ပြိုင်ဘက် သုံးဦးကို ပြတ်သားစွာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ၂
Vol. 119 Ch. 1181
"ဟက်" အနက်ရောင်နဂါးကို ဖမ်းဆုပ်ထားသော ပုံရိပ်ယောင်လက်ကခေါင်းမာစွာဖြင့်တောင့်ခံထားရပုံပေါ်သော်လည်း ၎င်းကိုရစ်ပတ်ထားသော သစ်ပင်ကြီးကို ဆွဲထုတ်နိုင်လျှင်ပင် ၎င်း၏အရှေ့ရှိ လေနံရံကို မဖောက်ထွင်းနိုင်သဖြင့် ၎င်း၏ကြိုးပမ်းမှုများမှာ အနည်းငယ်သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အချည်းနှီးဖြစ်နေ၏။
ဘန်း..
၎င်း၏စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ ပုံရိပ်ယောင်ကနောက်ဆုံးတွင်လက်တစ်ဖက်ကို ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။
"ဟမ်" အရပ်ငါးမျက်နှာဗောဓိသတ္တက ဤအသေးအဖွဲအပြောင်းအလဲများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။
ပြိုင်ဘက်၏ အသက်က သူ၏လက်တွင်းသို့ လုံးဝ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ထို ဓမ္မကိုယ်ထည်ပေါ်ရှိ အကာအကွယ်အလင်းတန်းကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ပြိုင်ဘက်က အစွန်းရှစ်ပါးချိုင့်ဝှမ်းကြားတွင် အသက်ဆုံးရှုံးရမည့် အချိန်ရောက်လာမည် ဖြစ်၏။
ရုတ်တရက် သူ၏တည်ငြိမ်နေသော အကြည့်က တစ်ခဏတာ လှုပ်ရှားသွားပြီး မီးခိုးရောင်မြူခိုးတန်းလေးတစ်ခုက သူ၏အမြင်အာရုံထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်ရောက်လာသည်။
အရပ်ငါးမျက်နှာ ဗောဓိသတ္တ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများက လေနံရံအကာအကွယ်ကို ဝါးမြိုကာ သူ၏အမြင်အာရုံ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီ ဖြစ်၏။
နောက်တစ်ခဏတွင် ခြေတစ်ထောင်အနက်ရောင်နဂါးတစ်ကောင်က ၎င်း၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုးဖြူဖြူများကို ဖော်ပြကာ မီးခိုးရောင်မြူခိုးများထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
အရပ်ငါးမျက်နှာ ဗောဓိသတ္တ၏ သူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ အပြုံးပင်လျှင် ရပ်တန့်သွားကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ခြေတစ်ထောင်အနက်ရောင်နဂါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။
နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပါဝင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားက အနက်ရောင်နဂါးကိုယ်တိုင်ထံမှ မဟုတ်ဘဲ ၎င်းကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားသော ပုံရိပ်ယောင်လက်ထံမှ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။
ဘုန်း--
ဘုန်းကြီးအိုက ကြမ်းတမ်းစွာ လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ ဗောဓိသတ္တ ဓမ္မကိုယ်ထည်က အနောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွား၏။
တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းတန်းက ပျက်စီးသွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ တောင်များဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။
"ကြည့်လို့တော့ လှပါတယ်" ရှန်းယီက အောက်ဘက်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အနည်းငယ် နှိပ်နယ်လိုက်၏။
မီးခိုးရောင်မြူခိုးများက လက်ခြောက်ဖက် ပုံရိပ်ယောင် ဓမ္မကိုယ်ထည်ကို ကြီးမားသော ဝတ်ရုံကြီးတစ်ခုအလား လွှမ်းခြုံထားသည်။
ဟိန်းဟောက်နေသောလေပြင်းများက ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။
သူ့တွင် ဖုန်မှုန့်များကင်းစင်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းမည့် အလေ့အထမရှိပေ။
ဗောဓိသတ္တ၏ ထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့သဖြင့် အရပ်ငါးမျက်နှာ အလံ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားက သိသိသာသာ အားနည်းသွား၏။
လက်ခြောက်ဖက် ပုံရိပ်ယောင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ၎င်း၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ သစ်ပင်ကြီးများ အားလုံးကို ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ကာ ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာသည်။
ကြီးမားလှသော လက်ဝါးခြောက်ဖက်စလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း မတူညီသော လက်ဟန်များကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရွှေရောင်မြစ်ကစုစည်းလာကာ အောက်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။
ဧရာမ ရွှေရောင်သပိတ်ကြီးတစ်ခုက မိုးခြိမ်းသံနှင့်အတူ ကျဆင်းလာပြီး အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်နေကာ အစွန်းရှစ်ပါးချိုင့်ဝှမ်းကို လုံးဝပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။
ဘုန်း...
ပြိုကျသွားသောတောင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည့် အရပ်ငါးမျက်နှာ ဗောဓိသတ္တက ဤတိုက်ခိုက်မှုကို အပြည့်အဝခံလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံး၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်နှင့် နားတို့မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ အသက်ရှူသံများက ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေ၏။
ပြောရမည်ဆိုလျှင် လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေချိန်တွင်ပင် တောင်ပိုင်းဍုမေဏုမှ ထွက်ခွာရဲပြီး နတ်ဘုရားမင်းဆက်အတွင်းသို့ပင် ခိုးဝင်နိုင်ခဲ့ရာ သူ့ကို ဗောဓိသတ္တများကြားတွင် ထူးခြားသူတစ်ဦးဖြစ်စေခဲ့ပြီး သူ၏ကျွမ်းကျင်မှုများက အပြည့်အဝ ထက်မြက်နေကာ အလွန်အသုံးဝင်လှသည်။
နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး တံဆိပ်ပြားနှင့် ဧကရာဇ်ချီတို့၏ဖိနှိပ်မှုသာ မရှိခဲ့ပါက ထိုနေ့က ရလဒ်ကို ပြောရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
"ကူညီ... ပါဦး" ဘုန်းကြီးအိုက တုန်ယင်စွာဖြင့် အရပ်ငါးမျက်နှာ အလံကို နောက်တစ်ကြိမ် စုစည်းရန် သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။
ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တကို မဆိုထားနှင့် လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တ မကျဆုံးသေးလျှင်ပင် ဤအလံအစီအရင်အတွင်း ပိတ်မိသွားပါက လွတ်မြောက်ရန် မလွယ်ကူပေ။
အစောပိုင်းက မီးခိုးရောင်မြူခိုးများက ရှန်းရွှီတောင်၏နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။
ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မူလရင်းမြစ်စွမ်းအား နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုပြီး ဒဏ်ပြန်ရှုပ်ထွေးမှုမရှိဘဲရှင်းလင်းသော သတိတရားကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်းက အံ့ဖွယ်တစ်ခုပင်။
သို့သော် ကြီးမားသောအန္တရာယ်အောက်တွင် ဤမိစ္ဆာ၏စွမ်းအားကလည်း ၎င်းနှင့် ထိုက်တန်အောင်မြင့်မားနေခဲ့၏။
တာ့လော် တာအို အသီးအပွင့်နှင့် ဗောဓိသတ္တ အသီးအပွင့်တို့က အချင်းချင်းဖြည့်စွက်ပေးနေပြီး သာမန်လူများနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။
ချက်ချင်းပင် သူက တစ်ချိန်က သူ အထင်သေးခဲ့ဖူးသော ထိုနတ်ဆိုးအိုကြီးကို မသိစိတ်အရခေါ်လိုက်မိ၏။
"..."
အနက်ရောင်နဂါးကလည်း ထိုနည်းတူစွာ သေလုမျောပါးအခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး အစောပိုင်းက မဟာဗောဓိသတ္တ နှစ်ပါး၏ပြင်းထန်သောတိုက်ခိုက်မှုမှပင် ယခုတိုင် အသက်ရှူနေနိုင်သေးခြင်းကပင် ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်၏။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် အရပ်ငါးမျက်နှာ ဗောဓိသတ္တ၏စကားများကို ကြားသောအခါ ၎င်းက မှုန်ကုပ်သွားသည်။
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တက သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး နားလည်ပေးနိုင်ကာ ဆွေးနွေးမှုများကို လက်ခံနိုင်ပါက ၎င်းက မဆိုင်းမတွဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်ဘက်တွင်ရပ်တည်ပါလိမ့်မည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုလူငယ်လေး၏ မျက်လုံးများတွင် ၎င်းက မည်သည့် စိတ်ခံစားမှု အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မမြင်ရဘဲ ရန်ငြိုးကိုပင် မတွေ့ရပေ။
အကြောင်းပြချက် မရှိ၊ ငြင်းခုံမှု မရှိပေ။
ပြိုင်ဘက်က... ၎င်းကို သတ်ချင်နေခြင်းသာ ဖြစ်၏။
"ဂါး." အနက်ရောင်နဂါးက နောက်ဆုံးတွင် ကျယ်လောင်စွာဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကပ်ဘေးစွမ်းအားနှင့် အနှစ်သာရသွေးများကို နောက်တစ်ကြိမ် စုစည်းကာ ၎င်း၏တစ်ကိုယ်လုံး လိမ်ယှက်ကာမြင့်တက်သွားသည်။
ယခင်က ဗောဓိသတ္တ၏နည်းလမ်းများစွာက ထိုသူထံမှ "ကြည့်လို့တော့ လှပါတယ်" ဟူသော အကဲဖြတ်မှုကိုသာ ရရှိခဲ့၏။
၎င်းက တူညီသောအမှားကို မည်သို့ ထပ်မံ ကျူးလွန်နိုင်မည်နည်း။
ထို့ကြောင့် ၎င်းက မဆိုင်းမတွလှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ၎င်း၏နတ်ဆိုးအသွင်ကို ကြီးမားလှသော တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် ဆင်တူသော ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြတ်သားစွာပြောင်းလဲကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ထက်ရှမှုဖြင့် အထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးတက်သွား၏။
"..."
ရှန်းယီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
နတ်ဆိုးအရှင်တွေက ဒီလိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တိုက်ခိုက်ကြတာလား။
ဒါပေမယ့် သူအဲဒါကို သဘောကျတယ်။
ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလှသော လက်ခြောက်ဖက်ကို ကျယ်ကျယ်ဖြန့်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်လာသော နဂါနက်ကို တိကျစွာဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ပြိုင်ဘက်၏ ထူထပ်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအားက ရွှေရောင်မြစ်ဖြင့် ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရ၏။
ဓမ္မကိုယ်ထည်က ၎င်းကို လှံရှည်တစ်ခုကဲ့သို့ အမြင့်သို့မြှောက်တင်လိုက်ပြီး အနောက်ရှ်ယိမ်းယိုင်နေသော ဗောဓိသတ္တ ဓမ္မကိုယ်ထည်ကို ရက်စက်စွာ ထိုးဖောက်လိုက်၏။
ဗောက်.
"ဟင်" အရပ်ငါးမျက်နှာ ဗောဓိသတ္တက လေထဲတွင် မှင်တက်စွာစိုက်ကြည့်နေပြီး အလံငါးလက်ကို ယခုလေးတင်စုစည်းပြီးခြင်းဖြစ်၏။
မိုးကြိုး၊ မီး၊ လေနှင့် ရေတို့ မကျဆင်းလာမီ သူ၏ဓမ္မကိုယ်ထည်က ကြီးမားလှသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားနှင့် ကပ်ဘေးစွမ်းအားအောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သောအလင်းတန်းများအဖြစ် ပျက်စီးသွားသည်။
အသက်ရှူချိန် ငါးကြိမ်မျှသာ... ထင်ရှားသော တတိယအဆင့် နတ်ဆိုးအရှင်ဖြစ်သည့် တစ်ဖက်လူက ထိုမိစ္ဆာကို အသက်ရှူချိန် ငါးကြိမ်မျှသာ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည်။
ဟန့်တားခဲ့ခြင်းပင် မဟုတ်ပေ။
ထိုမိစ္ဆာမှာ သင့်လျော်သောလက်နက် မရှိသည်ကို သိ၍ကိုယ်တိုင် သွားပေးလိုက်သည်နှင့် ပိုတူနေ၏။
"..."
အရပ်ငါးမျက်နှာ ဗောဓိသတ္တ၏ လက်ချောင်းများက တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဓမ္မကိုယ်ထည် ပျက်စီးသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏အတွင်းရှိ ဗောဓိသတ္တအသီးအပွင့်ကထူထပ်သော အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ၎င်း၏ရွှေရောင်အလင်းတန်းက သိသိသာသာ မှိန်ဖျော့သွား၏။
အောင်ပွဲကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားရာမှ ယခုအခါသေဆုံးရတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သူ အပြည့်အဝ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။
ရှန်းယီက ဗောဓိသတ္တတစ်ပါး၏သေခါနီး စိတ်ခံစားချက်ကိုဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိဘဲ ပြိုင်ဘက်က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိထားသဖြင့် သူ၏အာရုံစိုက်မှုက ဓမ္မကိုယ်ထည်၏ လက်ထဲရှိ ခြေတစ်ထောင်အနက်ရောင်နဂါးအပေါ်တွင်သာ ရှိနေ၏။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းအောက်တွင် သူ၏လက်ချောင်းများ အားလုံးက အထက်ရှဆုံး ဓားသွားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အနက်ရောင်နဂါး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။
ကြီးမားလှသော ခွန်းအားဖြင့် သူက နဂါးနတ်ဆိုးကိုစုတ်ဖြဲသံကောင်းကင်အပြည့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်အထိ အပိုင်းပိုင်းဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီး နဂါးရှည်ကြီးတစ်ကောင်လုံးကို အပိုင်းခြောက်ပိုင်း ကွဲသွားကာသွေးများက မိုးရေများအလား ရွာသွန်းကျလာပြီး ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာကို အနီရောင် ဆိုးဆေးခြယ်လိုက်၏။
[တတိယအဆင့် ခြေတစ်ထောင်အနက်ရောင်နဂါးကို သတ်ဖြတ်ပြီး၊ စုစုပေါင်းသက်တမ်းကပ်ဘေးတစ်သောင်း၊ လက်ကျန်သက်တမ်း ကပ်ဘေး ရှစ်ထောင် ကိုးရာ၊စုပ်ယူပြီး]
ဤနတ်ဆိုးအိုကြီးက ရှန်းရွှီဘိုးဘေးထက်ပင် အသက်မကြီးဘဲဂျူနီယာတစ်ဦးအဖြစ်သာ သတ်မှတ်နိုင်၏။
ဤကဲ့သို့ပေါများလှသော နတ်ဆိုးအသက်တမ်းကို ရရှိပြီးနောက်..
ရှန်းယီက လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာပြီး သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသော အရပ်ငါးမျက်နှာ ဗောဓိသတ္တကိုကြည့်ကာ စကားအပိုမပြောတော့ဘဲ သူ့အတွင်းသို့ ကျွမ်းကျင်စွာနှိုက်လိုက်ပြီး ပြိုကွဲနေသော ဗောဓိသတ္တအသီးအပွင့်ကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြတ်သားစွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။
"မင်း... မင်း..." အရပ်ငါးမျက်နှာ ဗောဓိသတ္တက နောက်ဆုံးတွင်ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ သွေးများ တစ်လုတ်အန်ချလိုက်ပြီး သူါအသက်ရှူသံအားနည်းသွားသော်လည်း ကျိန်ဆဲချင်နေသေး၏။
သို့သော် ထိုလူငယ်လေးက လှည့်ထွက်သွားပြီး မကျေနပ်မှုများဖြင့် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ကစားမနေနဲ့တော့၊ အရေးကြီး ကိစ္စတွေ ရှိတယ်"
ရှန်းယီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ညည်းညူလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံတွင်ရုတ်တရက် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပွင့်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။
ရှန်းရွှီဘိုးဘေး၏အက်ကွဲနေသော ရယ်မောသံနှင့်အတူခြေတစ်ထောင်အနက်ရောင်နဂါးတစ်ကောင်က အလျင်စလိုထွက်ပြေးလာပြီး သေစေလောက်သောဒဏ်ရာများမရှိသော်လည်း ၎င်း၏မျက်လုံးများက ကြောက်ရွံ့ပြီး ဝေခွဲမရဖြစ်နေကာ ဝိညာဉ်လွင့်နေသကဲ့သို့ပင်။
ရှန်းရွှီဘိုးဘေးကို တကယ်တော့ အပြစ်တင်၍ မရပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းလမ်းများဖြင့် တူညီသောနယ်ပယ်ရှိ မဟာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်ကို အချိန်တိုအတွင်း သိသာထင်ရှားသော ထိခိုက်မှုဖြစ်စေရန် အမှန်တကယ် ခက်ခဲလှသည်။ သေချာသည်မှာ ပြင်ပဒဏ်ရာများ မရှိသော်လည်း ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်အတွင်းရှိ နတ်ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်မှုက ရှိနေသေး၏။
နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ ဖြစ်သော်လည်း သူက ဗောဓိသတ္တတစ်ပါးထက် မနိမ့်ကျသော မဟာဂိုဏ်းကြီး၏မသေမျိုးအမွေအနှစ် အစစ်မှန် ဘိုးဘေးဆရာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
"ချမ်းသာ... ချမ်းသာပေး..." အနက်ရောင်နဂါး၏နက်ရှိုင်းသော ညည်းတွားသံပင် မဆုံးသေးမီ ရွှေရောင်လက်သီးခြောက်ဖက်က ၎င်း၏ဦးခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာရိုက်ခွဲလိုက်၏။
အရိုးများကျိုးကြေသွားသံနှင့်အတူ နောက်ထပ် သွေးမိုးတစ်ကြိမ် ရွာသွန်းလာပြန်သည်။
နတ်ဆိုးသက်တမ်း ကပ်ဘေးတစ်သောင်းနီးပါးကို နောက်တစ်ကြိမ်ရိတ်သိမ်းပြီးနောက် ရှန်းယီက မကျေနပ်သေးဘဲ တိုက်ရိုက်ညွှန်ကြားလိုက်၏။ "တောင်ကြားကို ရှင်းလင်းလိုက်"
မည်သို့ပင်ဆိုစေ အသေးအမွှားများဆိုလျှင်ပင် အရာဝင်သေး၏။ ချင်းဟွာ တစ်ယောက်တည်းကိုသာအားကိုးနေရလျှင် အပြည့်အဝဖြေရှင်းနိုင်ရန် အတော်လေး ခက်ခဲပါလိမ့်မည်။
"အမိန့်အတိုင်းပါ" ရှန်းရွှီဘိုးဘေးက ရိုသေစွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်ထဲသို့ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ဤအရာအားလုံးကို ပြီးစီးပြီးနောက်..
ထို့နောက် ရှန်းယီက အဝေးရှိအရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"..."
ထိုအကြည့်၏လွှမ်းခြုံမှုကို ခံလိုက်ရသော ချီဖုန်းနတ်ဘုရားစစ်သူကြီးက ရုတ်တရက်တင်းမာသွားပြီး ခုခံမည့်အနေအထားကို မသိစိတ်အရ အသွင်ယူလိုက်၏။
သူက တစ်ဖက်လူ၏ခြေအောက်ရှိ ဘုန်းကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မူလအသွင်အပြင်ကို ခွဲခြား၍မရတော့သော ခြေတစ်ထောင်အနက်ရောင်နဂါး နှစ်ကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
အကယ်၍ ဟုန်ကျယ်တွင် နောက်ဆုံးအကြိမ်က ထျန်းဝူချင်းလွမ်ကို ပြတ်သားစွာသတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် လုပ်ရပ်က အမြင်တစ်ခုပေးခဲ့ပြီးပြီဆိုလျှင် ယခုမြင်ကွင်းက ထပ်မံအတည်ပြုပေးလိုက်ခြင်းပင်။
ဤသူက တောင်ကြားထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် နတ်ဆိုးများထက်ပင် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။
ကောာင်းမွန်သော လမ်းစဉ်သုံးသွယ်နောက်ခံမှ လာသူတစ်ဦး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။
ထို့အတူ ယခုလေးတင် ဤသူက ရှန်းရွှီဘိုးဘေးကို ခေါ်ဝေါ်ဆက်ဆံပုံက အမိန့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်းရှင်းလင်းနေပြီး မသေမျိုးအမွေအနှစ် ဆရာသခင်တစ်ပါးဖြစ်သော ထိုပိုးကောင်နတ်ဆိုးကလည်း ဆန့်ကျင်မှုမရှိဘဲ လက်ခံခဲ့၏။
ရှန်းယီက နေရာမှာတင် တိတ်တဆိတ်ရပ်နေရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ချီဖုန်းနတ်ဘုရားစစ်သူကြီး၏အမြင်တွင် သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများဖြင့် တဖြည်းဖြည်းဖုံးလွှမ်းလာခဲ့သည်။