အခန်း (၂၅၇-၂၅၈)

အပိုင်း(၂၅၇)

"စမ်းသပ်နေတာ..."

လျှင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေရင်း ပိုင်ရိုက ပြောလိုက်သည်။ ရန်ဖေးလည်း သဘောတူလိုက်၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ထိုလက်နက်ကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တောင်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သက်စောင့် အော်ရာ နှင့် မီးတောက်များအပေါ် အခြေခံ၍ ကြည့်လျှင် ၎င်းသည် အုပ်ချုပ်သူ အမြုတေကြိုး တစ်ခုအပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။

စံလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအနေဖြင့် စကိုင်းဆွန်း များသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ် များကို ဖုံးကွယ်ထားကြပြီး ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်စေရန် သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ဖိနှိပ်ထားကြသည်။ အာရီလီယပ် တစ်ဦးဆိုလျှင် ထိုအရာကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း နာရူ ကပ်ဆီးယပ်စ် အာရီလီယပ်သည် လောလောဆယ် သူ၏ မိသားစုနှင့်အတူ ရှိနေပြီး အီသန် အာရီလီယပ် လည်း မရှိတော့ပေ။

ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခုအတွင်းသို့ လှမ်းမြင်ရသည့် နေရာအထိ သူတို့သည် တောင်ကြီးပေါ်တွင် လွင့်မျောနေခဲ့ကြသည်။ မဟူရာ နဂါး စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ရာ တူညီသော ကျဉ်းမြောင်းသည့် ချောက်ကမ်းပါးပင် ဖြစ်၏။

ရောက်ရောက်ချင်း ဤနေရာကို ရန်ဖေး စစ်ဆေးခဲ့ဖူးသည်။ ပိုလျှံနေသော မဟူရာ မီးတောက် စွမ်းအားများ ကျန်ရစ်နေခြင်းကို မတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမမသိအောင် လက်နက်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မိုက်မဲမှုကြောင့်သာ ထိုအရာကို စောစီးစွာ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏。

သူမနှင့် ပိုင်ရို တို့သည် အနက်ရောင် အစီအရင် အရုပ် ကိုးဆယ့်ကိုးရုပ်ရှိသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုပေါ်မှ ပျံသန်းသွားကြသည်။ အုပ်ချုပ်သူ စမ်းသပ်မှု ပင်...။ မဟူရာ မီးတောက် အုပ်ချုပ်သူ လက်နက်တစ်ခုကို စမ်းသပ်ရန် အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုရန် သင်ကြားပေးသော ဤနေရာထက် ပိုကောင်းသော နေရာ မရှိနိုင်ချေ။

ချောက်ကမ်းပါးထဲမှ နွေးထွေးသော လေထုများ ထွက်ပေါ်လာနေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏ တိမ်တိုက် များကို ရိုက်ခတ်နေသည်။ သို့သော် တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်ရန် မာဒြာ အနည်းငယ်သာ အသုံးပြုရန် လိုအပ်၏。

ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းတွင် လူနှစ်ဦး ရှိနေပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ရန်ဖေး တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ တစ်ဦးမှာ ပင့်ကူခြေထောက်များဖြင့် တွားသွားနေသော ဆံပင်ဖြူဖြူ အဘွားအို တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကျောဘက်တွင် ရွှေသံမဏိ ဓားသွားပါရှိသော ချိတ်တစ်ခု ရှိပြီး သူမသည် အရုပ်များထဲမှ တစ်ခုကို ပြုပြင်ကာ အတွင်းရှိ မှော်ပစ္စည်း ကို ဖော်ထုတ်နေခဲ့၏။ သို့ဆိုလျှင် ဤနေရာ၏ လည်ပတ်မှုကို တာဝန်ယူထားသော ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။

အခြားတစ်ဦးမှာ လက်နက်ကို အသုံးပြုနေသူ ဖြစ်ရမည်။ သို့သော် သူ၏ လက်များမှာ အလွတ်ဖြစ်နေ၏။ သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး သူ၏ အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် တင်းကျပ်သော ပုံစံရှိသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် ကို အလွန် သေချာစွာ စူးစမ်းကြည့်သော်လည်း သူ၏ မာဒြာ နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

သူတို့ကို သိရှိသွားမည်စိုး၍ သူ့ကို သေချာစွာ ထပ်မံမစစ်ဆေးနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် အပေါ်ယံ စူးစမ်းမှုမှပင် ဝိညာဉ် ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ရန် သူသည် အလွန် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရမည်။ သူ၏ မာဒြာ သည် သန့်စင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ၎င်းသည် သူ၏ ဖုံးကွယ်ထားမှု စွမ်းအားကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

လောလောဆယ်တွင် သူသည် သူ၏ ပေါင်ပေါ်၌ သေးငယ်သော အပြာရောင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လေးတစ်ခုကို တင်ထားကာ ကျင့်ကြံခြင်း အနေအထားဖြင့် ထိုင်နေသည်။

"လက်နက်လား..."

ပိုင်ရို က မေးလိုက်သော်လည်း သူမ ခေါင်းခါပြလိုက်၏။ မဟူရာ မီးတောက် မာဒြာ ကို သန့်စင်သော ရေနှင့် တူအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်း မရှိပေ။ သူမ ခန့်မှန်းရမည်ဆိုလျှင် ထိုအရာသည် သဘာဝ ဝိညာဉ် တစ်ခု ဖြစ်မည်ဟု ဆိုရပေမည်။ လက်နက်ကို အသက်သွင်းရာတွင် ထိုအရာက ကူညီပေးခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်၏။

"သူတို့ အဲဒါကို ပြန်ထုတ်လာတဲ့အထိ ငါတို့ စောင့်ကြတာပေါ့..."

လူငယ် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ချိန်တွင် သူမက ပြောလိုက်သည်။

"အရမ်းမကြာလောက်..."

ရုတ်တရက်... လူငယ်၏ ဝိညာဉ် သည် ပြောင်းလဲသွား၏။

သူ၏ ဖုံးကွယ်ထားမှု ကျသွားခြင်း ဖြစ်ရမည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် သည် ဆာလောင်နေသော မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် တောက်လောင်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် အနက်ရောင် ပြောင်းသွားပြီး တောက်ပသော သွေးရောင် မျက်ဝန်းများ ပေါ်လာ၏။ ၎င်းသည် ရန်ဖေး မှတ်မိနေသော မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် ၏ ရွှေအဆင့် အမှတ်အသား တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ၏ စွမ်းအားသည် အနက်ရောင် နဂါး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခံစားရ၏။

"လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာက မဟူရာ မီးတောက် တစ်ယောက်..."

သူမက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ပိုင်ရို ၏ အဝါရောင် မျက်လုံးများ တောက်ပသွား၏။

"ဘယ်သူက ဒီလောက်တောင် မိုက်မဲရတာလဲ..."

အော်ရာ များသည် ရွှံ့စေးများကဲ့သို့ စုစည်းလာပြီး စမ်းသပ်မှုအတွက် အသက်သွင်းသည့် သလင်းကျောက်ကို ရစ်ပတ်သွား၏။ ထို့နောက် အနက်နှင့် အနီရောင် အလင်းတန်းများအဖြစ် တောက်ပသွားသည်။ အုပ်ချုပ်သူ စမ်းသပ်မှု စတင်ပြီ ဖြစ်၏။

အရုပ်တစ်ရုပ် အသက်ဝင်လာပြီး လိမ္မော်ရောင် လေးတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ လူငယ် မဟူရာ မီးတောက် ထံသို့ အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဓားစွမ်းအင် လှံတစ်စင်းက နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီးနောက် မီးလုံးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် သူ၏ ခြေအောက် မြေကြီးထဲမှ အမှောင်ရေခဲ သလင်းကျောက်တစ်ခု ထိုးထွက်လာသည်။

ဤစမ်းသပ်မှုသည် ပါဝင်သူများကို ကာကွယ်မှု အနေအထားတွင် ရှိနေစေရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ်ကို ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းနိုင်စေရန် ဖိအားပေးထား၏။ ဤစမ်းသပ်မှု အတွင်း ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် တွင် ရှိနေသူက ဟင်းလင်းပြင် နဂါး ကကြိးကို အသင့်ပြင်နေစဉ် သူတို့၏ အစောင့်အရှောက်များက တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤကောင်လေးကတော့...။

အနက်နှင့် အနီရောင် မာဒြာ များသည် သူ့ကို တောက်လောင်နေသော မြူခိုးများကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွား၏။ သူသည် အလင်းမြှားကို ရှောင်တိမ်းကာ ဓားစွမ်းအင်၏ ခုတ်ပိုင်းမှုကို ခံယူလိုက်သည်။ မီးလုံးကို လက်သီးဖြင့် ရိုက်ခွဲလိုက်ရာ သူ၏ လက်တွင် မီးလောင်ဒဏ်ရာများ ကျန်ရစ်ခဲ့မည်မှာ သေချာပေသည်။ ထို့နောက် ရေခဲကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ချိုးပစ်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူ၏ မာဒြာ များသည် သက်စောင့် အော်ရာ များကို ရွှေပုံများကဲ့သို့ စုဆောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် တတ်နိုင်သမျှ မဟူရာ မီးတောက် အော်ရာ အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ကာ အရုပ်များအပေါ်တွင် တောင်ကြီးတစ်လုံးသဖွယ် တည်ဆောက်နေခဲ့၏။

တိုက်ခိုက်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေစဉ် သူသည် ကာကွယ်သူ နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းကာ ရှောင်တိမ်းရင်း တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ လေထဲမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အရာများကို အမှောင်မီးတောက် အတိုလေးများဖြင့် ပစ်ချလိုက်ပြီး သူ့ကို ရပ်တန့်သွားစေသင့်သော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပြတ်ရှဒဏ်ရာများကိုလည်း လျစ်လျူရှုထားခဲ့၏။ သူသည် သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အမြုတေ သည်လည်း စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ခမ်းခြောက်သွားသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး သန်မာသော သူတစ်ဦးတော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေခဲ့၏။ ရန်ဖေး ၏ ကြေးအဆင့် အမြင်အာရုံတွင် ထိုချောက်ကမ်းပါးသည် အနီရောင်သန်းနေသော အမှောင်ထုများဖြင့် ဆူပွက်နေသည့် အရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လဲကျသွားသင့်ပြီဟု သူမ သတ်မှတ်ထားသည့် အချိန်ထက် များစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် သူသည် ထို အော်ရာ ပုံကြီးကို မီးရှို့လိုက်တော့သည်။

တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးသည် အမည်းစက်များပါသော မီးတိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် မြင့်တက်လာခဲ့၏။

ရန်ဖေးသည် အမိုးအကာ ယူရန် တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးချေ။ သူမ၏ တိမ်တိုက် တူ မာဒြာ များသည် သူမ၏ ပတ်လည်တွင် မြူခိုးများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားပြီး အပူချိန်နှင့် ရိုက်ခတ်မှုတို့မှ သူမကို ကာကွယ်ပေးထား၏。

ထိုတုန်လှုပ်မှုက သူမကို ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွား၏။ ဤသူသည် မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် ပေါ်ရှိ အစစ်အမှန် အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အင်ပါယာတစ်ခုကို ထုဆစ်ခဲ့သော သက်ဝင်နေသည့် လက်နက်များထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ သူသည် ယခုအချိန်တွင် အများကြီး မစွမ်းဆောင်နိုင်သေးသော်လည်း ကျောင်းတော်များ၊ ဂိုဏ်းများနှင့် ကလန်များသည် သူ၏ အနာဂတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် တိုက်ခိုက်ကြမည်မှာ သေချာပေသည်။

မီးမုန်တိုင်းသည် ဖြစ်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင် မြန်ဆန်စွာ ငြိမ်းသက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ခဏတာမျှ ရှီရူး တောင်သည် မီးတောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရ၏။

ဤမျှနှင့်ပင် အုပ်ချုပ်သူ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။ အစစ်အမှန် ဟင်းလင်းပြင် နဂါး ကကြိုးသည် အရုပ်များကိုသာ ဝါးမျိုသွားရမည် ဖြစ်ပြီး အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ မထိခိုက်စေရပေ။ လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားသော မီးတိုင်ကြီးသည် အလဟဿ ဖြုန်းတီးလိုက်သော စွမ်းအင်များသာ ဖြစ်၏။

သို့သော် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ချိတ် ထိုင်နေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ် ကို ထပ်မံ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ပြန်သည်။ သူ၏ အသားစဆီသို့ မာဒြာ များ စီးဆင်းသွားသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ၏ ဒဏ်ရာများသည် ထိုမာဒြာများကို သောက်သုံးကာ ပိတ်ဆို့သွားကြသည်။ သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် အသက် မာဒြာ မလိုအပ်ဘဲ သိသာစွာ သက်သာပျောက်ကင်းသွားခဲ့သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်ကတော့..."

ပိုင်ရို က ပြောလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ဖန်တီးနေပြီ..."

ရန်ဖေး သည် သူမ၏ အော်ရာ ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းသို့ ပျံသန်းဆင်းသက်လိုက်ရာ သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကလည်း အတူ လိုက်ပါလာခဲ့၏။ သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မိုးတိမ်တစ်ခု ဝဲပျံနေသည်။ ၎င်းသည် တိမ်တိုက် တူ ကျောင်းတော် ၏ ရွှေအဆင့် အမှတ်အသား ပင် ဖြစ်၏။ သူမ၏ အစစ်အမှန် တူသည် သူမ၏ ဘေးဘက်တွင် ရှိနေပြီး ထို မဟူရာ မီးတောက် ကောင်လေးက အနည်းငယ်မျှ ခုခံရန် ရည်ရွယ်ချက် ပြသလာပါက သူမ ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်မည် ဖြစ်သည်။

အဘွားအိုသည် လူငယ်လေးထံသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ထိတ်လန့်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လာကြ၏။ ကောင်လေး၏ မျက်လုံးများသည် အနက်ရောင် မဟုတ်တော့ကြောင်း ရန်ဖေး သတိပြုမိသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန် လူ့မျက်လုံးများ ဖြစ်နေကြ၏။

လည်ဝယ်လှသော လှည့်ဖြားမှုတစ်ခုပင်...

***

အပိုင်း(၂၅၈)

စကိုင်းဆွန်း များ ဆင်းသက်လာချိန်တွင် ချောက်ကမ်းပါးထဲရှိ ထိုနှစ်ဦးမှာ ချွေးသီးချွေးပေါက်ကျကာ အရိုအသေပေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဉာဏ်ပညာရှိမှုကို ပြသနေသော်လည်း ရန်ဖေး သည် ထို အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် မဟူရာ မီးတောက် ကို သတ်ဖြတ်ရန် စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်၏။

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက အနာဂတ်တွင် ကိစ္စရပ်များကို သေချာပေါက် ရိုးရှင်းသွားစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာက အနိုင်ရသွားခဲ့၏။ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် များသည် သူတို့၏ ဘဝကို ပိုမိုလွယ်ကူစေရန်အတွက် အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် များကို သတ်ဖြတ်လေ့ မရှိကြချေ။

"နာမည်၊ ဂိုဏ်း၊ နဲ့ အဆင့်ကို ပြောစမ်း..."

သူမက တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မက ဖစ်ရှာ တွေထဲက ဂီရှာ ပါ..."

အဘွားအိုက ပြောလိုက်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ အာရီလီယပ် မိသားစု ရဲ့ ဧည့်သည်ပါ... ကျွန်မရဲ့ အဆင့်ကတော့..."

"ခင်ဗျားကို မမေးဘူး..."

ပိုင်ရို က သူ၏ တောက်လောင်နေသော အဝါရောင် မျက်လုံးများဖြင့် ကောင်လေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

လူငယ်လေး၏ နဖူးမှ ချွေးများ စီးကျနေ၏။ သူသည် စကိုင်းဆွန်း နှစ်ဦးကို မော့ကြည့်ရန်ပင် မရဲချေ။

"ကျွန်တော်က ဝေ့ရှီလင်းတုန်း ပါ၊ အာရီလီယပ် မိသားစု က မွေးစားထားတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပါ... တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်ကိုတော့ သေချာ မသိပါဘူး... အပြင်စည်း တပည့်တွေကြားထဲမှာတော့ ကျွန်တော်က အဆင့်နှစ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အပြင်စည်းတပည့် စုစုပေါင်း နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတာကိုတော့ ကျွန်တော် သိပါတယ်..."

"အာရီလီယပ် မိသားစု မှာ အပြင်စည်း မိသားစု တပည့်တွေ ထောင်နဲ့ချီပြီး ရှိတယ်..."

ရန်ဖေး က ခြောက်ကပ်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသည် မိမိအဆင့်ကို မသိဘူးဟု ပြောဆိုကာ သူမကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ပါက သူ ကြိုးစားမှု မလုံလောက်သေးချေ။

"မင်းရဲ့ ဆရာက ဘယ်သူလဲ..."

"ကျွန်တော်က အီသန် အာရီလီယပ် ရဲ့ တပည့်ဖြစ်ရတာကို ဂုဏ်ယူမိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာက ကျွန်တော့် ဆရာက လောလောဆယ် မြို့ထဲမှာ မရှိပါဘူး... သူ မြို့တော်ကို သွားပါတယ်... ခင်ဗျားတို့ကို အဲဒီကို ခေါ်သွားပေးရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဂုဏ်ယူ..."

သူမက သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်၏။

"ဝေ့ရှီလင်းတုန်း အာရီလီယပ်... ဧကရာဇ် ရဲ့ နာမည်နဲ့ စကိုင်းဆွန်း တွေက မင်းကို ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းလိုက်ပြီ... မင်းဘက်ကနေ ပြောပေးမယ့် မင်း ကလန် ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် တစ်ယောက်ယောက်ကို မတွေ့မချင်း မင်းကို စစ်ဆေးတာ ဒါမှမဟုတ် အပြစ်ပေးတာမျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

၎င်းသည် သူမ ပြောရန် လိုအပ်သော စကား၏ အဆုံးသတ် ဖြစ်သော်လည်း သူမက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စမှာ အီသန် အာရီလီယပ်က ဘာအာဏာမှ မရှိဘူး... ငါတို့က ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်ရဲ့ အသံနဲ့ ပြောနေတာ... မဟူရာ မီးတောက် တစ်ယောက်ကို အရိုင်းဆန်ဆန် လွှတ်ထားလို့ မရဘူး..."

လိမ်ပြောနေသည်ကို မိသွားသော ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လင်းတုန်း သည် သိသာစွာ အနေရခက်နေပုံ ပေါက်နေသည်။ ထိုအချိန်မှသာ သူ မည်မျှ ငယ်ရွယ်သေးကြောင်းကို ရန်ဖေး သတိရသွား၏။ သူသည် အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပင် ပြည့်သေးမည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သေချာနေခဲ့သည်။

ထိုအချက်က သူ့ကို ပို၍ပင် အန္တရာယ်များသူ ဖြစ်လာစေ၏။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို အထင်မှားအောင် လုပ်မိတယ်ဆိုရင် ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ခေါင်းဆောင်ကြီး ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ မဟူရာ မီးတောက် လမ်းစဉ် ကို မကြာသေးခင်ကမှ စတင်လေ့လာခဲ့တာပါ... ကျွန်တော်က မဟူရာ မီးတောက် မိသားစုဝင် မဟုတ်ပါဘူး..."

"မင်းက ဖြစ်နေသလောက်ပါပဲ..."

ပိုင်ရို က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

သူတို့သည် သူ၏ ဝိညာဉ် ကို သံကြိုးခတ်ကာ သူ၏ စွမ်းအားကို လျှော့ချလိုက်ကြသည်။ သူသည် ရန်ဖေး ဖမ်းဆီးခဲ့ဖူးသည့် အခြား အကျဉ်းသားအများစုထက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ပိုမိုကောင်းမွန်ခဲ့၏။ သို့သော် သူ့ကို ဘာဖြစ်သွားသည်ဆိုတာ မိသားစုထံ အကြောင်းကြားပေးရန် သူက ထပ်တလဲလဲ တောင်းဆိုနေခဲ့သည်။

သူ ထိုသို့ ပြောဆိုပူဆာနေရန်ပင် မလိုအပ်လှပေ။ အာရီလီယပ် မိသားစု သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ အသိပေးအကြောင်းကြားခံရရန် လိုအပ်လေ့ မရှိချေ။ ရန်ဖေး ၏ တစ်ခုတည်းသော အစီရင်ခံစာသည် ဧကရာဇ် ထံသို့သာ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်၏။

မဟူရာ မီးတောက် များ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

...

ဧကရာဇ် နာရူဟွမ် သည် အလှဆင်ထားသော တံခါးပေါက်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် သူ၏ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်၏။

သူ၏ အတောင်ပံဖြန့်ကျက်မှုသည် ဆယ့်ငါးပေခန့် ကျယ်ဝန်းသည်။ သို့သော် နန်းတော်အတွင်းရှိ တံခါးများအားလုံးကို ကောင်းကင် ဆုပ်ကိုင်ခြင်း လမ်းစဉ် ၏ ရွှေအဆင့် အမှတ်အသား နှင့် ကိုက်ညီစေရန် ဖန်တီးတည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ ကျင့်ဝတ်ထုံးတမ်းများအရ အခြားမည်သူမဆို လမ်းဖယ်ပေးရမည်ကို ပြသသည့်အနေဖြင့် တံခါးဘောင် နှစ်ဖက်စလုံးကို သူ၏ အပြင်ဘက် အမွေးအတောင်များဖြင့် ပွတ်တိုက်သွားရမည် ဖြစ်သည်။ နာရူ ကလန် မှ အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦး တံခါးပေါက်တစ်ခုတွင် ဆုံတွေ့ကြသောအခါ အဆင့်နိမ့်သူက လမ်းဖယ်ပေးရမည် ဖြစ်၏။

လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်နီးပါး ကတည်းက နာရူဟွမ် ကို ကျော်ဖြတ်၍ လျှောက်သွားရဲသူ မည်သူမျှ မရှိခဲ့ချေ။

သူ အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ အစေခံများက သူ၏အနောက်မှ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ကြသည်။ ထိုအိမ်တော်သည် အနက်ရောင် သစ်သားများ၊ အနီရောင် ဆေးသုတ်ထားမှုများနှင့် ရွှေရောင် နဂါး ရုပ်တုများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဇိမ်ခံ အဆောက်အအုံ အစုအဝေးကြီး တစ်ခု ဖြစ်၏။ အင်ပါယာ နန်းတော်အတွင်း၌ ဆက်စပ်နေသော ရဲတိုက် သုံးခု ရှိသည်။ ထိုအရာများအားလုံးမှာ သူကိုယ်တိုင်၊ သူ၏ မိဖုရားများနှင့် အစေခံများအတွက် ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် နန်းတော်များအတွင်းရှိ နန်းတော်များပင် ဖြစ်သည်။

ဤကြမ်းပြင်များကို ပွတ်တိုက်ဆေးကြောရခြင်းသည် သူ၏ အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော အချိန်ကာလတစ်ခုကို သူ မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်၏။

နာရူဟွမ်သည် တံခါးပေါက်၏ အတွင်းဘက်တွင် ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤနေရာတွင် အစေခံ သုံးဦး အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေလေ့ ရှိ၏။ သူတို့သည် သူ၏ ညီလာခံတက်ဝတ်ရုံများ၊ ဖိနပ်များနှင့် အင်ပါယာ သရဖူအစား ဆံပင်တွင် ယက်လုပ်တပ်ဆင်ထားသော လေးလံသည့် သရဖူကွင်းတို့ကို လှမ်းယူပေးရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယနေ့၌ မည်သူမျှ မရှိ...။

သူသည် သူ၏ ကြေးအဆင့် အမြင်အာရုံ ကို ဖွင့်လိုက်၏။ ထိုအမြင်အာရုံသည် သူ၏ လမ်းစဉ် တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် လေ နှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြုပြင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆောက်အအုံစုကြီး တစ်ခုလုံးသည် ဖြူဖျော့သော အစိမ်းရောင်ရှိသည့် ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လေထုသည် ငြိမ်သက်နေ၏။ အတွင်းဘက်တွင် မည်သူမျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။

သူ၏ အတွင်း၌ မာဒြာ များသည် ပို၍ပို၍ မြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်လာခဲ့သည်။ သက်တော်စောင့်များကို ခေါ်ယူရန် မလိုအပ်ပေ။ သူ၏ အိမ်တော်အတွင်းသို့ ခိုးဝင်နိုင်သူ မည်သူမဆိုသည် သူတို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းထက် ပိုမိုကြီးမားသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လေတိုက်ခတ်လာသည်နှင့်အမျှ အစိမ်းရောင်များ ဝဲလည်သွား၏။ သူ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကပင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေခဲ့သော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ထောင့်ချိုးတစ်ခုမှ လျှောက်လာခဲ့၏။ ရှည်လျားသော အဝါရောင် ဆံပင်များသည် သူ၏ အနောက်တွင် လွင့်မျောနေသည်။ သူ၏ အပြင်ဝတ်ရုံကို ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော အပြာရောင် ပိုးချည်မျှင် ပုံစံများဖြင့် ရက်လုပ်ထား၏။ သူသည် ဧကရာဇ် ထက် ဆယ့်ငါးနှစ်ခန့် ငယ်ရွယ်သည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အသက် သုံးဆယ်ခန့်ဟု ထင်ရ၏။ အလယ်အလတ် အရှင်သခင် များသည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် များထက်ပင် အိုမင်းရင့်ရော်မှု ပို၍ နှေးကွေးကြသည်။

အီသန် အာရီလီယပ်သည် ပြုံးစိစိလုပ်လိုက်ပြီး စပျစ်သီးတစ်ခိုင်မှ စပျစ်သီးတစ်လုံးကို ဆွတ်ခူးလိုက်သည်။ ထိုစပျစ်သီးခိုင်ကို နာရူဟွမ် ၏ စားပွဲပေါ်မှ သူ ခိုးယူလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်မှာ သေချာပေသည်။ ထို့နောက် သူက ၎င်းကို ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်သွင်းလိုက်၏။

"ပြန်ရောက်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ်..."

ပါးစပ်ထဲတွင် စပျစ်သီးများ ပြည့်နေလျက် အီသန် က ပွစိပွစိ ပြောလိုက်သည်။

နာရူဟွမ်သည် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"သစ္စာရှိ အစေခံတွေ လာစမ်း..."

ပုံမှန်အားဖြင့် သူ့ကိုယ်စား မေးခွန်းများ မေးပေးရန် လူများ ရှိလေ့ရှိသည်။ ဧကရာဇ် များသည် ဗဟုသုတ နည်းပါးကြောင်းကို မည်သည့်အခါမျှ ပြသလေ့မရှိသင့်ပေ။

"မနေ့ညက တစ်ယောက်ယောက်က အချိန်ဇယားကို ပြောင်းပစ်လိုက်တယ်..."

အီသန် က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်၏။

"လူတိုင်းက ဒါကို တခြားတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အလှည့်လို့ ထင်နေကြပုံပဲ..."

ဧကရာဇ်သည် သူ၏ လုံခြုံရေးက အီသန် အာရီလီယပ် ကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ အကယ်၍ အာရီလီယပ် မိသားစု သာ ထီးနန်းကို လိုချင်ပါက သူတို့ ရရှိလိမ့်မည်ဟူသော အချက်မှာ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာကြာအောင် နောက်ပြောင်စရာ စကားတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် စွမ်းရည်များ သည် အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ရည်မှန်းချက် ကင်းမဲ့မှုကို ဤမျှ အပြည့်အဝ မပြသခဲ့လျှင် မဟူရာ မီးတောက် ဧကရာဇ်များ ထဲမှ တစ်ဦးက သူတို့ကို လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်များစွာကတည်းက မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အင်ပါယာ ၏ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး အဆောက်အအုံများကို ဝင်ရောက်ခွင့်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ပြီးပြည့်စုံသည့် အသိဉာဏ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် သူတို့ကို တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်ချက် အားလုံး၏ သော့ချက်များကို ပေးအပ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် အလှည့်ကျ အပြောင်းအလဲတစ်ခုကြောင့် ဧကရာဇ် ကို မည်သည့်အခါမျှ အစောင့်အရှောက်မဲ့ မထားခဲ့သင့်ပေ။ သူ၏ လုံခြုံရေးအတွက် ပြုပြင်မွမ်းမံမှုအချို့ ပြုလုပ်ရန် သူ အမိန့်ပေးရပေမည်။

"မင်း ပြသလိုက်တဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုအပေါ် ငါတို့ မကျေနပ်ဘူး..."

နာရူဟွမ် က ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လေသံမှာ ပြင်းထန်သော ကြေညာချက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

"ငါတို့ရဲ့ ရုံးခန်းက..."

"ဘယ်သူမှ နားထောင်မနေပါဘူး..."

အီသန်က သူ့ကို အာမခံလိုက်ပြီး နောက်ထပ် စပျစ်သီးတစ်လုံးကို စားလိုက်သည်။

နာရူဟွမ်၏ မျက်လုံးများသည် အနီးဆုံး အိပ်ခန်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ထိုနေရာရှိ လေထုထဲတွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ သူ မမြင်ရသေးပေ။ ၎င်းက အတွင်းရှိ မည်သူမဆို သတိလစ်နေခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေသည်။

သူ၏ အယောင်ဆောင် ဒေါသများသည် အစစ်အမှန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာပြီး စင်္ကြံလမ်း၏ လေထုသည် စတင်ထူထပ်လာခဲ့၏။

အီသန်က လက်များကို မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်မတစ်ဖက်တွင် စပျစ်သီးခိုင် တွဲလောင်းကျနေခဲ့သည်။

"နေပါဦး... နေပါဦး... နေပါဦး... သူ ဈေးဝယ်ထွက်သွားတာ၊ ကြားလား... ဈေးဝယ်ထွက်သွားတာ... ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ရှိတဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ နှမ နဲ့အတူ ရှိနေတာပါ..."

နာရူဟွမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ဖြေလျော့လိုက်၏။ သူသည် သရဖူကို ဆံပင်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ထိုရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းအတွက်သာ ရှိနေသော အနီးရှိ စားပွဲတစ်လုံးပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ကြိုသတိပေးလို့ ရသားပဲ အီသန်ရယ်... မင်း လိုချင်တဲ့နေရာတိုင်းကို ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာလို့ မရဘူးလေ…”

"ဘယ်လိုလုပ်လိုက်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် မရှင်းပြတာက ပိုကောင်းပါတယ်..."

အီသန်က နောက်ထပ် စပျစ်သီးတစ်လုံးကို ဝါးရင်း သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

"ရှင်းပြလိုက်ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အရာအားလုံးကို သိတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကြီး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်..."

"ငါ့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ မင်း နန်းတော်ထဲ ဝင်လာတယ်ဆိုတာကို တစ်ယောက်ယောက်သာ သိသွားရင် မင်း မိသားစုကို ငါ အရေးယူရလိမ့်မယ်... ခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ယောက်က မဆင်မခြင် ပြုမူတဲ့အခါ သူတစ်ယောက်တည်းကပဲ တန်ဖိုးပေးရတာ မဟုတ်ဘူး..."

"တရားဝင် စာတစ်စောင်ကနေ အချိန်မီ ဖိတ်ကြားစာ ရနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ရင် ကျွန်တော် စာပို့လိုက်မှာပေါ့..."

အီသန် က ထောက်ပြလိုက်သည်။

ဧကရာဇ် လက်ခံရရှိသော စာတိုင်းသည် မဟူရာ မီးတောက် မြို့တော် တွင် တစ်ရက်အတွင်း အများသိသတင်း ဖြစ်သွားတတ်၏။ သူ အကြောင်းပြန်သော စာတိုင်းသည်လည်း နိုင်ငံရေး ဆွေးနွေးစရာ အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်လာတတ်သည်။

"အာရီလီယပ် ရဲ့ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်ကို နန်းတော်ဆီ ဖိတ်ခေါ်တာက ကျင်း ကလန် ကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချတာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

နာရူဟွမ်က သူ၏ လေးလံသော ညီလာခံတက် ဝတ်ရုံများကို ချွတ်ရန် ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်၏။ အတောင်ပံများကြောင့် ဘယ်တော့မှ မလွယ်ကူလှပေ။

"လောလောဆယ်တော့ အနောက်ဘက်ကို ထိန်းထားဖို့ သူတို့ကို ငါတို့ လိုအပ်နေသေးတယ်..."

"သူတို့ဆီမှာ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ယောက် ရှိနေဖို့ မလိုဘူးဆိုရင်ပေါ့..."

အီသန် က သွားဖြင့် စပျစ်သီးတစ်လုံးကို ဆွဲဖြုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မြွေ သင်္ချိုင်း မှာ သူက ကျွန်တော့်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်... အဲဒီတော့ ကျွန်တော်လည်း တံမြက်စည်း ထုတ်သုံးဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံခဲ့ရတာပေါ့..."

"ဒီအသုံးအနှုန်းကို ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... မင်းက တကယ့် တံမြက်စည်း အစစ်ကို ဆိုလိုတာလို့ ယူဆလိုက်မယ်..."

"သေချာတာပေါ့... အာရီလီယပ် ခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ယောက်အတွက် ဒီထက် ပိုကောင်းတဲ့ လက်နက်က ဘာရှိဦးမှာလဲ..."

သူသည် စဉ်းစားခန်းဝင်ရင်း အဝေးသို့ မျက်လုံးမှေးကြည့်လိုက်၏။

"ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တွေကို ဒီထက် ပိုကောင်းတဲ့တစ်ခု လုပ်ခိုင်းရင် ကောင်းမလား..."

"အင်း... မင်း သူ့ကို တိုက်ရမယ်ဆိုရင် သူ့ကို သေအောင် သတ်ပစ်ခဲ့သင့်တာ..."

နာရူဟွမ် က ဖိနပ်များကို ချွတ်ကာ ထမင်းစားခန်းဆီသို့ အီသန်ကို ကွေ့ပတ်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျင်း တွေ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ပြီး ပြိုကွဲနေချိန်မှာ မင်းကို အနောက်ဘက် နယ်မြေတွေရဲ့ ယာယီ အုပ်ထိန်းသူအဖြစ် ငါ ခန့်အပ်လို့ ရတာပေါ့..."

အီသန် သူ့ နောက်မှ လိုက်မလာကြောင်း သတိပြုမိသွားသဖြင့် သူ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သိရန် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

***