေ့တွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေ၏။
လင်ချွမ်သည် ဤအာရုံနောက်စရာများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး အဝေးမှ မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်ရှိ ရုပ်တုဆီသို့ သူ၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်သည်။
ထိုခဏ၌ပင် ရုပ်တု၏ လက်ထဲတွင် စူးရှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ စုဆုံလာခဲ့သည်။
ထိုအခါမှသာ လင်ချွမ်သည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
ကြာပန်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော ထိုရုပ်တုသည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
သာမန်အခြေအနေမျိုးတွင်မူ ယင်းကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် အများအပြားကြားတွင် ပြင်းထန်သော လုယူတိုက်ခိုက်မှုကို သေချာပေါက် ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း အမျိုးမျိုးသော အင်အားစုများနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများကြောင့် အချို့တွင် အင်အားပိုရှိနေလျှင်ပင် လွယ်လွယ်ကူကူ လှုပ်ရှားရန် မဝံ့ရဲကြချေ။
ရတနာကို လုယူနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် နောက်ဆုံးတွင် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ထွက်ခွာသွားနိုင်မည် မဟုတ်ဟု သူတို့ စိုးရိမ်နေကြသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်အထိ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အခြေအနေများအရ အနုံအအဆုံး လူပင်လျှင် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ထိုရတနာကို လုယူနိုင်ခဲ့လျှင် လက်ရှိ အခြေအနေတစ်ခုလုံးသည် လုံးဝ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့အားလုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်အမင်း ရက်စက်
ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြုမူနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့အားလုံးသည် ဗဟိုရုပ်တုဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ရန် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု မပေါ်လာဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။
သူ၏ လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ယခင်က ရုယဲ့ထံမှ ရရှိထားသော ရတနာ ရှစ်ပါးသည် လေထုထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူသည် ရေခဲကျောက်ဓား၊ ဝါဂွမ်းစက္ကူလိပ် နှင့် ပုံဆောင်ခဲ ရွှေလက်စွပ်တို့ကိုလည်း သူမထံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်သည်။
ရုယဲ့သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မမေးဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
"ဒါက......"
"ဒါကို မင်းဆီက ခဏချေးတာ"
လင်ချွမ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောရင်း မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ နင်းခြေလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
စူးရှသော အသံဗုံးပေါက်ကွဲသံတစ်ခု လေထုထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟိန်းဟီးသွားကာ လူအများစု၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
ရုယဲ့က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လင်ချွမ်၏ အတွေးကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါတစ်ခုက ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။
ဖော်ပြ၍မရသော ရန်လိုမုန်းတီးမှုများက ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် အများအပြား၏ နှလုံးသားထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ဤကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များသည် ဖီးနစ်ဂျိုဟုခေါ်သော ဤကျွန်းသို့ ရောက်ရှိလာသူအားလုံး မဟုတ်ကြချေ။
သူတို့ ရောက်ရှိနေသော အစိတ်အပိုင်းမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ရှိသေးသည်။
ထို့ကြောင့် ကွင်းပြင်ထဲတွင် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ဟု သံသယရှိရသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေကြောင်း သူတို့ ရိပ်မိသွားကြသည်။
သူတို့အားလုံးသည် သူတို့၏ ဒေါသများကို လင်ချွမ်ထံသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။
အခြေခံသဘောတရားမှာ အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။
အကယ်၍ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်ပညာရှင် သို့မဟုတ် သိုင်းဘုရင်တစ်ဦးက ထိုရှေးဟောင်းစာအုပ်ကို ရရှိသွားပါက...
သူတို့အနေဖြင့် ၎င်းကို ယာယီဆုံးရှုံးလိုက်ရလျှင်ပင် နောင်တွင် ကျွန်းမှထွက်ခွာသည့်အခါ ပြန်လည်ရယူနိုင်ပါသေးသည်။
၎င်းကို ပြန်လည်လုယူရန် အခွင့်အရေးကိုလည်း ရှာဖွေနိုင်သည်၊ အနည်းဆုံးတော့ ရနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။
သို့သော် ဤအရာသည် လင်ချွမ်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက၊ လက်ရှိတွင် အားလုံးစုပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှလွဲ၍...
ကျွန်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် မည်သူက သိုင်းနတ်ဘုရား၏ လက်ခုပ်ထဲမှ အစာကို လုယူဝံ့ပါမည်နည်း။
ထို့ကြောင့် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် သူတို့၏ သတ်ဖြတ်ကွက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။
အမျိုးမျိုးသော အရောင်အသွေးစုံသည့် အလင်းတန်းများနှင့် အစွမ်းထက်သော အတွင်းအားများသည် လင်ချွမ်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြသည်။
ဤအတားအဆီးမဲ့လှသော တိုက်စစ်ကို ကြည့်
ရင်း အဆင့်နိမ့် သိုင်းဘုရင်ဖြစ်သည့် ရုယဲ့ပင်လျှင် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်သွားရသည်။
ယခုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်စစ်မျိုးအောက်သို့ သူမသာ ကျရောက်သွားပါက...
ဤနေရာတွင် မသေဆုံးမီ စက္ကန့်နှစ်ဆယ်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း စိုးရိမ်မိသည်။
လင်ချွမ်ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသာလျှင် ဤမျှအထိ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်
နိုင်မည်ပင်။
မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်မူ အလွန်ကောင်းမွန်သော
အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်ခြင်းပင်။
ဤအတွေးဖြင့် ရုယဲ့သည် အခွင့်အရေးကို ချက်ချင်း အရယူလိုက်သည်။
သူမသည် လူအုပ်ကြီး၏ အမြင်ကွယ်နေသော နေရာများမှတစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာ ပတ်ပတ်လည် ဝိုက်သွားပြီး ဗဟိုရှိ ရုပ်တုဆီသို့ တိုးကပ်သွားခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်းသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် အခြေအနေကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စောင့်ကြည့်နေကြသော်လည်း...
သိုင်းဘုရင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူတိုင်းတွင် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများ ရှိကြစမြဲ ဖြစ်သည်။
အာရုံခံမှုကို ရှောင်တိမ်းခြင်းက ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
ထို့အပြင် ယခုအခိုက်အတန့်ရှိ ရုယဲ့သည် ယခင်က ရုယဲ့နှင့် မတူတော့ချေ။
ယခုအခါတွင် သူမသည် လရောင်ခင်းအစီအရင်တစ်ဆယ့်တစ်ရပ်ကို တည်ဆောက်နိုင်ရန် လုံလောက်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်သည်။