အခန်း (၁၀၆၄)

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း (၁၀၆၄)

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။

"ဝုန်းးး"

နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ တုပိုင်က အိပ်မက်ဆိုး မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လက်ဝါးဖြင့် ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ရိုက်ချက်၏ ကြီးမားလှသည့် အင်အားက မိစ္ဆာဘုရင်ကို မြေအောက် မီတာတစ်သောင်းအထိ ရိုက်ချလိုက်ပြီး တောင်တစ်တောင်လုံးကိုပင် ချက်ချင်း ပြန့်ပြူးသွားစေ၏။

အနက်ရောင် သရဖူကို ဆောင်းထားစဉ် တုပိုင် မည်သို့ ခံစားရသနည်း။ ဘာကိုမှ လုံးဝ မခံစားရပေ။

ထို ပကတိ ဗလာကျင်းနေသည့် အခြေအနေကပင် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘာကိုမှ မခံစားရခြင်းဆိုသည်မှာ လုံးဝ ထုံထိုင်းသွားပြီး သီးခြားဖြစ်သွားခြင်းကို ဆိုလို၏။

အနက်ရောင် သရဖူ သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အခိုက်အတန့်၌ တုပိုင်သည် ဝမ်းသာခြင်း ၊ ဝမ်းနည်းခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်ခြင်းတို့ လုံးဝကင်းမဲ့နေသည့် လွန်ကဲသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စွမ်းအင်များက မှန်းဆ၍မရနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ထိုးတက်သွား၏။ ထို့ကြောင့် လက်ဝါးရိုက်ချက်ဖြင့် တစ်ချက်ဖြင့် မိစ္ဆာဘုရင်မှာ ပြားပြားဝပ်သွားရလေပြီ။

"အားးး"

မိစ္ဆာဘုရင်က ဖိချထားသည့် တုပိုင်၏ လက်ဝါးဖိအားကို အတင်းအကျပ် တွန်းဖယ်ကာ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူက ခက်ထန်စွာ ပြော၏။ "တုပိုင်... မင်း အနက်ရောင် သရဖူကို တကယ်ကြီး ဆောင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ဟားဟားဟားးး"

တုပိုင်က မျက်နှာသေဖြင့် မေးသည်။ "ဘာရယ်စရာ ပါလို့လဲ။"

မိစ္ဆာဘုရင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဒီ အနက်ရောင် သရဖူက ဘယ်သူ့ အပိုင်လဲဆိုတာ မင်း သိလို့လား။"

တုပိုင်က ပြန်ဖြေသည်။ "မင်းပိုင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မင်းပိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။"

မိစ္ဆာဘုရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "အင်း... ငါပိုင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ငါ ဘာလို့ ဘယ်တော့မှ မဆောင်းလဲဆိုတာ မင်း သိလား။ ဒါက အရေးကြီးပြီး အရမ်း စွမ်းအားကြီးတယ်ဆိုရင်တောင် အမှိုက်တစ်စလို ငါ ဘာလို့ လွှင့်ပစ်ထားရတာလဲ။"

တုပိုင်က ဖြေလိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက အမှောင်သရဖူ သက်သက် မဟုတ်ဘဲ အချုပ်အနှောင် တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပဲ။ ဒါကို ဆောင်းလိုက်တာက မင်းရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။"

မိစ္ဆာဘုရင် အံ့ဩသွားရ၏။ "မင်း... မင်း အဲဒါကို တကယ် သိနေတာလား။"

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါကပဲ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာလေ။ ငါ အကုန်သိတယ်။"

မိစ္ဆာဘုရင်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီ အနက်ရောင် သရဖူက ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနောက်ဘက်သို့ ခရီးသွားခြင်းထဲက ဆွန်းဝူခုန်း ဆောင်းထားတဲ့ ရွှေခေါင်းပတ်လိုမျိုးပဲ အလုပ်လုပ်တာ။"

တုပိုင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဘာလဲ။ ထန်ဆရာတော်က ဘေးကနေ ဂါထာရွတ်ပြီး မင်းကို ခေါင်းကိုက်အောင် လုပ်မှာမလို့လား။"

မိစ္ဆာဘုရင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဒါပေါ့ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါက မင်းရဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ချည်နှောင်ထားတဲ့ နောက်ထပ် အချုပ်အနှောင် တစ်မျိုးပဲ။ မင်းရဲ့ ဇနီးတွေနဲ့ သားသမီးတွေကို ကယ်ဖို့အတွက် အနက်ရောင် သရဖူကို ဆောင်းတဲ့အထိ မင်း လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ တစ်ကြိမ် ဆောင်းပြီးသွားရင် ပြန်ချွတ်ဖို့အတွက် ဘယ်လောက်တောင် ပေးဆပ်ရမလဲဆိုတာ မင်း သိလား။"

တုပိုင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ "ဒါပေါ့ ငါ သိတယ်။"

"မင်းသာ ဒါကို တစ်ကြိမ် ဆောင်းပြီးသွားရင် မင်း ပြန်ချွတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် အဲဒီအမှတ်အသားက မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှာ ရာသက်ပန် စွဲထင်သွားမယ်ဆိုတာရော မင်း သိလား။"

တုပိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ငါ သိတယ်။"

မိစ္ဆာဘုရင်က ဆက်ပြောသည်။ "ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးက အနက်ရောင် သရဖူ ရှိနေရင်တောင် မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူးဆိုတာ မင်း သိလား။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်က ငါ့အဆင့်နဲ့ အတိအကျ အတူတူပဲလေ။"

တုပိုင်က ခေါင်းခါလိုက်၏။ "အဲလိုတော့လည်း မဟုတ်သေးပါဘူး။"

ထို့နောက် သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဧရိယာတစ်ခုလုံး၌ ပြည့်နှက်နေသည့် မိစ္ဆာများအားလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်ရန် သူ၏ စိတ်အာရုံများကို ဖြန့်ကားလိုက်၏။

သောင်းပေါင်းများစွာ ၊ သိန်းပေါင်းများစွာ... သန်းနှင့်ချီသည့် မိစ္ဆာများပင်။

မိစ္ဆာများ၏ အနက်ရောင် သရဖူကို ဆောင်းထားသောကြောင့် တုပိုင်သည် ယခုအခါ မိစ္ဆာမင်းသား တစ်ပါးနှင့် ညီမျှသည့် အာဏာကို ကိုင်စွဲထားလေပြီ။ တူညီသည့် နယ်မြေတစ်ခုအတွင်း မင်းသားအဆင့် ရှိသူနှစ်ဦး ရှိနေသည့်အခါ အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့်က သရဖူဆောင်းထားသူထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားသည်။

တုပိုင် ရုတ်တရက် ကြုံးဝါးလိုက်၏။ "မိစ္ဆာအားလုံး... ငါ့ရဲ့ အမှောင်ဓားကို သွန်းလုပ်ဖို့ မင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို စတေးကြစမ်း။"

တုပိုင်၏ အကြွင်းမဲ့ အမိန့်တော်က အနက်ရောင် သရဖူမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ မီတာရာချီ မြင့်တက်သွားသည်အထိ ကြီးမားလာသည်။ လက်ရှိ သူ၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရွယ်အစားမှာ အရေးမကြီးတော့ချေ။ သူ လိုချင်သလောက် ကြီးမားအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိနေလေပြီ။

အမိန့်တော်ကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သည့် မိစ္ဆာများက အမှောင်ဒီရေလှိုင်းကြီး တစ်ခုအလား သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ တုပိုင်၏ ဧရာမ လက်ကြီးထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့မှာ မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် အငွေ့ပျံသွားကြပြီး သန့်စင်သည့် အမှောင်စွမ်းအင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

သိန်းနှင့်ချီသည့် မိစ္ဆာများက စုစည်းသွားကြပြီး သူ၏ လက်တွင်းရှိ ဓားရိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ပို၍များပြားသော မိစ္ဆာများ တုပိုင်ထံသို့ ပျံသန်းလာကြ၏။ တစ်သန်း ၊ နှစ်သန်း ၊ သုံးသန်း။

တစ်ဦးချင်းစီအနေဖြင့် မိစ္ဆာများမှာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး အလွန် ဉာဏ်ရည်မြင့်မားကြသည်။ သို့သော် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ အကြွင်းမဲ့ အမိန့်ပေးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာများမှာ လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်ခွင့်များ လုံးဝ ရုပ်သိမ်းခံလိုက်ကြရသည်။

သန်းနှင့်ချီသည့် မိစ္ဆာများ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး သန့်စင်ကာ စုစည်းနေသည့် အမှောင်စွမ်းအင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။ ထိုစွမ်းအင်များ ပေါင်းစည်းသွားကာ တုပိုင်၏ လက်ထဲ၌ မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သည့် အမှောင်ဓားကြီး တစ်လက်အဖြစ်သို့ ဖြစ်တည်လာသည်။

အမှောင်ဓားကြီးမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့် တုပိုင်၏ ဧရာမ အရပ်အမောင်းကိုပင် ကျော်လွန်လုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။ သူ၏ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့သော ခွန်အားဖြင့်ပင် တုပိုင် ထိုလက်နက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားရ၏။

ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့် အမှောင်ဓားကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မိစ္ဆာဘုရင်၏ အမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မျက်နှာကြွက်သားများပင် တွန့်လိမ်သွားရသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်က မေးလိုက်သည်။ "တုပိုင်... မင်း ငါ့ကို တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် မုန်းနေတာလား။ ငါ့ကို သတ်ဖို့အတွက် အနက်ရောင် သရဖူကို ဆောင်းတဲ့အထိတောင် လုပ်ရလား။"

တုပိုင်က ခံစားချက်မဲ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟင့်အင်း... မင်းကို အဲဒီလောက်ကြီး မမုန်းပါဘူး။"

ထို့နောက် အမှောင်ဓားကြီးထဲသို့ သူ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ဧရာမ ဓားကြီးဖြင့် မိစ္ဆာဘုရင်ထံသို့ အပြင်းအထန် ခုတ်ချလိုက်၏။

"ရွှမ်းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး"

မိုင်ထောင်ချီ ရှည်လျားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်ဓားအလင်းတန်းကြီး တစ်ခုက မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ဖြတ်တောက်သွား၏။

"ဝုန်းးး ဝုန်းးး"

နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးများက ကမ္ဘာကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေ၏။ ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် မိုင်တစ်ထောင် ရှည်လျားသည့် ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အတိအကျ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားလေပြီ။

သွေးတစ်စက်လေးမျှ ထွက်မလာသော်ငြား သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ် အလယ်ဗဟို၌ ပြီးပြည့်စုံသည့် အနက်ရောင်မျဉ်း တစ်ကြောင်း ပေါ်လာ၏။ ပေါက်ကွဲမှု လှိုင်းဂယက်က ကမ္ဘာကြီးတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုကြီးက လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ပုံမှန် အခြေအနေများအောက်တွင်သာဆိုလျှင် မိစ္ဆာဘုရင်၏ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားသည့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း လဲကျသွားရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လဲကျမသွားခဲ့ပေ။ သူသည် မလှုပ်မယှက်ပင် ဆက်လက် မတ်တပ်ရပ်နေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည် မသက်သာလာဘဲ အလယ်မှ ပြတ်တောက်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အခြေအနေကိုသာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်က ပြောသည်။ "မင်း ဂုဏ်ယူသင့်တယ် တုပိုင်။ မင်း ငါ့ကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဒီဒဏ်ရာက ဘယ်တော့မှ ပြန်ကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဤသည်မှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းသည့် မြင်ကွင်းပင်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပြတ်တောက်နေသဖြင့် စကားပြောသည့်အခါ မျက်နှာအမူအရာများပါ အံဝင်ခွင်ကျ မဖြစ်တော့ဘဲ နှစ်ခြမ်းကွဲနေ၏။

မိစ္ဆာဘုရင် ရုတ်တရက် ခက်ထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရသေးဘူး။ မင်း ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ ဇနီးတွေ သေရမယ်။ မင်းရဲ့ သမီးတွေ သေရမယ်။ မင်းရဲ့ သား သေရမယ်။ လူသားတွေ အားလုံး သေကြေပျက်စီးရမယ်။"

ဒေါသတကြီး ရူးသွပ်သွားသည့် မိစ္ဆာဘုရင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေသည့် လူသားများအားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

သူပြောသည်မှာ မှန်သည်။ တုပိုင်က သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ဖြစ်၏။ အနက်ရောင် သရဖူ၏ စွမ်းအားကို ရယူထားလျှင်တောင် သူ အားကုန်ခန်းသွားလေပြီ။ မိစ္ဆာဘုရင်ကလည်း အသက်ရှင်နေဆဲပင်။

မိစ္ဆာဘုရင်က ရူးသွပ်စွာ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။ "သေစမ်း... သေလိုက်စမ်း။ လူသားတွေ အားလုံး သေလိုက်ကြစမ်း။"

ပြတ်တောက်နေသည့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှနေ၍ အဆုံးအစမဲ့ အမှောင်စွမ်းအင်လှိုင်းများက အပြင်းအထန် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဝန်းကျင်တစ်ခွင်လုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်တုန်ခါမှုများထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ အရာအားလုံး ကြေမွသွားရ၏။ သစ်ပင်များ အားလုံး ၊ အဆောက်အအုံများ အားလုံး... အရာအားလုံးက ချက်ချင်း ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားတော့သည်။

ကပ်ဘေးကြီး၏ လှိုင်းဂယက်က မြောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုက်ခန်အင်ပါယာ၏ တောင်ဘက် မြို့ရိုးများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ နဂါးတစ်ကောင်အလား ခမ်းနားထည်ဝါလှသည့် မြို့ရိုးကြီးများမှာ ချက်ချင်းပင် အငွေ့ပျံသွားရလေတော့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း (၁၀၆၄) ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။