အခန်း ၄၀၄

အခန်း (၄၀၄)

ဤအမိန့်တော် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင်မူ ချင်တိုင်းပြည်မှ ဧည့်အကြီးအကဲများကို စုဆောင်းနေသည်ဆိုသော သတင်းက နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေ၏။

ချင်မြို့တော်အတွင်း နေထိုင်ကြသော နိုင်ငံအသီးသီးမှ အရည်အချင်းရှိသူအချို့က ဆီးနှင်းမင်းသားအိမ်တော်သို့ တိုက်ရိုက်ပင် စာလွှာများပေးပို့လာကြပြီး ဆီးနှင်းမင်းသားနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းခံလာကြပေသည်။

ရှောင်မိုကလည်း သဘာဝကျစွာပင် ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

အမှန်တကယ်တွင်လည်း ရှောင်မိုက ထူးချွန်ထက်မြက်လှသော ပုဂ္ဂိုလ်အချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

ပထမဆုံးတစ်ဦး၏ အမည်မှာ ပိုင်ချီဖြစ်၏။ ပိုင်ချီသည် မူလက ချင်တိုင်းပြည်သားဖြစ်ပြီး လူငယ်ဘဝကတည်းက သန်စွမ်းသူဖြစ်သော်ငြား ငယ်စဉ်ကပင် ဖခင်ဖြစ်သူ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရှာသည်။

သူ အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ်တွင် ချမ်းသာသော သခင်လေးတစ်ဦးက သူ၏မိခင်အား အနိုင်ကျင့်စော်ကားခဲ့သောကြောင့် ပိုင်ချီက ထိုသခင်လေးကို သေသည်အထိ ရိုက်နှက်ခဲ့လေ၏။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ၏မိခင်နှင့်အတူ ချီတိုင်းပြည်သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ရပြီး ထိုနေရာတွင် ခုနစ်နှစ်တိုင်တိုင် ဝရမ်းပြေးဘဝဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ရပေသည်။

လွန်ခဲ့သောလအနည်းငယ်က ဆွေမျိုးတစ်ဦး ကွယ်လွန်သွားသဖြင့် အသုဘအခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်ရန် ချင်တိုင်းပြည်သို့ စွန့်စားကာ ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ချင်တိုင်းပြည်က ဧည့်အကြီးအကဲများကို အကြီးအကျယ် စုဆောင်းနေကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ပိုင်ချီက တစ်ကြိမ်ခန့် ဝင်ရောက်စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ခဲ့လေသည်။

ပိုင်ချီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ လတ်တလောတွင် ချီစုစည်းမှုအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသော်ငြား သူ၏ ပါရမီက မညံ့ဖျင်းလှပါချေ။ သူက အရင်းအမြစ်များ ပြတ်လပ်နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။ ထို့အပြင် သူက ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ဗျူဟာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး စစ်ရေးစစ်ရာ နည်းဗျူဟာများတွင်လည်း အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်လှပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤလူက သတ်ဖြတ်လိုသော ရန်လိုမှုများ ပြင်းထန်လွန်းနေသဖြင့် အနည်းငယ် သွေးဆူမှုလျော့ကျအောင် ပွတ်တိုက်လေ့ကျင့်ပေးရန် လိုအပ်နေပေသည်။

မည်သည့် မတော်တဆမှုမျှ မရှိခဲ့လျှင်မူကား သူ၏ အနာဂတ်စွမ်းဆောင်ရည်များက သာမန်ထက် များစွာထူးကဲနေမည်မှာ အသေအချာပင်တည်း။

ဒုတိယတစ်ဦး၏ အမည်မှာ ကျန်းရိဖြစ်၏။

ဤလူက စကားအရာတွင် လိမ္မာပါးနပ်ကာ ဆွဲဆောင်စည်းရုံးနိုင်စွမ်းရှိပြီး ချူတိုင်းပြည်တွင် မွေးဖွားခဲ့သူဖြစ်ကာ ယခုအခါတွင် အသက်သုံးရာ ရှိနေပြီဖြစ်လေသည်။

ကျန်းရိသည် မှူးမတ်မျိုးနွယ်ဆက်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ နဂါးတံခါးအဆင့်ဖြစ်လေ၏။ သူက ဆရာကြီးကွေ့ကူဇီထံတွင် ဒေါင်လိုက်နှင့် အလျားလိုက် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းပညာရပ်များကို သင်ယူခဲ့ဖူးသဖြင့် သံတမန်တစ်ဦးအဖြစ် ရပ်တည်နိုင်သူဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ လူငယ်ဘဝအစောပိုင်းကာလများတွင် နယ်စားပယ်စားအသီးသီးထံ၌ ဝင်ရောက်ခစားရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်ငြား မျက်နှာသာပေးခြင်း မခံခဲ့ရပါချေ။ ချူတိုင်းပြည်တွင် အရှက်ခွဲခံခဲ့ရပြီး လုပ်ကြံစွပ်စွဲခံရမှုများကြောင့် တစ်မိသားစုလုံး ကွဲကွာသွားခဲ့ရရှာ၏။ ထို့ကြောင့် ကျန်းရိကလည်း ချူတိုင်းပြည်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ချင်တိုင်းပြည်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။

ကျန်းရိသည် မည်သည့်အချိန်တွင် တက်လှမ်း၍ မည်သည့်အချိန်တွင် ဆုတ်ခွာရမည်ကို ကောင်းစွာသိရှိပြီး ရိုသေကျိုးနွံမှုကိုလည်း နားလည်လေ၏။ ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ဗျူဟာမြောက် စဉ်းစားဉာဏ်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အခြေအနေများအပေါ်တွင်လည်း အလွန်တရာ ထက်မြက်စူးရှသော အကဲဖြတ်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

တတိယတစ်ဦး၏ အမည်မှာ ပိုင်လီရှီဖြစ်၏။

ပိုင်လီရှီက ယွီတိုင်းပြည်တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော နောက်ခံမှ လာသူဖြစ်လေသည်။ သူက ဝိညာဉ်အမြစ် မပါရှိသောကြောင့် ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်းမရှိသည့် သာမန်လူသားတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အသက်ခြောက်ဆယ်ပြည့်နေပြီဖြစ်ချေသည်။

ဤလောကကြီးတွင် ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်းမရှိသော အသက်ခြောက်ဆယ်အရွယ် အဘိုးအိုတစ်ဦးဆိုသည်မှာ မြေကြီးထဲသို့ လည်ပင်းအထိ မြုပ်နေပြီဖြစ်သော အရွယ်ပင်ဖြစ်ပေသည်။

အစေခံမလေးက ရှောင်မိုထံသို့ အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော် အဘိုးအိုတစ်ယောက်က ဧည့်အကြီးအကဲရာထူးအတွက် လာရောက်အကဲဖြတ်ခံချင်နေပါသည် ဟု လာရောက်သတင်းပို့သောအခါ ရှောင်မိုက အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေ၏။

သို့သော်လည်း ရှောင်မိုက တွေ့ဆုံသင့်သည်ဟု ခံစားမိသေးသောကြောင့် အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်လေတော့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ဤလူက စာပေဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပြီး လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးကို နားလည်ကာ လူ့သဘာဝစရိုက်များကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း ရှောင်မို တွေ့ရှိခဲ့ရလေ၏။ အထူးသဖြင့် ပြည်တွင်းရေးရာကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အလွန်ပင် အမြော်အမြင် ကြီးမားလှပေသည်။ သူက တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်စီမံရာတွင် စွမ်းဆောင်ရည်ပြည့်ဝလှသော အမတ်တစ်ဦးဖြစ်ချေသည်။

ရှောင်မိုက သူ့ကို ဧည့်အကြီးအကဲအဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီးနောက်တွင် ပိုင်လီရှီက ကျန်းရှူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အကြံပြုထောက်ခံခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်မိုက လူတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ကာ ပိုင်လီရှီ၏ စာလွှာနှင့်အတူ ကျန်းရှူအား ချင်တိုင်းပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်လာစေခဲ့လေတော့သည်။

နာမည်ကျော်ကြားလှသော ဆီးနှင်းမင်းသားသည် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဧည့်အကြီးအကဲများကို ခန့်အပ်လိုက်ကြောင်း မြင်တွေ့ရသောအခါ လူအများအပြားက သူတို့လည်း အရွေးခံရနိုင်သည်ဟု တွေးထင်လာကြပြီး ဆီးနှင်းမင်းသားအိမ်တော်သို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရောက်ရှိလာကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကြံပြုထောက်ခံလာကြလေ၏။

သို့သော်လည်း အများစုမှာကား အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခု ရလိုရငြား မျှော်လင့်နေကြသည့် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များကာ အရည်အချင်းမရှိသော သူများသာဖြစ်ကြပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်မိုက ရှာဟောက်နန်အား ၎င်းတို့ကို ကူညီအကဲဖြတ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ထိုလူများကို အနောက်ဘက်မြို့တော်ရှိ ရှာဟောက်နန်၏ အိမ်တော်သို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်လေတော့သည်။

အကယ်၍ ရှာဟောက်နန်က တစ်စုံတစ်ဦးကို လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသည်ဟု ယူဆပါက ရှောင်မိုကိုယ်တိုင် ထိုသူနှင့် တွေ့ဆုံမည်ဖြစ်လေ၏။

ရှောင်မိုက ပိုင်ချီနှင့် အခြားသူများကို ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ထံ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်သည်လည်း လွန်စွာဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ကျန်းရိ၊ ပိုင်လီရှီတို့နှင့် ညလုံးပေါက် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့လေတော့သည်။

ပိုင်ချီနှင့် ပတ်သက်၍မူ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ထိုလူငယ်လေးသည် ထက်မြက်လွန်းနေပြီး ပွတ်တိုက်သွေးဆူမှုလျော့ကျစေရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သူ့ကို မြောက်ပိုင်းတပ်မတော်သို့ စေလွှတ်လိုက်လေ၏။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ရှောင်မို၏ လက်ထောက်စစ်သူကြီး ဖြစ်လာစေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်တည်း။

ထို့အပြင် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ရှောင်မိုအား သူ၏ကိုယ်ပိုင် အကြံပေးအဖွဲ့ဝင်များကို ရွေးချယ်ခိုင်းခဲ့လေ၏။ ဤသည်က ရှောင်ရှီ၏ ရည်ရွယ်ချက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်နှင့် သူ၏ဖခင်တို့က သူ့အား နောက်ဆုံးတွင် မြောက်ပိုင်းတပ်မတော်၏ စစ်ရေးအာဏာကို လွှဲပြောင်းရယူစေချင်နေကြောင်း ရှောင်မို ကောင်းစွာ နားလည်ထားလေသည်။

နွေဦးပွဲတော်ကလည်း နီးကပ်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ရှောင်မို၏ အသိဟောင်းများကို မြို့တော်သို့ ပြန်လာရန် ရိုးရှင်းစွာပင် အမိန့်ချမှတ်လိုက်လေ၏။

ထိုအထဲတွင် ရှောင်မိုနှင့်အတူ လက်သီးသိုင်းပညာကို သင်ယူခဲ့ကြသော ရှောင်ယန်၊ ရှောင်ဖူနှင့် အခြားသူများ ပါဝင်သလို သံမဏိကျားတပ်မတော်မှ ရှောင်မို၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များလည်း ပါဝင်ပေသည်။

ရှောင်မိသားစုဝင်များထဲတွင်မူကား ရှောင်ယန်၊ ရှောင်ဖူနှင့် ရှောင်တာ့ရှီတို့သာလျှင် လက်အောက်ငယ်သားများအဖြစ် ခေါ်ယူရန် ရှောင်မို၏ စိတ်ကြိုက်တွေ့မှုကို ရရှိခဲ့လေသည်။

သံမဏိကျားတပ်မတော်မှ ရှောင်မို၏ ရဲဘော်များဖြစ်ကြသော ကျောက်ဝေ့၊ ရွှီယုံရှန်းနှင့် အခြားသူများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့က သံမဏိကျားတပ်မတော်မှ ထွက်ခွာလာပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသော စစ်သည်များဖြစ်ကြပေသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီနှင့် စစ်ရေးစွမ်းရည်များက လုံလောက်သော အနေအထားတွင် ရှိနေကြပြီး နှစ်ကာလများစွာ လေ့ကျင့်မှုများက သူတို့ကို ပိုမိုရင့်ကျက်လာစေခဲ့လေရာ ရှောင်မိုက သဘာဝကျစွာပင် သူတို့အားလုံးကို လက်ခံလိုက်လေတော့သည်။

သူတို့အားလုံးက ရှာဟောက်နန်နှင့်အတူ အနောက်ဘက်မြို့တော်တွင် နေထိုင်ကြလေ၏။ ရှောင်မိုက စစ်သူကြီးရှာဟောက်အား သူတို့ကို သင်ခန်းစာများ ပို့ချပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ရှောင်မိုကိုယ်တိုင်လည်း သူတို့နှင့်အတူ သေရည်သောက်ရန် မကြာခဏ သွားရောက်တတ်ပေသည်။

နှစ်သစ်ကူးရန် ဆယ်ရက်သာ လိုတော့သည့်အချိန်တွင် ကျင်းတိုင်းပြည်မှ ပထမမင်းသမီး ကျီယွဲ့က ချင်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

မင်းသမီးက ခြောက်လခန့် စော၍ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် ချင်တိုင်းပြည်၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို လေ့လာသင်ယူရန်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ ကျင်းတိုင်းပြည်၏ စေတနာမှန်ကန်မှုကို ပြသရန်ပင် ဖြစ်လေ၏။

ဒုတိယမရီးတော် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ရှောင်မိုနှင့် ချင်စီယောင်တို့လည်း သဘာဝကျစွာပင် ဒုတိယမင်းသားအိမ်တော်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဒုတိယမင်းသားနှင့် အနာဂတ်မိဖုရားလောင်းတို့က ရှောင်မိုနှင့် ချင်စီယောင်တို့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လက်ခံကြိုဆိုခဲ့ကြလေသည်။

ဤပထမမင်းသမီး၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က ချင်စီယောင်လောက် မလှပသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပြီး ချင်စီယောင်အလှ၏ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်စီယောင်က တိုင်းပြည်အသီးသီးအကြား၌ ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပိုင်ရှင်အဖြစ် တင်စားခံထားရသူဖြစ်ရာ ကျီယွဲ့အနေဖြင့် ချင်စီယောင်၏ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကပင် တိုင်းပြည်များကို လှုပ်ခတ်သွားစေရန် လုံလောက်နေခဲ့ချေပြီ။

ထို့အပြင် ဤပထမမင်းသမီးက နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ယဉ်ကျေးပျူငှာသော စရိုက်လက္ခဏာရှိကာ လူများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင်လည်း လန်းဆန်းကြည်နူးဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်မှုကို ပြသနေပြီး ကျင်းတိုင်းပြည် နန်းတွင်းမိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အမှန်တကယ်ပင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်လေ၏။ သူမက ဒုတိယမိဖုရားလောင်းနေရာအတွက် အလွန်ကို သင့်တော်သူဖြစ်ပြီး ချင်စီယောင်နှင့်လည်း အလွန် အဆင်ပြေတည့်ဝင်ကြပေသည်။

ချင်စီယောင်နှင့် ရှောင်မိုတို့ ပြန်ထွက်လာပြီးနောက်တွင် ချင်စီယောင်က တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေလေ၏။ "အစ်မတော်ကျီယွဲ့လို ကောင်းမွန်လွန်းတဲ့လူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နွားချေးပုံလိုဖြစ်နေတဲ့ ငါ့အစ်ကိုနဲ့ သွားညားရတာလဲ"

သို့သော်လည်း ရှောင်မိုကမူ ဒုတိယမင်းသားသည် ဤကျင်းတိုင်းပြည်မင်းသမီးနှင့် လုံးဝကို ထိုက်တန်မှုရှိသည်ဟု ခံစားမိလေ၏။

သို့ရာတွင် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ၊ ဒုတိယမင်းသားနှင့် ကျင်းတိုင်းပြည်မင်းသမီးတို့အကြားတွင် အနည်းငယ် ကင်းကွာနေသကဲ့သို့ ရှောင်မို ခံစားနေရပေသည်။

ဤသည်မှာ ဒုတိယမင်းသားက ဤမင်္ဂလာကိစ္စကို သဘောမကျခြင်းကြောင့် သက်သက်မဟုတ်ဘဲ နက်နဲသော ရွံရှာမုန်းတီးမှုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ဟု ရှောင်မို ခံစားရလေတော့သည်။

ဒုတိယမင်းသား၏ အိမ်တော်။

ကျင်းတိုင်းပြည်မင်းသမီး ကျီယွဲ့က ရှောင်မိုနှင့် ချင်စီယောင်တို့ကို အိမ်တော်အပြင်ဘက်သို့ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးပြီးနောက် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။

"ချင်စီယောင်တို့ ပြန်သွားကြပြီလား"

ခြံဝင်းအတွင်း၌ ဒုတိယမင်းသား ချင်ကျင်းယွမ်က သူ၏ သေရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်လေသည်။

ချင်ကျင်းယွမ်က ပုံမှန်အားဖြင့် သေရည်သောက်ခြင်းကို နှစ်သက်လေ့မရှိသော်ငြား စေ့စပ်ပြီးကတည်းက နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တစ်ကိုယ်တည်း သေရည်သောက်နေခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ထုံထိုင်းသွားစေရန် ကြိုးစားနေပုံရပေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခင်ပွန်းတော်၊ မင်းသားလေးတို့ ပြန်သွားကြပါပြီ" ကျီယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"အင်း" ချင်ကျင်းယွမ်က နောက်ထပ်တစ်ခွက်ကို ထပ်မံမော့သောက်လိုက်ပြန်သည်။

ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ နှင်းဖြူများ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျီယွဲ့က သူမ၏ ပခုံးပေါ်မှ ဝတ်ရုံရှည်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ချင်ကျင်းယွမ်၏ အနောက်ဘက်သို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ခြုံပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေတော့သည်။

"ငါ့ကို လာမထိနဲ့"

ပထမမင်းသမီး၏ လက်က ချင်ကျင်းယွမ်၏ ပခုံးကို မတော်တဆ ထိမိသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ချင်ကျင်းယွမ်က ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်လေ၏။

ကျီယွဲ့၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးက အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့ချေပြီ။ သူမက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး နေရာမှာပင် ကြက်သေသေလျက် ရပ်နေခဲ့လေသည်။

"မင်းက နယ်ရုပ်လေးတစ်ရုပ်သက်သက်ပါပဲ၊ ပြီးတော့ ဒီမင်္ဂလာပွဲက မင်း လိုလားခဲ့တဲ့အရာလည်း မဟုတ်ဘူးမလား။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဟန်ဆောင်နေစရာ လိုနေသေးတာလဲ။ ထွက်သွားစမ်း"

ချင်ကျင်းယွမ်က ကျီယွဲ့ကို ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်လေ၏။

ကျီယွဲ့၏ လက်များက တုန်ယင်နေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မျက်ရည်များ ရစ်သိုင်းနေခဲ့ချေပြီ။ သူမက ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။ "နှင်းတွေလည်း ထူထပ်နေပြီ၊ ရာသီဥတုကလည်း အေးခဲနေတာမို့ ခင်ပွန်းတော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါဦး"

ကျီယွဲ့က အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ဝတ်ရုံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် အခန်းတွင်းသို့ နောက်ဆုတ်ပြန်ဝင်သွားလေတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော နှင်းဖြူများက ပို၍ပို၍ သည်းထန်လာခဲ့ပေသည်။

ချင်ကျင်းယွမ်က ကျောက်တုံးခုံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သေရည်များကို တစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက် မော့သောက်နေခဲ့လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထိုအမျိုးသားက သေရည်ခွက်ကို ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး နှင်းတောထဲတွင် လှဲချလိုက်ကာ နှင်းဖြူများ၏ တဖြည်းဖြည်း ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံရသည်အထိ သေရည်အိုးထဲမှ တိုက်ရိုက်ပင် မော့သောက်နေခဲ့လေတော့သည်။