← Chapters

ရူးသွပ်နေသော ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တ ၂

Vol. 119 Ch. 1187

ရူးသွပ်နေသော ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တ ၂

Vol. 119 Ch. 1187

"မင်းတို့တွေ မကျေနပ်ချက်တွေကိုဆက်ပြီး သိမ်းထားလို့ မရတော့ဘူး။ ကပ်ဘေးကို လေးလေးနက်နက်ဖြတ်ကျော်ရမယ်၊ တာဝန်ကျေပွန်မှသာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ကုသိုလ်တွေကို မျှဝေခံစားနိုင်မှာ ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တက အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ဗောဓိသတ္တတစ်ပါး၏ ကြီးမြတ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ရှန်းယီ ပေါ်လာပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်နေသော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးပေါ်တွင် ရေလှိုင်းငယ်များ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ခုကရေပြင်ကို ဖောက်ထွက်လာတော့မည့်အလား ကြီးမားသော ကြာရွက်ကြီးများကို အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားစေ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မိုးကောင်းကင်နှင့် နေကို ဖုံးကွယ်ထားသော အသားတောင်ကြီးတစ်ခုက ရုတ်တရက်ထွက်လာပြီး ကြာရွက်များပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးမှ ပေတစ်သောင်းမြင့်သော ဒီရေလှိုင်းများကိုမြင့်တက်စေပြီး ထပ်နေသော ညစ်ပေနေသောအရေပြားကို ဆေးကြောပေးလိုက်၏။

ဤအသားတောင်ကြီးက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး ခေါင်းကိုတိမ်များအထိ မြင့်မားစွာ မော့ထားကာ လူတိုင်းကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများက ယိမ်းယိုင်သွားပြီးကြာရွက်များပေါ်တွင် အလျင်စလို ဒူးထောက်လိုက်ကြ၏။ "တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်ကို ငါတို့ ဂါရဝပြုပါတယ်"

အရှင်အနည်းငယ်သာ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ရွှေဖားပြုတ်ပင်လျှင် မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မမှေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘဲ ဧရာမ အသားတောင်ကြီးကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာ၏။

နတ်ဘုရားမင်းဆက် မတည်ထောင်မီ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဤမဟာနတ်ဆိုးကြီးက တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သတိထားတတ်သော သဘာဝကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ကံကောင်းခြင်းများချီးမြှင့်ခံရခြင်းကြောင့်ဖြစ်စေ သူက သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် မရေမတွက်နိုင်သောဆုံးရှုံးမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဂုဏ်သတင်းကို ဘယ်သောအခါမျှမရရှိခဲ့ဘဲ မြေရိုင်းနယ်မြေသို့ပင် မောင်းထုတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း ယနေ့တိုင် အမှန်တကယ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ဤသူက ကိုးနှင့်ကိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း၏အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိသော ဧရာမ သတ္တဝါကြီး၊ တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်ပင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်၏အကြည့်က လူတိုင်းအပေါ် ဖြတ်သန်းသွားပြီးလူသုံးဦးအပေါ်တွင် ခေတ္တရပ်တန့်သွား၏။

၎င်းတို့အနက် ရွှေဖားပြုတ်ဗောဓိသတ္တကိုတော့ သူ၏ ဆရာကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တကိုတော့ သူ၏နယ်ပယ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ရှန်းယီကို ကြည့်လိုက်သည်မှာ ဤလူငယ်လေးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသောထက်မြက်မှုကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ တောင်ပိုင်းဍုမေဏုက မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကိုဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လိုပါက လိုအပ်သောထက်မြက်သည့် ဓားသွားမှာ သူ၏ရှေ့ရှိ လူပင်ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

"ဒီနတ်ဆိုးက အရှင်အားလုံးကို ဂါရဝပြုပါတယ်" အချိန်ခေတ္တတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ရိုသေလေးစားသောစကားများကိုသာ အသုံးပြုခဲ့၏။

ဤလူများအားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် သူ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း ဤဘုန်းကြီးအုပ်စု၏အနောက်တွင် ဤမိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ထောက်ပံ့ထားသော လမ်းစဉ်သုံးသွယ်အနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ဗောဓိဂိုဏ်းရှိနေသည်။

"တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ" ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တက အထက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဤဦးဆောင်သူနှစ်ဦးကြား အချိန်တိုမျှ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုပြီးနောက်..

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ "မဟာဂိုဏ်းကြီးက အရမ်း သစ္စာရှိပါတယ်။ ဒီနတ်ဆိုးက ဘယ်လိုလုပ် ငြင်းဆန်နိုင်မှာလဲ... မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တရဲ့ယုံကြည်အပ်နှံမှုကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

မြေရိုင်းနယ်မြေသို့ ထွက်ပြေးခဲ့ရသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း၏ရည်ရွယ်ချက်က အလွန် ရိုးရှင်းပါသည်။

၎င်းမှာ ဤလောက၏ပရမ်းပတာ အခြေအနေများကြားတွင် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူတို့ ကြာမြင့်စွာစောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော အဆင့်တက်ခြင်းကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်၏။

လမ်းစဉ်သုံးသွယ်နှင့် မတူဘဲနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က လူသားဧကရာဇ်၏စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ဧကရာဇ်ချီကို ခံစားရန်အရည်အချင်းပင် မရှိခဲ့ဘဲ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကျောင်းဆောင်များကို တည်ထောင်ရန်မှာ ဆိုဖွယ်ရာမရှိတော့ပေ။

ဝေစုတစ်ခု ရရှိရန်အတွက် ၎င်းတို့က ဝါးမြိုရန် ဤသွေးဆာနေသောပါးစပ်ကိုသာ အားကိုးနိုင်၏။

သို့သော် ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က အခြားသူနှာခေါင်းပေါက်ဖြင့် အသက်ရှုမည့် လူမိုက်တစ်ယောက် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

သူ ပြန်ရောက်လာသည့် အချိန်မှစ၍ ယခုတိုင်အောင် အစစ်မှန် နတ်ဆိုးအရှင်သုံးပါးကို လှုပ်ရှားခွင့်မပေးခဲ့ခြင်းက ပါးစပ်ကတိတစ်ခုကိုသာ အားကိုးခြင်းက သူ့ကို စွန့်စားရန်အတွက် လုံးဝမလုံလောက်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာပြသနေ၏။

အစပိုင်းက လမ်းစဉ်သုံးသွယ်က နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကိုဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေပြီး သူတို့က လွယ်လွယ်ကူကူအကျိုးအမြတ်ရရန်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြ၏။

ရောက်ရှိလာချိန်မှသာ မဟာနတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်က နတ်ဘုရားမင်းဆက်ထံမှ ဖိအားများကို တိုက်ရိုက်ခံရမည်ကိုသိလိုက်ရပြီး ဤမျှအကျိုးမရှိသောကိစ္စမျိုးကို တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က သဘာဝကျကျပင်သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် သူက စုန်းဖုန်းစီရင်စုအဖြစ်အပျက် ပြီးနောက် ဗောဓိဂိုဏ်းနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်သားစွာဖြတ်တောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတော့ တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ရတနာခုနှစ်ပါးဗောဓိသတ္တ၏မျက်လုံးများထဲမှာ မတူညီသည့်ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ၏။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်အတွက် ရှောင်လွှဲ၍မရသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခု ရှိနေ၏။ ၎င်းမှာ ပါးနပ်သော ယုန်သေပြီးနောက် အမဲလိုက်ခွေးစွပ်ပြုတ်လုပ်စားခံရမည်၊ငှက်များ အားလုံးပျောက်သွားပြီးနောက် လေးကောင်းကိုသိမ်းဆည်းထားမည် ဟူသောအချက်ပင်။

နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးပြီးနောက် လမ်းစဥ်သုံးသွယ်က လူထု၏မကျေနပ်ချက်များကိုဖြေဖျောက်ရန် ဤနတ်ဆိုးအုပ်စုကို အမှန်တကယ် ထွက်ခွာခွင့်ပြုမည်လော။

အကယ်၍ ဆန္ဒမရှိပါက။

ထိုသို့ဆိုလျှင်ကပ်ဘေးကာလအတွင်း ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် တောင်ပိုင်းဍုမေဏုတွင် အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓများရှိနေသဖြင့် မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်ရှိမည်နည်း။

သို့သော် ယခုအခါ အခြေအနေက ကွဲပြားသွားပြီ ဖြစ်၏။

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ယခုလေးတင် ကယ်တင်ခံထားရသော ထိုနတ်ဆိုးအရှင်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့က အသင့်ရှိနေသော အမဲလိုက်ခွေးများဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် လူတို့၏ဒေါသကို သူတို့က ပြေလျော့စေခြင်းဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်ရုန်းထွက်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိပါလိမ့်မည်။

"လူတိုင်းက ဒီနတ်ဆိုးကိုအထင်ကြီးနေကြမှတော့ သူတော်စင်ခုနစ်ပါးရွှံ့နွံအိုင်မှာ နေပြီး အရေးကြီး ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်၏စကားအဆုံးတွင် ဤကိစ္စက လုံးဝ ပြေလည်သွားပြီ ဖြစ်၏။

မဟာနတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်က တတိယအဆင့် မဟာနတ်ဆိုးကြီး ငါးကောင်၏အကူအညီကို ရုတ်တရက်ရရှိသွားသဖြင့် တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လွယ်ကူသွားသည်။

"အရှင်တို့မှာ တိကျတဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေ ရှိပါသလား" နတ်ဆိုးအရှင်ငါးပါးကို လက်ခံပြီးနောက် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ဗောဓိဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

မဟာဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေလျှင်ပင် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါ၏အကြည့်အောက်တွင် ဘုန်းကြီးအနည်းငယ်ကိုမဆိုထားနှင့် အာဟတ်များပင် စကားမပြောရဲကြပေ။

အမောက်အမာဆုံးဖြစ်သော ရွှေဖားပြုတ်ပင်လျှင် သူတစ်ပါး၏အမိုးအောက်တွင် ရှိနေရခြင်း၏အကြောင်းရင်းကို နားလည်ထား၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ သူတော်စင်ခုနစ်ပါးရွှံ့နွံအိုင်ဖြစ်ပြီး ဟန်ရေးပြခြင်းမှာ ကန့်သတ်ချက်များရှိရမည်ဖြစ်ကာ တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်ကို အမှန်တကယ်အလိုမကျဖြစ်စေခြင်းက အရှက်ကွဲရုံသာ ရှိပါလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က သူတို့အပေါ် အထူးအာရုံစိုက်နေခြင်းမရှိဘဲ ထက်မြက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လူငယ်လေးအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်နေခြင်း ဖြစ်၏။

ဗောဓိဂိုဏ်းအတွက် အမှုထမ်းနေစဉ်တွင်ပင် ဦးစားပေးမှုများကို ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က အလွန် အလေးထား၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်တွေ့ လှုပ်ရှားချိန်တွင် ဤလူစုက သူ့ကို လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးကဲ့သို့ သဘောထားပြီး အလိုအလျောက်အမိန့်ပေးကာ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ခွင့်လုံးဝမရှိဘဲ နေရမည်ကို သူ အလိုမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းက သူ၏ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင်သာ ရှိရမည်။

အင်အားမသုံးမီ ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံခြင်းက ဤလူစု၏စိတ်ဓာတ်ကို ဖိနှိပ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရွှေဖားပြုတ်ဗောဓိသတ္တတွင် အနာဂတ်ဗုဒ္ဓက ကြီးမားသောကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ရှိနေပြီး ရတနာခုနစ်ပါးဗောဓိသတ္တက အကြံနက်နဲကာ ကျန်ရှိသော အရှင်များမှာ ဖော်ပြရန်ပင် မထိုက်တန်ပေ။

ထို့ကြောင့် ထက်ရှပြီးကြီးမြတ်လှသော ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တက တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်၏အကောင်းဆုံး ပစ်မှတ်ဖြစ်လာသည်။

တစ်ဖက်လူက ဆုတ်ခွာသွားသရွေ့ အရာရာက အခြေခံအားဖြင့် ပြေလည်သွားမည်။

ဤမြင့်မားလှသော အသားတောင်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရှန်းယီက လက်များကို ဘေးချကာ ရပ်နေပြီး သူ၏အကြည့်က တည်ငြိမ်နေကာ သူ၏ အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ ကြားနိုင်၏။

"ညွှန်ကြားချက်တွေ မလိုအပ်ပါဘူး" သူက လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏အင်္ကျီလက်ထဲမှ ကြာပွင့်တစ်ခုခုန်ထွက်လာကာ သူ၏အောက်ရှိ ကြာပန်းပလ္လင်အဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

"ဒီအရှင်မှာ ဒီလို အသေးအဖွဲကိစ္စတွေကို ဂရုစိုက်တဲ့ အလေ့အထ မရှိဘူး၊ကျုပ်က ရလဒ်ကိုပဲ ကြည့်တာ"

"အကယ်၍ စုန်းဖုန်းစီရင်စုကကိစ္စလိုမျိုး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်..." လူငယ်က ခေါင်းကိုအနည်းငယ် လှည့်လိုက်ပြီး ဘေးတိုက်မျက်နှာသွင်ပြင်ကိုသာ ဖော်ပြကာ ထိုနက်မှောင်သောမျက်လုံးများတွင် မည်သည့် စိတ်ခံစားမှုမျှမရှိသော်လည်း ရှင်းပြ၍မရလောက်အောင် အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားစေသော အေးစက်မှုကို ပေးစွမ်းနေ၏။

"ကျုပ်အများကြီး စိတ်ပျက်မိလိမ့်မယ်" သူက ခြိမ်းခြောက်ရန်စကားလုံးများကို အသုံးမပြုခဲ့သော်လည်း နတ်ဆိုးများက သူတို့၏နှလုံးသားများ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တောင့်တင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂုဏ်သတင်းက ရှင်းပြရန် မလိုအပ်သည်မှာ သေချာ၏။

ရတနာခုနစ်ပါး ဗောဓိသတ္တအပေါ် သူ၏အစောပိုင်းက နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမူအရာက လူအများကို သူထွက်ပေါ်လာချိန်ရှိ သူ၏ကြီးမြတ်သော အရှိန်အဝါကိုမေ့သွားစေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် အရှင်များနှင့် အာဟတ်များက ထိုနတ်ဆိုးနဂါး နှစ်ကောင်၏နှိမ့်ချသော အသွင်အပြင်ကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်အမှတ်ရသွားကြသည်။

သုံးနှင့်သုံးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းရှိ ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တက ကိုးနှင့်ကိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း၏အထွတ်အထိပ်ရှိ တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်ကို ဤကဲ့သို့ မောက်မာသော အနေအထားဖြင့် ရင်ဆိုင်ရဲ၏။

ဤသည်က ရိုးရှင်းသော မောက်မာမှုထက် ပိုလွန်နေပြီး ရူးသွပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ရွှေဖားပြုတ်က ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သော်လည်း တစ်ခဏတာ စကားပြောရန် ဆွံ့အသွား၏။

မဟာလွတ်လပ်ခြင်း သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တက သူသင်္ကန်းဝတ်ထားခြင်းက အလွန် ထင်ရှားနေပြီးလှုပ်ရှားရန် မသင့်တော်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သင်္ကန်းမဝတ်ထားသော်လည်း ကြာပန်းပလ္ဘင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေကာ ပိုမိုမောက်မာသော ဤသူကို သူ အမှန်တကယ် မြင်တွေ့သင့်ပါသည်။

ကျန်ရှိသော အရှင်များက တိတ်ဆိတ်နေပြီး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ဤလူငယ်ကို သားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သတ်မှတ်ထားသော လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တက နတ်ဘုရားမင်းဆက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားကြသည်။

အခြားသူများက ကပ်ဘေးများထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းမှာ အခွင့်အရေးများအတွက်သာဖြစ်ပြီးအသက်ကို တန်ဖိုးထားနေကြဆဲဖြစ်သော်လည်း... ဤသူကတော့ ကွဲပြားခြားနား၏။

"..."

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ဤသူမှာဤမျှလောက်အထိပြတ်သားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

သူက ထိုသေးငယ်ပြီး ပိန်သွယ်သော ပုံရိပ်လေးကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်နောက်ဆုံးတွင် နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "အရှင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ချပါ၊ ဒီနတ်ဆိုးက သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

ဤစကားများအဆုံးတွင် လူတိုင်းက တစ်ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာကြ၏။

အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းပုံပေါ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်၏ နယ်ပယ်က နက်ရှိုင်းသော်လည်း ဗောဓိဂိုဏ်းအပေါ် မရိုမသေ ပြုမူရဲမည်နည်း။

ပြောရန်လွယ်ကူသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါကို အမှန်တကယ်ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သူများတည်ငြိမ်နေနိုင်မည်နည်း။

"ဒါ အကောင်းဆုံးပဲ" ရှန်းယီက သူ၏အကြည့်ကို တည်ငြိမ်စွာရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြတ်သားစွာ ပြောင်းလဲကာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ထွက်သွား၏။

ကျန်ရှိနေသော အရှင်များနှင့် အာဟတ်များက ကွဲပြားသော အမူအရာများဖြင့် သူတို့၏ကြာပန်းစင်မြင့်များကို မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များနှင့်အတူ ပလ္ဘင်စွာခေါ်ယူကာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လူစုခွဲသွားကြသည်။

ကျယ်ပြောလှပြီး အဆုံးအစမရှိသောကြာရွက်များပေါ်တွင်..

နတ်ဆိုးများက အသက်ရှူရန်ပင်မဝံ့မရဲဖြစ်နေပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အသားတောင်ကြီးကို ကိုးကွယ်နေကြ၏။

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က လွတ်နေသော ကောင်းကင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာအကဲခတ်နေသည်။

သူ၏အလွန်အမင်းကြီးမားသောအရွယ်အစားကြောင့် ၎င်း၏မျက်လုံးများထဲရှိ မှုန်ကုပ်နေသော ဒေါသကို မည်သူကမျှ မမြင်နိုင်ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာကတည်းက ဤလောကတွင် ခွန်အားကအမှန်တကယ် အရေးကြီးကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သော်လည်း လက်ရှိမှာတော့ နယ်ပယ်အဆင့်ကို မကျော်လွန်ပါက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအမှတ်အသားနှင့် အဆင့်အတန်းကလည်း အလားတူအရေးကြီးကြောင်း သိရှိခဲ့၏။

ယခုအချိန်ကဲ့သို့ပင် ၎င်းကအားကောင်းသော်လည်း ဂျူနီယာတစ်ဦးကို အတင်းအကျပ် ဦးညွှတ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော်... အနာဂတ်က ဘာတွေသယ်ဆောင်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူက ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်မှာလဲ။

ထိုလူငယ်လေးက တောအုပ်ထဲမှ ထင်ရှားသည့် သစ်ပင်က လေတိုက်၍ပျက်စီးသွားရသည် ဆိုသောဆိုရိုးစကားကို နောက်ဆုံးမှာ နားလည်လာလိမ့်မည်။

"ဟက်၊ ဗောဓိသတ္တ တဲ့လား" တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ရေထဲသို့ဖြည်းညှင်းစွာ နစ်မြုပ်သွား၏။ ထိုအပြန်ခရီးတွင် ၎င်းက ဗုဒ္ဓကြာပန်းပေါ်တွင် မထိုင်ရလျှင် သို့မဟုတ် နယ်မြေတစ်ခု၏အုပ်ချုပ်သူ မဖြစ်လာပါက အလဟဿဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုနေ့ ရောက်လာသောအခါ ဤကဲ့သို့မောက်မာသောသူက သူ၏အောက်တွင် နာခံစွာ ဒူးထောက်ပြီး ၎င်း၏လမ်းညွှန်ချက်များကို နားထောင်ရပါလိမ့်မည်။

All Chapters