အခန်း ၄၀၉

အခန်း ၄၀၉ - ယန်ကျွေ့မန်

သူတို့ သိပ်မဝေးလှသော နေရာသို့ ရောက်သောအခါ တောအုပ်ထဲမှ သားရဲဟိန်းသံတိုးတိုးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဒုတိယအဆင့်ရှိ သားရဲတစ်ကောင်၏ အင်အားမျိုးရှိသော ကျားတစ်ကောင်သည် ဘေးဘက်မှ ခုန်ထွက်လာပြီး ရုယဲ့ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် အုန်းခနဲ ခုန်အုပ်

လိုက်လေ​၏။

သို့သော်လည်း ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် သိုင်းဘုရင်တစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကဲ့သို့ပင် ကျယ်ပြောလှပေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားမှာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမရှိသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကွာခြားလွန်းလှ​၏။

တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ရုံရုံဖြင့်ပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲကြီးမှာ အသံသေးလေးပြုကာ ကောင်းကင်ထက်မှ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

လင်ချွမ်သည် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ထိုကျားကြီး၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရင်း ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ တွေးထားခဲ့သလိုပင် ဖြစ်နေ​၏။

ဤကျွန်းပေါ်ရှိ အမွေအနှစ်မှာ မူလက အရေးကြီးဆုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အဆင့်တွင် ရှိနေသေးသည့် တပည့်လူငယ်များအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုအဖြစ် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် ချန်ထားခဲ့သော စမ်းသပ်မှုများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲများမှာ ဤအတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤအရာသည် အချိန်ကာလ ကုန်လွန်သွားခြင်းကြောင့်လော သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းပြချက်ကြောင့်လော ဆိုသည်ကိုမူ မသိရချေ။

ယခုအခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင် ဤနေရာရှိ စီမံမှုများမှာ ခေတ်မမှီတော့ဘဲ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဤကမ္ဘာသည် ယခုကဲ့သို့ အချိန်အခါမျိုးတွင် ပွင့်လာပြီး ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လင်ချွမ်သည် ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ပြန်လည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ချက်ချင်းပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျယ်ပြောလှသော သစ်တောများနှင့် မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် သူ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာခဲ့​၏။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်လှိုင်း ရှာဖွေမှုကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသည့်အလား...

ထိတ်လန့်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုသည် ဤတောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အားလုံးက ရန်စစိန်ခေါ်မှုများကို ပြုလုပ်လာကြသည်။

လင်ချွမ်က သူတို့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အဝေးတစ်နေရာမှ စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု တိုးဝင်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါက ဟိုပြောပြောနေကြတဲ့ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင် ထဲကဟာလား"

ဤအတွေးဖြင့် လင်ချွမ်သည် ရုယဲ့ထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး မျက်လုံးချင်းဆုံကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရုယဲ့သည်လည်း ဤအရာကို လုံးဝ မသိရှိသော်လည်း လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရသရောက်မူ ထိုအရာနှင့် တော်တော်လေး ဆင်တူနေပေသည်။

...

လူရိပ်တစ်ခုသည် တောအုပ်ထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားနေ​၏။

သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။

သူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားနေစဉ်မှာပင် မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည့်အခါ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် လိုင်းနက်တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ အရှိန်မျိုးဖြင့် ပြေးနေသော်လည်း ထိုလူသည် သတိကြီးစွာ ထားနေဆဲ။

သူ ရပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် သစ်ပင်တစ်ပင်၏ နောက်ကွယ်သို့ ရှောင်ကွယ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ခေါင်းတစ်ဝက်ခန့် ထွက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ဝူး"

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လေအေးတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွင့်မျောနေသော လူမည်းရိပ်တစ်ခုသည် လေထုထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ထိုလူ၏ နားထဲတွင် ဂါထာမန္တန်တစ်ခုကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဤလူသည် ရူးသွပ်စွာဖြင့် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်လေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသည် ဟိန်းဟောက်နေသော လက်သီးရာတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုလူထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင်...

သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့သော လူသည် နှာခေါင်းရှုံ့ရယ်မောလိုက်ရုံသာ ပြုပြီး အခြားလူ၏ လက်သီးကို ဖမ်းဆွဲရန် သူ၏ ညာလက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

စွမ်းအား အနည်းငယ် ညှစ်ထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် တောအုပ်တစ်ခုလုံးတွင် တကျွိကျွိနှင့် အရိုးကျိုးသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ထိုလူသည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ဝေဒနာကြောင့် တွန့်ရှုံ့သွားခဲ့သည်။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ကရုဏာသက်ရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးတော့​၏။

သို့သော်လည်း လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော လူသည် မည်သည့် ကရုဏာမျှ မပြသည့်အပြင် သူ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုကို ပို၍ပင် တင်းကြပ်လိုက်သေးသည်။

သူတို့သည် ဤလူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ချိုးဖျက်ပစ်ချင်နေသည့်ပုံပင်။

အခြားလူ၏ ပြောင်းလဲလာသော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့သော လူ၏ အသံသည် ထိုဒေသတစ်ခုလုံးတွင် အေးစက်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"ယန်ကျွေ့မန်... လူအမလုပ်နဲ့"

"မင်းကိုယ်မင်း ရုပ်ဖျက်ထားရုံနဲ့ ဒီပြဿနာကနေ ရှောင်လွှဲနိုင်မယ်လို့ မထင်နဲ့"

"မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို ငါ အသေအချာ သိတယ်"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ဒူးထောက်နေသော လူသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ တူညီသော အနေအထားတွင်ပင် ရှိနေပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ပြန်ရပ်လာသည်။

အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် သူသည် အခြားလူ၏ လက်ကို ခါထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျွေ့မန်သည် တိုးတိုးမျှ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းအားများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

နက်နဲသော ပညာရပ်များ၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရိုးများမှာ ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူ၏ နံရိုးများကြားမှ လက်မောင်းနှစ်ဖက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့​၏။

အေးစက်လှသော အတွင်းအားများသည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် စုစည်းသွားခဲ့သည်။

ယန်ကျွေ့မန်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ရှဲ"

၎င်းမှာ ရဲရဲနီနေသော သံပူပြားနှင့် ရေခဲ၊ နှင်းတို့ တွေ့ဆုံသွားသည့်အလား ရှဲခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် အာကာသ မျက်နှာပြင်မှ လှိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့သော လူထံသို့ လျှပ်စီးလက်

သည့် အရှိန်မျိုးဖြင့် ပြေးဝင်သွားခဲ့​၏။

ထိုလူသည် ဤအရာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည့်ပုံရသည်။

သူသည် ရုတ်တရက် နောက်သို့ ခြေလှမ်းဝက်ခန့် ဆုတ်လိုက်ပြီး ထိုထူးခြားသော ပုန်းကွယ်နေသည့် စွမ်းအားကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်နိုင်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ထိုအခိုက်အတန့်၌ ပြိုင်ဘက်က ရိုက်ထုတ်လိုက်သော အခြား လက်ဖဝါးတစ်ခုနှင့် ဆုံတွေ့ရန် သူ၏ ညာဘက်လက်ဖဝါးဖြင့် ရုတ်တရက် ဖိချလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် အကန့်အသတ်အထိ ဖိသိပ်ထားပြီး ပုန်းကွယ်နေသော လေဓားစက်ဝန်း သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လေဓားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ပြန့်ကားလာသော လေဓားများနှင့် အေးစက်လှသော အတွင်းအားများသည် ရေခဲစက်ဝန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အနီးနားရှိ သစ်ပင်စည်များနှင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ အုန်းခနဲ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

တဖြန်းဖြန်းနှင့် ကျိုးပဲ့သံများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ဤအရာကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျင်းပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အတွင်းအားများမှာ ရုတ်တရက် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားရ​၏။

နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိပ်တန်းနယ်ပယ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရှိနေကြသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာတွင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ပါဝင်နေသော အန္တရာယ်မှာ ကောင်းကင်ထက်တွင် ဝဲပျံနေစဉ် အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားလှသည်။

လက်ရှိ အခြေအနေတွင် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် မှားယွင်းခြင်းသည်ပင် အန္တရာယ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားစေနိုင်ပေသည်။

သူတို့သည် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မည်သူပင်ဖြစ်စေ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ အတုအယောင် မဟုတ်ဘဲ အားလုံးက အစစ်အမှန်နှင့် ထက်မြက်လှပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

လက်သီးနှင့် ခြေကန်ချက်များ ပေါင်းစပ်မှု၊ ဓားများနှင့် လှံများ၏ ပျံသန်းထိုးနှက်ချက်များ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့အားလုံးသည် ရုတ်တရက် အနီးကပ် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်

ပတ်သက်သွားကြသည်။

"ချွင် ချွင်"

သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများ မြည်ဟည်းသွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက်တွင် သူတို့သည် ရုတ်တရက် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပြီး လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်စုံနက်နှင့် လူသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် တစ်ပေခန့်သာ ရှည်သော ဓားမြှောင်တစ်စင်းကို ကိုင်ထားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ရင်နေခဲ့​၏။

လက်မနှင့် လက်ညှိုးကြားနေရာမှ သွေးများ စီးကျနေပြီဖြစ်ရာ ယခင်က ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်း ၎င်းမှာ ကွဲအက်သွားခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ယန်ကျွေ့မန်ဟု လူသိများသော ထိုလူသည်လည်း ကောင်းမွန်သော အခြေအနေတွင် မရှိချေ။

သူ၏ လက်များမှာ ဒဏ်ရာမရရှိသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်တွင် တုန်လှုပ်ဖွယ် နာကျင်မှုတစ်ခု စတင် ခံစားလာရသည်။

သူတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို အားအပြည့်ဖြင့် ထုတ်လွှတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုးနှက်ချက်တိုင်းမှာ ပြိုင်ဘက်၏ သေစေနိုင်သော အားနည်းချက်ကိုသာ ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တူညီသော နားလည်မှုမျိုး ရှိနေကြပြီး တိုက်စစ်ကို ခံစစ်အဖြစ် အသုံးပြုကာ အချင်းချင်း သေရေးရှင်ရေး ကစားပွဲကို ဆင်နွှဲနေကြသည်။

သို့သော် တိုက်စစ်တွင် ကျွမ်းကျင်သော လူတစ်ဦးသည် ခံစစ်တွင် မလွဲမသွေ ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တိုက်စစ်-ခံစစ် မဟာဗျူဟာကို ကျင့်သုံးခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ခံစစ်မှာ သဘာဝအတိုင်း အချင်းချင်း တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ ကြမ်းတမ်းလှသော်လည်း အလွန်ပင် ထိရောက်မှု ရှိလှပေ​၏။

ရလဒ်အနေဖြင့် တိုက်ပွဲ၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အနည်းငယ်စီ ဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့ကြသည်။

အမှန်တကယ်တော့ မည်သူမျှ အမြတ်မထွက်ခဲ့ကြချေ။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ယန်ကျွေ့မန်​၏ မျက်နှာပေါ်၌ ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ လက်များက မလှုပ်ရှားသော်လည်း သူ၏ နံရိုးကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော လက်မောင်းတစ်စုံမှာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းသွားခဲ့သည်။

ဤလူသည် သူ၏ အခြားသော လက်ချောင်းလေးချောင်းကိုပင် လိပ်သွင်းလိုက်သေးသည်။

၎င်းက လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းကိုသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး အခြားအဖွဲ့ကို ရန်စရန် ထိုလက်ချောင်းကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းပြနေလေတော့သည်။