အခန်း ၄၁၀

အခန်း (၄၁၀)

ချင်တိုင်းပြည် မြို့တော်၏ ဆင်ခြေဖုံးရှိ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု၌ပင် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာက လူသူကင်းမဲ့ပြီး နိမ့်ကျနေကာ တောင်တန်းများ ဝန်းရံထားသည့်အတွက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်ချီများကို စုစည်းပေးသော သဘာဝအလျောက် မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ရှောင်မိုအတွက်မူ ဤနေရာသည် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဘေးဒဏ်ခံယူရမည့် အကောင်းဆုံးနေရာပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျင့်ကြံသူများအကြားတွင် "ရွှေအမြူတေကို တည်ဆောက်နိုင်မှသာ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်" ဟူသော စကားပုံတစ်ခု ရှိလေ၏။ ထို့အပြင် "ရွှေအမြူတေ ပျက်စီးပြီး သန္ဓေတည်ဝိညာဉ် ဖြစ်လာသည့်နေ့သည် မသေမျိုး ဖြစ်လာသည့်နေ့ပင် ဖြစ်သည်" ဟူ၍လည်း ဆိုကြသေးသည်။ ကျင့်ကြံသူအများစု၏ အမြင်တွင် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သည် လမ်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းကို စစ်မှန်သော မသေမျိုးအဖြစ် သတ်မှတ်ကြလေသည်။ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သည် ဂိုဏ်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး "ဘိုးဘေး" ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော အဆင့်ဖြစ်ကာ ရွှေအမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ဂိုဏ်းအများစုတွင် အကြီးအကဲအဆင့်မျှသာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်တည်း။

ချင်တိုင်းပြည်သည် အခြားနိုင်ငံများနှင့် စစ်ဖြစ်နေသော်ငြား စစ်မြေပြင်တွင် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာမက အထက်သုံးဆင့်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ရှိနေကြလေသည်။ သို့သော်လည်း ဤကျင့်ကြံသူများအားလုံးမှာ နိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ စုပေါင်းအင်အားဖြင့်သာ မွေးထုတ်ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတွင် သူတို့အရေအတွက်မှာ များလှသည်မဟုတ်ပေ။ ချင်တိုင်းပြည်အပါအဝင် နိုင်ငံကြီး ခုနစ်နိုင်ငံတွင် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ သုံးဆယ်ထက် မပိုချေ။ အထူးသဖြင့် အထက်သုံးဆင့်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလှလေသည်။ နိုင်ငံကြီး ခုနစ်နိုင်ငံတွင် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးထက် ပိုသောနိုင်ငံ မရှိသလို မသေမျိုးအဆင့်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ပို၍ပင် နည်းပါးလှပေသည်။

အထက်သုံးဆင့်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ နိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ အင်အားကို သုံးရသည့် စစ်ပွဲမျိုးတွင်သာ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က တောင်းဆိုပါက လှုပ်ရှားလေ့ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် သူတို့မှာလည်း ရန်သူ့ဘက်မှ အထက်သုံးဆင့်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့်သာ တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်လေ့ရှိပြီး စစ်မြေပြင်၏ အတွင်းပိုင်းအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်ခြင်းကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားကြလေသည်။ စစ်မြေပြင်ကဲ့သို့သော နေရာများတွင် ကံတရားအကျိုးဆက် များလွန်းသဖြင့် မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမျှ အလွန်အမင်း မထိတွေ့လိုကြပေ။ နောက်ပိုင်း ဘေးဒဏ်ခံယူချိန်တွင် ကောင်းကင်တာအိုက သင်၏ ကံတရားအကျိုးဆက်များ မပေါ့ပါးကြောင်း တွေ့ရှိပါက မိုးကြိုးဘေးဒဏ် နှစ်ခါ ထပ်တိုးပေးခြင်းက မတန်မရာ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

သဘာဝကျစွာပင် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ရှောင်ရှီကဲ့သို့သော နယ်စပ်အရာရှိများအတွက်မူ ထိုကဲ့သို့သော ကံတရားအကျိုးဆက်များကို ဂရုစိုက်နေမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော သူများအတွက်ဆိုလျှင် ကံတရားအကျိုးဆက် လာမည်ဆိုပါကလည်း လာပစေပေါ့၊ ဘာဖြစ်သလဲ။ ဓား၊ လှံတို့ဖြင့် ချိုးဖျက်ပစ်နိုင်သည့်အရာသာ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ရှောင်မိုမှာမူ လက်ရှိအချိန်တွင် အထက်သုံးဆင့်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် စဉ်းစားမနေတော့ပါချေ။ ဤသန္ဓေတည်ဝိညာဉ် ဘေးဒဏ်ကိုသာ အရင် ကျော်ဖြတ်ရပေမည်။

ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း မှော်ဝင်္ကပါ တည်ဆောက်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက သူယူဆောင်လာသော ဆေးလုံးများ ပြည့်စုံမှုရှိမရှိ စစ်ဆေးလိုက်၏။ အထူးသဖြင့် သွေးချီကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည့် ဆေးလုံးမျိုးကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးသည်။ သိုင်းကျင့်ကြံသူများအတွက် သွေးချီကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည့် ဆေးလုံးမှာ အရေးကြီးလှပေသည်။ အမှားအယွင်းမရှိကြောင်း သေချာသွားသောအခါ ရှောင်မိုက ဘေးဒဏ်ခံယူခြင်းကို စတင်လိုက်လေတော့သည်။

အသံကျယ်ကြီးတစ်ချက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်သည် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားကာ လျှပ်စီးများနှင့် မိုးကြိုးများက ကောင်းကင်ယံကို ထိုးခွဲသွားလေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ချင်စီယောင်က အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံ၌ ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို စောင့်ကြည့်နေရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို တင်းတင်းစေ့ထားကာ လက်သေးသေးလေးများကို လက်သီးဆုပ်ထားလျက် အလွန်ပင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေဟန်ရှိလေ၏။ ဘေးဒဏ်ခံယူနေသူမှာ ရှောင်မိုမဟုတ်ဘဲ သူမကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသည့်အလား ပူပန်နေပုံရပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများက မြို့တော်ဆီသို့ တိုက်ခတ်လာလေ၏။ ချင်တိုင်းပြည် မြို့တော်ရှိ သာမန်လူအများစုက မြို့အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေကြလေသည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း မြို့တော်အပြင်ဘက်ဆီသို့ အကြည့်ရောက်နေလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဒါက..." မိဖုရားကြီးရှီက ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်၏ ဘေးသို့ လျှောက်လာလေသည်။

"မြို့ပြင်မှာ ဘယ်သူ ဘေးဒဏ်ခံယူနေတာလဲဆိုတာ ကိုယ်တော်လည်း မသိဘူး" ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေ၏။

"ဗုန်း..."

လျှပ်စီးတစ်ချက်က ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျလာပြီး ရှောင်မိုရှိရာသို့ ထိုးဆင်းသွားလေ၏။

ရှောင်မိုက သူ၏ သစ်သားလှံကို ကိုင်ဆောင်လျက် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

"ဟိန်း..."

သစ်သားလှံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ချီဓာတ်က နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ ငွေရောင်နဂါးကြီးက မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ဆီသို့ ထိုးဝင်သွားလေသည်။ ထိုငွေရောင်နဂါးကြီးက မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကို အကုန်အစင် မြိုချလိုက်လေသည်။ ကောင်းကင်တာအိုက ဒေါသထွက်သွားဟန်ရှိကာ ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးသံများမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့လေ၏။

"ဗုန်း..." နောက်ထပ် မိုးကြိုးသံတစ်ချက် ထပ်မံကျဆင်းလာပြန်သည်။ ဤမိုးကြိုးချက်မှာ ရှောင်မိုကို အပိုင်းပိုင်း အစိတ်စိတ် ဖြစ်သွားစေချင်သည့်အလား နတ်ဘုရားတို့၏ တန်ခိုးအာဏာ ပါဝင်နေလေသည်။ ရှောင်မိုကမူ လုံးဝမကြောက်ရွံ့ဘဲ မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကို ဆက်လက် ရင်ဆိုင်နေခဲ့၏။

တစ်ခု

နှစ်ခု

သုံးခု

မိုးကြိုးဘေးဒဏ်၏ အစွမ်းမှာ အချက်တိုင်းတွင် ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့လေ၏။ ဆက်တိုက် ကျရောက်လာသော မိုးကြိုးဘေးဒဏ် ကိုးချက်အပြီးတွင် ကောင်းကင်ရှိ လေးလံသော တိမ်တိုက်များက တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားမှသာလျှင် ချင်စီယောင်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်တော့လေသည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ချင်စီယောင်သည် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ဘေးဒဏ်ခံယူခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် စာအုပ်များစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသဖြင့် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲထားကြောင်း သူမ သိရှိထားလေ၏။ တစ်ပိုင်းမှာ စိတ်နှလုံး စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ပိုင်းမှာ မိုးကြိုးဘေးဒဏ် ဖြစ်ပေသည်။ သိုင်းကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် စိတ်နှလုံး စမ်းသပ်ခြင်းကို ခံယူရန် မလိုသော်ငြားလည်း မိုးကြိုးဘေးဒဏ်မှာကား မည်သို့လွယ်ကူနိုင်ပါမည်နည်း။ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်အတွက် မိုးကြိုးဘေးဒဏ် ငါးချက်မှ ကိုးချက်အထိ ရှိတတ်ပေသည်။ လူတိုင်း၏ ပါရမီနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အပေါ် မူတည်ပြီး ကောင်းကင်တာအိုက စမ်းသပ်မှုအဆင့်ကို မတူညီအောင် သတ်မှတ်ပေးလေသည်။ ရှောင်မိုအနေဖြင့် မိုးကြိုးဘေးဒဏ် ကိုးချက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဟု သူမ ထင်မှတ်လိုက်လေ၏။

ချင်စီယောင်က ရှောင်မိုကို ဂုဏ်ပြုရန် ချဉ်းကပ်သွားခါနီးတွင် ဟွာရှန်းက သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲထားလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီးလေး၊ ခဏစောင့်ပါဦး"

"အစ်မဟွာရှန်း၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ချင်စီယောင်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"မင်းသမီးလေး၊ ဟိုမှာ ကြည့်ပါဦး"

ဟွာရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အထက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။ ချင်စီယောင် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ပျောက်ကွယ်သွားရမည့် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များက ပြန်လည်စုစည်းနေပြီး ပို၍ပင် ထူထပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာလဲ..." ချင်စီယောင်၏ မျက်လုံးများ တုန်ယင်သွားလေသည်။ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်သော ဖိအားကြောင့် ချင်စီယောင်ပင် အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာခဲ့လေ၏။

"ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ဆယ်ကြိုးဘေးဒဏ်ပဲ" ဟွာရှန်းက အကြည့်များကို စူးစိုက်ထားရင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကိုပင် မြိုချချင်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဆယ်ကြိုးဘေးဒဏ်" ချင်စီယောင်သည် ဤအကြောင်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပါချေ။

"ကျွန်မ ငယ်ငယ်တုန်းက ဂိုဏ်းချုပ်ဆီကနေ ဆယ်ကြိုးဘေးဒဏ်အကြောင်း ကြားဖူးတာပါ။ ဒီဘေးဒဏ်က နတ်ဘုရားတွေ ခေတ်တုန်းကသာ ရှိခဲ့တာတဲ့၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်ချီတွေ အလျှံပယ် ဖြစ်နေချိန်မှာပဲ ဖြစ်ပေါ်တတ်တာပါ။ လူသားမျိုးနွယ် ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ထဲက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ကူးပြောင်းတော့မယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်တာအိုက အပြင်းထန်ဆုံး စမ်းသပ်ချက်ကို ချမှတ်ပေးလေ့ရှိတာ၊ အဲဒါက ဒီ ဆယ်ကြိုးဘေးဒဏ်ပဲ။ ရှောင်မို တစ်ယောက်တော့..."

"မဟုတ်ဘူး"

ချင်စီယောင်က လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဟွာရှန်း၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်မို ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ရမယ်။ သူ ကျွန်မကို ကတိပေးထားတယ်"

ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် မိုးကြိုးဘေးဒဏ်က အရှိန်အဟုန်ကို စုစည်းနေဆဲဖြစ်ကာ ဖိနှိပ်ထားသော်ငြား ထုတ်လွှတ်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ထိုအချိန်၌ပင် မြို့တော်အတွင်းရှိ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် အထက်သုံးဆင့်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့မှာ ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြလေသည်။ သူတို့က ဆယ်ကြိုးဘေးဒဏ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် တာအိုအရှိန်အဝါနိယာမတရားများကို ခံစားမိကြပြီး ထိုနေရာမှ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် မျှော်လင့်နေကြ၏။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် တစ်ဖက်လူက ဘေးဒဏ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါ့မလားဆိုသည်ကိုလည်း အလွန်ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြလေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် မှော်ဝင်္ကပါနှင့် မိုးကြိုးဘေးဒဏ်တို့၏ ဖုံးကွယ်မှုကြောင့် ထိုသူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မမြင်နိုင်ကြသလို ဤပါရမီရှင်၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာကိုလည်း မတွေ့မြင်လိုက်ရပါချေ။

မိုးကြိုးသံများ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကျယ်လောင်လာကာ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များကိုပင် ခွဲထုတ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေချိန်တွင် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးသံများ တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။ အရာခပ်သိမ်း၊ အချိန်ကာလကိုပါမကျန် အရာအားလုံး အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေသည်။

"ဗုန်း"

သုံးချက်မြောက် အသက်ရှူချိန်အကြာတွင် မိုးကြိုးသံကြီးက ထပ်မံပျံ့လွင့်လာခဲ့ပြန်၏။ တိမ်တိုက်များ ကွဲအက်သွားပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦးက တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် သူမ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် တယောကိုတင်ကာ ရှောင်မိုကို ငုံ့ကြည့်နေလေ၏။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ငုံ့ကြည့်နေသည့်အလားပင်။ သို့သော် ရှောင်မိုက ဤသူသည် နတ်ဘုရားမဟုတ်ကြောင်း သိရှိလေသည်။ နတ်ဘုရားများမှာ နှစ်ပေါင်းမည်မျှကြာမြင့်စွာကပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပါချေ။ ဤအမျိုးသမီးမှာ မဟာတာအို၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ကျိန်"

တယောသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ တယောသံက တပ်သားထောင်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်မိုကို သတ်ဖြတ်ရန် ချဉ်းကပ်လာလေ၏။ ရှောင်မိုက မကြောက်မရွံ့ဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်ယောက်တည်း ထိုးဝင်သွားကာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော တပ်သားများကြားထဲတွင် တိုက်ခိုက်နေလေသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် တယောသံက ပြောင်းလဲသွားပြန်၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိစ္ဆာသောင်းချီက စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်လာပြန်သည်။

အသက်ရှူချိန် ဆယ်ချက်အကြာတွင် တယောသံက ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြီး မိုးကြိုးမှ အသွင်ပြောင်းလာသော မိစ္ဆာနဂါး ဆယ်ကောင်က အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေသည်ဖြစ်စေ မသိသော ထိုလူကို ကိုက်စားရန် ကြိုးပမ်းလာလေ၏။ တယောသံက စတုတ္ထအကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုးကြိုးဘေးဒဏ်က ရွှေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လူသားမျိုးနွယ်၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် မိုးကြိုးမှ အသွင်ပြောင်းလာသော နဂါးများကို ဖုံးကွယ်လိုက်လေသည်။ သူတို့၏ သွေးချီမှာ တကယ့်ကို လောကထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ပိုမိုကြမ်းတမ်းလာလေ၏။ သို့သော် ရှောင်မိုက ထိုနတ်မိမယ်ရှိရာသို့ ဆက်လက်၍ သတ်ဖြတ်တိုက်ခိုက်သွားခဲ့ပေသည်။

နတ်မိမယ်၏ တယောသံက ပို၍ ပို၍ အရေးတကြီး ဖြစ်လာပြီး တပ်သားထောင်ပေါင်းများစွာ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့လေ၏။ တယောသံက စုစုပေါင်း ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်တွင် နတ်ဘုရားဆယ်ပါးက အထက်တွင် ရပ်တည်လျက် သတ္တဝါအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ နတ်ဘုရားတို့၏ တန်ခိုးအာဏာက ရှောင်မို၏ ပခုံးပေါ်တွင် ဖိအားပေးလျက် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာအထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပေသည်။

"ဒုန်း"

ချင်တိုင်းပြည် မြို့တော်အတွင်းရှိ မြို့တော်ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါက အလိုအလျောက် စတင်လည်ပတ်လာပြီး မဟာတာအိုမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတို့၏ တန်ခိုးအာဏာကို ချေဖျက်လိုက်လေသည်။ သို့သော် မြို့တော်အပြင်ဘက်တွင်မူ ချင်စီယောင်နှင့် အထက်သုံးဆင့်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးမှာ ဒူးထောက်၍ ဦးညွှတ်လိုက်ကြရလေ၏။ မဟာတာအိုမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတို့၏ တန်ခိုးအာဏာမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖိအားပေးနေသဖြင့် ရှောင်မိုမှာ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲနေခဲ့ပေသည်။ သို့သော် ရှောင်မိုက သူ၏ ခေါင်းကို မော့ထားဆဲဖြစ်ပြီး ခါးကို မတ်ထားကာ တယောကိုင်ထားသော အမျိုးသမီးရှိရာသို့ ထိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားဆယ်ပါးက စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ကြလေ၏။ သူတို့၏ ပုံရိပ်များက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရွှေရောင် လှံရှည်တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှောင်မို၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးပမ်းလာလေသည်။ ရှောင်မိုက ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်ကြောင်း သိသော်လည်း ရှောင်တိမ်းရန် တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ပါချေ။ ရှောင်မိုက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို စုစည်းကာ လက်ထဲရှိ လှံရှည်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်လေ၏။ လှံရှည်မှာ ငွေဖြူရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်ရန် အောက်ဘက်မှ အပေါ်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ထိုရွှေရောင် လှံရှည်နှင့် တိုက်မိသွားလေတော့သည်။

ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများ ပေါက်ကွဲကာ ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။ မိုးကြိုးများက နေရာအနှံ့ ကျရောက်ပြီး တောင်ထွတ်များမှာ မိုးကြိုးကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားကာ ကျောက်တုံးများ လိမ့်ကျပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးက တုန်ခါသွားခဲ့လေသည်။ အသက်ရှူချိန် အကြိမ်နှစ်ဆယ် ပြည့်မြောက်ပြီးနောက်တွင် မိုးကြိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များက ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားကာ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေ၏။

တောင်တန်းများကြားမှ ကျန်းခုနစ်ရာခန့်မြင့်မားသော ထိုလူ၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်မှာ မြို့တော်ကို ငုံ့ကြည့်လျက် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

"ဒါက ဆီးနှင်းမင်းသားပဲ"

"ဆီးနှင်းမင်းသား ဘေးဒဏ်ခံယူနေတာပဲ"

"ဆီးနှင်းမင်းသား သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ရောက်သွားပြီလား"

"ဆီးနှင်းမင်းသားက အသက်သုံးဆယ် မပြည့်သေးဘူး မဟုတ်လား။ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး"

"သူက ဆီးနှင်းမင်းသား ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်"

"အဓိကဇနီး မဖြစ်နိုင်ရင်တောင် ဆီးနှင်းမင်းသားက ကျွန်မကို အငယ်အနှောင်းအဖြစ် ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ်လက်ထပ်ပေးရင် ကောင်းမှာပဲ"

ချင်တိုင်းပြည် မြို့တော်အတွင်း၌ လူတိုင်းက ဤကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ဆီးနှင်းမင်းသားသည် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြလေသည်။

"ဒီကောင်လေးက လူတွေကို အမြဲတမ်း အံ့အားသင့်အောင် လုပ်တတ်တာပဲ"

နန်းတော်အတွင်း၌ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းကာ စာကြည့်ဆောင်ဆီသို့ ပြန်သွားလေတော့သည်။

"ဆီးနှင်းမင်းသားကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်၌ ကျင့်ကြံသူများက အရိုအသေပေးလျက် ဆိုလိုက်ကြသည်။ သူတို့မှာ ဤနေရာတွင် ဘေးဒဏ်ခံယူနေသူမှာ ဆီးနှင်းမင်းသား ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပါချေ။

"အားလုံးပဲ အထင်ကြီးလွန်းကြပါပြီ" ရှောင်မို၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်က ပြန်လည်အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရှောင်မို၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်မှာ အလင်းစက်လေးများအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ သူက ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှ ထွက်ခွာလာကာ သူ့ကို အမြဲတမ်း စိတ်ပူနေခဲ့သော အမျိုးသမီးရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

"ရှင် တက်လှမ်းနိုင်သွားပြီလား" ချင်စီယောင်၏ မျက်လုံးများက ကွေးညွတ်သွားလေသည်။

"အင်း... တက်လှမ်းနိုင်သွားပြီ" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဇနီးသည်ကို စိတ်ပူအောင် လုပ်မိသွားတယ်"

"ကျွန်မ စိတ်မပူပါဘူး။ ခင်ပွန်းသည် တက်လှမ်းနိုင်မှာဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်" ချင်စီယောင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေသည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်မလည်း ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံရဦးမယ်။ ရှောင်မိုက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ရောက်သွားပြီဆိုတော့ ကျွန်မလည်း ရွှေအမြူတေအဆင့်အထိ အနည်းဆုံး ရောက်အောင် ကျင့်ကြံမှ ဖြစ်မှာ၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်မရဲ့ သက်တမ်းက ရှင့်ဘေးနားမှာ နေဖို့ လုံလောက်မှာ မဟုတ်သလို တခြားမိန်းကလေးတွေကလည်း စနိုက်ဖို့အခွင့်အရေး ရသွားလိမ့်မယ်"

"တခြားမိန်းကလေးတွေ အခွင့်အရေး ရသွားမသွားက တစ်ပိုင်းထား၊ ချင်စီယောင်၊ ဇနီးသည်ရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ မခက်ခဲပါဘူး။ ဇနီးသသည်က ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန်ပျင်းရိလွန်းလို့ပါ"

ရှောင်မိုက ပြုံးကာ ချင်စီယောင်၏ နဖူးကို ခပ်ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်လေ၏။

"ကျွန်မ မပျင်းပါဘူး၊ ကျွန်မက ကျင့်ကြံရတာ မကြိုက်ရုံသက်သက်ပါ" ချင်စီယောင်က သူမ၏ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံရတာ မကြိုက်ဘူးဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" ရှောင်မိုက မတတ်သာသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။ "ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အကြောင်း တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူးလား။ တခြားအကြောင်း မပြောတော့ဘူး၊ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ရဲ့ သက်တမ်းက နှစ်ပေါင်း သောင်းနဲ့ချီ ရှိတယ်လေ"

"အကယ်၍ ခင်ပွန်းတော်သာ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်မလည်း ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်အောင် ကြိုးစားမှာပါ" ချင်စီယောင်က ရှောင်မို၏ လက်မောင်းကို ပွေ့ဖက်လိုက်လေ၏။

"ဒါဆိုရင် ငါ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို မရောက်သွားရင်ကော" ရှောင်မိုက ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"ခင်ပွန်းတော်သာ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို မရောက်သွားရင် ကျွန်မလည်း ရောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ချင်စီယောင်က သူမ၏ ချစ်ရသူ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ချိုမြိန်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ရဲ့ သက်တမ်း နှစ်ပေါင်း သောင်းနဲ့ချီ ရှိတာက ဘာအရေးကြီးလို့လဲ။ ခင်ပွန်းတော်သာ အနားမှာ မရှိဘူးဆိုရင်... ကျွန်မမှာ သက်တမ်း နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းရှိနေဦးတော့ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိမှာလဲ"